Feestmaaltijd...

Actie foto’s…

In een poging om eens een rustige, geposeerde foto te maken van onze veestapel hebben wij het opgegeven van daarop te wachten. Er zijn maar twee soorten foto’s te nemen, 1° als ze wild rondcrossen of  2° in de armen van Morpheus ook geluid makend maar dan van het snurken.

Dan toch nog maar eens actie foto’s van gisteren, het stond op regenen en ze waren superactief, alle drie. Belle was zo actief dat ze nog niet op de foto staat, weg was ze ….

Reispilletjes…

We hebben ons een nieuw doosje reispilletjes aangeschaft, voornamelijk voor Heros bij wie het nogal eens te veel wordt.

Kregen we vorige maal van Dr. Nelly speciale reispillen voor honden, dan zijn we toch maar terug over gegaan op de vorige. Die van Dr. Nelly maakten de honden niet slaperig en lieten de honden toe de reis bewuster mee te maken zodat ze zich onbewust konden wapenen tegen de reis ongemakken. Eén nadeel van de pillen….8,5 €/stuk, als we dan Hera uit voorzorg ook nog een pil gaven, dan kon je haast al beter met Ryan-air naar Limoges of Bergerac vliegen om naar de Charente te gaan.

Bij de apotheker kenden ze “ons” pillen niet en die moesten besteld worden, geen probleem voor ons, we vertrekken nog niet dadelijk terug en er zaten er nog 2 in het doosje. Maar….tegenwoordig moeten haast alle diergeneeskundige producten en hun gebruikers  geregistreerd worden. Heros zit dus vanaf nu ergens in een centrale computer als gebruiker…van reispillen !

De apotheker vroeg ons haast de pieren uit de neus, naam hond, ouderdom hond, gewicht hond, naam baas, adres baas, en dat allemaal in tijden dat men zo op “privacy” gesteld is.

Naar het schijnt (?) zou dit gevraagd worden om misbruik van typisch diergeneeskundige middelen tegen te gaan. Wielrenners opgepast, ’t gaat een beetje moeilijker worden om aan jullie spuiten te geraken.

Er gaat zo een verhaaltje over die paarden en koeien die meelopen met de renners als die passeren aan hun weide.

Weten jullie waarom die paarden en koeien dat doen , dat meelopen ?  Neen ?

Die kennen elkaar nog van bij de veterinair….

Nog zo eentje over een destijds zeer getalenteerde renner die nu probeert terug te komen in het peloton.

F. (de renner) wierp tijdens zijn laatste ronde van Vlaanderen die hij reed, zijn drinkbus in een weide. De koe die in die weide stond heeft het laatste restje dat in de bidon was opgedronken. Het daarop volgende weekend heeft die koe de grote koers gewonnen op het hypodroom van Sterrebeek ! ! !

Belle

Onze Bigfoot…

Geen verschrikkelijke sneeuwman, geen monstertruck maar onze Heros is hier Bigfoot ! Als je die zijn voeten ziet dan weet je wat ons nog te wachten staat.

Een aardje naar zijn Vaartje noemt dat in “schoon Vloms” Ook zijn poten zijn van die aard dat je inderdaad een reus kan verwachten, eentje die zijn vader Zeppos achterna gaat of er “losjes overheen gaat”.

Heeft hij daar dan nog eens een vinnige kop bij en een zacht karakter en je krijgt een super hondje. Eentje waar je fier op kan zijn. Niet dat Hera achterblijft maar zij was al van bij de geboorte de lichtste van de groep. Inhalen zit er niet in bij haar want daar is zij veel te beweeglijk en te zenuwachtig voor. Die zien ze de eerste jaren nog niet bij de weight watchers, daar komt geen gram vet aan.

En ik moet dat allemaal zomaar aanzien, mijn jeugd groeit me boven de kop. Heros is op dit moment op zijn heupen hoger dan mij en die moet nog een half jaar worden. Ook Hera komt in hoogte in de buurt maar die heeft in de breedte nog flink wat bij te winnen.

’t Baasje zegt dat ‘m trots is over zijn mooie roedel Drentjes, ik trouwens ook. Ze mogen best gezien worden mijn twee puppy / huisgenoten !

Belle

Sneeuw over Vosselaar op 3 mei ?

Zo zag de tuin er uit gisterenavond toen de baasjes rond elf uur terug thuis kwamen.Drie Drentjes die zich in de tuin verveeld hebben zijn aan de slag gegaan met de kussens uit hunhok en mand.

Vorige donderdag zijn ze ook in de tuin moeten blijven toen de baasjes naar Gent waren om te feesten, maar toen is er niets gebeurd en hebben ze zich voorbeeldig gedragen. Gisteren dus niet !

Het zullen de volgende maal terug oude handdoeken en /of dekens zijn waar ze op kunnen liggen. Voor de eerst komende tijd worden er in elk geval geen dure nieuwe kussens gekocht voor die ploeg destructieve Drenten.

’t Baasje zal weten wat ‘moet doen deze voormiddag, zijn rug zal er niet beter op worden en ’t vrouwtje met haar problemen rug moet er helemaal niet aan beginnen, en de daders zal je zeggen ? Die staan er bij en kijken er naar…

Belle

Zijn manier…

Dat ze niet dom zijn Drentsche Patrijshonden is al lang geweten. Dat Heros aan ’t baasje wil laten weten dat de emmer met drinkwater leeg is kan je hier bij de foto’s volgen.

Waarschijnlijk hebben ze met hun wild spel de emmer omgelopen en hadden de baasjes dat nog niet opgemerkt. Het bad dat gereed stond voor hen wanneer ze terug kwamen van de wandeling en waar ze konden gaan inzitten, was al omgekieperd door het baasje wegens te modderig geworden. Zij hadden dus op dat moment geen fris drinkwater meer.

De baasjes waren in de tuin bezig en konden dat dus ook niet weten. En dan komt Heros, op zijn eigen manier met de emmer aandragen om te zeggen “hela baas, drinken hebben wij nodig”.

Duidelijk was het wel, en ze hebben zelfs een nieuwe emmer gekregen omdat bij deze het draagoor toch wel wat “geleden” had door het dragen door Heros.

Belle

Nog goed nieuws…

Op 24 april melden wij hier op deze plaats dat er in Nederland drie relatief jonge Drenten te herplaatsen waren. Lola was in het begin van de vorige week al naar haar nieuwe baasje verhuisd.

Nu ook Jiska een nieuwe mand gevonden heeft blijft er enkel voor Joris nog een adres te vinden.

De beschrijvingen van de drie honden kan je nog vinden hier op ’t blog op 24.04.09 moest je zelf nog belangstelling hebben voor Joris.

Aan de lijn lopen…

Het baasje krijgt er kop nog staart aan. Als wij ieder afzonderlijk met hem gaan wandelen dan zijn wij haast voorbeelden.

Als wij met zijn drieën samen gaan wandelen zijn we ook een voorbeeld… maar één van hoe het NIET moet. Wij bundelen dan onze krachten om het baasje naar het bos te slepen. Niet eenvoudig als je weet dat het negentig kilo te verplaatsen is, maar sterk als we zijn krijgen we hem telkens mee.

Toch blijkt het voor het baasje niet plezierig te zijn en hij heeft er al mee gedreigd van een wandeling minder te maken. Dat betekent dat we ook een keer minder in het bos mogen loslopen !

Daar gaan we dan toch de voor- en nadelen eens van tegen elkaar afwegen, eens goed over slapen zullen we maar zeggen…

Belle, Hera & Heros (of de verenigde Drenten trekdieren)

Daar zijn ze nog niet aan toe…

Vorige week, nog in Frankrijk, heeft Belle nog maar eens een egel gevonden in de tuin. In tegenstelling tot vorige die ze in de velden, dood en zwaar gehavend, heeft gevonden is deze springlevend. Hoe ze er in slaagt deze egels uit de tuin naar de koer te verplaatsen is ongezien. Met enkele stekels neemt ze die vast met haar voorste tanden en zo draagt ze die egel de ganse tuin rond.

Bas destijds trok zich dat niet aan en liet haar maar begaan, de pups echter maken een hels kabaal als moeder met haar prooi aankomt. Uiteraard is dat steeds zeer laat op de avond of ‘putteke nacht’. Al een geluk dat er geen kleine kinderen meer zijn in de onmiddellijke omgeving, of bij de naaste buren.

Voor Hera en Heros zijn die prik en steekgevallen niets plezierig, ze tikken er wel eens tegen met een poot maar trekken dan onder luid geblaf snel terug. De egel zal wel gehoorschade hebben tegen de tijd dat het baasje zijn lederen las handschoenen genomen heeft om de egel buiten  de omheining te zetten.

Een vraag die zich telkens weer stelt, is dat nu die egel van gisteren of is dat weer een andere ? Het baasje zou ze eens een teken moeten geven zodat we er een boekhouding van kunnen houden.

Jan

“Ons bos” is er nog…

En we zijn het eigenhandig gaan inspecteren. We konden in ’t begin onze ogen wel niet geloven, zo was het bos verandert tegenover twee weken geleden.

Alle loofbomen hebben nieuwe frisgroene blaadjes en door het blad aan de struiken zien we de baasjes niet meer lopen in ’t bos.

De kuil met het stinkwater stond leeg, daar konden we al niet gaan drinken en plassen waren er ook al niet. Omdat ik al vanaf het begin dat ik los mocht het bos ben ingelopen heb ik me maar tweemaal laten zien aan de baasjes. Hera en Heros die blijven wel bij de bazen, ik ben voor ’t eten gaan zorgen. De konijnen doken echter telkens ik ze bijna had ingehaald hun pijp in, en van al dat graven krijg je verschrikkelijke dorst…

Ik ben dan ook direct naar ’t baasje gegaan toen hij riep om naar huis te gaan. En voor ik het vergeet…onze Heros is door de meiklokjes gaan lopen in het bos. Nochtans was hij nergens in geweest of in gaan rollen dat stonk. Om stank weg te krijgen moest ‘m et voor één keer niet doen.

Wij hebben voor de eerste maal in jaren een fris ruikend Drentje in huis !

Nu die andere twee nog zegt het baasje……….

Belle