Bezoek deze namiddag…

Oud worden hé !

Een ouder echtpaar nodigde de buren uit om te komen eten.

Telkens als de oude man zijn vrouw iets vroeg,

begint hij met 'schat','lieveling', 'duifje', 'honnepon' enzovoorts.

De buren waren onder de indruk,

want het echtpaar was al bijna 60 jaar getrouwd.
> Toen de vrouw even naar de keuken was, zei de buurman tegen de man :

"Ik vind het zo mooi dat u uw vrouw,

na al die jaren dat u getrouwd bent,

nog steeds koosnaampjes geeft".
> De oude man boog zijn hoofd.
> "Zwijg", zegt de man,

"ik kan al tien jaar niet meer op haar naam komen!!!"

F.B.

Het nadeel…

Een nadeel heeft de nieuwe stofzuiger die de dienst hier is komen uitmaken sinds de komst van de puppy’s wel. Je kan er niet normaal mee stofzuigen als ons trio in de buurt is!

Vroeger met de Miele stofzuiger “the Black jewel” zoals destijds op de doos stond, is er nooit sprake geweest dat er aanvallen werden gepleegd op de stofzuiger. Nu met de Dyson “animal pro” is het een gevecht een driehoeksverhouding.

De stofzuiger moet nu niet alleen de strijd aangaan met het stof maar ook met twee Drenten die van op een afstand van dik een meter de stofzuigervoet bespringen en aanvallen! Heros een Hera voelen zich verplicht van de voet van de stofzuiger te verhinderen zijn werk te doen . Moraal van het verhaal… Drenten houden niet van stofzuigers zonder stofzak !

Hetzelfde met een gewone borstel, het niet om doen van bvb het terras af te keren of zoals toen met de pups, het terras met water en zeep te schrobben. Dan is het steeds Hera die aan de borstel hangt. En schrobben met 26 kg onderaan de borstelsteel is geen pretje, daar weet het baasje nu eens alles perfect van uit te leggen zie…

Tijden veranderen zegde Bob Dylan destijds al. Bas destijds bleef altijd netjes op de hoek van het tapijt zitten en hield gans de strijd tegen het stof en hondenhaar van op een afstand in het oog. Toen Belle er bij kwam zaten ze samen naast elkaar te kijken wie zou winnen in de “poetsstrijd”. Maar nu zijn er niet alleen bevuilende elementen bijgekomen, ze hinderen dan ook nog eens de reinigingswerken.

Wat een geluk dat er benches bestaan om ons trio even afzonderlijk te zetten is een dikwijls gehoorde verzuchting hier ten huize …

Belle & co

Op het verkeerde been…

Het baasje is deze morgen op ’t verkeerde been gezet met die foto van “Jago”. Wat hij al vreesde is dus waar, het is Jago niet.

Toen hij de foto overnam van het mailbericht kreeg de foto “Bolt één jaar” als naam mee. Dat op zich was al raar want zo heeft hij Jago nog nooit horen vernoemen. ’t Baasje dacht, het is zoals hier al eens voorkomt, dat we Belle “ons moe” noemen, Hera “de kleine meid” en Heros onze “struise beer”.

Maar niks van dit alles… na een mailtje terug met de vraag “Who the fuck is Bolt?” kwam het antwoord dat Ute of J.P. de foto gewoon van het WWW heeft geplukt.

Nu blijft alleen nog de vraag “Who the fuck is Bolt” eens benieuwd of we daar ooit achter komen ? Van Alice uit het liedje “Who the fuck is Alice” van Smokey ofte Peter Koelewijn & co zijn we het ook nooit te weten gekomen. De enige Alice die we kennen en die niet in Wonderland woont maar naast Bobbejaanland verklaarde ons dat niet zij het was in het liedje van Smokey…

De raadsels blijven zich opstapelen…

Belle & co

Vleerdrent of Drentmuis…?

Dat was het eerste wat ons baasje moest denken toen hij deze foto gisterenavond in zijn mailbox hoorde vallen (?). En neen het is geen “eigen kweek”, geen echte familie in de zin van er is verwantschap, maar hij hoort er wel bij voor de volle 100 %.

De foto komt uit Budingen en dan weten de meeste bloglezers al wel uit welke hoek de wind waait. Het is Jago, “ons” Hadise’s en Sammy’s , de oude Cocker, hun speelmaatje en huisgenoot.

Zoals Jean Pierre en Ute hun oogappel nu in beeld hebben gebracht/gekregen, zo hebben wij hem nog niet gezien. Moesten wij hem zo tegenkomen bij valavond in Frankrijk,  wij zouden denken dat het een vleermuis is die heeft leren lopen. Of wat ook mogelijk zou zijn, een Drent die zich het vliegen heeft eigen gemaakt en geen mand of bench nodig heeft, maar ergens een balk vond in een schuur om ‘tondersteboven’ aan te gaan hangen.

Volgens ons baasje zitten er toch al foto’s van Jago in zijn archief waar zijn fotogenieke kwaliteiten toch meer naar voor komen. Even een duik in dt archief levet dan toch dadelijk een handsvol Jago-foto’s op.

Belle & co

Lol op “De Lijn”,

Een jongetje stapte in de bus en ging naast een man zitten die een boek aan het lezen was.
Hij zag dat de man z'n kraag achterstevoren droeg.
Het jongetje vroeg waarom zijn kraag zo vreemd zat.
De man, die priester was vertelde hem: "Ik ben een Vader".
Het jongetje antwoordde: "Mijn vader draagt zijn kraag niet zo".
De priester keek op van zijn boek en antwoordde: "Ik ben de vader van velen".
Het jongetje zei: " Mijn vader heeft 4 zoons, 4 dochters en 2 kleinkinderen en hij draagt zijn kraag niet zo".
De priester, die nu ongeduldig werd zei: "Ik ben de vader van honderden", en las verder in zijn boek.

Het jongetje peinsde over dat laatste antwoord, leunde toen naar de priester en zei:

"Misschien toch beter om in het vervolg een condoom te gaan gebruiken en je broek achterstevoren dragen in plaats van je kraag".

L.M.

Drie maanden alweer…

Drie maanden geleden is het alweer geleden dat het huis hier naar ontsmettingsstof rook en we verbaasd stonden van het grote aantal puppy’s dat ons Belle op de wereld zette die zondagmorgen .

Gans de wereld kon mee volgen via het WWW en meer dan 1400 bezoeken op dit blog zorgde voor een recorddag in de geschiedenis van ons Bas & Belle blog.

Vier weken is ons super Drentenmoedertje niet van haar pup’s geweken. Toen we begonnen met bijvoederen met puppymelk ging ze al eens een halfuurtje mee wandelen, maar dan terug snel naar haar kroost.

Met Paaszondag is het laatste pupje opgehaald. Negen fijne eigenaars hebben wij voor Belle’s kroost kunnen vinden, zeg maar selecteren want ook deze morgen las ons baasje op het Drentenforum over een pupje waarvan men nog niet wist waar het zou gaan slapen! De keuze was in de schuur of in een buitenhok. Die mensen werden al dadelijk weg geselecteerd bij ons. Een hond, en toch zeker een pup, dient gesocialiseerd te worden in zijn roedel, en dat is voor ons gans de familie.

Gisterenavond kregen we nog een (onderstaand) mailtje van Sybille & co met nieuws van hun Kato. Die heeft in Pellenberg ook haar draai gevonden bij de andere twee oudere honden Mira en Filemon.

En dan ben je blij als fokker wanneer je zulk mailtje in je mailbox krijgt, dat je wat strenger bent geweest met het toewijzen van de pups, en dat je zelfs ter plaatse bent gaan poolshoogte nemen over de toestand waar je pup gaat terecht komen.

Ja…er komt meer kijken bij fokken dan enkel maar laten dekken en afwachten !

Belle & co

 Dag Jan en Simonne,

Even laten weten hoe het met onze 11,6 kg wegende Kato gaat. Ze groeit terwijl je naar haar staat te kijken ...

En ze stelt het heel goed. Ondertussen vechten Mira en Filemon al om een partijtje spelen met Kato - ze ondergaan allebei een verjongingskuur, soms lijkt het alsof we hier drie pupjes hebben, waarvan Kato dan de grootste is ...

Net als haar zusje Luna is ze dol op mieren, en ook op aarde, op takjes en stukjes hout, op alles wat eetbaar is. Haar actieterrein wordt dagelijks een beetje groter, haar onafhankelijkheid van ons en van de twee andere honden ook. Het probleem met de pijnlijke gewrichtjes lijkt van de baan dankzij de aan elkaar genaaide matten, en wellicht ook dankzij de poten die al wat zwaarder en sterker zijn dan in het begin.

Gisteren was Kato niet in de haak. Mira moest geopereerd worden aan een cherry eye, en was dus de hele dag weg. Kato heeft echt liggen treuren, ze heeft bijna de hele dag geslapen, wat ze anders nooit doet. Alles was weer in orde toen Mira terug was. Schoon toch hé, hoe die honden aan elkaar gehecht zijn ...

In de bijlage nog drie foto's van gisteren. De laatste is niet 100% scherp, maar ze staat er wel heel lief op. En het is echt een schoonheid!

groetjes en tot een volgende,

Sybille en Co

De Chinezen…

Al die mannekens die geen R kunnen uitspleken gaan el nog pleziel aan hebben als onze Dlentjes gaan samenwelken. Het Tjen am Mienplein in Bejing gaat heel wat dichter bij bvb de Singel in Vosselaar komen te liggen. Rechtaan, rechtuit, recht er naar toe. Dat is het doel van Belle & co.

Ook op de andere site’s , blogs , en het forum krijgen we melding van gravende Drenten die pijpen graven recht naar beneden, richting China. De weg er naartoe gaat in elk geval een stuk korter worden.

De laatste in de rij van mijnwerkers woont in Arnhem en luistert naar de naam Kiki. Ook zij heeft het “Belle-syndroom” geërfd.

De reputatie van de Zwitsers en Oostenrijkers hebben onze Drentjes nog niet maar het gaat in orde komen. Zij komen er wel… Is het niet hoog op de maatschappelijke ladder als groot industriële tunnelgravers,  dan komen ze misschien wel in …China !

Belle & co

Kandidaten professionele diepgravers.

Bob…

Bob woonde als vrijgezel in bij zijn vader

en werkte mee in het familiebedrijf.

Denkend aan het gigantisch fortuin dat hij zou erven

als zijn zieke vader zou sterven, besloot hij een vrouw te zoeken

met wie hij samen van dit fortuin zou genieten.

Op een avond, tijdens een investeringsvergadering, zag hij

de mooiste vrouw die hij ooit had gezien.

Haar natuurlijke schoonheid was adembenemend!

"Ik lijk misschien wel een heel alledaagse kerel", sprak hij haar aan,

"maar binnen enkele jaren zal mijn vader sterven en zal ik

200 miljoen euro erven".

Behoorlijk onder de indruk vroeg ze zijn visitekaartje

en drie dagen later werd ze zijn stiefmoeder.

Vrouwen zijn gewoon veel betere investeerders dan mannen!!!

Stofwolken…

Mooie lente, haast zomer, drie Drenten en wachten op regen… Op het terras is het momenteel enkel nog stof wegnemen van de terrasmeubelen. Als Hera en Heros de eerste stappen buiten zetten ’s morgens dan hangen ze achter elkaar alsof hun leven er van af hangt. Energie die ze ’s nachts hebben gerecupereerd moet dan los komen blijkbaar. Gevolg is wel dat er dan tot op een hoogte van 1,5 meter een stofwolk hangt waar je beter een stofbril voor opzet om er door te komen.

Als die twee jonge honden dan uitgeraasd zijn komt moeder Belle op de proppen om orde en tucht in de roedel te brengen. Dan gaan Hera en Heros spelen met moeder Belle. Nu de pupjes een maand weg zijn hier, is ook voor Belle het leven terug genormaliseerd. Zij speelt terug met Hera en Heros alsof ze zelf nog een snotneus is.

Van het puppyfront horen we ondertussen soortgelijke verhalen, de tuinarchitecten in spe laten zich ook niet onbetuigd om fauna en flora andere bestemmingen te geven dan die welke de baasjes voor ogen hadden met hun tuin en interieur.

Ondertussen doen we nog maar eens stof af van het terrasmeubilair…

Belle & co

“Teek” it easy

Simonne, kom eens… als we dat horen dan is er weer iets mis met één van ons drie. Meestal is dat om te laten getuige zijn van onze fratsen. De laatste dagen echter is het zo dat het baasje dan één van zijn vingers stil houdt op een bepaalde plaats in onze vacht. TEEK ! ! ! is dan gewoonlijk het volgende woord dat komt.

Waarom roept het baasje dan gewoonlijk het vrouwtje ? Kan hij dat enge beest dan niet zelf uit onze vacht halen ? Meestal is het antwoord neen, dan zijn de teken nog te klein voor het baasje zijn dikke mekanieker vingers zegt ‘m. Voor de grote roept hij het vrouwtje al niet meer. Die geeft ‘m zelf een halve draai terwijl hij trekt aan dat dik vet met bloed volgezogen tekenlijf.

De dood van dat enge beest is afhankelijk waar we dan zijn op dat moment. Op het terras sterft dat beest onder het baasje zijn 42/43 schoenmaat. Binnen in huis gaat het tussen een dubbelgevouwen stuk keukenrol (overschot van toen de pups nog hier waren) en dan komt die schoenmaat het geval naar de tekenhemel brengen. Het is ook al gebeurd dat ze in het hellevuur van de kachel terechtkwamen . Dat is dan meestal in de tussenseizoenen als ’t baasje weer bezig is met “vuurkestook” in de kachel om het ’s avonds gezellig warm te maken in huis.

Omdat  we de laatste dagen weer flink wat hinder hebben van teken, voornamelijk na de wandeling is ons baasje naar d apotheek geweest om nog maar eens een frisse verse doos Frontline Combo 20-40 kg gaan halen. Dat krijgen we vanavond in onze nek of tussen de schouderbladen. Dan is Hera terug van de jachttraining en zwemmen is niet bevorderlijk voor de lange werking van dat spul.

We lazen daarstraks dat op het blog van  https://blog.seniorennet.nl/max_en_bente/ dat daar ook aandacht gegeven is aan het tekenprobleem en de gevolgen zoals de ziekte van Lyme. Lees maar ens daar…

Belle & co

Een kameraad van ’t baasje…

Die stuurt ons een foto van het cadeau dat hij laatst voor zijn verjaardag van zijn madam kreeg. Blijkbaar is hij er niet erg blij mee, zo te zien aan de bijhorende tekst.

Benieuwd naar de commentaar van ons baasje ?

Ze hebben de Joris goed bij zijn pi..je  !

Belle & co

Mijn vrouw heeft me een cadeau gekocht welk ik niet erg waardeer....

Hallo Veussel,

Hoe gaat het daar ginder met Jan en Simonne?
En wanneer vertrekken jullie terug naar la douce France?
Hoe staat het met de grote 3? Nog altijd even zot, lief, pikkedieverig?

Hier in Minderhout gaat alles naar wens.
Luna is een zaligheid om in huis te hebben al heb je soms zo wel eens het gevoel dat je liever een haar nek zou willen #(*!)$(!*!*_)!*$)*$)*)_!)_+!#_@# of zoals Homer Simpson altijd tegen Bart roept:'Why you little .......'

Luna blijft nog steeds een 'haantje de voorste' maar tegelijk ook een 'heldin op sokken' als het erop aankomt. Met de Dalmatiërs van de achterburen heeft ze al uitgebreid kennis gemaakt. Als deze in hun tuin zijn, komen ze altijd eens zien of hun favoriete buurmeisje er ook niet is. Luna rent dan naar de draad om op zo'n 5 meter voor de draad een coute freine te geven omdat die 2 grote toch wel echt groot lijken. Vervolgens gaat ze zitten en wacht ze af tot we komen om mee te gaan. En natuurlijk zoals elk baasje doe je dat ook ... in het begin. Nu wij echter tot de weken van verstand gekomen zijn en we vinden dat miss Luna dat wel alleen af kan (ze wordt immers een grote meid), moet ze het in haar eentje klaren en daar is ze nog net niet klaar voor. 1 uitzondering: als de achterbuurman roept (volgens mij heeft ze een oogje op Koen) want van alle mensen in onze omgeving is hij toch wel haar favorietje. Ze krijgt meestal ook wel een koekje.
Het is duidelijk dat ze geen bang heeft van vreemden want iedereen die haar aanhaalt, wordt getrakteerd op haar erg lieve zijde ... likjes geven.

We hebben wel gemerkt dat we Luna wat moeten beschermen tegen zichzelf. Ze geeft zich nooit en wil steeds meegenieten van elk moment. Dat resulteert dan soms in een baldadige pup want als ze moe wordt, is het net een baby, die zeurt ... blaffen (en wij dachten dat Drentjes dat niet deden ), handen bijten, broek bijten, tenen bijten ... niets is dan nog veilig voor de Luminator. Met schade en schande besef je dan als baasje dat er al eens iets eerder naar binnen moet gegaan worden. Eens binnen, geen probleem, ze gaat liggen en slaapt net een prinsesje.
Ook 's nachts gedraagt ze zich voorbeeldig. Ik weet niet of ze het moeilijk vindt zich aan te passen aan onze wisselende diensten want soms gaat het licht in de keuken wel erg vroeg aan. Ze geeft in ieder geval niet de indruk dat het haar iets doet. Na een plasje en een kakje, legt ze zich ofwel op de kamer als er iemand thuis is en anders voor haar bench in de keuken.
Dus hier geen problemen met binnen plassen of slaaptekort (behalve dan verleden nacht) en de rommel die Kiet gemaakt heeft, hebben wij al gehad .. alleen geen foto natuurlijk. Zo zie je maar. Als ik de verhalen van de anderen lees, merk ik toch dat we over hetzelfde nestje spreken.

Morgen moet ik zelfs op les in de hondenschool ... want daar moeten de baasjes eerst komen. Ach, we zien wel. Haar spuitje krijgt ze deze week nog en dan gaat de dierenarts nog eens nakijken hoe het met haar ontstekinkje is. Wij vermoeden goed want de zalf zal haar werk wel gedaan hebben langs de buitenzijde maar ook langs de binnenzijde. Luna heeft er niet beter op gevonden dan zondag, terwijl de baasjes even weg waren bij de buren, haar tube Bactroban op te eten (heeft ze toch iets van Belle - de pikkedief ).

Wandelen met Luna is een zaligheid. Ze trekt maar daar trainen we op (net zoals Luc nog ni opgeven he) en ze doet het graag. Ook daar pakken we haar bij het terugkomen op want als het aan Luna ligt dan wandelt ze vrolijk terug naar huis ook.

Een echte Drent is ze zeker. Het jachtinstinct van papa Ferron zit er al in hoor, dat heeft ze eergisteren bewezen. Wanneer Luna een steen of takje in haar mond neemt (om op te eten) gaat ze altijd van je lopen. Maar eergisteren kwam ze zo fier als een gieter 's morgens op me af met iets in haar bek. Ze ging netjes zitten en nadat ik haar muil met wat overredingskracht had open gekregen, bleek er een dood vogeltje in te zitten. Je weet wel zo'n platteke dat uit de nest gevallen is. Nochtans kijkt ze uren naar levende vogels en gaat ze die niet achterna. Mieren daarentegen ... is da ook iets voor een Drent of is dat een afwijking?

Het autorijden gaat weer net iets minder maar toen we afgelopen zaterdag aan het water gaan wandelen waren en we haar vrij lieten lopen, liep ze onmiddellijk het water in. En niet alleen pootje baden hoor. Gevolg, 1 Drent aan de wasdraad bij thuiskomst en 1 hoes van haar mand ook want een klein beetje eten van 's middags was er ook uitgekomen.

1 ding is zeker. Sinds Luna wordt hier bewuster geleefd ... wanneer het niet regent, zitten we buiten, genieten van de capriolen van onze en -nog steeds ook - jullie Drentje.
Ja Simonne had gelijk ... pupjes kijken is leuker dan naar tv

Ik stuur nu alvast een paar foto's maar alle foto's met de grote 3 krijg ik niet in 1 meel.


Grtsss from Lesswood

Inge

Morgen studiedag…

Voor Hera althans, we beginnen morgen voormiddag met een les bij de broers Rony  en Marnix. Daar gaan we terug, of nog eens de “zit en blijf” oefenen. Dat moet er in zegt het baasje want het is essentieel voor de jachttraining.

Vorige week ging het best behoorlijk maar toch wil ons baasje er nog wat aan werken en Hera blijkt ook deze oefeningen nu heel wat prettiger te vinden dan destijds toen ze nog echt pup was.

Morgen avond gaan we dan weer trainen in Arendonk, jachttraining zegt het baasje. Er zijn nog Drentjes, Joris is er haast elke week, maar “den Tuur” hebben we al eventjes niet meer gezien. Dan laten we maar aan de Viszla’s zien hoe Drenten het ven overzwemmen.

Het baasje denkt dat we morgen een apport uit water gaan oefenen. Dat zou plezant zijn, dan kan zijn “kleine meid” elke avond aan de amfibievijver een zwembeurt krijgen !

We zien wel wat het gaat worden, en één ding is zeker, we houden jullie op de hoogte !

Belle & co

Tragedie

Koning Albert II bezoekt in een lagere school het 4e leerjaar.
Ze zijn daar net aan het discussiëren over de betekenis van bepaalde woorden. De leraar vraagt aan koning Albert II om de discussie te leiden over het woord 'tragedie'.
De koning vraagt aan de klas of er iemand een voorbeeld kan geven van een tragedie. Een jongen staat op en zegt "Als mijn beste vriend de straat oversteekt en hij wordt doodgereden is dat een tragedie." "Nee", zegt de koning, "dat is geen tragedie maar een ongeval."

Een meisje doet ook een poging: "Wanneer een schoolbus met 50 leerlingen erin, in een ravijn rijdt en iedereen is dood is dat een tragedie."

"Nee", zegt de koning, "dat is geen tragedie maar een groot verlies."

Heel de klas zit stil te kijken maar koning Albert II dringt aan: "Is er dan niemand die een voorbeeld kan geven van een tragedie?"

In de hoek van de klas zit Jefke. De meester slaat al zijn ogen ten hemel en luistert gespannen wat Jefke zal zeggen! Bedeesd zegt deze : "Als een Belgisch legervliegtuig met gans de koninklijke familie aan boord, door een raket van Osama Bin Laden wordt geraakt en daardoor helemaal vernietigd wordt? is dat een tragedie."

"Fantastisch", zegt koning Albert II, "kun je me ook uitleggen waarom dat een tragedie is?"

"Wel", zegt Jefke, " omdat het geen ongeval is en zeker geen groot verlies !!!

L.M.

Het verschil …

Gisteren was er op het blog van Marian, het Max en Bente blog een interessant item te zien. Marian was met de 12 weken oude Kiki, op bezoek geweest bij Willeke Loots en haar zes Drentenpupjes. Die pupjes zijn inmiddels bijna zeven weken oud.

Als je dan de evolutie ziet in gestalte van de pups op enkele weken tijd, dan sta je toch wel echt verbaasd.

Wanneer je dag in dag uit met je eigen hondjes bezig bent zie je die verschillen en groeifases ongemerkt voorbijgaan. Het is pas wanneer je geconfronteerd wordt  met pupjes van hetzelfde ras hoe ze groeien in enkele weken tijd.

Dus aan de eigenaars van onze pups, en ook aan de toekomstige eigenaars van de pups van Willeke, zoals Annoek bvb, geniet van je pupjes met volle teugen want voor je het weet zijn het pubers die je van tijd tot tijd het bloed van onder je nagels krijgen!

Maar zo ver zijn we nog niet, Kiki is anders wel goed op weg om de lievelingsdrent van half Nederland te worden met haar apen- of zijn het toch Drentenstreken.

Voor de volledige story van het bezoek bevelen we je Marian’s Blog aan:

https://blog.seniorennet.nl/max_en_bente/

Belle & co

Mailtje van Gonda over Kyra-Belle…

Wat is er fijner voor een fokker dan regelmatig op de hoogte worden gehouden de evolutie van “onze” puppies. Gonda is hier wel een voorbeeld van. Die zegt al foei tegen zichzelf als ze ons een week niet gemaild heeft. Op het Drentenforum volgen we haar en Kyra haast elke dag. Ook van Kiet en Kiki hebben we dagelijks bericht via hun blog waarvan je de adressen in de rechtse kolom bij de favorieten kan vinden. Maar ook de andere eigenaars melden ons ter gelegener tijd nieuwtjes van hun schatten.

Hieronder de volledige mail van Gonda over Kyra

Jan

Sent: Monday, May 23, 2011 9:14 AM

Subject: Kyra update

Hallo Jan en Simonne,

Het is al weer even geleden dat we iets van ons hebben laten horen… foei!

We zullen maar zeggen: geen nieuws is goed nieuws.

Zaterdag zijn Kyra en ik voor het eerst naar de welpencursus geweest (de puppycursus start binnenkort als er een klein groepje is). Dat was spannend!

Eerst moest ze al mee in de auto, wat ze toch nog steeds niet echt heel leuk vindt, maar daarna… Oei! Wat waren er veel hondjes en wat was er veel te zien, snuffelen etc etc. Er waren nog twee honden van 12 weken, een Herder en nog een ras wat ik niet ken. Zij hadden allebei al 2 lessen gehad en dat was wel te merken. Pfff terwijl Kyra thuis constant aandacht voor me heeft lukt het me daar net om een paar seconden aandacht van haar te krijgen J Die oefeningen gingen dus niet goed (aandacht krijgen en lopen aan de riem zonder trekken) Ja het is een echte Drent! Dan zie je wel verschil met een Herder.

Maar…. Thuis hadden we al geoefend op zit en af. Daarin was Kyra het beste! Zeker het af, dat konden de anderen nog helemaal niet!

Daarna was ze helemaal bekaf. Toen ze thuiskwam haar wat te eten gegeven en daarna is ze in slaap gevallen en heeft 3 uur geslapen. Toen weer even wat gegeten en gewandeld en weer een uur of 4 geslapen… Daarna geholpen met boodschappen opruimen! Ik heb je net de foto’s verstuurd…

Ondertussen slaapt ze al van half 12 tot half 7. Om half 7 moet ze echt wel nodig plassen, maar als je haar daarna meteen weer terug in de bench doet vindt ze het niet heel erg om nog even tot half 9 te slapen. Dus wij kunnen op zondag zelfs al een beetje langer blijven liggen!!! Tja ook de baasjes moeten een beetje verwend worden he?

Verder weinig nieuws vanuit hier. Ze doet het eigenlijk hartstikke goed, ze heeft het naar haar zin en wandelen vindt ze geweldig. Ze begint ook echt al door de struiken heen te struinen en zo.

Ook groeit ze goed en vooral hard! Je ziet haar echt veranderen. Ze weegt nu ongeveer 10 kilo. De tekening op haar rug is wel erg veranderd, is niet meer zo herkenbaar. Dat wordt nog lastig als het hele nest bij elkaar is!

Eten gaat ook goed nu, vooral haar avondeten vindt ze erg lekker. Ze krijgt dan vers vlees met brokjes.

Hoe gaat het bij jullie? Missen jullie ze nog of begint het al een beetje te wennen? Jullie hebben wel je vrijheid weer terug!

Groetjes Gonda, Anton en Kyra (met een dikke knuffel)

Antwoord op enkele reakties…

Aan Marian en Jil, ons Belle hebben we destijds, toen Bas nog leefde eens voorgesteld van een firma op te richten “verenigde graafwerken de twee Drenten” met als doelstelling de gesloten steenkoolmijnen terug nieuw leven in te blazen.

Door de mindere vraag naar steenkool graven ze nu maar konijnenpijpen en dergelijke uit. Die verbouwen ze van gewone konijnenpijp naar luxepijpen met een indrukwekkende inkomhall. Blijkbaar doen ze dat goed want we hebben nog nooit van enig konijn klachten gehad !

Vermits we hier in de tuin geen konijnen hebben (wel af en toe een verdwaalde eekhoorn) blijkt toch de doelstelling te zijn dat ze ooit in China gaan uitkomen. Dit gebaseerd op hun gedrevenheid in het graven. Wij laten ze maar doen in de wetenschap, als ze het daar bekeken hebben, zullen ze rap terug zijn !

Aan Annoek (hier stond eerst Herma, sorry Herma)… No way ! Nog geen nestje puppies voor ons Hera. Wij hebben onze normen in het fokken en daar houden we ons aan. Wij fokken niet voor de teefjes drie jaar oud zijn. Hera is op dit moment maar 2,5 jaar en in onze ogen nog niet volledig uitgegroeid, ook mentaal zien wij er nog te veel de “kleine meid” in.

Het is trouwens nog niet echt zeker want nog geen enkele maal is de interval tussen twee loopsheden zo kort geweest. (7 maanden). Wij hebben ook nog geen enkel onderzoek laten doen in voorbereiding tot het laten dekken van Hera. Nog geen HD, PRA of von Willebrand disease , maar we denken er wel aan van dit kortelings in orde te maken. Dit omdat er toch al twee aanvragen zijn voor eventuele pups uit het volgende nestje. We hoeven deze mensen ook niet in het ongewisse te laten als het eventueel niet mogelijk zou zijn om gezondheidsredenen.

Er komt wel wat bij kijken vooraleer je een beslissing neemt om te gaan fokken !

Belle & co

Zotte Belle…

Je snapt ze soms niet die zotte Belle, moeder van 15 maar soms zo zot als “Leuven foor”.

Staat ze hier die “joeng” van haar uit te dagen om als gek door de tuin te crossen alsof hun leven er vanaf hangt. Of het zo goed voor de tuin en huis is betwijfelen de baasjes sterk, maar ze doet maar.

Ze is in elk geval bekomen van de vier zware maanden die ze achter de rug heeft. Eerst twee maanden drachtig van negen pups en daarna nog acht weken die negen pups met de beste zorgen groot brengen. Nadien mag je eens goed zot doen zeggen de baasjes.

Overigens de zorgen voor die andere twee “pups” van haar, Hera en Heros gaat ook nog altijd door. Zo vermoedt het hoofdbestuur dat Hera kortelings loops gaat worden. Belle likt “die klein” zo’n twee tot driemaal daags netjes van kop tot teen. En Hera … die laat zich dat heel goed welgevallen.

Echter als Heros met zijn snuffel in de buurt van haar staart komt krijgt hij een snauw en een grom… De sukkelaar meent het minstens even goed als hun beider moeder, maar Hera zal wel vermoeden dat Heros met een achterliggende gedachte komt aandacht geven !

Ondertussen zit zotte Belle weeral met haar kop onder de grond, bezig met een pijp richting China te graven.

Belle & co

Hééél lekker !

De baasjes zijn voor het tweede weekend op rij nog eens een stapje in de wereld gaan zetten. Hier ten huize wil dat zeggen in één of ander restaurant de beentjes onder tafel gaan steken.

Ditmaal was het op de grens van de provincie Antwerpen en Limburg te doen. De baasjes komen daar misschien al wel twintig jaar in het beste rib-house tussen Oostende aan de Noordzee en Vladivostok aan de Japanse zee. De naam… “de zeven heerlijkheden” op de grens van Mol Rauw en Lommel.

De porties zijn van die aard dat het vrouwtje steeds te veel heeft om op een fatsoenlijke manier van te kunnen genieten. Dus komt daar steeds het plastiek zakje boven om de overschotjes in op te begen om mee naar huis te nemen voor ons natuurlijk .

En gesmuld hebben we, ’t baasje heeft zelfs een foto genomen van wat het vrouwtje en Viv hadden overgelaten voor ons.

Als er nu nog eens vragen zijn over hoe het komt dat onze vacht zo blinkt dan staat hier in vorige alinea het antwoord, Pedigree brokken en ribben uit Lommel. Zagen jullie maar eens bij jullie baasjes dat zij daar ook gaan eten en wat meebrengen. De baas, "de Marc" geeft gerust een plastiek zakje om de overschot in op te bergen als je zegt dat “nonkel Jan” het gezegd heeft dat ze daar maar eens moeten gaan eten….

Belle & co