NIEUW: Blog reclamevrij maken?
Foto
Welkom op de blog
Zoeken in blog

Beoordeel dit blog
  Zeer goed
  Goed
  Voldoende
  Nog wat bijwerken
  Nog veel werk aan
 

 

Willekeurig SeniorenNet Blogs
jean1951
blog.seniorennet.be/jean195
Inhoud blog
  • Slovenie-Oostenrijk-Sankt Lorenzen
  • Maribor in Slovenie
  • Banja Luka (Bosnie Herzegovina)
  • Bosnie-Herzegovina Mostar
  • Cetinje in Montenegro
  • Rustdag in Niksic
  • Niksic in Montenegro
  • Montenegro
  • Prizner in Kosovo
  • Kosovo
  • Ohrid in Macedonie
  • Skydra
  • Griekenland
  • Sofia
  • Bulgarije
  • Transfagarasan
  • Sibiu
  • Roemenie
  • Gyula
  • Hongarije
  • Autotrein
  • Reserveren in Roemenie
  • Bagage
  • Bijna klaar om te starten
  • Kaart rondreis Balkanlanden
  • Amai mijn motor
  • Einde van de reis
  • Souillac
  • Vervolg Souillac
  • Seix Frankrijk
  • Barcelona
  • Vervolg Barcelona
  • Het verhaal van de gestolen motor
  • Aankomst Barcelona
  • Eindelijk in de haven van Barcelona
  • Naar de ferry voor de overtocht naar Barcelona
  • Vervolg Ferry
  • Tanger
  • Vervolg Tanger
  • Tétouan
  • Vervolg Tétouan
  • Meknes
  • Vervolg foto's Meknes
  • Beni Mellal
  • Vervolg foto's Beni Mellal
  • Conclusie Marrakech
  • Marrakech deel 2
  • Vervolg foto's Marrakech deel 2
  • Marrakech deel 1
  • Vervolgt foto's Marrakech deel 1
  • Naar Marrakech
  • Naar de oase Fint(een dagje off road)
  • Vervolg foto's off road
  • Foto's bezoek aan de Kasbah
  • AANKONDIGING
  • Ait-Benhaddou
  • Foto's van de rit Tinerhir-Aid-Benhaddou
  • Tinerhir(Todrakloof)
  • Vervolg foto's rit naar Todrakloof
  • Todrakloof
  • Met vier maal vier de Sahara in
  • Foto's vier maal vier Sahara
  • Vervolg foto's Sahara
  • Sahara
  • Arrachidia
  • Fés
  • Aan boord van de ferry
  • Op de ferry.
  • We zijn vertrokken
  • Morgen vertrek met de Triumph naar Marokko.
  • Kaart
  • De planning van de reis verloopt vlot.
  • Einde van de reis bron tot monding Loire
  • Rennes
  • De monding
  • Saint Nazaire
  • Angers
  • Chambord
  • Gien
  • Roanne
  • Roanne
  • Ardeche
  • Onderweg naar de bron van de Loire
  • Wandeling
  • Naar de bron van de Loire
  • Ferry Rosslare-Cherbourg
  • Laatste dag in Ierland
  • Waterford
  • De ring van Kerry en de ring van Beara
  • Naar het Schiereiland Dingle
  • Naar Kilrush
  • Naar Galway
  • Rustdag in Westport
  • Weer een regendag
  • Naar Donegal
  • De eerste rit over de Wild Atlantic Way naar Carrigart
  • Muurschilderingen Bloody Sunday Londonderry
  • De Causeway Coast Route
  • Naar Belfast
  • Een dag in Dublin
  • Van Engeland naar Ierland
  • We zijn vertrokken
  • Het aftellen is begonnen
  • Ullapool
  • Durness
  • Durness
  • Thurso
  • Rondrit Black Isle en bezoek aan Inverness
  • Dingwall
  • We zijn vertrokken
  • Weerbericht Schotland
  • Het aftellen is begonnen
  • Weekend Engeland
  • Einde van de reis
  • Kil-Oslo
  • Helsinki-Stockholm. Schipper mag ik over varen ja of nee?
  • De overtocht
  • Op verkenning in Helsinki worden we een beetje glossy.
  • Een grensovergang in de zon, dat is niet bon.
  • Drie dagen St. Petersburg maakt een mens murg.
  • Vervolg foto's St. Petersburg
  • St. Petersburg dag 1
  • Verslag rit 17/08/15
  • M10
  • Veliky Novgorod
  • Torzhok
  • De laatste dag in Moskou
  • Vervolg Moskou dag 2
  • Dag 2 Moskou
  • Dag 1 in Moskou
  • We zitten in Moskou
  • Een toertje over binnenwegen in Rusland
  • Minsk
  • Rusland
  • Belarus
  • Laatste dag in Polen
  • Overgangs rit en wasdag.
  • Pieniny gebergte
  • Lange dag, korte nacht
  • Polen
  • Tjechie
  • We zijn vertrokken
  • We hebben de visums.
  • Nog steeds geen visum
  • We willen wel, maar het lukt nog steeds niet.
  • Einde van de reis
  • Stelvio
  • Parco Nazionale dello Stelvio
  • Brescia
  • Firenze
  • Vervolg foto's Firenze
  • Naar Firenze
  • Vervolg Perugia
  • Perugia
  • Naar Perugia
  • Ovindoli
  • Benevento
  • Bezoek Matera
  • Vervolg foto's
  • Naar Matera
  • Naar Cosenza
  • Gastenboek
  • Marina di Ascea
  • Pompeji
  • Napels verkennen
  • Op weg naar Napels
  • Reggio Emilia Italie
  • We zijn vertrokken
  • Vervolg foto's laatste dag in Moskou
  • Vervolg foto's Matera
  • 2015 Italie
  • Aankomst Kiel
  • Ferry Oslo - Kiel
  • AL i Hallingdal-Gardermoen
  • Invikk-Al i Hallingdal
  • Kristiansund-Innvik
  • Verdal-Kristiansund
  • Bronnousund-Stiklestad
  • Vervolg Al i Hallingdal
  • Vervolg Kristiansund
  • Bodo-Sandjessoen
  • Sandnessjoen-Bronnosyund
  • Vervolg Sansjessoen
  • Svolvaer-Bodo
  • Vervolg Bodo
  • Wandeling op het eilandje Svinoya
  • Vervolg foto's wandeling
  • Rondrit Lofoten
  • Vervolg Lofoten
  • Rondrit Vesteralen
  • Vesteralen
  • Vervolg Solvaer
  • Bjerkvik-Svolvaer
  • Mo I Rana-Bjervik
  • Trondheim-Mo I Rana
  • Oslo-Trondheim
  • Ferry Noorwegen-Kiel
    Reizen door Europa
    Met de motor op reis
    23-08-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Kristiansund-Innvik

    23/08/14
    Goed geslapen in een fantastisch bed, blauwe lucht en volop zon, mijn schijters dure sigaartjes die ik gisteren had gekocht terug gevonden en voor de eerste keer verse pistole’s bij het ontbijt. Mijn dag kan nu al niet meer stuk. (dat dacht ik toch)


    Om half negen rijden langs de haven we het mooie Kristiansund uit. Kristiansund ligt op een eiland. De stad is eigenlijk het eiland, weet niet goed hoe ik dit moet beschrijven. De geïnteresseerden kunnen eens op Google map gaan kijken wat ik bedoel. Om Kristiansund te verlaten rijden we door een goed verlichte mooie brede 5,2 km lange tunnel(Atlanterhavstunnel) die onder het Norskehavetfjord loopt. Dit is de enige toltunnel waar motorrijders ook tol moeten betalen. (NOK 58)
    Als we de tunnel uitkomen, rijden we over weg 64 (Atlantische kustroute)Nu vind ik de naam Atlantische kustroute redelijk overdreven. Het stuk dat je werkelijk doormiddel van de beroemde bruggen rijdt is amper tien km lang. Het is er mooi rijden maar zeker niet de mooiste route van deze reis. De Michelin kaart nr. 752 is veel nuchterder in de beschrijving van deze weg. De weg wordt zelfs niet groen ingekleurd als teken van toeristische weg. Ik denk dat ik ondertussen toch wel een dertigtal reisgidsen heb. Door die te lezen een aantal bezienswaardigheden te hebben bezocht heb ik zeker geleerd om die gidsen met een flinke korrel zout te nemen. Maar wat ze over deze weg schrijven dat slaat alles. Je zou al bijna een zot zijn als je hier niet geweest bent. Niets is minder waar, het is de moeite om er een omweggetje voor te maken en dat is het. Tenslotte gaat het over twee bruggen waarvan één bijzonder mooi is. De spectaculaire foto’s in de gidsen zijn volgens mij met een speciale lens vanuit een helikopter genomen.


    Spijt dat ik heb gereden heb ik niet, weet nu ook hoe het werkelijk is. En als we via de 64 in Molde aan komen waar we de ferry opgaan om over het mooi Moldefjord naar Vestnes te varen komen we daar op de E39 die ons langs prachtige fjorden de bergen in stuurt. In Liabygda waar we via een mooie bergrit met diverse uitzicht punten komen nemen we de ferry naar Stranda. We blijven door de bergen en langs fjorden rijden tot we in Innvik aankomen waar we overnachten in een hotel dat prachtig aan het fjord is gelegen.


    Jammer genoeg heb ik van de rit die we vandaag gereden heb weinig foto’s. Mijn Smart-Phone of I-Phone of hoe het ding ook al heet.(Ik noem het een gsm maar blijkbaar is dat iets anders)weigert na de achtste foto die ik heb genomen alle dienst. Zwart scherm en gedaan, heeft nochtans heel de nacht onder stroom gestaan. Op de eerste ferry zoek ik een stopcontact en zet het toestel onder stroom, zonder resultaat. Na de ferry stop ik bij een terras, haal mijn laptop boven water en sluit het toestel aan op de laptop. Weer niets, mijn mogelijkheden zijn nu wel uitgeput.


    Na de laatste dertig mooie kilometers onder een zwaar wolkendek met en af en toe een spatje regen zijn we om 16 u in Innvik onze overnachtingsplaats voor vandaag. Na het inchecken haal ik uit mijn gereedschapsbakje een klein hamertje om dat klote ding of wel tot moes te slaan of terug in gang te krijgen. Voordat ik er op begin te timmeren zet ik het nog eens onder stroom. Ongelooflijk, het bekende geluid komt er uit en de batterij begint op te laden. Nu zou ik toch graag eens weten wie er altijd met mijn kloten aan het spelen is.


    We zitten in een prachtige omgeving maar een avondwandeling zit er wegens bakken regen niet in. Wel tussen de buien door nog een paar foto’s kunnen nemen.


    Morgen overnachten we in Al I Hallingdal, althans dat hoop ik. Het ligt blijkbaar afgezonderd in de bergen. IK heb de coördinaten aan Garmien gegeven en die weet me te vertellen dat daar geen weg ligt. Wat ik weet is dat het dorpje ongeveer 40 km boven Geilo ligt, een redelijk bekend toeristisch stadje.

    Ben benieuwd hoe het af zal lopen.





























    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:2014 07 Noorwegen Lofoten en Vesteralen
    >> Reageer (1)
    22-08-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Verdal-Kristiansund

    22/08/14
    Wat had ik gezegd? Het weer kon niet slechter worden? Wat dan gedacht van dit recept; men neemt een kilo regen, niet te dikke druppels, gooi er een halve kilo mist bij, niet te dik, flinke flarden zijn goed, meng deze boel op een temperatuur van 9 graden. Als dit allemaal goed gemengd is dan heb je het weer waar ik vandaag in start. Niet direct een recept waar de Kees heel gelukkig van wordt. Nu kan het alleen nog slechter worden als er morgen een halve meter sneeuw valt.


    We starten dus in miserabele omstandigheden voor een rit van dik 300 km. De eerste 100 km is het echt huilen met de pet op. Aan het landschap en de weg ligt het niet maar het jammere is dat er weinig van te zien valt. We rijden in de buurt van Trondheim een tunnel van een km of vier in. We komen aan met een temperatuur van ongeveer 9 graden, in de tunnel is het maar liefst 14 graden. De warmte slaat in mijn gezicht, alles wat maar aan kan dampen dampt onmiddellijk aan. Het scherm van Tri, het dashboard, de spiegels het anti dampscherm dat in het vizier van mijn helm zit heeft er geen last van. Ik schiet er echter weinig mee op dat mijn vizier niet aangedampt, mijn bril is des te meer aangedampt. Zeker geen prettig gevoel als je met en snelheid van rond de tachtig km per uur zo in een tunnel moet rijden. Vizier omhoog en bril naar beneden zodat ik over de rand van mijn bril toch nog een beetje kan zien waar ik rij. Na enkele minuten is alles aangepast zodat er weer normaal zicht is. Weer een ervaring rijker.
    Als we de tunnel uitkomen is het gek genoeg helemaal opgeklaard, blauwe lucht met wat schapenwolkjes en zon. Onvoorstelbaar dat je van 9 graden na een paar km in 14 graden rijdt. Van mij mag het zo blijven.
    De daken van veel huisjes in Noorwegen zijn bedekt met gras. Ik heb er onderweg al veel gezien maar nu kom ik er één tegen dat prachtig tegen een berg ligt. Ik stop dan ook om een foto te maken, je moet echt het dak zoeken zo goed is het in het landschap geïntrigeerd. Volgens mij is het belangrijkste gereedschap van een dakwerker hier een grasmachine.


    We rijden vandaag een stuk door de bergen waar we van fantastische vergezichten hadden kunnen genieten. Maar het is niet te geloven we zijn amper de bergen in aan het rijden en daar is de mist en de regen weer. Het is als of de duivel met het weer aan het spelen is. Helemaal ongelooflijk wordt het als we de bergen uit rijden en onmiddellijk onder een blauwe hemel terecht komen. De temperatuur stijgt terug naar een aangename 18 graden.  We rijden over een mooie poederdroge baan het dal in en rijden kilometers langs het mooie Vinjeflorden waar talrijke grote zalmkwekerijen in gevestigd zijn. De handvatverwarming en de verwarming van de binnen jas kunnen uit. De genieter kan nu volop gaan draaien.

    Als we in het haventje van Hansa aankomen is de ferry waar we mee over het Vinjefjord moeten juist aan het aanleggen. Dit kan bijna niet anders want de verbinding wordt maar liefst door drie ferry’s verzorgd. Het is prachtig weer geworden en ik kan dan ook ten volle genieten van de overtocht. In de verte blijven de zware donkere wolken boven de bergen hangen. Als we rond 15 uur in Kristiansund aan komen is het blauwe hemel en 20 graden. Het inchecken verloopt zoals gewoonlijk weer vlot. De Tri krijgt voor 75 NOK ook een goed onderdak. En de Kees zit op de negende verdieping van het mooie Rica hotel. Als ik in mijn kamer kom moet ik eens lachen met de tekst die op het televisie toestel verschijnt.

    Als ik door Kristiansund wandel galmt om 16u50 de scheepshoorn van de bekende Hurtigruten over de haven. De toeristen die er met mee varen komen uit allerlei straatje gesneld om in looppas naar het schip te gaan. Om 17 uur een laatste stoot van de scheepshoorn en weg is hij weer. De schepen van Hurtigruten worden zo langzaam aan mijn reisgezellen.
    Al bij al was het vandaag weer een uitermate fijne dag.


    Morgen rijden we de Atlantik kustroute waar ik veel van verwacht. Er zouden spectaculaire bruggen en prachtige vergezichten op deze route liggen. Bij goed weer maken we een omweg naar Alesund een prachtig stadje op een schiereiland waar ik in het verleden al eens ben geweest.


    De overnachting is in Innvik gelegen aan het mooie Innvikfjorden.



























    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:2014 07 Noorwegen Lofoten en Vesteralen
    >> Reageer (1)
    21-08-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Bronnousund-Stiklestad

    21/08/14
    Een kort verslag vandaag. REGEN,REGEN,REGEN. Stipt om 07u zit ik aan het ontbijt. De Tri staat geladen en klaar om te starten. Er valt een druiligere regen die uit een dikke laag hangende bewolking valt. Iets voor 07u30 zijn we vertrokken voor de eerste 50 km naar de ferry in Vennesund. Als we er aankomen, moeten we nog een half uurtje wachten in dit klote weer. Onder een afdakje rook ik dan maar een sigaartje.


    Als we de overtocht van 25 minuten hebben gedaan en we van de ferry rijden begint het pas goed door te regenen. Je mag nog in het mooiste land ter wereld rijden, mist en regen zal in heel de wereld elk land een grauwe kleurloze uitstraling geven. Zo ook in Noorwegen natuurlijk. We rijden nog altijd over de 17 wat nog steeds een mooie route is om te rijden. Maar de kleuren en de opgewektheid van de route is vandaag absoluut niet aanwezig.


    Als het tijd is voor de soep stoppen we in de gietende regen bij een eetgelegenheid. Na het eten haal ik de kaart van Noorwegen er bij en besluit om de route om te leggen. Het is met dit weer niet te doen om heel de dag te sokkelen. Er kan geen fatsoenlijke foto genomen worden, de bochten liggen er spekglad bij en ik heb geen zin om tegen beter weten in de route die ik gemaakt heb te blijven volgen.
    In het dorpje Overhalla zet ik de Tri richting E6 het is nog altijd aan het gieten, de E6 is een bredere weg met beter verlichte tunnels en minder scherpe bochten. Als bij wonder is het even droog als we door Steinkjer rijden, een tamelijk grote stad die 125 km boven Trondheim ligt. Het is precies of er zit iemand aan een regenknopje, zodra we goed en wel de stad uit zijn valt de regen weer met bakken uit de donkere zware bewolking. Er is sinds we van de ferry afgekomen zijn niet meer gestopt buiten de middagpauze. Het ligt niet aan de omgeving maar met dit weer heeft het geen enkele zin om foto’s te nemen. Trouwens, ik wil zo snel mogelijk op de plaats van de bestemming aankomen.


    De investering in de motorkledij heeft vandaag zeker zijn nut kunnen bewijzen. Ik blijf poeier droog. De temperatuur regelaar van de Gerbings jas staat niet ver van het maximum en houd mijn lijf lekker warm bij een temperatuur van 12 graden die we nu hebben. Het verschil met gisteren is maar eens eventjes 10 graden.
    Het resultaat is dat we om 13 uur in de gietende regen Stiklestad binnen rijden. Garmien stuurt ons zonder probleem tot aan de deur van het hotel. Het hotel ligt op de tweede verdieping van een winkelcentrum, als het blijft regenen hoef ik me dus niet te vervelen. Een vriendelijk jonge dame zorgt er oor dat ik binnen een tik en een wip een kamer heb. En mensen, wat voor een kamer. Voor mijn doen gewoonweg een enorme luxe kamer waar ik alles heb wat ik me maar kan wensen. Douchen, omkleden en naar de grote kanditori die ik gezien heb om overheerlijk gebak te gaan eten. Om 16 uur klaart het een beetje op en gaat de gietende regen over in motregen. Dit weer heeft ook een voordeel natuurlijk, morgen kan het zeker niet slechter zijn dan vandaag.

    Om 19 uur is het droog genoeg om eten te gaan zoeken. Onderweg leg ik aan een Noor uit hoe hij aan het hotel kan geraken. (ja,ja de Kees weet overal de weg) Voor het eten kom ik terecht in een soort McDonald's. Maar in deze tent is het op zijn Chinees. De gerechten worden, terwijl je er bij staat, vers klaargemaakt in de wok. Heerlijk gegeten voor geen geld. Ik kom zo goed met de wokmadam overeen dat ik nog een paar proevertjes boven op krijg.(ja,ja de Kees is niet overal chagerijnig)


    Morgen een rit van 300 km, we overnachten in Kristiansund. Zal ik de scheepshoorn van de Hitigruten weer horen die komen ook daar dagelijks aanleggen.











    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:2014 07 Noorwegen Lofoten en Vesteralen
    >> Reageer (1)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Vervolg Al i Hallingdal

    Vervolg foto's





































    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:2014 07 Noorwegen Lofoten en Vesteralen
    >> Reageer (1)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Vervolg Kristiansund

    Vervolg foto's



















    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:2014 07 Noorwegen Lofoten en Vesteralen
    >> Reageer (0)
    20-08-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Bodo-Sandjessoen

    19/08/14
    Het is de eerste keer dat ik een kamer heb geslapen die ik volledig kon verduisteren. Heerlijk geslapen. Om 07 u moet ik werkelijk mijn ogen opentrekken om wakker te worden. Als ik de gordijnen open doe ben ik nochtans direct wakker. Het is niet waar he, weer is het aan het regenen. Nog chagrijniger als dat ik normaal s ’morgens ben neem ik een douche. In de ontbijtzaal zegt niemand goedemorgen dus dat kwam goed uit. Na het alweer uitstekende ontbijt bagage inladen en in de miezerige regen vertrekken. Tri zijn dorst lessen en we kunnen starten aan de 355 km voor vandaag.


    Als we nog geen half uurtje aan het rijden zijn breekt de zon door. En hoe, heel de dag niet meer weg geweest, fantastisch weer is het geworden. Ben nu om 22u30 het verslag aan het schrijven met het schuifraam wagenwijd open. Buiten is het maar amper duister aan het worden dus werkelijk een heerlijke dag.


    En dan de rit van vandaag, in één woord fantastisch. Prachtige vergezichten, mooie machtige fjorden vier keer met de ferry overgezet, diverse tunnels en prachtige bruggen. Dit allemaal op de kustweg 17 van Bodo naar Sandjessoen. Ik gebruik niet snel superlatieven maar de rit van vandaag is elke kilometer onbeschrijflijk mooi. Met momenten zou ik tranen in mijn ogen kunnen krijgen van de overweldigende pracht die de natuur hier uitstraalt. Doen jongens/meisjes, pak volgend jaar in de zomer die motor en rij voor een dag of vier naar de Lofoten om dan langs de kust terug te komen. Nooit zal je daar spijt van hebben of krijgen. Laat voor één keer die overroepen Noordkaap eens liggen waarvoor je als een gek door Noorwegen moet rijden wegens te veel kilometers en tijdgebrek. Zelfs de foto’s en de filmpjes van de helmcamera kunnen echt niet weergeven wat er op deze route te zien is.
    Onderweg kom ik een ingetogen standbeeld tegen voor de slachtoffers die in de tweede wereldoorlog zijn gevallen. Een moment om even stil te staan bij de miserie die mensen elkaar blijven aandoen en het oorlogje spelen nooit afleren.


    Als ik voor de zoveelste keer op een parking stop, nu om een foto van een gletsjer te nemen, wordt ik door een Nederlander die hier met een aftandse oude omgebouwde Mercedes bus staat uitgenodigd om een koffie te drinken. Hij is nu vijf maanden onderweg. De planning is dat hij een jaar rond blijft toeren. Bij het naderen van de winter zit hij ergens in het zuiden van Portugal. Een sympathieke gast, we hebben zeker een uur reisverhalen zitten uitwisselen.


    Bij de eerste ferry die ik moet nemen moet er drie kwartier gewacht worden, er is echter genoeg te zien zodat ik me absoluut niet verveel. Zonder problemen wordt de ferry genomen, het water is spiegelglad, het uurtje varen vliegt dan ook voorbij. Op naar de tweede ferry, daar is het een uur wachten en al redelijk druk. Als de ferry aankomt wordt hij barstens volgeladen. Het is maar een overtochtje van twintig minuten. De ontvanger van dienst heeft door de drukte geen tijd om de betalingen bij de motorrijders te komen ontvangen. Met de glimlach laat hij ons gratis mee varen. 47 NOK uitgespaard.

    Met ferry drie passeren we de Poolcirkel, Er wordt aan boord omgeroepen dat aan bakboord het teken van de Poolcirkel (wereldbol) te zien is. Deze overtocht duurt anderhalf uur, ik vrees dan ok dat ik door mijn gesokkel in tijdnood ga komen. Na deze ferry moet ik er nog één doen en Garmien weet me te zeggen dat er nog 152 km moeten gereden worden. Als de ontvanger van de ferry de centjes komt vragen (168 NOK) vraag ik hem hoe laat de laatste ferry naar Sandjessoen gaat. Volgens deze mijnheer zou dat om 17u35 zijn. Oei , denk ik gedaan met sokkelen ik heb maar amper een uur tijd om de honderd km naar de andere ferry te overbruggen.

    Om 16u30 begin ik aan een race tegen de klok. Ik moet die ferry halen anders zit ik met een omweg van drieënhalf uur. Geen foto’s meer van mooie vergezichten, ik heb ze wel gezien natuurlijk. Even de toegelaten snelheden vergeten, behalve in de dorpjes. Buiten de dorpjes is het stevig gassen. Hoe hard het met momenten ging ga ik niet vertellen maar om 17u35 staan we bij de laatste ferry die we moeten nemen. Twee minuten later is de ferry er. Met mij gaan er nog twee auto’s op en dat was het. Als we aan boord gaan vraag ik aan één van de bemanningsleden of dit de laatste ferry is voor vandaag. Hij kijkt me verwonderd aan en zegt dat ze tot middernacht varen. Miljaarde, heb ik daar als een zot voor gereden. Tot middernacht blijft er om de twintig minuten een ferry komen.

    Ik heb geen foto’s van deze overtocht kunnen nemen. Als ik een koffie ga halen wordt ik in plat Antwerps verwelkomd door de man aan de koffiebar. Hij is met zijn gezin negen jaar geleden hier komen wonen en werkt nu als zelfstandig uitbater op de ferry. De tijd vloog voorbij met de verhalen die hij te vertellen had. Hij betaalt hier als zelfstandige 27% belasting en dat is het. Hij lacht zich rot met de GAS boetes die ze in België kennen. Nooit van zijn leven komt hij nog terug in België wonen.


    Al bij al komen we om 18u45 in het prachtige Rica hotel aan gelegen in het mooie havenstadje Sandjessoen. Als ik mijn bagage uit de koffers haal hoor ik iemand naar mij roepen vanaf de vijfde verdieping. Het is de Duitser uit Dresden die ik een paar dagen geleden heb ontmoet. Enthousiast komt hij naar beneden, handen schudden en hij draagt warempel een reistas mee naar binnen, ik zit namelijk ook op de vijfde verdieping. Wat een dag vandaag, een prachtige rit en leuke ontmoetingen, je reist zelden helemaal alleen.

    Met een laatste foto van de ondergaande zon wordt deze prachtige dag afgesloten.
    Morgen kan ik uitslapen, de kamer is tot 12 uur beschikbaar en ik heb maar een ritje van 100 km. De overnachting is dan in Bronnosyund. We blijven op de kustweg 17 rijden.



























    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:2014 07 Noorwegen Lofoten en Vesteralen
    >> Reageer (3)
    19-08-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Sandnessjoen-Bronnosyund

    20/08/14
    Gisteren veel te laat gaan slapen. Goed geslapen maar niet uitgerust. Ik moet minder prioriteit aan de blog gaan geven. Het is hier s ’avonds meestal nog goed weer, ik blijf dan wat langer buiten met als gevolg dat ik rond 23 u nog aan de blog moet beginnen. Ben daar toch al snel anderhalf uur mee bezig dus wordt mijn nachtrust te kort. Ik blijf de blog wel aanhouden maar het is niet zeker dat ik een dagelijkse opvolging blijf doen.


    Vandaag is het een ferry dag. Ik heb een rit van maar 100 km gepland, als je wat pech hebt met de aansluitingen van de ferry zou het anders wel eens een lange dag kunnen worden. De eerste ferry is er na 49 km. We rijden er door een mooi landschap naar toe in weer ideaal motorweer. Als we in de haven van Tjotta aankomen; waar de ferry naar Forvik vertrekt is het al zover. Een wachttijd van één uur en drie kwartier Het is er een gezellige boel, er staan in totaal 12 motors ik ben de enige die solo reist. Er worden reisverhalen uitgewisseld, foto’s getrokken en sigaren gerookt. De twee Triumphs staan naast elkaar, mijn tijdelijke Duitse reisgezel neem een foto van de nummerplaten. De tijd vliegt voorbij. Als de ferry er aan komt zijn we vertrokken voor overtocht van anderhalf uur, er zijn onderweg drie stopplaatsen. Het is zo iets als een bus maar dan over het water.

    Zeventien km verder in Anndalsvagen is er een volgende ferry, die brengt ons naar Horn. Natuurlijk komt iedereen weer samen die op de vorige ferry zaten, het is rond de middag en de meesten onder ons gaan dan ook iets eten. Wachttijd, een uur. Rond 13 uur worden we in Horn terug aan wal gezet. Voor mij is het nu nog een 20 km rijden eer ik in Bronnoysund ben waar ik vandaag overnacht. Al de andere motorrijders gaan door naar Vennesund (70 km) om daar de ferry naar Holm te nemen. Mijn Duitse metgezel van de laatste drie dagen neemt die ferry ook en moet dan nog dik 200 km rijden om in Namsos aan te komen waar hij een overnachting heeft gereserveerd. Die gaat daar niet vroeg aankomen.


    Na 80 km met de Tri en 40 km met de ferry’s  komen we rond 13u30 in Bronnoysund aan. Het motel wordt snel gevonden, ben er niet erg gerust in ziet er wat aftands uit aan de buitenkant. Voorzichtig ga ik op verkenning om in te checken. Blijkt dat er pas van af 15u30 ingecheckt kan worden. Hier sta ik dan, nog twee uur met mijn vingers staan draaien zie ik niet zitten. Had ik dit geweten was ik ook doorgereden naar Namsos. Ik besluit om terug te starten en de omgeving te gaan verkennen. Het is raar, Twee uur motor rijden is en fluitje van een cent, maar als het uit een soort verplichting is duurt het ontzettend lang.

    Om 15 u sta ik weeral terug bij het hotel en ga in de buurt van het hotel een koffie drinken. Om stipt 15u30 kan ik inchecken ik moet hier voor in een soort bar naast het motel zijn. Nog steeds vertrouw ik het niet, het zal toch niet waar zijn dat ik hier voor een pak geld in een krot van een kamer terecht kom. Neen dus, de kamer is perfect met uitzicht op de haven. De haven is trouwens het enige hier dat de moeite is om te zien. In het stadje zelf is geen bal te beleven.

    Als ik nog maar juist op de kamer ben klinkt het bekende geluid van de scheepshoorn die de Hitigruten schepen gebruiken als ze een haven invaren. Om 15u45 ligt het schip aangemeerd en komen er horden toeristen als een kudde schapen snel van het schip af. En snel moet het wel, ze hebben een uurtje de tijd om het stadje te verkennen. Om 17 u klinkt de scheepshoorn 1 keer als teken van vertrek, Om 17u15 geeft de kapitein twee stoten met de scheepshoorn om dan onverwijld te vertrekken. Ik kijk het mooie schip na tot het onder de prachtige brug door vaart en uit het zicht verdwijnt.


    Het is nog prachtig weer, ik kan dan ook het avondmaal nemen op een terras met zicht op de haven. Rond 20 u heb ik het wel gezien, naar de kamer en aan de blog gaan beginnen. Niet dus. Ik kan mijn gsm waar de foto’s op staan niet meer geconnecteerd krijgen met de laptop. Op de één of andere manier is het stuurprogramma verdwenen. Om een lang verhaal kort te houden; het is 23 uur wanneer ik na diverse updates en allerlei andere ups de boel terug aan het praten heb gekregen. Te laat om nog aan de blog te beginnen.


    Morgen 21/08 vroeg op staan om de ferry van Vennesund naar Holm te nemen. We overnachten dan in Stiklestad.

































    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:2014 07 Noorwegen Lofoten en Vesteralen
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Vervolg Sansjessoen

    Vervolg foto's































    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:2014 07 Noorwegen Lofoten en Vesteralen
    >> Reageer (0)
    18-08-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Svolvaer-Bodo

    18/08/14
    Vandaag na een goede nachtrust de eerste aan het ontbijt. Alles is ingepakt, de zon schijnt en we gaan weer nieuwe wegen verkennen. Blijkbaar ben ik toch nog niet uitgeslapen, ik moet drie keer aanleggen om op de juiste weg naar de ferry te geraken. Het is amper anderhalve km rijden en dan drie keer verkeerd rijden dan zit je volgens mij nog met een slaperige kop. Om 07u30 kom ik uiteindelijk toch aan waar ik moet zijn. De Tri begint rare kuren te krijgen als we de parking oprijden. Ik schrik me rot, maar het is loos alarm, er staat een bloedmooie blauwe Triumph Trophy SE op de parking die hij gezien heeft. Om hem een plezier te doen parkeer ik naast die Triumph. Ik geraak in gesprek met het Duitse koppel, natuurlijk over onze motors. Ze zijn vanuit Dresden via Zweden naar Noorwegen gekomen. Een paar minuten later komt er een Nederlands koppel met een BMW GS aan. Het werd een gezellig onderonsje wat verder liep tijden de overtocht. Je komt altijd en overal wel iemand tegen waar je eens even me kunt kletsen.


    Als ik aan boord van de ferry rij doet de lader van dienst teken dat ik de motor moet vast sjorren. Ik trek losweg een spanriem over het zadel en denk dat dit wel genoeg is, tenslotte moeten we maar een fjord oversteken. Direct word ik er op gewezen dat de motor beter gesjord moet worden. Tijdens de overtocht zal blijken dat dit inderdaad nodig was. Jongens, wat ben ik blij dat ik deze morgen voor alle zekerheid een paar pilletjes (Touristil) ingenomen heb. Zodra we uit de beschutting van de haven komen wat het een geslinger en gestamp van jewelste. Er staat een vrij strakke wind die dwars door het fjord kwam gewaaid. Er zijn dan ook heel wat schuimkoppen op het water. Na drie kwartier varen is er een snelle stop in het haventje van het mooie eiland Skrova. De kapitein laveert de ferry tussen talloze kleine eilandjes door precies of hij rijdt met een taxi.


    Na tweeëneenhalf uur zijn we in de haven van Skutvik, waar ik niet rauwig om ben. Laat mij maar met de Tri ronddalken. Het landschap is niet te vergelijken met de Lofoten. De bergen zijn kaler en niet zo ruw, er ligt ook meer sneeuw op de toppen. Ik ben niet zo enthousiast als de reisgidsen en vindt dat er hier redelijk wat saaie stukken moeten gereden worden. Natuurlijk ben ik de laatste dagen wel uitermate verwend. Was het dan een saaie rit? Zeker niet, we rijden langs en over ontelbare fjorden met regelmatig mooie vergezichten. De wegen zijn ook hier goed tot zeer goed. We weten nu zeker dat we in het land van de tunnelbouwers zitten. Ik denk dat we er vandaag een stuk of twintig gehad hebben. Alle soorten tunnels hebbe we gehad. Zoals bv. korte, lange, links draaiende, rechtsdraaiende, brede, smalle, droge, natte noem maar iets op en het is er.


    Rond 15u30 komen we in Bodo aan. Garmien stuurt ons via de haven van Bodo rechtstreeks naar het hotel. Inchecken, douchen en een wandeling, ik heb er alle tijd voor. We hebben vandaag 225 km gereden en goed tot zeer goed weer. Wel is de bewolking na de middag flink toegenomen maar we hebben geen druppel regen gehad.
    Het avond eten is heer zeer eenvoudig maar overheerlijk en de kamer ruim en netjes. Het ziet er goed uit om weer van een heerlijke nachtrust te gaan genieten.


    Nog even vermelden dat er met de gezondheid op dit ogenblik geen enkel probleem is, dat de weersvooruitzichten voor morgen goed zijn en dat we morgen een rit van 355 km hebben waar we onderweg redelijk wat ferry’s moeten nemen. We overnachten morgen in Sandnessjoen. De Poolcirkel is dan terug gepasseerd.

















    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:2014 07 Noorwegen Lofoten en Vesteralen
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Vervolg Bodo

    Vervolg foto's naar Bodo



























    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:2014 07 Noorwegen Lofoten en Vesteralen
    >> Reageer (0)
    17-08-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wandeling op het eilandje Svinoya

    17/08/14
    Na een zeer goede nachtrust word ik eindelijk wakker gemaakt door de zon. Vandaag staan er deze morgen eerst wat administratieve regelingen op het programma. Om een omweg van ongeveer 200 km te vermijden nemen we morgen de ferry naar Skutvik om zo weer op het vaste land terecht te komen. Een andere reden om deze ferry te nemen is dat de overtocht als één van de mooiste fjordenovertochten staat beschreven in de reisgids. De ferry vaart over het mooie Vestfjorden. De meest in het oog springende walvis rond de Lofoten is de orka of zwaardwalvis. s ’Winters jaagt hij de scholen haring achterna die hier komen paaien. Het fotogenieke dier werd jarenlang in de Vestfjord geobserveerd, maar het is sterk gebonden aan de altijd wijzigende koers van zijn prooi. Aangezien de haring steeds verder noordelijk trekt, duikt ook de orka nog slecht occasioneel voor de kust van de Lofoten op.


    Het ticket bestel ik via internet, de betaling moet met Visa of Mastercard gebeuren. Geen probleem want ik heb mijn kaart bij. Het probleem is dat je tegenwoordig en kasje nodig hebt om een betaling via internet te verrichten. Dat heb ik natuurlijk niet bij. Gelukkig heb ik thuis nog een Mastercard liggen zodat ik telefonisch de gegevens aan mijn echtgenote kan geven die dan de verrichting kan uitvoeren. De betaling lukt en ik krijg een mail van de ferrymaatschappij met als bijlage het reisdocument dat ik nodig heb voor de overtocht. Natuurlijk heb ik geen printer bij, met laptop naar receptie en vragen of ik een print kan uitvoeren, dat gaat niet. Ik moet de mail die ik gekregen heb doorsturen en dan kunnen ze het document printen. Mail doorgestuurd en document is geprint. Na nog een paar knopen aan mijn hemd te hebben genaaid kan ik eindelijk vertrekken.


    Mijn trouwe gezel den Tri heft vandaag een rustdag. Hij wordt net even wakker gemaakt om de tank te vullen. Het is heerlijk wandelweer, ik ga dan ook te voet Svinoya bezoeken. Dit stadsdeel ligt op een eilandje. Vanaf de steile brug die naar het eilandje leidt, krijg ik twee mooie fotomotieven voorgeschoteld. Het uitzicht aan de ene kant van de brug omvat de stad Svolvaer met alles er op en er aan. Aan de andere kant is het embleem van de stad te zien, de zogenaamde Svolvaergeita. In die rotsformatie valt duidelijk de kop van een geit te herkennen(met een beetje fantasie) De geit in kwestie werd volgens de legende een paar duizend jaar geleden door een geprikkelde trol tegen de bergen in Svolvaer gekwakt en lijkt sindsdien genoegen te nemen met haar versteende positie. De afstand tussen beide ‘horens’ bedraagt anderhalve meter. Alpinisten dagen elkaar uit om de sprong van de ene hoorn naar de andere te maken op een hoogte van 300 m.


    Svinoya zelf komt met zijn vele dieprode rorbu of vissershuisjes nog het dichts in de buurt van een echt vissersdorp, ook al wordt de overgrote meerderheid ervan tegenwoordig door toeristen bewoond. Je ruikt hier de stokvis die opgeslagen ligt in een groot pakhuis. Grote ventilatoren draaien om de temperatuur op peil te houden. De houten droogrekken dienen nog steeds om kabeljauw tot stokvis te drogen.
    Op het uiterste zuidpunt van Svinoya  staat Per Ungs beeldhouwwerk Fiskerkona (Vissersvrouw) de uitvarende vissers uit te zwaaien in de hoop op een behouden thuiskomst(wat vooral in vroegere, pre gemotoriseerde tijden niet evident was).
    Er is nog veel over het eilandje te vertellen maar hopelijk zeggen de foto’s meer dan woorden.

    Toch nog even vertellen da er een getijde verschil is van 2 meter. Bij eb lopen dan ook veel inhammen leeg.

    De bunker is een overblijdfsel uit de tweede wereldoorlog en gebouwd door de Duitse bezetter.


    Vanavond inpakken, morgen slapen we in Bodo, nog altijd boven de Poolcirkel.































    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (1 Stemmen)
    Categorie:2014 07 Noorwegen Lofoten en Vesteralen
    >> Reageer (1)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Vervolg foto's wandeling

    Vervolg foto's



































    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:2014 07 Noorwegen Lofoten en Vesteralen
    >> Reageer (0)
    16-08-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Rondrit Lofoten

    16/08/14
    Goed uitgeslapen, om acht uur opgestaan. De buikpijn is veel minder maar ik neem toch nog een pijnstiller. Na het rijkelijk ontbijt wordt de Tri rond halftien gestart.

    We zijn nog geen tien minuten aan het rijden of de regen is er weer. Nu kan ik veel verdragen en als ik met de Tri weg ben is er niets snel iets te veel. Maar nu is het toch wel iets te veel van het goede. Negen graden, een gure oostenwind en dan nog wat regen er bovenop. Ik volg een bord waarop een toeristische attractie is vermeld, ik weet niet wat voor iets wat het staat er enkel in het Noors op. Hopelijk is het binnen te doen. Binnen een paar minuten komen we op een parking en zie ik een soort wandelpad met uitkijktoren. Ik ga voorzichtig naar het kotje waar je tickets moet kopen en vraag wat ik moet betalen om verder te gaan. 105 NOK is het antwoordt. Wablief zeg ik voor een wandelingetje ga ik omgerekend toch geen € 12?50 betalen. Er is een bezoek aan het zee aquarium bij inbegrepen wordt me verteld. Betalen en binnen dan word ik in ieder geval niet nat. Geen ballen te zien, zes bakken met wat vis en dat is het. Een grote ruimte voor koffie en souvenirs en dat was het. Na drie keer hetzelfde rondje te hebben gedaan heb ik het wel gezien, dan nog liever nat worden op de Tri.


    Het valt mee ondertussen is het droog geworden, maar de Gerbingsjas en handvatverwarming mogen gerust een standje hoger gezet worden. Rijden maar weer. Gisteren een prachtige rit over de Vesteralen (305 km)en het ziet er naar uit dat de rit van vandaag over de eilanden van de Lofoten er niet voor onder moet doen. We rijden naar het vissersdorp Henningsvaer (500 inw.)via een magnifieke acht km lange weg. Je moet hier gereden hebben om de woeste schoonheid te kunnen begrijpen. Ik weet niet hoe ik dat moet uitleggen. Het is een combinatie van bergen, eilandjes, de zee en prachtige bruggen. Hier komen we ook de houten constructies tegen waar in het seizoen de kabeljauw hangt te drogen. De constructies worden wel een de kerken van Lofoten genoemd. Aan de stokken hangt de kabeljauw te drogen(stokvis) Als we het dorp binnen rijden ruiken we de vis. Ik vind het niet bepaald een aangename geur. Vanaf de pier(die hier tegelijk als brug dienst doet)is er een prachtig uitzicht op de dicht bijeen staande huisjes, de veelkleurige vissershutten en de boten in de haven.


    Na de verkenning van het dorpje dat op een eiland ligt moeten we over dezelfde prachtige weg terug. Als we in Borg aankomen is het al over twaalf uur en tijd voor een koffie en een sandwich. In de buurt van het Lofoter Vikingmuseum is er een gelegenheid waar dit kan gebeuren. Even later stopt er hier nog een koppel dat met de moto Noorwegen aan het verkennen is. Ze overnachten in hetzelfde hotel waar ik ook mijn onderkomen heb. Ook zij gaan op 26/08 de ferry in Oslo terug op. Na een gezellige babbel is het de hoogste tijd om verder te gaan toeren. We rijden via Eggum naar Leknes om via een prachtige kustweg terug naar in Svolvaer aan te komen.

    We 255 fantastische kilometers gereden vandaag. De regen is al bij al nog meegevallen, de temperatuur had een graadje of tien meer mogen zijn. Zelfs voor hier is 10 graden rond deze tijd van het jaar te koud.

    Morgen laatste dag Lofoten, aangezien ik nog redelijk wat op het programma heb staan zal het vroeg gaan slapen zijn om er morgen weer fris tegen aan te gaan.

























    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:2014 07 Noorwegen Lofoten en Vesteralen
    >> Reageer (1)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Vervolg Lofoten

    Vervolg foto's rondrit Lofoten

























    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:2014 07 Noorwegen Lofoten en Vesteralen
    >> Reageer (1)
    15-08-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Rondrit Vesteralen

    15/08/14
    Fantastisch geslapen in één ruk tot zeven uur. Maar blijkbaar niet genoeg voor mijn lichaam, begint zwaar tegen te pruttelen en ik moet dan ook aan de pijnstillers om het een beetje draaglijk te houden. Hopelijk is het morgen beter anders zal ik verplicht zijn om en rustdag te nemen. Maar dat zijn zorgen voor morgen.


    We zitten dus in Svolvaer, dat gelegen is op het eiland Austvagoy, helemaal in het noordoosten van de Lofoten. In het noorden paalt het eiland aan de archipel Vesteralen(dat we vandaag gaan bezoeken) en in het oosten wordt het door de zee-engte Raftsund geflankeerd. (Waar we vandaag langs rijden) Dankzij de in december 2007 geopende wegverbinding is Austvagoy tegenwoordig zonder veerboot bereikbaar(tunnel van 3,2 km) Een indrukwekkend berglandschap beslaat het grootste deel van het eiland.
    De naam Svolvaer duikt voor het eerst op in 1.573 en wortelt in het Samische Suolovearra, wat betekent als ‘als vissersdorp op een eiland’ De grote doorbraak voor Svolvaer kwam aan het einde van de 19de eeuw toen de Noorse rederij Hitigruten uit de grond werd gestampt. De Hitigruten zorgde ervoor dat Svolvaer als mar grotere horden toeristen aantrok. Vandaag de dag telt Svolvaer ruim 4000 inwoners. (bron Odyssee Reisgidsen voor Bartho Hendriksen Lofoten)


    We brengen eerst een bezoek aan het dorpje Digermulen (240 inw.) dat juist in Vesteralen ligt. Via een mooie brug over Raftsund rijden we de eilandengroep Vesteralen binnen waar Digermulen licht De bedoeling is dat we naar het kerkhof van Digermulen rijden omdat we van af daar een prachtig uitzicht hebben over de zee-engte Raftsund. Nadat we langs de pracht zee-engte zijn gereden komen we in Digermulen aan waar we zonder probleem het kerkhof vinden. Het grootste probleem daar was om de motor terug te draaien. Door de zware bewolking zijn de foto’s jammer genoeg tamelijk donker. Onderweg komen we talrijke grote zalmkwekerijen tegen. Het is deze zalm die bij ons verkocht wordt als zalm gevangen in de Atlantische oceaan.


    Na Digermulen rijden we via een prachtige route naar Myre. Een stadje met een grote haven voor de vissersschepen. Er staat een visverwerking fabriek die je al van kilometers afstand ruikt. Stokvis, ik vind het verschrikkelijk stinken en niet te vreten. Blijkbaar zijn er toch veel mensen dol op. Nu is het nog rustig in de haven. In januari wanneer de kabeljauw hier kuit komt schieten wordt de vangst op de kabeljauw gestart. Myre is ook de plaats waar walvisvaarten kunnen geboekt worden. De walvissen komen hier tot vlak onder de kust. Hier wordt er dus op walvissen gejaagd met fototoestellen. Ik heb dan ook een prachtige foto van een walvis. We rijden een doodlopende straat in en komen bij een mooie plek waar de picknick wordt gegeten. Ik vind het er zo mooi en rustig dat ik moeite heb om hier terug te vertrekken. Met het weer hebben we geluk vandaag, kom regelmatig over zeiknatte stukken wegdek maar zelf blijven we tussen de buien door rijden.


    Op de terugweg nemen we in Stokmarknes de ferry terug naar Lofoten. Waar ik heel de dag bang voor ben geweest gebeurd hier. We varen regelrecht naar zware donkere wolken. Als we van de ferry rijden krijgen we dan ook de volle laag. Een bui is hier echt wel een bui, bakken regen valt er uit de hemel, gelukkig duurt het niet lang en zijn we terug opgedroogd als we in het hotel aankomen. Vlak voordat we aankomen nog een foto van een stukje regenboog en deze heerlijke dag zit er ook weer op.


    Indien de gezondheid het toelaat staat er morgen een verkenning van Lofoten op het programma























    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    Categorie:2014 07 Noorwegen Lofoten en Vesteralen
    >> Reageer (1)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen. Vesteralen

    Vervolg foto's Vesteralen























    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:2014 07 Noorwegen Lofoten en Vesteralen
    >> Reageer (1)
    14-08-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Vervolg Solvaer

    Nog een foto die ik ben vergeten en één als ik om 22u45 miijn laatste sigaar ben gaan roken voor vandaag.





    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:2014 07 Noorwegen Lofoten en Vesteralen
    >> Reageer (1)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Bjerkvik-Svolvaer

    14/08/14
    Amai, de nachtrust was blijkbaar nodig. Het is zeven uur als ik met heel veel moeite een oog open kan krijgen. Heerlijk geslapen. Welgemutst gooi ik de gordijnen open en zie dat het pijpenstelen staat te regenen. Het kan me eigenlijk niet zo veel schelen, vandaag moeten er maar 205 km gereden worden dus ik kan het wat afwachten.


    Na het al weer rijkelijk ontbijt vraag ik aan de vriendelijke dame van de receptie of ik wat langer op mijn kamer kan blijven in verband met die gietende regen. Geen enkel probleem, ik mag tot 12 uur blijven zonder dat er bij betaald moet worden. Mag zelfs heel de morgen gratis koffie komen halen. Hotel Bjerkvik in Bjerkvik dat is de max.


    Terwijl ik met foto’s op de laptop bezig ben komt mijn echtgenote via Skype verontrust vragen of er problemen zijn, het is al halftien en ik ben nog niet vertrokken. Ik leg haar uit dat het eigenlijk niet bekwaam is om nu te gaan rijden. Ze heeft en fantastische oplossing. Kom toch naar huis, je rijd meer in de regen dan dat je fatsoenlijk weer hebt. Ik val bijna van mijn stoel van het verschieten. Er is geen plekje om mijn kale hoofd dat er nog maar 1 seconde aan gedacht heeft om deze reis af te breken omdat het wat regent. Ik heb tamelijk veel geld gestoken in motorkleren waarin ik in alle omstandigheden droog blijf, een gerbingsjas die ik elektrisch kan verwarmen en misschien wel het belangrijkste een pak rijervaring in deze weersomstandigheden. Dus de Kees gaat zeker niet vroeger naar huis komen. Integendeel, van het verschieten sluit ik de laptop af, gooi hem in mijn reistas en maak dat ik als de gesmeerde bliksem op mijne ongelooflijke, trouwe machtige Tri zit. Ook die trekt zich geen ballen aan van de regen. Een tikje tegen de startknop en alle paarden zijn direct van stal gehaald.


    Zelfs in deze weersomstandigheden presteer ik het om toch een uurtje of vier over 205 km te doen. Ik kan het niet laten om regelmatig te stoppen, een fatsoenlijke foto proberen te nemen, een eind stappen om een beter beeld te krijgen wat klooien met de helmcamera en zo vliegt de tijd voorbij.
    Na een zestigtal km rijden we over en prachtige brug, met veel kunst en vliegwerk kan ik er volgens mij een redelijke foto van maken. Een eind verder maak ik een noodstop om een fantastisch koppel te fotograferen, aan de gezichten te zien zijn deze ook niet blij met dit weer.
    De route die we rijden is werkelijk fantastisch, ondanks de regen en mist is er nog veel te zien. Rond 14 uur komen we dan toch in het hotel aan, als bij wonder stopt het met regenen. Terwijl ik aan de receptie sta voor het inchecken loopt het water van mijn motorpak en sta ik zowaar in een plasje water. Ik verontschuldig me hier voor. Er wordt echter geen probleem van gemaakt er komen meerdere keren druipnatte motorrijders naar hier.


    Voordat ik het stadje ga verkennen doe ik eerst en wasje. Ik blijf hier vier nachten dus heb ik de tijd om het te laten drogen. De was zal er spijt van hebben dat ze droog is hebben nog nooit met een dergelijk uitzicht te drogen gehangen. Een wandeling gedaan in het prachtige stadje, kleren gesorteerd, zitten klooien met de foto’s van vandaag en het is weer al etenstijd. Ik laat het rijkelijk buffet in het hotel voor wat het is en ga in het stadje eten. Het weer is zelfs zo aangenaam geworden dat ik de maaltijd op een verwarmd terras kan nemen. De maaltijd bestaat uit werkelijk overheerlijke mosselen met perfect gebakken frieten. Een knoert van een sigaar achterop en deze dag is ook weer fantastisch verlopen. Terwijl ik van mijn sigaar zit te genieten, vaart er één van de elf post en passagiersschepen van de Noorse rederij Hurtigruten de haven binnen.


    We zitten dus eindelijk in Svolvaer. Het hotel ligt op een eilandee verbonden met een brug, van uit de kamer heb ik zicht op een haventje. Ik had me voorgenomen om een paar dagen te rusten maar daar zal niet veel van in huis komen. Integendeel, vroeg op staan en lange dagen zullen het hier worden want het is werkelijk een prachtige streek. Regen of geen regen morgen gaan we er weer op uit.































    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:2014 07 Noorwegen Lofoten en Vesteralen
    >> Reageer (1)
    13-08-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Mo I Rana-Bjervik

    13-08-14


    Na een tamelijk goede nachtrust en een fantastisch ontbijt wordt de Tri om stipt zeven uur gestart. Het doel vandaag is Bjerkvik een dorpje dat 40 km voorbij Narvik ligt. Weer een rit van 460 km. Ik snap zelf niet dat ik dit zo graag blijf doen. Op drie dagen 1.436 km rijden op bochtige tot zeer bochtige wegen begint best vermoeiend te worden voor deze oude baas. Het is dan ook met veel gekreun en gesteun dat ik mijn been over het zadel zwier en mijn trouwe Tri de sporen geef. De zon schijnt, de wegen zijn droog en de bochten vloeiend, wat zou een mens nog meer willen. Eerlijkheidshalve moet ik wel vermelden dat er de eerste 100 km geen bal te zien was. Voor iemand die achterop zou zitten zijn dit saaie kilometers. Voor de rijder valt het nog al mee, het goede wegdek en de talloze bochten maken veel goed.

    Tri begint me uit te dagen om die heerlijke bochten eindelijk eens sneller te nemen dan 80 km per uur. Ik hou me echter aan de wettelijke snelheid denkend aan mijn processen die ik in Frankrijk aan mijn been had. Maar toch, na een kilometer of vijftig ben ik welgeteld één auto tegengekomen. Je zou denken dat je in niemandsland rijdt. Frankrijk even vergeten en gassen maar. Tri snort van plezier en we denken even dat we alleen op de wereld zijn. Natuurlijk worden er geen risico’s genomen op gebied van veiligheid we blijven ruim binnen onze limiet rijden.

    Als we in de buurt van de poolcirkel komen wordt het landschap veel interessanter. We doen het hier dan ook terug aan een normale snelheid. Volgens mij hebben die Noren de poolcirkel een kilometer of vijftig verlegd. Volgens de landkaart ligt de Poolcirkel een dertigtal km boven Mo I Rana. Aangezien in die streek geen ballen te zien is en er zeker geen plaats is om een grote parking aan te leggen waarop ze de diverse toeristen kunnen opvangen hebben ze het Poolcirkel monument maar een tachtig km verder gezet. Gelijk hebben ze, toeristen trappen toch overal in.


    Bij het verkeersbord dat aangeeft dat we nog 2 km van het magische punt verwijderd zijn stoppen we op een ruime parking om wat foto’s te trekken van het desolate landschap. Wat is mijn schaduw hier lang.

    Eenmaal op het punt van de Poolcirkel aangekomen zitten we volgens Garmien op een hoogte van 625 m. Er is weinig volk en ik kan dan ook op mijn gemakje hier alles bekijken en een gratis certificaat bestellen. Ik moet daar een blad voor invullen met mijn gegevens, het certificaat wordt dan via e-mail bezorgd. Nog wat snuisterijen gekocht en natuurlijk een sticker waarop staat dat we de Poolcirkel gepasseerd zijn en rijden weer maar.


    Van af hier is het weer aangenaam rijden met veel afwisseling. Bij de zoveelste tunnel staat er een brandweerwagen met zwaailichten aan. Het verkeer mag niet verder. Ik vraag aan de brandweerman of het niet mogelijk is om met de motor te passeren. Er is een ongeval gebeurd waarin een motorrijder en automobilist betrokken zijn. De helikopter heeft de volledige rijweg nodig om te kunnen landen. Als na een minuut of vijfenveertig de weg wordt vrijgegeven zie ik bij het passeren van de plaats van het ongeval een motor (zwaar beschadigd) in de sloot naast de weg liggen. Een moment om even bij stil te staan. Het gevaar loert altijd.


    Na de middag slaat het weer ineens om. Zware bewolking en een temperatuur die van 22 graden naar 14 graden zakt. Het wegdek is kilometers aan een stuk nat maar zelf krijg ik amper een paar druppels te verwerken. Het landschap waar we doorrijden is weer prachtig we snorren dan ook goed gezind naar onze eerste binnenlandse ferry die we moeten nemen. Daar aangekomen moeten we weer een halfuurtje wachten dan een overtocht van 25 min.(NOK 61) Ik begin te vrezen dat we niet vroeg in het hotel zullen zijn. Na de overtocht is er nog 120 km af te leggen.


    Op de ferry geraak ik met een Noorse motorrijder in gesprek, hij is onder weg naar Narvik. Als we de ferry verlaten blijven we nog 80 km samen rijden. Toch nog even een motormaat.
    Om 17 uur zijn we dan toch op onze bestemming. Het hotel is schitterend gelegen aan het fjord. Tri een plaatsje gegeven, inchecken, douchen en een heerlijk lamsbout eten. Als dessert wordt er een stuk taart geserveerd waar je met twee van kunt eten. Goed dat er insuline bestaat. Na het eten een flinke wandeling langs het fjord en deze vermoeiende maar o zo heerlijke dag zit er weer op.


    Morgen een ritje van 204 km. We zitten dan eindelijk op de Lofoten en blijven vier nachten in Svolvaer.





































    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:2014 07 Noorwegen Lofoten en Vesteralen
    >> Reageer (3)
    12-08-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Trondheim-Mo I Rana

    12/08/14
    Wakker gemaakt worden door de zon, daar wordt een mens blij van ook al is het nog maar vijf uur. Het ziet er dus goed uit voor vandaag. Om halfacht wordt de Tri van stal gehaald en vol goede moed beginnen we aan de 477 km voor vandaag. De start kon beter want we hebben al direct een omleiding aan ons been wegens wegenwerken. Garmien begint onmiddellijk te zeuren van kere weer, kere weer.

    Na een goede vijf kilometer zitten we terug op de route. Een route die vandaag geen ogenblik verveelt. We rijden langs fjorden, meren en prachtige rivieren met hier en daar mooie stroomversnellingen. De tijd ontbreekt echter om naar de mooiste fotogenieke plekjes te zoeken. Er worden wel een paar sfeerbeelden getrokken.


    We rijden over de E 6 bij ons zouden ze dit een provincieweg noemen. Er gelden vier snelheden die regelmatig door borden worden aangegeven, 69, 70, 80 en 90 km per uur. Het rare is dat ze hier precies de voorgeschreven snelheden hanteren. Af en toe komt er een wegpiraat voorbij die 75 km per uur rijdt.
    Langs het mooie Trondsheimfjorden rijden we naar Steinkjer. Nadat we Steinkjer gepasseerd zijn rijden we door het bergachtig gebeid naar Mosjoen.

    De afstanden zijn absoluut niet te vergelijken met wat we bij ons gewend zijn. Ik krijg onderweg een bord waarop vermeld staat Narvik(waar ik nog moet passeren 845 km)Garmien zegt bij het afrijden van een rotonde; over 225 km neem rotonde eerste afslag rechts. Lap, 225 km rijden eer we aan een volgende afslag komen. Met ritjes van tweehonderd km per dag kun je hier niets komen doen als je geen 2 maanden tijd hebt (en geld).


    Als we in Mosjoen aankomen, nemen we een foto van Vefsnfjorden waar de haven van dit stadje aan gelegen is. De zwarte wolk die in beeld zit heeft niets te betekenen er is geen druppel regen uitgekomen. We hebben nu constant 23 graden.


    Nog 91 km en we zitten in Mo I Rana. We rijden door de provincie Rana vandaar de naam. Rond 16 uur komen we in het hotel aan, juist dan begint het toch wel te regenen zeker. De bagage uitladen en Tri op slot leggen duurt net lang genoeg om toch nog nat te worden. Als ik eenmaal op mijn kamer ben geïnstalleerd stopt het ook met regenen. Raar maar waar.


    De zon schijnt weer dus een wandeling gaan doen door het stadje. Een wandeling is hier niet simpel als je wilt vermijden om bergop te gaan. De schrik die ik opgelopen heb tijdens een zware inspanning op de laatste reis in Frankrijk zit er nog stevig in. Ik wandel dan ook op mijn gemakje over een tamelijk vlak gelegen straat naar het mooie Ranfjorden. Ook hier staan aan de waterkant mooie goed onderhouden houten huizen. Een schilder moet in Noorwegen volgens mij goed aan de kost kunnen komen.
    Nadat ik me zelf heb verwend met heerlijke gerookte zalm als voorgerecht en rendierbiefstuk als hoofdgerecht zit deze heerlijke dag er weer op.


    Morgen een rit van weer 460 km naar Bjervik we passeren dan de Poolcirkel. Ben benieuwd of ze er hier ook een toeristische attractie van gemaakt hebben zoals in Finland. Indien wel, ga ik hier natuurlijk ook een certificaat halen voor het overschrijden van de Poolcirkel.























    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (1 Stemmen)
    Categorie:2014 07 Noorwegen Lofoten en Vesteralen
    >> Reageer (2)


    Categorieën
  • 2000 01 Dagtrips met de motor (4)
  • 2013 02 De Baltische Staten (17)
  • 2013 03 De Moezel van bron tot in de Rijn (3)
  • 2013 04 Weekend Moezel (1)
  • 2013 05 Donau van bron tot monding (93)
  • 2014 06 Frankrijk (17)
  • 2014 07 Noorwegen Lofoten en Vesteralen (28)
  • 2014 08 Rond de Zwarte Zee (56)
  • 2015 09 Italie (25)
  • 2015 10 Rusland (33)
  • 2016 11 Schotland (11)
  • 2016 12 Weekend Engeland (1)
  • 2016 13 The Wild Atlantic Way in Ierland (18)
  • 2016 14 Loire van bron tot monding (13)
  • 2017 15 Rondreis door Marokko (47)
  • 2017 16 Rondreis Balkanlanden (26)

  • E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    Blog als favoriet !


    Laatste commentaren
  • Stro (Ludwina)
        op Slovenie-Oostenrijk-Sankt Lorenzen
  • Kom maar naar huis! (Lieve)
        op Slovenie-Oostenrijk-Sankt Lorenzen
  • Twas de Gery.. (Theo)
        op Cetinje in Montenegro
  • Doel? (Lieve)
        op Cetinje in Montenegro
  • Kou (Ludwina)
        op Cetinje in Montenegro
  • Rust (Kees)
        op Kosovo
  • Rust (Ludwina)
        op Kosovo
  • Relatiear (Kees)
        op Ohrid in Macedonie
  • Genieten (Kees)
        op Ohrid in Macedonie
  • Rustdag (Kees)
        op Ohrid in Macedonie
  • genieten (pierre goetschalckx)
        op Ohrid in Macedonie
  • Rustdag? (Lieve)
        op Ohrid in Macedonie
  • Hoi Theo (Hugo)
        op Kaart rondreis Balkanlanden
  • Vermoeiend! (Lieve)
        op Griekenland
  • Gebouwen (Kees)
        op Kaart rondreis Balkanlanden
  • Soep (Kees)
        op Sibiu
  • Soep (Lieve)
        op Sibiu
  • 60+ (Ludwina)
        op Sibiu
  • Trein was oké, maar... (Theo)
        op Kaart rondreis Balkanlanden
  • gebouwen (Jeanine en walter)
        op Kaart rondreis Balkanlanden

  • Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!