We weten niet!

Een klassieker

Elio Di Rupo ,Johan Vandelanotte en Bart Dewever

vliegen over België in een privé jet.

Elio wendt zich tot Bart en zegt:

'Weet je dat ik een biljet van 500 euro door het venster zou kunnen werpen en iemand gelukkig maken'.

Bart repliceert: ' Das goed, maar ik zou 10 biljetten van 50 euro door het venster werpen en 10 personen gelukkig maken'.

Om niet onder te doen zegt Johan: 'Ik zou 100 biljetten van 5 euro door het venster werpen en 100 mensen gelukkig' maken.

De piloot zucht en zegt tegen zijn copiloot:

'Maar hoor die arrogante  kerels eens bezig.

Zij realiseren zich niet dat wij die drie klootzakken uit het vliegtuig kunnen gooien en miljoenen mensen gelukkig maken!

L.L.

Druk, druk, druk...

Terwijl ik zelf het nu wat rustige aan doe, (zegt het hoofdbestuur hier zelf) heeft de jeugd hier in huis het geweldig druk. Ze hebben net de duivel in hun lijf, zo gaan ze te keer in de tuin.

Als het alleen maar in de tuin was dan leek het nog ergens op zegt het vrouwtje dan terwijl ze Heros zijn remsporen wegpoetst. Ze hangen dan als gekken achter elkaar in de tuin. Met vuile poten komen ze dan binnengestormd waarbij ze dan samen zwaar in de remmen moeten gaan omdat het vrouwtje bvb in de weg staat met haar strijkplank ! Tweemaal vier slijksporen zijn dan de stille getuigen van al dat Drentengeweld.

Kandidaten voor een puppy van ons, denk daaraan, achteraf niet komen wenen van “dat heb je niet gezegd”. Dat krijg je als je bij je brave Drentje (ik dus) nog twee wildebrassen er bij neemt…

Daar tegenover staat dat de baasjes dan wel haast een uur voor de grote venster staan om die energie te bekijken en staan te genieten van zoveel dierenplezier. Want dat staat buiten kijf, ze amuseren zich te pletter onze Heros en Hera.

Dat het gazon er onder lijdt zal voor het tweetal geen zorg zijn, dat zijn problemen voor de baas is hun mening.  Die denkt ondertussen… de komende lente zien we wel of het zich allemaal herstelt…

Belle

Cadeautje voor mijn vrouwtje.

Ga ik vorige zaterdag een juwelierszaak binnen,

kijk wat rond en zie plots een prachtige diamanten armband liggen . 
Wanneer ik voorover buig om het sieraad achter de toonbank van

naderbij te bekijken, ontglipt mij plots een windje '. 
Ik kijk schichtig om mij heen in de hoop dat niemand iets gehoord heeft.

Jammer genoeg staat er net de knappe verkoopster achter mijn rug,

ze begroet mij vriendelijk alsof er niets aan de hand is en

geeft deskundig uitleg over het juweel. 
Nog altijd lichtjes rood aangelopen en in verlegenheid,

vraagt ik de dame hoeveel deze armband nu juist kost ? ' 
Flegmatiek antwoordt de verkoopster: '

Mijnheer, als je al een windje laat bij het bekijken van het juweel,

ga je zeker in je broek schijten als je de prijs hoort  !'

Een beetje schandalig…

Dat vinden wij er althans van… Nu iedereen op hete kolen zit voor nieuws van ons Belle blijven de ochtend berichten al twee dagen achterwege.

Buiten onze schuld weliswaar maar daar koop je als lezer niks voor ! Dat is zo klaar als een klontje.

Nu is er ook wel geen wereldnieuws te vertellen na het grote nieuws van donderdag maar toch blijken er nog veel reacties in de mailbox te vallen.

We kunnen zeggen dat “ons moe” wel rustiger aan het worden is. Ze speelt nog wel met ons, en tijdens de wandeling is ze nog altijd even vinnig, maar ze slaapt een uurtje langer dan normaal.

Eten doet Belle wel met meer overtuiging dan de maanden hiervoor, net alsof ze weet dat ook die op komst zijnde “boelekes” ook het hunnen nodig hebben. We moeten het haar niet leren, ze is slim genoeg uit zichzelf en daarbij heeft ze ook de ervaring van vorige maal erbij.

We leven hier zo wat “op rozen”, want telkens als Belle meer aandacht krijgt hebben ook wij er voordeel van. En ook wij laten dat zonder morren ons goed welgevallen !

Hera & Heros.

Wat laat vandaag…

Het eerste bericht kwam wat laat vandaag, héél laat zelfs. Pas na de middag vandaag konden jullie lezen dat het leven hier ten huize zich terug normaliseert.

En het hoofdbestuur was zich niet verslapen ! Het baasje heeft zelfs zeer ernstige zaken moeten afhandelen deze morgen. Het was de uitvaartdienst van een oud collega van school waar het baasje naartoe was.

Een reden dus die ernstig genoeg was om het blog even achteruit te zetten. Vanavond hebben we net als gisterenavond thuiswacht. We hebben weer de zorg voor have en goed zoals het baasje dat noemt. Zelf moeten ze dan “op een ander” voor hetzelfde gaan zorgen.

Morgen heeft ons baasje dan weer met mensen afgesproken die naar Drentjes komen kijken. Die mensen willen net hetzelfde als de mensen van voige zondag kennismaken met de baasjes en met moeder Belle. Die mensen willen misschien ook wel een pupje van onze mooie moeder !

Voor ons mag het wel, de snoepen die we vorige zondag hebben gekregen zijn nog altijd niet op ! Als tegen prestatie moeten we wel heel braaf zijn ! ! ! Iets wat ons ook niet moeilijk ligt zegt ’t baasje. Wij hebben het steeds graag dat er mensen naar drie brave Drenten komen kijken, nadeel hebben we er nog nooit van gehad…

Belle & co

Terug een beetje normaal…

De euforie deint een beetje uit hier ten huize en op het blog. Maar goed ook want er gebeurde niets meer dat niet in mijn teken stond.

Voornamelijk de telefoon en het internet zorgden er voor dat alles zowat stil viel. Mail’s en reacties op het blog met vragen , werden beantwoord, aanvragen voor pups dienden stuk voor stuk behandeld (en dat zijn er ondertussen toch al heel wat)en zo ging het de ganse dag door.

Gisterenavond zijn de baasjes naar de nieuwjaarsreceptie geweest op het baasje zijn voormalige school. Mag je eens raden wat het gespreksonderwerp met de oud collega’s was. Dat zijn voor het overgrote deel ook bloglezers en zelfs zelf bloggers zoals Ria en Pierre. Pierre was ooit in een ver verleden nog eens collega van ’t baasje in de garage als leraar autotechniek. Deze keer ging het tussen hen eens NIET over auto’s of garageproblemen !

Vandaag dus terug een normaal leven, een beetje slapen, een wandelingske, een beetje flemen bij de baasjes en dan vanavond lekker eten in  mijn kom. Heel lekker eten, want de baasjes letten er op dat ik niet teveel krijg om niet te dik te worden, maar toch genoeg vitamientjes binnenkrijg, want ik moet nu eten voor minstens vijf zegt het baasje !

Belle

Voorbereiding…

Alles wat je goed wil doen heeft een voorbereiding nodig, zo ook de “kaawpollekes wandeling” zegt ons baasje . Het is dan wel de derde maal dat we ze met dezelfde mensen inrichten, maar toch zijn er telkens wijzigingen in het parcours of opduikende hindernissen zoals wegenwerken en houtvesterij in de bossen.

Dus togen we met drie Drenten op pad, vergezeld van drie baasjes. Het eerste stuk dienden we aangelijnd te blijven omdat een of ander boswachter het weer nodig achtte van een bordje te plaatsen “honden aan de leiband”.

Eens  de grote baan overgestoken kregen we vrij spel en konden we met drie achter elkaar hollen en dollen in de bramen en afgestorven varens. Nog eenmaal moesten we aangelijnd blijven omdat er een mevrouw met een reuzengrote Duitse Dog dacht dat wij haar hondje gingen opeten. Ons baasje kent die hond echter, het is de hond van die mevrouw haar dochter. Hij kent ons ook, dus er was niets kwaad te verwachten.  Maar dat wist die bange mevrouw echt niet ! De hond was zo groot, en de mevrouw zo klein, dat ze makkelijk op de hond naar huis had kunnen rijden…

Halfweg gingen de baasjes even van het parcours weg en gingen “een pintje” drinken in café de Boskant. Bij “Sjarel Nuyens” zegt het baasje er dan telkens bij. Sjarel is daar al lang weg maar we kennen het café goed omdat er vroeger een bordje hing met als tekst “wel opgevoede honden welkom”.

Op de terugweg hebben de baasjes nog een bordje aan een weekend verblijf opgemerkt waar een foto op stond van een hondje dat verbazend goed op ons leek. Het was de foto van een Heidewachtel, maar die was op ’t moment niet thuis vertelde dat baasje.

Twee uur en half na ons vertrek waren we terug thuis. De mensen die deelnemen aan de lange wandeling mogen zich dus verwachten aan tweemaal een wandeling van een uur met een pauze in het bos van een half uur.

Nadien zal de hutsepot meer dan smaken !

Heros.

Belle superstar…

Wat was me dat gisteren allemaal ? Dat hebben we zelfs niet meegemaakt toen Bas stierf of ik mijn eerste nestje kreeg. Ons baasje is een ganse avond bezig geweest met de felicitaties stuk voor stuk te lezen.

Die felicitaties kwamen zelfs uit Denemarken, Frankrijk en veel uit Nederland. Zelfs gisterenavond laat stroomden ze nog binnen. Via mail kon ons baasje 65 felicitaties tellen die in de mailbox kwamen gevallen.

Langs het blog kwamen er 22 berichten via de reacties n op een bepaald moment waren er 15 lezers gelijk op het blog aan het lezen !

Toen het baasje enkel “YES” en twee foto’s plaatste stonden er na vijf minuten al twee reacties onder YES. Nog nooit gebeurd zegt het baasje dat je met één woord zoveel bijval krijgt op het blog.

Ook Belgacom heeft goed verdiend aan de telefoontjes met felicitaties van gisteren, de baasjes hebben er een rood oor aan overgehouden hoorden we hen klagen gisterenavond.

Meer dan 480 “pageviews” of bezoekers konden we aflezen op de teller in de linkse kolom ! Allemaal records op één dag. En dat alleen omdat ik “boelekes” ga kopen. Die boelekes hebben al een naam gekregen van de kinderen Jef en Fien van Luc en Katia. Die waren zondag bij ons als kandidaat pupkopers. Bij hen gaan de pupjes allemaal “Belleferronnekes” heten. Het is dat de pupjes dit jaar een naam moeten krijgen beginnend met een K. Zo niet waren het namen geworden als Belleferronneke I , Belleferronneke II en zo verder…

Wat gaan we nog allemaal meemaken en waar gaan we nog van versteld staan voor de pupjes hier daadwerkelijk in de werpkist gaan liggen…?

Belle & co

Yes, vervolg…

Dat korte berichtje was maar een voorzet, hier komt het ganse verhaal.

Deze morgen om negen uur hadden wij dus een afspraak bij dr. Nelly, maar dat is al oud nieuws. Ook Hera hadden we mee omdat die nogal wat last heeft van een extreem vuil rechts oor.

Nadat Nelly de buik van Belle geschoren had, wat ze heel goed liet doen. Het aanbrengen van de glij/contact gel leek ze ook wel aangenaam te vinden aan het te horen geknor van “ons moe”.

Het echo’en zelf liet Belle goed doen, ze had er duidelijk zin en plezier in want ze bleef muisstil liggen op het zachte kussen dat Nelly op de onderzoektafel had gelegd.

Al na enkele seconden kon Nelly met een héééél brede smile “proficiat, Belle is drachtig” zeggen. Na even te hebben gezocht kon Nelly dan ook zeggen dat ze vier pupjes “gezien” had. Bij vorige dracht van belle, nu twee jaar en vier maanden geleden, waren er na vijf weken dracht 5 pupjes te zien. Het werden er uiteindelijk 6. Dus ook hier krijgen hebben we vooruitzicht op een soortgelijk nestje begin maart !

Op het moment draait het blog hier op volle toeren, een kwart uur na de plaatsing van het beicht hadden we op een bepaald moment 15 bezoekers gelijk. De eerste twee reakties stonden er al op na vijf minuten !

Zulke getallen zijn nog maar éénmaal overschreden en dat was bij de geboorte van het vorige nestje, dat  H-nestje, meer dan  twee jaar geleden nu.

Bedankt aan alle lezers voor de belangstelling, vanaf nu ga je de voorbereidingen kunnen volgen, dit tot begin maart. Dan komen de nieuwtjes over moeder en pupjes !

Het drentenroedeltje

Yes ! ! !

Zoals honderd jaar geleden…

Zo was het hier vanavond… Iets rond half zeven, blokken stond in de startblokken op TV hadden we hier in onze wijk een algemene stroompanne.   Baf, ‘t licht uit, alles in het donker…

Nu zijn wij op dat gebied al iets gewend met die Franse plattelandstoestanden waar alle elektriciteit nog langs draden in de lucht van paal tot paal tot bij de huizen komt aangezweefd.

Het minste onweer dat zich zo durft te noemen veroorzaakt daar dan ook stroompanne’s van enkele minuten tot dagen … De langste die we hebben meegemaakt daar is op twee uren na drie dagen ! dat was dan wel na de verschrikkelijke tempête van eind december 1999. In volle winter geen “ellentrik” voor drie dagen. En we hebben het millenium ook gevierd en overleefd.

Dan pas geraak je jezelf bewust van je afhankelijkheid van elektriciteit. Heel veel inhouden van diepvriezers zijn toen naar de composthoop verhuisd. Heel veel verzekeringen zijn toen ook opgelicht !

Toen hebben wij beslist van voor elk toestel dat werkt met elektriciteit ook een alternatief te hebben. De diepvries staat al enkele jaren “aan den dop”, Sinds tien jaar steriliseren wij onze tuinopbrengst terug zoals bij onze ouders thuis. Voor de centrale verwarming hebben we een vervangende houtkachel en koken doen we op gas, met flessen “butagas” van de Shell. De inhoud van de koelkast kunnen we in drie dagen makkelijk soldaat maken en het klein beetje diepvries zal ook niet bederven.

Zo was het ook hier vanavond, we konden dan wel niet op het internet wegens een op elektriciteit werkende b-box maar de oplaadbare zaklamp en enkele kaarsen zorgden er voor dat een buurvrouw dacht dat bij ons wel stroom was. We hadden dus in no time nog gezelschap er bij.

Iets voor de “allerslimste” floepte het licht terug aan en even later konden we terug onze mailbox raadplegen. Het bericht voor het blog diende wel herschreven te worden…

Dit is dan het late bericht, het volgende bericht gaat terug over “ons moe”, dierenklinieken , dierenartsen en nieuws over al dan niet drachtige Drentjes…

Come and see tomorrow morning…

Jan

Oorlogsvoorbereidingen…

 President Obama en eerste minister Cameron van Engeland zitten in een bar...

Een man komt binnen en vraagt aan de barman: "Is dat  niet Obama en Cameron die daar zitten ?" De barman zegt: 'Yep, dat zijn ze.'

De man gaat naar hen en zegt: 'Waw, dit is een hele eer ! Wat doen jullie hier ?'

Obama zegt: 'We zijn de derde wereldoorlog aan het plannen.'

En de man zegt: 'Echt ?  Wat gaat er gebeuren ?'

Obama antwoord:

'Wel, we gaan 140 miljoen moslims doden en één blondje met dikke tetten.'

De man roept: 'Een blondje met dikke tetten ?

Waarom een blondje met dikke tetten doden ???'

Obama kijkt  naar Cameron en zegt:

'Zie je wel dat er zich niemand iets gaat aantrekken van die 140 miljoen moslims !!!'

Ziet er mooi uit…

Dat ziet er mooi uit deze morgen, helder weer, mooi opkomende zon en fris weer buiten… Allemaal zaken waar je een Drent mee kan verleiden mee buiten “dingen” te gaan doen,.

Die “dingen” kan alles zijn, het meest voor de hand liggend is een flinke boswandeling, of met het baasje boodschappen doen te voet naar het dorp, of in de tuin beginnen de lente voor te bereiden. Mogelijkheden zat, en allemaal zaken waar we voor te vinden zijn.

Het baasje heeft nog wel wat om handen voor we kunnen gaan stappen, die is gisteren terug gekomen van het containerpark met een volle aanhangwagen. Hij had niet op de openingsuren gelet… het containerpark sloot al te 15u45 en dan ben je te laat als je daar aankomt om 15u55. Reactie van onze baas “is dat nu een uur om al te stoppen met werken ?” en dan kunnen wij hem wel ergens volgen in zijn redenering.

Straks geven we wel verhaal over wat er uit de bus is gekomen. We hebben al gemerkt dat er in de tuin ook bosduiven zich komen bevoorraden, die gaan we deze voormiddag alvast den duvel aandoen, lijkt ons ook wel eens plezant.

Belle & co

Gezonde belangstelling…

Het baasje vertelt ons dat hij zijn kop niet meer buiten kan steken of ze hangen aan zijn lippen met de vraag, “hoe is ’t met Belle”, “Is Belle drachtig?”, “zie je al iets aan Belle?”

En telkens moet hij antwoorden, “donderdag om 9u00 gaan we het weten” Als voorbeeld nemen we Carine van de krantenwinkel ’t Bolkske. Zij is dan al wat familie want Carine is de dochter van Jos en Dymphna, de baasjes van onze Harry. Die vraagt het ons baasje telkens hij om een krant gaat, nu al een week dag voor dag… En telkens zegt het baasje ”geduld Carine, donderdag is ’t zover”.

Nu is het al zover dat we niet eerst naar huis mogen van haar, vooraleer we langs de winkel gepasseerd zijn als we van de dierenkliniek terug komen. Dat we dan geen krant zouden meenemen zal haar dan wel niet storen. Dat Harry halfbroertjes en zusjes gaat krijgen, DAT telt !

Twee huizen verder kan je de slager “Galantine” vinden… Ook daar leeft Sigrid en haar dames verkoopsters  al dagelijks mee met ons Belle. Het baasje is daar de boodschapper van dienst. Ook daar zal het baasje, met z’n krant onder de arm, binnen moeten gaan om de uitslag mede te delen.

En dan hebben we het nog niet gehad over de familie en de buren, want ook daar is de belangstelling groot. En als we dan thuis zijn gaan we maar snel de boodschap doormailen aan de mensen die een pup van ons Belle als de hunne willen hebben, de toekomstige pup eigenaars…

Spannend allemaal,

Hera & Heros

De weg kennen…

Naar aanleiding wat Marian schreef over het reisgedrag van Max op de terugweg eergisteren van  Vosselaar naar Arnhem. En ook de reactie van Herma over haar Boris, met  hetzelfde gegeven, willen wij hier toch ook iets aan toevoegen.

Het gaat over onze Bas zaliger, die konden we makkelijk de titel “King of the Road”geven. Niet alleen wist Bas na 800 kilometer van Vosselaar naar de Charente op 2 km voor de aankomst terug wakker te worden en luid blaffend zijn aankomst verkondigen. Dikwijls hebben we gehoopt dat hij in Bernac, met nog twee dorpen te gaan, zou blijven slapen. Telkens tevergeefs, en hij kon een klep openzetten, als je dat maar weet.

Ook onderweg op de heenreis, dan sliep hij tot aan de péagepoorten van Senlis op de A1 voor Parijs. Onder geen enkele voorwaarden zou hij dan terug gaan liggen hebben. Want dat wist hij gewoon: Binnen twintig kilometer passeren we de luchthaven Charles de Gaulle en daar moest  hij vliegtuigen terug jagen van waar ze kwamen met zijn lawaai.

We zijn ooit in volle nacht met de zonneblinden naar beneden onder de startbanen doorgereden omdat er over de snelweg een Jumbo van Air France taxiede. Toen wist hij het niet goed, hij hoorde wel het lawaai maar kon het niet lokaliseren…

Bas kon bij een heldere hemel ’s nachts ook sterren en vliegtuigen uit elkaar houden. Een knipperlicht aan de hemel was een vliegtuig een licht dat niet knipperde een ster of satelliet . Nooit heeft hij zich hierin vergist !

We geloven het dus dat ouwe trouwe Max de bochten, verkeerslichten en drempels telt om te weten wanneer de rit ten einde is.

Belle & co

Het was een rustdag…

Na de drukte van gisteren, plezante drukte dat wel, waren we wel aan een rustdag toe. Daar zijn we vanmorgen in alle vroegte al aan begonnen, ’t baasje heeft amper gezien dat we onze ogen open hadden…

Daar moest he dan ook heel snel voor zijn is zelfs onze eigen mening. We hadden ons dan ook goed geamuseerd met al die 8 Drenten in huis en dan Max, “de burgemeester”niet vergeten , wij denken die van Arnhem in Nederland,  want zijn vrouwtje was ook van daar.

Met Max moest Heros wat oppassen want “ons wild kieken” begon toch als tegen een jong hondje. Dat liet Max toch wel even weten dat je met een zestien jarige anders omgaat als met ons Hera bvb.

Ook de mensen die onze baasjes hadden uitgenodigd hebben zich blijkbaar kostelijk geamuseerd. Dat blijkt toch uit de reacties op het ochtend bericht. Roswitha heeft alvast gezegd dat ze nog eens terug komt van het moment dat de “Belleferronnekes” geboren zijn. Daar kijken we met gans de roedel weeral naar uit !

Belle

Dromen…

Een luidruchtig maar kalm trio hebben we hier op ’t moment. Alles slaapt met het nodige rumoer, eigen aan een diepe slaap.

Af en toe trekt er eentje met zijn poten alsof hij/zij er vandoor wil gaan in z’n slaap. Heros ligt duidelijk te dromen van Roswitha’s  Dagmar. Daar had hij gisteren al een boontje voor. In die mate dat het baasje Heros moest verder trekken als Dagmar achter hen liep. Gewoonlijk hangt het baasje aan de lijn te bengelen terwijl Heros trekt.

Ons Belle zit nog met Ferron in haar gedachten. Dat is te merken aan de rustige manier van liggen en slapen. Die verkeert momenteel nog steeds in de zevende hemel door het bezoek van gisteren.

Hera slaapt het onrustigst, die ligt er in haar slaap waarschijnlijk aan te denken hoe ze volgende keer alles naar best vermogen kan regelen.

Want dan heb je wel drie honden van hetzelfde ras in huis. Van karakter hebben wij gewoon drie totaal andere honden. Dat maakt het uiteraard zo plezant met dat trio…

Jan

Een reuze fijne namiddag…

Voor mij was het een reuze verrassing deze namiddag, ik was nog even gaan wandelen met het baasje toen er een auto met NL plaat naar ons toeterde toen we haast terug thuis waren.

Dan stopte die auto ook nog eens bij ons voor de deur. Er stond zelfs al een auto voor de deur en daar staken wel vier Drentenkoppen uit de koffer. Het was Roswitha met haar drie juffers en daar was ook Jari de vader van Ferron bij .

In de auto die naar ons getoeterd had zat de ouderdomsdeken van de honden die wij kennen, Max en zijn vrouwtje Marian.

Kwamen die ons bezoeken ? Blijkbaar wel en toen ook Ferron met Rudy en Simonne aankwamen was het voor mij ook duidelijk. Hier ga ik dadelijk in het middelpunt van de belangstelling staan. Er waren ook nog jonge mensen Luc en Katia met de kinderen Jef en Fien en Anton en Gonda. Kwamen die toch allemaal naar mij en Ferron kijken zeker ! ! !

Het baasje heeft me daarjuist vertelt dat al die mensen naar ons twee kwamen kijken omdat ze belangstelling hebben voor de pupjes die ik en Ferron gaan krijgen.

Nu ben ik en Hera en Heros hééél braaf geweest. We kennen ons manieren als er andere mensen bij zijn hé. ’t Baasje is best fier over zijn trio Drentjes. Ikzelf ben goed beflodderd en we hebben ook nog flink wat cadeautjes gekregen. Dan hadden we al een heel plezierige wandeling gemaakt met gans de groep en dan krijg je nog cadeautjes toe. Heros heeft tijdens de wandeling een ongezonde belangstelling getoond voor Dagmar. Nu weten we dat hij belangstelling heeft voor oudere dames…

Het was een verrassing en we hebben ons kostelijk geamuseerd !

Belle