Voor de verandering!

Houdini  ontmaskerd…

We hebben de plaats ontdekt waar Heros “Houdini “zijn weg naar “de grote wereld” steeds vond.  Het was Chantal van de Chambres d’ Hôtes ,“la ferme de Charel” die ons de  tip gaf van eens in de hoogte te zoeken. http://blog.lafermedecharel.com/#home

Wij zijn geen hoogspringers, en daarom was onze aandacht meer tegen de grond gericht. Na nog eens een ganse ronde langs de afsluiting te hebben gemaakt hebben wij Heros gewoon in ’t oog gehouden. Het vrouwtje was buiten op straat wat onkruid gaan wieden en Heros wou er weer het fijne van weten. Plots stond hij aan de enige plaats waar de afsluiting niet van “HERAS” makelij is.

Deze winter is daar een klimplant afgestorven die over de afsluitdraad hing, en als Heros zijn voorpoten op die dorre takken legde kon hij met een sprongetje over de afsluiting springen.

In afwachting van de definitieve reparatie heeft het baasje daar een plaat voor gezet. Wil hij nu nog over de afsluiting geraken, dan zal ‘m toch eerst enkele lessen hoogspringen moeten gaan volgen bij Tia Hellebaut om enige kans op succes te kennen.

Belle

Biechten te Brugge

Een vrouw gaat schuldbewust te biecht in de parochie van het bisdom Brugge.

In het biechthokje zit echter een beginnende priester die tijdelijk de bisschop vervangt.

Deze aanhoort  de biecht van de vrouw.

Eerwaarde vader zegt zij, ik heb gezondigd want ik ben ontrouw geweest en heb gisteren mijn buurman gepijpt.

De jonge priester schrikt natuurlijk op en raadpleegt een lijst die hij kreeg van de bisschop met daarop de verschillende zonden en het tarief van de absolutie.

Hij kan echter nergens een dergelijke zonde vinden.

Ten einde raad roept hij een jonge misdienaar en vraagt aan de jongen stilletjes...

“Wat geeft meneer de bisschop voor pijpen ?”.

Met licht gebogen hoofd antwoordde de jongen heel nederig en devoot.

Twee marsen en een cécémel meneer Pastoor !!!

L.M.

Braaf…?

Drie Drenten aangelijnd zittend bij ’t vrouwtje… Zo hebben we ze nog maar zelden gezien. Braaf zijn ze zonder twijfel op dat moment, maar een nadeel van een foto is wel dat je niet kan zien wat er vijf minuten voordien te beleven viel.

Ze waren er op de wandeling weer vanonder gemuisd, de hort op, het graan in, weg zonder oren . Je noemt het maar…

Als ze dan komen, eindelijk… dan worden ze aangelijnd. Wel met een beloning voor het komen, anders kan je helemaal wachten tot Sint Juttemis !

Het baasje had gemerkt dat bij de buren die in Engeland verblijven, een deur van een berghok open stond. Uiteraard is ‘m die gaan sluiten en toen hij aan het eind van de toegangsweg kwam zag hij dit tafereeltje van de zittende Drenten bij ’t vrouwtje.

Dan is het baasje al gauw terug van mening dat het niet altijd kommer en kwel is als ze er weer eens uitgetrokken zijn. Het lijkt wel of ze iets willen goed maken.

Jan

Rare vogels…

Rare vogels vliegen er hier in de Charente. Daarstraks waren we samen met de baasjes in de tuin aan het werken. Om eerlijk te zijn, de baasjes werkten en wij lagen maar wat te lummelen. Plots viel er iets uit de lucht… het baasje had het gezien en ook Heros. Die laatste was er vliegensvlug bij en toen het vrouwtje hem riep apporteerde Heros een jonge duif… maar eentje zonder kop !

Nu schrikken we niet van veel meer maar een jonge duif die uit de lucht komt vallen zonder kop, dat hebben we nog niet meegemaakt.

Lawaai hoog uit de lucht deed ons omhoog kijken en daar waren enkele roofvogels ambras aan het maken tegen elkaar. Waarschijnlijk heeft één van die vogels de duif verrast en gedood en die andere eiste ook zijn part van de buit op. Uiteindelijk heeft die ene zijn buit moeten laten vallen en is die bij ons in de tuin terecht gekomen.

Een andere verklaring zien wij niet zitten, bij ons weten kunnen duiven zonder kop niet op eigen kracht over onze tuin vliegen. Vroeger toen hij nog les gaf, heeft het baasje regelmatig “kiekens zonder kop” gezien, maar die waren van een andere zoogdiersoort…

Spijtig was wel dat onze baasjes aan het werk waren en dus het “kodakske” niet bij de hand hadden . Echt spijtig dat ‘m daar geen bewijzen van heeft.

Belle

Een Brusselse mop…

Fons Wuyts van de “terug plezant club”, https://blog.seniorennet.be/1001_terug_plezant/ maakte ons attent op het bestaan van  “de Gazet van Brussel” . Uiteraard zijn we dan “kurieus” en wat lezen we daar … Dezelfde mop als die we enkele weken geleden hier plaatsten als “een Hollandse mop” over Ajax en Feyenoord.

Nu in de Brusselse versie met als clubs “den Deirink Muilebeik en den Anderlecht”.

Zet ouw der efkes veur en probeirt het te oengtcijferen…

http://www.ara-vzw.be/De%20Gazet%20van%20Brussel/de_gazet_van_brussel.htm

SPORTING BOUVE?

SUPPORTERS OEIT MUILEBEIK REAGEIREN OEK

Verleie weik emme me de zeive supporters van den Anderlecht on’t woud geloête. Mo deize ki es er oek reaksen oeit Muilebeik gekomme. Ne zeikere Lef Zjenders eit ons loête weite wa da zanne klaanzoun vuigad eit. “Da menneke” schraaift em ons, “goê no ’t schoul op ’t schieë van Anderlecht en Muilebeik, in Schuit, on de sjossee de Ninove. Op nen dag kraaige ze les ouver sport. Den onderwaaizer vroêgt on de klas wee da supporter es van den Anderlecht. Giel de klas stekt zanne vinger in de locht, balven onze klaainzoun. Den onderwaaizer vroêgt em: ‘awel Jefke, edde ga ni geire footbal?’ ‘Toot’ antwou Jefke, ‘mo ik zaain supporter van den Efsee Brussels’. Den onderwaaizer: ‘En oo komt da?’ Jefke: ‘Man bompa was supporter van den Deirink, en ma poepa en ma moema supportere vè den Brussels’. Den onderwaaizer: ‘Da’s good da, gaa doet dus gelak as a aavers? Awel, en moest a poepa na nen bandeet zaain, en a moema ’n sluur, wa zaide gaa dèn zaain?’ Jefke: ‘awel eu…, supporter van den Anderlecht!’ …

Houdini…

Wij hebben ook een Houdini in huis sinds een drietal dagen. Hij is overwegend bruin met witte buik en poten met spikkels. Weegt zo’n 35 kilo en luistert naar de naam Heros.

Wat nog geen enkele hond gepresteerd heeft in 11 jaar tijd heeft Heros ons nu drie dagen achter elkaar gelapt.

Heros geraakt buiten de tuin ! Waar en hoe hij buiten geraakt, is net een raadsel zoals bij Houdini. Al drie dagen lopen wij rond de omheining, van degelijke “HERAS” makelij, om ergens een opening te vinden waar hij de vlucht kan nemen.

Wat die “vlucht” betreft dat is ook heel relatief, want gaan lopen doet hij niet. Als Heros dan buiten geraakt loopt ‘m eens heen en weer voorbij het huis en gaat dan voor de poort zitten wachten tot we hem terug binnen laten.

Meestal merken we het nog niet dadelijk dat hij aan een stapje in de wereld bezig is, maar het gedrag van Hera doet ons merken dat er weer iets mis is. Die komt dan met de meest ongelukkige hondenblik van de wereld rond je benen draaien.

Het is afwachten tot het moment dat Heros aanstalten maakt om weer te gaan stappen, dat we maatregelen kunnen treffen. Maar het is wel opmerkelijk dat het de grootste en zwaarste van al onze honden is die een gaatje kan vinden om te ontsnappen. Tot nu toe is er nog maar één hond geweest die de omheining getrotseerd heeft. Dat was Luna, de loopse Duitse Staander van de buren die zichzelf destijds kwam presenteren aan Bas, maar Luna wou binnen geraken in plaats van buiten, met 11 puppies tot gevolg twee maanden later !

Belle

Gekke honden…

Een vreemde die aan oonze tuin langs komt moet wel denken dat Heros en Hera de ganse dag met elkaar vechten. Ze hangen de ganse dag rond elkaar, happen in elkaars oren en poten. Als ze achter elkaar lopen springen ze tegen elkaar op zodat ze samen enkele meters over het gras doorschuiven.

Gewoonlijk is het Hera die het initiatief neemt voor het spel. Dat is al vlak nadat ze ’s morgens uitgelaten worden. Al dadelijk na hun plas, begint het spelletje. Dan komt er nog eens bij dat op dat moment het  gras nog kletsnat is van de dauw.

Je moet ze zien als ze dan nadien binnenkomen. Op sommige plaatsen zien ze groen van het gras, of bruin van de aarde en je zou ze zo door de wascentrifuge halen om ze te drogen.

Rond tien uur liggen ze dan horizontaal, totaal moegespeeld. En om terug energie op te doen om in de namiddag er nog eens tegenaan te gaan !

Belle

Rare ziekte…

Komt een man bij de dokter en hij zegt:

"Dokter ik heb last van een oranje penis!".

Dokter: Dan zal ik maar even kijken.

Dus de dokter gaat kijken en geeft hem uiteindelijk een zalfje.

3 maal daags smeren en volgende week terugkomen.

Een week later komt de man terug en heeft nog steeds last van een oranje penis.

De dokter geeft hem opnieuw een zalfje mee en hij moet weer een week later terugkomen.

 En als de man voor de derde keer terugkomt vraagt de dokter hem:

"Ik kan niet vinden wat het is, wat zijn je hobbies?".

De man zegt: pornofilms kijken en paprika chips eten!".

L.M.

Geen echte…

Geen echte verjaardag maar toch… Vandaag worden mijn pups, Hercule, Heros, Hera, Hadise, Harry en Harko anderhalf jaar oud. Van 12 november 2008 tot 12 mei 2010 is anderhalf jaar of 18 maanden heeft het baasje uitgerekend.

We weten het nog “als de dag van toen” hoe ik in de zetel stond te blaffen naar de verdeler van reclameblaadjes met zijn enerverend brommertje. Plots hoorde ik het baasje roepen… “Simonne, snel daar komt er eentje” Ik was me van geen kwaad bewust, maar er gebeurde iets aan mijn achterkant !

’t Baasje heeft me toen opgepakt en naar de werpkist gebracht terwijl het vrouwtje achter ons aanliep met twee open handen om nummer één op te vangen.

Zo kondigde het baasje de geboortes van mijn zesling op 12 november 2008 aan:

Yes!
Al twee reutjes geboren
18 uur één van 350gr
18u25 één van353 gr

 19 uur een teefje van 310 gr
19u10 een teefje van 330gr
19u40 een reutje van 375 g
21u05 een reutje van 380gr

Met speciale dank aan Dokter Nelly die ons met een kleine onderbreking voor een oproep ons ganse tijd bijgestaan heeft.

Elke maal als er ééntje bijkwam vulde het baasje het lijstje bij aan. Hoe het kwam weet tot nu toe niemand, maar het nieuws verspreidde zich over het internet en in no time waren er zeven lezers gelijk op ’t blog. Meer dan 250 “pagewiews” hadden we die dag. Enkel het overlijden van Bas gaf nog een iets groter getal aan lezers.

Een jaar en half zijn ondertussen voorbij, en ’t baasje vertelt dat zijn knieën terug pijn doen als ‘m aan de daarop volgende weken denkt en aan de uren dat ‘m op zijn knieën aan de werpkist heeft gezeten !

Gans het verhaal kan je lezen vanaf 12.11.2008 in het archief onderaan de linkse kolom.

Belle

De duizendste…

Onze baas ws vanavond de duizendste bezoeker van het blog van Max en Bente, om dat te bewijzen aan de goegemeente heeft ‘m daar een “portretje” van gemaakt…
https://blog.seniorennet.nl/max_en_bente/

Jan

Het vordert…

Het vordert en we zitten op schema (?)… Hij doet nu wel alsof hij ooit met schema’s gewerkt heeft maar wij hebben er zo ons gedacht over.

Het gazon is gekortwiekt, dat was nu niet moeilijk want het was goed te merken waar je gebleven was. Den “Husq”stond dan wel met een platte band in de stal maar ook dat was geen hinderpaal. Even wat lucht inblazen en we konden weeral aan de slag. Oprapen heet het baasje niet gedaan met het gras. Daar was het echt te lang voor en niet helemaal droog en dan durft het systeem wel eens te haperen.

Ondertussen heeft de baas ook al op zijn knieën tussen de aardappelen rondgescharreld om wat distels uit te trekken. Ook de plaats die voorzien is voor de tomaten is al voor een deel onkruid vrij gemaakt.

Als de Heilige Bonifacius, de vierde van de ijsheiligen, nu ook nog eens gepasseerd is dan kunnen de tomaten planten ook de volle grond in. Het baasje moet enkel nog wat Roma en trostomaten aankopen.  De vleestomaten is dit jaar “eigen werk”, m.a.w. door ’t baasje zelf gezaaid uit “restaurantzaad”. Het baasje at ergens zulke lekkere tomaten op restaurant dat hij gelijk de zaadjes in een servet heeft gedaan en thuis ze “geprepareerd” heeft. Meer dan 400 zaadjes heeft ‘m zo gedroogd en nadien de plantjes zelf gezaaid en gekweekt.

Vervelen zal onze baas zich niet, want als ‘m dan eens niets te doen heeft dan is de dagelijkse wandeling weer eens dubbel zo lang…

Belle & co

Uit het dagboek van een moedige vrouw, op cruise…

Dag 1:
Ik heb er weken naar uitgekeken om deze schitterende reis te kunnen maken.
Ik heb al mijn mooiste kleren ingepakt. Ik ben helemaal opgewonden. 
  

Dag 2 :
Héél de dag op zee. Ik heb dolfijnen en walvissen gezien. Wat een prachtige vakantie.
Vandaag heb ik de kapitein ontmoet. Het is een knappe man. Lijkt op Brad Pitt. 
  
Dag 3 :
Ik heb een beetje gesurft en ik heb leren golfen. De kapitein heeft me aan zijn tafel uitgenodigd voor het diner. Het was een hele eer en ik heb me héél goed geamuseerd.

Het is een heel aantrekkelijke en attent volle man met prachtige blauwe ogen. 
  
Dag 4 :
Ik ben naar het casino op het schip geweest en ik heb veel geluk gehad. De kapitein heeft me uitgenodigd om in zijn hut te lunchen. Een werkelijk uitmuntende maaltijd met kaviaar en champagne. Hij heeft me gevraagd om de namiddag samen door te brengen in zijn hut maar ik heb geweigerd. Ik heb hem gezegd dat ik mijn echtgenoot niet wou bedriegen. 
  
Dag 5 :
Ik ben weer naar het zwembad gegaan en na een tijdje heb ik besloten om de rest van de dag door te brengen in de pianobar. De kapitein heeft me daar gezien en hij heeft me uitgenodigd om samen een glas te drinken. Het is werkelijk een zeer charmante man. Hij heeft me gevraagd of ik de nacht in zijn cabine wil doorbrengen. Ik heb geweigerd. Hij heeft gezegd dat hij het schip zal laten zinken als ik niet van gedacht verander.
 
Dag 6:
Vorige nacht heb ik 1600 mensenlevens gered. 4 keer zelfs.......

Zomaar foto’s van gisteren…

Ze waren “in vorm” om te poseren voor de baas zijn “Kodakske”,  “nief” als voorvoegsel laten we er maar af na al die 7000 (!) Drentenfoto’s .

De eerste foto van Heros is genomen van op straat, Heros zit het rustig te bekijken en steekt zijn tong uit naar wie passeert.

Foto twee, ook Heros die er bij gaat rechtop staan om Hera onder hem door te laten voorbij lopen .

Foto drie, Belle en Heros staan op wacht aan de brievenbus want ze hebben aan de achterzijde van de tuin een gele Renault Kangoo zien en horen langskomen.

Jan

Geen mop vandaag…

Niet dat er vandaag niet te lachen viel, toch wel maar de tijd ontbrak om er op ’t blog werk van te maken.

De bazen hebben vandaag hun handen vol gehad met de tuin. ’t Vrouwtje heeft zich een doorgang geknipt onder de forsythia, langs nog wat laag struikgewas, tot ze enkele rozelaars terugvond.

Ook ’t baasje was in de weer met rozelaars, je kon het gisteren al lezen dat hij rozelaars exporteerde. Vandaag zijn ze in de tuin geplant waar zij een boog moeten gaan vormen van gele rozen die dan ook nog eens goed moeten ruiken.

Ook is het gras afgereden in de namiddag toen voornamelijk de zon het gras gedroogd had. Het baasje heeft het gras laten liggen en morgen, als de zon nogmaals haar werk heeft gedaan gaat hij nog eens over het gazon maaien om het werkelijk mooi te maken.

Dat echt kort afrijden van het gras doet ‘m voornamelijk voor ons, als we weer eens aan het ravotten zijn dan worden we te nat in het bedauwde gras.

Inmiddels is het ook gebleken dat ook de kersenoogst dit jaar weer immens gaat worden. De takken van de grootste kersenboom hangen nu al tegen de grond van het gewicht van de kersen. En dan moeten ze nog meer dan een maand verder groeien ! En Dante bedenken dat we vier van die kersenbomen hebben in de tuin. Waarschijnlijk gaat 2011 bekend en herinnerd worden als het jaar van de kersen/krieken confituur…
Belle & co

Werk voor de boeg…

Gisterenavond, dadelijk na aankomst eens door de tuin gelopen om een eerste gedachte te krijgen van wat ons de eerste dagen te doen staat. En het is meer dan duidelijk. We gaan ons niet vervelen !

Buiten de rozelaars en het laurierboompje planten is het duidelijk dat er niet veel tuingereedschap uit de schuur ongebruikt zal blijven. Onze “Husq”, de zitmaaier, mag nog even rustig blijven tot de zon en wind het “gazon” hebben opgedroogd. Daar is op dit moment nog met geen Caterpillar door te komen als het nat gras is.

Wat een tegenstelling met de Vosselaarse woestijn. Het is zoals een trip door Afrika van Noord naar Zuid, eerst woestijn en dan het tropisch regenwoud….

Ook tussen de aardappelen groeien gewassen waar het baasje 500% zeker van is dat hij ze NIET gezaaid of geplant heeft, onkruid dus !

Maar geen nood, de zon doet al pogingen om door de wolken te komen piepen, dat komt wel “in de kabas” (Kempisch voor het komt in orde) Tegen dat de zon terug onder gaat zal er heel wat werk geleverd zijn. We houden jullie op de hoogte…

Belle & co

Reuzegoed  gereden…

Om 21u30 draaiden wij daarjuist de koer op in La Magdeleine. We waren pas om 14u15 vertrokken zodat we de 800 kilometer in zeven uur en een kwart hebben afgebokst.

We hebben totaal geen oponthoud gehad vandaag en zelfs op de périférique rond Parijs konden we de maximum snelheid van 80 km/h makkelijk aanhouden. We kozen vandaag voor Parijs- west. Dat wil zeggen de périférique vanaf de Porte de la Chapelle tot aan de Porte Saint Cloud. Dan via de lange boulevard richting N118. Het was net alsof de Parijzenaars verwittigd waren dat we er aan kwamen en dat ze de baan hadden vrij gemaakt om ons doorgang te geven. Op minder dan een half uur stonden wij vanaf de luchthaven Charles de Gaulle op de A10 richting Bordeaux.

Dat we zo laat vertrokken had twee redenen. De eerste had alles te maken met Moederdag. Hoewel de “echte” Moederdag in de Kempen op 15 augustus valt had het wijkcomitee bij ons een Moederdag ontbijt ingericht. De moeders mochten gratis komen ontbijten en de rest van de familie mocht aanschuiven voor 1 euro. ’t Vrouwtje, als lid van het wijkcomitee, stond in voor het spek met ei bakken.

Ondertussen was ’t baasje gaan helpen bij zijn maat Louis, van Gorky en Cato, ook drenten. ’t Baasje had met de kaawpollekeswandeling , waar Louis ons baasje had geholpen, toegezegd om deze voormiddag  te komen helpen tappen in het stadspark te Turnhout waar een manifestatie van vakantiegenoegens doorging. Louis en zijn ploeg verzorgden daar de “catering” .

Zoals steeds heeft ’t baasje ons niet gehoord of gezien tijdens de rit. Wij betrouwen op de stuurmanskunst van ’t baasje en hebben uit voorzorg op wat komen gaat deze week alvast maar goed bijgeslapen !

Belle & co

Export…

Klimrozen, vlinderlavendel (?) en een laurierboompje, samen met nog twee bakken geraniums die vorige maal te laat waren om nog mee te kunnen op de aanhanger, Vandaag kunnen ze mee op de rit richting La Magdeleine.

Het baasje is weer aan het exporteren, tot voor enkele jaren noemden ze dat nog smokkelen of illegaal over de grens brengen. Nu zijn deze planten ook in Frankrijk te koop in de betere “Jardinerie” maar de prijs is dan gewoonlijk tegen het drievoud aan terwijl de kwaliteit ongeveer de helft is. Reden genoeg voor ons baasje om zijn inkopen te doen bij de Turnhoutse middenstand.

Vandaag zijn ze “op transport gezet” zoals dat in die transportkringen genoemd wordt. Vanavond arriveren ze in La Magdeleine en tegen dat het morgenmiddag is gaan ze hun Franse toekomst tegemoet. Voor de rozen heeft het baasje vorige maal al een “boog” in elkaar getimmerd en gaan ze de bladluizen opvangen die normaal op weg waren naar de druivelaars ! Het laurierboompje krijgt een ruim bemeten pot en gaat niet te ver van de keuken geplaatst worden. Voor de kenners, het is geen laurier in de betekenis van oleander dat in ’t Frans “laurier rose” is, maar deze is van het type “laurier sauce”, ’t is maar dat je het weet, de eerste is giftig, de tweede is lekker !

En voor de vlinderlavendel zoeken we nog een plaatsje waar hij geurend tot zijn recht komt !

Tot vanavond met het reisverslag Vosselaar – La Magdeleine…

Belle & co