De oven van het gehucht!

Belastingen en toch mooi…

Deze voormiddag mocht ik met het baasje mee naar Aigre, een stadje op zo’n twintig kilometer van thuis. Daar moest het baasje de jaarlijkse “taxe d’ habitation” gaan betalen. Taxe d’ habitation betekent zoveel als verblijftaks, er zit ook de "contribution à l'audiovisuel public" bij in. Dat is wat wij vroeger de TV taks noemden.

Ja,… de Nicolas heeft ook centen nodig om zijn commerceke te laten draaien. Nu was het baasje wel veertien dagen te laat met betalen want de taks moest al betaald zijn voor 15 december. Maar die Fransoozen sturen de rekening steeds naar België op het moment dat wij in Frankrijk zijn. Dan vind je die enveloppe natuurlijk op een verkeerd moment en moet je met internationale overschrijvingen beginnen, iets waar ons baasje een grondige hekel aan heeft.

De bediende aan het loket heeft ons baasje deze maal geen boete voor te laat aangerekend. Misschien was hij wel bang dat het baasje zijn “pitbull” (ik dus) zou loslaten en dat ik hem levend in stukken zou scheuren… Niet dus, en ’t baasje heeft er toch zijn voordeel mee gedaan !

Op de terugweg was het wel heel mooi, de combinatie van mist en -4°C zorgde er voor dat de bomen mooi berijpt waren. Toen de zon dan door de mist kon priemen leek het wel of we waren onderweg naar wintersport. ’t Baasje vertelt dan dat de Inn-vallei in Oostenrijk er ook dikwijls zo uitzag als ze vroeger naar Reschen reden op de Reschenpass. Dat lag op de grens van Italië en Oostenrijk, vlak bij het drielandenpunt van die landen met Zwitserland.

Nu hadden wij vandaag datzelfde zicht, zo maar aan onze achterdeur.

Belle.

Twee versies…

Twee vriendinnen praten in de keuken met mekaar

 1 : En ? Goeie sex gehad gisteren ?

2 : Ach zwijg er mij van het was een ramp. Mijn man is thuisgekomen, heeft snel snel zijn eten naar binnen geslagen, is op mij gekropen, was in 3 minuten klaar en is direct inslaap gevallen.... en bij u?

1: Oooh het was echt fantastisch. Hij is thuisgekomen van zijn werk en heeft me meegenomen voor een romantisch diner. Daarna zijn we samen nog een uurtje gaan wandelen en als we thuiskwamen heeft hij het hele huis vol met kaarsjes gezet. Het voorspel heeft wel een uur geduurd en daarna hebben we nog eens een uur gevreeën. En als we klaar waren hebben we nog gezellig een uurtje gepraat alvorens we gaan slapen zijn. Het was echt fantastisch !!!!

Op dat zelfde moment zijn ook de twee mannen in het salon met mekaar aan het praten :

1: En? Goeie sex gehad gisteren?

2: Ja jong, echt fantastisch. Ik kwam thuis en mijn eten stond klaar. Ik heb rap gegeten, daarna direct gesext en dan gaan slapen en gij?

1: Zwijg jong het was een ramp. Ik kwam thuis en had geen eten want er was geen elektriciteit want mijn vrouw was vergeten de factuur te betalen. Van misère heb ik haar moeten meenemen op restaurant. ‘T was verdomme zo duur dat ik zelf geen geld meer had voor nen taxi en ‘k ben een uur te voet naar huis moeten gaan. En als we dan thuis waren was er natuurlijk nog geen elektriciteit en zat er niks anders op dan een stomme kaars aan te steken om toch iet te zien. Dat werkte allemaal zo erg op mijn systeem dat het meer dan een uur geduurd heeft voor dat ik hem recht kreeg. En nekeer dat het dan zover was heeft het nog een uur geduurd voor ik kon klaarkomen. ‘K was er zo van gestresseerd dat het nog zeker een uur geduurd heeft voor ik in slaap kon vallen en die hele tijd heeft die van ons hare kwebbel gene seconde dicht gehouden... Een ramp!!! 

Zonsverduistering…

Ze was gisteren nog aangekondigd in het weerbericht, deze morgen zou er een gedeeltelijke zonsverduistering te zien zijn bij zonsopgang…

Niet voor ons dus, laaghangende wolken en mist belemmerden het zicht. Wie er wel fotos van heeft is Erwin, de ex-Nederlandse boswachter die al jaren in Spanje woont en de knapste foto’s op zijn blog heeft. http://edwincokky.web-log.nl/wonen_in_spanje/

Daar kan je niet tegenop, weerom zo’n knappe foto.

Wijzelf hebben het nochtans vandaag ook al druk gehad. De chauffageman is al in het huis naast ons aan de slag geweest. Waarschijnlijk gaan de nieuwe buren nu ook snel arriveren. De buurvrouw hebben we al eens ontmoet toen ze het huis kwam bezichtigen met familieleden, haar echtgenoot doet wat voor het Franse leger in Afghanistan is ons gemeld. Die komt dus ’s avonds niet naar huis om te eten is onze conclusie.

Ook de mannen van de vuilkar zijn ons al komen jennen. Vroeger kwamen die van de andere kant aanrijden. Nu ze plots van achter de hoek komen aanrijden is het telkens schrikken van dat groot machien. Als ze dan ook nog eens halte houden bij ons voor de deur om de vracht bijeen te persen, hebben we tijd genoeg om ons ongenoegen te uiten over dat groot gevaarte dat ons niet aanstaat.

Wat ons wel aanstaat is dat kacheltje dat weer lekker ronkt en best aangenaam is wanneer we van buiten uit de vrieskoude (klein pietjes weer zegt het baasje) naar binnen komen.

Belle & co

Nog Drentenpupjes op komst…

Maanden aan een stuk hoor je hier in België niets over pupjes die op komst zijn, en dan plots staan er twee nestjes in dezelfde week aan te komen.

Daarstraks kwam er samen met de nieuwjaarswensen ook het bericht dat bij Johan en Christine Kollenburg er een nestje op komst is. Johan en Christine melden dat ze vorige week hun Loeka hebben laten dekken.

Nu weten we niet of het ook op donderdag geweest is net op het moment dat ik een amoureus avontuur had met ene zekere Ferron van Drentenpassie.

Het gaat druk worden in Belgisch Drentenpuppyland begin maart. Ons baasje heeft al uitgerekend dat, als alles goed gaat, ik een nestje krijg na 63 dagen dracht en dat op 3 maart gaat plaats hebben.

Kenners weten dat een dracht gemiddeld 63 dagen of negen weken duurt. Reken dus maar na. Dat lijkt wel lang maar gaat weeral voorbij zijn voor we er goed erg in hebben.

Nu maar hopen dat het zowel bij ons als in Bree goed gaat met de dracht. Binnen drie weken mogen we van dr. Nelly langskomen voor een echo. Dan weten we of er al dan niet pupjes op komst zijn. Duimen jullie mee voor mij en voor Loeka ?

Belle

Een vrouw ontmoet een aantrekkelijke man in een bar.

Zij praten wat, het klikt meteen en na een tijdje vertrekken ze samen naar zijn huis.
Terwijl hij haar het appartement laat zien, merkt ze dat zijn gehele slaapkamer is volgestouwd met teddyberen.
Honderden teddyberen, ordelijk gerangschikt:
kleine beren op een lage plank, de ganse kamer rond, half grote beren op de plank daarboven, grote beren op de bovenste plank.

De vrouw is een beetje verbaasd dat deze man
een collectie teddyberen bezit, vooral zo'n uitgebreide collectie, maar ze vindt het wel schattig en besluit om er niets van te zeggen.

Ze beginnen te kussen, gaan met elkaar naar bed
en na een intense portie passie, liggen ze samen nog na te genieten. De vrouw rolt naar hem toe en vraagt glimlachend, 'Wel, hoe was het?'.

Zegt de man:
'Je mag iets kiezen van de onderste plank'.

Zonnig…

Het baasje zijn goed voornemen om er vandaag eens ‘in te vliegen’ gaat uitkomen denken wij zo. Met zulk mooi maar koud weer ga je toch niet binnen zitten computeren of bloggen hé baas ?

Buiten, raus, dehors, zo zullen wij hem eens aan zijn vet zitten zie, als ‘m hier wat lang op dat klavier zit te tokkelen.

Er is geen wolkje te zien aan ‘t ‘firmament’, amper een condensspoor van een vliegtuig op 10.000 meter hoogte, Plein soleil zoals de Fransoozen zeggen en daar gaan wij nu eens dik van profiteren zie.

Dat het gras nog wit ziet en kraakt kan ons na die sneeuwweken in ’t Belgikske ook al niet meer deren. Wij zijn meer gewoon.

Hera en Heros hebben blijkbaar de lente al in gedachte zo gaan ze tegen elkaar te keer met spelen. Dat ze straks met slijk in hun frak binnen komen wil ik niet zien of horen, daar gaat meer dan één vlieg op de spaarlamp zitten als ’t vrouwtje die twee ziet komen !

We gaan ’t baasje naar de bakker sturen zodat ‘m na een stevig ontbijt er flink tegenaan kan. En wij gaan hem ‘assisteren’ …

Belle

Dat zit er weer op…

Dat zit er weer op, het eerste weekend van het jaar. Voor ons is het heel rustig verlopen in de  Franse Charente.

Buiten enkele wandelingen en ons laten neerploffen voor ons heerlijk kacheltje valt er niet veel te melden.

Maaaar…. Vanaf morgenvroeg vliegen we er terug in zegt onze baas. Hij bedoelt dan dat we in de tuin gaan werken. Eigenlijk, om eerlijk te zijn…hij gaat werken en wij gaan kijken dat hij het wel goed doet naar onze goesting.

Het is wel koud op dit moment in de Charente, kouder zelfs dan wat Sabine vertelt over de temperaturen in België. Deze morgen was het -2°C hier op de koer. Het baasje stond verbaasd dat het in vier weken dat we niet hier waren niet had geregend, tot hij merkte dat de pluviometer lekte… Stuk gevroren op de sluitrand onderaan ! Dat gaat ’t baasje morgen ook repareren zegt ‘m.

Het baasje is wel verbaasd dat Heros geen belangstelling meer heeft voor mij. Toch niet voor mijn achterzijde om preciezer te zijn. Zou die dat nu weten dat ik vorige week naar Ferron geweest ben en dat hij toch “niks mag” ?

Nog een weekje zegt het baasje, dan mag ik weer los mee wandelen en is de strenge controle op alles en nog wat achter de rug. Ik kijk er al naar uit .

Belle

Zo ontstaan burenruzies...

Jantje zeurt al maanden zijn ouders de oren van hun kop dat hij een broertje wil.
Op een dag is vader dat gezaag spuugzat. Hij roept Jantje en zegt:
"Kijk, hier heb je wat graszaad.
'Strooi dit maar goed rond in de tuin en dan komt de ooievaar wel vanzelf."
Jantje strooit het graszaad overal rond."
Twee maanden later krijgen de buren een baby.
Tijdens het kraambezoek zegt Jantje tegen de buurman:
"Als je maar weet dat het niet jouw zaad was, maar dat van mijn vader.

L.M.

Vuurwerk…

Al een ganse maand is het overal waar dieren zijn hét gespreksonderwerp. Het gaat van, mijn hond is doodsbang, ik weet niet wat mijn kat gaat doen, onze pup heeft het nog niet meegemaakt en zo gaat het maar verder.

Vandaag lezen we over de gevolgen voor mens en dier wat een oudejaarsfeestje met vuurwerk afsteken betekent.

In Nederland twee tieners (13 & 14 jaar) dood aan de gevolgen van vuurwerk. Honderden oogletsels als gevolg van verkeerd gehanteerde vuurpijlen.

Bij ons in ’t dorp Vosselaar, een grote villa met rietendak afgebrand door een vuurpijl. Daar zijn de daders dan ook nog eens de eigenaars, maar ’t kon ook anders geweest zijn. Je zal er maar naast wonen.

En dan herinneren we ons de discussie van vorig jaar toen er sprake was dat er in de Lidl vuurwerk zou gaan verkocht worden… Waarom niet in kraampjes langs de straat of met venters van deur tot deur ?

Ondertussen zien we de overbuur van ’t baasje zijn broer thuiskomen in zijn Mercedes 500 met nog heel wat cijfers en lettertjes er achter terwijl zijn zoon de Aston Martin al in de garage geparkeerd heeft. Let op wij misgunnen die mensen dat niet, het is eerlijk verdient met “legaal” vuurwerk. Enkel spijtig dat er zoveel “legale miserie” ontstaat door hun koopwaar…

De “bunker” van het vuurwerk zal wel leeg zijn op dit moment van het jaar, de portemonees van de kopers ook. Dat in schril kontrast met de ziekenhuiskamers…

Belle & co

Wat was het rustig…

Je moet het meegemaakt hebben om het te kunnen geloven. Het rustigste dorp van Groot Europa moet dat hier zijn in La Magdeleine…

Geen knal, geen lichtflits, je zou wakker worden van je eigen ademhaling ! Vooral het baasje en ’t vrouwtje hebben daar last van, snurken zeggen ze dan, niet ademhalen !

Tijdens de wandeling hebben we ook niemand tegengekomen, niemand zelfs geen kat, niet letterlijk en ook niet figuurlijk. Hera heeft dan maar wat vogels opgejaagd. Full speed ging ze over het jonge winterkoren. Het enige resultaat dat ze had was een buik vol klevende leemaarde had die in klodders aan haar buik hingen.

Ikzelf ben aangelijnd moeten blijven wegens loopsheid. Het baasje herinnert zich de dag als geen ander toen ik in het voorjaar in een gelijkaardige situatie samen met Heros onderweg was naar Villier le Roux, het meest nabije dorp om daar een vrijer te gaan opsnorren.

Ik wist niet dat onze baas nog aan autorace’s  had deelgenomen, althans zo leek het toch vertelde Hera later. Die had alles gezien hoe hij in volleerde “le Mans style” de start nam om achter ons aan te gaan…

Op het Drentenforum was er daarstraks ook een melding van een loopse Duitse Staande Langhaar die de kans schoon zag en er op uit gegaan is. Een ganse dag is ze spoorloos geweest en je mag er donder op zeggen dat die een amoureus avontuurtje achter de rug heeft. Dat is er ook eentje die morgenvroeg aan de morning afterpil mag . Alles is goed gekomen, ze is terug thuis en dat is het voornaamste…

Belle

We zijn weer eens weg…

We zijn amper vierentwintig uur weg uit ons dorp en we merken dat er al twee berichten op TV geweest die afkomstig zijn uit ons eigenste dorp.

Donderdagavond was er al dat dodelijk ongeval met die oude dame die tweemaal aangereden is en waarbij de chauffeurs telkens de vlucht namen. De dame heeft het niet overleefd…

Dan zien we daarjuist op het middagjournaal op TV dat er ook tijdens de Nieuwjaarsnacht het dorp weer in het nieuws was. Nu is er een rieten dak van een villa in de fik gegaan door een vuurpijl van vuurwerk dat de eigenaars zelf hebben afgestoken. ’t Is erg en we wensen het niemand toe, maar toch kunnen we ons niet ontdoen van de gedachte “eigen schuld, dikken bult”. Als Drentsche Patrijshond zijn we niet zo’n liefhebbers van vuurwerk.

Belle & co

De politie heeft een eerste verdachte gearresteerd voor het dodelijke ongeval met vluchtmisdrijf in Vosselaar van donderdagavond. Het gaat om een 38-jarige man uit Turnhout, die de eerste wagen bestuurde en ook al bekend heeft. Dat meldt het parket van Turnhout. Naar de bestuurder van een terreinwagen wordt nog gezocht.

Een 80-jarige vrouw werd donderdag rond 17.30 uur tweemaal aangereden op de Antwerpsesteenweg in Vosselaar. Het ongeval gebeurde aan het kruispunt met de Dennendreef. De vrouw overleed ter plaatse aan haar verwondingen.

De twee voertuigen stopten niet en reden voort in de richting van Turnhout. De bestuurder van de eerste auto, een klein grijs voertuig, werd inmiddels gearresteerd. Het gaat om een 38-jarige man uit Turnhout. Hij heeft bekentenissen afgelegd en wordt zaterdag voor de onderzoeksrechter geleid.

De politie is nu nog op zoek naar de tweede bestuurder, die volgens een getuige in een terreinwagen reed, vergezeld door enkele jonge meisjes. Mensen die meer informatie hebben voor de speurders, kunnen bellen naar het gratis nummer 0800/91.119.

In Vosselaar, in de Antwerpse Kempen, heeft tijdens de nieuwjaarsnacht een brand gewoed in een villa. Wellicht werd de vlammenzee veroorzaakt door een vuurpijl die in het rieten dak van de woning was beland. Die was in de tuin afgeschoten.

De brandweer had de brand vrij snel onder controle, maar omdat het dak bleef smeulen, bleef er zich een grote rookontwikkeling voordoen.

Toch nog iets geleerd…

Maar vooraf de allerbeste wensen voor een gelukkig en gezond Nieuwjaar aan alle lezers van dit “honds” blog.

Gisteren op de laatste de laatste dag van het jaar heeft het baasje toch weer iets bij geleerd. En dan nog wel iets wat het gebruik van de Franse snelwegen betreft. En dat voor iemand die dacht dat hij het zo stillekes aan wel kende na 25 jaar depannage voor de VAB Europech en de verplaatsingen naar de Charente…

Het zit zo… wij zijn ditmaal niet naar La Magdeleine gereden met de aanhanger achter de auto maar met een dakkoffer. Zo eentje dat de Duitsers ‘Schwiegermutterkoffer’ noemen. In België en Nederland is dat een ‘skibox’. Het baasje deed dat omdat we toch maar een kort verblijf plannen in “La douce’froide’” en we dus niet zoveel bagage hadden.

Wanneer we aan het eerste péage station komen neemt ons baasje zoals steeds een poort met een blauwe pijl boven. Die zijn onbemand en volledig automatisch. Wanneer hij het ticketje en de bankkaart in het apparaat heeft gestopt krijgt hij een kwijting van ‘klasse 2’. Dat is de categorie van de bestel- en lichte vrachtwagens en de auto’s met caravans ! De schuldige hieraan is de skibox. Met die stomme bak op het dak is de auto te hoog voor klasse 1. Een aanhanger van 750 kg en zelfs een autotransport aanhanger van 3,5 ton achter de auto blijft klasse 1, maar een box van twee keer niks kost je een klasse verhoging.

Dus een goede raad voor de Frankrijkgangers met box op het dak, kies een poort die bemand is, daar kan je nog passeren aan klasse 1.

Ook de ‘pollies’ van Turnhout had ons baasje een brief gestuurd. Rechtstreeks naar hier in Frankrijk. Niet met Nieuwjaarswensen, helemaal niet, maar wel met een vriendelijk verzoek van 75 Euro over te maken aan hen omdat het baasje op de ring van Turnhout, op 100 meter van hun ‘buro’,  een onbemand camera te snel is voorbijgereden.

Lazen we vorige week niet dat de ‘polissen’ ontevreden zijn omdat ze enkele premies niet krijgen van vadertje staat ? Zouden ze die tekorten op zo’n wijze willen compenseren ? ?

In elk geval… in het nieuwe jaar kunnen we weeral goede voornemens maken die we nog nooit gemaakt hebben. Geen skiboxen meer ofwel andere péagepoorten, niet meer te snel rijden (op de ring in Turnhout) en oppassen voor alles wat onbemand is…

Nog een fijne dag en maak ook maar een boel goede voornemens…

Belle & co

Aangekomen…

We zijn deze voormiddag vertrokken om tien uur, zeven uur en vijf minuten later draaiden we hier thuis in Ferret de koer op. Toen hadden we achthonderd kilometer in de wielen. Uitstekend gereden dus, haast geen verkeer op de baan. De vrachtwagenchauffeurs waren ook al thuis blijkbaar. En als er geen vrachtwagens op de baan zijn gaat het altijd beter en sneller wegens het ontbreken van verschillende snelheden.

Zelfs Parijs was op een zucht gepasseerd. Ook omdat de uitrit van de Périférique de Porte d’Italie terug open was. Deze was sinds het voorjaar gesloten wegens ingrijpende werken. Voor ons was het een meevaller in tijd, anders hadden wij een uitrit later, de Porte d’Orleans moeten nemen. We waren op minder dan vier uur Parijs gepasseerd en hadden toen al terug volgetankt

Ook de rest van de reis ging als een fluitje van een cent. Om kwart voor vijf zijn we dan nog gestopt in Sauzé-Vaussais om daar in “onze” vaste Super U nog snel wat inkopen te doen voor het weekend.

Wij hebben de tuin ondertussen al grondig geïnspecteerd en ’t baasje heeft ons diner al gereed gemaakt. ’t Was weer lekker want er zat nog gebraad van met Kerstmis onder de brokken…

Nu gaan we ons voor het ronkend kacheltje laten neerploffen en als ’t nieuwe jaar dan gekomen is … dan ronken we verder het nieuwe jaar in.

Het baasje, het vrouwtje, en wij Belle, Hera en Heros, wensen jullie een stralende gezondheid en alle liefde en geluk van de wereld voor het nieuwe Jaar….

Belle & co

Daar gaan we weer…

Daar gaan we weer voor een dag of tien. Enkele dagen later dan de andere jaren maar daar waren goede redenen voor.

Een feestje in Gent om een weerzien na twee jaar te vieren en een dekking van mij. Daar blijf je voor ‘thuis’, zoveel is duidelijk.

Zo laat in het verlof als vandaag zijn we in twaalf jaar nog niet vertrokken zegt de baas. En die zullen we maar geloven want niemand van ons is zo oud. Meestal is het vertrek hier op tweede Kerstdag.

Voor Hera en Heros is het nu de derde maal dat zij Nieuwjaar meemaken in La Magdeleine. Die zijn de eerste maal mee geweest toen ze zes weken oud waren. Het waren toen pupjes die je in het oog moest houden omdat ze onder de poort door konden als ze op de koer vrij mochten lopen. Vandaag gaat dat minder goed lukken voor bvb Heros die zich toch heel klein zal moeten maken om dat nog te kunnen met zijn 36 kilo.

Vanavond krijgen jullie verslag van rit en aankomst van vandaag (klinkt als een aankondiging van een etappe van de Tour de France). Nu gaat het baasje de laatste bagage in de auto proppen en dan horen we elkaar vanavond terug.

Belle

Antwoorden…

Omdat het eerstens zo veel vragen zijn die gesteld worden en omdat we morgen weer “en route” zijn, geven we nu al maar antwoorden op de vragen uit de laatste twee berichten.

@Fons Nicolay: Dat is precies praat van iemand die aan het seminarie heeft gestudeerd Fons. Vieze boekskes en foto’s in klein pensionaat kamers, en dan nog van de paters en bisschoppen gezwegen. En nu doen de kanunniken ook al mee …

@ Sonja: Dat is ook het enige dat wij op dit moment wensen, dekking gelukt en gezonde pupjes. O ja, ook nog pup eigenaars die zich kunnen meten met de eigenaars uit ons vorig nestje. Die zijn het nec plus ultra voor een Drentenfokker.

@ Herma: wat wel fijn aan die spanning is dat ik ze kan delen met de bloglezers… en een dracht is gemiddeld 63 dagen of 9 weken. Als dat klopt, en de dekking is gelukt dan hebben we op 3 maart pupjes.

@ Karin: foto’s zullen er zeker en vast komen. Dr. Nelly heeft gevraagd om Belle als voorbeeld te nemen voor een serie over fokken. Dit ten behoeve van de klanten van de dierenkliniek het binnenhof te Beerse.  Dr. Nelly kijkt er nu al naar uit om te “assisteren” bij de bevalling. Toen ik daarstraks ontwormingspillen ging halen was ze precies nog blijer dan ikzelf dat de paring achter de rug was. Wie kan zoiets nog zeggen van zijn DA ?

@ Myriam: Ja Myriam, met een beetje nieuwsgierigheid van de lezers kome wij makkelijk aan de 200 lezers/dag Dat zijn zo trukken van de foor zoals ze dat hier in de buurt zeggen. Binnen drie weken kan dr Nelly met een echo al zeggen dat de dekking geslaagd is. Vroeger was dat 5 weken. Later kan men dan zeggen hoeveel pupjes er ongeveer gaan komen. Wij hopen op zes zoals vorig nestje. Wat de verbeelding betreft, daar zal het niet aan mankeren. Weddenschappen is voor jullie rekening, ik wil geen brol met de commissie op de kansspelen. Drentenfokken is al genoeg verantwoordelijkheid, en vandaag is daar al mee begonnen.

Me de “Kaawpollekeswandeling” is Belle 7 weken ver en dan mag je eens komen kijken naar ons “dikkertje”

Meer antwoorden op nog komende vragen zullen waarschijnlijk pas volgend jaar behandeld en beantwoord worden. Morgen hebben we andere katers te geselen !

Prettig feesten en houd het gezond, zie dat je niet te veel “katers” moet geselen “the day after”

Jan

’t Is gebeurd….

Dagenlang is het hier ten huize hét gespreksonderwerp geweest. Vier maal zijn we bloed gaan laten trekken in de dierenkliniek, vier keer hebben we met spanning de uitslag afgewacht.

Heros is nog nooit zo goed in de gaten gehouden geweest als de laatste tien dagen. Zelden hebben we zoveel bloglezers in spanning gehouden. Maar daar is nu allemaal een eind aangekomen…

Ik ben eventjes “langs geweest” bij Ferron. In ons baasje zijn ogen de best mogelijke kandidaat vader voor mijn toekomstige pupjes. Ferron. Ferron die met alles in orde is wat betreft gezondheidspaperassen, ook zijn verplichte papierhandel van Sint Hubertus in orde.

Daarom zijn wij daarstraks even naar Booischot gereden voor een goei gezonde portie sex “op zijn hondjes”. De respectievelijke baasjes hebben wel een handje geholpen om ons rustig te houden en “geen brokken” te maken.

Voor de lezers hier die bang waren dat het niet goed zou aflopen met ons baasje zijn knokengestel, die kunnen we geruststellen. Het baasje had ons dekentje meegenomen waar we elke avond op liggen voor de kachel. Daar is hij dan met zijn arme knoken op gaan zitten in de sneeuw.

Alles is goed verlopen en we hopen dat nu alles nog “pakt” ook. Dan kunnen we hier melden dat we terug naar dr. Nelly geweest zijn voor een echo om te zien of ik drachtig ben en hoeveel pupjes dat er ongeveer onderweg zijn.

Belle

5,58 !

5,58 Is het progesterongetal van het bloedstaal dat deze morgen bij mij is afgenomen in onze dierenkliniek het Binnenhof te Beerse.   Eergisteren was het nog 1,46 en de vruchtbaarste periode is wanneer het bloed een waarde tussen de 5 en 10 bereikt.

Het baasje rekent er op dar de waarde nog gestegen is in de laatste 24 uren en heeft daarom een afspraak gemaakt met de eigenaars Rudy en Simonne van mijn nieuwe vrijer, Ferron.

Straks om 10 uur worden we daar verwacht. Ons vrouwtje gaat ook mee zegt ze, dat gaat al bijna een hele supportersclub zijn aan de zijlijn als wij daar in alle passie puppy’s aanhet verwekken zijn.

Voor mij niet gelaten, een preutse Trien ben ik niet, en tenslotte doen we niks verkeerds. Ik weet dat de baasjes er echt mee bezig zijn en ook vanuit Nederland worden onze capriolen met argusogen gevolgd. Lees er de reacties maar eens op na onderaan de  berichtjes.

Er wordt dikwijls de raad gegeven van het teefje tweemaal te laten dekken, met een tussenperiode van twee dagen. Daar doet ons baasje niet aan mee. De kans bestaat dat er dan wel tien of zelfs twaalf pups gaan komen en dat ziet hij niet zitten. Een nestje mooi samengesteld uit 3 reutjes  en  3 teefjes zou een godsgeschenk zijn zegt het baasje.

 Als ik dat zo hoor ben ik blij dat er geen 10 of meer gulzigaards gaan moeten gevoed worden. Hoewel ook nu die kans bestaat. We duimen en hopen op 5 à 6 mooie gezonde pupjes. Maar nu zijn we toch al héél ver vooruit aan het kijken. Eerst straks al maar eens afwachten…

Belle

Onze Macho…

Als je eens tegen de grond stampt gaat hij lopen, van het geluid van een autobus of vrachtwagen gaat hij tegen de gevels van de huizen lopen. Dat is Heros gedurende het jaar.

Maar tweemaal per jaar, wanneer zijn zus en moeder loops zijn komt de Schwarzenegger, de Jean Claude van Damme en Rambo onder de Drenten in hem boven. Dan is het meneer ‘durfal’ en grote bek eerste klas .

Je zou het moeten kunnen zien hoe hij op dit moment probeert mij te imponeren. Dat lukt ‘m niet zoals hijzelf zou willen maar dat raakt mijn kouwe kleren niet. Gewoonlijk helpt negeren wel maar niet als er loopsheid mee gemoeid is.

Regelmatig komt ‘m de stand van zaken eens controleren door onder mijn staart te snuffelen. Gewoonlijk geef ik hem dan een blaf of een snauw. Dat voldoet om hem voor heel even te laten stoppen.

Even daarna staat hij daar rond mij te springen, te dansen, gewoon zot en onnozel te doen. Vooral wanneer hij met zijn twee voorpoten, vlak voor mijn snoet, tegen de grond ligt te slaan, is ‘m zoals een stom kieken bezig.

’t Baasje en ikzelf verstaan ‘m wel, hij wil indruk maken op mij, zijn moeder. Dat is de natuur zegt ons baasje en ikzelf denk er het mijne van. Ik weet dat ‘m een anderhalfjaar geleden een knipke in de zaadleider heeft gekregen en dat hij “ met losse flodders bezig is” (woorden van de baas). Veel schade kan hij dus niet veroorzaken, anders had hij al lang een draai rond zijn flaporen gekregen, ons “watje  Terminator”…

Belle

In het centrum van de belangstelling…

Hoe kan het anders en wie anders dan ikzelf, daar draait nu alles om hier ten huize. Elke dag dat ik ’s morgens naar Beerse naar de dierenkliniek geweest ben, krijgt het hoofdbestur ’s avonds een telefoontje van  dr. Nelly. En telkens wordt de smile op de gezichten van het hoofdbestuur breder.

Ook morgenvroeg om 9u00 moeten we weer daar zijn zegt het baasje. ’t Baasje zegt er ook bij dat het hoogstwaarschijnlijk de laatste maal dat ik moet laten bloed prikken. Ik heb het baasje ook al horen telefoneren met de baasjes van Ferron. Daar hoorde ik dat ze een afspraak hebben gemaakt voor donderdagmorgen!

Het baasje moet morgenavond nog wel de uitslag van de test afwachten maar hij is vrij zeker van mijn toestand.

Daartsraks kwamen we tijdens de wandeling een kooikerhondje tegen, een reutje nog wel, en ’t vrouwtje hoorde ik tegen het baasje zeggen “kijk eens hoe ze haar staart opzij doet”. Ik kan begot ook niks geheim houden voor hen, alles hebben ze gemerkt !

Ook zoonlief hangt hier de ganse dag de pseudo Oedipus uit. Staat hij hier onnozele kuren te verkopen vlak voor mijn snuit. Net alsof ik zijn kuren niet doorzie, ’t sexmaniakske ! Die denkt dat hij met mij hetzelfde kan lappen als wat hij met Hera gedaan heeft .

En ondertussen leggen de bazen mij haast letterlijk en figuurlijk in de watten. Je zou haast gans het jaar loops willen zijn. Maar dan wel zonder dat vervelende bloedtrekken…

Belle