Superdag!

Peter filosofeert…

ACHTERSTEVOREN LEVEN: Da's pas Innovatie!!!

Het leven zou een pak leuker zijn als je achterstevoren zou kunnen leven...
Stel je voor:
Om te beginnen sta je op uit de dood, een spectaculair begin.
Als je uit de kist stapt wordt je verwelkomd door je familie en beste vrienden, die hoef je dus niet meer uit te zoeken en ze hebben allemaal een bloemetje meegenomen.

Dan mag je een jaar of 20 lekker achter de geraniums hangen, iedere dag een paar borrels, af en toe een uitstapje met een rondvaartboot, elke maand je uitkering.
Op een dag staat er ineens een vent voor je deur met een gouden horloge. Die biedt je meteen een goed betaalde baan.

Naarmate de jaren voorbijgaan, krijg je ook steeds meer zin om te werken, je voelt je ook steeds beter. Je kan zoveel roken als je wil, want je longen worden steeds schoner. Je kan drinken wat je wil, de katers worden steeds kleiner. Je raakt je buik kwijt... zonder dat je er iets voor hoeft te doen!

Je gaat ook steeds meer van je man of vrouw houden. In het begin heb je maar 1 keer sex per jaar, Maar op 't laatst 10 keer per week.
Op een gegeven moment moet je naar school. En je weet alles al, dus je hoeft geen flikker te doen.

En de laatste jaren van je leven kan je lekker in de zandbak spelen. Je kan snoepen wat je wil, want je bent toch al je tanden weer kwijt.
Dan nog een paar maanden aan een vrouwenborst sabbelen, daarna nog 9 maanden in de veilige, warme moederschoot, en daarna eindig je in eenallesverzwelgend, gelukzalig orgasme!

Innovatie begint pas als je anders tegen dingen aankijkt!

Misschien toch het proberen waard.

Peter

Nog een balletje…

Zaterdag hebben ze nog een balletje aan een koord gekregen, de twee van donderdag waren al een ganse “zaliger” en dit leek ons een steviger exemplaar.

We hadden nog “slaapkoeken”nodig, het koekje dat ze krijgen wanneer ze ’s avonds naar hun bench trekken. Deze koekjes zijn de kleine versie van de mergpijpjes en wij kopen ze in de Maxi Zoo.

Daar hebben ze ook van die balletjes, maar pech voor ons trio, er was nog maar één balletje van de geschikte maat voor hen. Zij hebben nu twee van die balletjes en wonder boven wonder ook dat nieuwe balletje leeft nog , hoewel zonder touw…

Het is op dit moment weer het favoriete speeltje en het baasje dient goed op te letten want als het balletje weer eens onder de kast gerold is dan hoor je het wel. Het trio ligt dan met veel lawaai op hun buik voor de kast te blaffen. Even later ligt de baas daar dan tussen om dat balletje van onder de kast te halen. De dankbaarheid van het trio is dan niet te genieten en veel te overweldigend. Je moet het meegemaakt hebben…

Jan

Zalig Pasen…

Zalig paasfeest aan alle lezers en sympathisanten van dit blog. We hadden voor de eierenrapende kindjes wel op iets mooier weer gehoopt maar zelfs drie Drenten kunnen daarin niets in forceren.

Hier ten huize staat weer alles in het teken van bagage en aanhangwagens die geladen worden. Een rit naar Frankrijk zit er dus wel aan te komen in de zéér nabije toekomst.

’t Baasje vertelt dat hij eerst nog gras moet zaaien in onze tuin/wildernis. Van het sterkste gras zien we terug sporen opkomen tussen de kuilen die we gegraven hebben. Als we die tuin nu eens een paar weken met rust kunnen laten zal er waarschijnlijk terug een beetje kleur in komen. ’t Baasje heeft ook al draad gekocht om gans het boeltje af te maken zoadt we er niet dadelijk op kunnen .

Morgen gaan we dan met z’n tweetjes en de baasjes naar Neerlinter om te wandelen met al die andere Drenten en hun baasjes. We gaan dan de lentewandeling doen die Eric weer heeft uitgetekend voor ons. Er zijn volgens de laatste berichten een 45-tal wandelaars die zich nu aan “’t prepareren” zijn…

Ons moe, Belle , kan niet mee want ze is in de periode van loopsheid dat er de meeste kans op pupjes bestaat. Dus om geen verassingen te hebben en om de reuen niet te zot te maken mag ons Belle het huis bewaken terwijl wij weg zijn…

Nog een fijne feestdag en tot morgen in Neerlinter…

Hera & Heros

Op de wekelijkse markt

Ik liep van de zomer over de markt, en voor mij liep een mooie meid, lange benen, kort rokje. 
Bij een kraampje met petjes en hoedjes bleef ze staan. 
Ze bukte voorover om een hoedje te pakken. 
Ik zag dat het rokje omhoog kwam en zag toen waar de string 
tussen de heerlijke billen verdween. 
Liefhebber die ik ben, bleef ik staan kijken . 
Ze bleef maar voorover bukken, hoedjes pakken en passen. 
Bij het 5e hoedje draaide ze zich om en keek mij recht in mijn 
gezicht aan. 
Ik dacht, nu krijgen we het: die is pissig, want die heeft “gevoeld” 
dat ik naar haar heb staan te kijken. 
Ze rommelde wat met haar handen aan het hoedje en vroeg aan mij: “En, staat ie?” 
Ik antwoordde: “Ja, bij het eerste hoedje al!”

L.M

Snipverkouden…

’t Baasje was beter zelf naar de dokter geweest in plaats van Heros en ik naar Dr. Nelly. Of nog beter , hij had beter aan Nelly om een “paardenmiddel” gevraagd voor zijn verkoudheid. Echt snipverkouden is ‘m, met medicijnen, warmere kleding, thee rhum/Cognac, en nog van die “hulpmiddelen” die zogezegd moeten helpen van beter te worden…

Het is zo gekomen, ’t baasje is woensdag bijles autotechniek gaan geven aan nichtje An en neef Davy. Die zijn zich aan het voorbereiden voor het examen van rijschoolinstructeur en de autotechniek die zij daar kregen was nauw verwant met latijn voor hen.

’t Baasje is dus meer een vertaalcursus gaan geven aan die twee familieleden die “iets gaan doen aan de wegveiligheid in België”. Nu is ‘m daar niet ziek van geworden maar ’t was wel de aanleiding.

Bij het buitenkomen van de rijschool liep ‘m daar “de Willy” tegen ‘t lijf . De Willy is nog een studiegenoot van ’t eerste studiejaar bij de Broeders in “Sint Vic” in Turnhout. Je weet wel, nog naast elkaar gezeten in de klas, samen eerste communie gedaan, samen bij de KSA geweest, samen plechtige communie gedaan, en dan een lief gevonden en elkaar nog maar eens heel sporadisch tegengekomen.

De laatste tien jaren waren ze elkaar zelfs helemaal niet meer tegengekomen. Waarschijnlijk omdat wijzelf zo weinig in de stad zelf komen en dan moet het nog lukken dat je elkaar ontmoet.

Dat was dus woensdag wel het geval en die twee hebben daar zo’n twintig minuten in een gang tussen twee gebouwen staan kletsen. Het tochtte daar geweldig met die stevige wind van woensdag en dus… nu heeft ‘m prijs, een flinke verkoudheid die toch binnen de perken dient gehouden te worden met het oog op de wandeling van maandag. Want daar wil ‘m kost wat kost aan deelnemen, “desnoods in een karreke” zegt ‘m…

Belle

Bij de dierenarts…

Zoals jullie gisteren al konden lezen hebben Heros en ikzelf een bezoek gebracht aan de dierenkliniek ’t Binnenhof te Beerse. Bij mij was het om uitsluitsel te krijgen of ik nu loops ben of niet. Het is nog maar pas in het begin maar wel belangrijk voor de wandeling van maandag aanstaande. Het verdikt: ik ben loops en zal dus niet meegaan met de Drentenwandeling te Neerlinter, ik heb huiswacht !

Voor Heros was het om uit te maken wat die zwelling aan zijn rechterflank betekende. Het is een reactie op een inwendige bloeduitstorting. De gestolde bloedvlek die hij heeft opgelopen bij zijn val van de houtstapel is aan het genezen.

Heros was er toch niet zo gerust in al dat dierenartsgedoe, ook ikzelf zag het niet helemaal zitten, enkel de weegschaal stond mij aan. Voor mij duidde de weegschaal 29 kg aan, voor Heros was dat 34 kg.

Heros zag zelfs het temperatuurmeten door Dr. Nelly al niet zitten. Maar het vocht uittrekken uit zijn verwonding deed ‘m dan weer niets. Dat liet Heros prima doen, het wachten op de uitslag ging ook goed. Het zijn inderdaad soms “raar” Charels die Drenten…

Hierbij nog enkele foto’s van het gebeuren.

Belle

Blond en zwanger

Er komt een blondje, dat al bijna 8 maanden zwanger is, bij de dokter en vraagt aan de dokter om de pil.

Zegt de dokter: 'Mevrouw u bent al bijna 8 maanden zwanger, waarom wilt u de pil, dat is veel te laat.'
Zegt het blondje: 'Maakt mij niet uit ik wil toch de pil!'
De dokter word lichtelijk boos en zegt: 'Nee mevrouw u krijgt de pil van mij niet, waarom zou u die nou nog willen?'
Zegt dat blondje: 'Nu moet u eens goed naar mij luisteren! Mijn man heeft een ander gaatje ontdekt en ik wil echt niet ook zo'n bult op mijn rug hebben hoor.'

G.L

Twee balletjes…

We hadden één bal met een koord door, die welke het baasje twee weken geleden had terug gevonden in Frankrijk en waar ’t baasje een nieuw touw had doorgestoken. Nu speelden we erg veel met dat “nieuwe” speelgoedje en het baasje bracht daarstraks twee nieuwe balletjes mee.

Twee balletjes, goede harde, met een touw er door, daar “vlogen” we op af toen het baasje het zakje opende. We moesten er voor gaan zitten van ’t baasje, mooi voor hem gaan zitten zoals we op school hebben geleerd.

Twintig minuten later waren de balletjes haast gans “zaliger”. Onze “felle” den Heros nam dat balletje tussen zijn voorpoten, zette zijn tanden er in en trok er zomaar ganse stukken uit het balletje. Hoe hij het touw eruit gekregen heeft, dat heeft het baasje niet gezien wegens te rap van Heros of te traag voor ’t baasje.

Hera heeft dan maar eens goed gekeken hoe broerlief het aanpakte en heeft dan het andere balletje ook maar even “verbouwd”. Als resultaat hebben we nu nog maar één balletje, het oude, want die twee nieuwe kan je nog moeilijk een balletje noemen… met de beste wil van de wereld niet !

Belle

Pastoors en nonnen…

Mijnheer pastoor wint een reis naar Zwitserland voor twee personen, en vraagt moeder overste mee.
Daar aangekomen zijn alle hotels volgeboekt behalve één, waar de bruidssuite nog vrij is.
- 'Ah nee', zegt Moeder overste, 'ik heb de kuisheidsgelofte afgelegd en mag niet met een man slapen.'
- 'Ofwel slapen we in de bruidssuite, ofwel blijft ge hier de hele nacht maar staan', zegt mijnheer pastoor.

Ze gaat dan maar akkoord en ze gaan naar de kamer.
 

Daar aangekomen vliegt moeder overste naar het venster,
Ze trekt het venster open en neemt een handvol sneeuw, ze trekt hare rok omhoog en smeert de sneeuw tussen haar benen.
- 'Wat doet gij nu?' vraagt mijnheer pastoor.
- 'Ik ben mijn maagdelijkheid aan 't bevriezen' zegt moeder overste.

Waarop mijnheer pastoor zijn broek laat zakken en zijne paternoster rond zijne piet draait.

- 'Maar mijnheer pastoor, wat doet gij nu?' vraagt moeder overste.
- 'Awel', zegt mijnheer pastoor, 'ik leg mijn sneeuwkettingen op!'

Eventjes langs gaan…

Heros, ja hij weer... moet dadelijk mee naar de dierenkliniek om Dr.Nelly nog eens op te zoeken. Niet dat ‘m ziek is of pijn vertoont maar hij heeft een zwelling op zijn rechterflank, juist voor zijn achterpoot. Waarschijnlijk is dat nog een gevolg van zijn tuimeling van de brandhout voorraad enkele weken geleden in Frankrijk...

Het lijkt wel een spierkwetsuur of een vochtophoping zoals bij mij aan mijn achterpoort kort na Nieuwjaar.

Veel last blijkt hij er niet van te hebben want op dit moment is hij zijn moeder aan ’t opvrijen die aan het loops worden is. Dat opvrijen gaat zoals alles bij Heros, niet bepaald zachtzinnig en in alle hevigheid.

Belle is daar niet altijd van gediend en heeft dus regelmatig werk met ‘m in te tomen. Zij doet dat nog altijd zoals in onze puppytijd door met haar bek onze snoet te omvatten. Het baasje zegt dat het de lente is die Heros parten speelt. Als dat waar is dan gaat het nog een felle stormachtige lente worden…

Hera

Belgacom III

Na enkele vlammende en vooral luide telefoons richting Belgacom is het toch nog in orde gekomen… We hebben terug internet op een normale wijze.

Geen louche trukken van de foor niet meer om de post te kunnen lezen, geen legale en bijna illegale trukken om een berichtje op het blog te krijgen en ook geen tienmaal proberen of er nu al dan niet verbinding was.

Zes dagen heeft dat spelleke geduurd en we vragen ons nog altijd af waarom daar zo een overijverige Pipo de gewone internet verbinding verbrak terwijl de andere nog niet geactiveerd was.

’t Baasje is een paar keren flink boos geworden op een brave man aan de andere kant van de lijn die er eigenlijk ook niet aan kon doen, en er dan ook daadwerkelijk niets anders aan gedaan heeft dan ’t baasje gelijk geven !

Voor ’t baasje was dat dan ook zijn frustratie. Zij weten het wel maar ze doen er niks aan. Ga met zo’n gasten naar den oorlog …

Kom het is in orde gekomen en we gaan er niet meer over zagen, maar we gaan wel de mensen verwittigen aan wie ze gratis Belgacom TV aanbieden. Doe wat je wil maar lees eerst vooraf hier op ’t blog Belgacom I, II en III.  Veel chance ermee…

Belle & co

Een zalig prentje…

Heb ik “geleend”van het Nederlandse Drentenforum en is binnengestuurd door Roland “Cloedog” vanuit Victoria aan de kust van de Pacific in Canada.

De ondertiteling in het Nederlands luidt “ een ander probleem van de ontbossing…”

Belle & co

’t Putje…

Al sinds een week kan ons baasje aan de keukendeur het dekseltje vinden van  het klokputje van de regenwaterafvoer van de garage.  Wel vijfmaal daags dient hij dat dekseltje terug op zijn plaats te leggen…

Wie is de dader ?  Er zijn maar drie mogelijke daders, op dat gebied heeft ons baasje geluk, hij moet niet gaan zoeken onder honderdduizenden verdachten.

Gisterenavond heeft het baasje het dekseltje voor de x°maal goedgelegd en heeft hij er een stoel bijgenomen en zich aan het venster gezet om de dader te kunnen vatten.

Na een paar minuten kreeg hij het bewijs dat ‘m juist zat met zijn vermoeden… Het is onze Heros die met zijn poot het putje oplicht en het dan in zijn bek neemt om het aan de achterdeur te komen neerleggen.

Waarom hij dat doet is het volgende te ontrafelen raadsel. Er zit niets eetbaar in die afvoerbuis, regenwater staat er in grote hoeveelheden vlak naast (ons trio drinkt zelden leidingwater), voor de baasjes is er geen reden te vinden…

Nu is dat de volgende opdracht voor onze Sherlock Holmes-achtige baas om ook dit raadsel op te lossen, ondertussen gaat hij het dekseltje nog maar eens op zijn plaats leggen…

Belle

Leven in hoop…

Ofwel…doen ze het of doen ze het niet ? Uiteraard hebben we het over de diensten van Belgacom die ons voor het weekend beloofden van langs te komen om de internetlijn en Belgacom TV te installeren en de inkomende lijn van ADSL naar VDSL om te schakelen.

Na een telefoontje aan hen daarjuist, omdat ze zelf niets lieten weten hebben “ze” toch beloofd van deze namiddag iemand langs te sturen…

Wait and see zullen we maar besluiten, en al de geplande afspraken buitenshuis maar afzeggen.

Ons baasje zegt dat de namiddag wandeling zal afhangen van de telefoonmaatschappij maar dat snappen wij toch niet zo goed ? ? ? Hoe kan dat nu, gaat dat telefoonmanneke dan met ons wandelen ?

Wat er nu staat te gebeuren dat heeft in elk geval niks met patrijzen, fazanten of konijnen te maken en gaat ons petje dus te boven. Voor sommige problemen dienen wij inderdaad te passen, maar we vermoeden dat heel dat computer en TV gebeuren ook niet ons baasje zijn grote interesse wegdraagt. Voor hem is het al voldoende dat alles werkt… Hoe het werkt daar zijn dan weer ander gasten voor is zijn mening !

Misschien (?) tot vanavond zonder beperkingen want nu is er echt geen lol aan met het blog actueel te houden, een mens zou zelfs nog heimwee krijgen naar Wanadoo toestanden zegt het baasje….

Belle & co

Fier…

Niet alleen de grootouders van Axel, Jean-Pierre en Ute, zijn fier op de prestaties van hun Axel en Hadise. Ook wij vinden het een hele prestatie zo’n eerste spreekbeurt voor een ganse klas ( ons baasje had daar ook een broertje aan dood, ’t is daarom dat ‘m achteraf ook maar leraar geworden is… (lol))

Deze mail kreeg ’t baasje daarstraks in zijn mailbox, ( die weer eens eventjes werkte, na een dag non-activiteit). Zijn neus begon er waarempel van te krullen als ‘m het relaas van JP en Ute las.

We hebben het niet aan JP gevraagd maar toch plaatsen we het bericht hier maar bij. Bezwaar zal ‘m er wel niet over maken, hem kennende…

Beste Simonne , Jan en de drentjes,

Vrijdag had onze kleinzoon Axel de opdracht een spreekbeurt te houden over een zoogdier.
Drie keer mogen jullie raden welk zoogdier hij gekozen heeft!
Ja  juist het zou Hadise worden en ze was dus uitgenodigd om naar de klas te komen.
Daar aangekomen met baasje en fotoreporter ging de spreekbeurt heel vlot en Hadise heeft zich perfect gedragen.
Er werden achteraf ook veel vragen gesteld over verzorging, aanschaf, lessen, opvoeding en verantwoordelijkheid.
Hadise en kinderen waren heel geïnteresseerd in elkaar. De beloningkoekjes mochten dan ook niet ontbreken.
Ook voor ons was het weer eens leuk om zo aan de les te mogen deelnemen.
En Axel , proficiat ! Je hebt dat heel goed gedaan!
Er waren er natuurlijk enkele bij die schrik hadden maar toch uit eigen beweging zijn komen aaien.
Vele groetjes
JP, Ute en Hadise

Toch mooi hé, als je zoiets mag ontvangen over  je eigen dochter Hadise, en haar baasjes…

Belle

Dinsdag…

Overmorgen is ons beloofd dat ze de internet verbinding terug in orde zullen maken. Dan kunnen de dagelijkse berichten terug normaal verschijnen. Het is nu zo dat we moeten afwachten wanneer er verbinding mogelijk is  en dan duurt het een eeuwigheid voor je een bericht geplaatst hebt. Aan foto’s invoegen hebben we dan nog niet gedacht, want dat is helemaal hopeloos. Het lijkt wel terug in de tijd van de goeie ouwe telefoonlijnverbinding.

Ondertussen hopen we dat we tegen woensdag dan nog eens een serieuze reclame kunnen maken voor de lentewandeling van 2° paasdag.

De inrichters vragen wel jullie in te schrijven voor de wandeling, kwestie van van alles genoeg te hebben en ook niet te veel overschot te hebben.

Jullie kunnen inschrijven via de Drentensite  http://www.drentschepatrijshond.be/, via het mailadres van onze nieuw secretaris Ingrid:  ingrid.mestdagh@scarlet.be of hier via het Bas en Belle blog of het baasjes mailadres  janfaes@skynet.be 

Gaan we al de deelnemers van de kaawpollekeswandeling ook terugzien in Neerlinter  op 2° paasdag ?

Belle & co

Niet echt een succes…

Wat doet de baas zijn Drent toch aan, van hem op een zonnige zaterdag morgen mee naar de markt te nemen….

’t Baasje wou nog eens een andere variëteit van aardbeienplanten en wou daarom op de markt van Turnhout zijn licht eens gaan opsteken. Je kon er over de koppen lopen en Heros, die mee was met ’t baasje, voelde zich zo onwennig als maar mogelijk is.

Het is al de meest bange van de drie als het over sociale contacten gaat, niet als het over durven gaat, maar in een hoop volk of een vreemde roedel is hij de meest terughoudende.

Als hij dan in zo’n mensenmassa plots oog in oog staat met een Dobberman of een Boxer dan maakt ‘m kabaal om zijn zwakheid te verbergen . Grote muil, klein hartje weet je wel…

Het baasje heeft dan zijn toer wel rondgemaakt en weet waar hij volgende zaterdag zijn spulletjes kan aanschaffen. Dab ben ik of Hera aan de beurt om boodschappen mee te mogen gaan doen. Heros gaan we eerst nog een beetje laten aanpassen aan het verkeer hier in het dorp.

Zo blijkt nog maar eens dat drie weken op den boerenbuiten waar geen verkeer is ook niet ideaal is, ze hebben “ambiance” nodig onze roedel ….

Belle