De biecht van een Italiaanse jongen.

Iets makkelijker…

Maar ’t baasje wordt er niet vrolijker van, we bedoelen het kuilen graven in de tuin ! Als we in Frankrijk iets willen begraven, iets zoals een stuk brood of eten dat we over hebben of niet graag lusten, dan is dat een heuse taak in die keiharde grond met stenen in.

Hier in de Kempische zandgrond is het een makkie om binnen de kortste tijd een kuil te graven waar je je in kan verbergen. En dat hebben we dan gisteren ook gedaan !

Twee diepe kuilen kan het baasje weeral terug dichten. Dat doet hij na eerst te hebben gecontroleerd dat er geen speelgoedjes in zijn achtergebleven. Want het vermoeden is groot dat binnen enkele eeuwen archeologen gaan vermoeden dat hier iets van een kennel geweest is waar een overvloed van hondenspeeltjes te vinden was .

En dan had het baasje nog zo zijn best gedaan om voor ons vertrek alles terug netjes gelijk te leggen en vers graszaad in te zaaien met de hoop dat het zou regenen en het zaad snel zou kiemen. Allemaal ijdele hoop… het water zal van de kraan moeten komen en het gelijk leggen zal no eens opnieuw moeten gebeuren….

Belle & co

Terug aanpassen…

Wij hebben onze wandeling weeral gemaakt, we hebben het druk gehad, toch zeker Heros want tijdens onze afwezigheid hebben er tal van andere honden hun gebied afgebakend op onze terreinen.

Heros heeft dus de wandeling haast helemaal afgelegd op drie poten, de vierde poot, afwisselend zijn rechter- en dan weer zijn linkerachterpoot stak haast gans de tijd de lucht in. Ze zullen het geweten hebben die andere honden dat we terug in ’t land zijn.

Het baasje heeft vandaag de wandeling drie maal gedaan, telkens met één van ons omdat ‘m weet dat we zo de eerste dagen nogal enthousiast en snel alles terug op orde (onze orde) willen hebben. En dan kan hij ons niet houden, daar zijn we te sterk voor geworden en dan is er voor hem ook geen wandelplezier mee gemoeid. Netjes alleen is voor beiden nog maar het beste, dan kan het baasje ook nog eens een babbeltje doen met de buren die in hun voortuin de boel aan het verfraaien zijn, het “lentegevoel” noemen we dat.

Het aanpassen heeft deze keer dus niet lang geduurd, op een uur en half waren we met vereende krachten klaar en weten de buurhonden dat ze terug rekening moeten houden met ons …

Belle & co

Einstein en het  IQ

Einstein staat op een feestje, komt er iemand naar hem toe. 
Einstein vraagt: "Wat is jouw IQ?"
"250", zegt de persoon.
Dus begint Einstein te praten over kwantische natuurkunde, black holes, singulariteiten, ruimte-tijd. 

Na een tijdje komt er een ander naar hem toe en Einstein vraagt hem ook: "Wat is jouw IQ?"
"150", zegt de persoon.
Dus begint Einstein te praten over fiscaal recht, ethische conflicten met genetische manipulatie.

Iets later komt er weer iemand naar hem toe.
Einstein vraagt: "Wat is jouw IQ? "
"100", antwoordt de persoon. 
Dus begint Einstein te praten over de regering, de lonen en benzineprijzen.

Nog iets later komt er weer iemand naar hem toe.
Einstein vraagt :"Wat is jouw IQ ?" 
  "50", antwoordt de persoon.
Dus begint Einstein te praten over Big Brother, Blind Date, De Planckaerts, De Pfaffs......

Komt er daarna nog iemand naar hem toe. 
Einstein vraagt:"Wat is jouw IQ?"
 "10", antwoordt de persoon.
Daarop zegt Einstein hem:                                                                                                         
En.....? Veel werk bij de flikken?

Terug in Vosselaar…

Na een voorspoedige reis hebben we gisterenavond terug voet/poot op vaderlandse bodem gezet. Bij het oprijden van de A10 snelweg in Poitiers, richting Parijs, dachten de baasjes dat het wel eens heel druk zou worden.

Wij kwamen daar precies in de helft van het vrachtwagenpark van Spanje en Portugal terecht. Het baasje vertelde dat het waarschijnlijk was omdat de luchthavens en voornamelijk die van Orly  gesloten was en nu alle aanvoer per vrachtwagen gebeurde.

Toen we Spanje en Portugal achter ons hadden gelaten kon de cruise control op en ging het met tempo 130km/h richting Noorden.We hebben nog een ommetje gemaakt langs onze pa Zeppos en broer Hercule omdat het baasje nog wat moest afleveren bij Peter en Hilde. Wij zijn spijtig genoeg in de auto moeten blijven omdat het baasje de loopsheid van “ons moe” nog niet helemaal betrouwt . Nu zou een nestje uiteindelijk wel welkom zijn maar op dit moment wat ongelegen, en dan moet het nog van Zeppos komen en zeker niet van Hercule .

Na ons nog een half uur reuze geamuseerd te hebben in de file voor de Kennedytunnel zijn we toch weeral netjes thuisgekomen en ondertussen hebben we ons buikje ook al vol…

Belle & co

Even weg…

Gisteren even na elf uur waren we weg, weg van ’t internet, geen verbinding mogelijk luidde de boodschap op het scherm.

Nu schrikken wij daar al lang niet meer van, zeker hier in Frankrijk toch niet meer waar Orange/Wanadoo meer kuren en streken heeft dan service…

Nu waren we de laatste tijd weer best tevreden (onze baas is nogal rap kontent) maar plots krijgen ze het weer, zonder aankondiging begint er dan uiterst rechts op de “live box” een lampje te flikkeren en dan weet je het wel weer, gedaan , finit, finitos, voor X uren, dagen …?

En dan de morgen daarop sta je op en alles is terug in orde, zonder vmeer en zonder er iets voor te moeten doen.

Vandaag dus weer een rustige dag op ’t blog. Nu ligt het niet aan Orange /Wanadoo maar aan onze baas zelf. We zijn namelijk vandaag weer “king off the road” en onderweg naar België. De familie, de vrienden en kennissen organiseren weeral van alles en nog wat en daar willen we bij zijn.

Volgend bericht zal er vanavond hopelijk zijn als Belgcom dan weer niet dezelfde kuren heeft als vorige maal. Maar nu zijn we pessimistisch aan het doen en dat is nu echt onze sterkste kant niet …

Tot strakskes

Belle & co

Duiven…

Eigenlijk moest de titel “rotduiven” zijn, maar omdat er onder de lezers en kennissen ook duivenliefhebbers zijn hebben we de titel maar wat afgezwakt.

Waarom is het vredessymbool bij onze baas plots een “rotduif” geworden ? Wel het zit zo..

Al een paar dagen komt er ’s morgens bij de eerste zonnestralen een duif op onze schouw koerren dat het een lieve lust is (voor de duif toch)  Het baasje zegt “da’s een hete die geen vent kan krijgen” en die verwoede pogingen doet om er eentje aan de haak te slaan.

Nu is het wel zo dat ons baasje ieder geluk in zijn leven toewenst maaaaar… Terwijl die duif zijn/haar liefdeslied zit af te haspelen maken ze zes meter lager wel drie Drenten wakker in hun bench. Zien jullie de bui al hangen…..?

De baas heeft dan vanuit de slaapkamer al eens geroepen “Heros, kop dicht” en even later “G…….omme Heros,kop dicht” maar ja een jonge Drent die een duif binnen “bek”bereik vermoed die is niet met enkele woorden kalm te krijgen …

Dus kan de baas die tot acht uur wilde blijven liggen, om tien na zeven uit zijn bed om de honden die even voordien nog diep lagen te slapen uit te laten.

Nu horen wij jullie al zeggen, zeven uur is een mooi uur om op te staan, en dat is ook zo. Maar met het vooruitzicht op de zomer, wanneer het om halfvijf begint te klaren is de baas toch van zin ergens een met een geweer achter een verliefde duif aan te gaan, en ’t zal op dat moment vast en zeker geen kleiduif schieten zijn…. Maar tegen die tijd is er misschien al wel een koppeltje gevormd.

Och ja, nog vergeten te vertellen, als die duif dan weg is van de schouw, dan begint de Hop zijn liefdeslied van Youp, Youp,Youpyoup, te zingen. Die zit dan op het dak van de overbuur en daar woont onze maat Harley…

Belle & co

Den Amstel, met een Duvel…

Het is haast heiligschennis, dan doen die Hollandse Limburgers hun uiterste best om reclame te maken voor hun Amstelbier met de Amstel Gold Race en dan zit er een Belg in Frankrijk naar die koers op TV te kijken met een Duvel binnen handbereik !

Het was een fijne koers, niet alleen omdat Philippe Gilbert de Belgische meubelen heeft gered maar tussen twee jobkes in de tuin, je even voor het scherm in de zetel laten vallen, met aan elke kant een Drent en daar een frisse Duvel bij, er zijn er meer dan één die daar jaloers op zijn.

We zijn uiteraard niet bij het begin van de uitzending beginnen volgen, maar de laatste vijftig kilometer gebeurt er gewoonlijk nog genoeg om het aangenaam kijken te maken.

En ondertussen hebben we dan ook nog een Belgisch winnaar, we hebben er een hele tijd op moeten wachten en het hing er al een hele tijd aan te komen…

Daar hebben we nog een Duvel extra op gedronken ! ! ! Sorry Amstel-boys …

Jan

Weeral zonovergoten…

Niets beter voor het humeur dan wakker worden van het hevige licht in uw ogen. Van het honden uitlaten in de tuin en aanzien hoe ook zij genieten van de lente.

Zeker Heros, die is daar blijkbaar gevoeliger voor den de twee teefjes. Heros gaat als een gek tekeer (misschien is ‘m wel gek) in de tuin. Het is dan rennen om te rennen, er zit niemand achter hem aan, niemand dient opgejaagd te worden, kortom Drenteneigenaars kennen dit gedrag zeer zeker.

Op zo’n zondagmorgen verstoren ook de geluiden van de landbouwmachines de landelijke rust niet. Het is nog geen oogstseizoen, dan ligt het anders en werken de boeren meestal tegen de klok.

Nu zijn het de bijen en de hommels die de dienst uitmaken van “lawaai” makers in de bomen. En hoewel de temperaturen ’s nachts gevaarlijk dicht naar de 0° dalen zijn de bijen al vrij vroeg aan de slag. Moesten wij bijen zijn, we werden er moedeloos van…zo’n grote kersen en perenbomen, en zo veel bloemetjes om langs te gaan ….

Belle & co

Iedereen weg,…niemand thuis ?

Wat is het vandaag “stillekes” op ’t internet en in de mailbox en blog. Is nu iedereen op weekend of trekken de terrasjes voor de eerste keer dit jaar ieder naar buiten.

Misschien zit iedereen bij ons Hadise in de tuin naar de Haspengouwse fruitbloesem te kijken. Allemaal heel aannemelijke redenen om niet aan ’t computerklavier te zitten.

We wensen ieder in elk geval een zonnig en aangenaam weekend, met veel zon, geen wind en geen vallend vulkaanstof.

Dinsdag komen we terug naar België, voor een week of twee, en dan is het weeral mei, dan is de zomer ook weeral niet ver meer af.

Belle

Op wereldreis

Den Eddy  ging een wereldreis maken per fiets.

Ik geloof dat hij van de kanten van  Mechelen was

en nogal erg christelijk ingesteld.

Om toch te voorkomen dat zijn vrouw hem ontrouw zou worden doet

hij haar een kuisheidsgordel om

en sluit die af met een sleutel.

De sleutel brengt hij bij zijn beste vriend PAUL

die een paar kilometer verder woont.

Zegt Den Eddy  tegen PAUL :'Moest ik binnen 2jaar niet terug zijn

dan moet ge de boel maar open doen

en laat haar dan haar leven maar leiden zoals ze wil,

ik zal dan toch wel den hoek om zijn,

ge weet maar nooit.'

'O.K.' zegt PAUL en Den Eddy  vertrekt met zijn fiets.

Den Eddy  is amper vertrokken,

ik geloof dat hij nog niet in Zemst was,

of PAUL rijdt met zijn auto voor hem in

en doet hem stoppen.

'Awel, wat krijgen we nu'... vraagt Den Eddy  heel verwonderd.

Zegt PAUL :

'Ge hebt me de verkeerde sleutel gegeven... !

JVH

Fietsroute…?

Enkele weken geleden waren er werklieden van het departement bezig op het kruispunt achteraan onze tuin. Ze plaatsten daar een bordje “32” met een fiets op afgebeeld.

Niemand in de buurt weet waar bordje “31” of “33” staat en welke de route is die de fietsroute volgt. Laatst waren we in Ruffec, en wilden we wat meer inlichtingen omtrent de fietsroute, maar dat was op de middag en was bureau van het syndicat d’initiative gesloten. Daar zullen ze toch meer moeten weten van een pas aangelegde toeristische fietsroute. Straks nog eens een andere poging wagen en hopen op meer klaarheid.

Als dat in België gebeurt staan er altijd wel wat politici op het voorplan die met veel lawaai en bombarie komen vertellen wat zij allemaal hebben gedaan voor die plaatselijke fietsroute. Zo niet in de Charente, daar moet je zelf op zoek naar inlichtingen. En nu maar hopen dat in het zog van de fietsers ook een paar Charentaise inwoners het klaar inzien en hier en daar op de route een café met terras openen. Maar zulke zaken horen ook niet tot de traditie van de hardwerkende boerenfamilies hier in de buurt !

Jan

Poseren…

Enkele maanden geleden opperde het baasje op deze plaats nog de gedachte dat je een Drent niet op een normale manier kon laten poseren. Het baasje dacht dat de foto’s van mooie zittende Drenten enkel tot stand konden komen met behulp van secondenlijm onder hun staart…

Maar kijk nu eens hier op deze foto’s en daar heeft het baasje zelfs niet achter moeten vragen om netjes te zitten en te blijven zitten, want dat laatste is het probleem gewoonlijk, blijven zitten!

Deze morgen heeft het baasje een ganse reeks van die foto’s kunnen nemen. Hij ging wel voor de hardwerkende landbouwer die al heel vroeg bezig was zijn zonnebloemen te  zaaien met zijn grote tractor. Vermits het te nevelig was om de tractor duidelijk te fotograferen in de verte, heeft hij ons maar een keertje meer gefotografeerd.

Belle & co

Een Aantwaarpse mop…

Een Antwerpse wandelaar ziet een persoon gehurkt zitten aan de oever van de Schelde. 

Hij merkt op dat die gast met zijn rechterhand water uit de 
Schelde aan het scheppen is en er dan gulzig van drinkt. 

"Hé manneke,"  roept de wandelaar  "ge meugt van dat water niet drinken!!! 
Het is staark vervuild zulle! Het is giftig. Ge gaat er van staarreven!!'
 
Traag veert de gehurkte persoon recht, draait zich om en zegt 
tegen de wandelaar:
 'Ikke Marokkaan. Ikke u niet goed begrijpe, wat u zegge?'

Antwoordt de Antwerpenaar:
'DA GE MEE OE TWEE HANDEN  MOET DRINKEN... !!!'

G.L.

Nog maar snel…

Nog maar snel een paar foto’s bij zonsopgang gaan nemen in de tuin vooraleer de IJslandse vulkaan slijk op onze bloesem doet terecht komen.

Als de wind eventjes aanwakkert of wat van richting verandert, dan kunnen wij ook van het IJslandse vulkaanstof “genieten”. Frankske De Boosere mag dan wel zeggen dat het stof geen invloed gaat hebben en dat het niet ongezond is, ons baasje zegt “dat moeten die gasten zeggen van de regering als ze denken dat ’t hun geld gaat kosten” Dat moest Armand Pien destijds al doen met Tsjernobyl.

En die uitleg dat het stof automatisch naar beneden komt zal wel waar zijn, alles wat in de lucht hangt krijgen wij vroeg of laat op onze bol. Maar of dat stof door de regen (slijk) naar beneden komt zoals Frankske & co vertellen… daar is onze baas nog niet mee slapen. De wolk hangt 6 km hoog (zeggen ze) en nu vraagt ons baasje zijn eigen af, hoe hoog hangen regenwolken ? Heeft iemand daar een antwoord op ?

Ondertussen zit er iemand in Sigogne te treuren omdat ze haar verjaardag alleen met haar dochter en moeder moet vieren. Franca haar man Darren, kan niet vanuit Londen naar huis komen wegens geblokkeerde luchthavens en overvolle TGV’s. We weten dat het waar is want als uitvlucht om niet te hoeven komen kan ze niet dienen “ik kon niet komen want er was een vulkaanuitbarsting” Waar ? “In Ijsland” op zijn minst origineel zo’n reden !  Indien je Franca een hart onder de riem wil steken voor haar verjaardag, hier kan je terecht:  http://portersonthemove.blogspot.com/

Ondertussen hopen we dat Darren snel kan overkomen en dat de wolk niet onze richting uitkomt, onze “Bloemekee” in de tuin is op dit moment veel te mooi om te laten bederven door IJslands vulkaanslijk !

Belle & co

Antwoorden op reacties…

Karin vraagt of Belle steeds op de loop gaat of enkel nu: Wel Karin, ons Belle heeft altijd iets anders gedaan dan een normale Drent die normaal dicht bij de jager/baas blijft. Belle dus niet, als ze iets gezien heeft dat loopt of vliegt is ze weg, toch zeker op plaatsen die ze goed kent. Nu de laatste week zit ze steeds ergens midden in een veld met de kop diep in de grond muizenholen op te graven.

Karin vroeg een paar dagen geleden ook nog of die mop van dat sollicitatiegesprek met die man met zijn zenuw op zijn oog autobiografisch was. Neen dus ! 1° omdat ik geen geboren verkoper ben, 2° geen tik nerveus heb, nergens niet… 3° ik geen driemaal in mijn leven gesolliciteerd heb.

Harry(Amor Fati) en Carla : hebben vragen bij de werking van de tele tac. Nu heb ik die ook, en eens terug in België gaan we eerst onder begeleiding eens zien wat effect het heeft op een Drent. Iets moet er gebeuren want het alternatief is aangelijnd blijven wandelen voor Belle, loops of niet !   Bas heeft destijds verschillende malen die Belle uit het zonnebloemenveld moeten gaan halen omdat ze maar niet terugkwam .

Daarstraks heb ik een arbiterfluitje gekocht, Heros en Hera reageren goed en komen dan goed terug op het volgende bevel na het fluitsignaal. Belle is gans de wandeling aan de rollijn uitgelaten.

Het probleem is Belle alleen, zij heeft nog steeds heel veel invloed op de pup’s en is de A-teef in de roedel. Wanneer we haar nu haar invloed laten uitoefenen op Hera en Heros hebben we binnenkort drie Drenten waar het baasje problemen mee heeft !

Ik heb ook een probleem met dat systeem met elektrische schokken maar ben aan de andere kant nog meer benauwd dat ik één van de drie kwijtspeel. Het zijn hier allemaal jagers en een goede jachthond erbij is steeds meegenomen. Alleen zullen het dan waarschijnlijk honden aan de ketting worden of hokhonden ! ! !

Jan

Echt gebeurd (zeggen ze beide, L.M. & L.K.)

Als  gevolg van een hartinfarct ondergaat een man een openhartoperatie.  

Na  de ingreep komt hij terug bij en ziet dat hij verzorgd wordt door  religieuze zusters in een katholiek hospitaal.

 Wanneer hij  voldoende bij bewustzijn is, vraagt een zuster hem hoe hij die medische  ingreep gaat betalen.

 Ze  vraagt hem of hij een ziekteverzekering heeft.

 Met  zwakke stem zegt hij: "Geen ziekteverzekering."

 Ze  vraagt hem: "Heb je geld op de bank staan?"

 Hij  antwoordt: "Geen geld op de bank."

 Vervolgens   vraagt ze: "Heb je geen familielid die je kan helpen?"

 Hij  zegt:"Ik heb enkel een zuster, een oude vrijster, die non is in een  klooster."

 De  zuster antwoordt geërgerd: "Nonnen zijn geen oude vrijsters, zij zijn getrouwd  met God!"

 En de  patiënt repliceert direct: " Stuur de factuur dan maar naar mijn  schoonbroer!"

L.M. & L.K.

Huiswacht…

Het hoofdbestuur moet inkopen gaan doen en hoewel het hoofdzakelijk voor ons is dat de aankopen dienen mogen wij toch niet mee.

Ze kunnen met ons niks aanvangen in Angoulême in de Géant Casino en de Decathlon, zegt het baasje. Dat het baasje nu naar de Decathlon wil heeft alles te maken met mijn “uitstap” van gisteren na de wandeling.

Het baasje is er nooit echt voor geweest maar nu dringt het zich toch op. Hoogstwaarschijnlijk komt er een Tele tac. Zo’n apparaat dat trillingen en electrische schokjes geeft van het moment dat de baas het nodig acht.

Zoals ik mij gedraag de laatste tijd, niet luisteren, en gewoon doorlopen als de baas mij roept, én met het vooruitzicht van het hoger wordend graan en zonnebloemen ziet de baas geen andere oplossing om mij niet kwijt te spelen. Ook het feit dat ik telkens Heros meeneem zint het baasje niet, Heros is steeds de best luisterende geweest van het trio, maar is u aan het proberen hoe ver hij kan gaan, letterlijk en figuurlijk !

Dat het apparaat vandaag al zal worden aangeschaft is niet waarschijnlijk. Het blijkt nogal een forse investering te zijn en ’t baasje wil nu toch wel zekerheid over de garantie dat het echt werkt en niet alleen nutteloos de hond, mij dus, pijnigt of laat schrikken. Echt met zijn volle goesting is het niet dat hij er over denkt het aan te schaffen, maar alles is beter dan één van ons te verliezen aan een landbouwwerktuig waar we de gevaren niet van kennen.

En uiteindelijk is het bij de baas nog altijd zo “wie niet horen wil, moet voelen”

Belle

Op stap…

Zij heeft het de baasjes “gelapt” ! ! ! Belle is er op het eind van de wandeling onderuit gemuisd. Op zich niet zo’n erg hoewel niet aangenaam voor ’t baasje maar nu terwijl ze maximum loops staat is ze er vandoor gegaan samen met Heros.

Ik niet, ik ben braaf bij ‘t vrouwtje gebleven terwijl het baasje met de auto er achteraan gegaan is. Ze waren haast in het volgende dorp zo’n anderhalve kilometer ver toen het baasje hen inhaalde.

Heros was al op de terugweg en ging netjes aan de kant van de weg staan toen ’t baasje arriveerde. Belle, die ook de bui al zag hangen is nog honderd meter verder gelopen maar ook dan uit zichzelf achteraan in de auto gesprongen.

Nu is het al een geluk dat er in het naburige dorp Villiers le Roux zelden honden loslopen, maar ’t baasje zegt dat één reu die bij de pinken is volstaat. Bas heeft het indertijd ook niet laten koud worden toen Luna hier aan de tuinafsluiting om liefde kwam bedelen…

Ondertussen ligt er hier een Belle te zuchten, dan in de ene hoek, dan in haar bench, dan weer in een andere hoek van de kamer, maar ze weet verdommes goed dat ze mis was en de volgende malen blijft ze alvast aangelijnd zegt het baasje, tot de kust vrij is.

Hera