Frick!

Nog wel even bezig…

Buiten de “normale Drenteninformatie” die hier dagelijks binnenkomt via het Drentenforum of mail is er dan gisteren het kilo’s zware Drenten”bijbel” van Janny Offereins-Snoek bijgekomen.

Daarbij viel ook nog het tijdschrift “onze Drent” van de Nederlandse Drentenverenging in de bus.

We hebben dus de volgende dagen leesvoer genoeg en we zullen ons niet vervelen, niet dat we dat anders doen, maar nu zeker niet.

Nieuwsgierig als we zijn hebben we het tijdschrift eens snel doorbladert en stelden vast dat er verschillende bladzijden gewijd zijn aan inteelt en epilepsie. Laat dat nu twee onderwerpen zijn waar het baasje al geruime tijd zoveel mogelijk informatie over poogt te verzamelen.

Je ziet, hij zal nog wel even “zoet” zijn onze baas, en je zal er de volgende dagen wel geen spectaculaire stunts van moeten verwachten. Hier ten huize gaat het van”laat ‘m maar gerust, hij is bezig.” Hoewel het niet zo lijkt.

Er is ook nog nieuws over de vermiste “Toller” waar we vorige week naar zijn gaan zoeken in de Liereman in Oud Turhout. Kinderen zouden hem hebben zien lopen in de buurt van de Oude Arendonksebaan. Hij loopt dus nog steeds rond en het nieuws is door verschillende kinderen bevestigd.

Opnieuw op zoek gaan is een beetje nutteloos omdat het gebied waar hij is opgemerkt zich uitspreid over zo’n 4 x 5 kilometer en 20 km² is niet om te doen om uit te kammen. We zullen dus moeten afwachten tot iemand hem in huis neemt en de eigenaars verwittigd. Wij wachten af en hopen dat hij snel zich ergens laat binnenhalen …

Belle & co

Even naar ’t buitenland…

Deze namiddag ben ik met ’t baasje even naar ’t buitenland geweest, nu was het niet ver naar “de vreemde” maar Goirle is ook buitenland, dus…

Dinsdag was het baasje daar ook al geweest maar toen was ‘m vergeten mee te brengen waar hij eigenlijk voor gegaan was. Het doel vergeten zeg maar !

Hij moest naar Luc een andere Drentenliefhebber/fokker die voor hem de Drentenbijbel meegebracht had .

Kennen jullie de Drentenbijbel van Janny Offereins niet ? Het is Hét standaardwerk over de Drentsche Patrijshond. Het baasje wilde hem al langere tijd aanschaffen maar nooit kwam het ervan. Nu Luc voorstelde het boek voor ’t baasje te bestellen greep die dadelijk, nu ja dadelijk, de kans.

Alleen… dinsdag was hij het boek door al dat gebabbel gewoon vergeten , en Luc ook ! Dat krijg je als twee gelijkgestemde zielen aan de praat geraken, dan vergeten ze alles wat er rond hen gebeurt…

Och, voor mij is er een ritje buitenland aan overgebleven, en da’s ook altijd meegenomen.

Belle

Zwaar dialekt

't Huuske'

Moeder was druk in de keuke toeng ze inies kèihard riep:

"Vader, godis baute noar ’thuuske en mokt die zitplank is."

Vader roept trug: "Dor is toch niks mis me 't scheithuis."

dan  moeder wer: "’t is wel waor jong, mokket nei mor in orde."

Dus vader wer noar baute noar ‘t weecee, bekeket is en roept wer trug: "Mengs, der is echt Hielemaol niks misme."

Moeder roept wer trug: "Nou, stekt auwe kop mor is in ‘t schietgat."

Kekt goe rond en roept: "Mengs, in da gat is oek niks mis."

Moeder roept wer: "Nou den kommer mor trug out me  aowe kop."

Vader wil zeine kop out t gat omhoog trekke en roept den beangstigend: "Moeder, helpt mei is, want het hor van miene board zit vast in een spleet van de plank!"

Waoroep moeder rupt: "Doe farrem zier he!"

L.L.

Verdomme, verdomme…

Het is de eerste maal dat we het baasje hoorden sakkeren op “zijn schoon machien” of met andere woorden de Mitsubishi waar we telkens mee naar Frankrijk rijden.

Gisterenavond moest hij nog wat gaan afgeven bij tante Rita, je weet wel, de “koekjestante”. Op zich geen probleem ware het niet dat de ganse tijd dat stom muziekske van de veiligheidsgordel bleef spelen !

En het baasje had keurig zijn gordel om. Dat doet ‘m steeds, sinds dat het niet aandoen hem 50 euro heeft gekost. (toen heeft ‘m ook gesakkerd en lelijke woordjes gezegd).

Dus…het baasje is niet zo weg van die “top hit” en dat muziekske moest dus uit, maar hoe?

Hij was al aan de sporthal gestopt, de motor al eens afgezet, maar telkens helemaal geen verandering … En dan gaat de ambetante mechanieker in ons baasje komen meedoen en dan gaat het van kwaad naar erger. Dat kan volgens hem niet dat het stom muziekske niet kan afgezet worden.

En toen ging ‘m al die veiligheidsgordels inklikken. En toen, toen hé…zag ‘m dat er een zak met twee dikke courgettes en twee potten honing voor tante Rita op de passagierszetel stonden ! ! ! Toen ‘m die zak tegen de grond zetten zweeg ook het muziekske !

En toen, toen hé… zei ‘m “verdomme, verdomme, stom kieken” tegen zichzelf…

Belle & co

Voor de lezers van het Drentenforum

http://drentschepatrijs.messageboard.nl/portal.php

Hier de beloofde oplossing van het raadseltje: Waarom is een Limburgs woordenboek dubbel zo dik als een gewoon woordenboek ?

Omdat in een Limburgs woordenboek de woorden op de rechtse pagina’s staan en de partituren  met de uitspraak staan op de linkse pagina’s…

Jan

Van alles wat vandaag…

Regen en slijkpoten, wandeling tussen de buien door, justekes niet nat geworden maar dan even later een bui waar je beter van aan de kant van de weg kon gaan staan toen ’t baasje met de auto weg was.

Heros heeft pijn aan zijn staart, kwispelen is met moeite gedaan en als je er aan komt dan jankt ‘m zachtjes. Hij lag vandaag nogal veel in zijn bench te slapen. Ziek is hij niet hoewel ’t baasje daarstraks een warme neus voelde. Dan maar koorts proberen nemen, maar dat doe je bij ons onder de staart… en daar doet het pijn bij Heros. Dus lekker niet, vergeet het baas.

Als dat morgen nog hetzelfde is toch maar even langs “het binnenhof” onze dierenkliniek. Ons baasje wil namelijk na het weekend terug naar Frankrijk en dat met een hond die niet in orde is voor de volle 100 % trekt ‘m niet aan.

Gisteren hebben we ook de formulieren voor het DNA onderzoek van de Sint Hubertus maatschappij (de KMSH) voor mij, Belle, en Hera op de bus gedaan. Als we nog eens een nestje willen fokken dienen die administratieve zaken in orde te zijn voor de dekking. Je kan dus ook maar beter voorbereid zijn. Als je met alles rekening houd, aanvraag, betaling, afspraak, en dat in combinatie met verblijf in Frankrijk kan je best goed op voorhand beginnen !

Je ziet het , het was vandaag van alles en nog wat, en morgen belooft van ’t zelfde laken een broek te worden…

Belle & co

Bouwvakkers in de kerk

Remsporen….

Zelf gemaakte remsporen, niet met de auto maar met twaalf Drenten poten. Beginnend aan de terrasdeur tot aan de keukentafel, of, als we goed mikken tot aan de ijskast. Voor dat laatste moeten we wel naast het tapijt onder de tafel glijden.

Wijzelf hebben van die twaalf zwarte lijnen op de keukenvloer weinig last maar ’t vrouwtje ziet er spijtig genoeg de humor niet van in. Spijtig hé…

Aan de andere kant hebben we ook nog een baasje die ook niet echt vrolijk is van die slijksporen, maar die maakt dan weer van zijn oren omdat die zwarte sporen duiden op graafwerken in de tuin.

Dit hoofdbestuurslid heeft dit jaar al verschillende malen gepoogd van terug een ordentelijk gazonneke te voorschijn te toveren, maar erg succesvol is hij niet. Ofwel was de eerste maal het graszaad overjaars en waarschijnlijk al eens bevroren geweest. De tweede maal was nhet te droog na het zaaien en wij niet thuis om te sproeien. De derde maal groeide het gras wel, maar het onkruid groeide sneller… alle gras verstikt.

En nu, nu het gras ietwat geworteld had leggen wij het “tondersteboven”, her en der verspreid maar altijd met de wortels naar boven en da’s volgens het hoofdbestuur ook weinig succesvol. En naar ’t schijnt krijg je van al die activiteiten weer vuil poten die dan weer voor remsporen zorgen… ’t Is niet makkelijk hoor actieve Drent te zijn !

Belle & co

Jucco en Shanti…

Zijn twee van de tien pupjes van de Drent Asya van Luc Van Den Heyning uit Goirle in Nederland. Via via kennen we Luc en ’t baasje had beloofd van eens naar het nestje te komen kijken. Dat heeft ‘m dan ook deze voormiddag gedaan.

Uiteraard had ’t baasje zijn haast legendarisch “nieuw” Kodakske bij om een paar portretjes te maken.

Nu moeten we er bij vertellen dat Jucco eigenlijk al naar zijn nieuwe baasje is geweest en teruggekomen is. Niet omdat de baasjes Jucco niet meer moeten hebben , helemaal niet, maar omdat ze een reis hadden geboekt voor ze wisten dat Jucco in hun leven ging komen.

Rudy en Chris hadden gevraagd of Jucco terug een week bij Luc mocht komen tijdens hun reis. Want anders waren ze niet op reis gegaan en de reis geannuleerd. Dat zijn nog eens hondenvrienden zie…

En zo is Jucco voor een week terug in Goirle bij zijn moeder en zus en we hebben het met eigen ogen gezien, het bevalt hem best. Rudy en Chris, als jullie in Jordanië het blog kunnen lezen, jullie kleinste stelt het wel, zééér wel.

Belle & co

Gebed van de Paters van Westvleteren.

Lieve Heer, met onze bisschop zitten we heel verveeld

het heeft zelfs bijna geen haar gescheeld...

of hij begon ons al te aaien

Ja, hij sprak zelfs over naaien...

We waren natuurlijk heel verbouwereerd

maar hebben hem nu een lesje geleerd

We bedachten een voorlopige list

en geven hem nu bakken trappist

Het zal jullie dan ook niet verrassen

dat hij nu heel veel moet plassen

Zo zijn we weer een tijdje op ons gemak

dat zal hem leren...die ouwe zak

Zijn er dan geen huizen of lege panden?

waarin hij kan belanden?

want straks staan we hier met lege handen

en raakt onze voorraad bier aan banden

dat zou toch zonde zijn voor al onze trouwe klanten…

L.L.

Wij “doppen” nog mee…

Ja, wij “doppen” nog mee, of anders gezegd , wij sparen nog steeds recycleerbare schroefdopjes van drankflessen.

Wij sparen deze dopjes omdat een groep vrijwilligers deze dopjes inzamelen om te verkopen aan een bedrijf dat er duurzame paletten van maakt. Maar enkel de schroefdopjes komen daar voor in aanmerking.

De opbrengst van de verkoop van deze dopjes gaat naar het Belgisch centrum voor geleidehonden te Tongeren. Deze organisatie verzorgt de opleiding van geleidehonden, wat op zich een dure zaak is.

Vermits honden onze passie en hobby is werken wij graag mee aan deze actie en we pogen ook anderen aan te zetten dee actie te steunen.

Op de foto de opbrengst van een warme, dorstige, zomer in de Franse Charente, aangevuld met dopjes die in de familie ingezameld zijn. Vorige maal toen we de dopjes naar het verzamelpunt brachten was het echt een internationaal gebeuren. Toen brachten we Belgische, Nederlandse, Franse en Londense dopjes weg, allemaal bijgehouden door mensen die het project ook genegen zijn en soms zeventig kilometer rijden om hun dopjes bij ons af te leveren.

Wat en hoe het allemaal gebeurt met de inzameling en het doel van de inzameling kan je hier op deze site lezen:  http://www.dopjesactie.be/

Jullie sparen toch ook mee voor het goede doel ?...

Dit is het goede doel:  http://www.geleidehonden.be/

Belle & co

Nog een keertje fier…

Nog een keertje fier en nog wel over hetzelfde onderwerp. Waren we gisteren fier over de medewerkers van Dr. Paul Janssen, dan zijn we vandaag een beetje fier op onszelf…

Fier omdat we de “serieuze gazetten” voor zijn geweest in het melden van nieuws. Wat wij hier gisterenmorgen konden melden staat vandaag in de krant “Het Laatste Nieuws”.

Wij hebben natuurlijk wel het voordeel van het weekend gehad, maar dat mag geen verontschuldiging zijn van de “professionelen”.

Hier ten huize is die krant omgedoopt naar “het bijna laatste nieuws”. Ook vorige week toen de krant het overlijden meldde van de dieetgoeroe Michel Montignac. De krant meldde dat op zaterdag terwijl het al op woensdag in de kleine regionale krant “Charente libre” stond. In de Charente Libre stond dan ook nog dat Montignac de zondag daarvoor  al overleden was en dat het nieuws laattijdig uitgelekt was !

Belle & co

Een Belg, nen Hollander en nen Neger…

Drie mannen: een Belg, een Nederlander en een neger, zitten gespannen te wachten in de kraamkliniek.

Plots komt de dokter binnen: “Proficiat, alle drie een jongen! 

Er is echter een probleem, door de drukte hebben we de baby’s verward, maar ik denk dat jullie zelf het best kunnen zeggen wie je kleine is”. 

Bij de drie baby's neemt de Nederlander onmiddellijk het kleine negertje. 
Zegt de dokter: “Maar meneer, dat kan toch niet die van u zijn?”.

Zegt de Nederlander: “Ik weet het, maar het is de enige manier om zeker te zijn dat ik niet met een Belg naar huis ga”. 

L.M.

Nvdr: de mop is eigenlijk wel dat die Belg dat negerke mee naar huis nam maar we moeten ook aan onze Nederlandse lezers denken, we moeten ze ook niet altijd op hun dak zitten…

Up date van de “moederloze pups”

Marian, van het Max en Bente Blog  https://blog.seniorennet.nl/max_en_bente/   geeft op haar blog een fijn berichtje .

De mensen die drie van de moederloze pups hebben opgenomen hebben een webcam geïnstalleerd bij de pupjes.  Kijk maar eens hoe ze het stellen, de gelukzakjes !

http://www.bordercollies.nl/litter5/campopup2.html

Allemaal heel erg bedankt …

’t baasje bedankt van harte al wie hem vandaag hun beste wensen voor een gelukkige verjaardag stuurden.

Van overal kwamen de gelukwensen, van de buurman schuin over die deze morgen nog vernoemd is in het Dr. Janssen bericht. Veel van de facebook (het smoelenboek letterlijk vertaald, waar 't baasje wel is aangesloten, maar waar 'm z'n draai niet echt kan vinden) kennissen en uiteraard van de bloglezers die gewaarschuwd waren door zijn oud collega Pierre en zijn madam Ria.(van Michka, de Bordercollie zonder schapen)

Uit Nederland kwamen verschillende wensen maar ook uit de Charente , de Corrèze en de Lot en Garonne in Frankrijk.Maar ook in La Magdeleine waren Ria en Mohammed ons niet vergeten !

Er waren mailtjes van mensen die we dagelijks ontmoeten, maar ook van kennissen die we maanden niet zien of horen. Zelfs een oud leerling wenste hem een gelukkige verjaardag, Ook waren er telefoontjes van petekind Joris, van Mieke en Hugo uit Le Vieux Cérier.

Zelfs de tandarts Hans en zijn vrouw Annemie, bij Hans lag het baasje donderdagmorgen  nog kaakspierpijn te hebben, stuurde ons verjaardagswensen. Hans weet natuurlijk dat het baasje, als het aan hem ligt, alvast een goed jaar tegemoet gaat. Aan zijn gerestaureerd gebit zal het niet liggen dat de baas ongelukkig gaat worden…

We hebben met familie en vrienden in beperkte kring de verjaardag goed gevierd, en we danken nog eens al wie ons baasje vandaag nog vele jaren hebben gewenst…

Belle & co

Bij de paus

Een beetje fier…

Gisteren in het TV Journaal meldde men dat er bij Janssen Pharmaceutica een nieuwe Aids-remmer klaar is om kortelings op de markt te komen. Fier omdat het dit medicijn er nog eentje is dat Dr Paul himself nog mee heeft ontwikkeld.

Fier ook aan al die buren, vrienden en kennissen die radertjes waren in het ganse Janssen raderwerk.

Overbuur Jan bvb die alle pakjes feilloos langs de douanes wereldwijd stuurde, buurman Gust die het magazijn mee in goede banen leidde, en ook Herman die Dr. Paul bij nacht en ontij overal naartoe bracht als privé chauffeur. Mensen hier uit de straat die haast een leven lang meegewerkt hebben aan het ideaal van Dr. Paul Janssen.

Ook een beetje fier op Carine, Rik, Ronny, Staf, Anja, Bert, Gilbert, en al die andere uit onze kennissenkring die ooit, of nog bij Janssen gewerkt hebben .

En ook onze dierenarts Dr. Nelly die nog freelance heeft meegewerkt aan Yarvitan , het vermageringsmiddel waar Bas destijds nog goed mee is geweest.

Zij allen hebben Dr. Paul zaliger de kans gegeven om fantastische geneesmiddelen te ontwikkelen die zelfs nu, zeven jaar na zijn overlijden, soelaas en hogere levensverwachtingen kunnen brengen aan miljoenen mensen.

En ik Belle, ik zal nog wel eens tot wanhoop van het baasje onder de afsluitdraad aan de achterkant van de fabriek glippen om de konijnen op de parking te gaan terroriseren.

Belle & co

Dat komt wel terug goed…

Vandaag heeft het baasje het gazon verder “gefatsoeneerd” in het begin was het wat men noemt “met de grove borstel” ofte, met de bosmaaier vandaag was het met de grasmaaier.

Wel driemaal is hij er overheen moeten gaan voordat ‘m zijn goesting had. Dat onkruid met zijn dikke stengels bleef hem parten spelen.

’t Baasje zegt ook dat we in de winter terug op dat deel van het gazon mogen waar hij vandaag aan bezig was. Kuilen en mijngangen graven is daar echter voorgoed uit den boze.

Met  kans van zware lijfstraffen zullen we daar dan maar van afzien en de ruimte aan de andere zijde van het tuinpad gebruiken voor onze ondergrondse experimenten. De blik van ’t baasje voorspelt niet veel goeds als we daar achter het tuindraadje komen zonder dat hij de toelating heeft gegeven. Het is in hondentaal gezegd een “killersblik” dat ‘m dan in zijn ogen heeft !   Oppassen dus…

Belle & co

Laurel en Hardy

Volgende aflevering:

Ambras in ’t préformatiekot !