Hoe is het mogelijk ! ! !

Twee vrienden ontmoeten elkaar op straat.

Zegt de ene: 'Goh, ik hoorde, dat je schoonmoeder is gestorven.
Wat had ze?'
'Och, een beetje sieraden, een ouwe TV en wat spaargeld...'
'Nee - Dat bedoel ik dat toch niet. Ik bedoel, wat schortte er aan?'
'Nou ja, een fatsoenlijke oudedagverzorging, spaarboekjes, eigendom en zo...'
'Man - DAT bedoel ik toch ook niet. Ik wil weten, waaraan ze dood gegaan is !!!'
'Ach zo. Tja - dat was erg stom.
Ik vroeg haar of ze 'n kilootje aardappels kon halen in de kelder.
Toen is ze uitgegleden op de keldertrap en heeft ze haar nek gebroken.'
'Ongelofelijk, echt..... En? Wat hebben jullie toen gedaan??'
"...Toen hebben we maar Chinees gehaald."

D.B.

De ronde van België en Nederland…

Je zou kunnen denken dat het een wielerronde is maar niets is minder waar, er komt geen fiets aan te pas. Alles draait om hondjes, gewezen pups van ons Belle die nu nog altijd het statuut van “sans Papiers” hebben.

Vier hebben het statuut “sans papiers” al kwijt, Kiki was eerst, die kreeg haar stamboom en DNA attest bij de wandeling op het Roozendaalseveld . Kibbels in Pulle en Kona bij Gent volgden vorige week maandag en woensdag. Zaterdag waren we bij de familie Jacobs in Berlaar bij Kiet te gast.

Deze week woensdag volgt Kyra-Lune en zondag Kyra-Belle. Voor de eerste moeten we “bijna” naar Nederland want Minderhout is een grensgemeente en voor Kyra-Belle moeten we naar het hoogste puntje van Nederlands Limburg, vlak tegen de Duitse grens en de provincie Gelderland aan

We leggen wat kilometers af de laatste week, maar we hebben ook al mooie wandelingen daaraan gekoppeld.

Met de eigenaars van Kwispel, Kody en Kato moeten we nog een afspraak maken wanneer we met de papieren kunnen langskomen, die hun hondjes uit de illegaliteit halen.

Belle & co

Een paar foto’s geleend…

Een paar foto’s heeft het baasje van het Kieter-Wieter blog van Belle’s zoon Kiet geleend.

http://www.bloggen.be/kieter_wieter/

Katia had nog een mooie foto gemaakt van de groep met de vier honden welke we jullie niet wilden onthouden. Ons baasje had zo’n foto niet, dus is het “lenen” geworden.

Wijzelf waren vandaag net als Kiet, kalm en rustig met de ogen dicht. Dat liet het hoofdbestuur toe van naar nichtje An te trekken die morgen verjaart en de dag voor haar vierentwintigste verjaardag een belangrijke mededeling te doen had…

Inderdaad… er is “een boeleke” op komst, volgend jaar in mei gaat de familie nog eens uitbreiden. Nu had ons baasje een probleem… wat was nu het belangrijkste punt om te feliciteren ?  Hij heeft dan de belangrijkste felicitaties maar voor de toekomstige geboorte gebruikt. Verjaren doet ze trouwens morgen al voor de 24° maal .

Uiteraard zijn we ook Glenn niet vergeten te feliciteren die toch ook een belangrijk aandeel in de gezinsuitbreiding heeft gehad. Ook ons baasje zijn kleine zusje (50 sinds vorige week) en schoonbroer Paul delen in de felicitaties, net als Paul en Chris, de toekomstige opa en oma “van de andere kant”

Terwijl wij huiswacht hadden (nu ja vervang “wacht”maar door slaap)heeft ons hoofdbestuur zich danig van de felicitatieplicht gekweten. Zij wensen An en Glenn het mooiste “boeleke” ter wereld…

Belle & co

Ik ben eerlijk!

Ik heb 7 jaar niet naar de vrouwen gekeken
Ik heb 7 jaar geen sex gehad
Ik heb 7 jaar niet gerookt
Ik heb 7 jaar geen pinten gedronken

Heb dan mijn eerste communie gedaan en toen is 't allemaal begonnen

L.M.

Aan de andere kant ?

Zit ik aan de andere kant van de wereld ? Is er iets mis met mijn ogen ? Wat hapert er aan mijn neus ?  Ben ik nu helemaal van lotje getikt ?

Zulke vragen moet ons Belle zich gesteld hebben gisteren namiddag op de Nete dijk tijdens de wandeling met Kiet. Als ze iets niet weet, moet zij er duidelijk het fijne van weten en gelijk dook ze de dijk af richting velden en een omheining waar nog wat dieren rondliepen.

In haar zog nam ze Hera en Kiet met zich mee, Heros nooit de dapperste in tegenstelling met zijn naam volgde op wat afstand. De baasjes hadden het nog niet gezien tot Belle aan de omheining was gekomen en er enkele kleine kangoeroes , Walibi’s , zich uit de voeten maakten . Die wisten duidelijk ook niet wat er op hen afkwam.

Dat Belle toenadering zocht moge duidelijk zijn want ze was daar niet van de omheining weg te branden. Pas toen Hera, Kiet en Heros al een eind met de baasjes verder waren gewandeld kwam ze achterna rennen alsof ze de duivel op de hielen had.

Maar Belle zullen ze nu niet meer verrassen ALS… ze ooit aan de andere kant van de wereld terecht komt. Zij kent al enkele bewoners van ginds .

Overigens heeft ze iets verder ook nog een tuin gevonden met een tiental tamme ganzen, en ook daar is ze even “goeiedag” gaan zeggen. Of die ganzen dat even “goe” vonden durven we betwijfelen. Ze hadden in elk geval geluk dat ze achter een omheining zaten anders was het rennen geweest…

Belle & co

In “Balder”…

Het staat in geen enkele routeplanner, wegenkaart of kadaster, het dorp “Balder”.

Er is in het centrum van de gemeente wel een café met de naam “in Balder” maar voor de rest bestaat het dorp enkel in de volksmond. Zeg je echter “Berlaar” dan vraagt dadelijk iedereen “centrum of Heikant”.

Wij waren deze namiddag en avond te gast bij de familie Jacobs en dan vooral bij “onze Kiet”. Ook die zijn stamboom en DNA attest hadden wij aangekregen en moesten wij nog gaan afleveren.

Luc en Katia hadden er een volledig programma met wandeling en maaltijd aan gekoppeld en wij hebben van beide genoten.

Onze Kiet is ondertussen ook al groter dan mijzelf en gaat ongeveer de maat van  Hera aannemen. Als je dan weet dat hij nog maar 7 en halve maand is kan je wel zeggen dat het een “grote jongen” gaat worden.

Voor de wandeling hadden wij een ritje van een kleine tien minuten voor de boeg. We wandelden langs de Nete en dan kan je het raden waar we ons trio en Kiet konden vinden.

In het water natuurlijk. Tientallen malen hebben ze een duik van de steile Nete boorden genomen. Het was al na één minuut dat ze de wandeling kletsnat konden vervolgen. Het is een schilderachtige vallei daar. Ze hebben daar ook destijds nog film opnames gehad voor de film “Pallieter”

Bij thuiskomst had Katia een vriê lekkere stoofpot van kip gemaakt die heel erg gesmaakt werd door het ganse gezelschap.

Nog een raadgeving aan de lezers, als Fien ooit vraagt of ze een capucino voor je kan maken moet je maar dadelijk ja zeggen. Fien maakt die verukkelelukeluk !

Belle & co

Het verschil tussen Sarkozy, Netanyahu en Obama ?

De moeder van Bambi…

Gisterenavond is het hoofdbestuur samen met hun beste vrienden de verjaardag van het vrouwtje nog eens lichtjes gaan overdoen. Dat is een traditie sinds jaren. De jarige neemt de anderen mee uit eten.

The place to be is al even traditioneel het Ganzennest te Herentals . Het favoriete restaurant van het hoofdbestuur. Het menu van de dag is daar steeds een aanrader en dus hebben zij daar hun keuze uit gemaakt.

Als hoofdgerecht nam het baasje zeebaars maar de andere drie hebben zich bezondigd aan één van de “stars” van Walt Disney. Zij hebben finaal komaf gemaakt met de moeder van Bambi. Vreselijk om lezen, maar nu is het eindelijk zeker… de moeder is door de jager wel duidelijk doodgeschoten en is verorberd  door een jarige en haar vrienden.

Zoals steeds wast ons baasje zijn handen in de onschuld. Geen enkele regisseur heeft ooit een film gemaakt over een aan land gehaalde zeebaars…dus hij blijft buiten schot !

Ondanks het barbaarse gerecht van de jarige hebben we weer vreselijk lekker gegeten en gedronken.

Voor gegadigden van lekker eten, http://www.ganzennest.be/   hier kan je terecht om je zelf te informeren. Let wel, Nathalie en Peter hebben hun menu nog niet aangepast op de site…maar dat zal vandaag wel gebeuren.

Belle & co

In “Balder”…

Het staat in geen enkele routeplanner, wegenkaart of kadaster, het dorp “Balder”.

Er is in het centrum van de gemeente wel een café met de naam “in Balder” maar voor de rest bestaat het dorp enkel in de volksmond. Zeg je echter “Berlaar” dan vraagt dadelijk iedereen “centrum of Heikant”.

Wij waren deze namiddag en avond te gast bij de familie Jacobs en dan vooral bij “onze Kiet”. Ook die zijn stamboom en DNA attest hadden wij aangekregen en moesten wij nog gaan afleveren.

Luc en Katia hadden er een volledig programma met wandeling en maaltijd aan gekoppeld en wij hebben van beide genoten.

Onze Kiet is ondertussen ook al groter dan mijzelf en gaat ongeveer de maat van  Hera aannemen. Als je dan weet dat hij nog maar 7 en halve maand is kan je wel zeggen dat het een “grote jongen” gaat worden.

Voor de wandeling hadden wij een ritje van een kleine tien minuten voor de boeg. We wandelden langs de Nete en dan kan je het raden waar we ons trio en Kiet konden vinden.

In het water natuurlijk. Tientallen malen hebben ze een duik van de steile Nete boorden genomen. Het was al na één minuut dat ze de wandeling kletsnat konden vervolgen. Het is een schilderachtige vallei daar. Ze hebben daar ook destijds nog film opnames gehad voor de film “Pallieter”

Bij thuiskomst had Katia een vriê lekkere stoofpot van kip gemaakt die heel erg gesmaakt werd door het ganse gezelschap.

Nog een raadgeving aan de lezers, als Fien ooit vraagt of ze een capucino voor je kan maken moet je maar dadelijk ja zeggen. Fien maakt die verukkelelukeluk !

Belle & co

Waarom is de jeugd zo verpest ?

’t Kwam er niet meer van…

Gisterenavond is het er niet meer van gekomen om nog een bericht hier te plaatsen, het was de familie en vrienden die volledig beslag op ons legden !

De reden ? Ons vrouwtje was op het idee gekomen van te verjaren en dan komt traditiegetrouw het grootste deel van de familie , vrienden en buren naar hier om te kussen en wensen uit te wisselen.

Ja… dan rest er nog weinig tijd om hier berichten neer te pennen. Het is zelfs zo ver gekomen dat het baasje vandaag enkele telefoons moet doen die er gisteren niet meer van gekomen zijn wegens… steeds bezet door ’t vrouwtje en haar “fans”.

Overigens is het voor ons ook wel een fijne avond geweest. Er is weer van alles “van tafel gevallen” dat dan vakkundig door onze snuffel is “gestofzuigd”. Inderdaad, je zal hier niets tegen de grond vinden dat daar niet thuis hoort, tenzij het sporen van slijkpoten moesten zijn. En voor beide zaken zorgen wij…

Ondertussen hebben wij ons weeral terug op een rijtje in d grote zetel laten neerploffen, het zijn dan ook zware tijden voor drentjes die ook moeten deelnemen aan verjaardagsfeestjes , je wordt er zo moe van hé…

Belle & co

De nieuwe buurvrouw…

Mijn nieuwe buurvrouw klopt op mijn deur.
Ik open de deur en blijf verstomd staan...
verrast door haar buitengewone schoonheid.
Bijna stotterend vraag ik haar : "Wat kan ik voor je doen?"
Ze antwoordt : "Kijk, ik ben pas aangekomen in dit dorp
en ik heb zin om mij te amuseren, dronken te worden en heel de nacht
te vrijen......... ben jij vanavond bezet ?"

..."NEEN, zeker niet!"

"Wil jij dan op mijn hond passen tot morgenvroeg …?

A.D.

Nieuwe techniek…

Hera heeft een nieuwe techniek ontdekt waarmee ze makkelijker Heros “onder de knoet” kan houden. Heel simpel eigenlijk, je moet maar even rondkijken hoe een ander het doet.

Hera neemt Heros gewoon, zoals het baasje, bij zijn halsband en sleurt hem zo de tuin en de kamer mee rond ! Zo klaar als pompwater, ’t baasje doet het net zo !

En Heros, die grote snul , de goedzak… die volgt als een lammetje. Dan heeft Hera 37 kg hond aan de leiband en zij bepaalt wat er gaat gedaan worden.

We zijn benieuwd hoe lang ze deze techniek nu nog kan toepassen want volgens het hoofdbestuur gaat daar toch eens verandering in komen. Het is dan wel een grote lobbes en je kan er alles mee aan, maar het spreekwoord zegt ook dat de kruik zo lang te water gaat tot ze barst. We zien wel wat het geeft…

Foto’s hebben we er nog niet van kunnen maken, daarvoor gaat het steeds te snel, maar de eerste maal dat  het lukt staat het hier in kleur onder het bericht.

Belle & co

Bij Kona…

Vandaag mocht ik mee met de baasjes in de auto, dat gebeurt wel meermaals maar er zijn zo van die tekenen dat het dan toch iets speciaals gaat worden.

Als Hera en Heros niet mee mogen dan is dat omdat ik mee naar dr. Nelly moet of dat er een verrassing staat aan te komen. Het was dat laatste dat aan de orde was vandaag.

We gingen eerst de snelweg op, dan zaten we midden tussen wat het baasje “het Oostblok” noemt en dan de tunnel door. Dan denk ik “naar Frankrijk” maar dat kan niet want mijn kroost is er niet bij.

Uiteindelijk zijn we in Sint Amandsberg aangekomen, vlak bij Gent. Hier woont één van mijn pupjes bij Marc en Lut. Wij hadden nog niet aangebeld of daar stond aan de andere kant van de deur al een ADHD’er de verf van de deur te krabben. Marc had aan de telefoon niet overdreven. Hier is een overactief Drentje thuis, eentje uit mijn nestje nog wel.

Kona heeft een mooie grote tuin en huis ter beschikking, en daar hebben we samen gespeeld. Bij aanvang ging het er nogal hevig aan toe wanneer Kona moest bewijzen dat zij haar moeder nog herkende na vijf maanden nadat zij het nest op paaszondag verlaten heeft. Er is wat aan bekken gelikt daar onder de notenboom. Toen het begon te regenen heeft ons baasje mij terug in de auto gezet. Het was welletjes geweest was zijn oordeel.

Kona wist toch van enthousiasme geen blijf met zichzelf en dan twee natte Drenten in huis loslaten was geen optie. Maar ook onze baasjes waren net als ik van hetzelfde oordeel, “wat is ze mooi geworden, net als Kiki en Kibbels is het een mooie grote Drent geworden met de hoge poten en de snoet van Ferron en de stevige “body” van “onze kant”

Ik mag fier zijn op mijn kroost zoveel is wel zeker.

Belle

Kona, zoals ze op de foto CD cover staat... 


Kona (h)erkent mij nog altijd als haar moeder 


Vijvers en water hebben mij altijd aangetrokken...


Kona met vrouwtje Lut... 

Verschillende mail’s…

Verschillende mail’s kregen we in onze mailbox, en ook reacties op het bericht over de kuren van een Drent. Weinigen waren verbaasd over de waarde van het beoordelen van het gedrag bij komende veranderingen in het weer. Marian noteerde zelfs de bevindingen van het KMI (in de Bilt denk ik) om de bevindingen van het baasje te staven !

Ons baasje vertelt ons dat hij dat destijds ook al kon zien aan het gedrag van zijn leerlingen in de werkplaats van de school. Nooit was er meer rumoer of verwondingen door spelen in de klas of op de werkplaats als op zulke dagen.

Nu is het hier in de roedel nog niet tot verwondingen gekomen, of we moesten die kras op het baasje zijn voorhoofd daar wel onder laten vallen. Hij wilde deze morgen voor Hera en Heros een balletje van onder de grote zetel halen toen één van de twee niet kon wachten en ook onder de zetel wou duiken.(’t zal Hera wel geweest zijn, die is heviger en kleiner en kan er dus sneller bij) Een bloedende kras over zijn linkse slapen was het gevolg van zoveel Drenten enthousiasme …

Er is dus toch al wel bloed gevloeid in de woelige dagen voor de komende winderige en natte dagen… ‘Bazenbloed’ nog wel, en die blijft dan nog tussen de dwaze Drenten tussen uit. Wat staat ons de komende dagen nog te wachten ?

Belle & co

Alles terug rustig… of toch niet ?

Vandaag was de rust teruggekeerd hier ten huize na de drie wervelwinden die hier gisteren hun gangen gingen !

Er is een inhaal maneuver slapen ingevoerd met oogleden gymnastiek als enige beweging van betekenis. Dat hebben ze zo tot een stuk in de namiddag volgehouden. Het was een echte verademing.

Gisteren dachten we nog dat er een naar solfer ruikende, met hoorns en bokkepoten uitgeruste duivel zich van ons trio had meester gemaakt. Vandaag leken de “brave” engeltjes terug de bovenhand te hebben gehaald.

TOT… Hera ontdekte dat het baasje zijn jachttas niet op de gebruikelijke plaats, de bench van Belle, had gezet maar er naast ! Dat had het baasje nu niet moeten doen want dat is uitdagen tot slecht gedrag.

Daar zitten namelijk de dummy’s in die ze elke zaterdagmorgen mag dragen, zoeken en apporteren tijdens de jachttraining.

Stom van de baas van dat zo maar te laten slingeren ! Binnen de kortste tijd was Hera in de tas geraakt en stond ze fier voor het baasje met een groene dummy in haar bek. Na even onder haar kin te hebben gestreeld gaf ze de dummy netjes in het baasje zijn hand.

Helemaal heel netjes van zijn kleine meisje, maar de tas staat toch weer op zijn plaats, bovenop de bench van moeder Belle.

Belle & co

En het is nog waar ook…

Drie verschillende appelen die de wereld of de mensheid veranderden…
   
                                                                                                                                                                     

Als de kuren van een Drent…

Als de kuren van een Drentse Patrijshond voortekenen zijn van het weer dat gaat omslaan, dan zegt het baasje dat ‘m nog deze week een boot gaat kopen.

Die boot gaat ‘m dan nodig hebben in plaats van de auto. Zo hard gaat het regenen denkt hij.

Ze zijn wild met elkaar, ze luisteren alsof ze nooit oren hebben gehad. Rechtuit lopen aan de lijn mag je vergeten, ze hebben het blijkbaar nooit geleerd, Die  liggen overal waar jij moet langskomen te vechten, in elkaars oren en poten te bijten en te grollen alsof ze elkaar gaan verscheuren, gelukkig is het allemaal maar spel. Als we ze buiten laten omdat ze aan de deur gaan staan is het voor hooguit enkele seconden en als ze dan eens vijftien minuten buiten blijven ’s avonds, dan kan je een kuil van een halve meter diep vinden in de tuin.

Nu zijn dat de verhaaltjes van elke dag zoveel is duidelijk, maar sinds enkele dagen hebben ze wel duidelijk een versnelling hoger geschakeld en beginnen ze nu op kruissnelheid  te komen. Volgens ons baasje staat ons de volgende dagen nog heel wat te wachten.

Vanavond maar eens naar het weerbericht van Frankske of Sabientje op TV kijken of die dezelfde voortekenen uit hun computer hebben weten toveren…

Belle & co

Wij waren bij ons “Kibbeltje”…

Vanavond waren we bij Annemie en ons pupje Kibbels. Dat is bij ons haast “achter de hoek” want Pulle is maar een goede 20 kilometer bij ons vandaan. Net als bij Kiki vorige week brachten we daar vanavond de stamboom en DNA attest van Kibbels. Weer een “sans papiers” minder in ’t land !

Ook deze pup heeft het getroffen na een beetje een moeilijke start met een baasje die verdronk in het werk , een verbouwing en dan nadien een verhuis. Ietwat moeilijk voor zo’n kleine pup…

Vanavond ging ze echter gans uit de bol toen ze moeder Belle aan de voordeur zag verschijnen. Ze heeft met mij gespeeld tot ze er haast letterlijk bij viel van vermoeidheid. Het was omdat ons baasje mij  in de auto zette andesr was ze er echt letterlijk bij gaan liggen.

Ook Kibbels is uitgegroeid tot een mooie gezonde tevreden pup van nu goed zeven maanden. Speels en eigenzinnig, zoals het een Drententeefje van die leeftijd betaamd. Tevreden met het baasje en het baasje met haar, zo zien fokkers het graag, tevreden met elkaar…

Spijtig dat het om acht uur al zo donker is want we hadden nog graag wat meer foto’s “met de lichte getrokken”. Nu zijn het hoofdzakelijk foto’s van een uitgetelde Kibbels …

Belle & co