Familiebanden…

Je gelooft het niet…

Deze namiddag dachten we… “het gaat gebeuren, ze gaan het internet en telefoon herstellen ! ! !”

Er kwam een bestelwagen met een hoogtewerker het gehucht binnen gereden en er ging een technicus van een privéfirma, in opdracht van France telecom aan de slag aan de paal van de telefoonlijn.

Ons baasje vroeg aan de man of het herstelde internet en telefoon voor kortelings zou zijn. De man antwoordde daar positief op en ons baasje leefde in blijde verwachting.

Het bestelwagentje met lift en man vertrokken maar wij hadden het op dat moment te druk met het vertrek van “de beekjes”. (Peter, Hilde de kinderen en Hercule)

Even later kwam de overbuurvrouw ons vertellen dat bij haar het internet en telefoon hersteld waren . Ook de buren schuin tegenover en de Franse buren van iets verder hadden terug telefoon en internet !

Alleen bij ons en bij de Engelse buren Mark en Sara bleven de lijnen morsdood. Het enige dat bewoog was dat klote rode lampje dat al haast twee weken staat te pinken. Pinkende getuige van een internet niet werkt.

Dan toch maar met de auto naar Ria gereden om daar de mail op te pikken en van daaruit naar France Telecom te telefoneren om te informeren waarom bij ons de lijnen niet hersteld zijn ?

Ria belde in de plaats van ons baasje, Ria blijft iets kalmer, die kent de Franse administratie iets beter, zij woont immers al vijftien jaar permanent hier in La Magdeleine. Na tien minuten kwam een best vriendelijk klinkende dame aan het toestel vertellen dat wij op 20 augustus aan de beurt zullen komen voor herstelling van de telefoonlijn.

Nu is het zo dat 20 augustus de datum is dat we naar België komen om de laatste voorbereidingen te treffen voor de Drentenclubmatch ! Dus die technieker hoeft dan ook zijn tronie niet te laten zien bij ons !

Op 2 september kan ook nog… en dan zijn we inderdaad terug in La Magdeleine. Ria gaat morgenochtend naar de klantendienst van France Telecom telefoneren om een serieuze financiële tegemoetkoming te eisen van de maatschappij.

Dat er heirkracht mee gemoeid was met de herstelling wegens de grote schade alom, daar hebben we begrip voor. Maar dat ze aan één zijde van de straat alles herstellen en in orde maken en de andere zijde niet… neen daar is ons Belgisch verstand te klein voor. Daarvoor moet je Frans zijn EN bij France Telecom op de loonlijst staan, om dat te kunnen begrijpen !

Het was weer even geleden, maar vandaag heeft ons baasje nog eens gepraat met hogere machten. En ’t was niet fraai wat die te horen kregen !

Belle & co

Terug naar tijd der postduiven…

Nadat we haast twee weken geleden zonder internet en telefoon kwamen te zitten door een storm waartegen de telefoonpalen en de bomen niet bestand waren is gisteren ook het GSM netwerk hier uitgevallen.

Wanneer we willen communiceren met het enige ons nog resterende middel dan zullen we beroep moeten doen op postduiven of flessenpost.

Waar de fout zich bevindt is ons nog een raadsel. We komen er wel terug achter en ondertussen behelpen we ons met de internetlijn van Ria in La Billaudrie. Dat is zo’n anderhalve kilometer hier vandaan en daar blijkt alles nog te werken, hoewel je voor een GSM verbinding ook een goede positie moet uitzoeken.

Belle & co

Les frères épagneul à Perdrix de Drenthe

Het gaat uitstekend met de beide nestbroers Heros en Hercule hier op vakantie in de Charente.

Waar Heros al eens in de clinch durfde te gaan met andere reuen, voornamelijk sinds Lucy in de roedel is gekomen, gaat het nu prima met de twee broers. Zij respecteren elkaar net zoals vorig jaar.

Toen was Lucy er ook al wel maar werden de twee ook nog eens in ’t oog gehouden door vader Zeppos, die hoewel toen ook al twaalf jaar oud ook nog samen met Belle het nodige gezag bleef uitoefenen.

Dit jaar is het echter Hera die al eens de orde handhaaft wanneer ze denkt dat er iets broeit bij de broertjes. Zij gaat dan tussen de twee inlopen of haalt hen in wanneer de twee weer eens op volle snelheid door de tuin rennen.

’s Avonds “is hun kaars uit” zegt het baasje wanneer ze weer eens rug aan rug liggen slapen nadat ze hun buik vol hebben gegeten.

Want ook dat gaat prima samen. Net als wanneer Kibbels even op verlof is bij ons en de vijf Drenten naast elkaar in de rij hun eetkom leeg slobberen is het ook hier pais en vree bij het eten.

De enige haast onhoorbare grom komt meestal van Belle die de traagste eter is van de vijf en wanneer slokop Lucy (de snelste eter van de vijf) iets poogt buit te maken uit Belle’s kom.

Straks is het feest weer uit en vertrekt Hercule, samen met Peter, Hilde en de kinderen terug richting België. We zijn zeker dat moeder Belle, die nog steeds zoon Hercule netjes likt, maar ook Heros zijn broer gaat missen.

En Lucy… die gaat zeker gekke nonkel Hercule missen. Gedaan met de hofmakerij van Hercule en het flemen van Lucy.

Het waren fijne vakantiedagen met de “Beekjes” familie hier “op den hof”. We kunnen weeral uitkijken naar volgend jaar want terugkomen doen ze beslist !

Belle & co

Rumtopf 2

De eerste witte pruimen zijn rijp en dus zetten we de ladder(s) terug tegen de boom om een kilootje rijpe pruimen te plukken.

De pruimen worden wel van hun pitten ontdaan net als bij het overige fruit in het verleden en toekomst

Pitten bevatten immers blauwzuur en laat dat nu een erg gif zijn dat we liever aan gifmengers en alchemisten overlaten dan aan een stelletje “gourmands”.

Ons baasje heeft zich dus enkele uren onledig gehouden met plukken en ontpitten van de pruimen. Daarna heeft hij de pruimen ontpit en bijgevoegd aan de kersen in de rumtopf, nadien is er nog alcohol als bewaarmiddel aan toegevoegd om gans het boeltje “onder te zetten”.

Wij Drentjes hebben de wacht gehouden onder de boom, net zoals we deden bij het kersenplukken. Niemand met slechte bedoelingen komt ongeschonden weg wanneer ze slechte bedoelingen hebben met ons baasje zijn geplukt fruit.

Volgende week is het de beurt aan de blauwe pruimen om verwerkt te worden in de rumtopf. Nadien komen ook nog de appelen en de peren. We hopen te kunnen besluiten met bramen van de doornloze braam uit onze eigen tuin !

Daarstraks hebben Heros en Hercule eventjes moeten laten zien wie “thuis” is en wie “gast”. Er is geen conflict geweest, zelfs geen gegrom, maar Heros is zonder erg over Hercule gaan staan. Ons baasje heeft Heros bij zich geroepen en die kwam dadelijk. Conflict “over and out” en we spreken er niet meer over . Het blijft dus goed gaan tussen de twee broers !

Belle & co

Het blijft feesten in Ferret

Na twee BBQ’s en twee restaurant bezoeken in twee dagen was het gisterenavond een “moules frites” avond. Niet de Jumbo’s of de extra extra’s uit de Zeeuwse wateren maar de eigen Franse, vriê lekkere “bouchot” mosseltjes.

Ook iets wat niet alle dagen op tafel komt en wat steeds garant staat voor een gezellige dis met vrienden.

Onze baasjes bereidden de mosselen naar een recept van Peter, het was dus zuiver teamwork van de mannen in de keuken.

Het is een recept waarbij de mosselsoep aangelengd wordt met cocosmelk.

We hebben het hier vorig jaar een eerste maal op die wijze gegeten en ondertussen hebben al meerdere kennissen van ons met deze bereidingswijze kennis gemaakt. Dit tot ieders voldoening.

Zelfs de vijf Drenten “op den hof”, zijnde ons viertal, aangevuld met zoon/broer/nonkel Hercule hebben er voor gezorgd dat er geen druppel mosselsoep of snipper van de groenten van de mosselen overbleef. Ook nu stonden de vijf honden netjes in de rij hun eetkommen leeg te slabberen. De baasjes vinden het super dat wij het zo goed met elkaar kunnen vinden. Wijzelf vinden dat niet meer dan normaal, we zijn immers toch allemaal nakomelingen van “Ons Moe, Belle”.

Wanneer straks Peter, Hilde en de kinderen naar de stad Cognac trekken voor een stadsbezoek en een boottocht op de Charente, mag Hercule bij ons blijven. Vanavond is Hercule dan net als gisteren totaal uitgeteld. Het kan verdraaid vermoeiend zijn je op vrijersvoeten te begeven als er jonge hondengrietjes in de buurt zijn. Dat is wat Lucy momenteel teweeg brengt.

Hercule loopt zich uit de naad om nichtje Lucy het hof te maken. En we kunnen jullie verzekeren, alle trukken van de foor worden uit de kast gehaald om Lucy te behagen. En dat klein krapuleke van een jong teefje, wat Lucy is, geniet met volle teugen van de vrolijke toenaderingspogingen van  nonkel Hercule.

En de wederzijdse baasjes zitten het ganse gebeuren met plezier te bekijken…

Belle & co

Op stap met “les Belges”…

Eergisteren avond waren de baasjes op stap met “les Hollandais” en gisteren avond deden ze dat nog eens lichtjes over met de Belgen uit de nabije buurt.

Mohammed en Ria zijn de buren uit het naburige gehucht La Billaudrie, dat ook nog een deel is van de gemeente La Magdeleine, net als Ferret.

Het is bij hen dat ons baasje gebruik kan maken van het draadloos internet, want wijzelf in Ferret behoren nog steeds tot het gild van de wachtende en de geduldige !

Laurent en Jeanine wonen net als wij in twee dorpen en twee landen. Hier in de Charente wonen ze in de buurgemeente La Faye en in België in Dilsen- Stockem. Voor enkele jaren  woonden en werkten zij beide hier full-time in de streek. Nu zijn ze beide hier op verlof en dat was dus het moment om samen eens af te spreken en “een stapje in de wereld te zetten”.

Waar onze baasjes gisteren met de baasjes van Cartouche en Lennaert naar retsaurant  “Moulin de Condac” trokken (een oude gerestaureerde watermolen op de rivier Charente) zo trokken ze vandaag voor de eerste maal op ontdekkingstocht naar restaurant “le Rèjallant”. Ook al een watermolen op de Charente…

En net als gisteren hebben ze heel lekker gegeten. Ons baasje heeft zelfs gisteren en vandaag de oesters vergeleken in beide restaurants. En twee maal heeft hij lekker gesmuld van de zeevruchten.

Het gezelschap heeft de avond ingezet op het terras boven het water waar het heerlijk toeven was na de bloedhete dag van gisteren. Zij zijn de avond echter binnen geëindigd omdat het onweer plots met dikke druppels neerviel!

Er was weer veel te vertellen en al dat Nederlands trok de aandacht van een echtpaar Belgen die iets verder aan een tafeltje aan het eten waren . Zij wonen al vijf jaar hier op enkele kilometer vandaan in Montalembert en kenden nog weinig Belgen die hier hun stek hebben. Met zijn achten hebben ze dan de avond “vol gemaakt” en zijn na het onweer naar huis toe getrokken.

Wij van onze kant hebben ijverig op het huis gepast en zoals steeds kregen we een kleinigheid uit het restaurant in onze eetkom bij thuiskomst van het hoofdbestuur …

Belle & co

Vrijdag 02-08-2013

zesde dag zonder internet in Ferret, en voorlopig geen beterschap in zicht.

France Telecom laat niets van zich horen of zien !

Wij danken Mohamed en Ria Amezian uit La Billaudrie ook in hier in La Magdeleine voor het ter beschikking stellen van hun WiFi internet zodat we toch nog verbinding hebben met de “grote wereld”

De “Faes-roedel”

Charlie en andere zaken…

Tot onze grote spijt moeten we melden dat Charlie, de prachtige Sint Bernard hond van madame Jobbart, waar we ook gisteren al over berichtten, de nacht niet overleefd heeft. Charlie is bij de dierenarts in Ruffec overleden aan  een combinatie van leeftijd (8 jaar) overgewicht (115 kg) en warmte (37°C). Wij vinden het heel erg spijtig maar de hulp die we eergisteren nacht hebben geboden heeft geen aarde aan de dijk gebracht voor de mooie en lieve hond die we sinds pup hebben meegemaakt.

We kregen ook bericht van de tijdelijke buren van het vrouwtje van Charlie. Dan bedoelen we de “Wesselaars” het hoofdbestuur van Cartouche en Lennaert die daar een week vakantie hebben.

We laten het best Lennaert aan het woord om zijn eigen “Charentaise” avonturen te vertellen…

Hallo Belgische en Nederlandse familie,

Vanuit het mooie Charente hier mijn verhaaltje. De aandachtige lezers van het blog van ome Faes zullen inmiddels wel weten waar papa en ik zijn aangeland. We bivakkeren in een mooi huisje van alle gemakken voorzien, ongeveer 12 kilometer bij Ferret vandaan.  Het is vooral een luie rustige vakantie en tanken mijn baasjes energie voor de rest van het jaar.  De ochtend wordt door de baasjes gebruikt om te toeren langs de dorpjes en het bezoeken van  kerkjes  en  andere bouwwerken. Overal  wordt  er gestopt om alles te bekijken en te fotograferen. Papa en ik blijven dan in het koele huisje, waar wij ons al helemaal thuis voelen. ’s Middags is het party pool time en vermaken de baasjes zich met zwemmen, duiken, bommetjes en waterpolo. Helaas kunnen wij alleen maar van de rand toekijken en worden we regelmatig nat gespettert.  ’s Avond ondernemen we dan iets met onze Belgische Franse Drenten familie. Nou ja “ondernemen”!  Het is vooral eten, drinken , praten , lachen en moeten mijn baasjes de vele Hollander moppen pareren. Eén mop van mijn baasje wil ik jullie niet onthouden. “Wat betekend BELG?”  Ben Eerst Limburger Geweest!  Vrouwtje zit nu nog te dubben wie zich hier door het meest aangesproken moet voelen!

Ik heb lekker volop kunnen spelen met mijn zusje Lucy op het erf bij tante Simonne en ome Faes.  Het is grappig om allerlei voorwerpen en de tuin te zien waar we altijd  zoveel over lezen  en foto’s  van zien. Het is wel duidelijk waarom mijn Belgische familie zoveel weken van het jaar hier woont! Wie zou dat niet willen?

Mijn kleine grote baas Christian heeft het  wat moeilijk want hij mist net als ome Faes het Internet. Rondtoeren en oude bouwsels bekijken vindt hij meer iets voor bejaarden en frans spreken heeft hij  niet veel zin in en dan die 6 honden …..!!?!!

Gisteravond zaten we gezellig met het Faesroedel en vriend Luc te BBQ toen de buren in paniek binnenstormde. De buur hond Charlie was niet goed geworden. Het zag er slecht  uit en Charlie werd zo snel mogelijk naar de dierenarts gebracht. Helaas is hij vannacht gestorven, geveld door de hitte! De buurvrouw die ook voor het huisje en het zwembad zorgt,  en haar 2 kinderen waren erg verdrietig. Ook het vriendje van Charlie, een kruising herdershond is helemaal uit zijn doen. Hij heeft vannacht heel  vaak geblaft en loopt treurig met gebogen rug door de tuin en wil niet aangehaald worden.

Maar verdriet verbroederd en heeft Christian opeens een speelkameraad gevonden in de buurjongen “Jeannou” en moppert hij niet meer over internet en honden, en praat hij zomaar frans!

Morgen is het feest voorbij en gaan we terug naar Nederland. Het zal niet meer zolang duren en is het internet gerepareerd. Ik heb niets gemist van de avonturen van mijn Belgische familie want heb alles live kunnen volgen en mogen meemaken.

Au revoir

Votre Lennaert

Eentonig…

Het begint eentonig te worden hier op het blog… France Telecom heeft nog steeds niets laten horen of zien. De bomen die in Villiers-le-Roux op de telefoondraden waren gevallen zijn inmiddels door de omwonenden gerecupereerd en  zullen waarschijnlijk volgende winter voor enkele behaaglijke uurtje rond de houtkachel zorgen … Dat is dan toch nog iets positiefs aan de storm van vrijdag- op zaterdagnacht laatsleden.

Haast een week kunnen/moeten we dus beroep doen op de bereidwillige medewerking van Ria, onze landgenote aan de andere kant van het dorp. Die krijgen hun telefoonlijn van een andere lijn dan de onze en die is niet geraakt door vallende bomen.

Dadelijk na het plaatsen van dit bericht  gaan we nog eens even bij de burgemeester langs om hem aan te porren om France Telecom aan te zetten tot wat spoed (?) voor de herstelling van de telefoonlijn.

Gisterenavond is ook de BBQ bij de familie Wessels en Cartouche en Lennaert in Saint Fraigne spectaculair geëindigd.

De buurvrouw aldaar kwam ons in paniek roepen dat er iets mis was met “Charlie”, haar 115 kilo wegende Sint Bernardhond. Charlie lag hevig hijgend tegen de grond en kon duidelijk niet meer recht. Dat het ernstig was bleek onmiddellijk en na de dierenarts waar ook wij klant zijn te hebben verwittigd hebben we Charlie op een deken gelegd en met vier mannen hem zo in de auto van de buurvrouw kunnen leggen om naar de dierenkliniek te rijden. Tot op dit moment hebben we nog geen contact kunnen maken met de buurvrouw om te informeren wat de huidige toestand van Charlie is, maar we hadden er geen goed oog in ! ! !

Onze kameraad Luc is deze ochtend vertokken om de volgende etappe van zijn “Tour de France” verder te zetten. Zijn doel voor vandaag is de Ardèche waar ook bekenden van hem een huis bezitten, en waar hij met zijn vriend ter plekke heeft afgesproken om te gaan Mountain Biken.

Luc gaat dwars door wat wij noemen “de pampas”, zijnde de nationale en de departementale wegen, dwars door “la douce France” . Hij is een prachtige maar eindeloos durende rit over goed 650 kilometer begonnen. Hopelijk heeft hij niet te veel landbouwvoertuigen of auto’s met caravans voor zich want zijn Fiat Ducato camper is ook geen kampioen in flitsende inhaalmaneuvers. Maar als hij wil genieten van de mooie omgevingen waar hij langskomt gaat hij één van de mooiste routes van Frankrijk onder de wielen krijgen vandaag.

Meer nieuws uit het internetloze Ferret asap, maar waarschijnlijk pas morgen voormiddag wegens de tamme service van France Telecom…

Belle & co

Toestand onveranderd en 30 jaar..

Geraak er maar uit wijs, uit zo ’n titel van een blogbericht. Het eerste deel van de titel slaat op het internet en telefoon gebruik in Ferret wat nog altijd ongewijzigd is. France Telecom is nog altijd “op een ander” actief en is nog niet in de omgeving gesignaleerd om enige reparatie aan hun kabels uit te voeren. We blijven dus vandaag ook nog beroep doen op onze vriendelijke Belgische buurvrouw (op 600 meter van hier, maar met alleen velden tussen ons in) en haar wel werkend internet.

De 30 jaar slaat op onze gast op dit ogenblik, die hier gisteren namiddag gearriveerd is met zijn camper.

Luc en ons baasje kennen elkaar dit jaar, deze maand zelfs, exact 30 jaar. Beide zijn gepensioneerde leerkrachten autotechniek. Luc in Antwerpen aan het Technicum Londenstraat en ons baasje aan Horito Turnhout en KTA Herentals.

Maar daar kennen ze elkaar niet van… ze kennen elkaar van bij VAB – Europech, de buitenlandse bijstand voor automobilisten waar ze beide tijdens de schoolvakanties gingen “bij-jobben”.

In juli 1983 hebben ze elkaar leren kennen in de garage van VAB in Zwijndrecht waar de voertuigen van de repatriëringsdienst gestald stonden.

Samen zijn ze goed voor enkele miljoenen kilometers over Europese wegen. En als ze samen zitten komen de wildste belevenissen boven water in de verschillende Europese landen waar ze te maken kregen met eerlijke, minder eerlijke en stinkend corrupte ambtenaren. Die werden dan omgekocht met Belgische koffie en chocolade (uit den Aldi). Maar ook met garagehouders en depanneurs die de chauffeurs probeerden op te lichten en het allemaal niet zo eerlijk met hen voor hadden.

Boeken kunnen ze schrijven over de jaren dat ze samen de wegen tussen de Noordkaap en de Griekse eilanden onveilig maakten met hun zwaar gerij. Men kent hen zelfs van Schotland tot Moskou en hebben prachtige reizen gemaakt waar ze dan ook nog eens goed voor werden betaald.

Bij ons baasje staat er een GPS op het instrumentenbord van de Masjebashi, maar die hoeft bij ons niet meer te doen dan te zeggen waar men weer nieuwe flitscamera’s hebben opgesteld.

Langs waar die madam uit de GPS ons naartoe wil sturen luistert ons baasje al lang niet meer. Zo lang zij binnen Europa blijven is er voor beide kameraden niet veel onbekends op ’s Heren wegen…

Belle & co

Nog zo’n “stille dag”

Dag drie zonder telefoon en internet is ook alweer geschiedenis… dag vier kondigt zich stilletjes aan. Tijdens dag vier zijn er nog maar weinig verschillen te merken als met dag één. In de straat waar de draden tegen de grond liggen heeft men duidelijk nog niemand van France Telecom of van de internet providers gezien !

We zijn al blij dat Ria in het gehucht la Billaudrie, een van de gehuchten aan de andere zijde van La Magdeleine ons wil verder helpen met het ter beschikking stellen van haar werkende telefoon/internet lijn.

Het is dinsdag vandaag, dat wil zeggen dat tijdens de ochtend het gemeentehuis open is en we ons beklag kunnen gaan doen bij onze burgemeester. Die heeft meestal wel iets meer gewicht in de schaal te leggen dan een gewone abonnee bij Orange/Wanadoo. Was het niet dat gans het gehucht zonder telefoon zat dan zouden we niet reclameren maar ze laten zelfs niets weten na herhaalde klachten van hun klanten !

Gisteren hadden we Cartouche en Lennaert met hun vrouwtje op bezoek. Het baasje en de zoon waren naar Ruffec om te gaan kayaken op de Charente, en dus kwam de Wessels roedel bij ons “buurten”.

Dat Cartouche en Heros nooit geen vrienden zullen worden, daar hebben wij ons al bij neergelegd. Ons baasje heeft eind vorige week een extra bench gemaakt om die twee uit elkaar te houden. Om beurten mogen ze dus een tijdje in de tuin terwijl de andere in de bench gaat. Nu is die bench geen kleintje maar opgetrokken uit vier Heras bouwhekken zodat de opgesloten hond toch een 9m² ter beschikking heeft, incluis een waterbad + drinkemmer en een hok voor twee honden. Die bench staat dan ook nog lekker in de schaduw van de hangar zodat daar ook geen rechtstreekse felle zon schijnt. Die zitten dus heel netjes met speeltjes, eten en drinken en zicht op de halve wereld…

Laat ons hopen dat we straks of morgen toch het blog weer kunnen aanvullen vanaf onze eigen stek in Ferret, want zoals het nu gaat is er weinig plezants aan…

Belle & co

Zoek niet te veel want in vier dagen is er niks gebeurd...

We leven nog, maar wel geïsoleerd…

Sinds de nacht van vrijdag op zaterdag hebben wij in La Magdeleine geen telefoon of internet verbinding meer.

De oorzaak “ligt” letterlijk en figuurlijk in het buurdorp Villiers-le-Roux. Dat het letterlijk ligt, daar bedoelen we de kabels van telefoon en elektriciteit die letterlijk tegen de grond liggen omdat er verschillende bomen, struiken en zelfs metalen golfplaten bovenop liggen.

Het is de zware storm van vrijdagnacht die daar de oorzaak van is. Veel dorpen en  gehuchten zitten dan ook nog eens zonder elektriciteit ! Het is een kleinere versie van de grote storm van 28 december 1999 . Toen waren we ook bij de elektriciteit-“lozen” en kregen we pas drie dagen later, in de namiddag van oudjaar terug stroom. We hadden geluk dat er terug warm water was en dat we netjes en fris gewassen de jaren 2000 konden binnenstappen.

Zaterdag toen we naar de markt van Rouillac reden konden we onderweg al flink wat schade opmerken maar toen we vanochtend de krant kochten konden we lezen dat wij er nog goed vanaf gekomen zijn ditmaal.

Druppelsgewijs komen de berichten over schade binnen. Zo vertelde één van de buren dat de school in Salles de Villefagnan, enkele kilometer hier vandaan vernield is door omgewaaide bomen. Ook de dorpen Verteuil, waar we vorige week nog over berichtten, en Barro waar we vorige weekzondag nog feest vierden blijken zwaar getroffen te zijn door het noodweer.

Daarjuist hebben we dan vernomen dat er aan de andere kant van ons dorp

wel telefoon hebben en ook internet. Dus we gaan eventjes met de laptop tot bij Ria om dit bericht op het blog te plaatsen.

Ja we leven nog, en nog goed ook, alleen “code orange” van France météo heeft ervoor gezorgd dat onze interne tprovider, toevallig ook “Orange”niet veel kan doen voor ons op het moment…

Belle & co

Feestje…

Vanavond mochten we mee. Waarheen wisten we bij aanvang niet maar het was met de auto en dat is altijd goed voor een eindje rijden.

Bij aankomst troffen we familieleden, erg dichte familie nog wel. Lucy’ vader Cartouche en broer Lennaert stonden ons op te wachten. En we hebben samen gespeeld dat het een lieve lust was.

Alleen spijtig dat Heros en Cartouche geen goede vrienden meer zijn sinds Cartouche dingen heeft gedaan met zus Hera, dingen die Heros niet meer kan sinds hij een knip gekregen heeft. Heros kan het nog wel, maar er komt niks meer van en dat zint de heer des huizes bij ons niet meer.

Wanneer broer Lennaert dan ook nog eens veel belangstelling betoond voor al wat er onder de staart van Lucy lekker ruikt, dan krijgt Lennaert gelijk drie teven over zich !

Ons hoofdbestuur heeft zich goed geamuseerd met het hoofdbestuur van onze familieleden. Ze hebben eens goed bijgepraat en lekker samen gegeten.

We hebben hen ook horen afspreken van morgen naar “de 27°” te gaan.

Hier in de streek is de 27° een begrip. Dan is het in Rouillac die hele grote markt die het ganse dorp bestrijkt. Wij mogen morgen niet mee want volgens ons wegens te druk en “ze trappen daar toch maar op onze poten”.

Maar morgen brengen we toch verslag uit hoe het was op de markt… we zetten het basje wel aan ’t werk ….

Belle & co

Knap gedaan Lucy…

Hoewel ze het zelf waarschijnlijk liever anders zou hebben gaan we toch ons Lucy feliciteren.

Voor twee weken zijn we immers met een dieet gestart voor onze drie dikkertjes, te weten Lucy (30,9 kg) en Heros en Belle.

Vandaag zijn we terug langs de dierenartsen praktijk van dr. Benoit Hans in Ruffec gereden om het gewicht van Lucy te controleren na twee weken dieet.

Groot was onze verbazing toen de geijkte weegschaal 29,950 kg aangaf !

Bijna een kilo gewichtsverlies in die twee weken. Als dat geen proficiat waard is !

Wij zouden Lucy’s gewicht graag rond de 28 kilo zien schommelen tegen de clubmatch van de Belgische Drentenvereniging op 24 augustus. Nog vier weken te gaan en als we blijven evolueren zoals we nu bezig zijn dan is dat streefgewicht makkelijk (?) haalbaar.

Ook bij Belle en Heros blijkt het dieet (op zicht) zijn vruchten af te werpen. Ze zijn beiden nog wel wat in rijpere dameskringen “volslank” pleegt te noemen maar je voelt met de nodige wil en moeite toch al terug ribben.

Het dieet van Belle, Heros en Lucy bestaat ’s ochtends uit een dosis rijst aangevuld met groene boontjes uit blik (Lidl, Makro) tegenover oud brood voorheen . ‘s Avonds bestaat hun eten uit een normale portie dieet brokken r/d van Hill’s, aangevuld met een tegenover vroeger een halve portie vlees (ever, hert) .

Hera krijgt de normale voeding die ze altijd al kreeg, die was op egwicht en hoeft dus geen stinkend dure dieetvoeding. Maar ’s morgens krijgt ze net als de rest van de roedel rijst met prinsessenboontjes.

Er moet aan toe gevoegd worden dat bij drie van de vier op een normale wijze gegeten wordt als vroeger. Alleen Belle maakt wat problemen met wat ze voorgeschoteld krijgt. Ze wil niet eten samen met de anderen. Dat is al meer gebeurt dat onze roedelleidster er een spelletje van maakt maar voor de baasjes is dat voldoende om te zeggen “we zetten de eetkom maar omhoog voor later”. Dat omhoog zetten is wel noodzakelijk omdat anders Heros of Lucy met de buit weg zijn ! Als je dan even later haar de eetkom terug presenteert eet ze als normaal… en dan schudt ons baasje het hoofd en je ziet hem denken “vrouwen h酔

Belle & co

Ciske, een Drententeefje te herplaatsen !

Wegens gezondheidsredenen zijn we op zoek naar een nieuwe thuis voor:

Ciske Themke de Sous la Chapelle, een teefje, geboren op 1 juli 2007 te La Chapelle sous Uchon. Ze heeft een Frans paspoort. Ze is gechipt. Stamboom: LOF 7EP.Hd.22

Interesse, neem contact op met nadinevandyck1@hotmail.com  of

GSM: 0486/111.364

Haar moeder is Frans kampioen, haar vader komt ook uit een kampioenenfamilie.

Ze kwam uit het eerste nestje van haar moeder Themke die toen drie jaar was. Er waren vijf puppy's. Vader is Siep Muffty van Selihof.

Ciske is niet gesteriliseerd en slechts één keer per jaar loops wat drie weken duurt.

De verplichte inentingen tegen rabies om ze mee naar het buitenland te kunnen nemen zijn in orde.

De niet verplichte die hier plaatselijk worden gegeven niet. Ze wordt wel op tijd ontwormd met Drontal Dog.

Ze krijgt alleen Frontline of nog schadelijker in haar pels als we weken rondtrekken. Anders niet want dat is iets heel ongezond.

Ze krijgt nu sinds het laatste jaar Purina hondenbrokken, daarvoor Eukanuba hondenbrokken.

Ze drinkt ongeveer 1,2 liter water per dag.   Ze slaapt in de bench.

Ze rijdt niet graag auto maar is niet wagenziek. Ze heeft een hekel aan tunnels. In de wagen zit ze het veiligst in de bench anders probeert ze op het baasje zijn schoot te geraken. (wat heel gevaarlijk kan zijn als die juist de chauffeur is.)

Ze is het gelukkigst als ze vrij kan rondlopen in de natuur maar ze zal je nooit uit het oog verliezen.  Ze kan zeker niet hele dagen alleen zitten want dan wordt ze heel ongelukkig. Ze is zeker geen hond om in zo'n kennel in de tuin te steken.

Vervelend is dat, als we thuis komen of als er mensen aanbellen,  ze tegen de voordeur springt. Ze bijt wel niets kapot. Ze doet ook vaak vervelend tegen andere honden. Dit is gekomen doordat ze eens hevig is aangevallen geweest door een mannelijke scheper. 

Verder stapt ze mooi mee aan de lijnband. Ze is gewoon van steeds links te lopen.

Ze is wel heel schrokkerig maar je kan wel haar eetbak afnemen zonder dat ze boos wordt. De dierenarts dacht dat dat kwam doordat ze voor eten heeft moeten vechten toen ze nog in de nest zat. Dit lijkt me vreemd daar ik ze daar bezig heb gezien en niet heb gezien dat ze iets te kort kwam. Dus let ik wel goed op dat ze zo maar op straat niet de kans krijgt om als op te eten.

Ze is heel aanhankelijk.

Eentje van de vele…

Een laat bericht…van Lennaert

Van Lennaert, van wie we nog elke week bericht krijgen en gewoonlijk op maandag, kwam het bericht deze week pas op woensdag. Dat gaat zo als de baasjes zelf verlof hebben, dan zijn er weer andere prioriteiten, die tijdens het werkjaar zijn blijven liggen.

Maar vandaag zijn ze onderweg naar Frankrijk en plaatsen wij zijn verhaal over de dagen voor het vertrek. Erg gerust is hij er blijkbaar niet in de anders zo stoere Lennaert.

En we willen ook nog dit zeggen over het baasje zijn reis gisteren naar Compost-stella…. Het laatste deel smaakte prima en het eerste deel daar gaan de plantjes in de moestuin volgend jaar deugd van hebben. Toch weer een wonder hé die Compost-stella .

Belle & co

En dan nu Lennaerts zieleroerselen…

Bonjour,

De vakantie is begonnen! En wat doen de baasjes? Zonder mij, nog snel een laatste bezoek brengen aan de Bende van Budingen. Alweer was het bijna nachtwerk voor ze terug waren en vrouwtje was een beetje wazig. Onduidelijk is of dat kwam door de warmte, de Grimbergertje, de plofkippen met een bierblikje in hun kont, maanziekte, Weltschmerz, of toch te intensief puppy gesnoven!

Gelukkig heeft Christian goed voor Papa en mij gezorgd en hebben wij ook een leuke dag gehad.

De puppy’s waren grandioos, 5 flinke doerakjes, met elk een eigen karakter, klaar voor een volgende grote stap!

Vannacht vertrekken we naar Frankrijk om de hitte een beetje voor te blijven. Het zal een lange reis worden, want er moeten de nodige kilometers overbrugt worden. Frankrijk is een groot land met vele landschappen en met alles der op en der aan. Ik zie wel of we in Drop of Draan terecht komen.

In de auto wordt ik altijd misselijk en jawel! in de allerlaatste bocht vlak bij  de bestemming deponeer ik netjes mijn maaginhoud in de vorm van een warm dampend brood achterin de auto. Door mijn actie krijg papa het ook zwaar en legt er nog eens netje een verse vlaai naast. Met ons erbij hoeven ze niet naar de bakker!

Hopelijk valt het deze reis mee.

Door mijn afwezigheid zullen jullie mijn wekelijks stukje moeten missen, verstoken van mail en Internet……………maar Lennaert is niet dom, die vindt altijd wel een uitweg!

Vele misselijke neuzen,

Jullie Lennaert

Compostella …

Het zal wel geen zonde zijn wanneer we vertellen dat er in onze nabije Drentenkringen plannen worden gesmeed op hoog niveau wat prestaties betreft en er hang ook nog een spirituele en godsdienstig reukje aan.

Een paar Drenteneigenaars hebben plannen om naar Compostella te trekken. Ja zeker, naar Santiago de Compostella in het noorden van Spanje, meer bepaald in Galicië. Just… je bent mee, daar waar den Iglesias Sr over zong: http://www.youtube.com/watch?gl=BE&v=pQSoyYq-zUs.

Nu heeft ons baasje niets met bedevaarten, de laatste keer mocht ‘m nog niet met de auto rijden en ging het  met de fiets vanuit Turnhout naar Scherpenheuvel en terug.

Neen bij die Drentenliefhebbers die de barre tocht langs stoffige Belse, Franse en Spaanse wegen gaan ondernemen is er geen baasje van ons te bespeuren. Zijn reden om niet deel te nemen aan die voettocht… hij vertelt dat ‘m gans zijn beroepscarrière met auto’s te maken heeft gehad en dat ’m op zijn ouwe dag geen ambitie meer heeft om schoenzolen te verslijten. Zijn vier Michelinkes onder de Masjebashi tot daar aan toe, maar schoenzolen…No way ! ! !

Dus heeft hij gepresenteerd van de “logistieke ondersteuning” te verzorgen. Dat ligt ‘m beter en assistance is noodzakelijk. Zeker als die bleinen en vermoeide spieren op 65+ voeten en benen parten beginnen spelen !

Maaaar ons baasje heeft er iets op gevonden ! ! ! Hij is daarstraks al eens over en weer met den Husq naar Compost-stella  geweest. Meer nog, er zijn zelfs foto’s genomen ginds !

Om het verhaal hard te maken komt hij hier af met staalharde bewijzen. Foto’s vanuit Compost-stella, kijk maar…

DILEMMA

Zegt de ene vriend tegen de andere: “een dilemma, wat is dat eigenlijk?”

Antwoord van zijn maat:

“Wel, niets is beter om het uit te leggen dan een voorbeeld.” 
“Veronderstel dat ge door omstandigheden in een groot bed ligt met links van u een bloedmooi meisje, rechts een homo.” 

 “Wie gaat ge dan de rug toekeren?”