Uitgerust

Eerst was Bas aan de beurt, Belle heeft hem staan uitdagen om mee te spelen. Uitgerekend met de koord die hij gekregen heeft met zijn verjaardag, waarschijnlijk om het effect nog wat aan te zwengelen. Vermits heel het gebeuren Bas niet kon aanzetten tot iets meer activiteit was het baasje dan maar aan de beurt.

’t Baasje was toevallig de “Pascal” aan het lezen die ‘m een uur tevoren meegebracht had van de krantenwinkel en was ook al niet te happig om mee te spelen. Belle heeft dan maar volgehouden tot zij haar zin kreeg. Indien ze mensentaal kon spreken zou ze het baasje naar zijn voeten hebben gegeven omdat hij een maandblad aan het lezen was voor de “actieve 50+ er” terwijl hij op zijn luie krent bleef zitten.

In feite kan je haar geen ongelijk geven, niet actief zijn met zo’n maandblad in je handen ! Het is geen hondenlogica, maar ook als ’t baasje de Woef leest laat ze de baas niet gerust, eigenlijk wil ze altijd spelen, wat je ook aan het doen bent. Enkel als de baas op het dak bezig is zoals de weken voordien, dient ze een ander “slachtoffer” te vinden.

Je kan er donder op zeggen dat ze altijd succesvol is…

Bas & Belle

Terug gewoon worden

We zullen het Belgenland terug gewoon moeten worden na vijf weken Frankrijk. Voor ons viel het gisterenavond nogal mee. We zijn nog een korte wandeling gaan maken met ’t baasje, kwestie om al de bosgeuren nog eens te controleren en voornamelijk om te gaan ruiken welke honden “ons” terrein hebben overgenomen toen we er niet waren.

Voornamelijk Bas, die heeft de ganse wandeling haast op drie poten gedaan, zo dikwijls heeft hij zijn poot moeten opheffen om “zijn “ geur terug over de anderen te zetten. Verloren werk blijkt het deze morgen, de regenbui zal alles wel weggespoeld hebben. Da’s niks denkt Bas, straks opnieuw, geen probleem voor hem, als hij maar kan gaan wandelen heb je er geen last mee, hij vindt altijd wel een reden om een stapje in de wereld te zetten.

Voor de baasjes blijkt de aanpassing wat moeilijker te zijn. ’t Baasje vertelt dat hij deze morgen niet goed wist waar hij was. Verschil van licht door het venster, grijs buiten, het venster op de verkeerde plaats, geluiden van een autostrade op de achtergrond, vrachtwagens die over de verkeersdrempel hotsen, allemaal niet meer meegemaakt de laatste weken. Straks bij de bakker, slager en kranten winkel is het ook weer gans anders, ja er wordt enige flexibiliteit (schoon woord hé) van ons verwacht.

De baasjes zijn vooral blij dat Belle geen last meer heeft van wagenziekte, zelfs het stoppen en vertrekken in de file heeft ze goed doorstaan. Belle heeft zelfs haar kop buiten gestoken door het venster (in de Welriekende (stink)dreef) tot groot vermaak van de mensen in de auto’s die naast ons reden.

En nu gaan we ons aanpassen in de zetel want negen uur autorijden is toch wel vermoeiend voor twee Drenten.

Bas & Belle

Aangekomen

Wij zijn terug in Vosselaar, negen uren hebben we nodig gehad om de afstand La Magdeleine/ Vosselaar te overbruggen. Dat is een uur langer dan ’t baasje voorzien had.

Het eerste stuk liep als een trein, zoals ’t baasje gedacht had, weinig Spanjaarden en Portugezen op de A 10. Die maken op dat reisdeel toch wel vijftig procent van het vrachtverkeer uit. Als die dan niet op de baan zijn gaat het wel makkelijker, er dient minder ingehaald te worden, het rijdt gewoon vlotter.

Parijs was helemaal geen probleem, Van de luchthaven Orly in het zuiden tot Charles De Gaulle luchthaven 35 minuten. Het is al ooit sneller geweest maar ook Kim Gevaert verbreekt niet elke race een record hé.

Ten noorden van Parijs inderdaad veel Hollanders, Belgen en Denen in hun trucks, haast een aaneengesloten rij op het rechtse rijvak. Het reed makkelijker na Péronne op de A2 richting Valenciennes. Het baasje had deze maal richting Brussel verkozen boven Lille en Gent omdat er wegwerkzaamheden zijn tussen Gent en Antwerpen…

Brussel dus…we hebben aangeschoven van de “Welriekende Dreef” tot aan de afslag ring/E19 richting Antwerpen. In Waterloo zei het baasje nog tegen ’t vrouwtje dat we nog steeds aan een gemiddelde van 100km/h gingen.

Een uur en een kwart hebben we nodig gehad om Brussel te “ronden” In plaats van om kwart na zeven te arriveren is het dus half negen geworden. En dan zijn er mensen die schrik hebben van de drukte op de Parijse Periferique ! Viva de periferique en wegblijven uit Brussel en de Antwerpse ring zo simpel is het zegt het baasje.

Bas & Belle

Plak “pollekes”

’t Baasje in de boom en ’t vrouwtje aan tafel, allebei plakkend tot aan de ellebogen. Het is kriekenoogst, wel wat vroeg maar als de baasjes wachten, dan rest er niks meer om in potjes te doen. Die spreeuwen hé…

De oogst valt wel tegen dit jaar maar dat was in de lente al te voorzien na die strenge nachtvorst begin april, toen alles in volle bloei stond. Na de oogst van vorig jaar die onbeschrijfelijk in volume was, is dat ook vrij normaal, het kan ook niet elk jaar groot confituurfeest zijn.

Dadelijk gaat het vrouwtje haar grootste kookpot nog eens bovenhalen en vanavond staan er weeral ettelijke potjes krieken confituur in de “schapraai”.

Ten behoeve van de Franse en Nederlandse lezers, in België zijn kersen, zoete kersen en krieken zijn zure kersen. Cerises doux en cerises aigre.

Bas & Belle

Beste allemaal,

Sinds gisterenavond hebben wij eens te meer geen verbinding met het internet, waarschijnlijk kan het vanavond opgelost worden.

Wanadoo.fr en Orange.fr beginnen ons zo stilaan de strot uit te hangen. Wanneer U dit leest is het te danken aan de bereidwillige medewerking van de buren die hun computer ter beschikking willen stellen.

Weinig nieuws dus vandaag, we hopen zo snel mogelijk terug “on line” te gaan.

Tot zolang,

Bas & Belle

Foei Jan !

Onderstaande reactie kreeg ik deze avond op het artikeltje “poes” op deze blog. Iedereen kan het lezen bij de reacties in de rechtse kolom. Ik sta er toch een beetje van te kijken. ‘k Zal het maar niet proberen uit te leggen aan de beide “blogeigenaren Bas & Belle” Die twee gaan het nog minder begrijpen dan ikzelf vrees ik.

Zulke reacties kunnen mijn avond verpesten, dat ik Nederlander zou zijn, och, er zijn erger dingen in het leven en als “de stomme van Portici” er niet was geweest in 1830 dan was ik het misschien wel geweest, so what ? Ik voelde mij al voor de invoering van de euro  Europeaan in hart en ziel. Al een geluk dat die brave man **** zijn zoon niet in mijn klas gezeten heeft, wat zou dat geweest zijn als zijn zoon buiten cilinderkop, ook het woord culasse zou gekend hebben, join de culasse voor cilinderkoppakking, volant voor stuurwiel, amortiseur voor schokdemper en pare-brise voor voorruit .

Ikzelf heb kennis van andere talen steeds als een meerwaarde gezien. Niet voor iedereen dus….

Jan,   

08-06-2008 Colza Wat ik opmaak uit uw verhaaltje is dat u Nederlander bent. Ik heb steeds gehoord dat colza Frans was voor koolzaad. Foei dus als u dazt woord ook als dusdanig gebruikt.

08-06-2008 om 19:47 geschreven door****

Poes !

Deze namiddag hebben onze harten nog eens sneller geslagen, oorzaak: een rosse poes die het pad van Belle gekruist was in het colza veld.

Wandel ik rustig met de baasjes over de weg, kalm rustig gangetje, crosst daar toch geen rosse poes de weg over zeker. Nog geen twee meter van mij vandaan. Sensatie mensen, zo vlak bij, daar rep ik mijn oude knoken nog eens voor. Nu kon die poes niet links of rechts, links stond ik, van rechts hoorde ik Belle komen. Wat doet zo’n poes dan ? Juist, die zoekt de hoogte op.

Razendsnel zat ze bij de buren Mark & Sarah de kriekenboom in, hoog genoeg om veilig te zitten voor een oude Drent. Belle was terug de colza ingedoken, zij had een tweede kat opgemerkt samen met die rosse maar die was de andere kant uitgerend. Ja dan moet je kiezen, de ene of de andere. Nummer twee heeft ze niet meer gevonden want toen Belle haar reukspoor volgde heeft het baasje Belle teruggeroepen.

Nu een half uur later is mijn hartritme nog altijd niet normaal, zo maak je nog eens wat mee in je oude dagen.

Bas

Drentse naakthond ?

Een Drentse naakthond bestaat nog niet, toch niet dat wij het weten. Maaaar, als het zo blijft duren bij een kambeurt van Bas zal het niet lang meer duren. Dan hebben wij de eerste “blote Drent” hier in huis !

Op de foto kan je zien wat een dagelijkse kambeurt aan “wol” opbrengt. Op foto 1 zie je het resultaat van tweemaal de kam door Bas zijn vacht te trekken. Foto twee geeft dan het resultaat van een vijf minuten flink diep kammen, na die tijd is Bas het beu en begint onrustig en ongeduldig te worden.

Deze resultaten komen niet van een onverzorgde hond, dan zou het vrij normaal zijn, maar van van Bas die wekelijks, het jaar rond, toch zo’n twee à driemaal gekamd wordt.

Tegen het eind van de lente, het begin van de zomer, is het elk jaar hetzelfde resultaat. Eén zaak is spijtig, en dat is dat Bas te laat op het jaar begint met ruien. Moest dat in het begin van de lente gebeuren dan zouden al die vogelnestjes hier in de buurt een zachte, witte, hondenvacht bekleding hebben.

Bas & Belle

Nog fietstoerisme

Zondag 08.06.2008 worden er in en rond Aigre drie nieuwe fietsroute’s geopend zo meld de Charente Libre verder in haar “Le Guide” pagina’s. Een circuit ‘famille’ van acht kilometer ( zeer makkelijk), een circuit découverte van vierendertig kilometer (makkelijk) en een circuit exploration, zestig kilometer (difficile)

Op het circuit van vierendertig kilometer zijn er drie punten waar men even kan verpozen en iets eten en drinken, in St.Fraigne, in Tusson  en bij de aankomst terug in Aigre. Op de grote toer kan er enkel in St. Fraigne iets gedronken worden, misschien daarom dat de toer “difficile” meegekregen heeft. Op de kleine toer van acht kilometer kan er verpoosd worden in Villejézus en in Aigre.

Een fietsatelier waar eventueel herstellingen kunnen uitgevoerd worden kan men vinden in Aigre. Er is dus wel over nagedacht en men maakt ook ernstig werk van de ontdekkingstochten door het Noorden van de Charente. Er staan tevens nog vier andere fietstochten in de startblokken. 

Ook in het zuiden van de Charente bestaan er al enkele fietsroute’s, in de omgeving van Ségonzac, bekend van de Cognac “Fine Champagne” en het centrum van de tonnenmakers . Ook de omgeving van Barbezieux heeft al zijn fietsroute’s.

Wanneer de route’s aan belang winnen en er voldoende belangstelling is zullende plaatselijke neringdoeners het belang wel inzien van enkele extra rustplaatsen (lees terrasjes).

De Charente kan er maar wel bij varen denken wij zo…

Bas & Belle

C’est cheese

Frans of Engels of beiden, zulke panelen kan je vinden in Aigre, een stadje op zo’n twintig kilometer van ons thuis. In Aigre organiseren ze dus regelmatig een Engelse markt. Hier kunnen de overgewaaide Engelsen hun thuisproducten kopen of producten door Engelsen hier ter plaatse vervaardigt.

Nu zijn wij en ook de baasjes niet zo gek van Engelse etenswaren, toch zeker niet als al die Franse overheerlijke producten overal te koop zijn ! Toch hebben de baasjes ons deze morgen meegenomen naar Aigre. Wij hadden vooral een sterke interesse in de daar aanwezige hondjes, labradors, épagneul Breton’s, Border Collie’s en de rassen van onduidelijke mix, "vlinderhondjes" zo noemde wijlen veearts Karel Van Noppen onze Sloeber destijds. Dat was voor Bas bij de baasjes kwam, Sloeber was ook zo'n onduidelijke mix.

De baasjes hebben dan het onvermijdelijke terras van Le Bilboquette aan gedaan waar er steeds een emmertje fris aperitief voor ons gebracht wordt. In ’t veld en de bossen kunnen wij ons wel eens wild gedragen maar in ’t bijzijn van al die andere soortgenoten daar kunnen wij eens laten zien dat wij welgemanierde Drenten zijn.

Niets zo simpel als dat, om de baasjes eens trots als een gieter te laten zijn en lonen doet dat altijd achteraf…

Bas & Belle

Voorbereidingen

De baasjes zijn al volop bezig met de voorbereidingen voor het steriliseren van de krieken. Zondag of maandag zullen ze wel rijp genoeg zijn om te worden geplukt. De ladders heeft het baasje nog niet opgeborgen na de dakwerken, die staan gereed voor de volgende arbeid.

De steriliseerketel is al afgestoft, de nieuwe rekkers (sluitringen in ’t AB) aangekocht, de sluitranden van de “Weck potten” nagekeken op beschadigingen, de fles Butagas eens gewogen en de grote brander eens aangestoken. Alles is OK bevonden en nu maar de natuur zijn werk laten doen en laten rijpen, die krieken.

Terug naar de tijd van toen zullen de meesten denken. Wie steriliseert er nu dezer dagen nog ? Onze grootmoeders, die deden dat, maar die waren geboren in de jaren 1890 – 1920 ! Wel onze bazen doen dat ook nog, als je eenmaal door een stroompanne gans de inhoud van je diepvriezer naar de composthoop kan dragen dan voorzie je andere maatregelen.

’t Baasje heeft jaren geleden eens aan ’t vrouwtje laten weten dat hij voor zijn verjaardag een steriliseerketel wilde. Op het einde van dezelfde week stonden er vier ketels met ongeveer tweehonderd potten. Iedereen wou zijn “oude rommel” kwijt en ’t baasje kende dé tijd van zijn leven !

Bas & Belle