Gouden straatboorden met een rouwrandje

Nu de graanoogst “binnen” is hebben we hier aan beide zijden van de straten en banen gouden randen. Die banen lopen niet zoals algemeen gezegd wordt naar Rome maar richting coöperative. De landbouwers reden de voorbije weken met overvolle aanhangers en vrachtwagens hun graan inleveren bij de grote silo’s, onderweg verloren ze een deel van het graan wegens overvolle laadbak, wind en lekkende zijkanten van de laadbak. Bij mist is het hier nu niet aangewezen de witte lijnen te volgen maar het graanspoor, je komt wel automatisch bij de silo’s terecht.

Ook de vogels zitten zich te goed te doen aan die verloren vracht. Zij eten zich zo vol dat ze nog amper kunnen opvliegen als er een auto nadert. Het resultaat is dan ook dat er meer doodgereden vogels op de rijbaan liggen dan normaal. Die worden dan weer opgegeten door de kraaien, die kennen ook geen maat tijdens het eten en ondergaan dan hetzelfde lot als hun maaltijd.

Belle kwam vrijdag aandragen met een jong haasje, dat was waarschijnlijk het slachtoffer geworden van één van die grondbewerkings machines waar men nu op de velden mee aan de slag is. De boeren zijn volop bezig met de stoppelvelden te prepareren voor de volgende zaaiperiode. ’t Beestje zal nog te onervaren geweest zijn om weg te komen voor de snelle tractoren…

Bas en Belle

Mooie wolken

En als er dan nog regen uitvalt is het helemaal super ! Toch zeker als je naar een bui zit te snakken. En er is regen gevallen, een ideale zelfs, ideaal voor de tuin een zachte regenbui van wel langer dan een half uur. Alles trok de grond in, het geluid van klaterend water in het waterreservoir kon zelfs door grote componisten niet evenaard worden.

Onze baas is lyrisch aan het worden zeggen wij dan. Hij heeft wel gelijk onze baas maar voor ons lag het wat anders met die regen. Al die oude sporen weggespoeld en de nieuwe opgespoord. We hebben wat afgesnuffeld op de wandeling. Als we dan terug thuiskomen worden we ook nog eens duchtig afgedroogd wat ook weer telkens een aangename belevenis is .

Vanavond gaat het baasje eens goed feesten en dan morgen, als ’t feest niet te zwaar is geweest, eindelijk die spinazie zaaien die hier al weken ligt te wachten om gezaaid te worden.

Ga dat in België maar eens vertellen dat regen zo aangenaam kan zijn, wij doen het in elk geval niet. We willen geen pak slaag krijgen of voor gek versleten worden…

Bas & Belle

Ome Jan

In vorig berichtje heeft het baasje het over “ome Jan”, die benaming is hier op ’t blog nog niet voorgekomen, waarschijnlijk is dus een beetje verduidelijking wel wenselijk.

’t Gaat dus wel degelijk over ’t baasje als men ’t over “ome Jan” heeft. Het oudste neefje  van de baasjes, Bart, dat “klein manneke’ uit de berichtjes van 14.07 en 15.07 kon destijds, zo’n 35 jaar geleden, “nonkel” niet uitgesproken krijgen, “ome” bleek wel in zijn vocabulaire te passen en dus werd het “ome”.

Blijkbaar zit er een spraakgebrek in de familie van ’t baasje want ook al de nadien geboren neven en nichtjes gebruiken “ome” als ze ’t baasje aanspreken. Langs de familie van ’t vrouwtje kunnen ze wel goed “klappen” en zeggen ze “nonkel”, raar hé !

’t Is dus al 35 jaar dat er “ge-ome-t” wordt in de familie, ondertussen zijn er ook al buiten de familie, zoals Jeanine, die dat hebben overgenomen. Die vonden die ome wel “sympa” en ’t baasje had het spek aan zijn been.

Als er nu in de familie een feestje is en ze willen ome Jan eens jennen, of plagen, dan hoeven ze maar het liedje “Ome Jan”aan te vatten van Willeke Alberti.

Daarin komt het zinnetje, “wij zijn met het geld van ome Jan op reis geweest”, dan is de repliek van ’t baasje gewoonlijk, “nog efkes wachten, eerst moeten ze me nog achterste voren de kerk binnendragen”

Hopelijk moeten ze nog lang wachten voor ze op reis kunnen gaan…

Bas & Belle

Blijf nog maar enkele dagen van de Franse wegen

Vanavond begint in Frankrijk het “groot verlof”. Traditioneel nemen de Fransen verlof in augustus. ’t Zal er dus weer “spannen” op de Franse snelwegen !

In de Charente Libre leest ’t baasje dat 42 % van de Fransen niet op vakantie vertrekt voor langer dan 3 dagen. Oef, zal je zeggen, in België , Nederland en Duitsland zal dat percentage wel hoger liggen.

Langs de andere kant wil dat ook zeggen dat 58 % WEL op vakantie vertrekt voor langer dan 3 dagen !  58 % van 61.000.000 inwoners, da’s zo snel omgerekend zonder rekenmachientje, grofweg 35 miljoen mensen onderweg ! Nu zijn die Fransen wel zo slim van niet allen tesamen in hun Citroën, Renault of Peugeot te stappen en zich naar de “midi” of het Zuid-Westen te spoeden, maar toch, als een kwart het wél doet zijn dat nog altijd 8 miljoen mensen onderweg.

Tel daar dan nog de Belgen bij, én de Nederlanders mét kérévén, én de Spaanse en Portugese truckers die ook naar huis willen…

Geloof me vrij, er gaan aangenamer streken in Europa zijn dan de weg naar het zuiden.

Blijf nog even op de Turnhoutse vrijdagen, of ga naar Status Quo luisteren op de Lokerse feesten, of ga een terrasje doen “in ’t stad”. Is altijd beter dan de A6, A7 of de A10 op zwarte zaterdag…

Bas & Belle

Hilde heeft woord gehouden

Er bestaat nog ruilhandel in de wereld, in dit geval tussen België en Frankrijk. Familie , vrienden en bloggers, allen klaagden de laatste weken over de belabberde Belgische zomer met alle dagen regen.

Wij in de Charente klaagden dan weer dat het al in een maand niet meer geregend had.

Er is wel eens een incontenente wolk langs gekomen die wat liet vallen maar ’t baasje vertelt dat zijn omgestoten pintje meer effect heeft gehad voor gans de tuin dan dat buitje.

Hilde, van de Drentenvereniging in België beloofde wat van het regenoverschot naar de Charente te sturen, het bleef lang wachten, zo lang dat we dachten dat ze te weinig postzegels had geplakt, of alleen maar “Drentenzotten Frankrijk” als adres had opgegeven.

In België hebben ze vorige week de pakskes zon die ’t baasje had meegegeven al opengemaakt. Uit de tegenrichting kwam echter niks, geen druppel regen, noppes.

Vannacht was het dan zover, rond twee uur rommelde het in de verte. Even later kletterde het op de daken. De watervoorraad is er niet veel beter van geworden maar het stof is toch al weg.

Je ziet het: Op Hilde kan je rekenen, nog een pakske Hilde, en bedankt voor dat van vannacht !

Bas & Belle

“Pinneke” is verhuisd

Ons “Pinneke” het kleine egeltje dat gisteren namiddag Belle in opperste staat van opwinding bracht, bleef maar rondparaderen aan de afsluiting.

’t Baasje maakte overbuur Mick opmerkzaam op dat rare beestje dat van niks of niemand schrik bleek te hebben. Omdat het aan de rand van de rijbaan zat nam Mick, ook een grote dierenvriend, “Pinneke” mee tot bij hem om hem in “the garden” te zetten. Een kwartier later was het al gehuisvest met een eigen egel “abri” en ontbijt toe.

Je zal het als piepklein egeltje maar treffen, in Frankrijk geboren worden, opgemerkt worden door Belgen en dan door Engelsen geadopteerd worden. Zou deze dan werkelijk met zijn gat in de boter gevallen zijn.

De honden van Mick, de U al wel bekende Fred en Harley, stonden erbij en keken er naar, het zijn dan ook geen jachthonden als Belle…

Bas & Belle 

Zo de ouden zongen, zo piepen de jongen

Nu de volwassen egels in het hoge, schaduwrijke onkruid hun voedsel, slakken aan het zoeken zijn, komen nu hun jongen onze tuin verkennen.

Een piepkleintje, mannetje of vrouwtje, ’t baasje weet het niet omdat hij de “pinnekes” niet geteld heeft, stond gisteren namiddag aan de poort om binnengelaten te worden. Ja, de jeugd komt hier langs de grote poort. Omdat de bel nogal hoog hangt voor zo’n klein egeltje heeft Belle maar kabaal gemaakt.

De baasjes die nog met het soepmaken bezig waren wisten aan haar geblaf dadelijk, ’t is weer van datte. Nu waren de baasjes toch wel verwonderd dat het zo een kleintje was.

’t Beestje was helemaal niet bang voor ’t baasje en snuffelde vrolijk verder door de afgevallen lindeblaadjes en gaf ’t baasje dan ook de gelegenheid om zich uitgebreid te laten fotograferen.

’t Baasje is nu, zonder “pinnekes tellen” zeker dat het een vrouwtje was, zo’n ijdeltuit…

Bas & Belle

Klaar voor de provisiekast

Vijf potten “regenboogsoep” staan af te koelen om in de provisiekast gezet te worden. Vijftien liter soep voor de winter, dat is alvast de bedoeling, maar een deel zal de winter wel niet halen. Daarvoor is te lekker !

Een ganse dag zijn de baasjes er mee in de weer geweest. Groenten oogsten, wassen , schillen, klein snijden, in potten doen. Dan tot de conclusie komen dat de resterende sluitringen te klein zijn voor deze grote potten.

Dat is nu ook niet het grootste probleem, de rekken in de verschillende supermarkten liggen vol met steriliseer materiaal. Even de Mitsubishi  starten en ringen gaan kopen van 95 mm. Een uurtje later is de ketel op temperatuur en is het nog een anderhalf uur wachten tot de eerste vijf potten klaar zijn.

Inmiddels staat de volgende serie van vijf poten ook al op het vuur, de baas krijgt plots een aanval van speeksel toevoer, het gedacht alleen al hé. Onze baas is dan ook een echte “soepboer”…

Bas & Belle

Aan de slag

Het is “soepmaakdag” vandaag in Ferret. De groenten in de tuin staan te krijsen om verwerkt te worden, alles is rijp en in voldoende mate aanwezig om de steriliseerbokalen te vullen.

We zullen al eens beginnen vandaag met één lading, dat wil zeggen 5 potten van anderhalve liter. Dat is juist de steriliseerketel vol. Vermits soep inmaken twee uren duurt zal het wel avond zijn vooraleer de eerste bokalen in de voorraadkast staan.

Vandaag op het programma: “regenboogsoep” met als ingrediënten tomaten, courgette, pompoen, ui, wortel en broccoli. Gestapeld in lagen in de potten geeft dat de befaamde regenboogsoep. Dat kan je uiteraard enkel maken als je steriliseert op grootmoederswijze.

Wordt vervolgt, see this evening on…the Bas & Belle blog !

Bas & Belle

Nachtlawaai

Gisterenavond heeft het baasje enkele keren moeten ingrijpen om het nachtlawaai binnen de perken te houden. Deze maal geen immense dorsmachines, die staan terug in de hangars of in de onderhoudswerkplaatsen, of staan te wachten op de oogst van de zonnebloemen en later maïs.

Het was dat klein ding van bij ons, Belle genaamd. Nu de slakken niet meer te zien zijn door de droogte, zijn er ook geen egels, die zijn nu vervangen door de talloze katten van de buren. Als die katten verjaagd zijn komen de muizen aan de beurt. Die katten zaten waarschijnlijk achter die muizen aan en eens die katten verdwenen waren kwamen die muizen natuurlijk terug “piepen”. En dan komt Belle terug op de proppen.

Nu is het de baasjes duidelijk waar die scenario’s van de Tom & Jerry cartoons destijds vandaan kwamen. Je maakt het hier ’s avonds in werkelijkheid mee.

Wie gewonnen heeft gisterenavond is niet duidelijk, dat is het enige verschil met Tom & Jerry…

Bas

Hoe kan je zo dom zijn ?

Gisteren verschenen in de krant Charente Libre op een ganse bladzijde. Een Nederlandse dame die oppositie voert tegen de nieuwe windturbines die twee maanden geleden geplaatst zijn in Salles de Villefagnan.

Met fierheid kondigde dezelfde krant het plaatsen aan van de eerste “Eoliennes”, zoals de Fransen de windturbines noemen, in de Charente. Nu is het zo dat bij alle nieuwigheden (?) er voor- en tegenstanders zijn. Dat is van alle tijden en zal ook altijd wel zo blijven !

Wat onze baas zo stoort aan dit protest is dat het uitgerekend een buitenlandse is die hier tamtam begint te verkopen. Vier jaar geleden is ze uit Nederland, met haar echtgenoot naar Frankrijk verhuisd. Ze woont dan nog in Genouillé in de Vienne, een aangrenzend departement, op een afstand van 25 kilometer in vogelvlucht van de plaats waar de Eoliennes staan.

Het standpunt van de baas is, als je je vestigt in een vreemd land, volgens uw eigen wil, leef er dan als “gast”, probeer je te integreren en dring jezelf en je meningen niet op aan de lokale bevolking. Die Fransen bouwen nu al eeuwen één van de mooiste landen ter wereld uit, honderdduizenden buitenlanders hebben hier een stek gevonden omdat ze het hier zo fijn vonden. Je mag je eigen mening hebben hier in Frankrijk, méér dan waar ook ter wereld, maar blijf GAST en respecteer de lokale gebruiken.

En ben je niet akkoord, OK is ook mogelijk, maar hou dan je waffel of kras op als je er niet mee kan leven. In de Centraal Afrikaanse Republiek spreken ze ook Frans, er is nog plaats en bij ons weten gaan ze er de eerst komende jaren geen “Eoliennes” bouwen.

Goei reis en een prettige verhuis madame Ten Wolde –Schwartz…

Bas & Belle