Geen echte!

De duizendste…

Onze baas ws vanavond de duizendste bezoeker van het blog van Max en Bente, om dat te bewijzen aan de goegemeente heeft ‘m daar een “portretje” van gemaakt…
https://blog.seniorennet.nl/max_en_bente/

Jan

Het vordert…

Het vordert en we zitten op schema (?)… Hij doet nu wel alsof hij ooit met schema’s gewerkt heeft maar wij hebben er zo ons gedacht over.

Het gazon is gekortwiekt, dat was nu niet moeilijk want het was goed te merken waar je gebleven was. Den “Husq”stond dan wel met een platte band in de stal maar ook dat was geen hinderpaal. Even wat lucht inblazen en we konden weeral aan de slag. Oprapen heet het baasje niet gedaan met het gras. Daar was het echt te lang voor en niet helemaal droog en dan durft het systeem wel eens te haperen.

Ondertussen heeft de baas ook al op zijn knieën tussen de aardappelen rondgescharreld om wat distels uit te trekken. Ook de plaats die voorzien is voor de tomaten is al voor een deel onkruid vrij gemaakt.

Als de Heilige Bonifacius, de vierde van de ijsheiligen, nu ook nog eens gepasseerd is dan kunnen de tomaten planten ook de volle grond in. Het baasje moet enkel nog wat Roma en trostomaten aankopen.  De vleestomaten is dit jaar “eigen werk”, m.a.w. door ’t baasje zelf gezaaid uit “restaurantzaad”. Het baasje at ergens zulke lekkere tomaten op restaurant dat hij gelijk de zaadjes in een servet heeft gedaan en thuis ze “geprepareerd” heeft. Meer dan 400 zaadjes heeft ‘m zo gedroogd en nadien de plantjes zelf gezaaid en gekweekt.

Vervelen zal onze baas zich niet, want als ‘m dan eens niets te doen heeft dan is de dagelijkse wandeling weer eens dubbel zo lang…

Belle & co

Uit het dagboek van een moedige vrouw, op cruise…

Dag 1:
Ik heb er weken naar uitgekeken om deze schitterende reis te kunnen maken.
Ik heb al mijn mooiste kleren ingepakt. Ik ben helemaal opgewonden. 
  

Dag 2 :
Héél de dag op zee. Ik heb dolfijnen en walvissen gezien. Wat een prachtige vakantie.
Vandaag heb ik de kapitein ontmoet. Het is een knappe man. Lijkt op Brad Pitt. 
  
Dag 3 :
Ik heb een beetje gesurft en ik heb leren golfen. De kapitein heeft me aan zijn tafel uitgenodigd voor het diner. Het was een hele eer en ik heb me héél goed geamuseerd.

Het is een heel aantrekkelijke en attent volle man met prachtige blauwe ogen. 
  
Dag 4 :
Ik ben naar het casino op het schip geweest en ik heb veel geluk gehad. De kapitein heeft me uitgenodigd om in zijn hut te lunchen. Een werkelijk uitmuntende maaltijd met kaviaar en champagne. Hij heeft me gevraagd om de namiddag samen door te brengen in zijn hut maar ik heb geweigerd. Ik heb hem gezegd dat ik mijn echtgenoot niet wou bedriegen. 
  
Dag 5 :
Ik ben weer naar het zwembad gegaan en na een tijdje heb ik besloten om de rest van de dag door te brengen in de pianobar. De kapitein heeft me daar gezien en hij heeft me uitgenodigd om samen een glas te drinken. Het is werkelijk een zeer charmante man. Hij heeft me gevraagd of ik de nacht in zijn cabine wil doorbrengen. Ik heb geweigerd. Hij heeft gezegd dat hij het schip zal laten zinken als ik niet van gedacht verander.
 
Dag 6:
Vorige nacht heb ik 1600 mensenlevens gered. 4 keer zelfs.......

Zomaar foto’s van gisteren…

Ze waren “in vorm” om te poseren voor de baas zijn “Kodakske”,  “nief” als voorvoegsel laten we er maar af na al die 7000 (!) Drentenfoto’s .

De eerste foto van Heros is genomen van op straat, Heros zit het rustig te bekijken en steekt zijn tong uit naar wie passeert.

Foto twee, ook Heros die er bij gaat rechtop staan om Hera onder hem door te laten voorbij lopen .

Foto drie, Belle en Heros staan op wacht aan de brievenbus want ze hebben aan de achterzijde van de tuin een gele Renault Kangoo zien en horen langskomen.

Jan

Geen mop vandaag…

Niet dat er vandaag niet te lachen viel, toch wel maar de tijd ontbrak om er op ’t blog werk van te maken.

De bazen hebben vandaag hun handen vol gehad met de tuin. ’t Vrouwtje heeft zich een doorgang geknipt onder de forsythia, langs nog wat laag struikgewas, tot ze enkele rozelaars terugvond.

Ook ’t baasje was in de weer met rozelaars, je kon het gisteren al lezen dat hij rozelaars exporteerde. Vandaag zijn ze in de tuin geplant waar zij een boog moeten gaan vormen van gele rozen die dan ook nog eens goed moeten ruiken.

Ook is het gras afgereden in de namiddag toen voornamelijk de zon het gras gedroogd had. Het baasje heeft het gras laten liggen en morgen, als de zon nogmaals haar werk heeft gedaan gaat hij nog eens over het gazon maaien om het werkelijk mooi te maken.

Dat echt kort afrijden van het gras doet ‘m voornamelijk voor ons, als we weer eens aan het ravotten zijn dan worden we te nat in het bedauwde gras.

Inmiddels is het ook gebleken dat ook de kersenoogst dit jaar weer immens gaat worden. De takken van de grootste kersenboom hangen nu al tegen de grond van het gewicht van de kersen. En dan moeten ze nog meer dan een maand verder groeien ! En Dante bedenken dat we vier van die kersenbomen hebben in de tuin. Waarschijnlijk gaat 2011 bekend en herinnerd worden als het jaar van de kersen/krieken confituur…
Belle & co

Werk voor de boeg…

Gisterenavond, dadelijk na aankomst eens door de tuin gelopen om een eerste gedachte te krijgen van wat ons de eerste dagen te doen staat. En het is meer dan duidelijk. We gaan ons niet vervelen !

Buiten de rozelaars en het laurierboompje planten is het duidelijk dat er niet veel tuingereedschap uit de schuur ongebruikt zal blijven. Onze “Husq”, de zitmaaier, mag nog even rustig blijven tot de zon en wind het “gazon” hebben opgedroogd. Daar is op dit moment nog met geen Caterpillar door te komen als het nat gras is.

Wat een tegenstelling met de Vosselaarse woestijn. Het is zoals een trip door Afrika van Noord naar Zuid, eerst woestijn en dan het tropisch regenwoud….

Ook tussen de aardappelen groeien gewassen waar het baasje 500% zeker van is dat hij ze NIET gezaaid of geplant heeft, onkruid dus !

Maar geen nood, de zon doet al pogingen om door de wolken te komen piepen, dat komt wel “in de kabas” (Kempisch voor het komt in orde) Tegen dat de zon terug onder gaat zal er heel wat werk geleverd zijn. We houden jullie op de hoogte…

Belle & co

Reuzegoed  gereden…

Om 21u30 draaiden wij daarjuist de koer op in La Magdeleine. We waren pas om 14u15 vertrokken zodat we de 800 kilometer in zeven uur en een kwart hebben afgebokst.

We hebben totaal geen oponthoud gehad vandaag en zelfs op de périférique rond Parijs konden we de maximum snelheid van 80 km/h makkelijk aanhouden. We kozen vandaag voor Parijs- west. Dat wil zeggen de périférique vanaf de Porte de la Chapelle tot aan de Porte Saint Cloud. Dan via de lange boulevard richting N118. Het was net alsof de Parijzenaars verwittigd waren dat we er aan kwamen en dat ze de baan hadden vrij gemaakt om ons doorgang te geven. Op minder dan een half uur stonden wij vanaf de luchthaven Charles de Gaulle op de A10 richting Bordeaux.

Dat we zo laat vertrokken had twee redenen. De eerste had alles te maken met Moederdag. Hoewel de “echte” Moederdag in de Kempen op 15 augustus valt had het wijkcomitee bij ons een Moederdag ontbijt ingericht. De moeders mochten gratis komen ontbijten en de rest van de familie mocht aanschuiven voor 1 euro. ’t Vrouwtje, als lid van het wijkcomitee, stond in voor het spek met ei bakken.

Ondertussen was ’t baasje gaan helpen bij zijn maat Louis, van Gorky en Cato, ook drenten. ’t Baasje had met de kaawpollekeswandeling , waar Louis ons baasje had geholpen, toegezegd om deze voormiddag  te komen helpen tappen in het stadspark te Turnhout waar een manifestatie van vakantiegenoegens doorging. Louis en zijn ploeg verzorgden daar de “catering” .

Zoals steeds heeft ’t baasje ons niet gehoord of gezien tijdens de rit. Wij betrouwen op de stuurmanskunst van ’t baasje en hebben uit voorzorg op wat komen gaat deze week alvast maar goed bijgeslapen !

Belle & co

Export…

Klimrozen, vlinderlavendel (?) en een laurierboompje, samen met nog twee bakken geraniums die vorige maal te laat waren om nog mee te kunnen op de aanhanger, Vandaag kunnen ze mee op de rit richting La Magdeleine.

Het baasje is weer aan het exporteren, tot voor enkele jaren noemden ze dat nog smokkelen of illegaal over de grens brengen. Nu zijn deze planten ook in Frankrijk te koop in de betere “Jardinerie” maar de prijs is dan gewoonlijk tegen het drievoud aan terwijl de kwaliteit ongeveer de helft is. Reden genoeg voor ons baasje om zijn inkopen te doen bij de Turnhoutse middenstand.

Vandaag zijn ze “op transport gezet” zoals dat in die transportkringen genoemd wordt. Vanavond arriveren ze in La Magdeleine en tegen dat het morgenmiddag is gaan ze hun Franse toekomst tegemoet. Voor de rozen heeft het baasje vorige maal al een “boog” in elkaar getimmerd en gaan ze de bladluizen opvangen die normaal op weg waren naar de druivelaars ! Het laurierboompje krijgt een ruim bemeten pot en gaat niet te ver van de keuken geplaatst worden. Voor de kenners, het is geen laurier in de betekenis van oleander dat in ’t Frans “laurier rose” is, maar deze is van het type “laurier sauce”, ’t is maar dat je het weet, de eerste is giftig, de tweede is lekker !

En voor de vlinderlavendel zoeken we nog een plaatsje waar hij geurend tot zijn recht komt !

Tot vanavond met het reisverslag Vosselaar – La Magdeleine…

Belle & co

Verborgen interesse…

Maar we hadden het kunnen weten… Vrouw blijft vrouw of dat nu een mensenvrouw of een hondenvrouw is, zij hebben dezelfde  interesses.

Het bewijs staat hier onderaan het bericht mét foto !

Gisteren mocht Belle mee boodschappen gaan doen en één van de te bezoeken winkels was de Zoomart (tegenwoordig Maxizoo).

Ons baasje ging op zoek naar teken”dingeskes” om teken te verwijderen bij ons. Vermits ze weer met duizenden op de loer liggen om zich te goed te komen doen aan ons bloed !

Belle was echter minder geïnteresseerd in de “tekendingeskes” maar het rek met de hondenkleding kon haar volle interesse wegdragen. Nooit gedacht dat een jachthond als Belle daar nog interesse in zou hebben. Als ze nu in de toekomst ook nog voor de etalage van een parfum/maquilage winkel gaat zitten zullen we daar ook al niet meer van stijf achterover vallen van verbazing…

Ze blijven alle dagen verbazen die Drenten…

Hera en Heros

Even gaan skieën…

Jack ging met z'n vriend Bob skiën.
Ze namen Jack's busje en reden noordwaarts.
Nadat ze enkele uren gereden hadden kwamen ze in een verschrikkelijke sneeuwstorm terecht, dus stopten ze bij een nabij gelegen boerderij en vroegen de jonge aantrekkelijke dame die de deur opende of ze konden overnachten.
'Ik ben me ervan bewust dat het buiten slecht weer is, maar ik ben onlangs weduwe geworden,' zei ze.
Ik ben bang dat de buren zullen praten als ik jullie in mijn huis
laat overnachten.'
'Wees gerust', zei Jack. ' We zijn blij genoeg om in de schuur te mogen slapen. En als het weer verbetert zullen we bij dageraad  vertrekken.
De dame stemde in en de twee mannen gingen naar de schuur waar ze de nacht doorbrachten.
De volgende ochtend was het weer opgeklaard en ze gingen verder op weg.
Ze genoten van een fantastisch skiweekend.
Maar 9 maanden later kreeg Jack onverwacht een brief van een advocaat.
Het duurde enkele minuten voor hij het begreep, dat het van de advocaat van de aantrekkelijke dame was, die hij tijdens het skiweekend ontmoet had
Hij ging bij zijn vriend Bob langs en vroeg:
'Bob, herinner je je aan die knappe weduwe van die boerderij waar we 9 maanden geleden tijdens ons skiweekend verbleven?'
'Ja', antwoordde Bob.
'Euh, ben je die nacht toevallig opgestaan en naar het huis gegaan om haar te bezoeken?'
'Wel, euh, ja', zei Bob een beetje verlegen dat hij betrapt was. 'Ik moet toegeven dat ik dat gedaan heb.'
'En heb je mijn naam in plaats van je eigen naam gebruikt?'
Bob's gezicht werd vuurrood en hij zei: 'Tja, kijk, het spijt me, vriend.
Ik ben bang van wel. Waarom vraag je dat?

'Ze is net gestorven en heeft me alles nagelaten.'

(En jullie dachten dat het einde anders was, niet?... hou deze glimlach nu maar een hele dag.)

’t Kan nog plezant worden…

Het baasje kijkt er naar uit, echt waar en hij kan het zelf nog niet geloven… Het gaat om de periode tussen nu en 13 juni. De dag dat we met z’n alle als kiesvee naar de stemhokjes gedreven gaan worden.

Tot enkele dagen terug was ’t baasje haast van plan om de mening van Stij n Meuris te delen en “burgerlijk ongehoorzaam” te zijn. Hij had een degout gekregen van wat Yves “verantwoordelijkheid nemen” noemt. Hij kreeg “boebelen” van  Crembo en zijn machogedrag. Van het gezicht van Declercq kreeg ‘m zuur oprispingen als ‘m weer eens kwam vertellen wat ‘m nu weer van plan was om de gevangenen binnen de muren te houden. Plannen genoeg van heel de kliek , de Walen inbegrepen, maar realisaties ? ? ?

Dus… het baasje keek al verbaasd vrolijk toen Siegfried Bracke aankondigde de rangen van Bartje te gaan vervoegen. Helemaal plezant werd het toen ook nog een katholiek prefesserke met de naam Torfs, ’s avonds verkondigde dat ‘m ‘s morgens nog stond te liegen alsof het gedrukt stond en dan toch maar de rangen van Marianne ging vervoegen.

Het zal wel niet veel uitmaken eens de stemmen geteld zijn, alles zal wel hetzelfde blijven in de praktijk, maaaar… de debatten gaan wel de allure krijgen van een taalspelletje als “de taalstrijd”. Want zeg nu eerlijk, als Torfs en Bracke tegenover elkaar worden uitgespeeld, staan er ons nog aardige momenten te wachten in “de zevende dag” of bij Phara.

Ons baasje hoopt op een verbeterde uitgave van het duo Uyterhoeven/Mortier, hoewel die twee overtreffen toch wel moeilijk zal zijn. Als is de inzet, de wedde van een minister, toch wel iets waar je de handen voor uit de mouwen kan steken, ons gedacht toch…

Belle & co

Broer & zus…

Het is er goed aan te zien dat het broer en zus zijn, dat ze zelfs vlak na elkaar geboren zijn… Onze Heros en Hera, onafscheidelijk zijn ze.

Hun benches staan tegen elkaar, zij staan samen op en lopen ’s ochtends samen zij aan zij de tuin in voor hun “ochtendbezigheden”.In het bos of tijdens de aangelijnde wandelingen lopen ze ook zij aan zij .

Bij het eten staan ze vlak naast elkaar en wisselen regelmatig van bak. En als ze dan ’s avonds uitgeteld in de zetel liggen te maffen liggen ze nog op elkaar !

Het is niet dat ze niet overeenkomen met mij , zo erg is het niet, maar er is blijkbaar toch net als bij de mensen een soort van generatiekloof.

Mij spontaan betrekken in hun spel is er niet dadelijk bij, en als ik met hen meedoe is het omdat ik om “organisatorische redenen” ben tussengekomen. Soms gaat het er nogal hevig aan toe en grijp ik in om erger te voorkomen, en dan doe ik maar mee om spelenderwijs rust te brengen…

’t Is hier allemaal goed geregeld onder ons zegt het baasje over zijn roedel.

Belle

Minnares…

Een man en vrouw dineren samen in een heel sjiek restaurant.
 Wanneer een verblindend mooie jongedame naar hun tafeltje komt, de man een
 dikke zoen geeft, zegt dat ze hem straks wel zal zien en terug wegwandelt.
 De vrouw staart naar haar man en zegt:'Verdomd, wie is dat???'
 'Oh', zegt de man, 'dat is mijn minnares...'
 'Wel', zegt de vrouw, 'dat doet de deur dicht, ik wil scheiden!'
 'Ik kan dat begrijpen', zegt de man, 'maar denk er aan dat, wanneer wij gaan
 scheiden, er geen inkoopreisjes naar Parijs meer komen, geen wintervakantie
 meer op Barbados, geen zomerverblijf meer in Toscane, geen Ferrari of
 Mercedes meer in de garage en geen zeiljacht meer...
 Aan u te beslissen.'
 Juist op dat ogenblik, komt er een vriend van het paar het restaurant binnen
 met een stoot van een babe aan de arm.
 'Wie is die vrouw bij Jim?' vraagt de vrouw.
 'Dat is zijn minnares', zegt haar man.
 Antwoordt zijn vrouw: 'De onze is mooier hé...'!!!!!

Hormonen…

Het baasje moet steeds glimlachen als ’t ergens over hormonen gaat. Hij moet dan terugdenken aan zijn vader in de tijd dat baasjes’ zusters met hun eerste vrijers thuiskwamen. Het waren gewoonlijk “vrienden van onze Jan” die hijzelf soms al eens ooit had gezien, sommigen andere echter nooit vanzeleven…

Gisteren ging het er weer eens over bij Dr. Nelly en met ons Hera. Dat beetje schijndracht dat ze vertoont gaat maar niet vanzelf over en daarom hadden we met het oog op het vertrek naar Frankrijk een afspraak gemaakt.

Ons Hera haar tepeltjes willen maar niet wegtrekken na haar eerste loopsheid, of beter , ze waren weg maar zijn terug gezwollen toen ik, Belle, loops werd.

Het zijn de hormonen vertelde Nelly ons en nu moet Hera “medicamenten” slikken in de vorm van druppels. Al een geluk dat het nogal een vraatzuchtige is en dat bij haar het slokken voorgaat op het proeven. De 2,5 milliliter druppels gaan er als koek in als ze op een stuk brood gedaan worden. Het is van “slokslok” en de boel is binnen, het is hier ooit anders geweest bij Bas bvb…

Overigens denkt het baasje dat de firma die het spul levert, zich bevoorraad bij Red Bull of een andere fabrikant van pepdrankjes. Of het moest zijn dat het rechtstreeks uit het wielrenners milieu komt. Ziek van haar hormonen is ze nooit geweest maar ze gaat wel als een ras Ferrari door het huis en tuin van de medicijnen…

Belle

Kort wandelingske…

Terwijl Heros deze namiddag met het baasje met de auto mee mocht naar Onze pa Zeppos en broer Hercule in Oudenaarde hadden wij Belle en Hera huiswacht samen met het vrouwtje.

Ons baasje moest bij Peter en Hilde nog spulletjes ophalen om mee naar Frankrijk te nemen en Heros moet zo dikwijls als mogelijk met het baasje mee met de auto als er een plezierig einddoel is. Dit om zijn wagenziekte volledig kwijt te spelen.

Heros heeft letterlijk en figuurlijk “de beest uitgehangen” bij pa en broer. Aanvankelijk kon hij niet op tegen die twee familieleden maar eens kennisgemaakt vloog het zand en gras weer achter hen omhoog als ze aan het spelen waren !

Het baasje vertrok in Oudenaarde te 15u45 en draaide de oprit thuis op te 18u50. Drie uur en vijf minuten. Met een beetje chance en ne zware voet is ‘m op dezelfde tijd in Parijs !

Meer dan een uur en half heeft ‘m over de vijf kilometer voor de Antwerpse Kennedy- tunnel gedaan. Voor Heros geen probleem, die heeft gans de miserie met zijn ogen dicht meegemaakt.

Maar nu was wel ons uur van wandelen verstreken… Geen nood voor ons baasje, het was dan wel niet naar ons gewoon bos, maar toch een wandeling rond de “grote blok”. Toch ook altijd nog goed voor een half uur trekken en sleuren aan de lijn, want dan mogen we niet los wegens te veel verkeer…

Belle & Hera

Nieuwe betekenis…

Deze afbeelding vonden we deze morgen in onze mailbox, het geeft een bijzondere en actuele betekenis aan het gezegde “horen zien en zwijgen”…

Ongebruikelijke foto’s…

Je ziet het niet dikwijls hier op het blog twee Drenten in de kleur wit met bruine platen. Meestal zijn het twee bruintjes, moeder en zoon, en Hera in de traditionele Dentenkleur.

Hier op de foto’s dus niet, we hadden Hadise op bezoek toen vorige week haar baasjes Jean Pierre en Ute,  op bezoek waren bij het twee weken oude Drentje xxx, van Herman en May. Dat Drentje gaat binnen een vijftal weken het “maatje” worden van Hadise, maar dat vermelden we hier al op het blog.

Het gaat ‘m om de foto’s waar Hera en Hadise aan het ravotten waren. Ons baasje heeft Hera een paar keer tot de orde moeten roepen omdat ze nogal hevig uitviel naar Hadise die beleefd bleef en niets terug deed, waarschijnlijk omdat zij “op de vreemde” was.

Die “op de vreemde” is nochtans haar geboortegrond !

Belle & co

Lentekriebels…

Ergens zit ons baasje in zijn vuistje te lachen. Niet alleen hij is begonnen aan het nieuwe gazonnetje in onze Vosselaarse tuin, maar ook over de grens, in Nederland, zijn ze in actie geschoten.

“Ze” zijn eveneens Drenteneigenaars die met een tuin zitten die het aanzien en de naam tuin niet meer waardig is.

Jil meldt in het Arcil blog dat echtgenoot Hans aan het werk is getogen om in navolging van ons baasje de tuin terug wat te fatsoeneren. Jil en Hans dachten dat ons baasje over toverkracht beschikte of trukken van de foor kon toepassen en in een oogwenk een fraai ‘n”pelouske” kon tevoorschijn toveren. Die Nederlanders hebben deze keer de Belg toch danig overschat. Enkele jaren geleden zou het zelfs bij de wonderen gerekend worden als er iets resultaat van terecht kwam van dat zaaisel.  http://www.bloggen.be/arcil/

Ook bij Sonja,de moderator van het derntenforum is Peter aan de slag om de resultaten van het werk van Kyra ongedaan te maken. Nog eentje die het grasveldje terug mooi en netjes wil krijgen tegen de zomer. Maar daar hebben we de indruk dat Peter het meer ziet als vechten tegen de bierkaai …   http://drentkyra.punt.nl/?home=1

Ondertussen begint hier in Vosselaar er nu toch een echte groene zweem over de zwarte grond te verschijnen. Wishfull thinking van de baas of realiteit ? Binnen twee weken, als we terug van rankrijk zijn nog eens hierover een berichtje laten zie…

Belle & co

Ramen zemen…

Twee Turken zijn bij een flatgebouw de ramen aan het zemen.
De ene Turk kijk naar binnen en ziet een Nederlander bij een
vrouw aan haar poesje likken.
Hij roept de tweede Turk erbij en vraagt aan hem:  "Zou dat vies zijn ?"
Waar de andere Turk op antwoord:
"Denk het niet, anders hadden ze het ons wel laten doen !"

L.M.