Pakken en valiezen…

De kracht van journalistiek…

Een man loopt door 't park in Brussel. Plotseling ziet hij een klein meisje dat wordt aangevallen door een pitbull. 
De man rent naar het meisje en begint te vechten met de pitbull.
Uiteindelijk slaagde de man erin de hond te doden.
De man heeft het leven gered van het meisje.
Een journalist zag dit op een afstandje allemaal gebeuren.
Hij gaat naar de man en zegt, "Meneer, u bent een ware held!
Morgen zal je in de kranten het volgende lezen :  "Heldhaftige Brusselaar redt leven van meisje". 
De man zegt: Maar meneer.... ik ben geen Brusselaar !
"Oh, dan zal het volgende staan in de kranten :
"Heldhaftige Belg redt leven van meisje" - antwoordt de journalist. 
"Maar ik ben geen Belg!" - zegt de man.
"Oh, wat ben je dan?"
De man zegt: - "Ik ben een Marokkaan!"
De volgende dag stond er in de krant:
"Moslim extremist vermoordt Belgische hond"...

L.B.

De lawaaimakers…

Ze zeggen dat een Drent niet waaks is… ze zeggen ja, maar de praktijk is hier toch geheel anders. Je komt bij ons niet aan de poort of zelfs in de straat of we zijn wel degelijk verwittigd door Belle & co.

Zo ook deze ochtend, veel kabaal gans achteraan in de tuin, aan het kruispunt was er “beweging wat we niet konden zien door de laaghangende takken van de kerselaar.

Bij nader toezien was het niet abnormaal dat vooral Lucy haar longen uit haar lijf stond te blaffen. Een grote tractor en vijf werklieden waren bezig (eindelijk) de gaten in het wegdek te herstellen. Het asfalt die ze in de schepbak van de tractor bij zich hadden was nog niet voldoende om een kwart van de gaten te vullen, maar dat is logisch zeggen de werklieden. Omdat de straat ook de grens is tussen de gemeentes Villiers-le-Roux en La Magdeleine moeten ze enkel de gaten vullen aan hun kant van de weg.

Je krijgt dus de absurde situatie dat een gat in het midden van de weg ligt ook maar voor de helft zal gevuld worden. Die andere helft moeten de werklui van de andere gemeente maar opvullen ! Maaaaar…. Die mannen zijn enkele weken geleden al langs gekomen met hun onderhoud van de wegen… dus zal dat halve gat, een half gat blijven tot volgend jaar, tot bij het volgende “entretien des routes”.

De wegenwerken worden dan wel uitgevoerd, wij van onze kant denken er zo het onze van. Want van een trilpaat voor het asfalt wat aan te dammen hebben die gasten nog nooit gehoord. Hier doen ze het met bottines aan hun voeten die duidelijk al een carrière achter de rug hebben bij de “armee Francaise”, het Franse leger…

Maar Belle en co hebben de werklieden dan toch, samen met hun tractor, dan toch  uiteindelijk weg geblaft.

Belle & co

BBQ en zo

Het was de eerste maal dat het baasje de BBQ buiten haalde dit jaar. Het weer was zacht en we zaten uit de wind, dus was het goed toeven voor het huis.

Hugo en Mieke, broer van ’t baasjes vriend die regelmatig op het huis en tuin passen als wij niet hier zijn, kwamen ons gezelschap houden en een hapje mee-eten.

Bij het aperitief had het baasje al gezorgd dat er warme hapjes waren. De gemarineerde kippenvleugels schuiven altijd goed weg en het baasje had iets nieuw gevonden wat ook heel lekker was. De chorizzo worstjes waren ook heel lekker en er was er eentje wat donkerder gebakken dan de overige en die heeft het baasje dan in dunne plakjes gesneden en wij hebben die gekregen.

Het eigenlijke vlees was ook al een specialleke. Deze winter had ons baasje een pakket wild gekocht van zijn  kameraad Luc die in Duitsland een groot jacht heeft. Dat was een pakket hert en daar had ons baasje een gebraad van mee naar Frankrijk gebracht.

Het baasje heeft dat dan vakkundig versneden tot hertensteacks en lekker gebakken op de BBQ. “Koningseten” noemen wij dat, heel erg lekker en wij hebben ook enkele stukjes over onze brokken gekregen.

Van ons mag het op die manier alle dagen BBQ-weer zijn, magerder zullen we er zeker niet van worden want we hebben heerlijk kip, chorizzo en hert gegeten, er zullen weinig Drentjes rondlopen die zoiets bij hun brokken kregen vanavond.

Belle & co

Foto’s van de pupjes !

Drentsche Patrijshonden kennel aent Grotenhoutbosch “proudly presents” 
De pupjes van Hadise !

J-P en Ute, de mede eigenaars van onze kennelnaam aent Grotenhoutbosch stuurden ons gisterenavond nog een reeks foto’s van de eerste aent Grotenhoutbosch pupjes.

Er zijn bij ons al wel drie nestjes pups geboren, met een totaal van 27 pups maar die gaan familienaamloos door het leven vermits wij pas in september 2012 een kennelnaam hebben aangevraagd bij de Koninklijke Maatschappij Sint Hubertus, oftewel de KMSH.

J-P en Ute gaan deze pracht puppies de volgende acht weken verzorgen en vertroetelen naar pupjes die de trots gaan zijn van hun eigenaars.

Er zijn al twee teefjes en twee reutjes besproken. Er is dus nog één reutje dat nog wacht om zijn baasje te leren kennen.

We gaan dit nestje alvast een naam geven. Vermits in 2013 alle raspups met een  stamboom hun naam moet beginnen met een M, gaat dit nestje dus door het leven gaan als het M-nestje !

Voor bezoek aan het nestje hanteren we de veertien dagen regel. Dat wil zeggen dat niemand, maar dan ook niemand die niet om dringende reden bij de pups moet zijn (zoals bvb de dierenarts) toegang heeft tot de pups. Het risico op besmetting is immers te groot, wij vragen daarvoor dan ook begrip, hoe graag de toekomstige eigenaars ook willen kennis maken met hun toekomstig huisgenootje …

Belle & co

Spijtig…

Waar we gisteren voor vreesden is deze voormiddag spijtig genoeg werkelijkheid geworden. Het laatst geboren pupje in het nestje van Hadise heeft het niet gehaald. Het was het pupje dat haast vijf uur na het voorlaatste pupje werd geboren.

Nu weet iedereen die met fokken bezig is dat dit echt te lang is geweest en moest dit pupje het gehaald hebben, dat haast een wonder zou geweest zijn.

Het was nochtans een “mooike” met een kopje met haast dezelfde tekening als onze Lucy, zijn nichtje.

Spijtig, echt spijtig, zeker omdat J-P en Ute het toch achtien uren in leven hebben gehad. Je bouwt op achttien uren wel geen band op met dat pupje maar het was er eentje van hen. Ook wij waren er van aangedaan hoewel we het pupje enkel op het internet op het blog hebben gezien.

J-P en Ute gaan zich nu volledig geven aan het kleine pupje van 140 gram. Daar hebben we een beter oog in omdat het goed drinkt bij Hadise. Het blijft toch nog even goed opletten want de eerste 48 uren zijn cruciaal in een pril puppenleven.  

En de vaste bloglezers herinneren zich vast ook nog het verhaal van onze Lili, het kleintje van 150 gram in het nestje van Hera einde maart vorig jaar.

Dat kleine dropje, dat, tot het naar Bart en Carine in Genk verhuisde het kleinste pupje is gebleven. Maar het was wel het pupje dat vanaf ze drie weken oud was, gans het nest naar haar pootjes zette.

Met onze Lili is het helemaal goed gekomen en ook met dit kleintje moet het kunnen. We duimen alvast voor dit kleintje.

Belle & co

Gefopt…

“Ze” willen weer naar China, zoveel is wel duidelijk en met “ze” bedoelen we de vier Drenten hier in huis met Hera op kop.

Nu is het baasje niet blij met die te pas en te onpas, op de meest vervelende plaatsen opduikende gaten in het gazon.

Wegjagen helpt… toch voor enkele luttele seconden, dichtleggen die gaten lukt amper, maar is een uitdaging omdat daar de grond niet beenhard ligt…

Maar het baasje herinnert zich nog een methode die hij jaren geleden in Vosselaar  een tijd heeft toegepast. De drollenmethode heeft toen toch een hele tijd zijn nut bewezen.

De drollenmethode gaat zo: je ruimt niet dadelijk de niet in de weg liggende drollen op, ze mogen al wat verdroogd zijn door de zon, dat maakt het werk trouwens iets makkelijker.

Wanneer Belle & co hun werkzaamheden bezig zijn neem je met een schopje of rijf één van die drollen op en laat ‘m voor hun neus in de in aanleg zijnde kuil vallen. Dat hebben ze tot dan toe nog niet meegemaakt, één van hun eigen drollen die zo maar uit de lucht komen vallen, en dan nog eens toevallig (?) juist in hun kuil. De werkzaamheden vallen stil voor een tijdje en als je dan een beetje opmerkzaam bent doe je het dadelijk opnieuw bij de volgende poging tot graven.

Het is niet het meest aangename werkje voor het hoofdbestuur, maar door de steeds vallende drollen is het dat voor Belle & co ook niet meer…

We houden jullie op de hoogte wanneer er blijvend resultaat is !

Belle & co

Onze super helper

We hebben hier al enkele jaren een super helper rondlopen en hij kan alsmaar meer !

We hebben het dan over ons werkpaard Heros. We gaan niet beweren dat hij een super aanleg voor de jacht heeft, hoewel hij apporteert als de beste maar hij is wat bang aangelegd en schrikt nogal snel.

Maar werken dat hij kan is ongezien. We hadden een paar jaar geleden al de foto’s dat hij met een emmer rond zeulde en het baasje volgde waar die ook ging. Toen kreeg hij van ’t baasje al een emmer met z’n eigen naam op.

Maar daarstraks toen het baasje met de gieter de tomatenen courgettes van meststof had voorzien mistte hij plots zijn gieter die hij luttele seconden voordien achter hem had neergezet.

Tot het baasje naar Heros keek die trots, midden op het gazon, met het draagoor van de lege gieter in zijn bek stond.

Het leek er net op als wilde hij vragen,  “zal ik hem nog eens gaan vullen baas” ?

Dat hij die gieter mee zou nemen tot op de koer stond buiten kijf. Niemand pakt Heros zijn werk af ! Dat liet het baasje toe van snel ’t Kodakske te nemen en Heros zijn werk op foto vast te leggen.

En er is nog wat nieuws… maar dat weet Heros nog niet hoe ‘m dat juist in z’n werk zit. Als hij sinds enkele dagen ’s avonds naar het poortje tussen de koer en de tuin loopt dan floept plots een spot aan ! Dat was vroeger niet zo want toen moest het baasje steeds mee om het licht aan te steken. En nu kan hij het zelf ! ! ! Straf  hé.

Het baasje heeft enkele dagen geleden zo ‘n spot tegen de muur van de schuur geschroefd. Zo iets zonder draad met iets daarbij dat op een Ipad lijkt. Een lamp op zonne-energie die automatisch aanfloept als je er bij in de buurt komt moet dat voorstellen. Vriê praktisch vinden Drentjes dat, ze zien nu veel beter dat het poortje dicht is. In het verleden is er al wel eens eentje tegen dat poortje aangeknald als ze weer vermoedden dat er egels te vangen waren in de tuin !

Je ziet, het leerproces van onze Heros kan nog alle kanten uit …

Belle & co

Spannend…

De bevalling was nog niet op zijn einde deze ochtend en er is nog een reutje achterna gekomen.

De geconsulteerde dierenarts verwacht mogelijk nog een pupje, maar was daar niet zeker van. Het is dus afwachten of de teller op vier reutjes en twee teefjes blijft staan of er nog een aanpassing aan het cijfer moet komen.

De dierenarts heeft alle pups in orde bevonden maar het zullen dus cruciale 24 uren worden voor het kleinste pupje dat maart een geboorte gewicht heeft van 140 gram. Geen probleem op zich want ook wij hadden in het nestje van Hera onze Lili die maar 10 gram geboortegewicht meer had. En die heeft zich ook volledig  ontwikkeld tot een prachtig gezond teefje. Naar analogie met Lili, en wetend dat dit jaar de namen dienen te beginnen met een M, is dat kleintje daar Mini geworden.

Ook hier in de Charente wordt er nog angstvallig op het scherm van de laptop gekeken of “Skype” nog iets te melden heeft. Moesten we nu niet kunnen telefoneren met skype dan zou er bij France Telecom waarschijnlijk in de handen gewreven worden als we die gesprekken aan normaal tarief gepresenteerd moesten krijgen…

We geven hier de eerste foto’s die we oneerlijk en zonder vragen van het Hadise en Jago hebben “gepikt”…

Kijk hier…, de eerste “aent Grotenhoutbosch” puppies.

Belle & co

Breaking news ! ! !

Hadise heeft pups

Vijf pupjes heeft Hadise, de dochter van ons Belle en zus van Hera en

Heros vannacht geworpen .

Drie reutjes en twee teefjes zijn de eerste pups die onder de kennelnaam “aent Grotenhoutbosch” zijn geboren.

Wij wensen J-P en Ute en Hadise proficiat met dit mooie nestje.

Straks meer nieuws en foto’s

Belle & co

Weinig reaktie…

We hopen maar dat onze noorderburen die nogal eens reageren op ons blog nu niet zitten treuren om de moppen die daarstraks hier gepubliceerd zijn. Die van dat treincoupé vond ik trouwens wel een supermop. Maar om hen terug op te fleuren heeft ons baasje enkele bloemetjes gefotografeerd .

“Om het goed te maken” zegt ‘m. Het zijn allemaal rozen uit onze eigen tuin en het was even zoeken om er de gaafste tussenuit te zoeken.  De rozen die al open stonden hebben namelijk flink wat geleden van de regen van de afgelopen dagen. Maar toch hebben we er nog ettelijke kunnen vinden die het plaatsen waard waren…

Belle & co

Opgespaarde (Hollander)  moppen…

Ze hebben er eigenlijk achter gevraagd die Hollanders die hier meelezen en commentaar geven op de berichten.

Een nobel gebaar van ons om geen Hollandermoppen (of waarheden, volgens sommigen) meer te plaatsen gedurende maand mei op het blog, als dank voor de geoffreerde soep en bubbels  na de lentewandeling, bleken ze dan toch niet volledig te kunnen appreciëren.

Maar we hebben ons aan onze belofte gehouden !

Maaaaaar vandaag is het één juni… de maand mei is ten einde, en we kunnen er terug met volle overtuiging tegenaan gaan.

Hier gaan we dan, en het kan niet op vandaag met DRIE moppen in één keer !

Een Belg, een Nederlander, een schoon wijf en een non zitten in een treincoupe. Plots rijdt de trein een tunnel in, en het licht werkt niet. Het is pikdonker. Dan klinkt er een luide klets, en als de trein de tunnel weer uitkomt zit de Nederlander pijnlijk in zijn gezicht te wrijven. “Godverdomme” denkt de non, “die Nederlander heeft natuurlijk geprobeerd die madam te pakken, en die wilde dat niet en heeft hem geslagen!” “Tedju” denkt da schoon wijf, “die Nederlander heeft natuurlijk mij willen pakken in het donker, heeft per ongeluk die non gepakt, die wilde dat niet en heeft hem geslagen!” “Potjandoriegretverjoris” denkt de Nederlander, “die Belg heeft natuurlijk geprobeerd die leuke meid te pakken, heeft per ongeluk die non gepakt, die wilde dat niet en heeft hem geprobeerd te slaan. Die Belg realiseerde zich dat en heeft gebukt, waardoor ik de mep heb gekregen!” Terwijl denkt de Belg : “In de volgende tunnel sla ik die Nederlander weer op zijn bakkes!”

------------------

Echt gebeurd in Nederland. Een dame komt bij de kassa van Albert Hein en zet vol trots1 fles van 1,5 liter Cola op de lopend band. De kassierster kijkt verrast op en zegt:"Mevrouw Schaap, wat leuk, hebben jullie een feestje van avond?"

Proficiat Kyra en Gonda en ook Anton…

Het nieuwtje is al enkele dagen oud maar we zijn er net zo fier over als Gonda zelf. Belle’s dochter Kyra uit haar tweede nestje met Ferron van Drentenpassie, is geslaagd in haar examen.

Ook Gonda zelf is bezig met opleiding in de hondenwereld. Aan haar is gevraagd of ze instructeur in de hondenschool wil worden en zijn heeft de uitdaging aangenomen.

Als fokker van Kyra-Belle (zo heet ze volledig) kan je dan alleen maar fier zijn dat de eigenaars van dat –toen- kleine pupje erg goed bezig zijn met hun hondje. Maar daar hebben we onze best voor gedaan, gezorgd dat elke eigenaar van een pup goed bezig is, elk op zijn manier.

Hier de mail die we donderdag in onze mailbox vonden en die zo ook te lezen was op het Drentenforum:

Gisteravond hadden Kyra en ik examen. Helaas moesten we 1,5 uur wachten voor we aan de beurt waren en was ze dus al moe en had ze geen zin meer.
Maar gelukkig toch geslaagd en nog met best mooie cijfers. Ik weet zelf dat ze beter kan. Combinatie van te lang wachten en hormonen die op speelden. Daarom was ze de plaats oefening compleet vergeten. Ze had geen idee meer wat ze moest doen...
Maar toch trots op mijn hondje!
We waren tweede van de 8. Volgens de andere instructeurs (ik hoor er al helemaal bij) was 133 punten erg goed.

Maar er is nog een reden waarom we Gonda en ook haar Anton proficiat willen wensen. Anton en Gonda gaan namelijk volgende week woensdag,  5 juni trouwen ! En ons baasje heeft zo ‘n sterk vermoeden dat het “bruidsmeisje” wel eens een Kyra zou kunnen zijn !

Langs deze weg dan ook driemaal hieperdepiep Hoera, hieperdepiep Hoera, hieperdepiep Hoera !

Het gaat jullie goed Anton, Gonda & Kyra

Belle & co

Het puppenmagazine 31-05-2013

Het is er even niet van gekomen en we waren het bericht haast uit het oog verloren. Maar Lennaert had toch een mooi verslagje gemaakt van de lentewandeling.

Wij willen zijn proza echter toch, zij het laattijdig, plaatsen.
Hieronder het relaas van de vuilste Drent na afloop van de wandeling…

Lennaert “de slijkdabber” verhaalt…

Lieve mams,

Afgelopen maandag was ik al vroeg wakker. Ik was blij en gespannen want ik zou een groot gedeelte van mijn familie, mijn grote vriend Jago en andere rasgenoten ontmoeten. Papa bleef thuis en dat begreep ik niet! “Ga jij nu maar zoon, en geniet van de dag, als ik mee ga grote kans dat er oude familievetes uitgevochten moeten worden”.

Na een voorspoedige rit kwamen we aan in een onwerkelijk Belgisch landschap. Hoewel de weergoden en weersvoorspellingen hun uiterste best hadden gedaan om het hond en baas tegen te maken was er een acceptabel groep wandelaars en honden. Na de gebruikelijke begroetingen en snuffelpartijen gingen we op pad. Een lang lint wandelaars en honden kronkelde met de loop van het riviertje mee en Jago en ik spurtte naar voren als jonge honden en deden het kopwerk voor het peloton. Mijn baasje hingen en sukkelde ergens midden- en achterin. Wat hadden we een lol, we batterde door modder,  water en door de gewassen en vergaten de tijd. In de verte hoorde ik wel steeds het paarde fluitje van mijn vrouwtje maar tijdens mijn weg terug kwam ik allemaal leuke dames tegen en moest ik weer blijven hangen. Op een gegeven moment hoorde ik het paarde fluitje niet meer want waarschijnlijk had vrouwtje besloten geen vingers meer in de mond te steken die alle tinten grijs vertoonde.

Tijdens de jeneverpauze schoof het peloton weer in elkaar en vond ik mijn baasjes terug. Wat er toen precies gebeurde weet ik niet, maar ik zag mijn zusje Lucy en voordat onze neusjes elkaar raakte, werd het zwart en bruin voor mijn ogen, letterlijk dus. In een diepe poel waar niet alleen maar water en modder zat onderging ik mijn heilig doopsel en werd helemaal ondergedompeld. Ik snakte naar adem, vrouwtje was wat weg gelopen van de groep en zag me op afstand ten onder gaan. Alleen Lucy kwam me helpen en die andere Drenten liefhebbers? Niets, alleen maar hoongelach!  Nu dacht ik nog het ging te snel en kon niemand me helpen. Maar toen ’s avonds de mailbox van vrouwtje volstroomde met allerlei foto’s van mij worstelend in de modder verscheen er zowel bij mij als haar een diepe frons tussen de ogen die nu nog niet is weggetrokken. De wandeling werd vervolgt en hoewel het gevaar ergens in de achterhoede bungelde bleef ik dicht bij de baasjes. Ik ben veranderd, ik ben stil, aanhankelijk, ontroostbaar, grote pupillen, mijn wereld is veranderd, I’ve got the blues.

Lennaert

Waar een hond tegenwoordig al blij mee is

Een klein streepje zon in de ochtend, daar zijn wij en de baasjes tegenwoordig al blij mee. Gisteren hadden we weer zo ‘n dag dat het maar éénmaal geregend heeft. Het was dan wel van opstaan tot slapen gaan, eenmaal dus zonder ophouden.

De meest geraadpleegde site is hier op dit moment wel de buienradarsite.

Op elk moment dat je La Magdeleine vanuit de satelliet ziet liggen wanneer het wolkendek eens opentrekt, daar zitten we op te wachten !

Maar vandaag zijn er meer indicaties dat het mooi gaat worden, het was deze ochtend al droog, buienradar geeft ook verbetering aan hoewel nog wisselvallig, en je hoort de machines van de aanleg van de TGV lijn weer goed. Dat laatste wil zeggen oostenwind, en daar zit meestal weinig regen in.

Vanuit Budingen, en dat is terug naar België, kregen we gisterenavond een skype telefoontje dat met Hadise, Belle’s dochter en de zus van Hera en Heros, alles opperbest gaat met het toekomstige Drentenmoedertje. Als alles gaat zoals voorzien is Hadise uitgeteld tegen 10 juni en  worden dan de eerste pupjes geboren met de familienaam “aent Grotenhoutbosch”.

http://www.bloggen.be/hadise_en_jago/ Hier kan je de belevenissen van de laatste dagen voor de bevalling van Hadise volgen.

Zo dat weten jullie dan alweer, we hebben een streepje zon door de wolken gezien en daar gaan we nu ten volle van genieten voor het weer voltooid verleden tijd is …

Saluukes

Belle & co

Heros heeft een takje…

En dat is niks belangrijks of wereldschokkend maar als Heros iets heeft dan zijn zus Hera en haar dochter Lucy ook belangstelling voor DAT stokje !

Nu liggen er in de tuin genoeg stokjes om gans de Drentenpopulatie van België en Nederland ieder een stokje te bezorgen als dat waar Heros deze ochtend aan het zeulen was . Neen, moeder en dochter wilden Dat en geen anderstokje.

Er werd gegromd vanuit drie hondenkelen, een buitenstaander zou er van gaan lopen zijn, maar toch was er geen kwaad mee gemoeid. Maar wat wel opvalt is dat sinds Lucy echt haar apenkuren heeft ze toch wel eens op haar plaats gezet word door “nonkel” Heros.

Het hoofdbestuur zegt dan “eindelijk” doet ‘m eens iets terug naar die kleine. Want die doet niks anders dan onbeschrijfelijk en onbeschaamd profiteren van de goedheid van onze grote lobbes.

Gans het voorval deed ons baasje denken aan een discussie op het Nederlandse Drentenforum over welk speelgoed favoriet was bij de leden van het forum. Er waren toch heel veel baasjes die aangaven dat een oude sok, een petfles, of wat de honden zelf vonden op hun wandelingen, boven het aangekochte speelgoed kwam.

Hier hebben ze haast een uur gespeeld met een takje uit de kersenboom, terwijl op het gazon een flostouw, twee ballen en een latex kip zonder poten lag !

En Belle zal je zeggen ? Die komt hier nergens voor in dit verhaal. Wel onze Belle lag gerekt en gestrekt voor de rokende kachel, ver weg van de problemen in de grote hondenwereld…

Belle & co

Abonnementen…

Het is me wat met al die abonnementen, bankrekeningen, verzekeringen, enz. Daarom hebben we even grote kuis gehouden in onze lopende abonnementen. Het eerste nutteloze abonnement was dat van de Belastingsdienst. Hierbij de brief aan de belastingen om hen te melden dat ze ons mogen schrappen van de ledenlijst…

----------

Geachte Heer, Mevrouw,
Hierbij wil ik U laten weten dat ik mijn abonnement op uw "Controle der Belastingen" op wil zeggen.

Na een jarenlang lidmaatschap is mij gebleken dat de voordelen duidelijk niet opwegen tegen de nadelen.
De kosten van het lidmaatschap zijn doorgaans erg onvoorspelbaar
en eerlijk gezegd heb ik het meestal ook te druk om de door U toegestuurde lectuur,
die veelal niet echt duidelijk is en bijzonder veel tijd en energie van de abonnee vergt, te lezen.

Mede hierdoor lijkt een verder zetting van een dergelijk abonnement, in deze toch al dure tijden,
voor mij eigenlijk ook niet langer zinvol.
Hierbij verzoek ik U dan ook vriendelijk mijn gegevens per direct uit Uw bestanden te verwijderen
en mij niet langer te vervelen met uw duidelijk herkenbare enveloppen.

Eventueel toch nog toegestuurde facturen voor de periode na 01-01-2013 zullen dan ook niet meer worden voldaan.

Abonneenummer (door U ook wel nationaal-nummer genoemd) 123.45.678

Met vriendelijke groet

Stilletjes…

Het is stilletjes hier in Ferret, het gehucht van het dorp La Magdeleine, allicht het enige dorp in Frankrijk waar vier Drentsche Patrijshonden wonen.

Het heeft veel te maken met het weer. Dat nodigt niet dadelijk uit om uitbundig te zijn. Het is ook stilletjes met de regen vandaag, dat wil zeggen, het regent zo stil dat je het voelt maar er toch niet echt nat van wordt.

Stilletjes in de tuin ook omdat het gras, nat van de dauw ook niet opdroogt door gebrek aan zon en wind. Het hoofdbestuur doet dan ook maar aan binnenshuis activiteiten.

In de tuin hadden we al graag gezien dat de aardbeien van groen naar rood zouden verkleuren, maar daar blijft het ook alleen maar “hopen”. Groot zijn de vruchten genoeg dat ligt aan het water dat ze tot nu toe kregen maar ze hebben zon nodig om te kleuren en zoet te worden…

Het is ook opmerkelijk stil vanuit het oosten van het dorp. Door de westenwind drijft het geluid van de immens grote “dumpers & scrapers”, die aan de aanleg van de LGV (de nieuwe TGV spoorlijn) bezig zijn, naar de andere kant toe. Toen het begin van de week nog mooi weer was werden we ’s ochtends wakker van het geraas van de dumpers en de buldozers. Dat was tot nu toe  ongekend in ons stille gehucht, waar de duiven en hoppen de schuld kregen van “oorverdovend” lawaai te maken van op de nok van het dak !

Maar volgens het buienradar vooruitzicht gaan we toch weer beter en zonniger weer tegemoet: http://www.buienradar.be/verwachting-3-dagen

Nu nog zien datde weermannen hun dagelijks “klapke” waar kunnen maken…

Belle & co

Alsmaar verder…

Het is dan wel niet het weer wat we verstaan onder lente, maar toch zie je alle dagen verandering in de tuin en omgeving.

Daarstraks deed ons baasje nog eens een verkenningstoer door de tuinen ontdekte zowaar de eerste paar kersen die begonnen kleuren.

Het is aan dat jonge kersenboompje “Early River”, dat ons baasje vorig jaar in de lente plantte op de plaats van een dode pruimenboom dat de eerste rode kersen zich vertonen. “Early” zijn de kersen zeker en vast. De andere kersen- & kriekenbomen in onze tuin geven pas rijpe vruchten onder “den blok” en de examens.

Voor de Nederlandse lezers wil “den blok” zeggen, -de studieperiode voorafgaand aan de examens-. In de meeste scholen valt die periode tijdens de tweede en derde week van juni.

Ook nam ons baasje een foto van toen we weer eens aardappelen aan het zoeken waren. ’t Baasje heeft dat niet graag, want buiten de zelfgezaaide tomaten heeft hij nog enkele andere tomaten rassen gekocht. En die waren niet wat je noemt “goedkoop”. Als Lucy het dan weer eens in haar Drentenkop krijgt van ook de dieper gelegen aardappelen op te graven dan zouden er wel eens GEEN tomaten kunnen geoogst worden omdat ons juffertje liever rauwe aardappel lust ! En daar gaat het baasje een stokje voor steken, zoveel is zeker !

Belle & co

De nieuwe baas…

De nieuwe baas wil luie werknemers aan de deur zetten.
 

Hij doet zijn ronde in de fabriek en ziet iemand  tegen de muur geleund.
 
Hij vraagt: "Hé, jij daar, hoeveel verdien je per week?" "400 euro, mijnheer."
 
"Goed", zegt de nieuwe baas: "blijf staan waar je staat."

De baas snelt naar zijn bureau en keert ijlings terug met enkele bankbiljetten.
 
Hij zegt: "Neem deze 800 euro en ik wil je hier niet meer zien."
 
De jongeman neemt het geld aan en maakt zich uit de voeten.
 
Triomfantelijk kijkt de baas naar de werknemers die getuigen waren van het
incident en zegt:
"Kan iemand me vertellen wat die luie kerel precies deed?"
 
Een klein stemmetje antwoordt:
"Hij bracht net een Pizza en wachtte op zijn centen..."

L.M.