't zijn geen doetjes...
’t Zijn geen doetjes…
Zij kunnen wat verdragen die Drenten. Belle is eergisteren bij het jagen achter een konijn onder een bramenstruik gedoken. Vasthoudend als ze is hebben we er haast 10 minuten op staan wachten voor ze klaar was onder de struik.
Gans de struik is overhoop gehaald en je merkt het ook aan Belle. Al twee dagen vinden we bij het strelen en kammen afgebroken dorens van de braamstruik. Ook op haar borst, buik en aan haar oren vinden we verwondingen en roofjes veroorzaakt door de braamstruik.
Het is niet de eerste maal dat zij zich kwetste. Zo is ze al eens uit het bos gekomen met een bloedende borst waar een winkelhaak vacht en vel loshing. Zij was toen waarschijnlijk in volle vaart op een tak gelopen die recht in haar borst geprikt heeft.
Ook is ze nog eens onder de bramen uitgekomen met een bloedende tong, ze bloedde toen zo fel dat het bloed uit haar bek drupte. Een doorn van de braamstruik had toen een felle snee in haar tong veroorzaakt…
In geen van deze gevallen hebben wij haar een kik horen geven, ’t is een “harde” ons Belle.
‘t baasje



2 reacties op dit bericht
dat soort toestanden maak ik soms ook wel eens mee met onze Labrador....die duikt ook de struiken in zonder vrees..... je schrikt als je het ziet....
Een aangename avond toegewenst vanwege Amor Fati !
"Vriendschap ontstaat vaak uit een ontmoeting waarvan niemand verwacht dat er een wonder zal gebeuren”
Geniet, zelfs van de kleine dingen en je dag kan niet meer stuk
vurig !!
wat een vurige speurder !!