Fleur en de hondjes...

Zeppos

Gisteren avond brachten we nog maar eens een bezoek aan de dierenkliniek ’t Binnenhof, waar we, “ik weet niet wat” gingen doen. Ik voelde me goed, super zelfs, en toch moest ik mee. Het baasje was wat paniekerig geweest, hij “dacht” dat er mij iets mankeerde. Dr. Nelly heeft mij nog eens grondig onderzocht en alleen een honderd procent gezond Drententeefje gezien.

Nadien is ’t baasje nog met de auto vertrokken en hij ging iets met computers doen. De laptop ging alleszins mee. Kot in de nacht was ‘m pas terug thuis. De geur die ‘m bij zich had kende ik nog van goed twee maanden geleden. Dat rook verdacht veel naar mijn goeie maat Zeppos, de vader van mijn “boelekes”.

Op ’t nief kodakske stonden ook verschillende foto’s van Zeppos, ik had mij dus niet vergist met de geur. Het baasje was naar Oudenaarde geweest om het papierwerk in orde te maken voor de stamboomaanvraag voor mijn bloedjes van kindjes. Voor alles in orde te krijgen had ons baasje ook nog handtekeningen nodig van Peter en Hilde, de eigenaars van Zeppos.

Peter heeft dan ook aan ’t baasje nog eens goed uitgelegd hoe hij die foto’s op de Drentensite kan plaatsen zodat berichten nu wat sneller én met foto op de site kunnen komen. Peter is druk bezig in zijn “business” en het site beheer van de Drentenvereniging zal voor een deel door ’t baasje overgenomen worden. Daarom moest ook die laptop mee naar Oudenaarde zegt ‘t baasje later tegen mij.

Kijk maar eens wat een knappe “vrijer” het baasje voor mij toen heeft uitgezocht. Dat is nu de vader van mijn pupjes zie. Hij is nog “best of show” geweest op de clubmatch in 2005, wat zoveel wil zeggen als mooiste Drent van België dat jaar.

En dat is mijne vrijer zie…daar kan je toch eens mee stoeffen hé…

Belle

De stand van zaken…

Er is heel wat belangstelling voor de puppy’s van Belle . Van de zes pupjes zijn er nu nog drie reutjes te plaatsen op een goed adres bij fijne eigenaars, die een Drentsche Patrijshond kennen en geven wat hem toekomt.

De puppy’s groeien zo voorbeeldig dat ze op een week verdubbeld zijn in gewicht. Belle kwijt zich voortreffelijk van haar taak en bij de minste kik spoed ze zich naar de werpkist. Zij ligt nu niet meer permanent bij haar pup’s waar de baasjes wel blij om zijn. De pup’s hebben rond de 27°C nodig en daar hangt de infra-rood lamp boven de kist. De pup’s drinken genoeg bij Belle maar het gevaar dreigde dat Belle last zou kunnen krijgen van uitdrogingsverschijnselen.

Nu wachten we met spanning op het openen van oogjes en oortjes, normaal is dat rond de twaalfde dag na de geboorte. Dat zou dan rond maan- of dinsdag kunnen zijn. ’t Baasje, die anders in alle situaties het hoofd koel kan houden, is een ramp op dit moment, veel te zenuwachtig over het verloop en de zorg voor pup’s en mijzelf…

Belle

Lichtjes paniek…

Gisterenavond was er iets niet pluis met Belle. Plots geen belangstelling meer voor de pup’s, zij liep in een boog rond de werpkist en keek maar eens van ver wat er gaande was op de plaats waar zij de afgelopen dagen niet van week. 

’t Baasje telefoneerde met Monique , de voorzitter van de Drentenvereniging en ten allen tijde raadgeefster aan ieder Drentenliefhebber. Ook zij wist niet dadelijk raad met de symptomen die het baasje haar vertelde.

Belle wilde ook maar amper eten en drinken deed ze alleen de puppymelk die het vrouwtje voor haar bereidde. Ook dierenarts Bart, van dienst in het Binnenhof, kon niet zo dadelijk een oplossing geven.

Het baasje en ’t vrouwtje spreken af om, om beurten een uiltje te gaan vangen en Belle te observeren in haar gedragingen want zo hebben we ons jonge moedertje nog niet ervaren.

Om drie uur is het de beurt aan het baasje om over te nemen van ’t vrouwtje. Die vertelt dat Belle bij haar pup’s gaan liggen is als ’t baasje nog maar enkele minuten naar boven was gegaan !

Ondertussen hebben de pups hun maaltijd meer als verorberd en is het volledige rust in de werpkist. Heeft iemand ooit zo een ervaring gehad die toch wel zorgwekkend overkwam bij de baasjes. Het baasje vermoed dat het iets te maken heeft met de melkproductie van Belle, dat ze niet helemaal kan voldoen aan die slokkoppen. Straks hopen we er meer van te weten te komen als we de dierenkliniek nog eens bezocht hebben. Het baasje was er echt niet gerust in vanavond…

Jan

Onze baas is ne panikeur…

Het minste dat met mijn nestje niet voor de volle honderd procent loopt zoals hij het voorzien heeft begint ‘m “te flippen”.

Vandaag gaat alles terug zoals de dagen voordien en dan is er geen vuiltje aan de lucht, hij heef zojuist onderstaande foto genomen. Zien jullie daar iets verkeerds in ?

Wat is er mis aan een zalig liggend moedertje dat haar zuigende pupjes te eten geeft ?

Als ik dan eens even een minuutje voor mezelf wil dan maakt die baas hier boel van jewelste. Dan denkt ‘m al dat er iets mis gaat en ik mijn pups ga verstoten.

Het is wel zo dat ik veel bezoek nu niet echt kan appreciëren. Ik zeg wel nu, want er komt al minder bezoek over de vloer dan vroeger op verzoek van de baasjes, dit in verband met ziektes en bacteriën die kunnen binnen gebracht worden.

Het is hier altijd al “de zoeten inval” geweest. Maar nu eventjes niet, de puppy’s houden me zo al veel langer wakker en bezig dan ik normaal gewend ben. Rust , zalige rust , daar heb ik op dit moment behoefte aan ….

Belle

Haast een week nu…

Vijf dagen zijn ze nu oud, Belle haar kroost. Vijf dagen van “intensieve” zorgen van Belle voor haar pupjes.

Als je dan ziet wat die intensieve zorgen als resultaten hebben sta je toch wel versteld als amateur fokker. Geboren worden met een gewicht van 310 gram tot 380 gram en na zes dagen je gewicht verdubbelt hebben, je moet het maar kunnen. Echter, zonder die goede moederzorgen red je het niet .

Een behaaglijke omgeving onder de infra-rood lamp, een zachte ondergrond waar we nog vlot op kunnen rondkruipen. Een moederhond die daar is, 24 op 24 uur, 7 dagen op 7. Eén piep of één krijs en ze is daar met eten of warmte om tegenaan te kruipen.

De “mindere” momenten zijn die wanneer die grote mensenhanden in de werpkist graaien om ons even weg te nemen op wat wij beschouwen als “onze kist”.

Tweemaal daags gebeurt dat “graaien”, éénmaal als ze de werpkist opfrissen en reinigen, en een tweede maal ’s avonds, als ze ons wegen. Met dat wegen gebeuren de meest onnozele dingen.

Bijvoorbeeld dat schaaltje waar we dan in moeten plaats nemen.

Een bakje waar normaal bloem, eieren en gist in afgewogen worden staat dan op een digitaal weegschaaltje van de Weight Watchers, die horen niet bij elkaar en als wij dan niet mooi stilzitten schuiven we met schaaltje en al over de tafel. Het is wachten op het moment dat we ook nog van de tafel schuiven met schaaltje en al, net een roetsjbaan… Bobbejaanland here we come… kunnen we dan krijsen.

Wegens dat niet stilzitten krijgen we ook geen honderd procent juiste weeg gegevens, de digitale cijfers flikkeren na afloop nog in ’t baasje zijn ogen. ’t Baasje moet dan de gemiddelde waarde nemen van de hoogste en laagste waarde die ‘m voor zijn ogen heeft zien dansen. Tot nu hebben we geen klagen, hij doet dat goed onze baas, vanavond nieuwe reultaten…

Belle en kroost

De puppy evolutie…

Dagelijks worden Kraagje, Vlekje & co gewogen, gewoonlijk is dat na het avondeten (het baasjes eten) want dat kleine grut eet/drinkt de ganse dag door.

Het baasje weegt en ’t vrouwtje noteert, nadien zet het baasje alles netjes in tabellen in Excel. Zo kunnen jullie makkelijk de evolutie van de pupjes volgen.

Hier de eerste resultaten:

Weet wat je ziet…

Twee foto’s één zonder en één met zoom , enkel bij de tweede kan je “ontcijferen” wat je ziet…

Stom, spijtig, gewoon vergeten…

Drie dagen zijn ze oud vandaag. Elke avond zijn ze gewogen, telkens met mooie resultaten. Maar hun lengte te meten, dat zijn wij vergeten ! Stomweg vergeten.

Tot daarjuist ’t baasje erachter kwam dat er wel eens mensen zijn, waaronder hijzelf, die willen weten hoe groot die pups nu wel zijn.

’t Baasje is dan op zoek gegaan waar zijn oud schoolmateriaal gebleven is om daar ergens een meetlat te vinden. De rolmeter van acht meter voor de pupjes te meten, dat was er wel wat over was zijn mening.

“Bruintje” het op één na grootste pupje was er aan voor de moeite. Enkel omdat ‘m zo mooi rustig lag te slapen. Het baasje moest dan geen ander hondje storen.

Want dat is het grote punt van zorg voor de pupjes, rust, slapen en eten. Wij storen en nemen de pupjes zo weinig mogelijk op. Belle laat wel alles toe van wat de baasjes doen met de pups, maar ze blijft wel heel allert van wat er gebeurt.

Om de werpkist te verversen en om ze te wegen moeten de pupjes even bij de moeder weggenomen worden. Dat is de algemene regel en aan die tweemaal daags daar houden we ons ook aan. Soms gebeurt het eens dat er ééntje moord en brand krijst omdat ‘m vastzit achter de “doodligstangen”, ook dan brengen de baasje rust door het pupje daar weg te nemen, en het terug in het midden van de kist te plaatsen.

Telkens de pupjes zijn opgenomen door de baasjes, al de andere mensen mogen er nog niet aankomen, worden e pupjes volledig terug gelikt door Belle. Voor haar is enkel dit geldig “Mijn pupjes, mijn geur”.

Belle

De klant…

is koning, daarom op de vele vragen om foto’s, foto’s en nog eens foto’s en ook om de fijne reacties op onze berichtjes van de laatste week, nog wat hééél recente foto’s.

Het deed goed aan onze hartjes al die blijken van medeleven bij het sterven van Bas en het meeleven met de geboorte van mijn puppy’s. Wij zullen ze maar snel op ’t blog zetten of mijn pup’s zijn weeral te sterk veranderd…

Belle

Speciaal voor Michka, Ria & Pierre

Wie is Michka, Ria & Pierre ? Wel hier komt de verklaring…Michka is het hondje van Ria. Ria is de vrouw van Pierre. Pierre op zijn beurt is de oud collega van ’t baasje ( we leggen de nadruk op OUD , “ex” mag ook nog, maar ons baasje hoort liever OUD)

Pierre heeft samen met het baasje les in autotechniek gegeven aan het KTA te Herentals. Tot Pierre op pensioen ging en ‘t baasje zo maar aan zijn lot over liet in de grote garage in de Menenstraat. Toen moest ons baasje de jonge gasten die Pierre kwamen opvolgen onder zijn hoede nemen. 

Omdat ’t baasje en Pierre zo goed overeen kwamen, en omdat ons baasje Ria en Pierre niks kan weigeren, op hun vraag hier de gevraagde foto’s. Opgelet ze zijn nog maar net genomen, ze kunnen dus nog nat en warm zijn.

En uiteraard ook voor alle andere fans van ons Belle en de puppy’s, hier enkele foto’s op aanvraag.

Belle