Nog nooit gebeurd…

Ze hebben aan de takken geschud …

“Ze” hebben serieus aan de takken geschud vannacht met het onweer dat we hier in het noorden van de Kempen te verwerken kregen. Ons baasje heeft met verontruste ogen gekeken naar de voor 4/5 dode Esdoorn hier voor de deur . Daar zitten al meer dan een jaar dode takken in van een arm dikte (baasjes armen, die zijn al van een behoorlijk formaat) Maar die lui van de gemeente vertikken het van de  boom te komen rooien. Tot er eens iets gebeurt …

Bakken water hebben we over ons gekregen en ook de donder en bliksem was van een formaat die we niet elk onweer te verwerken krijgen.

Wij het Drententrio hebben bij het begin van het onweer wel even van onze oren gemaakt maar we waren al snel tot de conclusie gekomen dat het toch geen aarde aan de dijk bracht dus hebben wij gewoon de rolluiken voor onze ogen dicht gedaan en verder geslapen .

Op de radio hoorden we deze morgen dat er melding was van schade aan huizen in de regio Vosselaar/Beerse, daar zijn we gelukkig van gespaard gebleven.

Belle & co

Een heel laat bericht vandaag…

Hoewel we vandaag al vroeg op waren heeft het baasje deze morgen geen bericht kunnen plaatsen. Sinds enkele dagen krijgen we moeilijkheden met de draadloze internet verbinding. Er zijn dan wel oplossingen voor maar deze morgen dienden de baasjes hun tijd beter te besteden dan aan het blog.

Zij moesten naar Antwerpen voor de begrafenis van de laatste tante van de baasjes. Er zijn voor onze baasjes langs beide zijden nu geen levende tantes of nonkels meer over… Dan voel je toch wel dat je ouder aan het worden bent zegt ons baasje.

Wij hebben dan vandaag haast zes uur huiswacht gehad. Zes uur verantwoordelijkheid om het geboefte en schurken buitenshuis te houden. Wat ons weeral voor de volle 100% gelukt is, tot volle tevredenheid van ons hoofdbestuur.

Een heel actueel gezondheidsbulletin, Hera hebben we daarjuist met een stuk droog hard brood zien rondlopen. Die zal ofwel hééééél grote honger gehad hebben of ze krijgt terug eetlust, en laat dat laatste nu net zijn wat het baasje hoopte !

Belle & co

Enkel wat (heel) lekker is…

Dat is wat Hera eet op dit moment. Haar schijndracht maakt van haar een gans ander hondje dan we gewend zijn van haar, toch zeker op gebied van eten.

Want haar gedrag doorheen de dag is vrij normaal. Ze is vinnig, ze staat te springen en gek te doen om mee te mogen gaan en hang achter alles wat vliegt of lawaai maakt in de tuin.

Het baasje zegt dat ze met zijn dinges speelt en dat zint hem niet. Nu heeft hij daarstraks van de Maxizoo een pot gemalen pensstaaf meegebracht. Dat heeft hij over haar andere eten gestrooid. Dat andere eten was ook al iets waar ze normaal een moord voor doet maar nu op dit moment eet odat ze anders sterft van de honger. Nu dacht het baasje dat ze gretig aan het eten was maar ze was enkel die gemalen pensstaaf aan het aflikken… Kan je nu aannemen dat het baasje zegt dat ze ermee aan het spelen is !

Het medicijn moet ingenomen worden bij het eten… Nog zoiets wanneer dat eten blijft staan. Het basje dient het nu toe met een spuitje zoals geleverd bij Metacam. Ze krijgt de volle straal nu rechtstreeks in haar keelgat gespoten. Uitspuwen is er dus niet bij en dat eten… ja dat staat er, als ze wil kan ze eten bij haar medicijn,  hoewel het omgekeerd zou moeten zijn.

’t Baasje is nog niet (erg) grijs maar op deze wijze gaat het toch echt niet lang meer duren. Wat het de leerlingen op school niet gelukt is, hem grijs haar bezorgen, gaat hier een klein smal Drententeefje nog wel lukken zonder ze daar zelf erg in heeft !

En ja, Gonda stuurde deze morgen nog enkele foto’s van de wandeling van verleden zondag. Die willen we jullie ook niet onthouden .

Belle & co

Vriendschap

Een man komt een café binnen , bestelt drie pintjes , drinkt
ze in alle rust uit en stapt opgewekt weer weg.
De cafébaas heeft wel meer vreemde vogels onder zijn klanten
maar staart hem niettemin toch verbaasd na.
De volgende dagen hetzelfde scenario.

De cafébaas kan op een dag zijn nieuwsgierigheid niet langer
bedwingen en spreekt de man aan op zijn zonderling
gedrag."Ach", zegt de man ," er gaat toch niets boven
vriendschap. Vroeger trokken wij elk weekend op: Jef , Louis
en ikzelf. Het was een fantastische tijd en we amuseerden ons
rot. Helaas, Jef trok naar Australië en Louis woont al jaren
in Canada. Maar als hommage aan die vriendschap bestel ik nog
altijd drie pintjes. Op die manier zijn ze er toch nog een
beetje bij". De cafébaas is danig ontroerd door dit verhaal en
tapt de volgende dagen met veel ontzag de man zijn drie
pintjes.

Weken gaan voorbij tot op een dag de man bedrukt het café
binnenstrompelt , zich aan de toog zet en zegt " Patron, twee
pintjes, 't is verschrikkelijk" De cafébaas schrikt , durft in
eerste instantie niets te zeggen, en tapt de man zijn twee
pintjes

.
Na enkele minuten kan hij zich niet meer bedwingen, klampt de
man aan en zegt " Maar twee pintjes! Er is toch niks ergs
gebeurd met Jef in Australië ". " Neen neen", zegt de man." Of
met Louis in Canada " probeert de cafébaas.
"Neen neen" herhaalt de man.

" 't is verschrikkelijk maar IK mag niet meer drinken van mijn dokter".

D.V.H.

Het begint te kriebelen…

Volgende week gaat het gebeuren, Ferron, de vader van onze laatste pups gaat zijn Deens teefje ontmoeten. Voor hem de tweede maal dat hij voor nageslacht gaat zorgen.

Ons Belle krijgt er dus een “schoonzus” bij en tegelijk krijgen onze negen pupjes er hopelijk half broertjes en -zusjes bij.

En dan begint het toch te kriebelen bij de fokkers en al wat er bij betrokken is. Wijzelf zijn dan wel niet betrokken partij maar toch zijn we er ook al enkele maanden mee bezig om alle papieren en voorzorgen e nemen opdat alles in orde zou zijn.

Ook Gitte, de eigenares van Ayla, heeft er al kopzorgen mee gehad omdat de Deense Drentenvereniging en de uitreiker van de stambomen problemen hadden met de Belgische papieren. Uiteindelijk is alles goed gekomen mede dank zij Roswitha de fokster van Ferron die  speciaal van hoog uit Nederland kwam om Ferron is komen voorbrengen op de Mechelse hondenshow, waar Ferron dan weer een schitterende uitslag bekwam.

Nu volgende week komt Gitte naar België om haar Ayla te laten dekken. Dan is het weer afwachten van , gaat Ayla het toelaten, is Ferron gewillig genoeg, neemt Ayla op… Allemaal punten die moeten kloppen, want Gitte doet er wel een verplaatsing voor van meer dan 900 kilometer.

Dinsdagavond gaan we de eerste maal naar Ferron met Ayla, enkele dagen later gaat het nog een keertje gebeuren om zekerheid (?) te hebben. En dan is het toch minstens vier tot vijf weken afwachten voor we weten of er inderdaad pupjes op komst zijn.

Eind oktober /begin november, zo’n 63 dagen gemiddeld na de succesvolle dekking, mogen we dan de geboorte verwachten van de pupjes. Hopen maar dat Ferron zijn werk zo goed doet zoals hij het bij ons Belle heeft gedaan…. Negen pupjes verrechtvaardigd dan in elk geval de lange trip van het Noorden van Denemarken  naar Booischot.
Meer weten over de kennel lillebrusen ? even hier klikken: http://www.kennel-lillebrusen.dk/

Belle & co

’t Gaat zijn gangetje…

Vandaag een luie dag voor de Drentjes hier in huis. De wandeling van gisteren zit nog in de knoken. Zelfs Belle die gisteren wegens haar loopsheid gans de wandeling is aangelijnd gebleven was er nog moe van.

Ons Hera is vandaag begonnen met haar medicijn om de schijndracht binnen de perken te houden. Dr. Nelly heeft haar “Galastop” voorgeschreven om de melkproductie te stoppen. Wat ons nog het meeste verontrust is dat ze haast niet wil eten. Enkel als je het haar met de hand voorhoud en haast in haar bek steekt zal ze eten. Waar hebben we dat nog gehoord of gelezen ?

Als ze morgen nog niet beter wil eten gaat het terug richting dierenkliniek. Ons baasje zegt tegen het vrouwtje dat ze “met de zijn aan ’t spelen is”. Wat “de zijn” betekent is niet geschikt voor publicatie op dit bloedernstig serieus blog !

Aan de andere kant is Hera volledig in orde verklaard door het bloedonderzoek dat begin deze week afgenomen is. Ook met de wandeling laat ze geen enkel spoor van ziekte of mankement merken. ’t Baasje laat zich dan “vrouwen hé” ontvallen ….

En Heros, onze vrolijke bink, die zou fluitend door het leven gaan moest ‘m kunnen fluiten. Die heeft de tijd van zijn leven. Dubbele portie eten als het baasje even niet oplet, en wanneer Hera haar kom (die ze toch niet leeg eet) met hevig gegrom verdedigd, laat staan.

Dat is een korte schets van een donderdag ten huize Faes, waar de Drenten zulke kuren verkopen waar het hoofdbestuur kop noch staart aan krijgen !

Belle & co

Overpeinzing van de dag...

Een geleend bericht uit “Hondentips Magazine”

Bezoek…

Vandaag waren Hadise en Jago op bezoek. En je kan het al raden , ze hadden ook hun baasjes Jean-Pierre en Ute meegebracht.

Ze waren al vroeg bij ons want het baasje was nog niet thuis van zijn boodschappentoer. Wij ebben dan ook vandaag , net als vorige zondag een heel mooie wandeling gemaakt met vijf Drentjes. Spijtig voor ons loopse Belle maar die moet aan de lijn blijven.

Het is al gebeurd in Frankrijk dat het baasje Belle vertrouwde omdat daar geen volwaardige reuen in het gehucht aanwezig zijn. Maar toen is “ons moe” er samen met Heros tussenuit getrokken richting Villiers le Roux, het dichtst bije dorp waar wel capabele reuen wonen.

Dat willen onze baasjes ten allen prijze vermijden en daarom zal Belle nog minstens twee weken aangelijnd wandelen.

De jongen Heros, Hera, Hadise en Jago zijn als gekken door “ons bos” gerend en hebben gek gedaan alsof ze nog nooit los hadden gewandeld.

Nog een opmerkelijk feit dat eigenlijk niets met de honden te maken had… Ons baasje wilde weer enkele mooie foto’s van het vijftal schieten. Alleen dient hij dan wel een batterij in zijn “kodakske” te plaatsen. Glad vergeten die batterij die lag op te laden …

De onderstaande foto’s zijn, mits enige morele druk, ontfutseld aan Jean-Pierre’s “kodakske” Daar zat wel een opgeladen batterij in !

Belle & co

Antwerps rij-examen

Twee Antwerpse blondjes zitten aan den toog in een cafeeke op 't Kiel. Zegt de een : "Hemme kiek juust weer m'n rijexamen gedaan."
"Allee", vraagt de ander : "en, hoe was 't gegaan ?"
"Nie goe, zenne", zegt ze, "bennekiek weer gezakt!"
"Ik kom bij dat ronde punt, en daar stond een bord met dertig op, dus rij ik dertig keer rond dat ronde punt."
"Ai", zei de ander, "en.... verkeerd geteld, of wat ?

L.M.

De “ziekenboeg”…

Gisteren en eergisteren hadden we het al over de probleemkes met Kwispel, vandaag komen Belle en Hera aan de beurt.

Sinds gisteren is Belle loops, die heeft de berichten over Ayla in Denemarken, schoonzus Lisa in Nederland (Lisa is de zus van Ferron)  gehoord en kon dus niet achterblijven .

Met Hera zijn er dan weer probleempjes met schijndracht. Die at al enkele dagen met lange tanden en enkel de lekkerste brokjes gingen er vlot in. Dat hebben we bij Nelly gezegd toen we voor de vaccinatie daar waren en ondertussen was er al bloedgeprikt om te onderzoeken op ontstekingen of ander “ongeregeld”.

De uitslag van de bloedproef is negatief over gans de lijn, Hera mankeert niets, enkel de hormonenhuishouding zit wat in de knoop. Daar gaan we straks wanneer we de dierenkliniek passeren even werk van maken en een geneesmiddel ophalen. Ons kleine meissie zal er dan wel weer snel terug bovenop zijn.

Dat was een kort bericht over de gezondheidstoestand uit ons roedeltje. En Heros dan zal je zeggen… Ja Heros die zorgt er voor dat de eetkommen van die twee teefjes toch leeg geraken als die twee weer niet tot op de bodem eten. Dat is het enige dat Heros “mankeert” !

En met Kwispel is het volgens de berichten van deze morgen net alsof er nooit iets is gebeurd met hem, aldus de woorden van Godelieve.

Belle & co

Kwispel (vervolg 2)

Alle honden activiteiten stonden vandaag in het teken van Kwispel. Ons Baasje zegt van hem dat het een heel braaf en lief hondje is.

Braaf in de auto, braaf tijdens de wandeling en heel gewillig bij de dierenarts wanneer hij bvb dient gewogen te worden. Niets was hem te veel en alles werd heel vrolijk gedaan.

Zelfs de katheder plaatsen waarbij er een deel haar van de rechtervoorpoot dient geschoren te worden en de prik nadien bleek geen probleem voor Kwispel.

Na de operatie kwam hij vrolijk naar ’t baasje toegelopen, net alsof hij nooit ons nestje was weg geweest. Heel opmerkelijk was dat.

Het baasje heeft Kwispel dan rond half zes terug gebracht naar zijn eigen baasjes en ook dan nog kwam hij geregeld bij ons baasje aan zijn voeten liggen. Het is een hondje dat ook ons baasje zijn hart gestolen heeft.

Die mag altijd bij ons terugkomen heeft ons baasje gezegd aan Godelieve en Eric…

Blle & co

Snuffelend naar bekende geuren...


Vier maanden geleden ging het er nog zo aan toe


Kwispel hier links, samen met Kiet.

Ooievaar roddel

Drie ooievaars ontmoeten elkaar en snavelen een babbeltje.
Vraagt de ene aan de andere:
"Wat ga jij vandaag uitrichten ?"
"Oh, ik vlieg naar een koppel dat al 10 jaren probeert een kindje te krijgen en ga daar een meisje afleveren."
"Dat is machtig ! " "En wat ga jij doen ?"
"Wel ik ga een jongetje brengen naar een dame die nooit kinderen heeft gehad."
"Die zal verdorie wreed content zijn ! "

Dan vragen de twee ooievaars aan hun derde soortgenoot:
"En jij, wat ga jij vandaag uitrichten ?"
"Ik vlieg zoals ieder jaar naar het nonnenklooster hier in de buurt en zweef daar enkele rondjes laag over de daken en de binnenkoer.

Niet om iets af te leveren maar om mij rot te amuseren door de zusterkes de stuipen op het lijf te jagen..."

L.M.

Kwispel (vervolg)

Deze morgen in alle vroegte is ons baasje naar Veldhoven in Nederland vertrokken om daar onze halfbroer Kwispel op te halen.

Kwispel is zoals al gezegd in het vorig bericht naar de eigenaars gegaan met een navelbreukje. Op zich geen erg, maar een “onvolmaaktheid” die gemakkelijk kan hersteld worden.

Bij ons in de dierenkliniek waar de navelbreuk destijds was vastgesteld , had dr. Nelly ons geadviseerd van dat even af te wachten, want er bestond een grote kans dat het zich uit zichzelf zou herstellen. Zo niet was het aangewezen van de navelbreuk operatief te helen wanneer Kwispel zes maanden oud zou zijn. De pupjes zijn zaterdag laatstleden een half jaar geworden en dus was het tijd om terug contact op te nemen met Godelieve en Eric, de eigenaars van Kwispel.

Op het moment dat we dit schrijven is dr. Ann Kwispel zijn navelbreuk aan het herstellen. Zij zal ons verwittigen wanneer de operatie ten einde is en ook wanneer we hem terug mogen ophalen.

Wijzelf, Hera en Heros, hebben deze morgen niet met Kwispel mogen spelen van de baasjes, “ons moe” mocht dat wel met haar zoon. Maar wij zouden toch maar te wild gespeeld hebben en dat was niet de bedoeling zo vlak voor een operatie.

Ook straks mogen we niet met Kwispel spelen zegt ons baasje want dan zal zijn “roes” nog niet volledig uitgewerkt zijn. Spelen met Kwispel en zijn broer Kody zal pas kunnen op 2 oktober wanneer gans de Belgische Drentenvereniging  gaat wandelen in Chaam in Noord Brabant in Nederland. Daar gaat gans de familie weer herenigd worden hebben we al vernomen . We kijken er al naar uit !

Belle & co

Kwispel…

Morgenvroeg moet het baasje er vroeg uit. Al vroeg is hij afgesproken met Godelieve om Kwispel te komen ophalen. Kwispel heeft het nest verlaten op goede vrijdag dit jaar met een kleine navelbreuk.

Destijds is er niets aan gebeurd omdat de kans nog bestond dat de navelbreuk uit zichzelf zou dichtgroeien. Dat is niet gebeurd en daarom gaan ze bij ons in Beerse, bij onze vaste dierenkliniek,  Kwispel morgen eventjes operatief helpen.

Het gaat deze maal niet dr. Nelly zijn maar wel dr. Bart die daar de normale chirurg is van dienst is. Wij waren dit contractueel overeengekomen met de eigenaars dat deze operaties en andere ongeregeldheden door onszelf zouden betaald worden mits het bij het Binnenhof zou gebeuren.

Wij hebben er het volste vertrouwen in dat we Kwispel morgenavond gezond en wel naar Veldhoven kunnen terugbrengen. De nazorg zal dan ter plaatse bij de eigen dierenarts  gebeuren.

Belle & co

Inspectie…

Een agent stopt aan een afgelegen boerderij in West-Vlaanderen en spreekt de oude boer aan:"

Ik moet je boerderij inspecteren op illegale drugs." De boer zegt:" 't Is goed vintje, mo goa nie in die weie dare."

De agent ontploft bijna en roept:" Mijnheer, ik handel onder de autoriteit van procureur Rubens." Hij gaat in zijn achterzak en toont fier zijn badge aan de boer. "Zie je dit? Ik ga waar ik wil, ik sta waar ik wil, op elk veld.

Zonder uitleg!! Is dat duidelijk?" De oude boer knikt beleefd en gaat terug aan zijn werk.
Enkele minuten later hoort hij luid schreeuwen en ziet de agent rennen voor zijn leven met een grote stier achter zich aan die bij iedere stap dichter komt. De agent ziet er uit of zijn einde nabij is.

De oude boer rent naar de omheining en roept uit alle macht:

"Je badge, je badge, toon hem je badge !".

L.M.

Op bezoek bij Nelly…

In het kader van een aangepast vaccinatiebeleid  ging  ons trio vanmorgen richting “het Binnenhof” , onze vaste dierenkliniek in Beerse. Daar wachtte dr. Nelly ons op.

Het baasje had een afspraak gemaakt om ons te laten vaccineren tegen de rattenziekte wegens een verhoogd risico omdat we in het water zitten als we de mogelijkheid hebben. Ook al omdat we haast alles apporteren wat we dood vinden in velden ensloten wilde ons baasje op zeker spelen.

Inmiddels heeft Nelly ook onze nagels geknipt, onze oren nagekeken (en geen bananen in gevonden !) en een generale check up uitgevoerd. Alles dik “in de sjakoche” bevonden en we kunnen er weeral tegen voor een lange periode (als we tenminste weer geen zottigheid uithalen) zegt ons baasje.

Er is ook “vanuit Europa” een nieuw ontwormingsbeleid in verband met spoelwormen die ook mensen kan besmetten en dan vooral kleine kinderen. Die spelen en strelen de hond en steken dan hun handjes in hun mond en lopen zo spoelwormen op. “Europa” adviseert dus  een driemaandelijks ontwormingskuur. Ook ons baasje gaat dus de ontwormingsbeurten opdrijven van halfjaarlijks naar elk seizoen. Hij zou niet graag hebben dat we besmet zouden geraken en nog veel minder dat wij anderen zouden besmetten. Nu is hier de kans op kleine kinderen besmetten wel klein maar elk geval van besmetting is er ééntje te veel !

Als onze baasjes ons in de loop van de week weer willen paaien met een “la vache qui rit” kaasje weten we weeral hoe laat het is. Voor we het weten hebben we dan het ontwormingsmiddel binnen.

Belle & co

Onverwacht bezoek

Onze baasjes hadden vandaag een bezoek aan “levend erfgoed” te Boxtel in Nederland gepland. Door het kwetesne van zijn linkeroog is dat niet doorgegaan omdat de dokter van wacht “in de Blairon” (voor de Turnhoutenaren en de kenners) in het baasje zijn ogen een verdovend spul had gedruppeld kon die rit naar Boxtel niet doorgaan.

Maar Gonda en Anton, de eigenaars van “ons”Kyra-Belle hadden ons daar ook verwacht. We hadden hen dus verwittigd van ons niet-komen en zij vroegen of zij mochten doorrijden naar Vosselaar. Dat mocht uiteraard en binnen een uur en half zouden ze bij ons zijn … Dat was dus het eerste onverwachte bezoek !

Want er zou nog meer bezoek volgen… Gonda had ook Inge en Yvonne verwittigd, de eigenaars van “ons” Kyra-Luna. Die twee koppels zijn ondertussen bevriend geworden en zijn ook altijd welkom ten huize Belle, Hera & Heros.

Alleen, van die laatste afspraak wisten onze baasjes niets. Het was wel raar dat Gonda en Anton zo treuzelden om te gaan wandelen, want zij wisten dus wel dat de anderen onderweg waren…

Toen we juist vertrokken waren voor een wandeling met de honden arriveerden dan ook Inge en Yvonne met Kyra-Luna.

Het is dus voor allen, zowel baasjes als hondjes een super wandeling geworden waarbij de oudjes uit Vosselaar niet onder deden voor de “jongskes” of was het net andersom ?

Wij hadden alleszins en fijne namiddag ook al deden het baasje zijn ogen nog steeds pijn…

Belle & co

Terug (maar beperkt) on line…

De jaarlijkse clubmatch van de Belgische Drentenvereniging is weer achter de rug, Het was dit jaar een “specialleke” omdat alles, van begin tot einde moest geïmproviseerd worden.

De regen van de voorbije dagen en weken had het schuttersterrein waar we al zeven jaar te gast waren veranderd in een zompige boel waar je moest zien hoe je uw voeten moest plaatsen om niet weg te zakken in de weide …

Maar de vereniging kon terecht in een feesttent die geplaatst was ter gelegenheid van de plaatselijke dorpskermis.

Van de routine die we ondertussen hadden opgebouwd met het organiseren bleef dus niets over ! Wat vooral opviel was de zeer beperkte ruimte waar alles op moest gebeuren.

Ondertussen waren er van ons al verschillende pups van mijn twee nestjes aangekomen en was het terug een blij weerzien. Kiet was eerst aanwezig met gans de familie Jacobs, Toen ook Kiki met Marian en even later ook Hadise, Jago en Harko  daar waren was er al een groot deel van mijn nakomelingen in de feesttent.

Maar dan liep het even mis. Bij de begroeting van Harko was het enthousiasme van onze baas en van Harko iets te hevig en liep onze baas een krab over zijn linkeroog op van Harko’s poot. Dat deed ‘m flink pijn en daar heeft hij nu op dit moment nog last genoeg van om deze voormiddag toch mar even een dokter van wacht te gaan raadplegen. Dat doet hij meer om aan medicijnen te geraken dan van schrik voor complicaties.

Dat was ook de reden waarom er gisteren geen bericht meer verschenen is op dit blog. Onze baas “zag het even niet zitten” zowel letterlijk als figuurlijk…

Belle & co