Routine bezoekje...

Nieuwe regels, vanaf vandaag…

Er gaat vanaf vandaag een nieuwe regel in voege hier ten huize. Er is niks komma niks democratie bij te pas gekomen, geen inspraak, geen discussies of gepalaver, alleen de baas heeft beslissingsrecht in deze materie.

Waar gaat het om ? Het uur van opstaan… dat is het heikele punt. Nu hebben de pupjes zich vandaag niet laten horen op zo’n ontiegelijk uur zoals in de Charente de afgelopen maand. Zes uur ’s morgens kabaal in de bench, daar kan ’t baasje eigenlijk niet mee lachen. Als ze zich niet laten horen maken we daar dadelijk een regel van. Den baas en ’t vrouwtje kunnen er maar wel bij varen…

Nieuwe regel : nachtstilte tot 7u30 ingaande op 3 april ’s morgens en getekend als besluit door de lokale ministerraad. Getekend door de minister van binnenlandse zaken en de minister van ambras als de regels niet gevolgd worden.

Ondertussen blijkt dat ze toch goed uitgeslapen zijn die Hera en Heros van ons, met vereende krachten zijn ze weer aan het “mijnwerken” geslagen. Het begin van de hoofdschacht van Vosselaar-mijn is al gegraven. Vermits dat het drie weken droog is geweest in de Charente was de grond daar keihard, en dus niet zo geschikt om te graven. De Kempische zandgrond blijkt niet zoveel weerstand te bieden en daar dient van geprofiteerd te worden is de mening van de firma” Pup & co”.

Belle

Kunnen tellen…

Evenmin als in België kunnen ze hier tellen, tot honderd zal het nog wel gaan, maar als ze in een meervoud van duizend komen is ’t naar de botten.

Waarover gaat het ?

Wel, de président de la République , den Heer Nicolas Sarkozy heeft gisteren een bezoek gebracht aan Chatellerault, hier zo’n honderd kilometer vandaan maar nog in de Poitou-Charente gelegen.

Tuurlijk waren daar tegenbetogers, en nu komt het…Volgensde organisators van de betoging waren er 7.000 betogers…volgens de Préfecture waren er tussen de 1.500 en 2.000 betogers. Zeg nu zelf, op een dag als vandaag zou je denken, soit ’t is 1 april  en ’t zal daar wel aan liggen, maar nee hoor, die van de Préfecture dat zijn (allee die gaan toch door voor) serieuze mensen. Waarschijnlijk zijn ze die betogers vergeten tellen die gepasseerd zijn toen zijlie met de Nicolas aan tafel zaten.

De vergadering moet ook al niet veel soeps geweest zijn, de organisator van het ganse boeltje was Jean-Pierre Rafarin die in een vorig leven ook nog eens efkes eerste minister is mogen zijn onder die andere grote staatsman (?) Chirac. En volgens de Charente Libre was het inderdaad een onderonsje van Sarkozy getrouwen.

Veel bla, bla,bla, en dan ’s avonds den boem, boem van Mieke Vogels waarschijnlijk. Zo krijgen ze de dag om. In plaats van te gaan leren tellen !

Vandaag zit ‘m in Londen, de Sarko, om weeral te gaan klappen over ‘le crise’. Dan zullen we morgen de Times eens raadplegen hoe het daar zat met de cijfers van betogers en overheid. Dan tellen ze er misschien nog meer naast want dan gaan ze meer oog hebben voor ’t jurkje van Carla, want naar ’t buitenland mag ze gewoonlijk mee. Kan ze de Mick Jagger nog eens goeiendag gaan zeggen terwijl ventlief bla, bla doet…

Belle & co

In de tijd toen…

In de tijd toen …zo beginnen heel veel verhaaltjes, en hier gaat het dan niet verder… de honden nog praatten, neen, hier gaat het verder… de honden nog groenten aten. Nu krijgen ze nog wel groenten maar het is de eerste maal dat ze boterrapen eten die ’t baasje juist heeft uitgedaan, geoogst heeft.

De leden van de Drentenvereniging en hun sympathisanten die deel hebben genomen aan de vorige wandeling weten dat ’t baasje iets heeft met hutsepot. Speciaal voor die befaamde / beruchte hutsepot had het baasje in het najaar boterraapjes gezaaid. Want  hutsepot zonder boterraapjes, dat is de echte niet.

Nu zijn die raapjes dit jaar super geslaagd en gegroeid zodat er niet zoveel van gebruikt zijn en er nog een deel blijven staan en groeien is. Die wou het baasje vandaag rooien om de moestuin klaar te leggen om binnen twee weken aardappelen te planten.

Vermits bij Drenten  “the will to please” nogal groot is en zij steeds de baas maar willen helpen krijg je zo van die krankzinnige toestanden date r staarten tussen de tanden van de riek zitten. Rapen komen plots uit zichzelf in beweging, en het zand vliegt je om de oren als één van die drie honden een regenworm ontdekt hebben die dan gelijk een luchtdoop krijgt.

En zo lagen ze dan daarstraks met drie, elk op een raap te kauwen. Als er vreemden langs zouden komen zouden ze denken dat de arme diertjes hun eten van het veld moesten stelen om aan hun maaltijd te komen…

Belle

Het werkt…

Dat is nu het voordeel van het zomeruur, het échte voordeel.  Hera en Heros laten ons een uur langer slapen. Ze worden nog wel wakker bij zonsopgang maar dat is een uur verschoven !!! En dat maakt het leven leuk… een uur langer slapen, je nog eens omdraaien en” foert” zeggen tegen de grote wereld!

Als we ze nu nog kunnen leren doorslapen zoals Belle doet en zoals alle honden voor hen deden, dan is het hier een hemeltje met die drie honden. Het minste geluid dat ze horen ’s nachts zijn ze wakker, Hera toch zeker, en willen ze even uit de bench voor een plas. Op zich niet zo’n erg, want waar ze wakker van worden is gewoonlijk toch het doortrekken van het toilet als ’t baasje of ’t vrouwtje opgestaan zijn. Het is dat mee buitengaan, die 5 minuten buiten, en als de thermometer -1°C aangeeft is dat zoals het baasje het noemt ‘klein pietjes weer’.

Maar niet gezeurd, vanaf vrijdagmorgen worden ze weer in België wakker. Daar is het normaal 20 minuten vroeger licht / dag dan hier. Dat heeft dan weer te maken met de nul meridiaan , die van Greenwich weet je wel. Die nullijn loopt hier trouwens pal door het dorp van La Magdeleine. Vosselaar zit wat meer oostelijk dus daar is het vroeger ochtend !

We zien wel hoe het loopt, als het niet werkt zoals we willen is er nog altijd het spreekwoord “ochtendstond heeft goud in de mond”

Belle

’t Baasje en de CIA

En dan nog wel de CIA in Frankrijk, zit daar weer iets louche achter of wat voeren die Amerikanen en onze baas in hun schild ? Gaan ze hier ook een afdeling beginnen nu Obama de gevangenis van Guantanamo gaat sluiten ?

Je kan gerust zijn, met zo’n volk gaat het baasje niet in zee. De CIA hier in Ruffec staat voor Carrosserie Industriëlle & Auto, CIA dus ! Geen geheime diensten en collega’s van James Bond toestanden, geen Third Man aflevering. Het baasje heeft gewoon de Mitsubishi naar de garage gebracht voor herstelling.

Vorige maand is er toch een betonnen bloembak opzij gesprongen toen het baasje achteruit reed op de parking van de autoonderdelen winkel Wilex te Oud Turnhout.

Een lelijke kras op de bumper en een bloembak die rap rap terug op zijn plaats ging staan waren de gevolgen. Vermits de auto hier in Frankrijk is ingeschreven en verzekerd moest ‘m ook hier gemaakt worden. En dat gaan ze dus vandaag doen. Dan kunnen we eind deze week met een herstelde bumper naar huis terugkeren, op zoek naar andere bloembakken!

Belle

Nog geen zomer !

Een witte gazon in de tuin en onderweg naar Ruffec verschillende akkers met raapzaad, colza zeggen ze hier, volledig onder de rijp.

We konden het vermoeden gisterenavond, een volledig open hemel met een heel fijn maansikkeltje, dan kan je vorst verwachten in dit seizoen, zelfs in zuid-west Frankrijk.

Om 8 uur deze morgen gaf de thermometer nog steeds een halve graad onder nul. Hera en Heros waren ook een beetje verrast want ze waren snel terug binnen en hebben zich dadelijk voor de kachel genesteld.

Het belooft nochtans een prachtige dag te worden. Het enige wit aan de lucht zijn de strepen van de hoogvliegende vliegtuigen, onderweg naar verre bestemmingen.

Ook de vooruitzichten voor de komende dagen zijn prachtig. De bomen in de tuin staan klaar om hun bloesem volledig te openen, nog enkele dagen voor we één grote bloementuil hebben in de tuin.

Als dan de vorst maar op een ander gaat vriezen, zo niet is het weer noppes met het fruit zoals vorig jaar …

Belle

Met z’n vijven…

Met z’n vijven zijn we daarjuist gaan wandelen, vijf honden wel te verstaan. Robin en Harry waren in hun tuin toen we er voorbij kwamen, en zij zijn met Bonny en Panda met ons meegewandeld. Hier in dit geval is Harry de zoon van Robin en niet “onze Harry” die bij Jos en Dymphna woont in Lichtaart.

Bonny en Panda lopen nogal eens vrij en dan komen ze ons gewoonlijk opzoeken aan de afsluiting. Nu hadden we de gelegenheid om eens samen te ravotten zoals we doen met   Tibo en anderen in ons bos in Vosselaar.

En of dat we het er van genomen hebben. Panda was al dadelijk heel goeie maatjes met Heros, het leeftijd verschil is niet zo groot, Panda is haast 8 maanden oud en Heros en Hera nu vier maand en half. Dat klikt dus dadelijk.

Hera was, zoals steeds, wat afstandelijker de eerst vijf minuten. Het was pas van het moment dat we alle vijf een trainingssnoepje hadden gekregen dat Hera “loskwam”

Wij hebben die “engelsen” de streek eens leren kennen zie. Ze mogen dan wel altijd buitenlopen, wat wij NIET mogen, maar verder dan het einde van de straat kennen ze het blijkbaar toch niet. Om dat te leren kennen hebben ze de Belgen nodig, en sociaal als we zijn hebben we die twee alle muizenholletjes en interessante plaatsjes aangewezen en leren kennen.

Het is hen blijkbaar ook bevallen, als nu binnen twee weken Fred en Harley ook terug zijn uit Engeland dan gaat dat een heel honden uitlaatcentrum worden.

Ze gaan er naar komen kijken die Fransoozen…

Belle

Feestje…

Het eerste van het jaar hier in Frankrijk. In de feestzaal van La Faye, een buurgemeente van La Magdeleine organiseerde de fietsclub waar Laurent en Jeanine bij aangesloten zijn een “diner-dansant”. Een organisatie steunen en dan er nog lekker eten bovenop krijgen, daar heeft het baasje en ’t vrouwtje wel oren naar.

We vonden het al raar dat we gisterenavond rond acht uur nog een wandeling gingen maken door de velden. ’ t Baasje wou waarschijnlijk zeker zijn dat Hera en Heros moe genoeg zouden zijn dat ze vroeg zouden slapen en zo “het kot niet zouden afbreken” Hij kent zo stilaan zijn Pappenheimers. Onterechte gedachte trouwens want zij zijn uit zichzelf in de bench gegaan en hebben zich voortreffelijk gedragen.

Het diner-dansant begon ruim laat, aperitief om 20u30…als je dan weet wat het aperitief betekent wil dat zeggen dat je pas rond tien uur aan tafel gaat, en dat voor een vijfgangenmenu ! Gans het menu was door de leden van de fietsclub zelf bereid, zo hoorden we van de gigantische hoeveelheid soep die Jeanine bereid had. Iets wat je hier in het zuid-westen van Frankrijk niet kan vinden zijn aardappelkroketten. Geen nood voor Jeanine, dan komt de “millecroquette” boven en worden 30 kilo aardappelen omgetoverd tot 600 kroketten.

De bij de kroketten horende “Coq au vin” was dan weer door een andere fietsmaat bereid, zo kreeg ieder wel een taak en opdracht. Zij die niet in de kastrollen kon roeren maakte zich verdienstelijk met opdienen. Er waren opmerkelijk veel mannelijke “diensters” gisterenavond ,vertelt het baasje.

Dat het leuk en plezierig was is weer duidelijk geworden door het uur van aankomst, wij hadden de klok al een uur verder gezet toen we het hoofdbestuur hier de koer hoorden opdraaien. En dan zegt het baasje nog tegen ons dat zij bij de eersten waren die huiswaarts togen, zou ‘m nu weer “zwaanzen” die baas van ons ?

Belle

Le vingt sept…

De zevenentwintigste van elke maand moet je in Rouillac wezen. De zevenentwintigste is het markt aldaar en vanuit gans de Charente, Vienne, Charente Maritime, en Deux Sèvres komen kopers en verkopers hier naar de maandelijkse markt.

Hier en daar zie je zelfs een 33 nummerplaat uit de Gironde en een 24er uit de Dordogne. Het beste kan je de markt vergelijken met de zondagse vogelenmarkt in Antwerpen, daar kwamen ze ook van heinde en ver op af.

Ook wij waren deze voormiddag van de partij. Alles wat je er ziet kan je wel gebruiken, maar toch keerden we met lege handen terug. We hebben gezien…allerlei pluimvee in alle stadia van leeftijd, konijnen, honden. Verder door op de markt…kleding van een klak tot een kanten string, en in de kant waren ook nog veel gaatjes, kookpotten en pannen, een APPELSCHILAPPARAAT (!) ja je hebt goed gelezen, om appels te schillen.

 De man met zijn Bayonneham stond op een andere plaats als voorheen, trektangen, snoeischaren, olijven, brood, druivenstruiken, parfum, juwelen (?) nieuwe ramen, een tractor en een nieuwe Renault personenwagen, tuingerei, een paard of een ezel, met of zonder jong, drachtig of niet…Noem het en je kan het er kopen, zelfs de dierenbescherming stond er weer, ditmaal moesten twee geitjes de aandacht trekken.Zo zouden we de brandende kachel en de jachtgeweren nog vergeten. Je ziet zoveel dat je onmogelijk kan navertellen wat je er allemaal gezien hebt.

En wat we dan wel nodig hadden, was er niet te vinden, een zak Pedigree Pal brokken voor ons huisvee, we hebben hem wel gevonden maar dan in de Super U. Nog wel in aanbieding en met twee kilogram extra, gratis voor niks.

Het hoofdbestuur

Karakter, onze Heros…

Hij heeft het gemaakt met zijn karakter, onze Heros. Het was niet de bedoeling dat er een reutje zou blijven uit het nestje van Belle. Een teefje uiteraard, maar een reutje was echt geen optie, te gevaarlijk tweemaal per jaar…

En toch, vier, vijf weken waren de pupjes oud, toen bij mij het zachte karakter van “bruintje” zoals hij toen nog noemde duidelijk werd. Heros heeft dat iets te grote “Bas gehalte”. Het “goeie lobbes” niveau, het gezapig handelen, nooit over enthousiast, altijd vriendelijk.

In het begin dacht ik dat ik vooringenomen was wanneer ik vertelde dat het toen vijf weken oude hondje de reïncarnatie van Bas was. Het is niet qua uitzicht onze Bas, maar het karakter is een kopie  en daar geraak ik elke dag meer van overtuigd.

Aan de andere kant moeten we telkens weer tweemaal kijken om het verschil te zien met Belle. Het witte vlekje in Heros’ nek is verdwenen en de mantel is nu volledig. Hij heeft nog niet het volume van Belle maar dat is enkel een kwestie van leeftijd. Als je ze naast elkaar ziet lopen is er geen moeilijkheid, maar afzonderlijk…

Het gaat met Heros zover dat ik soms moet opletten van hem niet in een favorietenrol te plaatsen want dat is helemaal de bedoeling niet. Hij heeft ook dat struise, het grote hoofd van zijn vader Zeppos, ook Bas had die grote struise kop met die trouwe hondenogen die je niets kon weigeren.

En aan dat niet kunnen weigeren zullen we moeten werken want we zullen nog eens langs de bascule passeren als we volgende week terug in Vosselaar zijn. Goed mogelijk dat we nog grotere ogen trekken dan die grote vraagogen van Heros.

Jan