Opmerkzame Louis…

Stotteraar

In een pub zit een stotteraar met als gezelschap een vervaarlijk uitziende rotweiler.
Een andere stamgast vraagt hem hoe oud dat beestje wel is.
D...dd...dr..drdr.. drie jj...jaar hakkelt de man.
De stamgast vraagt hem of de hond zou bijten als hij hem wilt aaien.
Nn..nn...nnn....ne..nene..ne.....
waarop de stamgast zijn arm al uitsteekt naar het beest en die bijt hem prompt in zijn vingers.
Verdorie, ik dacht dat je zei NEE, dat hij niet ging bijten!!
ne...ne...nene...ne..nenen..negen op de tien keer wel! zei de stotteraar .

L.M.

Gelukkig…

Gelukkig kunnen we zeggen dat alles goed gekomen is met de oma van onze pupjes. Roswitha meldde einde vorige week dat haar Felis, haar dubbele wereldkampioen met een gekwetst oog was thuisgekomen na een rondje lopen naast de fiets.

Roswitha kondigde dat aan op het Drentenforum en plaatste er ook enkele foto’s bij van Felis in “geschonden” toestand. Fraai zag het er in elk geval niet uit en ook bij ons baasje kwam de opmerking dat hier werk voor specialisten zich aandiende.

Ook voor Roswitha, die leeft voor haar trio, haar kennel noemt niet voor niets “van Dentenpassie”, was het tijd om aan de alarmbel te trekken. Een eerste bezoek aan de dierenarts bracht niet veel helderheid wat betreft de oorzaak van het euvel, en dat heeft zo dan weer zo zijn gevolgen voor de behandeling van de ziekte/kwetsuur.

Na de nodige zalfjes en druppeltjes werd dan ook raad gevraagd bij de diergeneeskundige faculteit van de universiteit van Utrecht en ook bij een specialist in Duitsland.

Geen van alle kon zo dadelijk zeggen wat de oorzaak was maar een sterk vermoeden wees in de richting van haartjes van de eikenprocessierups ! ! !

Ondertussen meldde Roswitha gisteren, dat na een week van bang afwachten, bij momenten vreesde men dat Felis haar oog zou verliezen, alles terug in orde aan het komen is. Felis gaat volledig herstellen is de prognose !

Je zou voor minder OEF ! zeggen na zo’n bange week van problemen. Het komt terug goed met de oma van Kiki, Kyra, Luna, Kato, Kiet en de rest van de roedel.

Belle & co

De heel lekker machine…

Gisteren heeft het baasje bij Brouwland in Beverlo een droogoventje gekocht. Zo een apparaat om kruiden en fruit te drogen. Ook vlees kan er in gedroogd worden en daar hebben wij natuurlijk meer interesse in dan in gedroogde bieslook of gedroogde appelchips.

Marian, het baasje van ons Kiki heeft ook zo’n “lekker machientje” en daar profiteert juffie Kiki meer als normaal van. Ook wij gaan dan binnenkort in Frankrijk ook van die lekker snoepjes krijgen als beloning of als desertje.

Ook de baasjes gaan appeltjes drogen, nadien peren, en tussendoor “zongedroogde”, zuiderse tomaten… Het baasje zegt dat hij nu al het water in zijn mond krijgt bij de gedachte alleen al !

Met dat drogen heeft hij een heel bepaald doel voor ogen. Tijdens volgende winter gaat hij geen dikmakende chips uit de zak meer snoepen, maar wel van die zelfgedroogde appel en perenchips. Hij is van mening dat hij daardoor volgend jaar in de lente terug een Johnny Weismuller figuur gaat hebben. Wij weten wel beter en zeggen nu al dat het enige wat  we gaan merken de kreet van Johnny gaat zijn… De Tarzankreet, maar nu van ontgoocheling  !

Na de zomer gaan we in elk geval een heleboel bokalen met gedroogd fruit en kruiden in de kast vinden. Ons baasje kijkt er alvast naar uit, de rest van het hoofdbestuur kijkt kritisch toe…

Belle & co

Enkele jaren geleden toen er nog grenzen waren…

Vijf Nederlanders in een Audi Quattro arriveren bij een Belgische grenspost.
Daar worden ze gestopt door beambte Sjefke die zegt:
'Het is illegaal om vijf mensen in een Audi Quattro te vervoeren;
Quattro betekent vier.'

'Quattro is alleen de naam van de auto,' antwoordt de bestuurder.
'Je kunt er best vijf mensen in vervoeren.
Wil je de papieren zien!!!!'

'Dat zal weinig verschil uitmaken,' antwoordt Sjefke.
'U hebt vijf mensen in uw Quattro en U breekt daarmee de wet.'

De Nederlander wordt ongeduldig en zegt:
'Zou je je baas kunnen roepen?
Ik zou graag met iemand willen spreken die verstand van zaken heeft.'

'Sorry,' antwoordt Sjefke, 'Agent Versmulders heeft het nu te druk
met twee Duitsers in een Fiat Uno.

L.M.

Wat een interessante zus…

En hoe lekker dat ze ruikt op dit moment…! Mijn zus is na weken twijfelachtig taffelen toch aan het “druppelen”gegaan.

Voor een jonge reu zijn er niet veel lekkerder geuren als een jong loops teefje. Geen moment laat ik mijn zus alleen in deze toestand. Er moet geen enkele andere reu toenadering zoeken bij ons Hera of hij krijgt het met mij aan de stok.

Nu ben ik al even vrij beschermend naar mijn teefjes toe, “ons moe “ en mijn zus worden goed beschermd door mij. Niet dat ik me agressief gedraag maar andere reuen worden toch wel aangeraden “op een ander” te gaan voor hun lusten !

Hera laat het zich goed welgevallen de zorgen die Belle en ikzelf aan haar besteden op dit moment. Belle likt zo’n twintig maal per dag ons Belle netjes, en als er al eens ergens een drupje valt ben ik  als eerste bij om alles netjes te likken. ’t Vrouwtje heeft nog niet eens met de opneemdoek moeten ingrijpen om een druppeltje te verwijderen, goed van ons hé.

Het eige watwij zelf niet kunnen doen is het lakentje in Hera haar bench verwisselen en wassen. Daar hebben we ons vrouwtje en onze Miel nodig . Eigenlijk heet die Miele, en is van Duitse afkomst, maar die is hier in dienst om alles te wassen. Een nadeel van onze Miel is wel, als die aan het werk is geweest dan ruikt ons Hera haar bench lang niet zo lekker meer….

Heros,

de beschermer van teefjes

De laatste jachttraining…

Vanavond hadden we voorlopig de laatste jachttraining van dit seizoen. Vanavond was het weer de beurt aan Heros. Hera is dan wel over haar rugletsel heen maar een loopse teef in contact brengen met een stel reuen, daar staat geen enkele trainer op te wachten.

Vermits Heros maar twee van de twaalf lessen heeft mee gevolgd mag je er ook geen al te hoge verwachtingen van hebben. Maar toch volgde hij goed aan de voet, apporteerde hij de dummy eend. Maar zijn hoogtepunt volgde wanneer hij de zwaaikom van het kanaal mocht inspringen. Heros en water, ze zijn voor elkaar gemaakt. En hoewel hij daar niet echt moest zwemmen heeft hij zich te pletter geamuseerd.

Wel tien meter loopt hij met z’n kop onder water, en dan nog wel in volle vaart, Waaran hij zich staat te schudden alsof hij gans Arendonk wilde nat maken !

Achteraf zijn de baasje nog een pintje gaan pakken in ’t “Paradijs”. Het weer was mooi genoeg om een terraske te doen. Ondertussen zijn er al plannen gesmeed om in september een vervolg te breien aan deze training. En je kan het al wel raden… ons baasje heeft zich al kandidaat gesteld om mee te doen…

Belle & co

Belg met 2 hollanders...Schitterend

Een verademing…

Het gaat toch allemaal zo snel op en af tegenwoordig. Zaterdag laatsleden vond gans de familie dat An het niet getroffen had op haar trouwdag, het miezerde gans de dag met afwisselend een buitje.

Zondag was het al helemaal droog maar nog niet echt zonnig. Maandag en dinsdag waren dagen waar ze in de tropen van zouden blozen. “Niet te doen joeng vandaag” was een geijkte uitdrukking op de (voorlopig?) warmste dagen van het jaar.

Gisteren in de namiddag hebben we dan de eerste bui gehad, van die paar druppels ’s morgens praten we niet meer. En dan kwamen de serieuze zaken op ons af, een goei stortbui, donder en bliksem waar we naar zitten kijken hebben met de honden, en dan daarna de frissere temperaturen. Die werden dan het eerste moment als koud ervaren na die broeierige hitte.

’t Baasje heeft verschillende malen gezegd tegen ons of we nu niet liever een hinese naakthond waren in plaats van een Drent met een pelsen frakske ?

Maar deze morgen was het allemaal “dik in de sjakoche” ! (dik in orde, sjakoche =dames  handtas, dit voor de NL lezers) lekker fris buiten, alles proper gespoeld, de bloemetjes terug wat hemelvocht gekregen en de hondjes kunnen terug regenwater drinken à volonté. We hadden het vannacht al gemerkt dat het lekker koel geworden was, en we verheugden er ons  dus ook al op om vandaag eens goed te kunnen ravotten zonder haast dood te vallen van de hitte. Je zal ons vandaag niet horen klagen .

Belle & co

Onweer…

Uiteindelijk zal het er toch nog van komen. Op de buienradar kondigde het slechte weer zich deze morgen al aan en uiteindelijk is het ook acht uur geworden, zij het met 12 uren vertraging.

Het beloof er stevig tegenaan te gaan. Zojuist was ik nog met de baasjes in Viersel bij mijn pupje Kibbels toen daar het onweer begon. We zijn dan snel naar huis gekomen want Hera en Heros zaten alleen en in hun bench.

Nu liggen we met drie mooi rond ons baasje want daar voelen we ons veilig. Het baasje kijkt evenwel niet naar ons om. Ondanks dat ze buiten stevig aan de takken van de bomen rukken en ze de ene flash na de andere afvuren laat onze baas niets van schrik blijken. Blijkbaar is dat gerommel aan de hemelpoort toch afkomstig van een vrachtwagen kasseien die ze daar aan het afkieperen zijn. Dat was toch steeds de uitleg van de bompa, die deed niets liever dan laadbakken kasseien afkieperen om de baan te herstellen !

Hopelijkis het straks na het onweer een beetje gezelliger weer dan deze namiddag. ‘tBaasje vertelde dat hij al begon te zweten als hij nog maar een balpen vastnam, dan had hij nog geen woord geschreven en dan lekte het zweet al uit zijn kortgeknipte haren. Als het dadelijk over is dat onweer , dan gaat ons baasje nog even mee naar het bos zegt ‘m. Gewoon om een beregend kletsnat bos te ruiken. Daar fleurt hij helemaal van op is zijn uitleg.

Belle & co

Het cadeautje voor mijn vrouwtje.

Ga ik vorige zaterdag een juwelierszaak binnen,

kijk wat rond en zie plots een prachtige diamanten armband liggen.

Wanneer ik voorover buig om het sieraad achter de toonbank van naderbij te bekijken,

ontglipt mij plots een windje.

Ik kijk schichtig om mij heen in de hoop dat niemand iets gehoord heeft.

Jammer genoeg staat er net de knappe verkoopster achter mijn rug,

ze begroet mij vriendelijk alsof er niets aan de hand is en geeft deskundig uitleg over het juweel.

Nog altijd lichtjes rood aangelopen en in verlegenheid, vraagt ik de dame hoeveel deze armband nu juist kost ?

Flegmatiek antwoordt de verkoopster:

“Mijnheer, als je al een windje laat bij het bekijken van het juweel,

ga je zeker in je broek schijten als je de prijs hoort !”

L.M.

Loops…

Na haast vier weken “aanmodderen” is het zo ver, ons baasje zijn “kleine meid” is voor de derde maal in haar jonge leven loops.

Volgens de normen van het baasje zou ze nu mogen gedekt worden en haar eerste nestje krijgen . Maar ’t baasje zegt niet voor niets tegen Hera zijn “kleine meid”. ’t Baasje is van mening dat ze er nog niet rijp of klaar voor is. In zijn ogen is ze nog te onvolwassen.

Intussen laat ze zich goed “soigneren” door Belle en Heros. Die likken haar te pas en te onpas zuiver. Als ze het zelf zou willen hoefde ze zelf niets te doen aan haar toilet maken.

Eindelijk is het dan zover, haast een maand zien dat er wat op komst is en wanneer het dan niet doorkomt blijft het oppassen tijdens de wandelingen. Het is bij Hera zo onduidelijk allemaal, comfortabel is het helemaal niet. Niet voor haar, maar ook niet voor het hoofdbestuur.

Als er nog een nestje komt met Hera dan zal dat een dekking worden in februari met pupjes die juist voor het zomerverlof naar hun eigenaars mogen. Maar voor we zover zijn staat er voor haar nog flink wat onderzoeken op het programma die alle goed moeten zijn.

Ook voor de baasjes staat er dan nog heel wat opzoekwerk voor de deur, maar dat is nog allemaal “toekomstmuziek”. We zien wel hoe het verloopt en jullie kunnen het hier van dag tot dag volgen, dat is alvast beloofd.

Belle & co

Hot, hot & hot…

En wie er in gaat wandelen is z.t ,  … Dat zou een actueel nieuw rijmpje kunnen zijn, daarenboven is het een waarheid als een koe.

En toch zijn we een toerke gaan wandelen, door het bos, terwijl het baasje angstvallig de stammen in ’t oog hield op zoek naar rupsen uit Echternach. Of waren het gewone processierupsen ?

Wij hebben er alleszins geen gezien tijden sonze wandeling. Maar het baasje oordeelde dat er toch wat schaduw nodig was om zijn koppel jonge Drenten te kunnen in de hand te houden gedurende de wandeling . En ’t is gelukt, ’t baasje lekte wel uit van ’t zweet dat ‘m gelaen had bij het uitoefenen van zijn remkracht. Want zo zijn die Drenten dan ook weer, naar de stand van de zon en de thermometer hebben die nog nooit gekeken.

Ook hebben ze dan nog eens een duik mogen nemen in de amfibievijver. Daar staat het waterpeil zo laag dat zelfs Fifi hondjes er al niet meer in kunnen verdrinken.

Nog een geluk dat het in huis nog redelijk fris is, maar morgen gaat het baasje toch pas terug wandelen wanneer het donker is…

Belle & co

VIER WAARHEDEN:

1. als lopen gezond was, zou de postbode onsterfelijk zijn !!!!!

2. een walvis zwemt de hele dag, eet alleen maar vis, drinkt water en is toch dik !!

3. een konijn rent, springt en is vegetarisch. hij leeft maar 8 tot 10 jaar !!!!

4. een schilpad rent niet, springt niet, heeft nooit haast en komt altijd als laatste aan, en hij leeft ruim 120 jaar !!!

conclusie:

….oprotten met al dat sporten en diëten !!!!!

D.D.B.

Vier maanden al…

27 februari- 27 juni, vier maanden scheiden de ze twee data. Dat wil ook zeggen dat mijn negen pupjes vandaag al vier maanden oud worden. Het is nog wel geen verJAARdag maar toch houden we er aan van het even te vermelden en er een berichtje aan te wijden.

Dus gaan Kiet, Kody, Kwispel, Kyra-Luna, Kyra-Belle, Kiki, Kona, Kibbels en Kato waarschijnlijk wel iets lekkers extra krijgen vandaag.

Vier maanden geleden, het lijkt gisteren wel, was ik het middelpunt van de wereld met niets dan bezorgde mensen rondom mij. ’t Baasje en ’t vrouwtje, dr. Nelly en ook Hera en Heros waren bezig om het mij zo comfortabel mogelijk te maken terwijl ik met haast een regelmaat van de klok, één voor één, negen pupjes op de wereld zette.

Negen gezonde prachtpups die door mijn zorgen alle stevige opdondertjes zijn geworden ! Ook negen opdondertjes waarover hun baasjes regelmatig ons nieuwtjes toesturen  zodat we hen kunnen opvolgen met alle leed en plezier die pups eigen zijn.

Met plezier denken wij terug aan de tijd dat de baasjes apetrots op mij waren dat ik zo’n prachtmoedertje was in de verzorging en toewijding aan dat kleine grut, en ook aan de vier weken dat die pups hier in de tuin op het gazon (?) konden ravotten. Maar ook aan de talrijke bezoeken van de kandidaat pupeigenaars die telkens, soms lange, verplaatsingen moesten doen om hun oogappeltje te komen zien evolueren.

Wij van onze kant hopen in elk geval nog vele jaren berichtjes als deze te kunnen plaatsen voor alle puppies, opdondertjes, woelwaters, wieters, en wat voor troetelnamen ze al niet gekregen hebben !

Belle

’t Gaat haar beter…

Het gaat stukken beter met Hera haar rug, na een week betrekkelijke rust is zij best terug een vinnig hondje. Ons baasje denkt dat hij het zich inbeeld maar Hera voelt voor zichzelf aan dat, wanneer ze onnozele kuren uithaalt daar ook de gevolgen van moet dragen.

De jachttraining die we nog te goed hebben volgende woensdag, die gaan we aan Heros overlaten. Die zal daar ook niet neen tegen zeggen want die zag dat vorige week woensdag ook wel zitten, hoewel hij er niet veel van bakte !

Hier ten huize is iedereen tevreden met de ontwikkelingen van het genezingsproces van Hera. Blijkt nu toch dat consequent optreden en een dierenarts bezoek zijn vruchten afwerpt.

Wij hebben met ons Hera terug een blij pijnloos hondje in huis… Nu proberen ze nog een tijdje niet te laten springen en bruut te laten spelen.

Belle & co

Dit is écht een vuil mop.

Aan de universiteit moet een professor zijn nieuwe studenten vertrouwd maken met autopsie.

Hij begint zijn verhaal :
"Bij het verrichten van een autopsie zijn twee punten erg belangrijk :
Ten eerste mag je nergens bang voor zijn en je mag niets vies vinden."

Om dit te bewijzen stopt hij zijn vinger in de anus van het lijk

en likt hij vervolgens zijn vinger af.

De studenten moeten hem nadoen.

Om niet af te gaan

en in de gunst te staan bij de prof

doen de studenten hem stuk voor stuk na,

de vieze smaak en stank verbijtend.

De prof hervat zijn verhaal :

'Ten tweede is het belangrijk om oog voor detail te hebben.

Wie van jullie zag bijvoorbeeld

dat ik mijn middelvinger in het lijk stak,

maar mijn wijsvinger aflikte ?"

L.K

Hollandse puppynieuwtjes

Deze nieuwtjes maken het voor ons ook zo plezant, nieuws van het puppyfront, de opgroeiende mini-duiveltjes die het leven van de eigenaars elke dag weer opvrolijken.

Soms een probleempje in de aanbieding, een vraag om raad, of het vertellen van de grappen en grollen van de oogappels (tiens, daarjuist waren het nog mini-duiveltjes) .

Zo kregen we deze week berichtjes in de mailbox van Marian en Kiki uit Arnhem en van Gonda en haar Kyra uit Heijen beide uit Nederland.

Belle & co

Hoi Jan,

Ik had je laatst in een mail verteld dat Kiki zo bang was in het donker tijdens het laatste rondje. Nou,ik dénk dat het voor een groot deel getackled is!

Ten eerste heb ik inderdaad de route verlegd en ten tweede heb ik haar vaak dat groene tuig aan gedaan,en dat heeft denk ik goed gewerkt.

Ze wordt nu ook groter natuurlijk (geestelijk) en volgens mij kan ze dingen nu wat beter plaatsen.

Ben nog steeds hartstikke blij met mijn kanjertje!!!!!!!!!!

Hoi Jan en Simonne,

We hadden van de ouders van Anton een mooi kussen gekregen voor in de bench. Deze hadden we nog niet gebruikt omdat we de bench verkleind hadden. Nu was de oude mat zo erg kapot dat ik hem niet meer kon wassen, er kwam allemaal schuimrubber uit. Dus nu was het tijd om het nieuwe kussen in gebruik te nemen en de benchverkleiner er uit te halen. Maar dan begint het… probeer het kussen maar eens in de hoes te krijgen. Helaas was er niemand om te filmen, maar ik neem aan dat jullie je wel een voorstelling kunnen maken van iemand die met moeite probeert een kussen in een hoes te krijgen en daarbij geholpen/geplaagd wordt door een overactieve Drent die heeeel erg nieuwsgierig is en overal met haar neus bovenop wil zitten/liggen…. J J J

Natuurlijk moest ze hem meteen even uitproberen..

Daarna de benchverkleiner er uit gehaald en ook toen moest ze hem nog een keer uitproberen. Ze was even verbaast, hé mijn bench is groter! Maar het kussen is helemaal goedgekeurd!!!

Zie hier een intens tevreden pup…. Dadelijk nog Meneer Beer er bij en dan is het geluk compleet!

En zo kunnen jullie van een afstandje toch nog een beetje meegenieten van jullie dondersteen (zoals wij haar regelmatig noemen…)!

Dikke knuffel,

Gonda, Anton en Kyra

Mooi…

was het deze middag in de trouwmis van “An van ons Carine”. Een trouwerij in grote stijl met klasse. In de stijl van “comme il faut” met een vader die zijn dochter nog uithuwelijkt en die samen aan de kerk in een spijtig genoeg, gesloten, witte cabrio arriveren.

De eieren voor de arme Klaren waren niet in verhouding tot wat de boer die water voor zijn akker nodig had bij de nonnekens had binnengebracht, die had er misschien nog wel een stuk mager spek bij gedaan ?

De parochiekerk van het H.Hart is op zich al een mooie gotische kerk en daar verzorgde de fanfare “het werk der toekomst” uit Beerse de live muziek. Reken daarbij dat de kerk een akoestiek heeft van een concertzaal dan kan je de kippenvel momenten al wel voorstellen.

Reken er dan nog de romantiek bij van het jonge koppel waar het allemaal om draait en dan worden er langs alle kanten zakdoeken boven gehaald.

En het blijft nog altijd zo, één foto zegt meer dan duizend woorden, hier enkele foto’s. Straks moet ons baasje nog naar het huwelijksfeest. Hij heeft zijn dansschoenen nog maar eens extra gepoetst en ’t vrouwtje “staat ook in ’t nief” zegt het baasje.

Wij hebben vanavond thuiswacht… iemand moet er toch voor have en goed passen zeggen wij dan maar !

Belle & co

Regen…

Het baasje zijn zus zal te weinig eieren naar de Zusters Arme Klaren in Turnhout gebracht hebben ons gedacht. Het was de bedoeling dat d zusters voor een zonnige dag zouden bidden, maar ons baasje zegt dat er een boer meer eieren heeft gebracht omdat die regen nodig had voor zijn gewassen.

Nichtje An haar huwelijksdag zal dus een natte dag worden, foto’s onder een paraplu en natte voeten in de witte schoentjes… Niet echt waar de familie op gehoopt had.

De foto’s van het kersverse echtpaar gaan ze nemen in de buurt van “ons” bos. Hey is dus opletten dat we er niet te veel in de buurt gaan loslopen straks na de mis wanneer de foto’s gaan genomen worden. Opspringende Drenten kunnen ze missen als heel erge kiespijn. Toch zeker al die dames in hun lange feestkleding zijn niet happig op drie Drenten die daar familie die ze maar al te goed kennen zien poseren voor iemand met een (duur) Kodakske.

Straks geven we enkele foto’s van An en Glen, we hopen op stralende foto’s, zowel van het bruidspaar als van de zonovergoten omgeving, maar dan zullen de zusters toch dringend een versnelling hoger moeten schakelen met hun gebeden zo te zien !

Belle & co