Geen foto!

Neus…

Ze bedriegt ons zelden die neus van ons. Deze morgen was het herrie op de koer tegen de gevel van het huis. ’t Baasje heeft daar enkele maanden geleden een zaaibakje geplaatst om de zelfgekweekte tomatenplanten af te harden . Dat bakje had hij al lang moeten opruimen omdat het er overbodig staat, maar je kent bazen hé…

Deze morgen roken we dat er “iets” achter dat zaaibakje zat. Dat is in onze ogen dus “iets” te veel en dan moeten we ons daar mee bezig houden.

We hadden me onze snoet het deksel al opgelicht, dat gaat goed als je met z’n drieën bent, ééntje licht op en de andere twee steken hun kop onder het deksel, teamwork zegt het baasje.

Vermits binnenin niets dan droge aarde te vinden was hebben we met vereende krachten dat bakje maar opzij geduwd.(nu moet de baas het wel opruimen) en daarachter zat een kever, een grote zwarte !

We zijn er gezamenlijk de tuin mee ingevlucht en hebben hem eerlijk gedeeld . Tegen de tijd dat ’t baasje bij ons in de tuin kwam was er al niets meer van terug te vinden !

Belle

Foto’kes van de afgelopen week…

Er zijn deze week een hoop foto’s van de honden en de vrienden genomen, hier een selectie van typerende foto’s…

Belle

Ons tante Magda   

De kinderen van een lagere school krijgen les over moraal.
Ze krijgen als opdracht thuis aan hun ouders te vragen een verhaal
te vertellen waaraan een moraal aan verbonden is.
Wanneer ze terug in de klas komen, mogen ze vertellen wat ze
gehoord hebben.

Mieke vertelt :  'Mijn ouders zijn kippenboeren, ze hebben een legbatterij.
Op een dag hadden ze in de auto een mand eieren staan.
Ze reden over een grote bobbel in de weg, waardoor de eieren
braken' de moraal luidt: 'Wees zeer voorzichtig met fragiele voorwerpen'.

Elsje vertelt :
'Mijn grootouders hebben ook een kippenboerderij,
maar zij kweken kuikentjes.
Op een dag hadden ze wel twintig eitjes.
Ze verwachtten dus ook twintig kuikentjes.
Ze verzorgden de eitjes heel goed, maar toch zijn er maar vijftien
van uitgekomen'.
De moraal luidt : 'Tel je kuikentjes pas als ze uitkomen'.

Dan nu aan Anneke :'Mijn papa heeft verteld over ons tante Magda; ons tante Magda  is piloot bij de luchtmacht en heeft meegevochten in Dessert Storm.
Op een dag werd haar vliegtuig geraakt en moest ze springen.
Het enige dat ze bij had was een fles whisky, een machinegeweer en een zakmes.
Terwijl ze aan haar parachute bengelde, dronk ze de fles whisky
leeg, dan was ze die al kwijt.
Toen ze beneden kwam, werd ze omsingeld door wel zeventig Irakezen.
Ze pakte haar machinegeweer en schoot het leeg,vijftig Irakezen vielen dood neer.
Met haar zakmes kon ze er nog vijftien doden, toen brak het mes af.
De vijf laatste heeft ze met haar blote handen gedood'. De juf kijkt Anneke ontdaan aan en vraagt na enige stilte,
'En ', vraagt de juf,  'Wat is de moraal van dit verhaal?'

Anneke antwoordt:   'Blijf uit de buurt van tante Magda als ze gezopen heeft !'

Kalm hier…

Hééél kalm hier in Ferret, het bezoek van Zeppos en Hercule heeft ons “de das omgedaan” zoals het baasje het noemt.

Gisteren hebben we amper onze kop opgeheven en meer dan de klok rond geslapen. Het baasje kan het niet begrijpen, drie gezonde, jonge Drenten die moe zijn van vier dagen bezoek van soortgenoten, familieleden zelfs, en dan “strike” liggen.

Dan begint ‘m van “in ozze tijd” was ’t anders , toen werd niemand moe, toen konden ze wekenlang feesten, spelen en op de lappen gaan zonder moe te zijn. ‘ZEGT ‘M…’

Dan denken wij bij onszelf, hij kan zeggen wat ‘m wil, er zijn toch geen getuigen die heel zijn verzinsels kunnen bevestigen !

Waarschijnlijk is het ten huize Beke in Oudenaarde hetzelfde scenario geweest, Zeppos en Hercule languit tegen de vloer, gerekt en gestrekt, de slaap der gelukzaligen slapend.

Zo, we hebben ons berichtje gepleegd, taak voor deze morgen volbracht, tijd om terug om te vallen en verder te maffen ….

Belle & co

Hera en de appeltjes…

Nu de appelen beginnen te rijpen vallen er af en toe al wat appelen van de boom, niet ver van de boom, want dan zou het spreekwoord niet geldig meer zijn maar ze vallen op de pétanquebaan.

Daar loopt af en toe een Drentje langs die die wel appeltjes lust. Het zijn zoete gele appelen en ’t baasje moet telkens goed kijken wat ze vast heeft, een appel of een van die gele tennisballen.

Daarstraks rook het in de keuken wel sterk naar rijpe appel. Want de appelen verspreiden ook nog eens een heel lekker appelaroma. Het hoofdbestuur heeft hier in de keuken met allerlei getuig op zoek geweest van waar de geur kwam. Op hun knieën met pillichten hebben ze onder de kasten aan het loeren geweest tot ze bij Hera’s  bench kwamen, waar achterin de bench een halve appel verborgen lag…

Waarschijnlijk heeft ze die verborgen om vannacht een appeltje voor de dorst te hebben zegt het baasje.

Ze blijven verbazen die Drenten en een dag dat we met hen niet gelachen hebben of verbaasd zijn geweest kunnen de bazen zich niet herinneren !

Belle

Een Arabier…

Een Arabier gaat bij een Jood zwarte Bh's kopen.

De Joden, algemeen bekend voor hun zaken doen, zegt dat zwarte Bh's zeer zeldzaam zijn, en dat  er praktisch geen meer te krijgen zijn. Ze kosten dan ook 50 €.

De Arabier koopt er zes.

Enkele dagen later komt hij terug en bestelt er een dozijn extra. 

De Jood zegt dat ze nog zeldzamer worden en verkoopt ze aan 60 €.

Een maand later komt de Arabier opnieuw langs en koopt de rest voor 75 €.

De Jood, toch een beetje verrast door de grote vraag, vraagt aan de Arabier wat hij doet met al die zwarte Bh's. 

De Arabier antwoordt: ik snij ze in twee en maak er keppeltjes van en verkoop ze aan de Joden voor 100 € .

L.K.

Bedankt…

Aan allen die de afgelopen 900 dagen gereageerd hebben op onze berichtjes, en vooral aan de drie die gereageerd hebben op ons “900 dagen” berichtje.

Het doet goed aan ons bazen en Drentenhart te weten dat we nog steeds de mensen plezieren met onze schrijfsels. Meestal echt gebeurde, soms een beetje fictie aan toegevoegd, en heel soms iets uit onze Drentenpoten gezogen, maar steeds ergens tegen de waarheid aanleunend…of we kennen iemand bij  wie het wel is gebeurd !

Zo vullen we onze virtuele bladzijden met tekstjes en foto’s. De meeste uit eigen voorraad en de moppen meestal “geleend/gepikt” bij Google afbeeldingen, of uit de krant, dat komt ook nogal eens voor.

De reacties… daar doen we het voor ! Feeling houden met de vrienden aan dat andere PC of Apple klavier. Soms vlakbij, andere keren duizenden kilometer weg. Reactie krijgen van familie op reis in Thailand, of vrienden op Bali, of een neef in Canada, of nog een vriendin in Alberta.  Je hebt in een mum van tijd de wereld op je bureau met fijne reacties die goed doen aan het hart.

Soms treed bij sommige blog lezers “blogmoeheid” op, die haken dan af voor een tijdje maar dan plots, als uit het niets opdoemend komt er dan toch weer een reactie.

En dat allemaal met simpele verhaaltjes over belevenissen van een trio jachthonden. Zouden er in de lage landen nog Drentenliefhebbers zijn die nog niet van Bas, Belle, Hera & Heros hebben gehoord of gelezen ?

Jullie Belle & co

Jarige en afscheid…

Vandaag was één van onze bezoekers  jarig. Florian de oudste van Peter en Hilde vierde zijn zevende verjaardag vandaag bij ons “op den hof”. Daar hoorde uiteraard een kroon en taart bij en een welgemeende “hip hip hoera”.

Deze morgen moest ons baasje al zijn decoratie materiaal en plak en nietjes bovenhalen om Florian in de mogelijkheid te laten zichzelf een kroon te maken, en dus, net als Napoleon, zichzelf te kronen.

Na de middag en de inkopen trakteerde de zevenjarige iedereen met appelvlaai, en ze was nog vriê lekker ook. Nadien werd de Peugeot bus geladen met de bagage en ook de bench voor Zeppos en Hercule kreeg zijn vertrouwde plaats. Dat was wel spijtig want nu zijn onze pa en broer terug weg en we konden het zo goed vinden met elkaar…

Rond vijf uur zette Peter dan de bus in gang richting thuisbasis in Melden bij Oudenaarde. Wij zien de ganse troep terug op de clubmatch van de Drentenvereniging op 28 augustus. Daar kijken we weeral naar uit !

Belle & co

900 dagen…

Wij hadden het zelf haast over het hoofd gezien maar dit blog bestaat vandaag 900 dagen. Je kan dat aflezen in de linkse kolom onder de tevredenheidswaardering.

Negenhonderd dagen na 14 februari 2008. Het lijkt een geweldig getal negenhonderd dagen maar ze zijn voorbij gevlogen. Er is ook heel wat gebeurt in die periode waarvan de meest pakkende het overlijden van Bas was en een week later de geboorte van de zes pups.

900 dagen Drentenplezier die nog alle dagen verder duren. Zo die topweken die we nu beleven met het bezoek van 5 van de zes pups in een tijdspanne van 5 weken in juni/juli dit verlof. De enige pup (?) die we dit verlof hier niet zien voorbij komen, is onze Harry. Jos en Dymphna zijn niet zo’n reizigers en voor hen is de 800 kilometer wat te ver. Maar Harry is bij ons in Vosselaar de dichtst bijwonende en die zien we dus toch ook regelmatig.

Er zijn niet echt dagen dat het echt niet liep. Zelfs het plotse overlijden van Bas tijdens zijn laatste wandeling in “zijn” bos geeft nu haast twee jaar na datum ons een fijn gevoel.

Dat klinkt misschien zeer cru maar toch is dit een eerlijke mening. Zelfs bij zijn overlijden heeft Bas ons een hoop verdriet bespaard door zijn wijze van heengaan. Kort en zonder ziek zijn en zonder de baasjes het ellendige besluit te moeten laten nemen van “ ’t is genoeg geweest, laat ‘m nu maar gaan”. Als we Bas ooit voor iets dankbaar zijn dan zijn het de fijne vijftien jaar samen en de manier waarop hij ons op het einde veel leed heeft bespaard.

En nu op naar de 1000 dagen…

Belle & co

Hieronder de drie eerste foto's die in februari 2008 de berichten "opfleurden". Het klein hondje ben ik Belle, de grote witte is Bas

Bric à brac in Ruffec…

We hebben nog maar eens een bric à brac bezocht in de streek. Niet dat we nog meer rommel nodig hebben dan wat er hier al opgeslagen ligt. In feite zouden we ook eens “porte ouverte” of privé rommelmarkt moeten houden.

We zijn met Peter en Hilde en de kinderen één van de grotere en nog steeds groeinede rommelmarkten gaan bezoeken. Als je als toerist daar eens overheen kan slenteren zie je allicht van die stukken waarvan je zegt “dat heb ik in een halve eeuw niet meer gezien” of “bestaat zoiets nog”.

Wijzelf die hier in de buurt toch een half jaar per jaar wonen is het een zaak van mensen uit de buurt te ontmoeten en handen te  schudden van buren en bekenden die je dan ook enkel met zulke gelegenheden tegenkomt.

Voor ons is de portemonee dicht gebleven en voor ons hoefden al die verkopers hun waren niet uit  te stallen.

Wel hebben we nog een andere staande hond , een Viszla tegengekomen, die dan ook nog eens Belgische eigenaars heeft. Met die mensen hebben de baasjes dan ook nog een “klapke” gedaan. De Viszla eigenaars kwamen uit het Leuvense maar de mevrouw was afkomstig uit Retie. Bij ons om de hoek zeg maar .

Belle & co

Als...

Als je gedronken hebt en je ziet je auto zo staan, bel dan een taxi….

Nog niet te laat…

Het is nog niet te laat voor de Drentenliefhebbers/ eigenaars om in te schrijven voor de jaarlijkse clubmatch van de Belgische Drentenvereniging ! Er resten geen volle vier weken meer maar schrijf nu in voor het jaarlijkse Drentenfeest in Heurne bij Oudenaarde.

28.08.2010 Kabienstraat te Heurne / Oudenaarde vanaf 9 uur

Wij maken reclame omdat wij met ganse de Belle / Zeppos roedel dit jaar deelnemen aan de nestkeuring. Dwz… een keurmeester gaat het ganse nest beoordelen op de goede keuze van de partners en het resultaat wat ze beide hebben voortgebracht. Als je zo eens rondkijkt op wat er hier de laatste weken heeft rondgelopen en heeft gespeeld op onze Franse hof dan zijn we er vrij gerust in. Het zijn sociale, blije, gezonde , vinnige hondjes welke wij twee hebben voortgebracht.

Inschrijven kan nog, je gaat er niet alleen zijn en ook van over de Noordgrens komen de Drentenliefhebbers nog eens kijken hoe de Belgen zo’n clubmatch aanpakken.

Vergeet ook niet in te schrijven voor de super BBQ, een smulfestijn met de beste compagnie die je maar kan wensen. Alle Drentenliefhebbers samen aan tafel, daar kom je toch voor …

Om het met Dorus/ Tom Manders zaliger te zeggen “Sorreg dat je erbij bent”

Belle & co

Bouchots…

Of de kleine Franse mosseltjes, klein maar minstens even lekker en zeker meer smaak als de Zeeuwse Jumbo’s, Goudmerk, en wat namen ze er al aan geven. Niets daarvan in Frankrijk, daar eten we Bouchots, zonder meer en zonder franje !

De baasjes hebben zich lekker rond gesmuld en ook wij vijf hebben goed ons best mogen doen aan de mosselsoep en groenten die we samen met onze brokken kregen.

We hebben ons eten in twee beurten gekregen. Ons baasje wist niet zeker of we het wel zouden lusten. Onbegrijpelijk van hem want hij weet al lang dat we alles eten als het lekker is ! De eerste beurt was dus een beetje soep en groenten in onze kom.

Toen we daar op af vlogen heeft ‘m onze normale portie brokken gemengd met een deel groenten en soep. Lekker jong, vriê lekker…

Belle & co

TER ATTENTIE VAN DE POLITIE-AGENTEN !!!

Hou uw ogen wijd open voor een 1951 Chevrolet, rode kleur met wit dak !!!
Het is goed mogelijk dat het voertuig illegale immigranten vervoert.

Hierbij een  foto van de verdachte auto :

L.M.

Bellefleur…

Het zonnetje hier in huis op dit moment is Bellefleur, het dochtertje van Peter en Hilde. De altijd opgewekte kleuter die twee weken jonger is als Hercule, Hera en Heros.

Appeltjes rapen in de tuin is één van haar favoriete bezigheden. Zij doet dat heel zorgzaam, rapen , brengen, en heel voorzichtig in de ton leggen. Zij haalt dan ook nog eens de appelen op die het verst liggen. Vrolijk stapt ze met haar oogst over de petanquebaan. Ondertussen doet ze een uitleg die enkel leeftijdsgenootjes, de honden en de mamma verstaat.

Als er dan een van de honden wat dicht in haar buurt komt is het de hond die moet opletten want Bellefleur, God mag weten hoe zij het doet, is baas over alle vijf ! Geen van ons die er nog maar aan denkt van haar omver te lopen of iets te doen .

Ikzelf ga al eens langs Bellefleur om ze een lik te geven, vooral vlak na het eten, is ze zéér interessant om eens een lik te geven…

Belle

Onderdanigheid…

Of dominantie in de roedel is hier ook een probleem met al die komende en gaande soortgenoten. Niet dat het een zwaar probleem is maar “ozze Va” alias de Zeppos staat als oudste nogal op zijn waardigheid.

Daar hebben wij als jongeren geen probleem mee, maar Zeppos merkt dat ‘m met zijn tien jaar niet meer echt de snelste en de behendigste is. Hercule en Heros staan klaar om de fakkel over te nemen maar erkennen nog steeds Zeppos’ leiderschap.

Tussen Hercule en Heros heeft het al wel eens “gestoebberd” maar ons baasje laat telkens horen dat hij en niemand anders de baas is. Mijn methode is het niet echt. Ik zet mij tussen de ruziënde partijen en telkens is alles dadelijk over en voorbij. Ik heb ook Hercule al bij zijn nek gehad als ‘m weer eens tegen Heros begon met z’n grote bek !

Ook Hera helpt mij met het orde handhaven. Zelfs Zeppos gaat op de loop als die magere springer er tussen komt of met een nijdige kef aangeeft dat zoiets geen manieren zijn in onze roedel !

En onze baas staat erbij, keek ernaar en schuddebolde over zoveel eenvoud in de orde handhaving alla Belle en Hera…

Belle & co

Stand(je)…

Neen geen standje uit de Kamasutra of een of ander “vuil boekske” het gaat hier over het aantal bezoekers of “page-views” van ons blog.

Op een paar dagen voor het 900 dagen bestaan van het Bas & Belle blog kregen we toch een wel opmerkelijke stand op de teller. Zo een stand uit het laatste kleuterklasje of het eerste studiejaar, toen we pas leerden tellen één, twee, drie, vier, vijf, zes. De teller stond eergisteren namelijk op  123456 ! ! !

Niks belangrijk of niet wereldschokkend maar ‘t baasje vond het toch interessant genoeg om er zijn “allernieuwste Kodakse” er bij te halen en onderstaande foto te nemen.

Belle

Duivel doet al…

Ik heb er werk mee, met die vijf familieleden, gisteren zelfs zeven, “op den hof”. Het gaat van vrede brengen onder twee partijen, tot spelen met de kleinste, Jago.

Dat spelen met de vier maanden oude Jago, heeft gans de mensenboel hier vertederd. Meer dan een half uur heb ik dat kleintje bezig gehouden onder de kersenboom. Dan lag hij boven , dan ik weer, dan perforeerde Jago mijn oren weer met zijn puppynaaldtanden. Het was een lust voor het oog zegt het baasje hoe ik me weer eens van mijn beste kant heb laten zien.

De jonge bende was dan achter elkaar aan het hangen door de tuin, ’t baasje zegt dat ‘m de eerste jaren geen werk meer heeft met het verluchten van het gazon, die is wel omgezet door het Drenten enthousiasme van de afgelopen dagen.

Dan moet ik ook af en toe eens tussenkomen als die ventendrenten het nog eens in hun kop krijgen om te laten zien wie er baas is. Meestal gaat het tussen Hercule en Heros, maar soms ook, en dat maakt nog het meeste herrie, tussen Zeppos en Hercule. Dan zet ik mij tussen die twee heethoofden en is het geschil dadelijk “geregeld”

Het baasje kijkt dan vol bewondering naar mij en mijn diplomatie… En dan denk ik bij mezelf, pff… ge hebt het of ge hebt het niet, zo simpel is het ….

Belle

Wat een roedel…

Vandaag waren we met zeven Drenten op ’t erf, Zeppos, Ik Belle, Hercule, Heros, Hera, Hadise, en de kleine Jago. Zeven Drenten waarvan zes met familiebanden. Enkel de kleine Jago komt uit een ander nest, maar die kleine is dan ook nog maar vier maanden oud.

In de tuin was het uitkijken waar je liep met al die door elkaar crossende honden. Ik heb dan buiten de zorg voor mijn eigen broedsel waar ik me nog steeds verantwoordelijk voor voel ook nog over de kleine Jago ontfermd.

Uitgeteld zijn we alle vanavond, temeer omdat onze baasjes ons ook nog een wandeling langs de zonnebloemen hebben gegund…

De BBQ heeft ons ook geen windeieren gelegd. Bij de brokken was toch weer een behoorlijke portie vetrandjes van de eendenborst voorzien. Ook het vleesnat dat uit de sappige eendenborst gelopen was heeft het baasje opgevangen en over onze brokken gegoten. Lekker joh…

Belle