PRA ?...

Just nie & te laat…

Juist niet in het AB en te laat waren de opmerkingen die we als reactie onder het bericht kregen. Dat waren dan de lezers die daadwerkelijk reageerden maar er zullen er een pak meer zijn die hetzelfde hebben gezegd in hun poging om de 150.000° te zijnop ons blog !

Wie nu juist uitgekomen is op 150.000 weten we tot nu toe niet. We weten ook niet of hij/zij zich gaat kenbaar maken. Een prijs kunnen we er niet aan verbinden, we zijn ten langen leste ook maar drie Drentse Patriesjes hé. We kunnen wel presenteren dat je met ons mag aanschuiven aan onze etenbak en aansluitend dessertje maar meer zit er echt niet in.

We kunnen misschien onze baas eens warm maken om zo ’n sponsor te zoeken tegen dat we naar de 200.000 gaan.

Louis, er zijn lezers die hem kennen, en de meeste lezers zullen L.M. al onder de moppen hebben zien staan, die belde ons baasje met de mededeling dat ‘m juist ernaast gegrepen had. Louis kwam uit op 149.999 ! Hij sloot en opende het blog opnieuw en kwam toen uit op 150.002. Dan mag hij van ons gerust “dedju , dedju” zeggen.

Louis heeft vandaag pech gehad, maar ’t baasje heeft ‘m verteld dat je geen pech kan blijven krijgen en dus gunnen we Louis de 200.000° ! Nog enkele maanden geduld en de je bent terug “aan slag”

Belle & co

Bij de VDAB…

Een man komt bij het Arbeidsbureau te Antwerpen, en ziet daar een kaart waarop een assistent voor een gynaecoloog wordt gevraagd.

Hij is geïnteresseerd en wil hier meer over weten.

"Kun je me meer details geven over deze vacature?" vraagt hij aan de man achter de balie.

De medewerker van het Arbeidsbureau zoekt in zijn dossiers en antwoord:

"Uuuh... even kijken, hier is het. Oke, het werk bestaat eruit de dames gereed te maken voor onderzoek door de gyneacoloog.

Dat houdt in: helpen met uitkleden, op de rug leggen en even opfrissen.

Dan scheerschuim aanbrengen, het schaamhaar afscheren en alles even inwrijven met verzachtende olie, zodat ze gereed zijn voor behandeling door de gynaecoloog.

Het jaarsalaris is 60.000 € maar ik ben bang dat u naar Turnhout zult moeten."

"Oh, is daar de vacature?"

"Nee, die is in Geel maar in Turnhout kunt u achter aansluiten in de rij!"

L.M.

Wie legt de lat vandaag op 150.000 ?

We zijn er bijna aan de 150.000. Nu is de vrijdag altijd wel een minder drukke dag op ’t blog. ’t Baasje zegt dat de trouwe lezers, die alle een hond hebben dan het huis moeten poetsen tegen het weekend !

Volgens ons is dat “kwatsch”, al die lezers gaan shoppen, of een koffieklets met een “pateeke” (gebakje voor de NL lezers) eten op de Grote Mét (markt) of een combinatie van de twee.

Wie gaat er dan de teller op 150.000 brengen. ’t Moet toch iemand doen hé… Wijzelf gaan niet meedoen. Wij hebben in de voormiddag een afspraak met Dr. Tine Jansen,  dieren-oogarts te Meerhout. Wij moeten daar tegen 11u30 zijn voor PRA nazicht. Dat is het laatste onderzoek dat het baasje bij mij laat doen met het vooruitzicht van een mooi nestje puppies. Puppies van een mooie vader , “de Ferron”.

Tot nu toe zegt elke dokter dat ik super gezond ben. Alle onderzoeken wijzen dat tot nu toe aan. Enkel het onderzoek van vandaag en het bloedonderzoek dat opgstuurd is naar de Unief van Utrecht voor Von Willebrand is nog niet geweten. Maar daar is de baas zelf heel zeker van de uitslag. Waarom laat hij het dan doen denk je dan…

Wel zo is onze baas dan, zekerheid boven alles. Als we dan pupjes krijgen dan gaan we die beestjes de best mogelijke start gunnen, zo gezond mogelijk op de wereld zetten. Je kan de natuur wel niet dwingen zegt ‘m dan, maar je kan wel de kans op tegenslag danig minderen door meer zorg te dragen.

En wie kan ‘m daar ongelijk in geven ? 

PS: zorg dat je de 150.000° bent…

Belle

Eieren vervoer

Twee Marokkanen rijden met een brommer op de E313, richting Antwerpen. 
Iets na Hasselt valt de brommer in panne. 

Ze duwen de brommer tot op een parking en beginnen eraan te prutsen. 

Wat later stopt een vrachtwagen met een Poolse trucker aan het stuur op de parking. 

De Marokkanen vragen hem of hij hen geen lift kan geven tot in Antwerpen. 

'Ja maar, zegt de Pool, heel mijn oplegger zit vol paletten met oefenballen bestemd voor het revalidatiecentrum van het UZ van Antwerpen, daar kunnen jullie niet meer bij'. 

Hij trekt de achterdeur van de oplegger open en, inderdaad, heel de vloer staat vol paletten met bruine medecine balls van 5 kilo. 

Na wat gediscussieer geeft de Poolse trucker toe en laat de Marokkanen, met brommer en al in zijn oplegger kruipen. 

Met al dat gedoe heeft de trucker heel wat tijd verloren en hij geeft flik gas. 

Hij is nog maar pas het klaverblad van Lummen voorbij of een zwaantje steekt hem voor en stuurt hem naar de pechstrook. Het zwaantje vraagt hem wat er in godsnaam zo dringend kan zijn dat hij tegen zo een snelheid over de snelweg rijdt. De Pool heeft het ondertussen danig op de zenuwen gekregen en, om het zwaantje te treiteren, zegt dat hij eieren uit Marokko vervoert en dat als hij nog lang opgehouden wordt, dat hij vreest dat ze bedorven gaan raken. 

Het zwaantje gelooft het maar half en trekt even de deur open van de oplegger. 

Hij smijt de deur onmiddellijk weer dicht en begint als een bezetenen de centrale op te roepen om te vragen dringend alle beschikbare manschappen naar hem toe te sturen. 

De flik in de centrale vraagt wat er aan de hand is, waarom hij zoveel versterking nodig heeft. 'Ik heb juist een lading Marokkaneneieren onderschept, roept hij, er zijn er nog maar twee uitgebroed, maar ze hebben al een brommer gestolen'.

A.W.

Tien centimeter…

Tien centimeter sneeuw, dat is de “sneeuwoogst” van vannacht. Voor ons de hemel op aarde , zo kunnen spelen in de sneeuw.

Heros gaat volledig uit zijn dak in de sneeuw, als buurman Ludo de tuinpad sneeuwvrij maakt dan is ‘t “kot te klein”, gans de buurt zal het geweten hebben met zijn groot lawaai.

Gisteren hadden we het over zeurtrien Hera, vandaag over “grote klep” Heros. Wanneer Ludo klaar is met sneeuwruimen merkt ‘m weer enkele vogels op in de beukenhaag. Voor hem uiteraard een heel gegronde reden om zijn grote klep terug open te zetten.

Weer even later is buurman Fons, langs de andere zijde dan Ludo, aan zijn dakgoot bezig. Dat kan Heros dan weer zien over de schutting. Fons zal het geweten hebben dat Heros aan de andere kant van de schutting de wacht houdt.

Dadelijk mag Heros mee de auto gaan ophalen, dat is vandaag een echte ontberingstocht, op zijn Alaska’s of Lapland’s. Het sneeuwt nog steeds en gisteren waren de voetpaden al niet genoeg geruimd. Dat zal er vandaag dus niet op verbeterd zijn. Een tocht van 3,5 km door de sneeuw, het zal voor Heros weer reuzenpret zijn. En nadat ’t baasje de auto heeft opgehaald rijden ze naar Beerse om te Heros wegen in de dierenkliniek. Maar dat weet ‘m nog niet !

Belle

Eens een gans andere wandeling…

Vandaag was ons baasje druk bezig met de auto, eerst nieuwe banden vooraanmet een afspraak bij de “bandenboer” om 15u30. Laat dat nu juist ons winters wandeluur zijn ! Tegen dat hij terug was begon het al te donkeren… pech voor ons dus !

Maar de auto moest ook nog naar de Mitsubishi garage voor nazicht en nieuwe olie en zo van die dingen die te moeilijk zijn voor een hondenverstand. Da’s  “bazenklap” en daar bemoeien we ons niet mee.

Vermits het een moeilijke tijd is met deze koude, en er al wat meer auto’s met panne staan, waren er geen vervangwagens meer voorradig in de garage. ’t Baasje verstaat dat wel hoewel er een vervangwagen beloofd was, maar de luitjes die moeten gaan werken hebben meer nood aan een vervangwagen als zo’n jong gepensioneerde gelijk ons opperhoofd.

Eén van ons mocht dus de auto mee gaan wegbrengen naar de garage. Ik, Belle, mocht mee met het baasje. De garage ligt wel aan de gans andere kant van het dorp zodat we toch een wandeling van zo’n 3,5 km hadden te doen. Kan geen probleem voor ons Drenten zijn. Wat wel tegenviel, en dat vooral voor ’t baasje, was het niet sneeuwvrij gemaakt zijn op vele plaatsen van het voetpad. En dan zeggen dat stoepen ruimen verplicht is !

Morgenmiddag mag Hera of Heros of misschien wel beiden de auto terug mee gaan ophalen. Het was voor mij in elk geval een mooie frisse avondwandeling en als ’t baasje morgen terug vraagt of ik mee ga dan sta ik aan de deur voordat het baasje de kans heeft van zijn jas aan te trekken !

Belle

Opstel: Papa is weg…

Mijne papa is tafgebolt en volgens mama met een jong mokske. Mijn mama schijt nu van em.

Ons uis moed nu verkogt worde. De helft is voor papa.

Tenminste, van tgeen dat er ooverschied nadat de leening aan de bank is trugbetaalt.

Mama staat aan den dop, ze zegt dat ze moet beiklusse. Vorige week is ze daarmee begonne.

Sindsdien komt ier elk uur van den dag nen andere vent tuis, Mama zegt dat die de slaapkamer helpt opkuise.

Da moet eel zwaar werk zijn, want er wort veel bij gekreunt en gekermt. De meeste van die manne roepe alteid: “Ik kom, ik kom”.

Maar ksnap da nie ze zijn tog al daar waarom moete ze dan nog komme?

Die grote van gisteren riep zelfs: “En nu langs agter”, maar ze zijn elemaal nie naar agter geweest want kep den trap naar agter nie hoore krake.

Mama zegt da ze nu veel gelt verdient op aare rug maar ik hep daar nog geen briefkes op zien hange. Mesgien plukt ze ze daar af voor ze naar beneeje komt?

Volgende week kreig ik e krosbrommerke me echte naft. Da ons mama nog maar veel opruimt. Dan hep ik snel ne schoonen auto.

Leoke

De lieve zaag…

De ganse dag, van ’s morgens, tot laat in de avond, en met uitzondering wanneer ze slaapt loopt hier een zaagtrien rond. Ons Hera heeft sinds enige tijd de gwoonte om voor alles en nog wat een zaagdeuntje aan te zetten.

Volgens Peter, de eigenaar van Zeppos , Hera’s  vader is dat een familietrek. Zeppos doet dat ook, zeuren om niks.

Nu zeurt Hera steeds wel om iets, het is om een kauwbeentje of een ander snoepje datze wil verdedigen, of voor een speeltje waar ze mee bezig is, of zelfs gewoon om haar broer Heros wat te jennen.

Die laatste past wel op als ze zo bezig is, want in hondentaal blijkt het toch wel een betekenis te hebben. Ikzelf neem Hera haar snoet al eens in mijn bek als het me weer eens te veel aan het worden is. Dan luistert ze perfect en gewoonlijk gaat ze dan wat flemen bij de baas. Want al is het dan een superzaag, ze kan ook lief zijn als de beste.

Als het baasje dan eens in de zetel gaat zitten is ze er als de eerste bij om tegen hem aan te leunen en te beginnen likken net alsof hij in geen maanden gewassen is.

Volgens de baasjes is ze bezig te proberen een rang hoger te komen in de roedel. Het is daarom dat ik ze “kort” wil houden. De baas… dat ben ik Belle en niemand anders !

Belle

Max, te herplaatsen…

Dit bericht stond deze avond op het Drentenforum, de gegevens zijn op dit moment nog wat summier maar voor de geïnteresseerden staat er een mail contact adres bij.

Van ’t moment dat zelf meer weten geven we een up date.

Jan

Hallo allemaal,

Ik heb zelf geen drent maar ben wel op zoek naar iemand die deze lieve leuke Max van 8 jaar nog een leuk plekje wilt geven.

Hij is erg lief, kan heel goed alleen zijn en kan heel goed met kinderen omdat die er mee opgegroeid is. Niet gecastereerd.

Ik doe dit voor een vriendin die het er heel erg moeilijk mee heeft.

Hopelijk kunnen jullie me verder helpen. Mijn email adres is patricia.gadella@gmail.com en als je geïnteresseerd is heb ik ook nog wat foto's van Max.

De kinderen die Max al vanaf de geboorte kennen en ook zijn opgegroeid met hem, zijn helemaal verdrietig maar kunnen hun vader niet tegen houden.

Wie kan helpen om hem uit het asiel te houden??

Groetjes Patries

Gezondheid check up

Deze voormiddag hadden we afspraak met Dr. Nelly in de dierenkliniek het binnenhof te Beerse. ’t Baasje had die afspraak gemaakt om voorbereid te zijn wanneer ik de volgende maal loops ben. ’t Baasje is daar al een hele tijd mee bezig. Daarom waren we ook enkele weken geleden al eens gaan kennis maken met de mooie, knappe,  reu Ferron !

Ik ken Dr. Nelly al zolang ik leef, zijheeft ons ook geassisteerd toen ik mijn eerste nestje kreeg en ’t baasje zou dat nu bij het tweede nestje ook graag hebben. Dr. Nelly heeft mij vaan oor en oog tot staart onderzocht en ook bloed getrokken uit mijn keel. Het baasje die mij vasthield hierbij heeft mij uitgebreid geprezen omdat ik dat zo voorbeeldig liet doen. Het was een behoorlijke pikuur vol, genoeg om vier buisjes te vullen.

’t Baasje wilde 100% zeker zijn en heeft dus ook bloedonderzoek en onderzoek naar “von Willebrand disease” gevraagd. Dat laatste onderzoeken ze aan de diergeneeskundige faculteit van Utrecht in Nederland. Daar kunnen we wel drie weken op moeten wachten. Het gewone bloedonderzoek gebeurt  hier in België en daar mogen we morgen namiddag al voor telefoneren.

’t Baasje heef ook een afspraak gemaakt bij Dr. Tinne Jansen in Meerhout. Ook hier ben ik al eens geweest voor PRA onderzoek. Dr. Jansen is dierenarts gespecialiseerd als oogarts. Ook haar vader en broers zijn oogarts in Turnhout, maar bij hen zijn de baasje klant…

Bij Dr. Tinne hebben we afspraak volgende vrijdag te 11u30. Dan zijn we met alles in orde en zijn we maximum voorbereid. We moeten dan als we pas loops zijn nog eens een pil  tegen wormen slikken en dan kunnen naar   Ferron….

Belle

E-MAIL VAN EEN ARABISCHE STUDENT

Die in Berlijn aan de universiteit aldaar studeert.

Beste vader 
 
Berlijn is wonderlijk, de mensen zijn vriendelijk en
vind het hier reuzefijn, maar pa, ik ben een beetje
beschaamd om met mijn puur gouden Ferrari 599GTB
op de universiteit te arriveren, terwijl al mijn medestudenten 
en mijn leraren per trein komen.

Uw zoon, Nasser

ANTWOORD VAN DE VADER:

Mijn teerbeminde zoon,
 
Twintig millioen US Dollars zijn overgeboekt op je rekening. 

Stop alstublief om ons te beschamen.
Ga en koop jezelf ook een trein.

F.N.

Op naar de 150.000…

Volgens de teller in de linkerkolom zou dit blog als een sneltrein (een TGV ?) afstormen op de 150.000 “page views” wat dat ook moge betekenen. Nog een kleine 700 bezoekers en we staan op toch wel een behoorlijk getal.

Met rond de 200 bezoekers per dag moet dat dus deze week in de kabas zijn. (da’s Turnhouts voor OK zijn).

Deze voormiddag hebben we een afspraak met madam doktoor Nelly. Zij gaat mijn algemene gezondheidstoestand eventjes nakijken. Het baasje heeft dat een tijdje terug al met Dr Nelly voorzien. Niet dat wij (hij en ik) vermoedens hebben dat er iets niet snor zit maar ’t baasje wil ook wel eens weten hoe het zit met de “von Willebrand disease”. Dat is een soort bloederziekte. Die zou inwendige bloedingen en moeilijk stollen van het bloed veroorzaken. Zoiets in de aard waar de Russische tsaren families en nog koningshuizen in Europa last van hebben door ongebreidelde inteelt.

Dat laatste is bij ons helemaal niet het geval, maar het is erfelijk en het is voor het baasje een zekerheid dat de toekomstige pupjes er ook vrij van zijn. Het is testen naar een 99 % gekend resultaat want de momenten dat ik eens gekwetst was, was de bloeding in geen tijd gestopt, dus …

De mensen die volgend voorjaar een pupje van mij willen, moeten van ons baasje de grootst mogelijk garantie krijgen op gezonde puppies. Daarom zal ik nog maar eens in mijn lijf laten prikken en eten bezorgen aan Dr. Dracula of naar wie het bloedonderzoek ook gaat.

Ook Heros gaat mee, die moet alleen maar op de weegschaal, want volgens het baasje gaat die al flink dezelfde richting uit zoals het baasje zelf.

En nu op naar de 150.000 en ik naar Dr. Nelly…

Belle

Nu hebben wij het nog gedaan…

Het zal nog waar gaan zijn ook volgens Boris, de Drent van Herma. Herma kennen de vaste lezers wel van het af en toe reageren op het blog. Nu begint Boris ook al commentaar op ons te geven op zijn blog !  http://borisdedrent.blogspot.com/

Boris beweert dat hij het volledig inpalmen van de sofa van ons drie geleerd of afgekeken heeft !   Precies of een normale Drent dat niet uit zichzelf zou kunnen verzinnen.

Nu zijn we wel niet volledig onschuldig,  dat moeten we eerlijk toegeven.  Als je de foto’s gezien hebt van wat wij presteren voor de kachel en in de zetels dan zou hij wel gelijk kunnen hebben. Het is de schuld van ons hoofdbestuur !

Hoe dikwijls hebben wij al niet gedacht “moeten daar nu weeral foto’s van gemaakt worden ?”   Ja zegt het baasje, want “da’s uit het leven gegrepen”. Kan allemaal wel waar zijn maar ondertussen zijn wij daar in Holland toch maar de stielbedervers in Herma’s ogen. ’t Zijn wij die aan Boris de mogelijkheden van de kachel en zetels getoond hebben !

We zullen er maar geen zaak van maken, we gunnen Boris zijn gerekt en gestrekte houding, en dat zijn baasjes aan de keukentafel moeten zitten bij het TV kijken wegens hond in de zetel… Wij zijn als Pontius Pilatus, wij wassen onze handen in onschuld.

Waarvan akte .

Escargots ...?

Moe ?...

Zelden gehoord, het baasje dat moe was na een autorit… zelfs eentje van 800 kilometer, een peulschil voor hem, kreeg hem gisteren moe ! ! !

Dat had alles te maken met dat bar slechte weer rond de middag tussen Poitiers en een eind na Orléans. Aandacht moeten geven aan het verkeer, de staat van het wegdek, het pieren door de vallende rotzooi van sneeuw en smeltende sneeuw. “Dat doet ne mens dood” zegt het baasje. Hij bedoelt niet letterlijk dood maar afgemat, er door zitten. Bij de wielrenners heet dat “geen goei benen hebben”.

Wat Karin en Ute gisteren in de reacties schreven daar kan hij inkomen, meestal ziet hij het als “positievo ook wel zo. Maar als je de belofte krijgt van alle geluk van de wereld dan had onze baas daar wel iets anders bij voor ogen !   Hij kan er echt niet vrolijk van worden dat de Franse strooidiensten met man en macht (zelden gezien zoals gisteren) proberen die nationals en snelwegen sneeuw en ijsvrij te krijgen, en dan toch nog vrachtwagens in de sloot zien liggen wegens van de baan geschoven.

Nu heeft onze baas 25 jaar de Europese wegen afgeschuimd om gestrande landgenoten en hun auto’s terug naar België te brengen. Kilometers en uren na elkaar doorgereden waar je nu heden ten dage voor “in de bak” vliegt. Toch heeft hij er nooit over geklaagd dat hij na een rit van met de Range Rover of Toyota en aanhanger van bvb Turnhout-Barcelona-Turnhout in twee dagen, moe was. Integendeel zelfs, dat was de ware ontspanning voor hem.

’t Zal hem in het weer gezeten hebben, aan ons heeft het zeker niet gelegen. Wij hebben van de rit weinig gemerkt wegens weigering van de oogleden op te heffen. Tweemaal hebben de baasjes ons gehoord, bij een plaspauze en bij het tanken. Daar liepen nu toch echt wel teveel honden rond, daar moest op gereageerd worden… Wij waren althans niks moe, da’s iets voor baasjes…

Belle & co

Nooit geen kettingmail’s met opdrachten meer…

Stuur deze mail aan xx aantal mensen uit uw vriendenkring en je zal dan op een bepaalde dag of binnen zoveel dagen al uw wensen vervuld zien worden…

Komt er nog bij “verbreek deze ketting niet want je gaat boebelen krijgen, uw rug gaat jeuken en je gaat er niet aan kunnen en zoverder…

Jullie kennen het allemaal wel en ieder ergert zich daaraan ! Wel nu, onze baas heeft daar vorige week nog eens aan meegedaan en binnen de vier dagen zou hij alle geluk van de wereld kennen ! Ja daar kan je iedereen mee verleiden, alle geluk van de wereld en hij/zij die het mij toestuurde wilde het nog terug ook.

Laat vier dagen later nu juist op vandaag vallen, de dag dat je terug naar België komt vanuit Frankrijk. Dan kan je altijd wat geluk gebruiken al is het maar met de files onderweg.

Wat we vandaag hebben ondervonden is geluk met een”ON-“ voor. Het begon met een paar vlokjes sneeuw als we juist vertrokken waren. N 10 kilometer was dat al een flinke sneeuwbui en eens Poitiers voorbij leek het alsof we op wintersport waren.

Tot na Orléans heeft dat geduurd alles samen toch zo’n 350 kilometer rotzooi. In plaats de cruise control op 130 was het nu met een eitje tussen de rechtervoet en het gaspedaal. 300 km tegen 90 per uur, en dat noemen ze dan “alle geluk van de wereld”. Ook die Spaanse vrachtwagenchauffeur die zijn vrachtwagen in de gracht had geparkeerd en al zijn vracht in de weide had zien belanden had waarschijnlijk ook zo’n kettingmail doorgestuurd.

Na Parijs was de baan droog en vroeg men aan het benzinestation waar dat ijs en sneeuw op de snuit van de Mitsubishi vandaan kwam. Zeker 5 cm was die laag dik op de nummerplaat. Verder was de rit rustig op een ongeval na van een Franse automobilist die op een recht stuk snelweg zijn auto tondersteboven op zijn dak parkeerde tegen de middenberm. Bekijks had die genoeg….

Uiteindelijk draaiden we na acht uur de oprit in Vosselaar op. Alles bij elkaar niet slecht, we hebben dan ook geen uur voor de tunnel in Antwerpen gestaan deze keer.

Maar onthoud het ! Geen kettingmail’s niet meer voor onze baas !

Belle & co

Rustige dag …

Het gaat een rustige dag zijn vandaag hier op ’t blog, voor jullie althans. Weinig te lezen want de baas heeft zijn handen vol vandaag met ons terug naar België te brengen.

Voor hem is het routine, vanuit La Magdeleine onze thuishaven, naar Poitiers dan Tours, en via Blois, Orléans over de A10 naar Parijs. Het is zondag  dus zijn er buiten wat Spaanse en Portugese koeltransporten geen vrachtwagens onderweg. Dat scheelt een pak in het rustig rijden. Ook het vakantieverkeer is nog haast onbestaande, caravan rijdend Nederland heeft zijn caravan al enkele maanden in de stalling, en dat scheelt ook nog eens een heel pak.

Na Parijs begint de Mitsubishi gewoonlijk zijn stal te ruiken, dan kan Compiègne, Arras en Lille niet snel genoeg daar zijn. Als we dan de grens over zijn hebben we weer even werk, dan moet de cruise control 10 km/u naar beneden en dienen we weer op te letten voor de files.

Eens “de Kennedy” door, komen wij al eens voorzichtig “piepen” of we er nog niet zijn… Ook voor ons is het een rustige dag, meestal met de ogen toe en één halte onderweg om de blazen te ledigen. Raar genoeg op dat zelfde moment doet de baas de auto terug vol. Moet zegt ‘m, om te blijven bollen heeft die drinken nodig …

Tot vanavond …

Belle & co

Inpakken en laden…

Het hoofdbestuur is hier danig in de weer met tassen, dozen, valiezen, net of ze gaan verhuizen… en een beetje is dat wel zo, al is het maar voor een paar weken.

Daarstraks hebben we moeten helpen in de tuin. ’t Baasje wou die laatste appelen nog plukken. De mooie voor eigen gebruik en de geplekte of met een wormgaatje zijn voor Stan, de ezel van “ozze Dré”. Die is smoorzot van die appelen. Die begint al te balken als ‘m de auto van ’t baasje bij hen de oprit nog maar ziet opdraaien.

Heros heeft flink geholpen daarstraks bij het appelen plukken. Die wil telkens de emmer dragen als we naar de tuin trekken. Pech voor hem is wel dat het meestal volle emmers zijn met spul voor de composthoop, en laat dat nu net iets te zwaar zijn voor hem.

Morgen de laatste spulletjes nog op de aanhanger, onze zit/ligplaatsen in de auto nog in orde brengen, de fles water voor onderweg nog vullen,(vergeet de drinkbak niet baas) en dan kunnen we rijden.

Hopelijk zijn de weersomstandigheden van die aard dat het vlot gaat want météo France voorspelt niet veel goeds voor de komende dagen…

Tot morgen…

Belle