Autosalon in Brussel…

Pech gehad…

Pech voor alle vier vandaag, het is jullie bekend dat ons baasje “aan het lijnen is”. Hij is er zich van bewust dat de kilootjes niet nodig zijn en dus moeten ze er af.

Deze morgen op de officiële weegschaal bij madam mager bleek er toch al dik 4 kilo “ergens” te zijn achtergebleven. Dat moedigt aan en dus had ons baasje het voornemen gemaakt van driemaal de wandeling te maken die hij en ’t vrouwtje normaal één maal doen met ons .

Hij ging dus met ieder van ons afzonderlijk wandelen en ondertussen nog een beetje trainen in “ons bos”.

Trekt ’m z’n jas aan en zijn rits is nog niet dicht of van onder de veranda klinkt de stem van ’t vrouwtje… trek maar terug uit het regent ! ! ! Zo snel is het baasje niet ontmoedigd maar een blik schuin over het kruispunt , wij zeggen dan “over Jan” deugd het niet (over het huis van buurman Jan, van schuin over, die ook wel eens commentaar geeft hier op ’t blog) Een donkere lucht die niets goeds voorspelt komt op ’t gemakje onze richting uit gedreven.

Ons baasje stelt ons gerust, “als die bui voorbij is gaan we wandelen” zegt ‘m met de beste bedoelingen en we twijfelen er niet aan. Maar die bui is nog altijd niet over, en wat we wel als vervanger hebben gekregen,… ’t baasje heeft de houtkachel aangestoken en dat was ook best aangenaam. Maar morgen gaan we stappen, hoewel we hebben gehoord dat ‘m met nonkel Paul naar ’t autosalon in Brussel trekt…

Zou ‘m weeral ne nieven otto gaan kopen ?

Belle & co

Beste Bas en Belle-blog lezer…

Sinds enige tijd is het Bas en Belle blog voor sommige lezers zeer traag bij het openen. Men heeft ons beloofd er aan te werken, maar intussen blijft het nog steeds traag.

Wij hebben daarom een parallel blog in het leven geroepen. Indien het Bas en Belle blog ook voor jou traag opent zouden we adviseren van volgende link aan uw favorieten toe te voegen. Deze link naar het “Belle, Hera en Heros blog” werkt snel en bevat dezelfde inhoud als dit Bas en Belle blog. Veel en snel leesplezier op dit blog: 

http://www.bloggen.be/belle_hera_en_heros/

Onbewaakte Viagra…

Een man laat een viagra-pil op zijn tafel liggen.
Zijne papegaai slikt die per ongeluk in...
De man ziet dat het beestje er helemaal opgewonden van wordt en het heel warm krijgt.
Daarop pakt hij de ‘hete’ vogel en stopt hem in de frigo... ter afkoeling.
Na een hele tijd opent hij de frigo... en ziet de papegaai daar zitten badend in het zweet...
De man zegt: “Hoe kan dat nou? Dit is een frigo en gij zit hier te zweten tot en met...”
Zegt de papegaai: “Niet moeilijk... ge moet zelf maar eens proberen om die
bevroren kiekskes... hun poten open te krijgen.....”

L.M.

Wie spaart…

Wie spaart heeft wat zegt het gezegde, dat is al jaren zo maar nu heeft ook Hera het ontdekt. Wie een been spaart heeft morgen nog iets om op te kauwen zal haar versie wel zijn waarschijnlijk.

We zegden het al eergisteren toen ze de buffelhuid knook kregen. Ze waren van het formaat voor  Duitse Doggen en Ierse Wolfshonden die knoken. Zelfs een halve was nog zeker groot genoeg. Twee dagen zeulen ze al gans het huis rond met die gele benen. Buiten mogen ze er niet mee want dat resulteert in nog eens een kuil, en binnen enkele weken/maanden nog maar eens een keer wanneer ze de knook terug gaan opgraven…

Dus niks mee naar buiten ! Hera lost dat nu op door haar deel van de buit in haar bench te”begraven” of toch op z’n minst te verstoppen. Meestal is ze er vrij lang mee bezig, ze wil het dan ook goed doen ons perfectionistje.

Ze weet waarschijnlijk niet dat er voor volgende week nog eens een keer evenveel voorraad beschikbaar is. Ze hadden elk zo’n knook gekregen en ’t baasje heeft er twee middendoor gezaagd. Er rest dus nog 1 ½ knook voor hen .

Wie spaart heeft wat, dat geldt ook voor Drenten ….

Belle & co

Lastig…

Ons hoofdbestuur zegt dat we “lastig” zijn. Wat dat juist wil zeggen weten we niet juist maar zelf zijn ze daar ook “lastig” van. Die laatste lastig weten we wel wat het wil zeggen.  Dat is wanneer we buiten willen dan staat het vrouwtje of het baasje op en dan laten ze ons inderdaad buiten. Maar als dan één van ons dan even later ook buiten wil dan kijkt elk lid van het hoofdbestuur elkaar aan om te zeggen “wie staat er nu recht ?”.

Ze zijn er dan ook niet blij mee dat, wanneer ze juist terug in de zetel zitten de eerste die buiten is gegaan aan de deur staat te krabben om terug binnen gelaten te worden.

Wanneer dan nummer drie even later ook buiten wil is het haast oorlog, want nummer twee die nog buiten is wil op dat moment nog niet binnen komen. Die wacht liever tot de portier va dienst terug gaan zitten is.

’t Baasje heeft al gezegd dat de eerstvolgende die nog maar in de richting van de achterdeur gaat eesrt op de lijst komt om weggegeven te worden aan een scharesliep, die mag dan de scharesliepkar gaan trekken zoals vroeger toen ’t baasje nog jong was. Toen mocht dat nog van de dierenbescherming !

Maar als ze nu nog lastig gaan zijn, zegt ons baasje “dan gaat dat snel terug mogen”.

We gaan toch maar oppassen want stel dat ‘m het meent…

Belle & co

Lekker cadeautje…

Gisterenavond kregen we van het baasje ieder een halve knook van buffelhuid. Het is nog zo een been dat in het cadeaupak stak dat we bij tante Rita onder de kerstboom vonden. We hadden op dat moment nog zoveel snoep in de “snoepkast” (ja wij hebben een ganse snoepkast) dat het baasje die knoken zo lang voor ons bewaard had.

Zo een ganse knook was te groot was het oordeel van het baasje en dus heft hij zich staan amuseren met die door te zagen ! Gesakker en gevloek hebben we gehoord want de zaag, zo eentje als bij de slager bleek toch niet HéT gepaste gereedschap te zijn. Ons baasje kocht die zaag destijds toen we nog regelmatig runderbenen kregen. Maar sinds Heros zich eens over eten had en moest geopereerd worden aan een geblokkeerde dikke darm, lag die zaag werkeloos te zijn.

Het blijkt een topper te zijn die halve knook, gisterenavond zijn we er al ganse tijd mee bezig geweest en het knaag en bijt geluid overstijgt soms het geluid van de TV. Wat wil je ook als er een trio knagers bezig is aan een lekkernij als zo’n been.

En wat ook nog eens plezierig is… als dit been op is , dan rest er nog eens zoveel. Voorlopig zijn we nog niet “uitgeknaagd”

Belle & co

Albert Heijn heeft een volledig nieuwe supermarkt geopend in Brasschaat (BE)

Men heeft er o.a. een nieuwe ' waterverstuiver ' geplaatst om in de afdeling ' groenten en fruit ' alles zeer vers te houden.

Kort voor de verstuiving hoort de klant het geluid van een donderslag en ruikt hij de geur van neergutsende regen.

Wie de afdeling ' zuivelproducten ' betreedt, hoort de koeien loeien en snuift de geur van vers gemaaid gras op.

In de afdeling ' vleeswaren ' kan men het aroma van een lekkere steak met uien op

de barbecue ruiken.

Wandelt men door de gang waar ' eieren ' verkocht worden, hoort men de kippen kakelen en komt de geur van gebakken spek en omelet je tegemoet.

En in de ' broodafdeling ' worden al je zintuigen geprikkeld door het aroma van vers uit de oven gehaald brood en heerlijke gebakjes.

In ieder geval....ga ik mijn wc-papier ergens anders kopen !

L.M.

Ziek zijn…

Ons baasje is al een ganse voormiddag bezig met lezen en mailen van berichten op het Drentenforum. Twee van onze februaripups, Kiki en Kyra blijken al enkele dagen last te hebben van hardnekkige diarree.

Enkele dagen terug meldde ons baasje al dat de uitwerpselen van Kiki en Kyra best wel eens zouden moeten gecontroleerd worden bij een dierenarts op besmetting met Giardia. Toch zeker omdat de gezondheid van beide honden toch erg goed opgevolgd worden door hun beide baasjes. Baasjes die al een week bezig waren met de klassieke middelen tegen diarree als daar zijn rijst, rijstkookvocht en kip.

Marian is deze morgen met Kiki naar hun plaatselijke dierenarts geweest en daar zelf om een Giardia test gevraagd. Uiteindelijk bleek het inderdaad om Giardia te gaan en heeft ze aangepaste medicijnen gekregen.

Maaaar… ondertussen heeft Kiki tijdens de wandelingen en uitlaatrondes al wel de mogelijkheid gehad om xxx aantal andere honden te kunnen besmetten. Daar heeft Kiki of Marian geen schuld aan maar het zou door de dierenartsen beter moeten onderkent worden !

Toen wij vorige week in Frankrijk met ons logeetje Kibbels ook met diarree kampten hebben wij onze dr Nelly telefonisch om raad geraagd en zij gaf ons de raad om vanaf dat moment staaltjes te nemen van de uitwerpselen van Kibbels en het aan de plaatselijke dierenarts te laten testen op… Giardia !

Komt daar dan ook nog bij dat in Nederland met zijn prachtige “losloopgebieden” heel veel honden op die plaatsen geconcentreerd worden en zo ook de kansen op besmettingen van andere honden vergroten !

Moest je hond op dit moment al enkele dagen met diarree besmet zijn, neem dan aub zo snel mogelijk de aanwijzingen hierboven beschreven en voorkom zo een diarree epidemie onder de honden.

Belle & co

Wat een geuren allemaal…

Twee weken waren we er niet meer geweest, ons baasje zegt dit jaar zelfs nog niet, en dat klinkt toch langer als twee weken , niet ?

We hebben dus moeten snuffelen, markeren, van links naar rechts op het pad rennen, nog eens terug gaan “vlaggen”. We hebben het echt druk gehad op de wandeling deze namiddag. Het leek wel of onze wandelweg was in de afgelopen twee weken zowat bezocht door de honden van half Europa !

Maar het was dan ook druk in ons bos vandaag. Ligt zeker aan het mooie weer. Ons baasje gaat ELKE dag met ons op stap, maar we denken dat we zowat een unicum zijn hier in het dorp. Gisteren en eergisteren zagen we geen kat (figuurlijk dan, want die waren er wel). Toen was het ook druilerig en winderig weer. Alle baasjes en de “watjes” lagen dan voor de kachel uit te rusten van de wandeling die ze niet gemaakt hebben zeker ?

Wij hebben zelfs gezwommen, maar daar was het vrouwtje dan weer niet blij mee. Vrouwen hé… zag je Heros denken, blijkbaar hebben mensen sneller kou dan Drenten want voor ons was het heerlijk. Het water in het ven stond heel hoog en dat zal niet door de droge novembermaand komen. December zal daar eerder schuldig aan zijn .

Ook rond het ven rook het heerlijk en we hebben daar het baasje al de kanten van de omgeving laten zien. We mogen daar, zo dicht tegen de snelweg, niet vrij lopen. Het baasje heeft echter vandaag wel gemerkt wat wij wilden, en dat mag van hem. Maar dan wel samen in dezelfde richting trekken zou voor hem wel praktischer zijn.

Belle & co

Echte poëzie…

We krijgen nog collega’s…

Deze morgen las ons baasje op het Drentenforum dat er weer een nieuwe schrijvende Drent begonnen is met een website. Meer bepaald een dagboeksite.

Okke, de 20 maanden oude Drent van Selma en Richard is ook in de pen gekropen om zijn belevenissen aan het WWW en de wereld kenbaar te maken.

Het is volgens ons baasje een mooie en plezierig lezende site. Het is wel een site en geen blog. Dat wil zeggen dat bij Okke al de verschillende onderwerpen netjes gescheiden zijn en op een blog, zoals het deze de onderwerpen behandelt worden wanneer ze zich aandienen.  http://www.dagboekvaneendrent.webklik.nl

Nu denken wij, en ook ons baasje dat wij bij de eerste waren die onze belevenissen mochten opschrijven en hebben we vele opvolgers gekregen.

Zo hebben we onze eigen Kiet op http://www.bloggen.be/kieter_wieter/ blog.

Onze Kiki is nog het meest actief op het   https://blog.seniorennet.nl/max_en_bente/ blog.

Rinus van Annouk vinden we op  http://pindakaas49.blogspot.com/ in villa Kakelbont.

Boris van Herma en Sjoerd schrijft op dit blog http://borisdedrent.blogspot.com , en die heeft ook nog schrijfhulp gekregen van zijn jonge huisgenootje Joep een Duits staande langhaar.

Kyra, de Drent van Sonja van het Drentenforum heeft ook een eigen blog maar is op dit moment niet zo actief, Kyra wacht blijkbaar op haar nieuwe huismaatje dat er al had moeten zijn, maaar… lees maar op http://drentkyra.punt.nl/?home=1

Arcil is de Drent die ook al haast zo lang op het blog aanwezig is als wij. Hij dicteert ook aan zijn baasjes Hans en Jil die schrijven dan op: http://www.bloggen.be/arcil/

Diesel was een tijdje in de running als dekmaatje voor onze Hera maar naaste familie problemen staken stokken in de wielen. Zijn baasje Bea schrijft hun belevenissen ook dagelijks op http://beatielenburg.wordpress.com/

Hiermee gaan jullie wel enkele uurtjes zoet zijn ons gedacht ! Veel leesplezier wnsen wij jullie in elk geval toe.

Belle & co

Iedereen moe….

En het zijn niet alleen onze Drentjes die de naweeën van tien dagen verblijf in Frankrijk aan den lijve ondervinden.

Ze hebben vandaag geen weet gehad dat ze vier poten hadden om op te staan en om mee te lopen. Op een klein uur na, toen zijn ze met het baasje gaan wandelen. Voor de rest hebben ze wat aan ooglid beweging gedaan. Dat wil zeggen, af en toe de ogen eens geopend om te zien dat er wat om eten te rapen viel… Om veel meer zal het niet geweest zijn !

Maar ook het baasje had vandaag “den tamme”.  Die hoeft niet veel te zeggen op het gedrag van zijn hondjes. En hoewel hij vandaag met elk van ons de wandeling apart gemaakt heeft is het al bij al tot dat beperkt gebleven.

Vermits de jachttraining op het laatste moment nog een week opgeschoven was zijn we de dag ook al een uur later begonnen. Ook al de schuld van het baasje, die had zogezegd niet goed geslapen wegens het lawaai van de snelweg. Ja wat wil je als je uit een gebied komt waar lawaai nog dient uitgevonden te worden, en dan gedropt wordt in omgeving van 20/24 uren lawaai. Soms is het erg, zeker wanneer je met het venster open slaapt en het is zuiderwind. Dan is het alsof de dertig tonners over het terras rijden !

Het besluit van het baasje voor vandaag is… ’t zal verdorie niet laat worden vandaag !

Belle & co

Ze missen haar…

Nog maar een paar uren is ze terug naar haar baasje en moeder Belle,  Hera en Heros missen Kibbels nu al.

Gisteren lagen Belle en Kibbels nog meer dan zeven uren naast en soms op elkaar op de achterbank van de auto. Uren aan een stuk hebben ze rug tegen rug gelegen… En nu is ze er niet meer, ons trio geraakt er niet wijs uit.

Tien dagen hebben ze van ’s morgens tot ’s avonds laat samen opgetrokken, gespeeld, geravot en muizen opgegraven. Kibbels was goed opgenomen in de groep en naargelang ze langer bij ons was durfde ze ook meer zich mengen in het groepsspel.

Wat voor onze baasjes nog het meest is meegevallen, ze hadden er het meeste schrik voor, was het samen eten. Het gebeurt nog al eens dat er aan de etenkom het eerst ruzie ontstaat. Niets daarvan, Kibbels kon goed weg met wat er in haar kom verscheen en was ook steeds als eerste er mee klaar. Geen van ons trio maakte ook maar even aanstalten om het eten van Kibbels voor zich op te eisen.

Ook bij het spelen was er nooit ruzie, zo heeft Kibbels, sterk als ze is, Hera verschillende malen de kamer rond gesleurd. Aan beide zijden van een oude sok sleurend konden Hera en Kibbels uren bezig zijn met elkaar de loef af te steken. Meestal was het Kibbels die “aan het langste eind trok”.

Binnen twee weken zien ze elkaar terug op de terugkomdag. Dan hopen we alle pups van het februari nestje samen met hun baasjes terug te zien . We gaan er voor hondjes en baasjes een fijne dag van maken waar ze alle nog lang over gaan spreken.

De grote halfbroers en zussen van nu drie jaar oud gaan trouwens ook daar zijn. 15 nakomelingen van ons Belle, ze gaan weer wat hebben om over “te klappen” in ’t dorp…

Belle & co

Terug in Belgenland…

Zeven uur en een half hadden we vandaag nodig om de afstand van La Magdeleine naar  Vosselaar te overbruggen. Dat wil zeggen dat we “vriê goe gebold hebben”. Het weer was koud, helder en droog, het was ook in Frankrijk nog steeds Kerstverlof en dan ook weinig verkeer op de snelweg.

Zelfs in Parijs ging het als een fluitje van een cent, de Périférique aan 80 km/u , is ook niet alle dagen mogelijk. Van de luchthaven Orly naar de luchthaven Charles de Gaulle op 25 minuten, gewoon “magnifique gereden”

Aan “Charles de Gaulle waren we even te laat om onder het grootste passagiersvliegtuig ter wereld , de Airbus A380 , door te rijden. We zagen het nog wel opstijgen om even later in de wolken uit het zicht te verwijnen.

Na Parijs, zegt het baasje, hebben we nog drie en een half uur nodig om thuis te komen. Dan zegt ‘m er wel stilletjes bij “en als ’t aan de tunnel in Antwerpen meevalt”. Want daar kan je langer stilstaan en aanschuiven in de file dan om het even waar in Frankrijk.

En het viel mee in Antwerpen, meestal zitten we daar op de sitituatie te zagen en te kankeren, maar als het dan toch eens goed is zeggen we het ook !

Vijf en twintig minuten later konden we dan ook Annemie verwittigen dat haar Kibbels ook veilig maar stikmoe in Vosselaar was aangekomen. Die is ondertussen ook al opgehaald, en tot grote verbazing van Annemie uit zichzelf in de auto. Net zoals we het haar de afgelopen tien dagen hebben aangeleerd. Hopelijk gaat ze nu ook wat liever meerijden in de auto. Volgens onze baasjes gaat Annemie niet veel last hebben van Kibbels dit weekend, die gaat nog enkele dagen moeten recupereren van haar tiendaagse uitstap.

Belle & co

On the road again…

Tot vanavond gaat het stilletjes zijn op het Bas en Belle blog, wij ruilen de natte en winderige Charente voor het stormachtige België.

Hopelijk hebben we “le vent en poupe” want we hoorden vanavond op TV dat de prijzen voor brandstoffen om te rijden en te verwarmen weeral de hoogte zijn ingegaan…

Nog even geduld, zo “rond de klok van” (stomme uitdrukking) kunnen jullie terug op het blog terecht om de nieuwtjes te lezen die wij zelf ondervonden over 820 kilometer Franse en Belgische wegen …

Tot vanavond,

Belle & co

Ook hier storm…

Net als de rest van West Europa ontsnapt ook de Charente niet aan deze winterstorm. Sabine van het “TV één weer” liet daarstraks op haar weerkaart opmerken dat de storm van het Noorden van Spanje, de Golf van Biskaje om juist te zijn, tot het zuiden van Scandinavië van zich doet spreken.

Alles wat niet zwaar genoeg is of niet vast gemaakt vliegt over de koer en door de tuin. Onze flaporen flapperen nu zelfs zonder dat we hard lopen, daar zorgt de wind dan weer voor. We kunnen ze zelfs in twee richtingen laten flapperen, naar achter in onze nek of, wanneer we ons omdraaien, zien we niet meer waar we lopen omdat onze oren voor onze ogen waaien !

’t Baasje zegt dat we vandaag binnenblijven. Er waaien teveel zaken over de velden en akkers dan goed voor ons is. Hij gaat buiten geen miserie zoeken als het binnen ook goed om leven is zegt ‘m .

Voor ons niet gelaten, het deugd buiten zelfs naar onze normen niet. Het gaat hier snel even buiten voor een snelle plas, en ook voor de sigarenproductie hebben ze de lopende band wat sneller laten lopen. Het is vandaag “buiten, en even snel terug binnen !”

Morgen komen we terug naar België, het baasje van Kibbels is ook terug thuis en die zit vol ongeduld te wachten op de thuiskomst van haar Kibbelke… Ons baasje heeft al gezegd dat Kibbels even goed mag blijven, want het is een plezant hondje die zich goed thuis voelt in onze roedel !

Het baasje wil ook thuis zijn om de jachttraining van zaterdagmorgen nog mee te maken, het gaat nu naar wens op training met Hera,  en daarom wil hij zo snel mogelijk terug beginnen met de training…

Morgen meer nieuws over de storm en de laatste dag in Ferret…

Belle & co

Klantvriendelijkheid.

We hadden deze mop al eens in een ver verleden maar we vinden haar zo goed dat we ze nog eens plaatsen

Een drukke Rynair vlucht was geannuleerd.

Is daar toch één assertieve hostess, echt niet op haar mondje gevallen aan ’t werk.

Bezig met het herboeken van een lange wachtende rij passagiers.

Plotseling duwt en wringt een boze passagier zich zijn weg naar haar desk.

Boos kletst hij zijn ticket op de desk en zegt:

“ik MOET op deze vlucht zitten en het MOET eerste klasse zijn”!!!

De hostess antwoordt:

“Sorry mijnheer, ik zal u met veel plezier helpen, maar eerst moet ik de mensen die voor u waren verder helpen, dus , als u achteraan wil aanschuiven dan zal ik u straks met veel plezier helpen”.

De passagier was niet onder de indruk.

Hij vroeg zéér luid, zodat de anderen in de rij achter hem, hem konden horen:

“HEBT U ER ENIG IDEE VAN WIE IK BEN”!!!

Zonder aarzelen nam de hostess glimlachend haar intercom microfoon :

“Mag ik even uw aandacht alstublieft” weergalmde haar stem door de volledige vertrekhall, “we hebben hier een passagier aan Gate 14, DIE NIET WEET WIE HIJ IS.  ALS IEMAND HEM KAN HELPEN OM ZIJN IDENTITEIT TERUG TE VINDEN, GELIEVE NAAR GATE 14 TE KOMEN”!!

Terwijl de mensen in de rij achter hem hysterisch begonnen te lachen, liep de man hoogrood op, staarde naar de hostess en riep luidkeels:

“FUCK YOU”!!

Zonder te verpinken lachte de hostess en zei:

“Het spijt me, meneer, maar daar moet je OOK voor aanschuiven …”.

R.V.