Vriendendienst!

Homomop…

Een homo komt binnen bij tattoo Bertje met een foto van een knalrode Ferrari.
 
Vraagt hij aan Bertje of het mogelijk is om die Ferrari op zijn piemel te tattooeren.
 
Bertje zegt geen probleem en een paar uur later is zijn werk af.
 
Hij vraagt aan de homo of hij tevreden is van het resultaat.
 
 De homo is zeer tevreden maar bekijkt nu zijn kaalgeschoren balzakje waar niets opstaat
en vraagt aan Bertje om daar ook een tattoo op te zetten.
 
Vraagt Bertje wat hij daarvoor in gedachten heeft, maar de homo antwoord : doe maar,
ik vertrouw volledig op Uw vakmanschap
 
Een paar uur later is ook dit werk gedaan en terug vraagt Bertje naar de tevredenheid.
 
De homo schrikt als hij ziet dat Bertje een traktor op zijn balzak heeft gezet en vraagt
wat de betekenis hiervan is ???????????
 
En Bertje zegt hem : dat is voor als ge te diep in de stront zit, dan kunt ge Uw Ferrari
met de traktor eruit trekken…

L.L.

Drentenliefhebbers, nu uw agenda nemen…

Want op zondag 7 november gaan we met z’n allen nog eens een stevige wandeling maken aan zee te Blankenberge. Kijk dus NU of deze datum nog vrij is in uw agenda.

We wandelen van Blankenberge over het strand naar Wenduine waar we dan de traditionele stop inlassen voor een natje en een droogje. Wandelaars die dan de wandeling willen inkorten kunnen van daaruit de kusttram terug nemen naar het vertrekpunt in Blankenberge.

Wandelaars die de wandeling te lang vinden, met veteraanhonden of puppy’s kunnen dus ook makkelijk deelnemen.

Dat vertrekpunt ligt aan de kustweg even voorbij de jachthaven van Blankenberge richting Wenduine. Daar waar de kusttram de baan oversteekt parkeren we de auto’s en trekken via een smal wegeltje de duinen in. Boven gekomen wachten we jullie op met koffie en cake.

Gelieve aan het secretariaat bij Ingrid een signaaltje te geven wanneer je deelneemt, dit om niet in verlegenheid te vallen omdat we te weinig voorraad hebben… info@drentschepatrijshond.be

Voor wie de coördinaten op zijn GPS wil instellen voor de parking:

51° 18’ 37,42” N

03° 06’ 28,18” O

Wij hopen op een stralend zonnetje, daar mag een stevig briesje bij zijn. Volgens de traditie, van zo lang dat wij al deelnemen is het al altijd zo geweest, hebben we dan ook nog eens eb zodat er plaats genoeg is voor een stevige stoeipartij met de honden.

Wij zien ons op 07.11.2010 in Blankenberge, tot dan,

Belle & gans de roedel.

PS: Ook op 14 november is er een Drentenwandeling, deze maal op het strand te Rockanje. Dan georganiseerd door de Nederlandse Drentenvereniging. Wij gaan daar ook zijn !

’t Zit in de familie…

Daarstraks kregen we een mailtje aan van Ingrid, ’t vrouwtje van mijn zus  Ella. Die heeft voor twee weken het zot in haar lijf gehad en is met spoed moeten geopereerd worden.

Ella heeft op het moment dat ’t vrouwtje op jachtproef was met haar twee andere Drenten, en zij nog zelf thuis was met haar twee pups een verpakking pillen naar binnen geslokt.

Vermits het hier ging om een overdosis is Johan er onmiddellijk mee naar de Dierenarts gereden waar ze hebben gepoogd haar maag leeg te pompen. Dit lukte niet zo best omdat Ella pas daarvoor haar brokken had gegeten en dat blokkeerde het afzuigapparaat.

Toen is er beslist om de maaginhoud operationeel te verwijderen. Dat is dus wel gelukt en daardoor is Ella nog onder de levenden. Ook zij heeft dus een flinke jaap in haar buik gekregen. Om te vermijden dat Ella of één van de andere drie Drenten er aan zouden likken heeft Ella een “Marcelleke” aan gekregen.

Zo heeft Heros ook rondgelopen toen hij gesteriliseerd is. Hij liep toen wel in een T-shirt met op zijn rug de slogan “Europech, simply the best” Het is toch fijn te weten dat er nog iemand in huis is die het baasje zijn oude T-shirts afdraagt.

Heros heeft nu geen speciale “kleding” moeten dragen, er zijn maar twee hechtingen gebruikt en de rest van de wonde is geplakt. Hij heeft ook die trechter niet moeten dragen.

Maar ’t is toch altijd wat met die Drenten, en dan heeft het meestal toch iets te maken met eten en slokken …

Belle & co

Mop met oorsprong in Brugge of Luik…

Twee joden gaan in het Constant Vanden Stock Stadion om een kaartje te kopen voor den Anderlecht.

Vraagt het vrouwtje aan de balie: “Zijn jullie besneden?”.

Waarop de twee joden elkaar aankijken en zeggen: “Eh, ja”.

Zegt het vrouwtje: “Dan komen jullie er niet in”,

Vragen die twee Joden wat daar de reden wel van mag zijn …

Dan antwoord dat vrouwtje aan de balie,

“om bij Anderlecht  een kaartje te kopen moet je een complete lul zijn”.

L.M.

“Ziekenbezoek” en extra wandeling…

Deze namiddag, ik was juist terug met het baasje van een wandeling onder ons tweetjes toen Louis en Agnes aan de deur belden.

Zij waren gaan oefenen op het jachtterrein in Beerse waar de honden nog kunnen los lopen. Louis en Agnes kwamen eens poolshoogte nemen van de gezondheidstoestand van zoonlief.

Dat het met Heros prima gaat kon Agnes al direct merken toen Heros tegen haar ging opstaan en haar een breed uitgesmeerde lik gaf.

Samen zijn we dan met hen en Gorky en Cato en onze roedel nog gaan wnadelen naar “ons bos”. W hebben dan de lage toer gemaakt en langs het home “het Giels bos” terug naar huis gewandeld. We zijn daar wel een uur mee “zoet geweest”, Wat ons baasje wel genoeg vond voor onze “ziekelijke” Heros. We houden er in elk geval rekening mee dat hij eergisteren nog op de operatietafel lag…

Op het einde van de wandeling hebben we dan nog gepoogd van een foto met de vijf honden en onze baas te maken. De foto is gemaakt maar de bedoeling was heel wat anders dan het resultaat. Het was de bedoeling dat het baasje midden tussen vijf Drenten zou zitten die dan ook nog eens alle in de lens zouden kijken. We moeten zeggen, de baasjes leggen hun wensen tegenwoordig wel utopisch hoog.

We stellen voor van eens te beginnen oefenen met vijf stokoude “chichihuawa’s” en zo stapsgewijs verder gaat tot hij vijf jong volwassen Drenten aankan voor poseersessies.

Belle & co

Bedankt…

Bedankt aan allen die met ons hebben meegeleefd tijdens de moeilijke 24 uren van de Heros perikelen.

De commentaren op het blog kan ieder hier lezen onder de “reacties” onderaan de berichten, maar er zijn ook de telefonische reacties die wij hier kregen, soms hier binnen in huis, maar ook in ’t bos op de GSM.

We weten ook niet meer hoeveel reacties er in de mailbox binnen vielen van mensen die het nieuws op wij weten niet welke wijze vernamen. De wegen van het internet zijn werkelijk ondoorgrondelijk…

Ook waren er de reacties in het bos van toevallige ontmoetingen die vroegen waar nummer drie in het gezelschap was…

Dan hebben we ook nog de reacties op het Drentenforum, waar Sonja een eigen topic opende om de berichtgeving over Heros optimaal over te brengen naar de leden van het forum die geïnteresseerd waren. Tot in Canada, op enkele honderden meters van de Stille Oceaan, reageerde Roland “Cloedog” op het bericht van Heros problemen. http://drentschepatrijs.messageboard.nl/portal.php

En dan last but not least, het team dierenartsen in onze dierenkliniek ’t Binnenhof te Beerse, http://www.hetbinnenhof.be/    die er voor zorgden dat er gepast en direct werd ingegrepen. Daarom bedanken we speciaal Chris en Nancy de assistenten en de dierenartsen Flor en Nelly en zeker Bart die de ingreep op Heros heeft uitgevoerd. Wij weten dat we op hen kunnen rekenen als er iets schort met onze roedel, en dat gevoel kan niet met geld betaald worden !

Bedankt aan allen voor de hulp en het medeleven !

Jan, Simonne, Belle, Hera & Heros

Nu het leed geleden is…

Nu het darmen leed geleden is gaat alles terug zijn gangetje als voorheen. Hera is terug in haar element want haar broer en speelkameraad is terug.

Je hoort ze terug grollen tegen elkaar als de één de ander weer vanuit dekking bespringt en dan al spelend onder de tafel belanden. Dat ze dan plots met twee de vlucht moeten nemen omdat ze weer eens een stoel hebben laten omvallen door hun wild gedoe… dat is maar bijzaak en kan hen alleen maar enkele  minuten kalmeren.

Dan trekken ze naar de tuin waar je tussen het stof door twee Drenten achter elkaar ziet hollen, dan in de ene richting, dan weer andersom.

En dan was het de bedoeling van de baasjes om Heros enkele dagen kalm te houden wegens de hechtingen van de wonde. Zij houden ons aangelijnd om verder onheil te voorkomen bij de wandelingen, maar ons het spelen beletten... dat is er net iets over volgens ons, we letten wel op baas...(?)

Eén operatie is voldoende zegt het baasje, als er nog zo eentje komt dan moet de buikriem aangehaald worden of er moet iets gebeuren met de pensioenregeling… en zeg dan maar verhoging van het pensioengeld ! ! !

Belle & co

Laatavond gezondheidsbulletin Heros…

Het lijkt hier wel of onze koning, den Albeer nummer twee heeft het weer aan zijne tikker en ligt in ’t ziekenhuis in Aalst waar ze ‘m weer aan ’t oplappen zijn.

Je zou het denken want met die politiekers aan beide kanten van de taalgrens valt toch geen land te bezeilen.

Maar neen, het gaat hier over echte belangrijke zaken, zaken waar ze tot in Canada, aan de Grote Stille Pacific, belangstelling voor hebben. Het gaat over de evolutie van de gezondheid van de hondenman hier in huis, onze Heros den allereerste.

We kunnen jullie gerust stellen, de heer Heros stelt het opperbest. Zowel zijn ingang als zijn uitgang vertonen geen enkel mankement niet meer en het enige zichtbare euvel is een niet fraaie streep over zijn buik, van piemel tot aan het borstbeen.

Heros is daarstraks mee gaan wandelen, aangelijnd dat wel want er is veel controle op loslopende honden en die mannen in ’t blauw schrijven processen uit voor loslopende honden… vooral in de provincie Antwerpen.

Heros heeft zijn etenskom netjes leeggegeten en ook zijn “deserke” is er vlotjes ingegaan. Tijdens de wandeling heeft ‘m tweemaal gedemonstreerd dat ook de uitgang netjes werkt. Er zat wel niet veel in zijn darmen en dus kan er ook niet veel uitkomen , maar alles werkt, getuigen genoeg ! ! !

Ook het spel en de uitdagingen zijn terug in Heros zijn gedragingen, de dames hebben het al kunnen ondervinden.

Jullie mogen gerust zijn, ga maar gerust slapen en lig er niet van wakker. Heros was, net als onze Albeer nummer twee, in goede handen. Heros in de dierenkliniek ’t Binnenhof en onzen Berten in Aalst in ’t mensenziekenhuis…

Belle & co

Drie rozen…

Hij is terug thuis…

Heros is terug thuis ! Hij is dus 24 uur “uithuizig” geweest en het waren niet de plezantste uren dit jaar.  Ook wij twee, Belle en Hera hebben onze maat gemist, maar dat is nu terug bij ons en hij is vinnig genoeg om terug te spelen.

Vannacht heeft hij wel het infuus grondig in de vernieling gebeten volgens de mensen van  het Binnenhof. Dat was het baasje zijn gedacht gisterenavond ook toen Nancy de assistente Heros terug aan het infuus legde, “dat haalt de morgen niet”. We kennen onze Pappenheimers ondertussen en we mogen nog blij zijn dat het kussen in zijn bench ginds, de morgen gehaald heeft…

Ondertussen heeft het ontvangstcomitee zijn werk gedaan en ligt Hera de poot waar het infuus heeft gezeten af te likken met grote overtuiging.

Van de baasjes moeten wij iedereen danken voor de blijken van medeleven en interesse in de toestand van zoon en broer. Zo hoort dat zegt de baas. Wij waren zelfs verbaasd dat Sonja de oprichter van het Drentenforum het bericht op ons blog had gelezen en het ook op het forum had geplaatst wat ook een vloed aan reacties teweeg bracht.

Dus: Dank U wel aan allen die de laatste 36 uur met ons hebben meegeleefd en ons een gesteund hebben, we kunnen aan iedereen vertellen hoe blij we zijn dat alles goed is afgelopen. En de rekening, veel knoken konden we daar voor kopen. Het baasje zat er drie Euro naast met zijn schatting (drie te veel) en het vrouwtje had het dubbele geschat. Dat viel dus bij iedereen mee.

Belle en Hera

Stillekes in huis…

Het was gisterenavond opvallend stil ten huize Faes. Heros die normaal niet de grootste kabaalmaker is,  was dus uithuizig en dat speelde mee bij mij en Hera.

’t Baasje die nog eens een film wilde zien op TV, “Bienvenue chez les Ch’tis” op één, was het slachtoffer van Hera. Zij speelt ’s avonds met Heros en ze hangen dan achter elkaar rond tafel en salon… behalve gisteren dus.

Gisteren diende het baasje als surrogaat Heros. Niet dat hij mee rond de tafel crosste maar de oude mouw met knopen in, uit één van zijn zondagse hemden (vroeger toch), die kreeg hij toch telkens weer in handen gestopt.

Of dan was het weer die ouwe vuile tennisbal, daarstraks terug opgegraven en dus vol slijk van de mengeling zand/speeksel…

Het is omdat het baasje de film ook op DVD heeft in de originele franse versie dat ‘m het verhaal toch nog kon volgen ondanks de onderbrekingen met Hera.

Straks rond elf uur mogen we Heros terug ophalen. ’t Zal goed doen aan de roedel want niet alleen wij, Belle en Hera, missen onze zoon en broer. Ook de baasjes merken dat er iets te weinig rond loopt in huis…

Belle

Op ziekenbezoek…

De baasjes zijn daarjuist op ziekenbezoek geweest in de dierenkliniek, zij zijn Heros gaan bezoeken die vannacht moet overblijven in de dierenkliniek omdat hij nog aan het infuus moet blijven.

Heros is toch geopereerd, enkel heeft Dr. Bart geen insnijding in de dikke darm moeten maken . Dat scheelt verschillende dagen in het herstelproces en er is uiteraard minder kans op complicaties.

Hera weet niet wat er aan de hand is nu haar broer niet thuis is. Dat is ons baasje zijn grootste angst, als er met één van de twee iets gebeurt, wat gaat de andere dan doen ? Heros en Hera zijn sinds de dertig minuten tussentijd dat ze geboren zijn niet meer uit elkaar geweest. Vandaag is de eerste maal in haast twee jaar dat de bench naast die van Hera leeg blijft.

Daarjuist heeft hij in de tuin van de dierenkliniekmet het baasje aan de lijn toch al een normale plas gedaan, de sigaren productie staat nog even op non actief.

Morgen om kwart na elf hebben we terug afspraak in ’t Binnenhof en we hopen dat Heros tegen dan terug voldoende hersteld is om mee naar huis te mogen !

Belle

Gezondheidsbulletin Heros …

Volgens ’t baasje die daarjuist naar de dierenkliniek ’t Binnenhof heeft getelefoneerd hebben ze Heros kunnen helpen zonder snijwerk.

Volgens Dr. Bart die het baasje aan de lijn gehad heeft hebben ze de dikke darm kunnen vrij maken door een sonde in te brengen en met een combinatie van buikmassage en spoeling de dikke darm kunnen vrijmaken.

Om zeven uur vanavond mogen we op “ziekenbezoek” komen want Heros moet een nacht overblijven voor controle en voor de sonde…(?)

Als het niet juist is, sorry daarvoor wij hebben ook maar wat Dr. Bart tegen het baasje vertelt heeft en die heeft het dan weer aan ons verder vertelt.

Straks meer nieuws als we het allemaal met eigen ogen gezien hebben, misschien wel met een fotoke van de patiënt.

De bezorgde moe en zus.

Up date van “niet goed, zo gulzig zijn…

Het blijkt niet goed te zijn met Heros, maar goed dat de baasjes direct naar ’t Binnenhof hebben gebeld voor een afspraak. Heros blijkt een geblokkeerde dunne darm te hebben die operatief zal moeten leeggemaakt worden.

Dierenarts Flor heeft het advies van zijn twee collega’s ingewonnen om zekerheid te hebben omtrent afwachten of opereren. Het advies was unaniem niet afwachten omdat er al gas ophoping was voor de verstopping.

Op de foto’s was duidelijk te zien dat de dunne darm over een behoorlijke afstand vol met resten van de knook zat. Op zo’n wijze dat er op normale wijze geen betering mogelijk is.

Heros is in de kliniek gebleven en om vier uur mogen we telefoneren naar zijn toestand.

We gaan tegen Steven en Sigrid van de slagerij Galantine zeggen dat wij geen afnemers meer zijn van kalfsknoken. We waren er blij mee en het is dikwijls goed gegaan, tot vandaag…

Straks na vieren meer nieuws over Heros…

Belle & co

Niet goed, zo gulzig zijn…

Onze “schrokker” heeft het zitten ! De kalfsknook van gisteren is hem niet bevallen. Vannacht heeft hij het baasje al uit zijn bed geblaft en deze morgen opnieuw. Het baasje heeft gans zijn maaginhoud plus het dekentje dat altijd in zijn bench ligt in de vuilcontainer gesmeten.

Ikzelf en Hera hebben van niets last, maar wij hebben dan ook rustiger gegeten en niet zoveel als Heros. Nu ligt hij hier zielig te zijn, volgt zijn baasje slaafs op de voet en heeft geen rust.

Het baasje heeft dan maar een afspraak gemaakt in het binnenhof omdat hij vermoed dat er een splinster van die knook ergens in zijn spijsverteringsstelsel dwars zit.

Om 12 uur hebben we afspraak in ’t binnenhof. Ondertussen zullen we hem maar wat verwennen maar zonder snoep of soepknoken.

Ps: de foto’s zijn van mij, Heros was met zijn bot onder de aanhanger gaan liggen…

Belle

DNA en achteraf lekker…

Deze namiddag had ons baasje een afspraak met de controleur van de Koninklijke Maatschappij Sint Hubertus  kortaf de KMSH. Hij zegt wel dat hij een afspraak had maar alles draaide om mij en Hera.

Er zou bij ons een speekselstaal worden afgenomen om het DNA van ons beide te bepalen. Dit is noodzakelijk in België voor het bekomen van stambomen van eventuele toekomstige puppy’s. De testen moeten gebeuren voor de dekking plaatsheeft.

De controleur heeft drie maal met een soort spiraalvormig borsteltje wat speeksel van ons tandvlees af geschraapt en elk testje afzonderlijk verpakt. Drie testen voor mij en drie voor Hera. Heros ontsnapte de dans omdat hij zoveel zijn lusten kan botvieren zonder wat voort te brengen. Bij hem zit een knipke in de zaadleider, adieu hondenboelekes voor Heros. Te gevaarlijk met mij en Hera in de buurt zegt het baasje.

Vanavond was er wat lekker op het menu voor ons. Bij onze slager had het baasje weer drie soepknoken gekregen. Kalfsknoken nog wel, van die lekkere voedzame zachte knoken. Het vrouwtje had die lang genoeg gekookt om er lekkere tomatensoep van te maken ( die lusten wij ook alweer, samen met de knoken).

’t Baasje staat er nog versteld van dat er geen “ambras” van gekomen is en stond er waarlijk verbaasd op te kijken hoe we vlak bij elkaar elk op onze knots aan het knagen waren, zonder ruzie en zonder jalousie.

Wij zijn voorbeeldige Drentjes zegt ‘m (vandaag toch)

Belle

Zangkoor…

Eén van mijn vrienden vroeg of ik

zin had om bij het zangkoor te komen.

Ik vroeg aan hem wat dat inhield.

"Nou," zei hij, "lekker biertjes drinken

aan de tap en wat moppen vertellen."

Ik vroeg hem wanneer we dan zouden

gaan zingen.

Antwoordde hij:

"Dat doen we als we naar huis gaan".

L.M.

Bij zoonlief op bezoek…

Gisteren na de zoektocht naar Frick ben ik nog eens “binnen gesprongen” bij onze Harry, nummer vijf in het rijtje van zes pups van mijn allereerste (en tot nu toe enig) nestje. De vaste getrouwen hier zullen Harry al wel kennen. Hij is het dichtst bij ons blijven wonen.

Bij Harry is het altijd pret want Dymphna, ’t vrouwtje van Harry, is altijd heel royaal met hondensnoepjes en Harry woont in een huis met een tuin waar je enkel maar jaloers op kan zijn.

En dan hebben we het alleen nog maar over “tuin”. Als ik dan ook nog eens over de vijver begin, met échte eenden, die écht rondzwemmen, en waar je écht kan achter zwemmen, dan kan de pret helemaal niet meer op.

In die tuin zitten dan ook nog eens kippen waar Harry nogal eens eieren gaat roven zonder naar de kippen om te kijken. Ik had meer belangstelling voor de kippen, eieren hebben wij thuis ook in de koelkast ! Maar toen ik probeerde onder de afsluitdraad naar de kippen poogde toe et gaan heb ik dik naar mijn poten gekregen van ons baasje. Dat hoort niet zegt het baasje, laat naar de kippen gaan maar voorbehouden zijn aan Harry.

Het was weer een belevenis op bezoek gaan bij één van mijn “puppy’s”(inmiddels haast twee jaar). We hebben samen gerend, gesnoept, fotogeniek geweest en gezwommen. Als dat geen feest is tijdens een zoektocht naar een verdwenen hondje.

Bij de thuiskomst heb ik het nogal kunnen uitleggen aan de roedel hoe het kwam dat ik nog zo nat was. De inspectie van Hera en Heros was alleszins grondig.

Belle