Je zal het maar meemaken !

Dag boom…

Zeker veertig jaar heeft hij daar gestaan, Hij stond er al toen wij hier vierendertig jaar geleden kwamen wonen. Een esdoorn, je weet wel die met de duizenden “helicopterkes” zaadjes.

Al enkele jaren was hij in mindere conditie maar dat lag aan de “nutsvoorzieningen” zoals de verzamelnaam voor leidingen van telefoon, kabel TV, gas, water, riolering en wat zit er nog allemaal ondergronds ?

Verschillende malen zijn de wortels van de boom al doorgesneden om te werken aan die bewuste nutsvoorzieningen. De boom was dus na al die jarenvoor 4/5 dood. Zo’n boom heeft een behoorlijke overlevingsdrang maar zoveel graafwerken kon deze esdoorn echt niet aan. De tol van het comfort zeg maar…

In mei 2010, vorig jaar dus en haast 20 maanden geleden heeft ons baasje het gemeente bestuur al opmerkzaam gemaakt van de toestand van de boom. Vermits de ambtelijke molen langzaam maalt, en er verschillende attesten en vergunningen noodzakelijk zijn duurde het voor ons baasje toch wel belachelijk lang.

Ruzie heeft hij nog niet gemaakt met de ingenieur van de technische dienst van de gemeente maar het scheelde echt niet veel.

Gisteren was het dus de spreekwoordelijke druppel die de emmer deed overlopen. In de namiddag was er een tak uitgewaaid en die hing nog tussen hangen en vallen. Het baasje heeft er dan een foto van genomen, en die in een boze mail doorgestuurd naar het gemeentebestuur.

Nu met de storm van vannacht zal het bij de technische dienst toch beginnen dagen zijn. Of ze hebben schrik gekregen dat het baasje zijn dreigement ten uitvoer zou brengen van een journalist in te lichten. ’t Baasje was gans de lakse houding van het gemeente bestuur stikbeu en zijn mail liet niets aan de verbeelding over.

Deze namiddag is een gespecialiseerde firma de boom komen “afbreken”. Van bovenuit naar onder werkend vielen de dikke takken naar beneden en verdwenen gelijk in de grote hakselaar. In alles bij elkaar een uur en half was veertig jaar groenvoorziening verdwenen.

Nu maar hopen dat de gemeente een nieuw exemplaar komt plaatsen, we wonen ten slotte in een laan, en daar horen bomen in !

Belle & co

Verslaafd ?

Hera was “op verkenning”…

Gisterenavond is Hera samen met het hoofdbestuur op stap geweest. Op stap in de zin van Toon Herman’s “vader gaat op stap”.

Ze zijn naar Nederlands Limburg gebold om kennis te maken met “ne schone vrijer” die ons baasje voor haar heeft uitgezocht. Zoals het hier is uitgelegd lijkt het wel of het een gearangeerd huwelijk is, maar niets is minder waar.

Net zoals we voordien met Belle tweemaal hebben gedaan, het moet “klikken” tussen die twee. Bij Belle en Zeppos was het zo dat die twee elkaar al meer dan twee en een half jaar kenden en prima met elkaar konden opschieten. Ook kende Belle Ferron al geruime tijd.

Nu met Cartouche liep het een beetje anders. Hera was in de mening dat hij, Cartouche wel enige moeite moest doen om aan zijn trekken te kunnen komen. Zo kennen we ons Hera, ze is niet dominant, maar ze laat “de venten” goed merken dat zij “geen gewone is”.

Ze zullen uit hun pijp moeten komen, zij die van haar gunsten willen gebruik maken. Na een tijdje begon het ijs wel wat te dooien en werden er al wederzijdse likjes uitgedeeld. Maar gaan snuffelen aan de andere zijde,… ho maar ! Daar was hij nog niet mee klaar.

Maar we hebben nog alle tijd om de koele minares wat te laten ontdooien. ’t Baasje verwacht de volgende loopsheid bij Hera tussen half en eind februari. Als alles goed gaat en de verwachtingen kloppen, hebben we dus binnen twee maanden een dekking !

Belle & co

CHINESE WIJSHEID

Een jonge vrouw vroeg aan een oude wijze Chinees:

Heer, als een man betrekkingen heeft met vele vrouwen, noemt men hem een verleider.

Maar als een vrouw betrekkingen heeft met vele mannen noemt men haar een meisje van lichte zeden.

Waarom dat onderscheid?

En de wijze Chinees antwoordde:

Jongedame, een sleutel, waarmee je verschillende sloten kunt openen, is een wonderbaarlijk ding.

Maar een slot, waar iedere sleutel op past, dient nergens voor...

G.L.

Nog negen dagen…

Nog negen dagen voor de officiële winter begint en we de winterwende “vieren”.

Het lengen van de dagen, het is iets waar ons baasje naar uitkijkt. Dat het ’s avonds vroeger donker is maakt hem niets uit. Maar het ’s morgens opstaan in het donker hangt hem danig zijn “dinges” uit.

Hier in de wijk vieren ze de winterwende met z’n alle in het wijkhuis “de buren”. Het is wel niet zo’n grote viering zoals de Scandinaven het kennen, maar het bewijst dat het niet alleen bij het baasje is dat het verlangen naar meer licht aanwezig is.

Hier vieren ze het met een “haringbak”. Op een BBQ worden dan serieuze grote haringen op houtskoolvuur gebakken. De bakkers van dienst zijn dan ons baasje en Fons onze buurman. Die trekken voor dat jobke dan oude kleding aan die te slecht geworden is voor “de zak voor Roemenië”. Die kleding gaat dan direct na het evenement in de voddenzak. De geur van de haring krijg je er toch nooit meer uit.

Zaterdag 17.12 gaat ons baasje na afloop met een liedje van Boudewijn de Groot in zijn hoofd zitten. “Als de rook om je hoofd is verdwenen” is op dat moment wel een heel toepasselijk liedje…

Belle & co

Mànnen éééten… HUTSEPOT ! ! ! !

We hoorden het baasje het begin van de week al zeggen ,”ik heb goesting in een bord of twee hutsepot. Ja dezelfde als we opdienen na de Kaawpollekeswandeling.

Gans de voormiddag zijn ze er zoet mee bezig geweest, ons hoofdbestuur. ’t Baasje aan de vleestoestanden en ’t vrouwtje aan de groenten. Rasecht teamwork heet dat dan.

Uiteraard moet dat spul geproefd worden vooraleer het eindproduct op tafel komt. Voorproever van dienst is het baasje. Die denkt dan altijd dat hij de rol van Raspoetin in Rusland voor de tsaren familie had. Die moest toch ook altijd voorproeven om te vermijden dat de tsaren en hun aanhang zouden worden vergiftigd.

Nadat het baasje geproefd heeft, (en niet is doodgevallen ter plaatse) mogen wij ook proeven. Hoewel wij dat meer snoepen noemen, want het is al een extraatje na onze dagelijkse portie lekkernijen in onze eetkom en de nagerechtjes achteraf.

Wij hebben geproefd, en in de stijl van de inspecteurs van “le guide Michelin” en de “Gault Millau” hebben wij het brouwsel van ons hoofdbestuur drie sterren toegekend *** bij Michelin, en een score van 20,5/20 gegeven bij Gault Millau. Die laatste extreem hoge score is om Sergio Herman wat op te jutten in zijn “Oud Sluis”.

Vermits dat jullie het relaas van de proeverij hier kunnen lezen is het bewijs dat ook hier geen cyaankali of andere giftige rotzooi in gebruikt is. Wij zijn in uitstekende gezondheid en de baas voelt zich zoals Tsaar Nicolas zich voelde voor de Russische revolutie .

Belle & co.

Apporteren…

Net als Hera hebben ook de andere pups van Belle de apporteerdrang in zich. Gisteren op de jachttraining in Arendonk deed Hera het heel goed.

Bij thuiskomst vonden we twee berichten op het www van twee andere pups uit het februari nest. Zowel bij Kiet stond er op zijn blog  http://www.bloggen.be/kieter_wieter/ als op het blog van Kiki  https://blog.seniorennet.nl/max_en_bente/  berichten met foto’s over de apporteer kunsten van het tweetal.

Kiet zit samen met zijn vader Ferron op dezelfde Jachttraining en Kiki traint met Marian in een speciaal damesploegje in de buurt van Arnhem.

Eigenlijk zijn we best fier op die twee. Ten slotte zijn ze nog altijd maar negen maand en een half oud. Er zijn nog wel meer eigenaars met hun pup aan het werk op jachtgebied, maar bij deze twee komen we door hun eigen blog sneller tot nieuws over het gedrag en gezondheid van toch nog steeds “onze” puppies.

Hier enkele foto’s van de “straffe mannen”…

Belle & co

Onze kleine jager…

Ze doet het niet slecht ons baasje zijn kleine meid. Ze werkt graag maar soms, met vlagen, heeft ze storm  tussen haar oren.

Deze morgen haalt ze drie dummy’s goed op. Wanneer ze twee apporten na elkaar moet doen, steelt ze als de weerlicht de dummy die ze juist heeft opgehaald en die achter het baasje zijn voeten ligt. Dat is dus duidelijk de bedoeling niet.

Anderzijds wierp het baasje achteloos een stok weg die ze dadelijk ging ophalen. Daarvoor diende ze wel al zwemmend in het ven achter de stok aan te gaan ! Je merkt soms is heeft het volgens ons baasje me de wind te maken.

Verder hebben we nog heel wat foto’s van de deelnemers en de honden gemaakt voor het blog van de jachttraining. Want ook het blog van JAC Orion-Kempen is terug bijgewerkt door het baasje. http://www.bloggen.be/jac_orion_kempen/

Een grote jager zal Hera wel nooit worden al heeft ze wel de capaciteiten er voor. Maar de gedrevenheid mankeert een beetje bij hemzelf zegt het baasje van zichzelf. Maar we doen verder al ie het maar omdat hera het zo graag doet.

Toen we deze morgen de dummytas klaar zetten en de jas aantrokken zat Hera al achteraan aan de auto, klaar om er in te springen. Moest ze de koffer open krijgen dan had het baasje zelfs daar geen werk mee. Ze doet die training echt graag, dat merk je aan alles bij baasjes’s kliene meid.

Belle & co

De doodstraf

Een Antwerpenaar, een West-Vlaming en een Limburger

Wachten in de States in de zogenaamde 'Death Row' op de uitvoering van hun doodstraf

De gevangenisdirecteur geeft hun alle drie de keuze:

1. dood met de kogel

2. dood door ophanging

3. een injectie met het Aids-virus.

De Antwerpenaar zegt, 'Schiet moa mor recht tusse ma'n twie oegen',

En 'BANG'.. den Antwerpenaar dood.

De West-Vlaming zegt, 'Hangt mi mar op an een koor'ke',

En 'SNAP'.. de West-Vlaming dood.

De Limburger knipoogt en zegt, 'Injekteeeer mich maaaar

met dien Aids-toestand!'.

De beul dient hem zijn injektie toe.

De Limburger valt al lachend op de grond, en zegt: 'Geeef

mich nog maaar wa van dien Aids-dinges', en de beul voert uit.

De Limburger lacht nu zo hard, dat hij kronkelt van plezier.

De beul vraagt hem: 'Wat mankeer jij in feite, kerel?

'Waarop de Limburger: 'Ich heb toch nen condoom aan, joeng!

D.D.B.

Kaartjes en setjes…

Gisterenavond was het hoofdbestuur nog eens een “stapje inde wereld” gaan zetten. Ze waren uitgenodigd bij oud collega’s van ’t baasje die elk jaar de weg langs La Magdeleine vinden. Daarom gisteren avond geen bericht op het B & B-blog. We hadden huiswacht en je kan geen twee dingen tegelijk goed doen zeg maar.

We hadden het er al over gisterenmorgen, het DNA-test setje. Het baasje is er gisterenmorgen eens snel voor naar Brussel gereden en nu, voor de niet kenners van het “onbekende” staat hier onderaan een foto van het DNA-test spul. Dat nemen we maandag mee als we Cartouche gaan opzoeken . Die is door ’t baasje uitgezocht om een vrijage aan te gaan met Hera. Cartouche heeft “goei, heel goei papieren” maar omdat het “nen Hollander” is heeft hij niet het voor België noodzakelijke DNA-attest. En zo gaat het bij Sint Hubertus.  Geen DNA-attest…dan ook geen legale vrijage !

Nog actueel zijn de eerste Kerst en nieuwjaarskaartjes. Drie vielen er al in onze “gewone” brievenbus, niet in de mailbox dus. Twee zijn heel persoonlijk opgevatte en hebben foto’s van dieren op het front. De eerste die arriveerde was die van de familie Jacobs en die hebben we toegewezen aan “Moe Belle” want ze komt ook van zoon Kiet en de baasjes Jef en Fien. Het tweede komt van het ijsdansende en ponyrijdend nichtje Loore en haar ouders Gert en Anke, bij de Turnhoutenaren en ver daar buiten bekend van de bakkerij Willems op de Gierlesteenweg aldaar..

Hera gaat zo dadelijk met het baasje op jachttraining in Arendonk. Ook de Sinterklaas cadeautjes zoals de twee dummy’s en het alarmpistool gaan mee.

We hebben er zin in zegt het baasje .

Belle & co

In Aantwaarepe bij de pollies…

De Antwerpse politie moet lessen A.B.N. volgen omdat de Nederlanders
problemen hebben om het Antwerps te verstaan.

Na een tweedaagse training gaat een patrouille op pad en ze zien een fout geparkeerde wagen.
Zegt de ene flik tegen de andere:
"Die gon we er is oeplappen."
Komt ineens de chauffeur van de wagen aan en blijkt een Nederlander te zijn.
Zegt de ene flik tegen de Nederlander in mooi A.B.N.:
"Mijnheer,U staat fout geparkeerd en hebt varkensvlees tussen uw benen.
"Sorry", zegt de Nederlander, "maar ik begrijp er niks van."
Zegt de flik opnieuw in mooi A.B.N.: " mijnheer, u staat fout geparkeerd
en heeft varkensvlees tussen uw benen.
"Nou seg, dit snap ik echt niet hoor", zegt de Nederlander.
De andere flik krijgt het op zijn heupen, zet een stap naar voor en zegt tegen de Nederlander in het Aantwerps:
"Ge sto verkierd geparkeerd en g' hed 't spek on aa kloete."

U.C.

Eventjes naar Brussel…

’t Baasje gaat deze voormiddag eventjes heen en weer naar Brussel… Meer bepaald naar de KMSH of de Koninklijke Maatschappij Sint Hubertus.

Het baasje heeft een DNA-setje nodig om het DNA te kunnen bepalen voor een Nederlandse dekreu die hij op ’t oog heeft voor Hera. In Nederland is het DNA –attest nog niet noodzakelijk zoals in België maar om een stamboom voor de pupjes te verkrijgen moet die dekreu wel in orde zijn met zijn papperassen volgens de Belgische normen.

Omdat we maandag een kennismaking gaan organiseren met Hera en haar toekomstige vrijer “Cartouche” is het aangewezen dat we het DNA-attest voorbereidingen gelijk in orde maken.

Een ritje Brussel heen en weer heeft het baasje er wel voor over. Via de post duurt het allemaal veel te lang en via het internet kan je het wel bestellen maar niet draadloos ontvangen ! Dus …. Brussel en KMSH …. Here we come !

Belle & co

Tocht door de velden…

Deze namiddag niets van wat we de vorige dagen deden tijdens de wandeling. Het bos was taboe voor het hoofdbestuur en dus ook voor ons. De reden… opkomende storm vanuit de Britse eilanden en vooral vanuit Schotland. En voor één keer  was het niet “zuinig” wat de Schotten ons stuurden.

Afgaande op de gemerkte bomen door de boswachters denkt ons baasje dat die niet de gezondste bomen zijn en die dus het eerst op onze bol kunnen vallen .

Geen vallende takken of bomen voor ons, die laten we over aan die fanatieke joggers die daar rondlopen met hun “muziekske” in hun oren. Eén van de dagen vinden ze er zo wel eens eentje ’s morgens in het bos met een dikke tak in zijn/haar nek, dood…maar wel met een lievelingsmuziekske op de CD speler of MP 3 , 4, 5 of tot hoeveel zijn ze al geraakt ?

Voor ons speelde het niet veel rol. We hebben kunnen rennen en onze kop laten leeg waaien ! Meer moet dat niet zijn. We hebben nadien lekker gegeten en onze snoep nagerechtjes gekregen, en nu liggen we gerekte en gestrekt voor de ronkende kachel.

Meer moet dat niet zijn voor ons, we hadden vandaag een “iets” actievere dag dan gisteren. Maar toen was het dan ook het absolute minimum aan actie.

Belle & co

Pietje van het eerste leerjaar…

Ook weeral enkele dagen geleden…

Het is weeral enkele dagen geleden dat we zoals vanmorgen “droog” zijn wakker geworden. Dat we nog eens een zon hebben zien opkomen en dat we wakker zijn geworden van de wekker van het hoofdbestuur in plaats van door de wind, regen en hagel.

Voor ’t vrouwtje zal het een pak werk minder zijn nu er terug twaalf droge Drentenpoten telkens terug binnenkomen. Dat met die natte poten kon “er nog door” maar als ze zoals Hera en Heros gewend zijn van achter elkaar te hangen in hun gek spel dan zijn het meestal kilo’s slijk dat er zo tussen de tenen blijft hangen.

Zou het moeilijk zijn die twee met een stofzuiger te leren werken ? Ze hebben al eentje ter beschikking met een aangepaste naam: “Dyson, animal pro”. Met zo’n machine zou het toch moeten lukken hé.

Het is misschien nog een verkoopargument als er olgend voorjaar pupjes komen van Hera. De vermelding “heeft jachttraining gevolgd” aan gevuld met “ruimt zelf haar rommel op” en “kan met een Dyson overweg” dat zegt toch al iets. Reken daarbij dat Heros al met emmers kan zeulen, dan kan ook dweilen niet veraf meer zijn ! Daar moeten toch vooral vrouwen voor vallen, ons gedacht !

We houden het in gedachte…

Belle & co

Van het Vosselaarse front…niks te melden !

Je hebt zo van die dagen dat die drie Drenten niks in het oor van d schrijver fluisteren. Niks, helemaal niks hadden die vandaag speciaal te melden. Gisteren hadden we dan nog wel ambulances en MUG voertuigen met flikkerende lichtbalken in rood en blauw voor de deur, maar vandaag niks ,totaal niks.

En dat is eigenlijk ook nieuws ! Er is niks te melden vanuit Vosselaar. Geen zieken, geen gekwetsten, den auto mankeert niks, de baas snottert van een verkoudheid maar da’s ook al meer gewoon dan ongewoon.

Och ja, toch iets… Danny V.H. uit Blankenberge wil met mij wedden dat ik onderstaande tekening/realistische foto wil doorsturen. Ik ga dat niet doen maar ga die engel hier aan de deur posten om ongewenste gasten op andere gedachten te brengen…

Getekend,

het hoofdbestuur, wegens forfait van de drie medewerkers !

Wedden dat je hem doorstuurt ?

**De kikker !!**
 
> **Een jongen van een jaar of twaalf loopt door de rosse buurt. Hij
 
> sleept een platgereden kikker aan een touwtje achter zich aan.
 
> Hij stopt bij een van de bars en vraagt aan de bazin: 'Ik wil seks

> hebben met een van jouw meisjes. Ik weet dat ik te jong ben, maar ik
 
> heb wel veel geld op zak.' De vrouw laat de jongen binnen en vraagt:
 
> 'Welk meisje wil je?'
 
> Waarop de jongen antwoordt: 'Ik wil er eentje met een vieze
 
> geslachtsziekte.' De hoerenmadam geeft het niet graag toe maar
 
> die jongen heeft wel veel geld op zak: 'Dan moet je Nancy hebben.'
 
> De jongen haast zich naar! de kamer van Nancy, waar hij met haar

> seks heeft. Na een half uurtje gaat de jongen weg.
 
> Hij sleept nog steeds de platte kikker aan een touw achter zich aan.
 
> De hoerenmadam kan haar nieuwsgierigheid niet bedwingen en

> vraagt aan de jongen waarom hij precies dat meisje met die vieze ziekte wou.

> Waarop de jongen zegt: 'Kijk, als ik straks thuis kom, ben ik alleen
 
> met de babysitster. Ik weet dat ze van kleine jongens houdt, dus zal ze
 
> met mij seks willen. Zo krijgt ze van mij een enge ziekte. Als mijn
 
> vader vanavond de babysitster naar huis brengt, zal hij op de

> achterbank van de auto zeker een nummertje met haar maken.
 
> Ik ken hem. En als hij daarna thuis komt, zal hij ook nog eens mijn

> moeder willen pakken. En morgen zal moeder, ik ken haar, op de

> keukentafel seks hebben met de melkboer.'
 
> 'En DIE moet ik hebben. Die lul heeft mijn kikker doodgereden!!!!!!!!'*****

Bbbrrrr…

“Wa’s da’ allemaal” horen wij ons baasje daarjuist zeggen. Tegelijk slaat de hagel tegen de vensters en staat er aan de andere kant van het huis een dubbele regenboog aan de hemel!

Als november de droogste maand ooit was, dan zijn we met december goed bezig om de natste ooit te worden. Zaterdag voormiddag zijn we niet naar  jachttraining geweest omdat hier de straat onder water stond. De dagen tussen zaterdag en nu zijn we gaan wandelen tussen de buien in.

En als het dan nog gewone regenbuien waren… een mengeling van regen, sneeuw en hagel kan mooi tonen als cocktail maar als je het over je krijgt is het toch maar een natte, koude bedoening.

Op het Drentenforum schreef Marian over haar Kiki dat ze een bijnaam had gekregen als “juffrouw viespoets” ! We kennen het fenomeen zegt ons baasje. Ook hier lopen er zo van die “sjarels” rond. Nat, vuil, vol slijk en dat komt dan na de wandeling als gek binnengestormd. Is het verwonderlijk dat ’t vrouwtje daar niet altijd blij mee is ?

Ondertussen maakt het baasje in de namiddag de houtkachel al aan. Als er nu één ding is waar Heros en Hera deugd van hebben dan is het de warmte van de houtkachel na de wandeling. Ikzelf, Belle durf me daar ook wel eens tussen die twee te wringen maar meestal is het me te warm daar. In de hoek van de zetel aan de kant van de kachel is mij warm genoeg. Ik hoef niet zo nodig met m’n kop onder de kachel e liggen zoals Heros het wel eens doet.

Straks gaan we terug naar het bos om te zien dat die boswachters nog bezig zij, en om te zeggen dat wij inspraak willen in het aantal te kappen bomen. “Ze zullen ons graag horen met onze commentaren” zegt ons baasje al lachend…

Belle & co

Vier boswachters…

Met vier waren ze en ze waren samen gekomen met een Mercedes busje van de provinciale diensten. Vier boswachters met spuitbussen, een laddertje en een kapmes…

En daar liep Belle tussendoor in een bos waar normaal geen honden mogen loslopen ! ! ! Maar ze hadden gezien dat Belle goed onder appel stond en dat ze voortreffelijk naar het baasje luisterde. Voor het baasje een ongeziene situatie, een Belle die op het eerste verzoek omdraait en naar het baasje komt en dan in een perfecte “zit-voor” voor het baasje komt zitten. Wooow…

De boswachters die niet beter wisten stonden toch eventjes daar van te kijken en Belle kreeg lovende woorden.

Het baasje babbelde wat met de boswachters en verbaasde zich toch wel wat over hun ongewone werktuigen zo midden in het bos. Nu bleek dat ze bomen aan het merken waren om te kappen. Wat bij het baasje de opmerking opriep van “gaan ze hier dan alles plat leggen ?” Want een bos zonder bomen is bij ons geen bos niet meer maar een open vlakte.

Het bleek dat de boswachters geen kwade bedoelingen hadden om het bos plat te leggen maar dat ze voornamelijk de dunne sprieten van dennenbomen merkten.

Toen we later terug kwamen in het bos met Hera en Heros had ons baasje het klein Kodakske mee en hebben we wat foto’s gemaakt. Er moet flink wat weg maar er blijven bomen genoeg voor Heros om zijn poot tegen op te heffen !

Belle & co