Hallooooo!!!

Ik beken het... weliswaar met het schaamrood op m'n kaken... dat ik hoe langer hoe minder geduld kan opbrengen met dat zielig gedoe... wat betreft de pijngrens... dat is één ding... dat schommelt van persoon tot persoon... la mamma bvb heeft een zeer hoge pijndrempel... schoonmoeder gilde al als ze op haar lip beet... idem haar zoon... als ze dan eens ècht pijn hebben heb je zo al dadelijk je bedenkingen... maar om in paniek te raken van een beetje koorts en wat gekuch... daar kan ik me echt over opwinden... gisteren ging hij naar de dokter en die schreef hem panadol voor en van die poeders om de slijmen op te lossen... neem ik al jàren als ik weer een allergie aanval heb... na welgeteld 1 zakje is hij al ongerust dat zijn hoest niet weg is... de bijsluiters leest hij alsof het de bijbel is en raakt dan in paniek over alle bijverschijnselen die hij ervan zou kunnen krijgen... als ik hem kan overhalen het toch maar te nemen krijgt hij die gegarandeerd allemaal met nog enkele nieuwe erbij... en wie krijgt de schuld... je mag 3 x raden... deze ochtend liep hij al rond te stampen om 6 u... was radeloos... wanhopig... leeg... uitgeput... omdat hij de hele nacht geen oog had dichtgedaan... ik heb hem in de living in de relax geïnstalleerd met een kussen en een plaid... ben naar boven gegaan om me aan te kleden... toen ik gestommel hoorde zag ik onze ruitenwasser met zijn ladders bezig... die man maakt behoorlijk wat lawaai als hij met die ladders tegen de gevel bonkt... en man ligt vlak aan dat venster... toen ik ging kijken lag hij vredig te slapen... nu jullie... en wedden dat hij ontkent geslapen te hebben!!!

OEF heb de dader gevonden... was gewoon mijn boogschutter die er al maanden opstaat... en die mysterieus veranderd was in de naam van de site waar hij vandaan kwam... ben even buiten geweest om boodschappen te doen... toen ik thuiskwam was m'n kop wat helderder en voilà... gevonden... wat ben ik GOED he

Ik was als kind al verzot op verhalen over de oermensen... het dinosaurustijdperk... daarom was ik voorbestemd met een hypochonder te trouwen... misschien kennen jullie dat beest niet maar het bestaat wel degelijk... ik heb er zo eentje in huis... het is momenteel naar de dokter dus even rust voor mij... en ik moet dringend even stoom afblazen... hij zit  nu welgeteld 2 hele dagen met een verkoudheid... gepaard met een lichte verhoging...  zit met de thermometer vastgekleefd aan zijn hand... neemt om de 5 minuten zijn temp op die dan schommelt tussen 35° en 37°... als deze bij de 37° komt grote paniek... als het mààr 36° is beweert hij dat koorts begint vanaf 36°... die temperatuurschommelingen worden me dan luidkeels toegeroepen... wat ik ook beweer het helpt niks niemendal... meneer weet het beter... dus zwijg ik in alle talen maar de stoom komt me de oren uit... een hele fles Strohrum heb ik al aan hem verspild maar nóg kan hij niet slapen... zegt hij... wie er dan in de naburige kamer ligt te snurken moet ik toch eens uitzoeken... het enige wat hem kan helpen is naar de dokter gaan... die zegt dan wel hetzelfde wat IK hem al vertelde maar dat alleen schijnt te helpen... het lijkt wel of HIJ de griep heeft uitgevonden... ik loop af en aan met gekookt water voor grog en dampen... als ik maar half de aandacht kreeg wanneer IK eens ziek ben zou ik een gelukkige vrouw zijn maar dat is niet zo... haha hij komt thuis van de dokter en wat zegde die... direct het bed in voor 3 dagen... poeder nemen om de slijmen op te lossen en siroop als de hoest te erg wordt... hebben we allemaal in huis ... dus krek hetzelfde wat IK hem probeerde wijs te maken... maar mijn advies is wel gratis... jullie zullen nu wel denken dat ik een harteloos mens ben... is niet helemaal waar maar mijn geduld begint stilaan op te raken en dan word ik sjagrijnig.

Ik was daarjuist effe rustig een blogrondje aan het maken... heb het manneke wandelen gestuurd... en las bij Mus over misbruiken op de blogs en het net... zoals ik al eerder schreef heb ik me eens ingeschreven op een site met de bedoeling ideeën uit te wisselen met mensen uit alle delen van de wereld en tevens m'n frans en engels wat op te krikken... nou moe... dat is wel eventjes anders uitgedraaid... ik heb ondertussen wel m'n sexvocabulaire in beide talen kunnen aanvullen... wat er allemaal op je af komt... op cyber sex beluste manspersonen van elke leeftijd... de jongste was 15... ik ben wel het slachtoffer van m'n opvoeding... mij werd geleerd altijd te antwoorden als iemand je aanspreekt of aanschrijft... ja ik weet dat ik een tikkeltje gek ben maar ik doe dat nog altijd... het is sterker dan mezelf... dus iedereen krijgt een beleefd of sarcastisch berichtje terug... nu ben ik niet zo vlug te choqueren... daarom vind ik het geen probleem... wel boeiend en leerrijk... ik heb ondertussen wel geleerd dat de beste manier om van een ongewenst manspersoon op het net af te komen is te vermelden dat je geen cam hebt... dat is héél voornaam... de meesten geloven het zelfs niet en blijven aandringen... zo heb ik bijna een jaar gechat met een Algerijnse man en enkele weken geleden is het "afgeraakt" waarom... omdat hij "m'n liefelijk aanschijn" wilde zien op cam... toen ik weer eens weigerde werd hij kwaad omdat ik hem zogezegd niet vertrouwde... wèg chatvriend... ik ben nu zelfs nog hardnekkiger anti-cam geworden... ik heb namelijk de gewoonte om me na de douche in te smeren met olie of creme... en terwijl ik moet wachten tot het spul opgedroogd is... wat te gaan computeren... wat als je vergeten bent dat je cam nog aanstaat... verstrooid zoals ik ben... nee hoor ik wil m'n chatvrienden niet ALLEMAAL wegjagen.

Zoals ik daarjuist vermeldde heb ik 't manneke uitgewuifd... gisteren was hij ocharme toch ZOOOO ziekskes... snuiten... hoesten... zuchten en krochen dat het niet aan te horen was... hij had warempel maar liefst 37,50° koorts... stel je dat voor zeg... heb hem in bed gestopt met grog
en aspro zodat ik rustig wat kon uithoesten en snuiten... jaja ik ook dus... tegen 12 uur bestelde hij nog een grog en aspro... heb een flinke neut in zijn beker gegoten... een grote klot honing erbij... en het is gelukt... heb hem niet meer gehoord... totaal groggy... ik heb me teruggetrokken in de andere slaapkamer en heerlijk geslapen... deze morgen stond meneer op... weliswaar nog krochend en zuchtend... maar hij is dan toch maar naar de petanque getrokken... ik zal me dus maar niet ongerust maken... natuurlijk zal die koorts weer komen opzetten het ogenblik dat hij voet in huis zet... maar ik heb nog rum over dus...ik weet alleen niet of ik die wel aan hem ga verspillen.

Wat een stinkweer weer... heb enkele dagen aan de clubcorrespondentie gewerkt en wilde vandaag eens de stad intrekken... is het toch aan het gieten zeker... man man toch wat een pech weeral... ik begin me geweldig misdeeld te voelen.

Om eerlijk te zijn vielen de paas -zondag en -maandag nogal mee... ben in de voormiddag naar de minigolf geweest... heb 't manneke achtergelaten en ben tevoet naar huis gemarcheerd... goed voor de lijn dacht ik maar toen ik thuis kwam ben ik beginnen bunkeren dat het niet mooi meer was... resultaat... een gigantisch schuldcomplex... heb me dan verbeten op die brieven gestort... maandag weer van hetzelfde... tevoet naar huis... bunkeren... schrijven... enfin ze zijn af... gekopiëerd en in de enveloppen gestopt... dus ikke effe vrij nu.

Maar nu de koekestad... moet vandaag ook nog even m'n boeken uit de bibliotheek inleveren of ik betaal boete en dat loopt op... denk dat ik toch even de bus opwip naar de stad... moet dringend m'n wintergarderobe aanvullen want ik vrees dat er van zomerweer niet veel terecht gaat komen dit jaar... ga dus m'n voorraad puls en paraplus bijwerken... die komen altijd van pas... nog wat vitamientjes tegen de zomergriepjes... zalf tegen wintertenen en gekloofde lippen... niet vergeten snowboots... als ik dat hier zo lees zal ik best m'n caddy meenemen of ik sleur me te pletter.

Die steen des aanstoots... m.a.w. die muzieksite... heb ik er afgegooid... probeerde ook eens een ander muziekje te zetten maar vroeger ging dat vanzelf... nu wordt het telkens geweigerd... heb het even opgegeven.

Allee beste bloggers... zij die zich in dit zalige lenteweer gaat gooien... groet U!!!

Geen tijd om te schrijven, ben met club bezig, om jullie bezig te houden hieronder enkele wetenswaardigheden

5 Levensvragen

Q : Waarvoor dienen die kleine oneffenheden naast vrouwen-tepels?
A: Daar staat in Braille: 'Je bent goed op weg!'
 
Q : Wat is een 'AUSTRALIAN KISS'?
A: Dat is hetzelfde als een 'French kiss' maar dan wel 'down under'.
 
Q : Wat kan je doen met 365 gebruikte condoms?
A: Je smelt ze. Je maakt er een autoband van en noemt 'm een 'GoodYear '.
 
Q : Waarom hebben orkanen meestal een vrouwennaam?
A: Omdat ze als ze komen nat en wild zijn en als ze weggaan nemen ze je huis en auto mee.
 
Q : Waarom wrijven vrouwen zich in de ogen wanneer ze 's morgens opstaan?
A: Omdat ze geen ballen hebben om aan te krabben

hehe!!!

Jullie hebben kunnen lezen hoe zaterdag m'n etentje verliep... wel het is nog niet gedaan he... je weet een ongeluk komt nooit alleen... wel pech ook niet... maandag was ik met een vriendin afgesproken om te gaan shoppen... ZIJ had verse kleren nodig... IK eigenlijk niet... wil eerst enkele kilootjes kwijt... dus winkel in en winkel uit... IK in de vlugte hier een lingeriesetje meegepikt... daar een topje... ergens anders een nachtpon... ZIJ maar kiezen en passen en afkeuren... ergens gaan lunchen... dan weer winkel na winkel afgeschuimd... tegen 5 uur zat ik op m'n tandvlees en we gingen iets drinken voor we de metro indoken... haar tram kwam eerst en vlak erachter de mijne... toen we enkele minuten hadden gereden stopten we... ach geen paniek... ergens rood licht zeker... maar na een kwartier stonden we nog stil en toen zegde onze chauffeur dat er een probleem met de wissel was en dat hij niet wist hoelang het zou duren... na zowat een half uur vroeg hij ons toch maar uit te stappen en terug naar het laatste station te lopen... deze oen hier zag nog even de kans tussen de tram en het voetpad te stappen... lichtbeige broek vuil... dan in file op weg naar dat station... er stonden zeker 20 trams in de rij... boven aangekomen nog een bus zoeken om terug naar huis te geraken... tegen 8 u ben ik aangekomen... afgepeigerd... daar lag een briefje van man dat ik dringend moest bellen naar onze voorzitter... ja lap die wilde dat ik zo vlug mogelijk nog wat brieven voor de club verstuurde... dat was dus maandag.

Vandaag kwamen de kinderen eten en dat brengt altijd extra werk mee... kreeg telefoontje van mijn tandarts of ik morgen namiddag kon komen om die tand na te kijken en te repareren... toen ik later mijn kroketjes wilde gaan frituren vertikte de friteuse het... een mens zou verdorie schrik krijgen om nog te eten... heb de kroketten dan maar in de pan gebakken en dat viel nogal mee... alleen duurt het veel langer... ik ben blij dat deze dag weeral achter de rug is... ga zo dadelijk naar bed maar wilde eerst m'n overbelaste gemoed even luchten... ik ben echt benieuwd wat er me morgen te wachten staat... zal wel niet veel goeds zijn.

Ik dacht vandaag zo bij mijn eigen zichzelve... die achterwaartse salto was gisteren goed gelukt... waarom zou ik m'n grenzen eens niet verleggen... moet je steeds doen... alleen oppassen dat je niet te ver gaat en over de rand van de wereld duikelt... keek gisteren... tussen de boeiende afleveringen van Marokko en Algerije in... naar het laatste deel van een film over een in de woestijn gestrand vliegtuig... het schijnt mijn lot te zijn overal dat ietsje te laat te komen... heb het begin van die film gemist dus... de plot was dat de bemanning met de brokstukken van de vlieger een nieuwe bouwden... voor de nieuwsgierigen hier... het is hen gelukt en ze zitten nu veilig thuis... ik stond weer ietwat mistroostig naar buiten te turen... zag vanalles door het luchtruim vliegen... die storm wordt erger in plaats van minder zoals ze ons gisteren beloofden... dacht toen in mezelf... ja waar anders... vliegen moet toch plezant zijn... waarom zou ik dat niet kunnen... met deze wind moet dat een fluitje van een cent zijn... gewoon op het terras gaan staan... vleu... pardon armen spreiden... een hupsprongetje maken en me laten meedrijven door de wind... ik stond al haast buiten toen man weer roet in m'n eten kwam gooien met de vraag of we vandaag nog gingen eten... wie denkt er nu aan eten als je met van die grootse plannen in je hoofd zit... om hem te doen zwijgen eventjes enkele boterhammen in zijn mond gestopt... en toen ik toch bezig was in de mijne ook maar... dan was dat ook achter de rug... nu wacht ik enkel op nog meer windsterkte want met die boterhammen en de koffie erbij zal dat nodig zijn denk ik... dus nog even geduld schatjes... morgen hoor je of het me gelukt is... hoor je niets tja dan is het mislukt en lig ik bij de andere skeletten in m'n tuin.

.

Eerst en vooral wens ik alle zieke blogmaatjes een spoedig herstel.
Ten tweede dank aan de stoutmoedigen die zich al in m'n gastenboek hebben gezet en ook aan al degenen die het nog van plan zijn te doen... kom er gerust bij... je bent in goed gezelschap.
Ten derde... ja wat wilde ik nu ook alweer zeggen... ach dat geheugen toch... ach ja... ik wilde alleen even vertellen wat ik de vorige dagen zoal heb uitgespookt... niet veel eigenlijk... zoals ik al vertelde was het toneelstuk een zouteloos geval... dikke pech dus... vrijdag was het "la mammadag"... zaterdag weer een luie "lummeldag" genomen... wat met den Buddy gespeeld... zondag ook... 's avonds onze kaartavond met de vrienden... weer pech... ik heb bijna 10 € verloren... wij spelen PESTEN en ik werd danig gepest... vandaag op zoek gegaan naar een TV rek bij IKEA... niks gevonden... ik vrees dat we het zullen moeten laten maken ergens... nieuwe kasthandgrepen hebben we wèl gevonden... eureka... ik had m'n winterjas aan en liep me kapot te zweten in die winkels... jas opengeknoopt en... stomme trut die ik ben... met vliegende jaspanden buitengestormd... heb me weer laten verleiden door het verraderlijke zoele lenteweertje... vrees dat ik het zal moeten bekopen... zit hier met beginnende keelpijn en kriebelhoest te worstelen... eigen schuld dikke bult... moet je zo oud voor geworden zijn... dat was het dan... ja ik had jullie al verwittigd dat er niets te beleven viel... niet komen klagen dus... morgen regen voorspeld... zal weer een landerige dag worden... doei... tot de volgende.

Dat toneelstuk gisteren was "just boring" en ik die er zo opuit was eens goed te lachen... de "après" was nog het beste... zijn er met een stel vrienden eentje gaan pakken maar helaas toen ik zowat op temperatuur begon te komen was het weeral tijd om naar de metro te spurten.

Verder niets te melden... vandaag wat rondgelummeld... den Buddy op zijn zenuwen gewerkt en la mamma gaan bezoeken... die zit momenteel in haar jonge moederperiode... haalt herinneringen op van lang vervlogen tijden maar hutselt haar kinderen en de onze duchtig door elkaar... heb dus geweldig moeten puzzelen om wijs te worden uit haar overpeinzingen... je ziet hoe ze stap voor stap haar leven herbeleeft maar dan achterwaarts... ik las eens dat het leven veel aangenamer zou zijn moesten we oud geboren worden en stap voor stap verjongen tot we terug in de baarmoeder konden verdwijnen... dat zie ik wel zitten.

Vandaag efkes rappekes m'n kotteke opruimen... hulp komt zo en dan moet bibike hier duchtig meepoetsen... heb m'n werk de laatste tijd wat laten verslingeren... als het kind buiten is zal het weer rappekes douchke worden... haarkes wassen en aanschijn opkalfateren want we gaan met de club naar het Noordtheater... een blijspel zegt men... ik hoop het maar want het is lang geleden dat ik nog eens goed gelachen heb... behalve dan met ons Bo haar ontboezemingen...gisteren was het kindervoederdag en zoals naar loffelijke gewoonte had ik weer veel te veel klaargestoomd... gewoonlijk slepen ze dan nog wat voer mee naar hun hol maar dit keer niet... dat wordt de rest van de week kliekjes eten en daar hou ik helemaal niet van... je weet... afwisseling van spijs doet eten en ik heb een hekel aan routine... nu zal je misschien denken dat dat alleen maar goed kan zijn voor m'n lijn... vergeet het... aan tafel zit ik dan met lange konijnentandjes wat te knabbelen maar... de vaat is nog niet gedaan of ik duik in de snoepkast... aiai... geen karakter zegt 't manneke en ik moet hem op den duur nog gelijk gaan geven ook... en dat is wreed tegen m'n goesting... van goesting gesproken... hhmm... we hadden deze week weer visite en er ligt zeker nog wat lekkers in de kast... zou ik gaan kijken?