Alsmaar beter…

Bij de tandarts...

Een man komt bij de tandarts en na een kort onderzoek vertelt de tandarts
hem: "Deze tand moet eruit. Ik geef je een spuitje om te verdoven en kom zo
dadelijk terug."
De patiënt grijpt de tandarts bij de arm en zegt: "Niet doen, ik haat
naalden en ik weiger een spuitje !"
"Geen probleem," zegt de tandarts, "dan gebruiken we een beetje lachgas."
De patiënt protesteert opnieuw: "Absoluut niet, ik blijf er dagenlang ziek
van. Ik weiger het lachgas!"
De tandarts verdwijnt even en komt terug met een glas water en zegt:
"Hier neem dit pilletje."
"Wat is het ?" vraagt de patiënt.
"Viagra." zegt de tandarts.
De man kijkt verrast: "Zal dit de pijn verzachten ?" vraagt hij.
"Nee," lacht de tandarts, "maar dan heb je iets om vast te houden terwijl ik
je tand eruit trek...".

L.M.

Dag moe,

Nog eens even een update van één van onze pupjes, lees hier de laatste ontwikkelingen van Kyra-Luna in Minderhout

Dag tante Hera, nonkel Heros en natuurlijk ook Jan en Simonne,
Omdat mijn baasjes wat verlegen zitten om tijd, heb ik de laptop nog eens onder mijn voorpoten gelegd.

Hier in Minderhout gaat alles zijn gewone gangetje. Het is een typisch Belgische zomer als ik de baasjes mag geloven. Regen, nog meer regen en als ik Frank en Sabinne op tv zie, lijkt het alsof wij steeds in 'hier en daar' wonen. Zij zeggen altijd dat het 'hier en daar' wat gaat regenen. En omdat het hier altijd wat regent, kan ik niet zo goed volgen dat wij in Minderhout wonen.

Na de verbouwingen zijn de baasjes weer aan het werk gegaan. Tijdens die verbouwingen hebben wij gelogeerd bij vrienden van de baasjes. Die hebben een tuin, die er altijd netjes bij ligt en niet Luminator-vriendelijk is. Alles is mooi aangelegd, dus mocht ik ook nergens graven. Ook de vijver was geen speelterrein voor mij. Dat had ik de eerste avond al door. De baasjes hadden mij wel uitgelegd dat er een draadje rond de vijver was gespannen voor de reigers weg te houden maar ik ben ook zo'n hondje met een eigen willetje (of moet ik zeggen dat ik ook zo'n Drentje met initiatief ben). De eerste avond heb ik echter kennis gemaakt met die draad. Ik heb toen zo'n optater gehad, dat ik de vijver de volgende week dan maar goed ontweken heb.
Het leuke daar was dat de baasjes elke avond 3 keer met mij gingen wandelen. Ik had ze nl wijs gemaakt dat ik geen p&p in de tuin wou doen. Die heb ik toch goed beet genomen want toen de baasjes de laatste dag de tuin aan het harken waren, hebben ze overal kakjes van mij gevonden ...
Het baasje zei dat het een goede test was voor september als we op verlof gaan, want dan moet ik ook op een ander slapen. En slapen daar ben ik al heel goed in.
Ik heb daar ook een zwembad gekregen en had er toch mijn eigen plekje gevonden.

Maar tussen de verbouwingen en nu heb ik jullie al terug gezien, samen met Kiki en Kyra. Joeng, wat hebben we toen geravot. Ik ben heel blij dat bij ons moe de tuin wel Luminator-proef is, want samen met mijn zussen hebben we toen een kuil gegraven. Ik denk dat we bijna de kangoeroes konden zien. Baasje heeft eindelijk ook de foto's op t internet gegooid zodat Gonda en Marianne ook de foto's van hun oogappels konden zien.

Afgelopen maandag ben ik nog eens bij mijn vriendin Aline (de dierenarts) geweest. Mijn baasjes zijn altijd zeer ongerust als ze merken dat er iets mis is met mij. En zo hadden ze verleden week gezien dat ik wat lusteloos was. Ook plaste ik volgens hen weer heel veel. Omdat Aline er dus ook ni gerust in was (ik heb al eens een blaasontsteking gehad), wou ze me terug zien. Eerst moest ik gewoon komen om een koekje te eten. Dat was leuk. Aline heeft toen wat haartje achteraan weggedaan. Ze deed ook iets heel belangrijk nl de baasjes gerust stellen. Ik moest ook weer snoepjes eten (mijn baasjes noemen dat pilletjes). Omdat het na die week nog niet echt over was, moest ik maandag dus terug. Ik zou in een licht roesje gedaan worden. Ik weet nog altijd ni wat ze daarmee bedoelen maar ik voelde me een beetje draaierig. Aline heeft toen bloed getrokken en urine rechtstreeks uit mijn blaas. Ik heb daar niks van gevoeld ... dat komt door dat roesje. Maar niks aan de hand hoor. Alles super in orde en vanaf toen ben ik officieel puber. Ik heb naar t schijnt een puberziekte, die overgaat als ik een grote meid wordt. Baasjes weer gerust en ik heb na het bloedtrekken een mooie plakker om mijn poot gekregen. Ik ben heel flink geweest en ben natuurlijk achteraf in de watten gelegd.
Ik heb ook een andere etensbak gekregen. Ik schrokte teveel mijn eten naar binnen. In die bak staan dopjes zodat ik minder snel kan eten. Nu moet ik minder boeren na het eten. Want dat hadden de baasjes ook verteld aan Aline en die had dat gevoeld en gehoord op de echo. Ik had wat lucht in mijn maag en dat kan gevaarlijk zijn. Maar door die bak gaat het al veel beter want mijn brokjes, die lust ik super graag en dus wil ik niet weer moeten veranderen van brokjes.

Ook het trainen gaat goed bij Jenny. Ik doe nu net als Kieter-wieter jachttraining in een echt bos en soms ook in een echte vijver. Thuis doe ik het al heel goed alleen op training moet ik soms nog wat veel snuffelen. Bij het terugfluiten van de zitvoor, probeer ik het baasje altijd beet te nemen. Ik ren dan gelijk een halve zot naar haar en net op het einde maak ik een schijnbeweging en loop ik haar voorbij. Ik heb nu wel begrepen dat dit niet echt de bedoeling is. Dus moeten we daar deze week op trainen van Jenny. De dummy vind ik reuzeleuk. Dan loop ik altijd zo fier als een gieter als ik die oppak. Ik geef hem alleen niet zo graag terug. Ik snap t baasje soms niet. eerst moet ik het halen en dan moet ik het teruggeven. Begrijp dat maar eens als jonge Drent. Op de training vraagt iedereen wat voor ras ik ben want iedereen denkt dat ik een uit de kluiten gewassen Heidewachtel ben. Ik ben dan toch trots als Jenny zegt dat ik een Drentje ben, want die wachtels zijn toch wel mager zenne.

Zoals jullie lezen, heb ik het echt naar mijn zin en ben ik hier echt met mijn gat in de boter gevallen. Ik weet wel niet goed wat dat betekent maar het zal wel goed zijn zeker.
Ook Het autorijden gaat steeds beter. Ik krijg nu bij elke bocht een brokje en dan heb ik geen tijd meer om na te denken dat ik me niet zo goed voel.
Voila, nu zijn jullie ook wat bij he. En als we nog eens mogen komen spelen, dan zijn we er graag bij.
Ik ga nu maar stilletjes de computer terug afzetten want dan weten de baasjes tenminste niet dat ik dit ook kan.

Pootje en likje

Luna

De verenigde gravers…

Daarstraks tijdens de wandeling hebben we ons nog eens helemaal gegeven. Dat bewoonde muizenhol moest en zou er aan geloven.

Met z’n drieën zijn we er aan begonnen, aan twee zijden tegelijk zijn we beginnen graven, als eentje moe was nam de derde, de reserve, dadelijk over. In geen tijd hadden we dus een gat waar de Drentenkoppen volledig in konden verdwijnen. Uiteindelijk hebben we kunnen graven tot we aan het nest kwamen ! Dit was echter verlaten en bestond alleen nog wat uit hooi en de geur van muizen.

De bewoners hadden al lang het “muizenpad” gekozen en waren toen de papieren al aan het invullen van het muizenrampenplan ! Er zal zoiets wel bestaan denken wij, de muizen moeten toch ook vergoed worden als zoiets als een Drentenaanval op hun hol gebeurt.

Moeten we ook nog vermelden dat het vandaag de ganse dag droog en zonnig is geweest. Wij, en de baasjes dus ook hebben deze middag en zelfs vanavond kunnen buiten eten. Het weer is dus duidelijk in gunstige zin aan het evoluëren.

We houden jullie op de hoogte…

Belle & co

Hoe spreek je OKLAHOMA uit?

Probeer het eens…

Nog eens...

Welk is de juiste ?

Denk je dat het correct is?

Er is een juiste en ....een verkeerde manier om OKLAHOMA uit spreken

De goede is:

OKLA ............HOMA

Je moet even pauzeren en even diep adem halen tussen OKLA en HOMA

Kijk maar:….

Zo... nu heb je vandaag weer wat bijgeleerd dankzij

mijn educatieve berichten…

D.D.B.

Stilletjes hier…

Het weer is beter aan het worden, er kan terug vanaf ’s morgens buiten gezeten worden. Als het zo verder gaat dan staat het ontbijt morgen op de campingtafel opgesteld…als !

Want de vooruitzichten van meteo France zijn nog altijd niet om over naar huis te schrijven. Tante Rita, je weet wel, “de koekjestante” , is deze morgen al terug richting België vertrokken. De temperatuur van het zwembad was onder het aangename gezakt en de temperatuur van de lucht was met z’n 20° C ook maar “dunnekes”. Daarenboven waren er ook in België nog zaken te doen die een vervroegde terugkomst verantwoorden.

Het baasje gaat zich dadelijk op “den Husq” zetten en het opgeschoten onkruid in het gazon eens kortwieken. Er zijn van die vervelende grassprieten bij die in onze vacht kleven en dan afbreken. Het hoofdbestuur heeft al gedreigd van die zaden met de schaar te verwijderen, zo hardnekkig nestelen die zich voornamelijk in onze flaporen.

Maar als ’t aan baasje ligt is die hinder straks ook achter de rug, eerst het gazon nog wat laten opdrogen zegt ‘m.

Belle & co

Verschillen…

Onze baas had het deze morgen gezegd, als het droog bleef ging hij de preien “proper zetten”. Belofte maakt schuld maar na vijf minuten was hij al terug binnen, uiteraard wegens regen…

Uiteindelijk is het baasje er toch aan kunnen beginnen, plantje na sprietje heeft hij uitgetrokken en op de composthoop afgeleverd. Het zal nu wel eventjes duren voor het onkruid terug zijn kop kan opsteken . Dat is toch wat hij hoopt…

Wij gaan jullie niet te lang aan het lijntje houden maar enkele voor en na foto’s tonen, één foto zegt trouwens meer dan duizend woorden !

Belle & co

Eentje die al wat ouder is…(die ‘splinternieuwe’ BMW is ondertussen al vernieuwd )

Droog… !

Het is ondanks de weerberichten van meteo France toch droog gebleven sinds gisteren avond. Het is nog wel niet zonnig maar we zijn tevreden met wat we hebben !

Gisteren zijn Cis en Diane het vorige bezoek komen aflossen. Cis is oud collega van ’t baasje op het KTA (het Koninklijk Technisch Atheneum) in Herentals. Het baasje “zijn school” met andere woorden.

We (’t baasje) is wat achter geraakt in de tuin waar het onkruid enkele dagen vrij spel heeft gekregen. Van de reactie van Lewie gisteren hebben we geleerd dat Lewie zijn witte selder in bloei staat. Hij vraagt ook hoe het staat met de prei die we van hem gekregen hebben. We moeten eerlijk zijn, sinds twee dagen moeten we achter de prei zoeken !

Straks, in het late bericht hier op ’t blog hopen we een “proper” preibed te kunnen tonen. Alles zal echter afhangen van het weer. Ons baasje heeft weinig interesse om in de regen op zijn knieën door de modder te kruipen om dat onkruid stuk voor stuk uit te trekken.

Maar we zien wel wat het geeft. Nog even geduld en jullie weten hoe het afgelopen is vandaag…

Belle & co

Slechts één maal …

Slechts één maal heeft het geregend vandaag in de Charente. Eerlijk waar, maar dan wel zonder onderbreking van 12 uur vanmiddag tot iets na acht vanavond.

De tomaatjes en preiplantjes staan er geweldig goed bij. Alleen groeit het onkruid net iets sneller dan de gewassen die ’t baasje geplant heeft. Morgen… als het overblijft, ’t moet nog niet zonovergoten zijn, maar als ’t droog is ga je ons baasje eens in actie zien vliegen zie !

Als nu de zon er nog een beetje doorkomt dan gaan die tomaten niet alleen groot worden door het vele nat, maar ook nog eens een mooie rode blos krijgen.

Ondertussen staat Frankske van het weerbericht zijn liedje achter het baasje zijn rug af te draaien. Wat hij daar staat te vertellen is voor ons in Frankrijk niets om vrolijk van te worden.

Ondertussen zijn Johan en Karin met de kinderen terug naar België en zijn Cis en Diane hier gearriveerd. Die moeten elkaar ergens in de buurt van Tours gekruist zijn zegt ons baasje.

Maar wij zijn daarstraks wel gaan wandelen met ons baasje alleen. Dat is altijd plezant want dan mogen we meer dan anders… Toen we weer eens bezig waren met muizen treiteren had ons baasje ons geroepen maar we zaten te diep met onze kop onder de grond om het goed te horen. Toen heeft ons baasje zich verstopt en waren we toch even in paniek toen we hem in de verste verte niet meer konden ontdekken. Hij had zich dan ook nog eens verstopt met de wind mee zodat we geen verwaaiïng van zijn geur hadden… Maar toch had Heros hem snel in het vizier, maar toen was het los lopen ook gelijk gedaan.

Belle & co

Ooievaar roddel

Drie ooievaars ontmoeten elkaar en snavelen een babbeltje.
Vraagt de ene aan de andere:
"Wat ga jij vandaag uitrichten ?"
"Oh, ik vlieg naar een koppel dat al 10 jaren probeert een kindje te krijgen en ga daar een meisje afleveren."
"Dat is machtig ! " "En wat ga jij doen ?"
"Wel ik ga een jongetje brengen naar een dame die nooit kinderen heeft gehad."
"Die zal verdorie wreed content zijn ! "

Dan vragen de twee ooievaars aan hun derde soortgenoot:
"En jij, wat ga jij vandaag uitrichten ?"
"Ik vlieg zoals ieder jaar naar het nonnenklooster hier in de buurt en zweef daar enkele rondjes laag over de daken en de binnenkoer. Niet om iets af te leveren maar om mij rot te amuseren door de zusterkes de stuipen op het lijf te jagen..."

L.M.

Te laat thuis en te veel werk achteraf…

Geen avondbericht gisterenavond wegens te laat thuis en nog ijverige mannen in de keuken…  Dat zat zo:

De baasjes waren gisteren naar Cognac met hun bezoekers geweest en waren daar in het kasteel van koning Frans I het Cognachuis van Otard gaan bezichtigen en een Cognacje gaan snoepen. Het bezichtigen en de rondgang door het kasteel duurt een goed uur en nadien hadden ze nog een wandeling door de stad gemaakt en door het centraal gelegen park rond het Stadhuis of “Hotel de Ville”.

Toen kregen ze honger en in plaats van een plaatselijk restaurant op te zoeken beslisten de mannen van zelf te gaan kokkerellen en ’s avonds Bouillabaise op tafel te toveren.

Dat toveren meer iets is voor feeën, druïden, toverkollen en boze schoonmoeders in sprookjes is wel duidelijk, baasjes hebben iets meer tijd nodig om te toveren als de voornoemde duistere figuren !

Maar dat ze het wel goed doen dat toveren en kokkerellen bleek al dadelijk. Want er werd meerdere malen aangeschoven met de borden. Mannen hebben iets meer tijd nodig om te toveren !

We geven nog enkele foto’s van het bezoek aan de stad Cognac en het kasteel, van de bouillabaise hebben we enkel graten , vissenvellen, en lege schelpen over …

Belle & co

Met de bus

Een man en een vrouw en hun acht kinderen staan

te wachten bij een bushalte..

Even later komt er een blinde man bijstaan.

Dan komt de bus maar die zit zo vol dat alleen de

vrouw en de acht kinderen mee kunnen.

Dus de man en de blinde gaan lopen.

Na een tijdje lopen begint de man zich te irriteren aan het

getik van de stok van de blinde man.

Dus vraagt hij aan de blinde" had u niet een rubbertje aan

het einde van uw stok kunnen maken, ik word er gek van!"

Zegt de blinde: "Als u eens wat vaker een rubbertje om het

einde van uw stok had gedaan, hadden we nu in de bus

gezeten!

L.M.

Brrrr…!

Dat is zowat het meest positieve dat je kan zeggen over het weer vandaag… al de rest wat je kan zeggen moet je onderbrengen bij “gezaag over het weer”.

Het is niet goed op dit moment in de Charente in Frankrijk en aan de andere kant van het land, richting Alpen zeggen ze op TV dat de renners in de Tour ook een rotdag tegemoet gaan. Wat tussenin ligt zal dan ook wel niet denderend zijn is ons baasje zijn besluit.

Dan gaat het baasje voor de voorspellingen van de komende dagen toch even ter raadpleging bij meteo France kijken op “den ordinateur”. Van wat ‘m daar te zien kreeg is ‘m ook al niet veel vrolijker geworden ! Triestigheid alom, in wat ze noemen “la douce”, wat betreft het weer. http://france.meteofrance.com/?LIEUID=REG07

De temperatuur is ook al gene stoef want met 10° C is het bepaald geen T-shirt of bermuda weer, zeker ’s morgens niet.

De wandelingen die we maken gaan steeds gepaard met het ijverig bestuderen van de lucht. Vergissen is menselijk en zo zijn we gisteren namiddag flink nat thuisgekomen. De notenboom waar we op de terugweg onder hebben geschuild bood wel beschutting voor een klein buitje maar niet genoeg om wat er toen uit de hemelsluizen viel. Wandelingen met verrassingen… nieuwe attractie in de Charente !

En dan zegt ons baasje, na regen komt zonneschijn en hij raadt iedereen aan de breedst mogelijke smile op hun gezichten te toveren… Hijzelf denkt aan zijn “potager” die de volgende week alvast niet moet gesproeid worden. Onkruid wieden, dat nu hevig in de was is geschoten, zal hij des te meer moeten doen.

Blijven lachen baas… dat is ons devies !

Belle & co

Nog bezoek vandaag…

Deze morgen kwamen hier Johan, Karin en de kinderen Bo en Jasper vanuit Merksplas in La Magdeleine aan. De mensen in Gierle, Vosselaar en Merksplas kennen Karin van haar kraam met gebakken kippen. Johan is de man van BBQ King en hij verzorgt feesten met zijn onovertroffen BBQ. Beiden hebben op het feest van de baasjes ter gelegenheid van hun 40°huwelijksjubileum het eten verzorgd.

Ja als je verlof hebt dan kan je dat best beginnen in onze roedel, of eindigen, da’s ook al veel gebeurt .

De kinderen Bo en Jasper hebben ons de ganse dag verwend, en wij van onze kant hebben er dik, héél dik, van geprofiteerd ! Vooral Bo heeft een boontje voor mij Belle, die ze steevast “de mama” noemt. De ganse dag heeft ze rond mijn nek gehangen en me gestreeld. Ik zeg daar niet nee tegen. Integendeel, het zal me weer varen als ze weer verder trekken…

Als besluit kookte Johan op ons baasje zijn nieuwe gasBBQ die op deze wijze op de beste manier ingewijd werd door de best vaardige hand die we konden verdenken. Het eten was verrukkelijk en ook wij hebben van het lekkere vlees mogen meesnoepen.

Het zijn werkelijk hoogdagen in een Drentenleven….

Belle & co

Spreuk van de dag.

Om alle feministen op ons dak te krijgen !

Daar alleen kan liefde wonen,

daar alleen is 't leven goed,

waar men stil en ongedwongen,

steeds madam haar goesting doet.

L.M.

Wisselvallig heet dat…

Of weer om dikwijls op de loop te gaan… Zo was dat gisteren gans de dag, mooi weer, regenvlaag, terug mooi zonnig, regenvlaag, en zo kunnen we nog wel even doorgaan. Daarbij komt wel een aangename temperatuur die telkens uitnodigde om gans de groep, bezoekers, hoofdbestuur en hondjes telkens terug naar buiten te lokken.

Maar vandaag ziet het er beter uit wat wolkendek betreft, ook de wind is nog zo goed als niet aanwezig en ondertussen is ook het gazon (of wat er van overblijft na de droogte) terug droog, en kunnen we ons terug fijn rollen zonder ons al te smerig te maken.

Gisterenavond toen het bezoek terug richting Marais Poitevin vertrokken was heeft ons baasje de laatste tomatenplantjes verder opgebonden. Voor één plantje, het volgende dat hij wou opbinden toen het bezoek arriveerde, vreest hij dat het te laat zal geweest zijn, dat lag gisteren tegen de grond en is waarschijnlijk geknakt.  Als we nu een tomaat te kort gaan hebben weet het baasje waar het aan ligt !

Belle & co

Wij hadden bezoek vandaag…

En wij zijn super braaf geweest zegt het hoofdbestuur ! En dan waren daar  bij dat bezoek nog bij aanvang drie bengels bij die bang WAREN van hondjes. Wij zeggen Waren want toen ze terug wegreden vanavond was de angst over ! ! !

Het zat zo… deze morgen belde Stijn, de jongste van de buren of ze niet eens mochten komen buurten. Zij bevonden zich op een camping in de Marais Poitevin, iets ten Westen van Niort. Dat is zo’n tachtig kilometer van bij ons.

Uiteraard waren Stijn, Katrien, Felix, Oscar en Tobias (de 3 zoontjes) welkom in Ferret. Zo rond half twee waren ze bij ons en aanvankelijk waren de zonen bang van ons ! Natuurlijk is dat overdreven en dat weten wij maar er zijn tegenwoordig veel kinderen bang van honden hebben we al gemerkt . Dus ligt hier een taak voor ons weggelegd om die bengeltjes van hun angst af te helpen .

Ons baasje heeft daar een systeem voor… Als die bengeltjes dan met hun handjes boven hun hoofdjes staan dan demonstreert ons baasje wat zij moeten doen. Hij doet dan voor hoe ze moeten reageren. –Twee wijsvingers omhoog om onze aandacht te trekken en dan wijst hij met die vingers naar beneden terwijl hij het bevel “zit” geeft. Dan doen die bengeltjes datzelfde en die staan dan versteld dat wij dat voor hen hetzelfde doen. Wees maar zeker dat dan het ijs gebroken is . De rest is dan kinderspel en even later spelen die klein gasten met ons !

Ons baasje heeft ons weer danig kunnen bestoeffen omdat we ons weer zo voorbeeldig hebben gedragen deze namiddag !

Belle & co

Een klein broekje...

Kleine Susie komt thuis van school en zegt aan haar moeder dat de jongens haar altijd vragen om "kruiwagentje" te spelen, omdat ze dat zo goed kan.

Moeder : "Je moet NEE zeggen ! Ze willen alleen maar je broekje zien."

Susie : "Dat weet ik wel, mama, daarom verstop ik het altijd in mijn tas !!!"

L.M.

Een Nederlander in de krant…

Een Nederlander in de krant… daar is toch niks speciaal aan zal je zeggen. Inderdaad een Nederlander in de Telegraaf of het AD, daar is niks aan… die kranten staan vol met Hollanders…

Maar als een Nederlander “onze” krant hier in Frankrijk haalt is het gewoonlijk weer omdat een chauffeur van een Nederlandse truck zijn gevaarte weer eens op zijn kant heeft gelegd op de N10. 

Maar nu niets van dat alles, het is niet eens gezegd dat deze brave man, Johan Huibers uit Dordrecht ooit de N10 gezien heeft !

Deze mijnheer Huibers heeft met iets gans anders de “Charente Libre” gehaald. De krant is er achter gekomen dat Dhr J. Huibers een replica heeft gebouwd van de Ark van Noah. (volgens ons baasje naar de originele plannen, maar nu zal hij wel weer aan ’t overdrijven zijn). Dhr Huibers heeft deze Ark, van 150 meter lengte, gebouwd uit geloofsovertuiging, om de bijbel terug onder de aandacht te brengen.

Tegen het eind van het jaar moet de museumark 1.600 plastieken dieren op ware grootte herbergen. Ook nog tegen het eind van het jaar opent de 3.000 ton wegende Ark haar deuren voor het publiek. Nu blijkt uit het artikel dat Dhr. Huibers niet aan zijn proefstuk is en dat hij in 1992 al eens een ark bouwde met een lengte van 70 meter.

Nu zegt het baasje dat die mijnheer Huibers best een volhouder is die ook nog beschikking heeft over goed wat eurotjes om zo’n schip te bouwen. Het baasje hoopt nu maar dat de boot genoeg aandacht zal trekken. Zo niet begint Dhr. Huibers misschien nog wel aan een replica van de toren van Babel in Dordrecht. Zo eentje dan op ware grootte , eentje die je met goed weer vanuit Vosselaar ziet staan !

Belle & co