Uitgeslapen…
Uitgeslapen…
Uitgeslapen…. En het is zo, deze morgen is het baasje voor de derde maal vandaag terug gaan slapen.
Deze morgen rond vier uur was er kabaal in de werpkist, het kraaienkoor liet luidkeels weten dat er snel iets lekkers op tafel diende te komen. Dat was de eerste maal dat het baasje opstond en terug ging slapen.
Rond zeven uur was er dan de groep die rond vier uur hun bord niet hadden leeggegeten die weer van hun tak stonden te maken. Dat was de tweede maal enrond acht uur stond iedereen op en stond het baasje met zand in zijn ogen het boeltje te aanschouwen.
’t Baasje is dan maar naar boven getrokken en heeft de luiken voor zijn ogen gesloten voor nog een paar deugddoende uurtjes slaap. Jonge mensen met kleine kinderen zullen nu zeggen zoals de geveleugelde woorden van de Franse Président de l’ Etat Fançois Mitterand, “et alors” omdat zij dat dagelijks meemaken. Maar bij hen maakt het wel een verschil dat ze enkele decennia jonger zijn dan de hondenbaas hier…
Maar zolang we het kunnen houden bij enkele uurtjes “recup” doen we het met volle plezier. Zelfs het gewicht van 26 kilo, als Hera ’s nachts boven op de baas komt liggen, omdat ze er ook eens “tussenuit” wil, nemen we er vrolijk bij.
Als ze dan tenminste geen windkracht 10 teveel produceert want dan is het erover voor de baas.
Belle & co













