Berichten van 1 mei 2010 tot 31 mei 2010

Rare vogels…

Rare vogels vliegen er hier in de Charente. Daarstraks waren we samen met de baasjes in de tuin aan het werken. Om eerlijk te zijn, de baasjes werkten en wij lagen maar wat te lummelen. Plots viel er iets uit de lucht… het baasje had het gezien en ook Heros. Die laatste was er vliegensvlug bij en toen het vrouwtje hem riep apporteerde Heros een jonge duif… maar eentje zonder kop !

Nu schrikken we niet van veel meer maar een jonge duif die uit de lucht komt vallen zonder kop, dat hebben we nog niet meegemaakt.

Lawaai hoog uit de lucht deed ons omhoog kijken en daar waren enkele roofvogels ambras aan het maken tegen elkaar. Waarschijnlijk heeft één van die vogels de duif verrast en gedood en die andere eiste ook zijn part van de buit op. Uiteindelijk heeft die ene zijn buit moeten laten vallen en is die bij ons in de tuin terecht gekomen.

Een andere verklaring zien wij niet zitten, bij ons weten kunnen duiven zonder kop niet op eigen kracht over onze tuin vliegen. Vroeger toen hij nog les gaf, heeft het baasje regelmatig “kiekens zonder kop” gezien, maar die waren van een andere zoogdiersoort…

Spijtig was wel dat onze baasjes aan het werk waren en dus het “kodakske” niet bij de hand hadden . Echt spijtig dat ‘m daar geen bewijzen van heeft.

Belle

Een Brusselse mop…

Fons Wuyts van de “terug plezant club”, https://blog.seniorennet.be/1001_terug_plezant/ maakte ons attent op het bestaan van  “de Gazet van Brussel” . Uiteraard zijn we dan “kurieus” en wat lezen we daar … Dezelfde mop als die we enkele weken geleden hier plaatsten als “een Hollandse mop” over Ajax en Feyenoord.

Nu in de Brusselse versie met als clubs “den Deirink Muilebeik en den Anderlecht”.

Zet ouw der efkes veur en probeirt het te oengtcijferen…

http://www.ara-vzw.be/De%20Gazet%20van%20Brussel/de_gazet_van_brussel.htm

SPORTING BOUVE?

SUPPORTERS OEIT MUILEBEIK REAGEIREN OEK

Verleie weik emme me de zeive supporters van den Anderlecht on’t woud geloête. Mo deize ki es er oek reaksen oeit Muilebeik gekomme. Ne zeikere Lef Zjenders eit ons loête weite wa da zanne klaanzoun vuigad eit. “Da menneke” schraaift em ons, “goê no ’t schoul op ’t schieë van Anderlecht en Muilebeik, in Schuit, on de sjossee de Ninove. Op nen dag kraaige ze les ouver sport. Den onderwaaizer vroêgt on de klas wee da supporter es van den Anderlecht. Giel de klas stekt zanne vinger in de locht, balven onze klaainzoun. Den onderwaaizer vroêgt em: ‘awel Jefke, edde ga ni geire footbal?’ ‘Toot’ antwou Jefke, ‘mo ik zaain supporter van den Efsee Brussels’. Den onderwaaizer: ‘En oo komt da?’ Jefke: ‘Man bompa was supporter van den Deirink, en ma poepa en ma moema supportere vè den Brussels’. Den onderwaaizer: ‘Da’s good da, gaa doet dus gelak as a aavers? Awel, en moest a poepa na nen bandeet zaain, en a moema ’n sluur, wa zaide gaa dèn zaain?’ Jefke: ‘awel eu…, supporter van den Anderlecht!’ …

Houdini…

Wij hebben ook een Houdini in huis sinds een drietal dagen. Hij is overwegend bruin met witte buik en poten met spikkels. Weegt zo’n 35 kilo en luistert naar de naam Heros.

Wat nog geen enkele hond gepresteerd heeft in 11 jaar tijd heeft Heros ons nu drie dagen achter elkaar gelapt.

Heros geraakt buiten de tuin ! Waar en hoe hij buiten geraakt, is net een raadsel zoals bij Houdini. Al drie dagen lopen wij rond de omheining, van degelijke “HERAS” makelij, om ergens een opening te vinden waar hij de vlucht kan nemen.

Wat die “vlucht” betreft dat is ook heel relatief, want gaan lopen doet hij niet. Als Heros dan buiten geraakt loopt ‘m eens heen en weer voorbij het huis en gaat dan voor de poort zitten wachten tot we hem terug binnen laten.

Meestal merken we het nog niet dadelijk dat hij aan een stapje in de wereld bezig is, maar het gedrag van Hera doet ons merken dat er weer iets mis is. Die komt dan met de meest ongelukkige hondenblik van de wereld rond je benen draaien.

Het is afwachten tot het moment dat Heros aanstalten maakt om weer te gaan stappen, dat we maatregelen kunnen treffen. Maar het is wel opmerkelijk dat het de grootste en zwaarste van al onze honden is die een gaatje kan vinden om te ontsnappen. Tot nu toe is er nog maar één hond geweest die de omheining getrotseerd heeft. Dat was Luna, de loopse Duitse Staander van de buren die zichzelf destijds kwam presenteren aan Bas, maar Luna wou binnen geraken in plaats van buiten, met 11 puppies tot gevolg twee maanden later !

Belle

Gekke honden…

Een vreemde die aan oonze tuin langs komt moet wel denken dat Heros en Hera de ganse dag met elkaar vechten. Ze hangen de ganse dag rond elkaar, happen in elkaars oren en poten. Als ze achter elkaar lopen springen ze tegen elkaar op zodat ze samen enkele meters over het gras doorschuiven.

Gewoonlijk is het Hera die het initiatief neemt voor het spel. Dat is al vlak nadat ze ’s morgens uitgelaten worden. Al dadelijk na hun plas, begint het spelletje. Dan komt er nog eens bij dat op dat moment het  gras nog kletsnat is van de dauw.

Je moet ze zien als ze dan nadien binnenkomen. Op sommige plaatsen zien ze groen van het gras, of bruin van de aarde en je zou ze zo door de wascentrifuge halen om ze te drogen.

Rond tien uur liggen ze dan horizontaal, totaal moegespeeld. En om terug energie op te doen om in de namiddag er nog eens tegenaan te gaan !

Belle

Rare ziekte…

Komt een man bij de dokter en hij zegt:

"Dokter ik heb last van een oranje penis!".

Dokter: Dan zal ik maar even kijken.

Dus de dokter gaat kijken en geeft hem uiteindelijk een zalfje.

3 maal daags smeren en volgende week terugkomen.

Een week later komt de man terug en heeft nog steeds last van een oranje penis.

De dokter geeft hem opnieuw een zalfje mee en hij moet weer een week later terugkomen.

 En als de man voor de derde keer terugkomt vraagt de dokter hem:

"Ik kan niet vinden wat het is, wat zijn je hobbies?".

De man zegt: pornofilms kijken en paprika chips eten!".

L.M.

Geen echte…

Geen echte verjaardag maar toch… Vandaag worden mijn pups, Hercule, Heros, Hera, Hadise, Harry en Harko anderhalf jaar oud. Van 12 november 2008 tot 12 mei 2010 is anderhalf jaar of 18 maanden heeft het baasje uitgerekend.

We weten het nog “als de dag van toen” hoe ik in de zetel stond te blaffen naar de verdeler van reclameblaadjes met zijn enerverend brommertje. Plots hoorde ik het baasje roepen… “Simonne, snel daar komt er eentje” Ik was me van geen kwaad bewust, maar er gebeurde iets aan mijn achterkant !

’t Baasje heeft me toen opgepakt en naar de werpkist gebracht terwijl het vrouwtje achter ons aanliep met twee open handen om nummer één op te vangen.

Zo kondigde het baasje de geboortes van mijn zesling op 12 november 2008 aan:

Yes!
Al twee reutjes geboren
18 uur één van 350gr
18u25 één van353 gr

 19 uur een teefje van 310 gr
19u10 een teefje van 330gr
19u40 een reutje van 375 g
21u05 een reutje van 380gr

Met speciale dank aan Dokter Nelly die ons met een kleine onderbreking voor een oproep ons ganse tijd bijgestaan heeft.

Elke maal als er ééntje bijkwam vulde het baasje het lijstje bij aan. Hoe het kwam weet tot nu toe niemand, maar het nieuws verspreidde zich over het internet en in no time waren er zeven lezers gelijk op ’t blog. Meer dan 250 “pagewiews” hadden we die dag. Enkel het overlijden van Bas gaf nog een iets groter getal aan lezers.

Een jaar en half zijn ondertussen voorbij, en ’t baasje vertelt dat zijn knieën terug pijn doen als ‘m aan de daarop volgende weken denkt en aan de uren dat ‘m op zijn knieën aan de werpkist heeft gezeten !

Gans het verhaal kan je lezen vanaf 12.11.2008 in het archief onderaan de linkse kolom.

Belle

De duizendste…

Onze baas ws vanavond de duizendste bezoeker van het blog van Max en Bente, om dat te bewijzen aan de goegemeente heeft ‘m daar een “portretje” van gemaakt…
https://blog.seniorennet.nl/max_en_bente/

Jan

Het vordert…

Het vordert en we zitten op schema (?)… Hij doet nu wel alsof hij ooit met schema’s gewerkt heeft maar wij hebben er zo ons gedacht over.

Het gazon is gekortwiekt, dat was nu niet moeilijk want het was goed te merken waar je gebleven was. Den “Husq”stond dan wel met een platte band in de stal maar ook dat was geen hinderpaal. Even wat lucht inblazen en we konden weeral aan de slag. Oprapen heet het baasje niet gedaan met het gras. Daar was het echt te lang voor en niet helemaal droog en dan durft het systeem wel eens te haperen.

Ondertussen heeft de baas ook al op zijn knieën tussen de aardappelen rondgescharreld om wat distels uit te trekken. Ook de plaats die voorzien is voor de tomaten is al voor een deel onkruid vrij gemaakt.

Als de Heilige Bonifacius, de vierde van de ijsheiligen, nu ook nog eens gepasseerd is dan kunnen de tomaten planten ook de volle grond in. Het baasje moet enkel nog wat Roma en trostomaten aankopen.  De vleestomaten is dit jaar “eigen werk”, m.a.w. door ’t baasje zelf gezaaid uit “restaurantzaad”. Het baasje at ergens zulke lekkere tomaten op restaurant dat hij gelijk de zaadjes in een servet heeft gedaan en thuis ze “geprepareerd” heeft. Meer dan 400 zaadjes heeft ‘m zo gedroogd en nadien de plantjes zelf gezaaid en gekweekt.

Vervelen zal onze baas zich niet, want als ‘m dan eens niets te doen heeft dan is de dagelijkse wandeling weer eens dubbel zo lang…

Belle & co

Uit het dagboek van een moedige vrouw, op cruise…

Dag 1:
Ik heb er weken naar uitgekeken om deze schitterende reis te kunnen maken.
Ik heb al mijn mooiste kleren ingepakt. Ik ben helemaal opgewonden. 
  

Dag 2 :
Héél de dag op zee. Ik heb dolfijnen en walvissen gezien. Wat een prachtige vakantie.
Vandaag heb ik de kapitein ontmoet. Het is een knappe man. Lijkt op Brad Pitt. 
  
Dag 3 :
Ik heb een beetje gesurft en ik heb leren golfen. De kapitein heeft me aan zijn tafel uitgenodigd voor het diner. Het was een hele eer en ik heb me héél goed geamuseerd.

Het is een heel aantrekkelijke en attent volle man met prachtige blauwe ogen. 
  
Dag 4 :
Ik ben naar het casino op het schip geweest en ik heb veel geluk gehad. De kapitein heeft me uitgenodigd om in zijn hut te lunchen. Een werkelijk uitmuntende maaltijd met kaviaar en champagne. Hij heeft me gevraagd om de namiddag samen door te brengen in zijn hut maar ik heb geweigerd. Ik heb hem gezegd dat ik mijn echtgenoot niet wou bedriegen. 
  
Dag 5 :
Ik ben weer naar het zwembad gegaan en na een tijdje heb ik besloten om de rest van de dag door te brengen in de pianobar. De kapitein heeft me daar gezien en hij heeft me uitgenodigd om samen een glas te drinken. Het is werkelijk een zeer charmante man. Hij heeft me gevraagd of ik de nacht in zijn cabine wil doorbrengen. Ik heb geweigerd. Hij heeft gezegd dat hij het schip zal laten zinken als ik niet van gedacht verander.
 
Dag 6:
Vorige nacht heb ik 1600 mensenlevens gered. 4 keer zelfs.......

Zomaar foto’s van gisteren…

Ze waren “in vorm” om te poseren voor de baas zijn “Kodakske”,  “nief” als voorvoegsel laten we er maar af na al die 7000 (!) Drentenfoto’s .

De eerste foto van Heros is genomen van op straat, Heros zit het rustig te bekijken en steekt zijn tong uit naar wie passeert.

Foto twee, ook Heros die er bij gaat rechtop staan om Hera onder hem door te laten voorbij lopen .

Foto drie, Belle en Heros staan op wacht aan de brievenbus want ze hebben aan de achterzijde van de tuin een gele Renault Kangoo zien en horen langskomen.

Jan

Geen mop vandaag…

Niet dat er vandaag niet te lachen viel, toch wel maar de tijd ontbrak om er op ’t blog werk van te maken.

De bazen hebben vandaag hun handen vol gehad met de tuin. ’t Vrouwtje heeft zich een doorgang geknipt onder de forsythia, langs nog wat laag struikgewas, tot ze enkele rozelaars terugvond.

Ook ’t baasje was in de weer met rozelaars, je kon het gisteren al lezen dat hij rozelaars exporteerde. Vandaag zijn ze in de tuin geplant waar zij een boog moeten gaan vormen van gele rozen die dan ook nog eens goed moeten ruiken.

Ook is het gras afgereden in de namiddag toen voornamelijk de zon het gras gedroogd had. Het baasje heeft het gras laten liggen en morgen, als de zon nogmaals haar werk heeft gedaan gaat hij nog eens over het gazon maaien om het werkelijk mooi te maken.

Dat echt kort afrijden van het gras doet ‘m voornamelijk voor ons, als we weer eens aan het ravotten zijn dan worden we te nat in het bedauwde gras.

Inmiddels is het ook gebleken dat ook de kersenoogst dit jaar weer immens gaat worden. De takken van de grootste kersenboom hangen nu al tegen de grond van het gewicht van de kersen. En dan moeten ze nog meer dan een maand verder groeien ! En Dante bedenken dat we vier van die kersenbomen hebben in de tuin. Waarschijnlijk gaat 2011 bekend en herinnerd worden als het jaar van de kersen/krieken confituur…
Belle & co

Werk voor de boeg…

Gisterenavond, dadelijk na aankomst eens door de tuin gelopen om een eerste gedachte te krijgen van wat ons de eerste dagen te doen staat. En het is meer dan duidelijk. We gaan ons niet vervelen !

Buiten de rozelaars en het laurierboompje planten is het duidelijk dat er niet veel tuingereedschap uit de schuur ongebruikt zal blijven. Onze “Husq”, de zitmaaier, mag nog even rustig blijven tot de zon en wind het “gazon” hebben opgedroogd. Daar is op dit moment nog met geen Caterpillar door te komen als het nat gras is.

Wat een tegenstelling met de Vosselaarse woestijn. Het is zoals een trip door Afrika van Noord naar Zuid, eerst woestijn en dan het tropisch regenwoud….

Ook tussen de aardappelen groeien gewassen waar het baasje 500% zeker van is dat hij ze NIET gezaaid of geplant heeft, onkruid dus !

Maar geen nood, de zon doet al pogingen om door de wolken te komen piepen, dat komt wel “in de kabas” (Kempisch voor het komt in orde) Tegen dat de zon terug onder gaat zal er heel wat werk geleverd zijn. We houden jullie op de hoogte…

Belle & co

Reuzegoed  gereden…

Om 21u30 draaiden wij daarjuist de koer op in La Magdeleine. We waren pas om 14u15 vertrokken zodat we de 800 kilometer in zeven uur en een kwart hebben afgebokst.

We hebben totaal geen oponthoud gehad vandaag en zelfs op de périférique rond Parijs konden we de maximum snelheid van 80 km/h makkelijk aanhouden. We kozen vandaag voor Parijs- west. Dat wil zeggen de périférique vanaf de Porte de la Chapelle tot aan de Porte Saint Cloud. Dan via de lange boulevard richting N118. Het was net alsof de Parijzenaars verwittigd waren dat we er aan kwamen en dat ze de baan hadden vrij gemaakt om ons doorgang te geven. Op minder dan een half uur stonden wij vanaf de luchthaven Charles de Gaulle op de A10 richting Bordeaux.

Dat we zo laat vertrokken had twee redenen. De eerste had alles te maken met Moederdag. Hoewel de “echte” Moederdag in de Kempen op 15 augustus valt had het wijkcomitee bij ons een Moederdag ontbijt ingericht. De moeders mochten gratis komen ontbijten en de rest van de familie mocht aanschuiven voor 1 euro. ’t Vrouwtje, als lid van het wijkcomitee, stond in voor het spek met ei bakken.

Ondertussen was ’t baasje gaan helpen bij zijn maat Louis, van Gorky en Cato, ook drenten. ’t Baasje had met de kaawpollekeswandeling , waar Louis ons baasje had geholpen, toegezegd om deze voormiddag  te komen helpen tappen in het stadspark te Turnhout waar een manifestatie van vakantiegenoegens doorging. Louis en zijn ploeg verzorgden daar de “catering” .

Zoals steeds heeft ’t baasje ons niet gehoord of gezien tijdens de rit. Wij betrouwen op de stuurmanskunst van ’t baasje en hebben uit voorzorg op wat komen gaat deze week alvast maar goed bijgeslapen !

Belle & co

Export…

Klimrozen, vlinderlavendel (?) en een laurierboompje, samen met nog twee bakken geraniums die vorige maal te laat waren om nog mee te kunnen op de aanhanger, Vandaag kunnen ze mee op de rit richting La Magdeleine.

Het baasje is weer aan het exporteren, tot voor enkele jaren noemden ze dat nog smokkelen of illegaal over de grens brengen. Nu zijn deze planten ook in Frankrijk te koop in de betere “Jardinerie” maar de prijs is dan gewoonlijk tegen het drievoud aan terwijl de kwaliteit ongeveer de helft is. Reden genoeg voor ons baasje om zijn inkopen te doen bij de Turnhoutse middenstand.

Vandaag zijn ze “op transport gezet” zoals dat in die transportkringen genoemd wordt. Vanavond arriveren ze in La Magdeleine en tegen dat het morgenmiddag is gaan ze hun Franse toekomst tegemoet. Voor de rozen heeft het baasje vorige maal al een “boog” in elkaar getimmerd en gaan ze de bladluizen opvangen die normaal op weg waren naar de druivelaars ! Het laurierboompje krijgt een ruim bemeten pot en gaat niet te ver van de keuken geplaatst worden. Voor de kenners, het is geen laurier in de betekenis van oleander dat in ’t Frans “laurier rose” is, maar deze is van het type “laurier sauce”, ’t is maar dat je het weet, de eerste is giftig, de tweede is lekker !

En voor de vlinderlavendel zoeken we nog een plaatsje waar hij geurend tot zijn recht komt !

Tot vanavond met het reisverslag Vosselaar – La Magdeleine…

Belle & co

Verborgen interesse…

Maar we hadden het kunnen weten… Vrouw blijft vrouw of dat nu een mensenvrouw of een hondenvrouw is, zij hebben dezelfde  interesses.

Het bewijs staat hier onderaan het bericht mét foto !

Gisteren mocht Belle mee boodschappen gaan doen en één van de te bezoeken winkels was de Zoomart (tegenwoordig Maxizoo).

Ons baasje ging op zoek naar teken”dingeskes” om teken te verwijderen bij ons. Vermits ze weer met duizenden op de loer liggen om zich te goed te komen doen aan ons bloed !

Belle was echter minder geïnteresseerd in de “tekendingeskes” maar het rek met de hondenkleding kon haar volle interesse wegdragen. Nooit gedacht dat een jachthond als Belle daar nog interesse in zou hebben. Als ze nu in de toekomst ook nog voor de etalage van een parfum/maquilage winkel gaat zitten zullen we daar ook al niet meer van stijf achterover vallen van verbazing…

Ze blijven alle dagen verbazen die Drenten…

Hera en Heros

Even gaan skieën…

Jack ging met z'n vriend Bob skiën.
Ze namen Jack's busje en reden noordwaarts.
Nadat ze enkele uren gereden hadden kwamen ze in een verschrikkelijke sneeuwstorm terecht, dus stopten ze bij een nabij gelegen boerderij en vroegen de jonge aantrekkelijke dame die de deur opende of ze konden overnachten.
'Ik ben me ervan bewust dat het buiten slecht weer is, maar ik ben onlangs weduwe geworden,' zei ze.
Ik ben bang dat de buren zullen praten als ik jullie in mijn huis
laat overnachten.'
'Wees gerust', zei Jack. ' We zijn blij genoeg om in de schuur te mogen slapen. En als het weer verbetert zullen we bij dageraad  vertrekken.
De dame stemde in en de twee mannen gingen naar de schuur waar ze de nacht doorbrachten.
De volgende ochtend was het weer opgeklaard en ze gingen verder op weg.
Ze genoten van een fantastisch skiweekend.
Maar 9 maanden later kreeg Jack onverwacht een brief van een advocaat.
Het duurde enkele minuten voor hij het begreep, dat het van de advocaat van de aantrekkelijke dame was, die hij tijdens het skiweekend ontmoet had
Hij ging bij zijn vriend Bob langs en vroeg:
'Bob, herinner je je aan die knappe weduwe van die boerderij waar we 9 maanden geleden tijdens ons skiweekend verbleven?'
'Ja', antwoordde Bob.
'Euh, ben je die nacht toevallig opgestaan en naar het huis gegaan om haar te bezoeken?'
'Wel, euh, ja', zei Bob een beetje verlegen dat hij betrapt was. 'Ik moet toegeven dat ik dat gedaan heb.'
'En heb je mijn naam in plaats van je eigen naam gebruikt?'
Bob's gezicht werd vuurrood en hij zei: 'Tja, kijk, het spijt me, vriend.
Ik ben bang van wel. Waarom vraag je dat?

'Ze is net gestorven en heeft me alles nagelaten.'

(En jullie dachten dat het einde anders was, niet?... hou deze glimlach nu maar een hele dag.)

’t Kan nog plezant worden…

Het baasje kijkt er naar uit, echt waar en hij kan het zelf nog niet geloven… Het gaat om de periode tussen nu en 13 juni. De dag dat we met z’n alle als kiesvee naar de stemhokjes gedreven gaan worden.

Tot enkele dagen terug was ’t baasje haast van plan om de mening van Stij n Meuris te delen en “burgerlijk ongehoorzaam” te zijn. Hij had een degout gekregen van wat Yves “verantwoordelijkheid nemen” noemt. Hij kreeg “boebelen” van  Crembo en zijn machogedrag. Van het gezicht van Declercq kreeg ‘m zuur oprispingen als ‘m weer eens kwam vertellen wat ‘m nu weer van plan was om de gevangenen binnen de muren te houden. Plannen genoeg van heel de kliek , de Walen inbegrepen, maar realisaties ? ? ?

Dus… het baasje keek al verbaasd vrolijk toen Siegfried Bracke aankondigde de rangen van Bartje te gaan vervoegen. Helemaal plezant werd het toen ook nog een katholiek prefesserke met de naam Torfs, ’s avonds verkondigde dat ‘m ‘s morgens nog stond te liegen alsof het gedrukt stond en dan toch maar de rangen van Marianne ging vervoegen.

Het zal wel niet veel uitmaken eens de stemmen geteld zijn, alles zal wel hetzelfde blijven in de praktijk, maaaar… de debatten gaan wel de allure krijgen van een taalspelletje als “de taalstrijd”. Want zeg nu eerlijk, als Torfs en Bracke tegenover elkaar worden uitgespeeld, staan er ons nog aardige momenten te wachten in “de zevende dag” of bij Phara.

Ons baasje hoopt op een verbeterde uitgave van het duo Uyterhoeven/Mortier, hoewel die twee overtreffen toch wel moeilijk zal zijn. Als is de inzet, de wedde van een minister, toch wel iets waar je de handen voor uit de mouwen kan steken, ons gedacht toch…

Belle & co

Broer & zus…

Het is er goed aan te zien dat het broer en zus zijn, dat ze zelfs vlak na elkaar geboren zijn… Onze Heros en Hera, onafscheidelijk zijn ze.

Hun benches staan tegen elkaar, zij staan samen op en lopen ’s ochtends samen zij aan zij de tuin in voor hun “ochtendbezigheden”.In het bos of tijdens de aangelijnde wandelingen lopen ze ook zij aan zij .

Bij het eten staan ze vlak naast elkaar en wisselen regelmatig van bak. En als ze dan ’s avonds uitgeteld in de zetel liggen te maffen liggen ze nog op elkaar !

Het is niet dat ze niet overeenkomen met mij , zo erg is het niet, maar er is blijkbaar toch net als bij de mensen een soort van generatiekloof.

Mij spontaan betrekken in hun spel is er niet dadelijk bij, en als ik met hen meedoe is het omdat ik om “organisatorische redenen” ben tussengekomen. Soms gaat het er nogal hevig aan toe en grijp ik in om erger te voorkomen, en dan doe ik maar mee om spelenderwijs rust te brengen…

’t Is hier allemaal goed geregeld onder ons zegt het baasje over zijn roedel.

Belle

Minnares…

Een man en vrouw dineren samen in een heel sjiek restaurant.
 Wanneer een verblindend mooie jongedame naar hun tafeltje komt, de man een
 dikke zoen geeft, zegt dat ze hem straks wel zal zien en terug wegwandelt.
 De vrouw staart naar haar man en zegt:'Verdomd, wie is dat???'
 'Oh', zegt de man, 'dat is mijn minnares...'
 'Wel', zegt de vrouw, 'dat doet de deur dicht, ik wil scheiden!'
 'Ik kan dat begrijpen', zegt de man, 'maar denk er aan dat, wanneer wij gaan
 scheiden, er geen inkoopreisjes naar Parijs meer komen, geen wintervakantie
 meer op Barbados, geen zomerverblijf meer in Toscane, geen Ferrari of
 Mercedes meer in de garage en geen zeiljacht meer...
 Aan u te beslissen.'
 Juist op dat ogenblik, komt er een vriend van het paar het restaurant binnen
 met een stoot van een babe aan de arm.
 'Wie is die vrouw bij Jim?' vraagt de vrouw.
 'Dat is zijn minnares', zegt haar man.
 Antwoordt zijn vrouw: 'De onze is mooier hé...'!!!!!

Hormonen…

Het baasje moet steeds glimlachen als ’t ergens over hormonen gaat. Hij moet dan terugdenken aan zijn vader in de tijd dat baasjes’ zusters met hun eerste vrijers thuiskwamen. Het waren gewoonlijk “vrienden van onze Jan” die hijzelf soms al eens ooit had gezien, sommigen andere echter nooit vanzeleven…

Gisteren ging het er weer eens over bij Dr. Nelly en met ons Hera. Dat beetje schijndracht dat ze vertoont gaat maar niet vanzelf over en daarom hadden we met het oog op het vertrek naar Frankrijk een afspraak gemaakt.

Ons Hera haar tepeltjes willen maar niet wegtrekken na haar eerste loopsheid, of beter , ze waren weg maar zijn terug gezwollen toen ik, Belle, loops werd.

Het zijn de hormonen vertelde Nelly ons en nu moet Hera “medicamenten” slikken in de vorm van druppels. Al een geluk dat het nogal een vraatzuchtige is en dat bij haar het slokken voorgaat op het proeven. De 2,5 milliliter druppels gaan er als koek in als ze op een stuk brood gedaan worden. Het is van “slokslok” en de boel is binnen, het is hier ooit anders geweest bij Bas bvb…

Overigens denkt het baasje dat de firma die het spul levert, zich bevoorraad bij Red Bull of een andere fabrikant van pepdrankjes. Of het moest zijn dat het rechtstreeks uit het wielrenners milieu komt. Ziek van haar hormonen is ze nooit geweest maar ze gaat wel als een ras Ferrari door het huis en tuin van de medicijnen…

Belle

Kort wandelingske…

Terwijl Heros deze namiddag met het baasje met de auto mee mocht naar Onze pa Zeppos en broer Hercule in Oudenaarde hadden wij Belle en Hera huiswacht samen met het vrouwtje.

Ons baasje moest bij Peter en Hilde nog spulletjes ophalen om mee naar Frankrijk te nemen en Heros moet zo dikwijls als mogelijk met het baasje mee met de auto als er een plezierig einddoel is. Dit om zijn wagenziekte volledig kwijt te spelen.

Heros heeft letterlijk en figuurlijk “de beest uitgehangen” bij pa en broer. Aanvankelijk kon hij niet op tegen die twee familieleden maar eens kennisgemaakt vloog het zand en gras weer achter hen omhoog als ze aan het spelen waren !

Het baasje vertrok in Oudenaarde te 15u45 en draaide de oprit thuis op te 18u50. Drie uur en vijf minuten. Met een beetje chance en ne zware voet is ‘m op dezelfde tijd in Parijs !

Meer dan een uur en half heeft ‘m over de vijf kilometer voor de Antwerpse Kennedy- tunnel gedaan. Voor Heros geen probleem, die heeft gans de miserie met zijn ogen dicht meegemaakt.

Maar nu was wel ons uur van wandelen verstreken… Geen nood voor ons baasje, het was dan wel niet naar ons gewoon bos, maar toch een wandeling rond de “grote blok”. Toch ook altijd nog goed voor een half uur trekken en sleuren aan de lijn, want dan mogen we niet los wegens te veel verkeer…

Belle & Hera

Nieuwe betekenis…

Deze afbeelding vonden we deze morgen in onze mailbox, het geeft een bijzondere en actuele betekenis aan het gezegde “horen zien en zwijgen”…

Ongebruikelijke foto’s…

Je ziet het niet dikwijls hier op het blog twee Drenten in de kleur wit met bruine platen. Meestal zijn het twee bruintjes, moeder en zoon, en Hera in de traditionele Dentenkleur.

Hier op de foto’s dus niet, we hadden Hadise op bezoek toen vorige week haar baasjes Jean Pierre en Ute,  op bezoek waren bij het twee weken oude Drentje xxx, van Herman en May. Dat Drentje gaat binnen een vijftal weken het “maatje” worden van Hadise, maar dat vermelden we hier al op het blog.

Het gaat ‘m om de foto’s waar Hera en Hadise aan het ravotten waren. Ons baasje heeft Hera een paar keer tot de orde moeten roepen omdat ze nogal hevig uitviel naar Hadise die beleefd bleef en niets terug deed, waarschijnlijk omdat zij “op de vreemde” was.

Die “op de vreemde” is nochtans haar geboortegrond !

Belle & co

Lentekriebels…

Ergens zit ons baasje in zijn vuistje te lachen. Niet alleen hij is begonnen aan het nieuwe gazonnetje in onze Vosselaarse tuin, maar ook over de grens, in Nederland, zijn ze in actie geschoten.

“Ze” zijn eveneens Drenteneigenaars die met een tuin zitten die het aanzien en de naam tuin niet meer waardig is.

Jil meldt in het Arcil blog dat echtgenoot Hans aan het werk is getogen om in navolging van ons baasje de tuin terug wat te fatsoeneren. Jil en Hans dachten dat ons baasje over toverkracht beschikte of trukken van de foor kon toepassen en in een oogwenk een fraai ‘n”pelouske” kon tevoorschijn toveren. Die Nederlanders hebben deze keer de Belg toch danig overschat. Enkele jaren geleden zou het zelfs bij de wonderen gerekend worden als er iets resultaat van terecht kwam van dat zaaisel.  http://www.bloggen.be/arcil/

Ook bij Sonja,de moderator van het derntenforum is Peter aan de slag om de resultaten van het werk van Kyra ongedaan te maken. Nog eentje die het grasveldje terug mooi en netjes wil krijgen tegen de zomer. Maar daar hebben we de indruk dat Peter het meer ziet als vechten tegen de bierkaai …   http://drentkyra.punt.nl/?home=1

Ondertussen begint hier in Vosselaar er nu toch een echte groene zweem over de zwarte grond te verschijnen. Wishfull thinking van de baas of realiteit ? Binnen twee weken, als we terug van rankrijk zijn nog eens hierover een berichtje laten zie…

Belle & co

Ramen zemen…

Twee Turken zijn bij een flatgebouw de ramen aan het zemen.
De ene Turk kijk naar binnen en ziet een Nederlander bij een
vrouw aan haar poesje likken.
Hij roept de tweede Turk erbij en vraagt aan hem:  "Zou dat vies zijn ?"
Waar de andere Turk op antwoord:
"Denk het niet, anders hadden ze het ons wel laten doen !"

L.M.

Stormweer aan de zuidkust…

De zuidkust van Frankrijk en het midden en oosten van het land krijgen een heel zware storm over zich. Blijkbaar ontsnapt het westen deze maal aan het natuurgeweld.

Meestal is het de westkust en de westelijk gelegen departementen die het zwaarste weer moeten opvangen, gedenk Xynthia begin dit jaar en de verschrikkelijke “tempête” van eind december 1999.

Zowel in de kranten als op ’t internet circuleren er al berichten over de verwoestingen op de stranden in Nice en Cannes. De snelweg door het centraal massief met het viaduct van Millau was een tijd afgesloten en in de Pyreneeën zou er op sommige plaatsen zelfs onder de 1000 meter sneeuw gevallen zijn.

Ondertussen hopen we maar dat er in de Charente al een drup regen gevallen is of ’t zal “gene vette” zijn dit jaar met de aardappelen en de peulerwtjes die ons baasje met veel liefde geplant/gezaaid heeft. De nieuwtjes die ons van ginds uit bereiken geven soms wel koud weer aan maar voorlopig geen nachtvorst. Laat dat nu het belangrijkste zijn voor de bloesem en de toekomstige fruitopbrengst in onze tuin.

Volgende week is het midden mei en zijn de ijsheiligen gepasseerd. Ook in de Charente kennen ze die drie “Charels” en zijn er beducht voor. Na 15 mei kunnen de tomaten buiten worden uitgeplant en dat is het baasjes volgende job !

Voor berichten over de storm:

http://www.hurktoilet.nl/weblog/blog.php

http://www.hln.be/hln/nl/2652/Extreem-Weer/article/detail/1101857/2010/05/05/Reuzegolven-tot-10m-zetten-Cannes-en-Nice-onder-water.dhtml

http://www.lefigaro.fr/actualite-france/2010/05/05/01016-20100505DIMWWW00298-tempete-soudaine-sur-la-cote-d-azur.php

http://www.lemonde.fr/planete/article/2010/05/04/neige-au-mois-de-mai-avalanche-de-difficultes_1346600_3244.html

Belle & co

Kameraad Tibo…

Daarstraks kwamen we in “ons” bos onze kameraad Tibo nog eens tegen. Het was toch weer een poos geleden omdat we verschillende aangelijnde wandeling aan de andere kant van de wijk gemaakt hebben.

Tibo was weer over enthousiast, té voor zijn negen jaar vertelde zijn baasje. Tibo is vorige week ook bij Dr. Nelly geweest, omdat hij wat mankte. Ook daar kennen ze Tibo van hier op ’t blog.

Dré , Tibo’s baasje, verteld dan ook dat Tibo het vanavond wel weer zal moeten “uitzweten” dat hij zo hevig tekeer is gegaan. Jonge Drenten volgen is voor een jonge Golden al niet makkelijk, wat had die dan verwacht met zijn negen jaar… Zelfs wij hebben ons vanavond nog niet te veel laten zien.

We waren alleen met Tibo in het bos en gewoonlijk mogen we dan wat meer. Sinds Heros in het bos eens een Yorkske achterna gezeten heeft mogen we niet te veel meer van ’t baasje. We mogen in elk geval al niet meer zo ver van hem weggaan, of “het stoebert er”.

Wij denken dat het baasje ons al aan het voorbereiden is op de wandelingen tussen de zonnebloemen velden binnenkort in Frankrijk…

We zien wel en houden jullie op de hoogte.

Belle & co

Depressief…

Een vrouw is zo depressief dat ze besluit een einde aan haar leven te maken.

Ze staat op het punt om in de Schelde te springen.

Ze staat boven aan de dijk te kijken naar het ijskoude
water als er een knappe matroos voorbij loopt.

De knappe matroos ziet haar huilen, krijgt medelijden
en slaat een arm om haar heen en vraagt wat er scheelt.

Hij toont veel begrip en zegt dat springen in de Schelde ook niet de oplossing is.

Als oplossing stelt de matroos voor om haar mee naar Amerika te
nemen op zijn boot om daar een nieuw leven op te bouwen.

Hij zal haar verbergen en haar als verstekeling naar Amerika smokkelen.

Hij zal haar elke avond eten brengen en ze zal niets tekort komen.

In ruil voor al de goede zorgen wil hij wel sex met haar.

En inderdaad :

Elke avond brengt hij vier boterhammen, een stuk fruit
en beleeft een avond vol passie.

Tot de 17de dag .

Ze wordt gevonden door de kapitein.

"Wat heeft dit te betekenen?" vraagt de kapitein.

De vrouw legt het uit

"ik heb een regeling met een van uw matrozen, ik krijg gratis eten,

een gratis reis naar Amerika en in ruil naait hij me".

"Ik weet wel zeker dat je genaaid wordt" zegt de kapitein" ...

"want dit is de veerboot Hoboken-Kruibeke"

Nog een kwaliteit (?)…

Of elke bezoeker bij ons het zo dadelijk een kwaliteit vind is op zijn minst in vraag te stellen, maar Heros is de meest sociaal aangelegde hond die je kan vinden.

Bij iedereen is hij dadelijk “thuis” en die hoort in zijn roedel te passen, wordt ook dadelijk uitgenodigd om er bij toe te treden !

Zo ook gisterenavond onze schoonbroer Jef die even langskwam. Het onthaal bij het binnenkomen was vrij normaal maar eens het voor de Drenten bedtijd werd ging Heros tegen Jef aanliggen.

Toen die Heros dan ook nog wat gestreeld werd, was het hek helemaal de dam af, toen was het niet meer ‘tegen’ maar ‘op’ Jef liggen. Nu is Jef wel wat gewend want die heeft destijds zelf nog de Casper gehad, één van de grootste Weimaraners die het baasje ooit ontmoet heeft, en ook twee Riesen Schnauzers hebben daar ooit deel uitgemaakt van de familie.

De 35 kg van Heros verraste Jef toch wel even en toen Heros met zijn tong diagonaal een streep trok over Jef’s  gezicht was het uit met de pret…

Onze “sociale” heeft dan maar zijn bench opgezocht en we hebben hem niet meer gezien van gans de avond, gehoord nog wel….

Belle & co

Hadise krijgt een vriendje…

“Ons” Hadise krijgt een vriendje, en ’t is er ééntje met een piemeltje !  Naast de veteraan Sammy , Cocker van geboorte, en Hadise, zusje van ons Hera  en Heros zal nu reutje XXX deel gaan uitmaken van de Verrooten roedel in Budingen.

Onze baas is bijna al zo fier als Jean Pierre en Ute zelf, want hij ziet dat al netjes gebeuren dat ik de bomma zal worden en Hera tante, terwijl we dan binnen afzienbare tijd ook van nonkel Heros kunnen praten.

Vrijdag was het baasje met JP en Ute op “kraambezoek” geweest bij Herman en May met hun fier Drentenmoedertje Spike.

Het zijn vier mooie pupjes, twee teefjes en twee reutjes. Het reutje met zijn witte snoetje zonder witte vlek op het voorhoofd gaat Hadise’s en Sammy’s speelmaatje worden. May en Herman mogen zich gelukkig prijzen. JP en Ute zijn gedroomde Drenteneigenaars, die 100% voorsprekers van het ras zijn. Wij kunnen het getuigen als fokkers van Hadise, hun eerste Drentje.

De bijgevoegde foto’s zijn nog genomen door ons baasje, maar als verwoede fotograaf gaan we nog vele foto’s van Jean Pierre kunnen afdrukken op deze pagina’s, daar zijn we wel zeker van, en we kijken er naar uit !

Belle & co

Accidentje bij het golfen…

Twee vrouwen zijn aan het golfen en eentje geeft een ferme dreun op

het balletje. Het vliegt recht naar de volgende hole waar 2 mannen

staan te spelen en eentje wordt geraakt. Hij valt meteen op de grond

en vloekt van de pijn.

De vrouw snelt er naartoe, intussen ligt hij ineengekrompen met zijn

handen tussen zijn kruis.

Zij : kan ik helpen?

Hij : neen, laat maar straks gaat het wel beter.

Zij : ik ben therapeute en kan u misschien helpen

Hij : neen, echt niet. Zijn handen nog steeds krampachtig in zijn

kruis gevouwen.

Zij : Toe, ik wil absoluut zien of ik echt niet kan helpen.

Hij : Ok, doe maar.

Zij trekt zijn handen van tussen zijn benen en legt ze naast hem. Ze

doet voorzichtig zijn broek los steekt er haar hand in en begint

zachtjes met een massage om de pijn weg te nemen.

Na enkele minuten zij : En, voelt dat niet beter?

Hij : jawel, maar ik denk dat mijn duim nog altijd gebroken is.

Liliane

Mooi hé…

De pupjes van Herman en May in Merksplas. Mooie lieve Drentenpups van twee weken oud, met de oogjes pas open. Ook lief en nog zo kwetsbaar en met een moeder die de beste zorgen over heeft voor haar vierkoppige kroost.

Dezelfde dag is de andere foto genomen, van de Drentjes van onszelf in Vosselaar,  1,5 en 4,5 jaar oud. Ook nog lief, en ook nog steeds met een zorgzame moeder, maar die hun oogjes zitten al terug dicht. Van het zand dat ze in de ogen hebben gekregen van het konijnenpijpen “uitbouwen”.

Dat kwetsbare is er ook al enige tijd af van die twee bandieten van ons. Die kunnen zichzelf wel redden als ze zo bezig zijn als op de foto. En Ikzelf Belle, laat ze op dat gebied maar begaan. Zolang dat ze zich in huis behoorlijk gedragen ben ik al best tevreden.

Dit betoog om nog maar eens te illustreren wat de gevolgen zijn als je er niet op voorzien bent bij de aanschaf van dat lieve pupje met zijn mooie kraaloogjes. Bedenk dat je een jaar later een “pup” zoals puberende Heros van 35 kg in huis kan hebben . Die is ook nog lief, heel zeker wel, maar ’t geeft toch een gans ander gevoel wanneer deze nu tegen je opspringt dan dat verleidelijke pupje bij May op de arm. Bedenk ook dat de gaten die hier in het bos ontstaan, ook in je eigen tuin best mogelijk zijn….

Situaties zoals in het vorige bericht over Drent Boaike van amper tien maanden oud kunnen dan in grote mate vermeden worden door je goed te informeren voor je dat lieve pupje in huis haalt. Onze baas kon zijn oren niet geloven toen er hier een mevrouw, kandidaat pupkoper, schrok omdat onze honden blaften. Een andere Drentenfokker had haar wijsgemaakt dat een Drent NOOIT blaft. Mis poes… een Drent blaft wel, en ’t baasje kan niet verstaan dat een serieuze fokker zulke onzin vertelt aan argeloze kopers !

Belle & co

Over te plaatsen Drent…

Roepnaam: Boaike
Geslacht: reu
NHSB: 2756741
Geboortedatum: 04-07-2009   Nog geen jaar oud ! ! !

Reden voor overplaatsing: Tijdgebrek

De hond is gewend aan kinderen
De hond is gewend aan verkeer
De hond is gewend aan lange wandelingen
De hond is gewend aan autorijden
De hond is niet gewend aan katten
De hond is gewend aan andere huisdieren
De hond is gehoorzaam voor de leeftijd
De hond is sociaal naar andere honden
De hond kan alleen zijn
De hond is niet dominant
De hond zit op een KNJV jachttraining, gehoorzaamheidstraining en ringtraining
De hond heeft al zijn entingen gehad
De hond is goed gezond


Voor informatie over de over te plaatsen honden kunt u contact opnemen met:
Nel Olijve-Smit    
pupinfo@drentschepatrijshond.org
Telefoon is 0527-261262

Kom Drentenvrienden , hier even tekenen.

Overgenomen van het Max en Bente blog   https://blog.seniorennet.nl/max_en_bente/

Ondertekenen kan je door op de link onderaan het bericht te klikken

Help,…onze Ark is nog niet klaar…

We hebben vandaag al enkele weer types mogen ondervinden, alleen regen, vorst en mist hebben we nog niet gehad. Maar alles kan nog , de dag is nog lang niet voorbij !

Deze morgen was het zo grijs dat ’t baasje ernstige twijfel had of de lange wandeling van de namiddag wel zou kunnen doorgaan zonder als een “verzopen kieken” terug thuis te komen.

Maar nee, om 3 uur klaarde het een tijd op en was er zelfs blauw te zien aan de hemel ! Het baasje heeft dat toen snel in orde gemaakt en onze leibanden aangedaan en we hebben nog een mooie wandeling kunnen maken in het bos. Dat bos dat rook dan ook nog eens verrukkelukelukeluk.

Alle stof was weggewassen , ook dat van de vulkaan, alle fris lentegroen was in ’t bad geweest en de zon maakte het “beeleke” af.

Daarjuist heeft het baasje enkele foto’s genomen van het onweer en de bijhorende wolkbreuk dat hier even wat kuren kwam verkopen. Als het pas ingezaaide en kiemende graszaad nu nog geen water genoeg gekregen heeft dan weet het baasje niks meer van “tuinwerk” (en ’t was al niet veel dat ‘m daar over wist).

Onze baas was al haast met één of ander opperwezen aan ’t babbelen omdat niemand hem verwittigd had dat er een zondvloed stond aan te komen en dat ‘m een Ark had moeten bouwen. Of had je daar zoals Noah, godvruchtiger voor moeten zijn ?

’t Zal zijn oorzaak dan wel hebben in ’t feit dat ‘m daarstraks nog met “den Bisschop” gelachen heeft, en Mohammed zal wel geholpen hebben omdat we nog gelachen hebben met die burka.

In ’t vervolg toch maar Hollander moppen plaatsen dat geeft bijlange zoveel ongemak niet!

Belle & co

Vier berichten uit de mailbox deze morgen …

Poezie…

Ik zie niks, waar is het licht?
Ik zie zwart voor mijn gezicht.
Oh, ach zo, wat ben ik dom,
Ik heb mijn burka andersom!

Achmed Gezelle

nieuwe westvlaamse gezegde…

Als er sperma plakt op je rugge

’t is van de bisschop van Brugge

Liliane

Het regent…

"Het regent , het regent, de pannen worden nat" zongen we in onze kindertijd (eeuwen geleden). De nieuwe versie zou kunnen luiden …”onze roedel wordt kletsnat”.

Het huis ziet er binnen niet naar uit en zolang ze binnen komen en zich niet schudden valt de “schade” nogal mee. Dan is het enkel de vloer die de sporen van twaalf slijkpoten draagt.

Als ze terug binnenkomen en eentje ontsnapt aan de afdroog controle dan loop je veel risico dat je ook het interieur tot op één meter hoogte kan beginnen “Mr Properen” (nieuw werkwoord, volgend jaar in “den dikke”, synoniem voor hondensporen poetsen). Bazen bekijken dat met andere ogen dan bazinnetjes. Bij ons is het zo dat het baasje dan de handdoek neemt waar hij ons mee afdroogt, en dan zo eens vluchtig langs de keukenkast veegt om de grootste sporen te elimineren. Bij ’t vrouwtje gaat het net zo maar den gaat er gewoonlijk nog een kreet aan vooraf war ook bij de buren de haren nog van gaan rechtstaan van het schrikken. Ons doet dat niets, alles went zeggen ze …

We hebben het baasje al verschillende malen naar boven zien kijken, speurend naar een blauw vlekje tussen de wolken, maar voorlopig is het noppens, niks, nada… Hopelijk klaart het op tegen deze namiddag, of onze lange wandeling valt letterlijk in het water.

Ondertussen zien optimistische bazenogen al de eerste grassprietjes opkomen in onze tuin/wildernis, dank zij de sproeipomp en de regenbuien…

Belle & co

Drie kontjes

 Soms heeft ons baasje de indruk dat hij Teckels in huis gehaald heeft, zo van die echte teckels die nog konijnen uit hun pijpen jaagt.

Zoals ik eergisteren in “ons” bos er ben tegenaan gegaan zo was het nog nooit gebeurd.

‘t Baasje stond er zelf verbaasd van hoe we onze energie op die konijnenpijpen verbruikten, het was echt met ongeziene passie dat het zand meer dan een meter hoog achter ons omhoog vloog. We hebben dan ook goed geoefend op die muizenholen in de stenige grond in Frankrijk. Daar is het nog iets anders dan in die zandgrond van de Kempen. Daar is het “corvee, zware corvee” zoals de boeren daar zeggen tegen bewerken van de grond.

In geen tijd zaten we zo diep in de pijp dat er nog enkel drie Drentenkontjes boven de grond uitkwamen. ’t Baasje had zijn “kodakske” bij en heeft het voor jullie vastgelegd op foto. De baas moest gelijk denken aan het liedje “als het gras twee kontjes hoog staat” maar zover zijn we nog niet, toch zeker niet in onze eigenste tuin waar het pas gezaaid graszaad toch al aan het kiemen is.

Nu maar afwachten wanneer we terug gans de tuin ter beschikking krijgen…?

Belle & co

DER, DIE, DAS

Jantje zit met zijn klasgenootjes in de Duitse les.  
 
De juffrouw heeft een oefening bedacht en legt deze uit:
'Wie kan een zin bedenken waar de drie Duitse lidwoorden
DER, DIE en DAS in voorkomen? '
 
Jantje denkt even na en steekt zijn vinger op.
De juffrouw ziet dit en vraagt aan Jantje zijn zin op te zeggen.
 
Jantje zegt: 'Nou juf..., MEINE SCHWESTER HAT EIN
KINDCHEN BEKOMMEN .'
De juf antwoordt: 'Maar Jantje, daar zitten toch niet de drie lidwoorden in? '
Waarop Jantje zegt: 'Maar ik was nog niet klaar.'
En hij gaat verder: '... ABER DER DIE DAS GEMACHT HAT, IST VERSCHWUNDEN.'

Gay parade ?...

Natuurlijk niet, maar zo zag onze “Masjebashi” er uit na de regenbui en onweer van gisterennacht. De auto stond,  zoals meestal, geparkeerd onder de Japanse kerselaar die al meer dan twee weken in volle bloei staat.

Toen ons baasje gisterenmorgen om brood en een krant wou rijden lag er toch zo’n halve centimeter dikke laag bloemblaadjes over gans de auto. Toen de foto genomen werd was het baasje al eens een stuk over de snelweg gereden om de dikke laag er te laten afvliegen. Op de snelweg leek het wel alsof er een processie was langsgekomen.

Een rode auto met roze stippen… de eerste die ik tegenkwam vroeg droogweg naast zijn neus weg “meegereden in de Gay-parade zeker met al die roze stippen ?” Laat dat er nu net iets over zijn voor onze baas, daar moest ‘m iets aan doen want eens opgedroogd is het een echte miserie om die blaadjes verwijderd te krijgen.

Dus toog het baasje naar de carwash waar Conny aan de kassa ook al raar keek, maar het bij raar kijken hield. Het baasje heeft dan zelf maar uitgelegd wat er gebeurt is, en voornamelijk wat het NIET WAS !

Ondertussen parkeert het baasje de auto niet onder de boom maar op de oprit naast het huis. Daar staat hij toch een eindje van de bloemblaadjes weg !

Belle & co