Levenslange garantie…

Een “kwakkeldag”…

Gaat het regenen, gaat het mooi en droog worden ? Naar buiten kijken helpt niet veel om tot een besluit te komen. Met het weerbericht kan je ook alle kanten uit, dus ons baas twijfelt… mortel aanmaken om het laatste stukje muur bij te metselen of afwachten tot morgen… ?

Dan maar even afwachten tot deze namiddag om de buitenwerken aan te vatten.

Inmiddels heeft het baasje in de internetkrant gelezen dat vanaf 2014 de registratie van de honden in België volledig Online zal gaan gebeuren. Het gaat het aangeven van een hond door de dierenarts weeral vergemakkelijken maar ook het veranderen van baasje en het melden van overlijden van de hond gaat dus makkelijker gaan.

http://www.hln.be/hln/nl/957/Binnenland/article/detail/1736856/2013/11/07/Online-registratie-van-honden-vanaf-2014.dhtml

In de Franse, de papieren krant Charente Libre, lezen we dan weer dat de Franse dierenartsen op de “pavés” (de kasseien) van Parijs zijn samengekomen om te betogen. Dit  omdat ze bepaalde geneesmiddelen niet meer zelf mogen verkopen maar dat deze dienen verdeeld te worden via de apotheken.

Op dat gebied staan we dan nog ver van de Europese gedachte als je bedenkt dat, bvb in Nederland alle diergeneeskundige producten via de dierenarts worden verkocht. In België kan je de geneesmiddelen dan via dierenarts en de apotheek verkrijgen en in Frankrijk ga je dan bepaalde medicijnen enkel via de apotheek verkrijgen.

In dat kader denkt het baasje dat het te maken heeft met de doping affaires met de wielrenners… Toen we de laatste keer bij de apotheek een middeltje kochten voor reisziekte van honden dienden we daar in België een hele vragenlijst voor in te vullen of te beantwoorden. Ons baasje vond dat toen zo stom dat hij ook zijn schoenmaat en de maat van hemd en broek heeft doorgegeven. Als ze dan toch al zoveel moesten weten kon dat er ook nog wel bij was zijn oordeel…

Belle & co

Een B-attest…

Dat is wat onze baas zou krijgen op school moest hij in de afdeling “bouw” hebben gezeten.

Op de ouderavond zou het dan geklonken hebben “Mijnheer, mevrouw, uwe zoon doet goed zijn best maar zijn handen staan niet naar den bouw. Volgens mij (de leraar bouw) zou hij beter overgaan naar de richting autotechniek”…

En zo geschiedde destijds, alleen heeft onze baas nooit in “de bouw afdeling” gezeten, maar het zou gekund hebben.

Ondertussen heeft ons baasje al richtlijnen gekregen van Jan, het baasje van Siebe en ons Lobke. Die heeft blijkbaar al meer het truweel gehanteerd want de uitleg over mortel maken voor “oude bouw” bleek heel professioneel te zijn. En dan zeggen dat Jan ooit nog op de lange omvaart heeft gezeten !

Kunnen we nu spreken van de “huizenbouwer op zee show ?”

Het is vandaag droog gebleven en de temperatuur was juist genoeg om je in ’t zweet te werken (onze baas toch). Zoals gepland,… wanneer het droog zou blijven ging hij dat muurtje terug opmetsen. En zo gebeurde ook…

Het baasje is tot op 2/3 geraakt en toen was het zand voor mortel te maken op.

Toen hij terug kwam van “Plisson”, de handelaar in bouwmaterialen, was het te laat om nog “een molentje mortel te draaien” en te verwerken.

Als het morgenochtend nog droog is gaat onze baas en met frisse tegenzin terug tegenaan voor het laatste 1/3 deel.

Het vrouwtje is in elk geval al foto’s komen maken van de metselende baas. Net alsof er een wereldwonder aan het werk was aan de achterkant van het huis…

Belle & co

Twee stralen zon…

Heus, ze bestaat nog de zon ! en ze heeft zelfs de kracht gevonden van gisteren namiddag de Charente te verblijden met enige zonnestralen.

En daar heeft de ganse roedel, bazen en honden eventjes duchtig van geprofiteerd.

Wij hebben achter elkaar gehangen, gespeeld en kattenkwaad (hondenkwaad ?) uitgehaald.

Het vrouwtje heeft de snoeischaar terug werk gegeven en heeft enkele rozelaars en te ver uitgegroeide struiken gekortwiekt.

Het baasje is aan de achterkant van het huis een stikversleten dakgoot gaan vervangen die er de oorzaak van is dat er bij een deel van een muur alle zand was uitgespoeld tussen de stenen (cement kenden ze blijkbaar toen niet) en die stenen lagen dus daar waar ze oorspronkelijk vandaan kwamen, tegen de grond !

Het is voor dat terug inmetselen van die stenen dat hij gisteren in Angoulême die mortelmolen is gaan kopen. Het is een klein molentje van 125 liter geworden. Meer mortel kan onze baas toch niet  verwerken voor de mortel is hard geworden. Onze baas heeft nu eenmaal geen metserhanden ! het feit dat ‘m op zijn “oude” dag nog gaat metselen is voor hem al een hele prestatie. In zijn ogen moet ‘m daar minstens een Nobelprijs voor durf en risico voor krijgen… Maar die prijs kennen ze nog niet in Zweden en Noorwegen… Hij zal dus op zijn Nobelprijshonger blijven zitten.

De werkelijkheid zal wel zijn dat hij morgen naar de Jef, zijn oud collega van op school van de afdeling “hoogstaande metselkunst”, gaat skypen om te vragen “Jef , waren dat drie of vier delen zand en één deel cement, en mag of moet daar kompaktuna bij in ? “

Vandaag heeft het baasje de dakgoot vernieuwd en alle stenen gereinigd met de hogedrukreiniger. Die stenen zaten dik onder de modder en zelfs onze baas weet dat het dan klungelwerk is als je er zo aan gaat beginnen.

Morgen vertellen we meer over het weer, de regen of de zon, het metselwerk en andere onnozele zaken waar wij Drentjes toch niet aan mogen helpen !

Belle & co

Om moedeloos van te worden…

Dag drie van de reeks regendagen is begonnen met motregen. Nu daar zijn we dan al een beetje vrolijk om . Het is tenminste geen “regen met bakken uit de hemel” dag zoals de twee voorgaande.

Vannacht heeft het ook flink gewaaid. Het hoofdbestuur heeft er van wakker gelegen zo rond een uur of vier.

Wij hebben onze oogleden eens opengetrokken, gemerkt dat we toch niet konden helpen, en we hebben onze oren afgesloten zoals we doen wanneer de bazen ons roepen en het ons niet aanstaat. Potdicht dus !....

Wij hebben geen “stormhinder” gehad in onze warme, lekker liggende, benches.

Wie wel last gaat gehad hebben is “Pinneke & kind”. Dat is de egel die Heros gisterenavond van wie weet waar heeft meegebracht, en aan de voordeur is komen leggen. Lucy en Hera waren samen met Heros buiten en die twee teven moesten Heros weer luidkeels aanmoedigen. Zelf die egel vastnemen doen ze evenwel niet. Dat laten ze aan Heros over. Een goed uur later was het de beurt aan Belle, die apporteert wel egels, maar die had het kleintje van “Pinneke” bij. Het baasje zet die dan in de weide tegenover waar ze zich volop kunnen tegoed doen aan slakken. Die zijn er met dit weer in overvloed, Pinneke en co kunnen op dit moment zich ruimschoots te goed doen aan overvloedig egel voedsel voor ze aan hun winterslaap beginnen.

Als het de ganse dag zulk weer blijft gaat het baasje van enkele bidons waar hij vroeger wijn “en vrac” in kocht, enkele egelhuisjes maken. Die kunnen dan op droge plaatsen , uit de wind en afgedekt met gras en bladeren tegen de koude in de oude schapenstal in de tuin gezet worden. Dat zijn dan prima egelhuisjes die dan nog jaren kunnen dienen.

Gisteren toen het baasje en Hera op de terugweg van Angoulême waren, heeft het baasje een foto gemaakt waarbij hij dacht dat het een beginnende windhoos was. Uiteindelijk bleek het maar een langgerekte donkere wolk te zijn waar toch ook “oude wijven regen” uitviel.

Gaat het dan vandaag weer een dag voor het ronkende Godinnetje worden  ?

Belle & co

Vijf jaar geleden al vandaag…

Vijf jaar is het al geleden dat we afscheid moesten nemen van onze beste kameraad die op een week na vijftien jaar onze viervoetige huisgenoot was.

Vandaag 6 november is het precies vijf jaar geleden dat Bas stierf aan een hartinfarct aan het einde van zijn dagelijkse wandeling in “zijn bos”.

Intussen hebben Belle en Hera  samen al wel voor 27 kleine Basjes gezorgd en is het verdriet om het sterven van Bas geluwd, maar Bas staat nog altijd in Vosselaar op de kast in zijn doosje naast zijn airbrush schilderij.

Hij is er nog steeds maar vraagt niet meer om zijn dagelijkse wandelingen…, daar heeft hij zijn roedel opvolgers voor aangesteld !

Belle & co

In het vliegtuig

De passagiers van een vliegtuig zitten allemaal op hun plaats en wachten op de piloten om te vertrekken.

Twee mannen komen uit de personeelskamer achterin en stappen traag naar de cockpit.

Ze dragen een pilotenuniform en een donkere bril.
De ene heeft een hond aan de leiband en de andere tikt met een witte stok voor zich uit op de vloer ...

Ze bereiken de cockpit zonder problemen en sluiten de deur achter zich..

Verschillende passagiers lachen wat zenuwachtig naar elkaar, fronsen hun wenkbrauwen of doen alsof ze het als een leuke grap willen beschouwen.

Enkele seconden later starten de motoren en begint het vliegtuig over de startbaan te rijden.
Het toestel gaat steeds sneller, maar het stijgt niet op.
Door de venstertjes zien de passagiers dat het vliegtuig recht op een uitgestrekt meer afstevent, aan het einde van de startbaan.

Het vliegtuig raast nu aan zeer hoge snelheid vooruit en verschillende passagiers beginnen te beseffen dat ze nooit zullen opstijgen en dus in het meer zullen terechtkomen.

Er wordt uit vele kelen luid gegild, maar net op dat ogenblik trekt het vliegtuig lichtjes op en komt het zonder problemen van de grond.

De passagiers komen stilaan tot bedaren en praten nog wat na over die angstaanjagende "joke". Enkele minuten later is het incident vergeten.

In de cockpit betast de piloot het dashboard, vindt de automatische piloot en zet hem in werking.

Plots zegt de piloot : "Weet je wat me soms bang maakt?"
"Neen?", zegt de co-piloot.

Een van deze dagen beginnen ze te laat te gillen en dan zijn we d'er allemaal aan."

De tweede dag…

De tweede dag op rij met gietende regen over de Charente. De werkjes voor binnen zijn grotendeels achter de rug en het is voor de baasjes een probleem om zich nog bezig te houden.

Wij Drentjes hebben er minder moeite mee, wij gaan graag naar buiten ook al komen we kletsnat terug binnen. De baasjes drogen ons telkens weer af met van die special “Pet towels”. Hier ten huize zijn dat versleten badlakens of handdoeken waar het beste af is. Maar die zijn ook sneller doorweekt en dat maakt dat er op verschillende plaatsen handdoeken te drogen hangen.

Deze namiddag mag er weer eentje van ons mee naar Angoulême waar het baasje in de Brico dépôt een mortelmolen gaat kopen. Die stond daar gisteren “voor een prijsje” in de einde reeks, en ons baasje heeft nog werk voor zo’n machientje.

Zo staat er in de nabij toekomst nog een deurgat terug dicht te metselen, de muur van de schuur zou terug moeten gevoegd worden, (en dat is een flink grote muur) en er zou nog een muurtje aan het zwembad moeten komen. Dat laatste is nodig met de Franse wetgeving dat de omtrek van een zwembad veilig moet kunnen afgesloten worden. Er zijn de laatste jaren te veel kleine kinderen verdronken door tekorten aan de veiligheid bij zwembaden…

Dan hoort er bij een dakrenovatie natuurlijk ook nieuwe dakgoten. Ook daar gaat hij voor naar Brico dépôt.

Zo zijn er toch nog zaken die kunnen gedaan worden in afwachting dat de zon zich terug laat zien.

Belle & co

Logisch  en legaal…

Na gebuisd te zijn op het examen logistics en organisatie gaat een 
student de confrontatie met zijn professor aan.
 
Student: "Professor begrijpt U wel iets over het onderwerp?"
 
Professor: "Dat spreekt van zelf, zo niet was ik geen professor."
 
Student: "Goed, dan wil ik U nu graag een vraag stellen.
Indien U mij het correcte antwoord kan geven, aanvaard ik de buis
op  mijn examen, als U echter het antwoord schuldig blijft geeft U
mij een A  op mijn werk."
 
Professor: "Oké, wat is de vraag?"
 
Student: "Wat is legaal, maar niet logisch, logisch maar niet
legaal en  daarbij noch logisch noch legaal?"
 
Na lang nadenken en alles in overweging te nemen blijft de
professor het  antwoord schuldig en verandert zoals afgesproken de
examenpunten in een  A
 
 Nogal gefrustreerd, besluit de man die vraag aan zijn beste student
voor  te leggen.
 
Deze antwoordt direct: "Kijk professor, U bent 65 jaar en gehuwd met
een vrouw van 30 jaar, dat is legaal maar niet logisch.
Uw vrouw heeft een minnaar van 25 jaar, dat is logisch maar niet
legaal. Maar het feit dat U de minnaar van uw vrouw een A geeft voor zijn
examen alhoewel hij gebuisd is, is niet logisch en ook niet legaal.

J.V.H.

Terug ’t bed / bench in ?

Dat is wat we ons hoofdbestuur hier horen zeggen. ’t Baasje is naar de bakker geweest en om de dagelijkse krant, en ondanks hij met de auto is gegaan kwam hij toch als een verzopen kiek hier terug aan.

En neen, om de commentaar voor te zijn: het schuifdak van de Masjebashi was wel degelijk goed dicht !

Het regent hier al sinds gisteren namiddag aan één stuk door pijpenstelen, maar zoals steeds blijft ons baasje optimistisch. Hij beschouwt deze regen als de ultieme test om zijn werk van vorige week te testen. Het dak is goed gerenoveerd, er komt geen spat meer door. Kurkdroog en pikkedonker is het op de plaatsen waar het dak hersteld is. Voordien was het zo dat door de verschoven pannen er gaten waren ontstaan waar we behoorlijk wat licht naar binnen kregen. Maar nu de lekken gedicht zijn mankeren we stromend water én licht in de schuur !

Wat doen we ermee zegt het baasje ? De honden in de bench en de bazen terug onder de lakens ? Het is zowat de beste oplossing op zulke deprimerende grijze regendagen.

Maar er is (figuurlijk) licht aan de horizon, de bazen hebben besloten van hun inkopen naar Angoulême te gaan doen. Die waren voor de tweede helft van de week voorzien maar ze maken van de nood een deugd en hebben de week planning drastisch omgegooid.

Als de tweede helft van de week niet beter wordt zetten ze de Masjebashi terug richting Vosselaar…. Waarschijnlijk om ook daar in de regen te gaan zitten…

Belle & co

Zowat nieuwtjes samen genomen…

We kregen deze week ook nog enkele foto’s uit Aalter van Steven en Eva. De eerste foto is die van de twee “schone slaapster’s”, Eva en Lana…

De tweede foto is die van Lana die ligt te wachten tot het vrouwtje van school komt en die Eva stuurde samen met de verjaardagswensen voor Oma Belle.

De volgende foto’s komen van Rita, van Maurice en Drentje Joris en gaat over de Zwarte Pieten rel waar ze zelfs de verenigde naties bij betrokken hebben.

En de laatste foto komt van ex-collega van ’t baasje. “de Leo” heeft de grafzerk van de zwarte Piet al gevonden…

Zo maar wat nieuwtjes bijeen geraapt op een regenachtige Charentaise zondag avond.

Belle & co

Wie gaat er nog mee met ons…

Zaterdag 16-11-2013 te 13u30, Gent op het plein voor het Sint Pietersstation gaan we mee actie voeren tegen de broodfok / handel van honden.

Ook jullie proberen we te motiveren om iets te doen om de overheid te laten weten dat er zaken aan de gang zijn die echt niet meer kunnen.

Laten jullie ons weten of we jullie kunnen verwachten ? Gelieve een mailtje te laten aan janfaes@skynet.be  of reageren via de knop “e-mail me” in de rechtse kolom van dit blog.

Belle & co

Anti Broodfokactie

Een tiental dagen geleden sloeg mediafiguur, presentatrice en dierenvriend An Lemmens veel mensen met verstomming door een lijst met daarop een 100tal verwijzingen naar dierenwinkels en handelaars waar je als consument beter weg kan blijven, te publiceren. Dit onder de noemer ‘broodfok’.

 Broodfok is iets waar wij, vzw Anti Broodfok Actie, al sinds 2006 mee bezig zijn. Wij willen eerst en vooral de maatschappij informeren over broodfok en mensen sensibiliseren over deze problematiek. Via onze website informeren we  hoe je een goede fokker van een broodfokker kan onderscheiden. Daarnaast willen wij ook de wetgeving hieromtrent zien veranderen. Verder willen we ook de 'illegale broodfok/zwart fok' aanpakken en fungeren we voor de samenleving als contact/meldingspunt met betrekking tot broodfok.

 Om de aandacht bij het thema te houden hebben we besloten om opnieuw een vreedzame optocht te organiseren om deze wantoestanden aan te kaarten.

 Daarnaast werd er vanuit de federale overheidsdienst Dierenwelzijn niets gedaan met de middelen die we hen hebben aangereikt met het ‘hondenbesluit’ in 2011. Dit is ten zeerste te betreuren aangezien dierenwelzijn vanaf 2014 geen federale kwestie meer is.

 We roepen dus alle dierenvrienden op om met ons mee te stappen op zaterdag 16 november 2013 in Gent. We spreken af om 13u30 aan het plein voor het Sint-Pieters-station en wandelen vervolgens naar de inspectiediensten van de federale overheidsdienst dierenwelzijn. Vervolgens wandelen we terug naar het station van Gent-Sint-Pieters.  Honden zijn welkom, mits aan de leiband en bijhebben van poepzakjes! 

Acht maal hip hip hip hoera

Het is dan buiten geen weer vandaag om vrolijk van te worden, maar binnen bij het ronkend “Godinnetje” vieren wij vandaag de achtste verjaardag van onze Belle.

Binnen drie maanden, ergens eind januari gaat ze volle acht jaar bij ons zijn. Ons Belle, die eigenlijk Elle noemt op haar stamboom (maar Belle roept beter) is geboren in Affligem, tussen Brussel en Aalst en samen met moeder Freya en haar drie zussen sleet ze haar eerste twaalf weken bij de familie Bockstal. Daar was ze de lieveling van de jongste zoon Kevin. Ook nu nog steeds kennen die twee elkaar nog steeds wanneer ze elkaar treffen op een wandeling, clubmatch, of terugkomdag.

Ze is bij ons gekomen omdat het baasje bij de viering van zijn pensionering op school een cadeautje (geld)  kreeg, wat de aanzet was tot de aankoop van een maatje voor onze Bas die toen twaalf jaar was.

Het baasje vond Belle door het raadplegen van de site van de Belgische Drenten vereniging waar het nestje van Freya aangemeld was.

Na te hebben geïnformeerd te hebben werd er een afspraak gemaakt om eens te komen “kijken” naar het nestje. Ook Bas was van de partij, hij was uiteindelijk ook “betrokken partij”.

Belle, de dag nadat ze bij ons kwam, januari 2006

Bij aankomst was er één pupje die dadelijk richting Bas en ’t baasje kwam. Een bruintje, twaalf weken oud en een vinnig ding die al dadelijk Bas zijn oren aan een inspectie onderwierp op “kauwbaarheid”. En Bas liet die dreumes begaan….

De keuze was gemaakt, Bas had gekozen. De baasjes en Bas waren met z’n drieën naar Affligem gereden om “te kijken”, maar omdat Belle al twaalf weken was kon ze meteen met ons vertrekken richting Vosselaar. We gingen met drie en we kwamen met z’n vier terug !

Ondertussen heeft ze twee nestjes pups gekregen, ééntje met Zeppos van zes pups, waarvan dochter Hera en zoon Heros bij haar zijn gebleven en ééntje met Ferron van negen pups, waarvan aanvankelijk Kiki bij haar zou blijven.

Maar Kiki is naar Arnhem verhuisd waar ze de plaats van de kort achter elkaar overleden Bente en Max bij Marian ging innemen.

Samen met het nestje van twaalf pups van Hera is ze momenteel stammoeder van 27 pups. Toch wel een indrukwekkende groep honden als je die bij elkaar ziet op een terugkomdag.

We wensen Belle een fijne verjaardag toe en het is dan wel geen stralend weer, ze zal vanavond toch wel merken dat ze vandaag in het middelpunt van de belangstelling stond…

Belle & co

En toen kwam de regen…

Er was regen voorspeld vandaag door Météo France en ’t baaje was vandaag al vroeg in de weer met naar de bakker gaan en zo.

Om 10u00 zat hij dus al op het dak maar niet met de intentie van zoveel mogelijk te vernieuwen. Het was vandaag de bedoeling van het stuk dat gisteren was blijven openliggen af te dekken en dicht te leggen.

Dat is dus gelukt. Terwijl Hugo de nok van het dak aansmeerde met cement, legde het baasje de resterende drie rijen pannen.

En ze waren nog maar net begonnen aan het opruimen van het gereedschap toen de eerste druppels vielen.

Ze hadden een beetje medelijden daarboven en het bleef bij een beetje druil regen. Pas toen de hoogwerker droog en wel onder de hangar was geplaatst begon het door te regenen.

Alles juist op tijd geregeld . Ze hebben het maximum uit het goede weer gehaald. Meer zat er echt niet in deze week.

Ook het weer dat men volgende week voorspelt is niet van die aard waar een mens vrolijk van wordt. Even kijken wat het na het weekend wordt en of het nog de moeite is van de rest van de week te blijven wachten op “dakwerk weer”.
De strandwandeling van de Drentenvereniging nu zondag 03-11 moeten we aan ons laten voorbijgaan maar dat was al ingecalculeerd. Het weer is eind oktober/begin november normaal gezien niet meer zo goed dat er langere periodes van goed weer voorhanden zijn.

Maaaar… wat echt noodzakelijk was om herstellen aan het dak  is achter de rug. De lekken zijn hersteld en wat overblijft aan werk zijn herstellingen van preventieve aard. Er zijn nog geen lekken, maar het dak is ook daar niet in echt goede staat en dus is het beter voorkomen dan genezen…

En morgen hebben we een jarige in de roedel. Op 2 november vieren we de verjaardag van onze stammoeder van de roedel.  Belle viert morgen haar achtste verjaardag…

Belle & co

Zoek de verschillen…

Na twee dagen werk op hoog niveau begin je de verschillen te zien aan het dak van de schuur. Het hout van het oude onderdak dat van beneden af er nog behoorlijk bleek uit te zien, was dan toch zo zeer aangetast van houtworm  dat het baasje besloot van er radicaal komaf mee te maken en alles te vervangen.

Dat heeft natuurlijk zijn invloed op de vordering van het werk maar als er dan toch kosten gemaakt worden kan het beter goed gedaan worden is de mening van onze baas.

Zij werken van onder naar boven met het vervangen van het hout. Dat heeft tot  gevolg dat ze steeds op veilig en nieuw hout werken.

Op dat nieuwe hout komt dan een doek die niet condenseert en de waterdamp naar buitenlaat ontsnappen. Veilig voor het hout terwijl er geen lekken kunnen ontstaan.

Morgen gaan onze baas en Hugo verder, zolang het niet gaat regenen, want ook in de Charente telt het gezegde “schoon liekes duren niet lang” Zo ook deze week.

Het is twee dagen stralend T-shirt weer geweest en op het dak was het ronduit warm. Pas rond zes uur, wanneer de zon achter de horizon verdween kwamen de fleece vesten boven en werden de werken gestaakt.

Morgen zou het na de middag kans op regen geven, en de afspraak is dat er gaat gewerkt worden tot vijf minuten voor het gaat regenen… We zullen zien hoe ze dat gaan arangeren die twee op het dak…

Belle & co

Vandaag was het zo ver…

Drie dagen mooi weer kondigen ze aan bij météo France.

Vanaf vandaag tot en met vrijdag zou het droog moeten blijven en  dat geeft ons de kans om eindelijk aan de herstelling van het dak van de schuur te beginnen.

En zo kwam het dat het baasje vanochtend Hugo Belde die had aangeboden van het “grondatelier” te komen verzorgen. Het baasje ging dan effectief het dak op om het houtwerk of “onderdak” te gaan herstellen.

En de samenwerking tussen “hoger en lager” vlotte prima. Ons baasje riep allerlei maten en afmetingen naar beneden naar Hugo en die maakte dan de planken op maat waarna het baasje die aan een touw omhoog.

Dat scheelde een heleboel tijd, want vorige week deed ons baasje dat allemaal alleen en dat ging niks vooruit, nu liep het als een trein.

Ze begonnen al niet al te vroeg in de ochtend maar toch was er om vijf uur al een behoorlijke strook dak hersteld en terug met pannen bedekt.

Morgen doen ze verder en de dakwerkers ploeg hoopt tegen morgen avond de strook dak boven de grote schuurpoort klaar te hebben. Dat is dubbel zoveel werk als ze vandaag hebben gedaan maar hier dient haast geen timmerwerk te gebeuren. Het hout van het onderdak is hier nog in prima conditie en enkel tegen de nok dienen enkele planken te worden vervangen.

Ons baasje ziet het wel zitten en is vriê content dat ‘m die hoogwerker heeft gekocht.

Het maakt het werk haast tot kinderspel als je weet dat anders, zo zonder de hoogtewerker, elk stuk hout en elke pan op de schouder via de ladder naar boven diende gebracht te worden !

Belle & co

Afspraken…

Hoewel het deze ochtend een stralend blauwe hemel gaf is het baasje niet aan de herstelling van het dak begonnen.

Een afspraak bij de tweejaarlijkse automobielinspectie ging voor op de dakwerken. Hier in Frankrijk is de automobielinspectie,  net als in België en Nederland (APK keuring), ook verplicht. Maar hier moet je pas om de twee jaar je aanbieden in het contrôle centrum.

En we kunnen weer twee jaar onbezorgd rijden vertelde de man van het contrôle centrum, er waren geen zichtbaren en verborgen gebreken, maar daar was ons baasje ool, al wel van overtuigd …

De plannen voor de dakwerken konden na de boodschappentoer ook alweer opgedoekt worden. Een stevige regenbui heeft de goedbedoelde plannen letterlijk in duigen laten vallen…

Dus zullen het weer binnenwerkjes worden.

Voor ’t vrouwtje was het vrij eenvoudig, die moest niet zoeken achter wat ze wilde gaan doen. ’t Baasje had gisteren de laatste rijpe vijgen geplukt en daar heeft ze weer enkele potjes vijgen confituur van gemaakt. Super lekker op een stuk echte originele Franse baguette met vriê lekker boter. Je blijft er van eten zegt het baasje en ook wij Drentjes lusten dat ook wel…

De laatste appelen om uit het handje te eten zijn ook geplukt, die zijn ook uitstekend geschikt om appelvlaai van te maken en dat staat ook nog op het programma van ’t vrouwtje. Op één appelboom met ouderwetse stoofappelen na is het fruitseizoen in de tuin nu voorbij.

Het is nu wachten op de eerste kersenoogst in juni 2014 voor we terug fruit hebben van eigen oogst. En nu maar hopen dat die oogst hetzelfde gaat zijn als die van dit jaar.

En de echte start van de werken aan het dak hopen we morgen te starten (nog maar eens zegt het baasje).

Belle & co

Vaarwel Rob…

Vorige week vrijdag is Rob Keij overleden. Rob was samen met Tiny zijn echtgenote de eigenaar en oprichter van de Drentsche Patrijshondenkennel “The Gloucester”.

Maar Rob was ook de man die in de fokbeleidscommissie van de Nederlandse Drentsche Patrijshonden vereniging de beheerder was van de dekreuenlijst.

Rob kon als geen ander de gepaste dekreu bij het gepaste teefje plaatsen, en daar was niet veel tijd voor nodig. Rob, en ook Tiny hadden zowat het ganse dekreuenbestand van Nederland en België in hun hoofd.

Nooit hebben we tevergeefs op Rob zijn kennis beroep gedaan. Het Drentenwereldje verliest met Rob een waardevol man.

Op zaterdag 24 augustus was Rob en Tiny nog een graag geziene gast op de clubmatch van de Belgische Drentenvereniging in Oud Turnhout. Toen dachten en hoopten we dat hij greep had gekregen op zijn ziekte en aan de winnende hand was. Niet dus… hoe snel kan het gaan ?

Volgende zaterdag neemt de familie en het Drentenwereldje afscheid van Rob.

Aan Tiny en de familie bieden we langs deze weg ons diepgemeende deelneming aan in deze moeilijke dagen.

Jan & Simonne

Storm…?

De kranten staan er vol van… van de storm die over Noord Frankrijk, België, Nederland en Engeland merken wij in de Charente weinig.

We zullen te diep naar het zuiden zitten zegt ons hoofdbestuur. Het regent wel pijpenstelen , “cats and dogs” zeggen onze Engelse overburen, maar daar blijft het bij.

In de internetversies van de Belgische kranten lezen we over omgewaaide bomen en afgebroken dikke takken, en ook over omgekieperde vrachtwagens die dwars over de snelweg zijn gaan liggen, jonge gasten die in Engeland in zee zijn meegesleurd door overslaande golven . En nog van dat onheil, maar “eigenlijk valt de storm nog wel mee” is het eindbesluit in de kranten.


foto's HLN internet versie

Volgens de Franse gazetten zitten er zo’n 70.000 gezinnen zonder stroom in de departementen Nord en Pas de Calais, en dat zijn de departementen die grenzen aan België. In deze departementen (die van de Ch’tis*) zijn  het omgevallen bomen en afgebroken takken die op de elektriciteitsleidingen zijn gevallen de oorzaak van de stroompannes.

“Waar en wanneer hebben we daar ook last van gehad” zegt ons baasje, doelend op de storm van eind juli dit jaar waardoor we vijf weken zonder internet en telefoon zaten…

En terwijl ons hoofdbestuur zich in huis bezig houdt met kranten lezen, de afwas doen, wat prullenwerkjes, omdat er aan het dak niet kan verder worden gewerkt wegens de regen, hebben wij ons op onze zij laten vallen en zijn onze ogen dichtgevallen.

Waarschijnlijk zijn we nog niet aangepast aan het winteruur…

Belle & co

* http://www.fransefilms.nl/bienvenue-chez-les-chtis/

Wind in onze kop…

Het is niet bij ons alleen dat er geen rechte voor te ploegen valt met ons zegt ons hoofdbestuur. De berichten over onze broers en zussen en ander Drentengespuis zijn alle alarmerend ! Er is storm,… regen, veel regen,…wind, heel harde wind op komst, en al de Drentenbazen zullen het geweten hebben.

Het is niet alleen de aanpassing aan het winteruur dat ons parten speelt, want we hebben ons heel gedeisd gehouden deze ochtend tot het acht uur (wintertijd) was.

Dat komt waarschijnlijk omdat het hier in de Charente vandaag een donkere dag is en wij onze dag indelen naar licht en donker, en niet naar een uurwerk.

Ondertussen is de voormiddag al wat gevorderd en hebben we aan de jagers in de velden rondom al luidkeels laten weten dat wij er ook nog zijn. Eventueel zelfs om hun “Bretonkes” te helpen met het weinige wild dat er nog zit, mee op te jagen.

Er lopen hier in de velden vier mannen met geweren rond, die hebben drie Breton’s bij om die twee hazen die we dit jaar gezien hebben te pogen in de pot van moeder de vrouw te krijgen.

’t Zal wel weer langs de slager passeren worden als ze met een stukske vlees willen thuiskomen, een tam konijn “made in China” of iets in dat genre. P

Netjes versneden en proper ingepakt in een papier van de “boucherie de Villefagnan”, in plaats van wild uit de weitas.

Wind in onze kop, … niet eenvoudig voor onze bazen, maar die zagen het al dagen geleden aankomen. Het is ook daarom dat de dakwerken op een laag vuurtje gezet zijn. In plaats van schrik te hebben om door de oude planken te zakken, zouden de overbezorgde vriendinnen nog eerder bericht krijgen dat de baas van ’t dak zou gewaaid zijn…

We houden jullie op de hoogte…

Belle & co