Actueel bord...

Spijtig van die eenden…

Dat zal je ons niet dikwijls horen zeggen maar het begint bij ons ……. uit te hangen ! Overal in elke weide op onze wandeling  liggen er wel een paar op een nest met eieren. Het eenden nageslacht is in elk geval goed verzekerd en dat bied perspectieven voor de toekomst, maar het wil wel zeggen dat we steeds aangelijnd moeten wandelen.

En het is daar dat het schoentje wringt. Niet mogen loslopen is “van ons voeten” om dan toch maar wat energie kwijt te spelen doen we maar aan “baas mee sleuren” daar kruipt heel wat energie in en de baas is zwaar genoeg om er tegen te kunnen.

“Ons moe” , Belle, doet niet meer mee met het sleuren, die loopt mooi naast het vrouwtje met haar “gentle leader” over haar snoet. Dat was noodzakelijk want voor ’t vrouwtje was het niet meer te doen dat sleurbeest in toom houden.

En dan zeggen dat het allemaal onze schuld niet is, maar het is de schuld van die eenden. Nog enkele weken, dan is het broedseizoen terug over en mogen we hopelijk terug los.

Hera & Heros

De misrekening…

De dag voor we laatst naar Frankrijk trokken heeft het baasje zo nog maar eens de tuin een beetje(?) gefatsoeneerd en vers graszaad gezaaid. Dit in de hoop dat er bij thuiskomst weer zo ’n dun laagje groen in de tuin zou te zien zijn.

Onze baas redeneert van: ’t is lente, dus zal alles wel groeien… Dat zal wel waar zijn aaaals er aan een paar voorwaarden voldaan is, zoals het mag niet meer vriezen, het moet vochtig zijn (regen) en er moeten zonnige warme dagen zijn.

Alleen aan dat laatste is voldaan. Resultaat… geen sprietje nieuw gras te zien, het is en blijft een zandbak met zwarte grond. Wijzelf storen ons daar niet aan en zolang het niet regent kunnen wij onszelf redelijk proper houden vinden wijzelf. Daar zijn we dan blijkbaar de enige in want het vrouwtje loopt zowat achter onze hielen met de stofzuiger om het huis een beetje stof en zandvrij te houden !

Maar ’t baasje belooft beterschap, hoe ‘m dat gaat doen gaan we in de loop van volgende week zien belooft ‘m.

Belle & co

De eerste maal sex.

Aangelijnd wandelen…

Sinds we terug zijn in België hebben we niet meer mogen loslopen tijdens de wandelingen, de reden zegt het baasje is het her en der verspreid zijn van eenden die met eieren op hun nest liggen.

Gisteren en eergisteren hebben we het baasje daar al op attent gemaakt dat er in de weiden heel wat lekkers zo maar op te rapen valt. De eerste maal hebben we het baasje al haast de sloot in getrokken. Een geluk voor hem… er stond nog een honderdjarige beukenboom waar hij zich heeft tegen schrap kunnen zetten !

Het was wel op verrassing dat we toen het baasje “gepakt” hebben. Wij waren samen met het baasje en Belle was bij ’t vrouwtje. Toen wij plots samen die eenden zagen hebben wij met een sprong de jacht geopend… met het baasje nog aan de lijn , en dat was nu niet echt de bedoeling blijkbaar.

Dan op het einde van de wandeling krijgt het baasje nog een onheilsbericht over een man die bij ons achter de hoek woonde.  Die heeft eergisteren tijdens de wandeling met zijn Boerboel een hartaderbreuk gekregen, en is daaraan tijdens de wandeling overleden. Een andere wandelaar met hond heeft hen dan gevonden maar de opgeroepen MUG heeft niets meer kunnen doen voor de man.

Woensdag hadden we hen nog ontmoet tijdens de wandeling !

Hera en Heros

AARDBEIEN........

EEN VERTEGENWOORDIGER IN LANDBOUWMACHINES KOMT BIJ EEN
AARDBEIENKWEKER EN PROBEERT DE MAN ENTHOUSIAST TE MAKEN
VOOR DE NIEUWSTE UITVINDING OP HET GEBIED VAN DE AARDBEIENTEELT.

"MENEER", ZEGT HIJ, "IK HEB HIER EEN MACHINE, DIE KUNT U OVER
HET VELD RIJDEN, DIE PLUKT DE AARDBEIEN, SCHEIDT DE STEELTJES VAN DE
AARDBEIEN, MAAKT ZE SCHOON EN STOPT ZE VOOR U IN EEN BAKJE, ECHT GEWELDIG!
U KUNT DIT HELE VELD IN UW EENTJE IN DRIE UURTJES AFWERKEN!"

DE BOER KIJKT DE VERTEGENWOORDIGER NADENKEND AAN EN VRAAGT:
" KAN DIE MACHINE OOK PIJP'N?"

"PIJPEN?" VRAAGT DE VERTEGENWOORDIGER, "NEE, DAT KAN IE NIET".

"OH", ZEGT DE BOER, "DAN HOUD 'K HET TOCH MAAR BIJ M'N VIER POOLSE
PLUKSTERS!"

Schijndrachtig…

We betrouwden het niet maar hadden wel een vermoeden bij Hera, en daarom hadden wij gisteren een afspraak bij Dr. Nelly in de dierenkliniek ’t Binnenhof.  En inderdaad, Hera vertoont alle symptomen van schijndracht.

Voor ons is het een onbekend fenomeen in de zin van we hebben het nooit zelf ondervonden bij onze honden. Hera is na Belle de enige teef die wij tot nu toe hadden, voordien waren het steeds reu’s met Sloeber en Bas.

Wij hadden het vermoeden omdat na Hera’s loopsheid begin februari haar tepeltjes niet terug verdwenen maar iets gezwollen bleven en ook haar vulva bleef steeds vochtig…  Er rees wel wat schrik op baarmoederontsteking maar daarvan bleven de echte symptomen weg. Daar waren we vrij gerust in.

Nu loopt de schijndracht op z’n eind vertelt Dr. Nelly ons  en mogen we er ons van verwachten dat begin 2011 er hier ten huize waarschijnlijk, en ongeveer gelijktijdig, twee loopse teven zullen rondlopen. Voor ons niet gelaten, dat is alleen maar makkelijk dan is de periode dat de teefjes aan de lijn moeten uitgelaten worden alleen maar danig korter.

Het zit ‘m toch allemaal raar in elkaar de natuur, en toch zeker wanneer er hormonen bij te pas komen …

Beel & co

Klunzen…

Hij is weeral terug naar onze Albeer, den Yves… om zijn ontslag en dat van zijn troep van 40 (?) rovers te gaan aanbieden. Het zal nu al wel kunnen zonder de hulp van een GPS zeker, of is ‘m daar ook onkundig in, in ’t onthouden van de weg naar ’t paleis.

Ozze Albeer den twiede zal denken ”daar is ‘m weer” hoewel de “tikkenHaen” haast een half jaar aan voorbereidend werk gedaan heeft kan den Yves het weer niet afwerken.

Enkele weken geleden hebben we zowat meewarig over de noordgrens gekeken waar leerling tovenaar Harry Potter de potten ook niet gelijmd kreeg. Maar toen hing het zwaard van Damocles al boven het hoofd van de man die het twee jaar geleden allemaal eens snel ging “arrangeren”.

Wat heeft ‘m ondertussen gepresteerd ?

-tijdens de verkiezingsnacht achter zijn ontsnapte geit aangezeten

-Een beetje op tafel staan dansen samen met tante nonneke en zijne Limburgse maat.

-Van Rompuy den boel terug een beetje op de rails laten zetten.

-ondertussen voor de Waalse TV de Marseillaise willen zingen ipv de Brabançonne.

-Een paar Blackberry’s versleten tijdens de vergaderingen.

-Zijn eigen wat laten “bewonderen” tijdens sportmanifestaties.

-Een beetje de flauwe gaan uithangen in “the White House” en er zijn benen onder tafel gaan steken.

-En niet vergeten samen met Crembo besloten dat de ontmijners en bewakers van de luchthaven van Kaboel een jaar langer daar mogen blijven.

Voorwaar een lijst met belangrijke feiten die’ m al dan niet heeft verwezenlijkt en wat ons doet besluiten dat het land goed twee jaar helemaal in handen is geweest van een stel klunsen met een opperopperkluns aan het hoofd.

Als het waar is dat een land de leiders heeft die het verdient, is het echt het moment om te emigreren… en onze baas is niet de enige die er zo over denkt, kijk maar eens hier:

http://www.beglium.be/magazine/hoeveel_keert_kunt_ge_blijven_falen/

Belle & co

De biecht van een Italiaanse jongen. 

"Zegen mij Vader, want ik heb gezondigd tegen het Zesde Gebod." 
De priester vraagt: "Ben jij Joe Pagano?" 
"Ja Vader, dat ben ik." 
"En Joe, wie was het meisje?" 
"Ik kan het U niet zeggen Vader, want ik wil haar eer niet schaden." 
"Maar Joe toch, ik ben er zeker van dat ik haar naam vroeg of laat te weten zal komen, dus kun je het mij dan ook nu zeggen. Was het dan Tina Minetti?" 
"Ik kan het U niet zeggen Vader." 
"Was het Teresa Mazzarelli?" 
"Ik zal het nooit zeggen Vader." 
"Was het Sabrina Camelli?" 
"Sorry Vader, ik kan U haar naam niet geven." 
"Was het Cathy Piriano?" 
"Mijn lippen zijn verzegeld Vader." 
"Was het dan Rosa Di Angelo?" 
"Alstublieft Vader, ik kan het U echt niet zeggen." 
Vol frustatie zegt de priester: "Joe Pagano je lippen blijven gesloten en ik waardeer dat, maar je hebt gezondigd en ik moet je straffen. Je mag gedurende vier maanden de mis niet meer dienen, ga nu maar heen en zondig nooit meer."  
Joe komt buiten en zijn vriend Franco vraagt: "Hoeveel heb je gekregen?"

"Vier maanden vakantie en vijf goeie adressen."

Iets makkelijker…

Maar ’t baasje wordt er niet vrolijker van, we bedoelen het kuilen graven in de tuin ! Als we in Frankrijk iets willen begraven, iets zoals een stuk brood of eten dat we over hebben of niet graag lusten, dan is dat een heuse taak in die keiharde grond met stenen in.

Hier in de Kempische zandgrond is het een makkie om binnen de kortste tijd een kuil te graven waar je je in kan verbergen. En dat hebben we dan gisteren ook gedaan !

Twee diepe kuilen kan het baasje weeral terug dichten. Dat doet hij na eerst te hebben gecontroleerd dat er geen speelgoedjes in zijn achtergebleven. Want het vermoeden is groot dat binnen enkele eeuwen archeologen gaan vermoeden dat hier iets van een kennel geweest is waar een overvloed van hondenspeeltjes te vinden was .

En dan had het baasje nog zo zijn best gedaan om voor ons vertrek alles terug netjes gelijk te leggen en vers graszaad in te zaaien met de hoop dat het zou regenen en het zaad snel zou kiemen. Allemaal ijdele hoop… het water zal van de kraan moeten komen en het gelijk leggen zal no eens opnieuw moeten gebeuren….

Belle & co

Terug aanpassen…

Wij hebben onze wandeling weeral gemaakt, we hebben het druk gehad, toch zeker Heros want tijdens onze afwezigheid hebben er tal van andere honden hun gebied afgebakend op onze terreinen.

Heros heeft dus de wandeling haast helemaal afgelegd op drie poten, de vierde poot, afwisselend zijn rechter- en dan weer zijn linkerachterpoot stak haast gans de tijd de lucht in. Ze zullen het geweten hebben die andere honden dat we terug in ’t land zijn.

Het baasje heeft vandaag de wandeling drie maal gedaan, telkens met één van ons omdat ‘m weet dat we zo de eerste dagen nogal enthousiast en snel alles terug op orde (onze orde) willen hebben. En dan kan hij ons niet houden, daar zijn we te sterk voor geworden en dan is er voor hem ook geen wandelplezier mee gemoeid. Netjes alleen is voor beiden nog maar het beste, dan kan het baasje ook nog eens een babbeltje doen met de buren die in hun voortuin de boel aan het verfraaien zijn, het “lentegevoel” noemen we dat.

Het aanpassen heeft deze keer dus niet lang geduurd, op een uur en half waren we met vereende krachten klaar en weten de buurhonden dat ze terug rekening moeten houden met ons …

Belle & co

Einstein en het  IQ

Einstein staat op een feestje, komt er iemand naar hem toe. 
Einstein vraagt: "Wat is jouw IQ?"
"250", zegt de persoon.
Dus begint Einstein te praten over kwantische natuurkunde, black holes, singulariteiten, ruimte-tijd. 

Na een tijdje komt er een ander naar hem toe en Einstein vraagt hem ook: "Wat is jouw IQ?"
"150", zegt de persoon.
Dus begint Einstein te praten over fiscaal recht, ethische conflicten met genetische manipulatie.

Iets later komt er weer iemand naar hem toe.
Einstein vraagt: "Wat is jouw IQ? "
"100", antwoordt de persoon. 
Dus begint Einstein te praten over de regering, de lonen en benzineprijzen.

Nog iets later komt er weer iemand naar hem toe.
Einstein vraagt :"Wat is jouw IQ ?" 
  "50", antwoordt de persoon.
Dus begint Einstein te praten over Big Brother, Blind Date, De Planckaerts, De Pfaffs......

Komt er daarna nog iemand naar hem toe. 
Einstein vraagt:"Wat is jouw IQ?"
 "10", antwoordt de persoon.
Daarop zegt Einstein hem:                                                                                                         
En.....? Veel werk bij de flikken?

Terug in Vosselaar…

Na een voorspoedige reis hebben we gisterenavond terug voet/poot op vaderlandse bodem gezet. Bij het oprijden van de A10 snelweg in Poitiers, richting Parijs, dachten de baasjes dat het wel eens heel druk zou worden.

Wij kwamen daar precies in de helft van het vrachtwagenpark van Spanje en Portugal terecht. Het baasje vertelde dat het waarschijnlijk was omdat de luchthavens en voornamelijk die van Orly  gesloten was en nu alle aanvoer per vrachtwagen gebeurde.

Toen we Spanje en Portugal achter ons hadden gelaten kon de cruise control op en ging het met tempo 130km/h richting Noorden.We hebben nog een ommetje gemaakt langs onze pa Zeppos en broer Hercule omdat het baasje nog wat moest afleveren bij Peter en Hilde. Wij zijn spijtig genoeg in de auto moeten blijven omdat het baasje de loopsheid van “ons moe” nog niet helemaal betrouwt . Nu zou een nestje uiteindelijk wel welkom zijn maar op dit moment wat ongelegen, en dan moet het nog van Zeppos komen en zeker niet van Hercule .

Na ons nog een half uur reuze geamuseerd te hebben in de file voor de Kennedytunnel zijn we toch weeral netjes thuisgekomen en ondertussen hebben we ons buikje ook al vol…

Belle & co

Even weg…

Gisteren even na elf uur waren we weg, weg van ’t internet, geen verbinding mogelijk luidde de boodschap op het scherm.

Nu schrikken wij daar al lang niet meer van, zeker hier in Frankrijk toch niet meer waar Orange/Wanadoo meer kuren en streken heeft dan service…

Nu waren we de laatste tijd weer best tevreden (onze baas is nogal rap kontent) maar plots krijgen ze het weer, zonder aankondiging begint er dan uiterst rechts op de “live box” een lampje te flikkeren en dan weet je het wel weer, gedaan , finit, finitos, voor X uren, dagen …?

En dan de morgen daarop sta je op en alles is terug in orde, zonder vmeer en zonder er iets voor te moeten doen.

Vandaag dus weer een rustige dag op ’t blog. Nu ligt het niet aan Orange /Wanadoo maar aan onze baas zelf. We zijn namelijk vandaag weer “king off the road” en onderweg naar België. De familie, de vrienden en kennissen organiseren weeral van alles en nog wat en daar willen we bij zijn.

Volgend bericht zal er vanavond hopelijk zijn als Belgcom dan weer niet dezelfde kuren heeft als vorige maal. Maar nu zijn we pessimistisch aan het doen en dat is nu echt onze sterkste kant niet …

Tot strakskes

Belle & co

Duiven…

Eigenlijk moest de titel “rotduiven” zijn, maar omdat er onder de lezers en kennissen ook duivenliefhebbers zijn hebben we de titel maar wat afgezwakt.

Waarom is het vredessymbool bij onze baas plots een “rotduif” geworden ? Wel het zit zo..

Al een paar dagen komt er ’s morgens bij de eerste zonnestralen een duif op onze schouw koerren dat het een lieve lust is (voor de duif toch)  Het baasje zegt “da’s een hete die geen vent kan krijgen” en die verwoede pogingen doet om er eentje aan de haak te slaan.

Nu is het wel zo dat ons baasje ieder geluk in zijn leven toewenst maaaaar… Terwijl die duif zijn/haar liefdeslied zit af te haspelen maken ze zes meter lager wel drie Drenten wakker in hun bench. Zien jullie de bui al hangen…..?

De baas heeft dan vanuit de slaapkamer al eens geroepen “Heros, kop dicht” en even later “G…….omme Heros,kop dicht” maar ja een jonge Drent die een duif binnen “bek”bereik vermoed die is niet met enkele woorden kalm te krijgen …

Dus kan de baas die tot acht uur wilde blijven liggen, om tien na zeven uit zijn bed om de honden die even voordien nog diep lagen te slapen uit te laten.

Nu horen wij jullie al zeggen, zeven uur is een mooi uur om op te staan, en dat is ook zo. Maar met het vooruitzicht op de zomer, wanneer het om halfvijf begint te klaren is de baas toch van zin ergens een met een geweer achter een verliefde duif aan te gaan, en ’t zal op dat moment vast en zeker geen kleiduif schieten zijn…. Maar tegen die tijd is er misschien al wel een koppeltje gevormd.

Och ja, nog vergeten te vertellen, als die duif dan weg is van de schouw, dan begint de Hop zijn liefdeslied van Youp, Youp,Youpyoup, te zingen. Die zit dan op het dak van de overbuur en daar woont onze maat Harley…

Belle & co

Den Amstel, met een Duvel…

Het is haast heiligschennis, dan doen die Hollandse Limburgers hun uiterste best om reclame te maken voor hun Amstelbier met de Amstel Gold Race en dan zit er een Belg in Frankrijk naar die koers op TV te kijken met een Duvel binnen handbereik !

Het was een fijne koers, niet alleen omdat Philippe Gilbert de Belgische meubelen heeft gered maar tussen twee jobkes in de tuin, je even voor het scherm in de zetel laten vallen, met aan elke kant een Drent en daar een frisse Duvel bij, er zijn er meer dan één die daar jaloers op zijn.

We zijn uiteraard niet bij het begin van de uitzending beginnen volgen, maar de laatste vijftig kilometer gebeurt er gewoonlijk nog genoeg om het aangenaam kijken te maken.

En ondertussen hebben we dan ook nog een Belgisch winnaar, we hebben er een hele tijd op moeten wachten en het hing er al een hele tijd aan te komen…

Daar hebben we nog een Duvel extra op gedronken ! ! ! Sorry Amstel-boys …

Jan

Weeral zonovergoten…

Niets beter voor het humeur dan wakker worden van het hevige licht in uw ogen. Van het honden uitlaten in de tuin en aanzien hoe ook zij genieten van de lente.

Zeker Heros, die is daar blijkbaar gevoeliger voor den de twee teefjes. Heros gaat als een gek tekeer (misschien is ‘m wel gek) in de tuin. Het is dan rennen om te rennen, er zit niemand achter hem aan, niemand dient opgejaagd te worden, kortom Drenteneigenaars kennen dit gedrag zeer zeker.

Op zo’n zondagmorgen verstoren ook de geluiden van de landbouwmachines de landelijke rust niet. Het is nog geen oogstseizoen, dan ligt het anders en werken de boeren meestal tegen de klok.

Nu zijn het de bijen en de hommels die de dienst uitmaken van “lawaai” makers in de bomen. En hoewel de temperaturen ’s nachts gevaarlijk dicht naar de 0° dalen zijn de bijen al vrij vroeg aan de slag. Moesten wij bijen zijn, we werden er moedeloos van…zo’n grote kersen en perenbomen, en zo veel bloemetjes om langs te gaan ….

Belle & co

Iedereen weg,…niemand thuis ?

Wat is het vandaag “stillekes” op ’t internet en in de mailbox en blog. Is nu iedereen op weekend of trekken de terrasjes voor de eerste keer dit jaar ieder naar buiten.

Misschien zit iedereen bij ons Hadise in de tuin naar de Haspengouwse fruitbloesem te kijken. Allemaal heel aannemelijke redenen om niet aan ’t computerklavier te zitten.

We wensen ieder in elk geval een zonnig en aangenaam weekend, met veel zon, geen wind en geen vallend vulkaanstof.

Dinsdag komen we terug naar België, voor een week of twee, en dan is het weeral mei, dan is de zomer ook weeral niet ver meer af.

Belle

Op wereldreis

Den Eddy  ging een wereldreis maken per fiets.

Ik geloof dat hij van de kanten van  Mechelen was

en nogal erg christelijk ingesteld.

Om toch te voorkomen dat zijn vrouw hem ontrouw zou worden doet

hij haar een kuisheidsgordel om

en sluit die af met een sleutel.

De sleutel brengt hij bij zijn beste vriend PAUL

die een paar kilometer verder woont.

Zegt Den Eddy  tegen PAUL :'Moest ik binnen 2jaar niet terug zijn

dan moet ge de boel maar open doen

en laat haar dan haar leven maar leiden zoals ze wil,

ik zal dan toch wel den hoek om zijn,

ge weet maar nooit.'

'O.K.' zegt PAUL en Den Eddy  vertrekt met zijn fiets.

Den Eddy  is amper vertrokken,

ik geloof dat hij nog niet in Zemst was,

of PAUL rijdt met zijn auto voor hem in

en doet hem stoppen.

'Awel, wat krijgen we nu'... vraagt Den Eddy  heel verwonderd.

Zegt PAUL :

'Ge hebt me de verkeerde sleutel gegeven... !

JVH