’t Kwam er niet meer van…

De nieuwe buurvrouw…

Mijn nieuwe buurvrouw klopt op mijn deur.
Ik open de deur en blijf verstomd staan...
verrast door haar buitengewone schoonheid.
Bijna stotterend vraag ik haar : "Wat kan ik voor je doen?"
Ze antwoordt : "Kijk, ik ben pas aangekomen in dit dorp
en ik heb zin om mij te amuseren, dronken te worden en heel de nacht
te vrijen......... ben jij vanavond bezet ?"

..."NEEN, zeker niet!"

"Wil jij dan op mijn hond passen tot morgenvroeg …?

A.D.

Nieuwe techniek…

Hera heeft een nieuwe techniek ontdekt waarmee ze makkelijker Heros “onder de knoet” kan houden. Heel simpel eigenlijk, je moet maar even rondkijken hoe een ander het doet.

Hera neemt Heros gewoon, zoals het baasje, bij zijn halsband en sleurt hem zo de tuin en de kamer mee rond ! Zo klaar als pompwater, ’t baasje doet het net zo !

En Heros, die grote snul , de goedzak… die volgt als een lammetje. Dan heeft Hera 37 kg hond aan de leiband en zij bepaalt wat er gaat gedaan worden.

We zijn benieuwd hoe lang ze deze techniek nu nog kan toepassen want volgens het hoofdbestuur gaat daar toch eens verandering in komen. Het is dan wel een grote lobbes en je kan er alles mee aan, maar het spreekwoord zegt ook dat de kruik zo lang te water gaat tot ze barst. We zien wel wat het geeft…

Foto’s hebben we er nog niet van kunnen maken, daarvoor gaat het steeds te snel, maar de eerste maal dat  het lukt staat het hier in kleur onder het bericht.

Belle & co

Bij Kona…

Vandaag mocht ik mee met de baasjes in de auto, dat gebeurt wel meermaals maar er zijn zo van die tekenen dat het dan toch iets speciaals gaat worden.

Als Hera en Heros niet mee mogen dan is dat omdat ik mee naar dr. Nelly moet of dat er een verrassing staat aan te komen. Het was dat laatste dat aan de orde was vandaag.

We gingen eerst de snelweg op, dan zaten we midden tussen wat het baasje “het Oostblok” noemt en dan de tunnel door. Dan denk ik “naar Frankrijk” maar dat kan niet want mijn kroost is er niet bij.

Uiteindelijk zijn we in Sint Amandsberg aangekomen, vlak bij Gent. Hier woont één van mijn pupjes bij Marc en Lut. Wij hadden nog niet aangebeld of daar stond aan de andere kant van de deur al een ADHD’er de verf van de deur te krabben. Marc had aan de telefoon niet overdreven. Hier is een overactief Drentje thuis, eentje uit mijn nestje nog wel.

Kona heeft een mooie grote tuin en huis ter beschikking, en daar hebben we samen gespeeld. Bij aanvang ging het er nogal hevig aan toe wanneer Kona moest bewijzen dat zij haar moeder nog herkende na vijf maanden nadat zij het nest op paaszondag verlaten heeft. Er is wat aan bekken gelikt daar onder de notenboom. Toen het begon te regenen heeft ons baasje mij terug in de auto gezet. Het was welletjes geweest was zijn oordeel.

Kona wist toch van enthousiasme geen blijf met zichzelf en dan twee natte Drenten in huis loslaten was geen optie. Maar ook onze baasjes waren net als ik van hetzelfde oordeel, “wat is ze mooi geworden, net als Kiki en Kibbels is het een mooie grote Drent geworden met de hoge poten en de snoet van Ferron en de stevige “body” van “onze kant”

Ik mag fier zijn op mijn kroost zoveel is wel zeker.

Belle

Kona, zoals ze op de foto CD cover staat... 


Kona (h)erkent mij nog altijd als haar moeder 


Vijvers en water hebben mij altijd aangetrokken...


Kona met vrouwtje Lut... 

Verschillende mail’s…

Verschillende mail’s kregen we in onze mailbox, en ook reacties op het bericht over de kuren van een Drent. Weinigen waren verbaasd over de waarde van het beoordelen van het gedrag bij komende veranderingen in het weer. Marian noteerde zelfs de bevindingen van het KMI (in de Bilt denk ik) om de bevindingen van het baasje te staven !

Ons baasje vertelt ons dat hij dat destijds ook al kon zien aan het gedrag van zijn leerlingen in de werkplaats van de school. Nooit was er meer rumoer of verwondingen door spelen in de klas of op de werkplaats als op zulke dagen.

Nu is het hier in de roedel nog niet tot verwondingen gekomen, of we moesten die kras op het baasje zijn voorhoofd daar wel onder laten vallen. Hij wilde deze morgen voor Hera en Heros een balletje van onder de grote zetel halen toen één van de twee niet kon wachten en ook onder de zetel wou duiken.(’t zal Hera wel geweest zijn, die is heviger en kleiner en kan er dus sneller bij) Een bloedende kras over zijn linkse slapen was het gevolg van zoveel Drenten enthousiasme …

Er is dus toch al wel bloed gevloeid in de woelige dagen voor de komende winderige en natte dagen… ‘Bazenbloed’ nog wel, en die blijft dan nog tussen de dwaze Drenten tussen uit. Wat staat ons de komende dagen nog te wachten ?

Belle & co

Alles terug rustig… of toch niet ?

Vandaag was de rust teruggekeerd hier ten huize na de drie wervelwinden die hier gisteren hun gangen gingen !

Er is een inhaal maneuver slapen ingevoerd met oogleden gymnastiek als enige beweging van betekenis. Dat hebben ze zo tot een stuk in de namiddag volgehouden. Het was een echte verademing.

Gisteren dachten we nog dat er een naar solfer ruikende, met hoorns en bokkepoten uitgeruste duivel zich van ons trio had meester gemaakt. Vandaag leken de “brave” engeltjes terug de bovenhand te hebben gehaald.

TOT… Hera ontdekte dat het baasje zijn jachttas niet op de gebruikelijke plaats, de bench van Belle, had gezet maar er naast ! Dat had het baasje nu niet moeten doen want dat is uitdagen tot slecht gedrag.

Daar zitten namelijk de dummy’s in die ze elke zaterdagmorgen mag dragen, zoeken en apporteren tijdens de jachttraining.

Stom van de baas van dat zo maar te laten slingeren ! Binnen de kortste tijd was Hera in de tas geraakt en stond ze fier voor het baasje met een groene dummy in haar bek. Na even onder haar kin te hebben gestreeld gaf ze de dummy netjes in het baasje zijn hand.

Helemaal heel netjes van zijn kleine meisje, maar de tas staat toch weer op zijn plaats, bovenop de bench van moeder Belle.

Belle & co

En het is nog waar ook…

Drie verschillende appelen die de wereld of de mensheid veranderden…
   
                                                                                                                                                                     

Als de kuren van een Drent…

Als de kuren van een Drentse Patrijshond voortekenen zijn van het weer dat gaat omslaan, dan zegt het baasje dat ‘m nog deze week een boot gaat kopen.

Die boot gaat ‘m dan nodig hebben in plaats van de auto. Zo hard gaat het regenen denkt hij.

Ze zijn wild met elkaar, ze luisteren alsof ze nooit oren hebben gehad. Rechtuit lopen aan de lijn mag je vergeten, ze hebben het blijkbaar nooit geleerd, Die  liggen overal waar jij moet langskomen te vechten, in elkaars oren en poten te bijten en te grollen alsof ze elkaar gaan verscheuren, gelukkig is het allemaal maar spel. Als we ze buiten laten omdat ze aan de deur gaan staan is het voor hooguit enkele seconden en als ze dan eens vijftien minuten buiten blijven ’s avonds, dan kan je een kuil van een halve meter diep vinden in de tuin.

Nu zijn dat de verhaaltjes van elke dag zoveel is duidelijk, maar sinds enkele dagen hebben ze wel duidelijk een versnelling hoger geschakeld en beginnen ze nu op kruissnelheid  te komen. Volgens ons baasje staat ons de volgende dagen nog heel wat te wachten.

Vanavond maar eens naar het weerbericht van Frankske of Sabientje op TV kijken of die dezelfde voortekenen uit hun computer hebben weten toveren…

Belle & co

Wij waren bij ons “Kibbeltje”…

Vanavond waren we bij Annemie en ons pupje Kibbels. Dat is bij ons haast “achter de hoek” want Pulle is maar een goede 20 kilometer bij ons vandaan. Net als bij Kiki vorige week brachten we daar vanavond de stamboom en DNA attest van Kibbels. Weer een “sans papiers” minder in ’t land !

Ook deze pup heeft het getroffen na een beetje een moeilijke start met een baasje die verdronk in het werk , een verbouwing en dan nadien een verhuis. Ietwat moeilijk voor zo’n kleine pup…

Vanavond ging ze echter gans uit de bol toen ze moeder Belle aan de voordeur zag verschijnen. Ze heeft met mij gespeeld tot ze er haast letterlijk bij viel van vermoeidheid. Het was omdat ons baasje mij  in de auto zette andesr was ze er echt letterlijk bij gaan liggen.

Ook Kibbels is uitgegroeid tot een mooie gezonde tevreden pup van nu goed zeven maanden. Speels en eigenzinnig, zoals het een Drententeefje van die leeftijd betaamd. Tevreden met het baasje en het baasje met haar, zo zien fokkers het graag, tevreden met elkaar…

Spijtig dat het om acht uur al zo donker is want we hadden nog graag wat meer foto’s “met de lichte getrokken”. Nu zijn het hoofdzakelijk foto’s van een uitgetelde Kibbels …

Belle & co

De eerste maal thuis bij zijn lief…

Een jongeman klopt aan bij het huis van zijn verloofde. Haar vader opent de deur.
- Wat wenst u, jongeheer?
- Wel, ik ben de verloofde van uw dochter en ik kom eens met u praten.
- Goed, kom maar binnen in het salon, daar kunnen we rustig babbelen. Zeg het  eens.
De jongeling, vastberaden:
- Wel kijk, ik kom u vertellen, dat uw dochter en ik willen trouwen.
Vader glimlachte.
- Wel ik vind het goed dat jullie willen trouwen, maar vertel eens, heb je al een degelijke wedde om mijn dochter en de kinderen die komen, te onderhouden?
De jongeling, nog steeds vastberaden:
- Kijk ik ben ingenieur, maar nog zonder ondervinding, dus ik verdien nog niet veel.
Maar uw dochter heeft mij verteld wat u en uw echtgenote zoal verdienen.
Bijgevolg verwacht ik van jullie een kleine steun om de telefoon, het water, de elektriciteit en de supermarkt te betalen.
Een beetje verbaasd over dit antwoord stelt vader een andere vraag:
- Goed en wat denken jullie over de aankoop van een appartement of een huis of gaan jullie liever huren?
De jongeling, met een onschuldig gezicht:
- Wel, we hebben het ook gehad over de grootte van dit huis en we hebben het idee dat het wat groot is voor jullie beidjes.
Hier kunnen gemakkelijk twee gezinnen samenwonen. Zo is het niet nodig om een huis of een appartement te huren of te kopen. We wensen dus om hier met jullie samen te leven.
Vader, wat ontgoocheld:
- Zeg eens, heb je een wagen?
- Kijk, ik heb gezien dat u drie wagens hebt. U zult er wel een kunnen missen zeker?
Op dit moment komt moeder binnen, groet en vraagt vriendelijk:
- Waarover gaat dit gesprek?
Vader:
- Liefste, ik ben blij dat ge er bent , ik wil je voorstellen aan Mijnheer de Arbiter, die het voornemen heeft om ons dochter te huwen.
De jongeling, beledigd:
- Zeg waarom noemt u mij Mijnheer de Arbiter?
Waarop de vermoedelijke schoonvader:

-Wel, wel, gij nietsnut, hoe moet ik je dan noemen. Tot nu is het enige dat je in dit huis wilt brengen je fluitje!!!!

J.W.

De laatste test…

Deze voormiddag hebben we nog een laatste test te laten afnemen bij Hera. We moeten nog even langs de dierenkliniek om bij haar bloed t laten afnemen voor de van Willebrand disease test.

De ziekte van von Willebrand is een bloedstollingziekte die bij mens en dier erfelijk kan zijn. http://www.gezondheid.be/index.cfm?fuseaction=art&art_id=5770

Vermits bij jachthonden de kans op verwonding groter is dan bij bvb schoothondjes laten wij onze honden daarop testen. We zijn haast zeker dat Hera in orde gaat bevonden worden omdat er nooit één van de symptomen opgemerkt is bij haar maar toch willen we zekerheid dat ze het nooit gaat doorgeven naar pups toe.

Normaal zou er al vorige week bloed voor de test zijn afgenomen toen we voor de HD , ED en SD test daar waren maar deze test behoeft een speciale soort van buisjes om te verzenden en deze waren op dat moment niet aanwezig in de dierenkliniek. Ondertussen zijn die aangekomen en mag Hera naar “Dr. Dracula” voor bloedinlevering…

Belle & co

Hadise en Jago in het land van…

Hadise en Jago in het land van de Catharen… Het zou de titel van een Kuifje album kunnen geweest zijn maar dan was de medehoofdrolspeler Bobbie  geweest…

Jean-Pierre, Ute en de Oma waren samen met Hadise en Jago voor drie weken naar de Corbière streek in Frankrijk getrokken. De twee vorige jaren waren ze bij ons in de buurt met vakantie op het Ile de Ré en vorig jaar op het Ile d’Oleron. Echte Frankrijk “amants” dus.

Dat ze zich geamuseerd hebben en daar bovenop nog eens stralend weer gehad hebben kunnen we zien op de foto’s. Inmiddels  zitten ze waarschijnlijk net als wij in België met de houtkachel aan.

We hebben verschillende malen telefonisch contact gehad maar van het internet waren ze drie weken verstoken. Daarstraks hebben ze dat gemis goed gemaakt en ons foto’s doorgestuurd waar we het op dit moment warm van kunnen krijgen.

Dat ze in één van de mooiste en aangenaamste departementen de “Aude” vebleven hebben liet hen ook toe van prachtige uitstappen te maken. Ons baasje somt zo “uit het koppeke” enkele zaken op, het “Canal du Midi”, de Middellandse zee,  de Catharen burchten, de steden Narbonne, Carcassonne, Sète, en Béziers. Maar ook Perpignan en Montpellier liggen binnen bereik van een kort autoritje. Als je dan ook nog wijngaarden in de achtertuin hebt dan hoef je eigenlijk niet veel meer om een prachtverlof te hebben.

En dan is het ook nog eens extra fijn dat ze ons berichten en laten meegenieten !

Belle & co

Ziekenhuis praat…

In een ziekenhuis nemen drie dokters afscheid van een verpleegster………

Oogchirurg: "We zien elkaar nog wel eens."

Oorchirurg: "We horen nog van elkaar."

Gynaecoloog: "Ik wip nog wel eens binnen!"

L.M.

Bericht van ons Arnhemse meisje…

We hadden het gisteren al verteld, de berichten kwamen hoofdzakelijk uit Nederland . Ook is er een bericht met hoofdzakelijk foto’s gekomen uit het zuiden van Frankrijk uit de omgeving van Narbonne waar Hadise en Jago de streek onveilig hebben gemaakt.

Maar nu eerst het bericht van onze Kiki en haar vrouwtje Marian.

Belle & co

Hallo Jan en Simonne,

Jullie hebben Kiki nog wel pas geleden gezien maar vanwege ons dagje Drenthe toch weer even een berichtje.

Nadat we vanochtend naar Nettie in Oosterbeek zijn gereden en koffie hebben gedronken (de bazinnen dan) zijn we naar Drenthe getogen .Nettie heeft Kiki en mij vervolgens afgezet in Schoonoord vanwaar we met een groep heerlijk in het bos hebben gewandeld.

Nou ja gewandeld.....Kiki heeft geraced en gespeeld met alles en iedereen maar vooral met Skye.Die 2 waren bijna niet uit elkaar te houden,zo veel lijken ze op elkaar!

Na de wandeling zijn we met Saskia en Kwint meegereden naar Ellertshaar waar we wat getraind hebben.

Bij de plas heeft ze keurig een eendendummy geapporteerd en daarna deden we een verloren zoek in het bos. Omdat ze niet wist hoe dat werkte hebben Monika en ik haar geholpen met als resultaat dat ze de konijnendummy wederom keurig bracht!!!!!

Knappe meid toch??????????????

Ik was mijn camera vergeten maar heb foto's gemaakt met de camera die Monika van Fila de Engelse Springer Spaniel mij leende. Ze zou ze op Picasa zetten en ik wacht nog op de link die ze me stuurt.

Ik heb echter wel een foto die ik een uur geleden heb gemaakt waarop ze heerlijk op een stuk knars ligt te kluiven. En dat mag na zo'n dagje Drenthe waarop ze zo haar best heeft gedaan wel vind ik.

We hebben er trouwens ook weer een mooie dummy bij en als het goed is komt er volgende maand een hazendummy deze kant op. Wordt vervolgd dus!

https://blog.seniorennet.nl/max_en_bente/

Kiki en Marian

Ook juist !

L.M.

Ook een beetje trots…

Gisteren kwamen de berichten die binnenliepen in onze mailbox hoofdzakelijk van over de grens in Nederland. Als eerste kregen we het bericht van Gonda dat zij en Kyra met verve geslaagd waren voor de puppycursus.

We horen en lezen het steeds graag dat er met mijn puppy’s ook gewerkt wordt. Ons baasje laat jullie zelf het ganse verhaal lezen zoals Gonda het aan ons doorstuurde…

Het andere bericht kwam hoger uit Nederland, we weten niet of het al geschreven en verstuurd is vanuit Drenthe of dat Marian gewacht heeft tot ze thuis waren om over de exploten van Kiki te verhalen. Maar dat is een verhaal voor straks. Ons baasje gaat nu eerst trainen met Hera …

Belle

Hoi Jan, Simonne, Belle, Hera en Heros,

Hier een supertrotse pupeigenaar! We hadden vanochtend namelijk examen van de puppycursus in Gennep. In de stromende regen begonnen we en dus kwam de examinator met paraplu het veld op… Tja dat was blaffen geblazen want dat is toch wel een raar ding!

Maar daarna ging het examen erg goed! Het mooiste is nog wel dat we complimenten kregen, ik reageerde erg goed op Kyra om haar aandacht bij me te houden en we waren de beste van de groep (5 honden)! Dan ben ik toch wel heel erg trots op ons hondje! De opmerking op het formulier: “af en toe geen aandacht” buig ik liever om naar iets positiefs want het betekent toch ook dat ze dan meestal wel aandacht heeft voor me en dat vind ik superknap voor een Drent op een trainingsveld vol konijnenkeutels en molshopen!

Zoals de hele week al ging alleen het af liggen niet goed. Dat kan ze eigenlijk prima op commando met handgebaar, maar de laatste week doet ze het niet meer zonder hulp en vertoont ze overspronggedrag: gapen, rondkijken, bek likken. Zondag starten we weer met een nieuwe Martin Gauscursus in Venray en dan ga ik dat zeker vragen.

In Gennep ga ik ook verder met de vervolgcursus en dan zullen we op verschillende locaties gaan trainen zoals in het winkelcentrum, markt etc.

Vanmiddag een lekkere boswandeling gemaakt en daar kwamen we een flatcoated retiever tegen van 2 jaar en daar heeft ze heerlijk mee gespeeld! Een topdag voor Kyra dus. Nu ligt ze heerlijk te slapen en bij te komen van de inspannende dag.

Dikke knuffel voor Belle, Hera en Heros!!!

Groetjes,

Gonda, Anton en een poot van Kyra

Het was niet waar we op hoopten…

We hoopten op A heupen maar Bart heeft ons met de neus op de feiten geduwd, het is niet altijd zo dat wat je hoopt ook werkelijkheid is. Waarschijnlijk gaat de HD commissie van de KMSH ons Hera onder B2 heupen katalogeren.

Dat is niet echt goed maar we kunnen er nog altijd alle kanten mee uit. De uitslagen van de ED en SD  waren dan weer perfect volgens Bart.

Nu mag er nog altijd gefokt worden tot en met C heupen, mits je een partner hebt met A heupen, maar we moeten toch maar eens de officiële papieren van de KMSH afwachten.

Maandag hebben we nog een afspraak voor bloedafname voor de von Willebrand test omdat er in de dierenkliniek niet meer van die speciale ampouletjes voorradig waren die er voor zorgen dat het bloed niet gaat stollen onderweg naar het labo. Deze avond kwamen die wel binnen en dan konden we morgenvroeg al de test laten afnemen. Echter, we hebben morgen voormiddag jachttraining in Arendonk. We gaan dus maandag in de voormiddag voor de bloedafname voor de von Willebrand test.

Toch is Hera gans de dag van de kaart geweest door die lichte verdoving die ze hier in België verplicht zijn toe te passen voor de HD  test. Zij is de ganse dag, toch tot een uur of zes zeurderig geweest en kende geen rust. Waarschijnlijk nheeft ze nog last gehad van haar heupen die wel met serieuze trekkrachten belast zijn geweest.

Nadat ze van het baasje een portie Metacam gekregen heeft, gepresenteerd op één van de laatste stukjes levercake die we van Karin hadden gekregen, ging het beter met haar. Nu ligt ze tussen moeder en broer, haar gewone plaatsje in de zetel, in dromenland te zijn.

Belle & co

Eventjes nuchter…

Hera dient deze ochtend nuchter te blijven. Wij gaan dadelijk met haar naar de dierenkliniek ’t Binnenhof te Beerse voor de röntgen foto’s van haar bekken.

Niet dat er iets mis mee is, helemaal niet want dan gingen we niet, maar we laten foto’s maken voor het HD onderzoek als voorbereiding wanneer we een nestje willen fokken met baasjes’  “kleine meisje”.

Begin deze week hadden we het PRA onderzoek al en nu het vervolg het HD onderzoek. Gelijk laten we ook bloed trekken om het von Willebrand onderzoek te laten doen. Gaat in eenmaal door.

Dat Hera nichter moet blijven heeft alles te maken met de narcose. In België is het nog verplicht van het HD onderzoek te doen onder een narcose.Het is trouwens aangewezen want zoals er aan die poten en lijf trokken wordt zou zonder narcose onder mishandeling vallen.

Straks te 10u45 hebben we afspraak, dr. Bart zal de foto’s wel een eerste beoordelig geven zodat we toch al iets uitslag weten. De echte beoordeling krijgen we van de KMSH commissie die wel enkele weken op zich kan laten wachten.

We zien en horen ondertussen maar zegt het baasje. In Denemarken zit er alleszins al een Gitte met gekruiste vinges te duimen voor een goede uitslag, “tak Gitte”.

Belle & co

Op zo’n dag…

Na een wandeldag als gisteren staat de activiteit in Drentenland op een laag pitje. Als er wat te beleven viel dan was het dat Hera vanavond met ’t baasje nog even ging oefenen als “bijscholing” aan de jachttraining.

En dan zegt het baasje “daar zullen we ook maar niet te hard over stoeffen want daar was geen reden voor. Wat ze tijdens de oefening wel goed doet en dan ook héél goed is het markeren waar de dummy gevallen is en er recht naartoe te rennen. Ze neemt de dummy zonder er op te kouwen en brengt deze in rechte lijn naar het baasje. En dan moet ze zitten en de dummy in ’t baasje zijn hand leggen… dat gaat dan weer wel maar met wisselend succes.

“Zoek verloren” doet ze graag, mààààr als er verderop een twintigtal echte eenden op het kanaal zwemmen, is de belangstelling om een stomme dummy, ver te zoeken. Wat haar er van weerhouden heeft om het kanaal niet in te springen weet het baasje niet of het moet het bevel “Hera niet” geweest  zijn !

Het baasje is tijdig gestopt met oefenen, hij wil zijn “kleine meisje” niet te moe maken want morgen hebben we een afspraak bij dr. Bart in ’t Binnenhof voor onderzoek naar HD, ED en SD. Waarschijnlijk nemen ze dan ook nog bloed af voor het von Willebrand dissease onderzoek.

Belle & co

Een dag later…

Een dag na de buitenlandse belevenissen van ons trio is het hier opvallend rustig in Drentenland. Laat het ons maar “dromenland” noemen.

Gisteren waren ze bij de dappersten en de meest actieve… Vandaag is er van actie weinig sprake. Of het moest “oogleden gymnastiek” zijn, waarmee we bedoelen het afwisselend opentrekken van één oog en dan even later het andere oog !

Waarschijnlijk is het bij die andere acht honden die hebben meegedaan aan de wandeling niet anders. Het was haast een explosie van actie daar op het Roozendaalse veld en wat er nu gebeurt in de zetel, was te verwachten. Voor zo ver kennen we onze Pappenheimers wel.

We geven van beide exploten nog enkele foto’s. Eerst die van gisteren en dan die van deze morgen…

Belle & co