De eersten…
De eersten…
De drie eerste pups gaan ons vandaag verlaten…. Aanvankelijk was er gezegd dat de pupjes vanaf maandag naar de eigenaars zouden mogen gaan maar dan zouden ze bij sommige gezinnen al dadelijk beginnen met een werkweek.
Er was ook vraag om al pupjes te komen halen bij het begin van dit verlengde weekend maar dat hebben we niet toegelaten. Zeven weken is te kort om moeder en broers en zusjes te verlaten. En terecht, als je nu merkt hoe die pups en Hera met elkaar spelen (lees zich verder ontwikkeld hebben) dan zou dit voor later gevolgen kunnen hebben in de ontwikkeling en karaktervorming van de pup.
Maar nu wogen de voordelen op tegen de nadelen en hebben we toegestemd de pups twee dagen vroeger dan voorzien te laten “uitvliegen”
Wanneer we dit schrijven zijn er allicht in Genk (Lily) in Roosteren NL (Lennaert) en in Aalter (Lana) mensen zich zenuwachtig aan het voorbereiden voor de rit naar Vosselaar.
Die mensen komen op ons aanraden met twee, een bestuurder en een tweede om het pupje bij zich te houden. Deze laatste met een handdoek om op de schoot te leggen als bescherming tegen eventuele plasjes van hun nieuwe oogappel.
In het puppypakket heeft het baasje nog snel een rol keukenpapier gestopt om eventuele andere ongemakjes ook netjes te kunnen verwijderen. Je weet maar nooit, de kortste rit is naar Genk wat toch ook al dadelijk 75 km is en voor de verste voor vandaag, naar Aalter, geeft de Michelin routeplanner 122 km aan. Voor een eerste autorit voor zo’n klein pupje kan dat al tellen.
Met gemengde gevoelens gaan we dus straks afscheid nemen het kleinste pupje van het nest, van ons Lily, Lennaert gaat voor de eerste maal in zijn leven vader Cartouche ontmoeten en Lana gaat het “flebbeke” van Steven en Eva worden. Alle drie gaan we toch regelmatig terug ontmoeten, de eerste twee zijn lid bij de Belgische Drentenvereniging en nemen deel aan de activiteiten en Steven en Eva hebben al te kennen gegeven dat ze zulke activiteiten van de vereniging ook wel zien zitten.
Het gaat morgenvroeg al flink wat stiller zijn wanneer we “maar” negen pups naar buiten zien stormen om hun ochtendplasje en kakje te gaan doen. Het gaat raar doen maar anderzijds kunnen we vanaf nu beginnen uitkijken naar terug normale nachtrust en terug een normaal sociaal leven met bezoekjes aan familie en vrienden. Maar we zeggen wel “beginnen”, we weten immers dat het laatste pupje dat ons verlaat, pas binnen tien dagen de grote stap nar zijn baasjes maakt en ook dat we ervoor gekozen hebben van Lucy-Hera bij ons te houden….
Belle & co










1 reactie op dit bericht
ah....
wat leuk voor de nieuwe baasjes en weer een 'afscheid' voor jullie... met de auto gaat vast wel goed. joep heeft ruim 200 km mee gereden naar huis. met een beetje piepen en pas bij huis hoefde hij te plassen!!!!!