Punker...

Terug alleen…

Alleen is wel betrekkelijk in dit geval, we willen maar zeggen dat ons bezoek ons terug verlaten heeft. Het is allemaal als op rolletjes gelopen, we kenden elkaar dan ook maar al te goed. Het blijft familie hé.

Het was echt plezant met Jago en Hadise, je ziet aa Jago dat hij ook maar juist een jaar oud is. Soms ligt hij ogenschijnlijk te rusten in het gazon, als je dan langsloopt schiet hij ineens naar jou toe zodat je schrikt en dan gaat hij er als een pijl vandoor. En dan is hij verbaasd dat hij op zijn frak krijgt van de groteren. Die groteren zijn dan wel de ganse rest van de roedel want hij is de jongste.

Gisteren namiddag is de ganse Verrooten-roedel dan terug vertokken naar Ile d’ Oleron waar zij een vakantie woning hebben gehuurd. Het overnachten met de twee extra Drentjes is ook heel goed meegevallen, zij moesten dan wel niet in de bench en mochten vrij in de kamer. De baasjes waren er wel gerust in want het zijn net als wij lieve rustige hondjes. Daar kwam nog bij dat ze goed moe waren van het spelen in de tuin en van het graanjumpen. Dat hadden ze wel een beetje onderschat wat inspanning betreft. Bekaf waren ze wanneer ze terug hier in de tuin kwamen.

Het is dan wel geen heel grote wandeling maar dat rennen en springen vraagt meer dan je kan vermoeden van Drentjes !

Belle & co

Daar is daarstraks "iets" mis gegaan met het ochtendbericht...oeps 'k zal 't nooit meer doen.

Verfraaiing in het gehucht…

Op het einde van het vorige jaar was het in de gemeenteraad van La Magdeleine al beslist, de gemeenschappelijke oven van het gehucht Ferret zou gerestaureerd worden !

De oven behoorde tot de familie van onze buurman Serge, bekend op het blog van zijn grote tractor en de omliggende velden. Daar is de moeder vorig jaar overleden en de familiale boerderij is ondertussen verkocht. Bij die boerderij hoorde ook de broodoven. Nu heeft Serge en zijn broers de oven geschonken aan de gemeente.

De burgemeester en de gemeenteraad hebben dan subsidie bijeengezocht om de eeuwenoude oven te kunnen restaureren. Dat is ondertussen gebeurd en het resultaat mag werkelijk gezien worden. Het is mooi, degelijk en vakkundig afgewerkt.

Waarlijk, de gerestaureerde oven geeft een meerwaarde aan het gehucht!

Belle & co

Toen God de mannen schiep….

’s Morgens met z’n vijven…

Het is zo weer eens iets anders de roedel is uitgebreid met 2 “eenheden” en we zijn nu met z’n vijven. Op zich maakt het niet veel uit, de roedel functioneert perfect. “Ons moe” stelt hoe het moet en regelt het zaakje feilloos.

Het is dan ook allemaal familie dat hier rondloopt. Hadise is de zus van Hera en Heros en mijn dochter zegt Belle en dus zal er geluisterd worden. Jago die dan geen “bloedfamilie” is is een makkelijk hondje en past zich feilloos aan.

In de tuin is er dus plaats genoeg om ons ’s morgens eens goed uit te leven, plaats om te rennen, plaats om je aan ze zijkant te zetten voor een kakje, maar ook om gans het gehucht wakker te maken als die rotkat van midden de week weer eens langs de tuin afsluiting komt paraderen. Dan staan we met z’n allen lawaai te maken waarbij horen en zien je haast vergaat.

Poes voelt zich veilig aan de andere kant van de afsluiting en trekt rustig de velden in tot ze zich moet reppen om niet onder de wielen te komen van een dorpsgenoot die zich naar zijn werk rept.

Ondertussen heeft het baasje drie kommen oud brood in brokken gesneden waar wij ons gelijk op storten. Normaal zijn er ’s morgens twee kommen maar als de groep uitbreid dient ook de ravitaillering te worden aangepast zegt het hoofdbestuur.

Ondertussen staat de zon al hoog genoeg om al een een aangenaam temperatuurtje op de thermometer  aan te duiden, het beloofd weer een fijne dag te worden…

Belle & co

Bezoek…

Vandaag hadden wij bezoek in La Magdeleine. J.P. , Ute en de Oma hadden “ons” Hadise en Jago bij. Dat was kermis vandaag hier in de tuin !

Mijn dochter en de zus van Hera en Heros plus Hadise’s maatje Jago waren op vakantie op Ile d’ Oleron. En dat is hier zo’n 130 k vandaan en dus een tweetal uurtjes over regionale banen van hier weg.

Rond de middag waren die hier aangekomen en hebben wij de familie hier eens behoorlijk de tuin en de speciallekes van de tuin getoond. Nu kenden die twee dat blijkbaar nog van vorig jaar, maar toen was Jago nog een pupje, iets als een teddybeerke zo klein nog.

Rond een uur of vijf zijn we een toerke gaan wandelen, de normale toer van elke dag want we moesten dat graanjumpen nog demonstreren aan die twee.

Graanjumpen was ook al geen moeilijkheid voor Hadise en Jago en na twee sprongen die we deden  waren ze al direct mee. Goed moe hebben wij hen gemaakt, en de baasjes hebben zich ook goed vermaakt met onze capriolen.

Vannacht blijven ze hier slapen hebben we al gehoord, dus gaat de pret morgenvroeg op volle toeren verder… We houden jullie op de hoogte, beloofd maar ’t kan “efkes” duren zegt ons baasje want nu moet ‘m voor vijf hondjes zorgen.

Tot morgen dus…

Belle & co

Puppy update…

Zo noemt Inge het wanneer ze weer eens enkele foto’s doorstuurt van hun Kyra-Luna.Van Kyra-Luna zetten we de foto’s even apart hier in een berichtje , Kiet en Kiki kan je dagelijks volgen op hun eigen blog en ook Kyra-Belle heeft geen geheimen via het Drentenforum. De anderen krijgen hun forum langs dit blog.

Dit is wat Inge schreef over de ontwikkeling van Luna:

Lunalief heeft haar verkenningsronde met 'eerste keren' verder gezet. Zo is ze gisteren voor het eerst gebeten in haar poot door (neen niet ons) maar de dalmatier van hier achter. Niet hard ... zoals Hera wel eens deed. Natuurlijk janken, triestig kijken, maar geen pijn hoor want als je dan ze oppakt omdat pootje te inspecteren, begint ze gelijk te spelen. Ook heeft ze gisteren alleen in de keuken gezeten en dat lukt na 10 min janken vrij goed. De vogeltjes daar kijkt ze naar ... uren als het moet ... en de vogels vinden het goed. Wandelen met Luna gaat aardig maar autorijden blijft een ramp. vandaag zullen we dus touristilekes gaan halen want ze gaat zo graag wandelen maar als ze de deur van de auto ziet opengaan, zet ze zich schrap en kijkt ze je aan zo van ... o baasje toch weer niet he. tripjes van 2 km zijn zelfs teveel en dus willen we niet dat ze een aversie kweekt tegen de auto want mee op reis moet ze toch. Trouwens mijn oma wil haar zo graag zien dus ...

Ook Luna heeft blaasontsteking. De dierenarts volgt het op en wij laten jullie binnen een paar dagen hierover ook wel iets weten. het spuitje heeft goed gedaan en ook de antibiotica lijkt te werken.

Maar  voor het overige niets dan goed nieuws. morgen namiddag heeft ze haar eerst playdate met de niet bijtende dalmatier. Die komt dan met zijn baasjes langs ...

De blaasontsteking blijkt een probleem te zijn bij de teefjes, voordien hadden Kyra-Belle en ook Kibbels al medicatie nodig voor hetzelfde probleem. Daar moeten we toch eens met Dr. Nelly over praten. Hebben ze het nog opgelopen in het nestje door xxx-factoren of waar moeten we de oorzaken zoeken. Nu blijkt het wel meer voor te komen bij pupjes. Wij hebben in elk geval geluk dat het zorgzame en goede eigenaars zijn die bezorgd zijn. Stel dat het hondje zou gestraft woorden omdat het in huis plast terwijl het er zelf niet aan kan doen. Het is daarom dat wij de eigenaars haast verplicht hebben van kontakt te blijven houden om zelf centraal meldpunt te zijn moesten er zich problemen aandienen !

Belle & co

Die geraakt niet aan haar pensioen…

We hebben het hier over een kat die hier al enkele dagen haar leven komt riskeren. Waarschijnlijk heeft die de tijd dat wij door de pupjes in België verbleven, gedacht dat het hier allemaal van haar alleen was… Dat was toen misschien wel zo, maar tijden veranderen, Bob Dylan wist het al in de zestiger jaren, maar toen was poes er nog niet…

Zij komt over de koer gelopen als een koningin, zo paradeert ze hier rond. Tot één van ons trio haar in de gaten krijgt, dan is de koningin één van de kanshebbers op een Olympische medaille in de discipline “sprint tot onder de poort door”.

Het slot is dan gewoonlijk een dreun die sterk gelijkt op het geluid van een Drentsche Patrijshond die weer eens niet is kunnen stoppen voor de poort en met een luide smak gestopt is door een hoop metaal ! Speciaal geluidje toch !

Daarstraks op het einde van de wandeling had “ons moe” die rotkat in haar neus. Gans de weide tegenover het huis heeft ze samen met Heros uitgekamd. Toen de kat ontdekt was is ze met een rotvaart door de draad naar de weide aan de andere kant van de weg gevlucht. Belle kon daar niet langs en is dan moeten omlopen. Ze heeft ze dan weer opgejaagd… recht naar Hera en Heros toe die wel aangelijnd stonden ! ! !

Maar aan de andere kant van de lijn hing het vrouwtje die haast mee tegen de vlakte ging maar het verstand had van de leibanden los te laten ! En daar gingen broer en zus “poezeminneke” achterna, de leibanden achter zich aanslepend ! Even later kwamen ze zonder poes terug aangesjokt. Ze bleven wel op veilige afstand van het baasje zitten omdat ze wisten dat er str..t aan de knikker was. Het baasje heeft die twee dan maar genegeerd waarna ze van armoede toch maar volgden.

Van het ganse gebeuren bestaan er nog geen foto’s, temeer omdat alles zo snel gaat dat er gewoonlijk geen tijd is om het “kodakske” te nemen wanneer de actie zich aandient ! Maar ooit… ooit hebben ze die kat wel te grazen en dan heeft het baasje alle tijd om de trofee te fotograferen. Misschien laat het baasje haar kop wel opzetten om als jachttrofee boven onze benches te hangen !

Belle & co

Artritis

Een dronken, fel naar alcohol geurende man zat in de metro naast een
priester.

Zijn das zat vol vlekken, zijn wangen zaten vol rode lippenstift en een
halflege fles Bacardi stak deels uit de zak van zijn verkreukte vest.
De man opende zijn krant en begon erin te lezen.

Na een vijftal minuten richtte hij zich tot de priester en vroeg: "Zeg,
eerwaarde, wette gij d'oerzaak van artritis?"

"Ja, mijn zoon, dat komt door erg losbandig te leven, te veel alcohol te
drinken, niet naar de mis te gaan, te slapen met prostituees, geen bad
te nemen, enzovoort."

"Awel merci", mompelde de dronken man terwijl hij terug zijn krant indook.

De priester, nadenkend over wat hij gezegd had en een beetje nieuwsgierig:

"Neem me niet kwalijk maar hoe lang heb je al artritis?"

"Ikke? Ik heb genen artritis, eerwaarde, mor ik heb hier just in de krant
geleze dat de paus dat heeft.

L.M.

Maar Heros toch…

Vijf dagen is het goed gegaan. Het zachte kussentje, een oud kussen uit een tuinstoel had al vijf dagen onze Heros getrotseerd. Zonder enige schade overigens…

Tot vanmorgen… toen we ons drietal uitlieten voor de ochtendbezigheden konden we gelijk merken dat ‘m nog geen zier veradert is. Wat in zijn bench voor ietwat comfort zorgt moet in de vernieling getrokken en gesleurd worden . En daar is geen weg naast, stuk moet het.

Destijds kochten van die comfortabele zachte kussens zoals Belle en Hera ook dezelfde hadden. Bij moeder en zus zijn het nog steeds dezelfde… Heros is al aan zijn X’te toe ! Zelfs die kussen “X-treme” van zeildoek zijn niet bestand tegen tanden en poten.

Nu is het finaal gedaan zegt het baasje, als hij Spartaans wil liggen dan zal hij het Spartaans hebben. Er ligt een stuk eikenhouten parket op de vloer van zijn bench tegen de koude ondergrond en een op maat gesneden stuk voltapijt. Daar gaat hij het mee moeten doen.

En wat zo verwonderlijk is, eens buiten de bench is hij helemaal niet vernielzuchtig. Speelgoed gaat jaren mee, tenzij het pluche beestjes zijn. Je zou dus kunnen stellen dat hij iets tegen watten of opvulsel heeft !

Heros en iets zacht, ’t zal nooit een goede combinatie worden denken we zo…

Belle & co

Dat was even reppen…

Dan ben je in de tuin bezig terwijl het in de verte rommelt en wat donkerder wordt, dan is het windstil en drukkend en dan denk je nog gewoon even dit afwerken…

Denk je… inderdaad, want even later dien je er van gans achteraan een sprint uit te trekken die makkelijk het Olympische minimum tijd evenaart.

Kappen ze daar met bakken tegelijk uit de hemel, met zo’n hoeveelheid  water blus je Californische bosbranden in een oogwenk ! Als je dan net binnen bent beginnen ze daar nog hagel bij te laten vallen. Regen “on the rocks” kan je dat noemen.

Nu maar hopen dat de twee klimrozen die juist aangeplant waren niet te veel hebben geleden. Ze hebben wel de harde slagregen moeten doorstaan. De tomatenplantjes die vorige week meegekomen zijn “van de Louis*” hebben het in elk geval doorstaan en die waren heel wat fragieler dan de klimrozen.

Ondertussen is al het stof weggespoeld, moet buurman Serge niet meer klagen dat er vorige week maar 3 mm water is gevallen en dat zoiets veel te weinig is voor zijn veld met zonnebloemen. Nu zal ‘m weer bemerkingen hebben dat de hagel schade heeft toegebracht aan zijn jonge plantjes.

Gisteren was het erger gesteld met de hagel in Poitiers. De krant Charente Libre weet dat er gisteren namiddag  5 centimeter hagel gevallen is tijdens een onweer. Daar waren hagelbollen bij van meer dan een centimeter doorsnede ! Als je dan zonnebloemplantjes hebt had staan mag je het inderdaad wel vergeten als agriculteur…

Belle & co

De lift…

De graanjumpers…

Bij de dagelijkse wandeling door het gehucht heeft ons trio de draad van vorig jaar terug opgenomen. De sport ‘graanjumpen’ staat weer hoog op de favorietenlijst !

Van het moment dat de poort open gaat spurten Belle, Hera en Heros als een kieken zonder kop de straat door, om op het eind van de straat in de velden het graan in te duiken.

Als ze gewoon lopen kunnen ze niet boven de gewassen uitkijken en moeten ze dus gans de tijd blijven springen om zich te kunnen oriënteren. Het is in elk geval een koddig zicht telkens op een andere plaats zo’n Drentenkop met flaporen boven het graan te zien uitkomen.

Af en toe zie je nog eens het witte staartpuntje boven het graan en als dat plots stil houd dan trekken er nog twee staartpuntjes naartoe. Dan heeft de eerste weer een muizenholletje of iets dergelijks ontdekt en is dadelijk de verenigde graafwerken Belle & co ter plaatse om veranderingswerken uit te voeren.

Daar is het hoofdbestuur dan weer niet blij mee want dan trappen ze het graan er rond plat en ze mogen geen schade aan de gewassen toebrengen. Wat niet van U is mag je niet beschadigen zeggen de bazen !

Ondertussen jagen ze ook de vogels op die hun maaltijd bijeen zoeken in het graan. Dan durven ze wel eens heel ver te gaan maar dan moeten ze ook de ganse tijd springen om terug te geraken bij de baasjes !

Belle & co

Ze heeft dan wel geen blog of site….

Maar ze staat wel even veel op het Drentenforum als de Belgische en Hollandse prinsessen in “de boekskes”.

Daar waar ons trio, Kiki en Kiet hun eigen succesvolle blog hebben, heeft ‘Kyra-Belle’, voor Gonda gewoon ‘Kyra’, haar eigen plaats op het Nederlandse Drentenforum gevonden. En ze doet dat prima daar. Veel lezers aan de commentaren te zien, dus geniet de pruts van negen weken oud heel veel aandacht. Dat is ook niet moeilijk te begrijpen als je de mooie foto’s ziet die Gonda van haar troetel maakt en plaatst.

Voor hen die hier lezer zijn en nog niet actief op het forum:  http://drentschepatrijs.messageboard.nl/portal.php  ,even inloggen en voorstellen, en je kan zelf reageren op wat de Drentengekken vertellen !

Hieronder enkele voorbeelden van foto’s waar Kyra half Nederland en België mee probeert te verleiden. Ze zijn heel recent en “gepikt” van het Drentenforum.

Belle & co

Daar zit waarheid in

Een man komt thuis en vindt zijn vrouw
in bed met een van zijn vrienden.

Hij neemt zijn wapen en schiet de man dood !
Zijn vrouw verbolgen :

"Als je zo verder doet, raak je al je vrienden kwijt...”

L.L.

’t Blijft mooi en wij waken…

De nachten zijn bewolkt en dus koelt het ’s nachts niet zo sterk meer af, dat maakt de ochtenden niet zo fris als vorige week. Voor ons ideaal om al vanaf ’s morgens in de tuin te gaan ravotten.

Het baasje volgt dan met zijn “kodakske” om af en toe mooie foto’s van ons te schieten. Zo ook deze morgen. We hadden het weer “druk” volgens het baasje en “ons moe” heeft de “jongskes” weer moeten intomen.

Ook wanneer de vuilkar passeerde was ’t kot te klein, dat moeten ze volgens ons in ’t volgend dorp gehoord hebben dat kabaal dat we tegen die vrachtwagen hebben gemaakt. De man die achterop de vrachtwagen stond kon er eens mee lachen. Die zal het allemaal wel meermaals meemaken zulke “ontvangstcomitee’s”

Ondertussen hebben we onze strategische positie terug ingenomen. De picknick tafel is daar een uitgesproken uitkijkpost voor. Alles hebben ze onder controle die Hera en Heros. Niets dat die twee ontgaat in de tuin en op straat…

En dan vragen de mensen zich af of een Drent ook “waaks” is ? Meten ze hier eens komen kijken en horen !

Belle & co

Op Cruise met de plattelandsvrouwen

Een stel uitgelaten boerinnen gaat met een prachtige boot op een tweedaagse Cruise.

Aan boord worden zij welkom geheten door een officier in gala-uniform.

“Welkom aan boord,mevrouw”heet de man iedereen welkom.

“Dank u wel kapitein”zegt de boerin.

“Ik ben geen kapitein”zegt de man:”Ik ben de dek-officier”.

“Kijk es aan “zegt de boerin:”we gaan hier niets tekort komen”.

Rozen…

Toen we twaalf jaar geleden ons boerderijtje in de Charente kochten was het nog winter en dus was alles wat planten betrof in onze ogen “dood”. Ons hoofdbestuur is nu niet bepaald in de agrarische sector opgegroeid.

Maar in de lente, als alles weer in het groen kwam bleek dat we een prachtige tuin met veel rozen er bij gekocht hadden. Sommige struiken hebben we toevallig ontdekt omdat ze overwoekerd waren door klimop, forsythia en andere woekeraars. Maar steeds kwamen er gezonde mooie planten te voorschijn.

’t Vrouwtje heeft zich er over ontfermd en er zijn ondertussen verschillende andere variëteiten bijgekomen. Verschillende rozenstruiken zijn geschenken van vrienden die hier te gast waren. Dat geeft ons de mogelijkheid van in het langslopen te denken, “dag Annemie, dag Hans, nog eens dag ‘andere’ Annemie, dag Ute, en nog vele andere. Zo blijven fijne herinneringen levend door mooie bloemen. Fijn toch…

Om rozenliefhebster Anita nog even te plezieren hier nog enkele foto’s van rozen waar we elke dag tientallen keren langslopen.

Belle & co

Notre copain Charentais René…

Bij het doorbladeren van de krant “Charente Libre” vinden we op bladzijde 4 een foto van de man die ons baasje “mon Belge préféré” noemt.

René Patin komt in de krant omdat hij een groot en rechtvaardig hart heeft. Hij is zo bescheiden dat wij zelf niet wisten dat hij “le président” is van de vereniging van de Charentaise afdeling die kinderen uit de streek van Tsjernobil naar hier haalt voor een deugddoende gezonde vakantie.

Twaalf jaar kennen we René, van dag twee nadat we hier in La Magdeleine in ons huis waren ingetrokken. En nooit vanzeleve vergeten mijn maat Fred en ik de eerste woorden die hij tot ons richtte “Ah Belgen, zijn jullie verdwaald?”en dat terwijl we in zijn Bar Tabac/ restaurant een pintje kwamen drinken.

Die avond hebben we bij hem en zijn vrouw Nicole de eerste maal van ontelbare veel malen gegeten. Lekker gegeten, en heel veel mensen die ooit bij ons te gast waren kunnen dat getuigen. Op ons blog staat een bericht op datum van 15.03.2008 waarbij hij ons en de vrienden bediend tijdens de oudejaarsnacht. Nicole kookte dan de pannen van het dak en hij diende op, als iedereen bediend was schoven ze zelf mee aan tafel. Eén grote vriendenboel was het, verbroedering tussen Belgen en Fransen, met af en toe een Engels koppel erbij.

Twee jaar geleden hebben ze het restaurant gesloten. René had goed tien jaar geleden een zwaar motorongeluk gehad en sindsdien is hij een krakende wagen. Het opdienen was er niet te veel aan maar wel de dwang van het te moeten doen, hij is inmiddels ook de zeventig al gepasseerd.

Vorig jaar is hij hier samen met Katia, het meisje op de foto hier jonge scheuten komen afsnijden van uit België geïmporteerde bomen. Om bij hem in de tuin deze stekken te grefferen op een andere onderstam. Ook een hobby van hem.

Overigens spreekt hij vloeiend Russisch. Reden waarschijnlijk waarom ze hem voorzitter van de vereniging hebben gemaakt. 

Als we van de week een pint gaan drinken in Bar/Tabac “le Poivrier” gaan we hem toch wel eens vragen of dat vriendelijke meisje Katia ook dit jaar weer te gast is bij hen in Villiers le Roux, buurgemeente van La Magdeleine.

Belle & co