12 november - 12 mei

Kalmpjes vandaag…

’t Baasje was een klus gaan opknappen deze namiddag bij zijn broer in de hangar, er moest een dubbele bediening uitgebouwd worden uit een rijschool auto die verkocht was.

Ons baasje kan dat wel , hij heeft dat al meermaals voor zijn schoonbroer gedaan.  Deze maal was ‘m er toch niet goed van vertelde hij tegen ons.

Op zijn rug onder het dashbord is nu al geen comfortabele positie en als je dan nog gestoord wordt door telefoon en belangstellenden dan is het helemaal k….n werk.

’t Baasje was weer eens vergeten dat ‘m geen dertig meer is maar het dubbele en dat eist zijn tol in het knokenwerk van de baas. Bij zijn thuiskomst zag ‘m er niet al te fris uit en hij liep ook maar raar. Als wij zo raar lopen gaat ons baasje direct met ons naar Dr. Nelly.

En bij Dr. Nelly waren we deze morgen. Wij zijn nog eens gaan wegen…! Ik gaf 27 kilo aan op de weegschaal, Hera 19,5 kg. ,  en Heros 24,5 kg. Nu zie je wie hier in huis (buiten het baasje) den dikke is !

Dr. Nelly heeft ook naar de tanden van de pup’s  gekeken, dat was het oorspronkelijke doel van het bezoek. Het gebit van beide vertoont geen abnormaalheden  en staat netjes. Geen ontbrekende of scheefstaande tanden, alles kits zegt Dr. Nelly.

Nu krijgen we morgen nog elk een pil tegen de wormen en dan zijn de puppybezoeken aan de dierenarts achter de rug. Dat we die pil vandaag nog niet kregen ligt er aan dat er geen La Vache Qui Rit smeerkaas in huis was. In zo’n smeerkaasje worden hier ten huize de pillen in verstopt als we pillen moeten slikken. Wij zitten er niet mee en de baasje vinden het de meest geschikte methode …

Belle

Nog op bezoek…

Gisterenmorgen was ik al mee op bezoek mogen gaan met ’t baasje naar ’t kleine boxertje Yndhy. In de namiddag maakte het baasje ook alles in gereedheid na de wandeling om nog “op stap” te gaan.

Deze keer ging mijn bench in de auto, dus ik was al zeker dat ik mee mocht. Toen ook Heros een pilletje kreeg tegen het ziek worden in de auto wisten we gedrieën dat het ook nog ver zou zijn dat we mee mochten.

We kwamen Antwerpen voorbij, ook Mechelen zagen we passeren en zelfs in Brussel stopten we niet, even dachten we dat we onderweg waren naar Frankrijk. Toen we bij Leuven van de snelweg gingen wist ik het weer. Hier woont de Cobe, de Drent van Josiane en Luc en Veerle en Linde. Die kennen we nog van op de Brussel Dog Show en van de wandelingen.

Wij hebben daar flink geravot en Hera en Heros die Cobe nog niet goed kenden hebben net zo goed mee gespeeld. Even later kwam ook Patrick en Ilse van de Drentenvereniging er bij samen met twee van hun honden.

Het is toch telkens plezierig zo eens op een ander gaan spelen, we mochten hier zelfs uit de vijver drinken die Luc heeft aangelegd. Zwemmen mochten we niet dat zou te veel nattigheid hebben gegeven zegden de baasjes, zes natte Drenten is iets te veel van het goede !

Van Veerle kregen we ook nog snoepjes waar we wel eerst mooi voor moesten gaan zitten. Dat is geen probleem voor ons, dat moet hier thuis ook maar hier was er geen volgorde wie eerst kreeg zoals hier. Hier krijgt eerst Belle, als oudste, haar snoepje en dan pas de pup’s

Tegen dat het donker werd mochten wij terug in de bench in de auto. Dat was een goed gedacht van ’t baasje want zowel ik als Hera en Heros waren eigenlijk “kei-moe” gespeeld en een slaapke was een goed gedacht…

Belle

Op bezoek…

Zoals ’t baasje beloofde, mocht ik vandaag samen met hem naar Yndhy, ons nieuwste aanwinst in de familie.

Als ik er bij ben noemt iedereen hem neefje Yndhy, ik ben dan tante Belle ! Da’s de eerste maal dat ze mij zo aanspreken en eigenlijk “klinkt” dat nog zo slecht niet, mijn gedacht.

We waren nog geen minuut bij baasje’s broer of ik moest dat kleine gespuis al corrigeren. Een diepe grol en Yndhy wist al dat ‘m bij mij geen melk moset komen halen alhoewel de tepels daar waren.  Zo een klein hondje hoeft enkel maar naar boven te kijken om te zien waar het goei materiaal te halen valt !

Even later was het ijs gebroken en hebben we goed door de tuin gehold. Plots stonden we oog in oog met een groot grijs beest dat dan ook nog eens oorverdovend balkte. Yndhy was zo geschrokken dat ‘m haast in het zwembad achter hem gevallen was. Die grote grijze was Stan, “ozzen Dré” zijn ezel. Die is genoemd naar een voormalige dispatcher van een vervoerbedrijf, en de naamgeving is louter toevallig !

Volgens mij was Stan even zo geschrokken van mijn verschijning als ik van hem. Zijn  gebalk klonk volgens het baasje wel een dorp verder dan mijn geblaf… Zo’n groot lawaai !

We hebben nog wat samen gespeeld met Yndhy en ’t baasje heeft beloofd dat we, als van Frankrijk terug zijn en Yndhy een vuist hoger geworden is nog eens terug komen spelen en dat dan Hera en Heros ook mee mogen komen…als ze een beetje kalmer spelen als heden…

Belle

Harrhy…

Gisteren is ons baasje op bezoek geweest bij onze Harrhy. Neen het is geen tikfout van ons baasje. De mensen van de Sint Hubertus vereniging hebben deze schrijfwijze gegeven omdat er al een “gewone” Harry was.

Nu is onze Harrhy zelf ook geen gewone. Vooreerst is hij de oogappel van Jos en Dymphna uit Lichtaart. Toen hij nog bij ons woonde in het nestje puppy’s heeft ‘m lang “vlekje” geheten wegens de witte vlek juist voor zijn staart.

Maar het strafste wat hij uithaalt is dat samenleven in huis met de 12 jarige Bol. En Bol is een witte eend die al twaalf jaar geleden in huis is genomen door Dymphna, omdat Bol een gehandicapte poot heeft en in de natuur niet zou kunnen overleven. En laat nu een eend, uitgerekend een prooidier van een jachthond, Harrhy zijn huisgenoot zijn.

Het was gisterenmiddag mooi weer en dus goed fotoke’s weer. De fotomodellen waren wel niet “in the mood” voor poseerwerk maar toch heeft het baasje wat foto’s meegebracht.

Harrhy was veel te zot omdat hij ons baasje nog eens terug zag, toch wel raar want het was weeral van 2° paasdag, met de Drentenwandeling,  geleden dat wij elkaar nog zagen.

Als ’t baasje terug thuiskwam hebben wij hem ook op onze beurt nog eens goed moeten besnuffelen om er zeker van te zijn dat het Harrhy’s geur was waar ’t baasje mee thuis kwam.

Belle, Hera & Heros

Bench…

Of hun veilig onderkomen. Zo zien zij het en wij zijn er niet kwaad om. Als zij terug binnen komen na gespeeld te hebben in de tuin gaan onze honden hoe langer hoe meer uitrusten in hun bench.

Ook ’s avonds is er al meer plaats in de zetel voor de baasjes.Het is een tendens die een drietal weken begonnen is. Samen met de aankoop van de nieuwe kussen voor de benches.

In het begin deed het wel raar bij de baasjes, als we Belle, Hera en Heros niet zagen rondlopen dan lagen ze gerekt en gestrekt in de zetel. Plots moesten we gaan rondkijken waar ze gebleven waren. Voornamelijk was het Heros die we kwijt waren, het dekentje dat over het kussen lag was ook nogal donker en we zagen het niet zo dadelijk dat hij in de bench lag.

Op dit moment is het probleem WIE ligt er in de bench, is het Belle of Heros. Uiterlijk trekken ze zo sterk op elkaar en hebben ze dezelfde grootte dat het echt moeilijk herkennen is. En je kan toch niet telkenmale gaan kijken dat het er een mét of zonder piemel is…

Als ze rechtstaan of lopen is het nog makkelijk, Belle’s rug is nog steeds een formaat breder dus dan stelt het probleem zich niet, het is enkel wanneer ze liggen dat er een probleempje is voor ’t moment.

Jan

Satire…

We doen een klein beetje mee met de algemeen geldende bangmakerij… Ook wij berichten over de varkens/Mexicaanse Griep. Wel vanuit een ander oogpunt als de serieuze gazetten en boekskes.

Op eenvoudig verzoek kan een lijst van dokters overgemaakt worden waar je voor een “aspirieneke” kan gaan om te genezen van deze dodelijke griep.

Belle

Familieuitbreiding…

Niet bij ons (de Heer spare ons) maar bij “ozzen Dré” is Indi de familie komen vergroten.

Twee maanden na het overlijden van Gust, de vorige boxer in de familie, is de boxer traditie terug in ere hersteld bij ons baasjes’ broer. Al meer dan 11 jaar was daar een boxer in de familie en er zou terug een nieuw jong Boxerke komen.

Indi is het dus geworden en gisteren is schoonzus Marleen het pupje gaan ophalen in Nederland. (weer nen “Ollander” in de familie zegt het baasje) Indi heeft volgens de papieren van “de raad van beheer” dan ook nog eens Italiaanse ouders.

We zijn gisteren avond het pupje nog eens een bezoek gaan brengen (allee de baasjes toch) en van ’t weekend mag ik ook eens mee zegt ’t baasje . Ons wilde pups moeten nog even wachten vooraleer ze mee mogen.

Het is een mooi hondje, zijn snuitje is mooi getekend, een egaal “rosse” en een flink uit de kluiten gewassen reutje van nu goed 6 kilo.

Dat gans de familie gisteren op bezoek is geweest spreekt voor zich. Indi was dan ook “pompaf” en we hebben hem dan maar rustig naar zijn bench laten trekken. Iets wat hij overigens telkens uit zichzelf doet !

Flinke gast die Indi …

Belle

Sterilisatie en castratie van jonge honden

In de nieuwskrant van hondenvoedingsfabrikant Hill’s las ik deze namiddag volgend artikel, te lezen bij aanklikken van dit adres: http://www.myhillspet.com/Puppy/Health/Neutering.aspx?sc_lang=nl-BE

Vermits ik helemaal niet akkoord ben met de sterilistie en castratie van jonge gezonde honden heb ik het volgende aan hen toegestuurd.

Geachte,

uw nieuwsbrief die U me daarjuist stuurde is niet in goede aarde gevallen hier ten huize.

Ik heb op het Nederlandse Drentenforum een ganse discussie gevoerd omtrent sterilisatie en castratie !

Uit de discussie op het Drentenforum werd mij gemeld dat er in Nederland dierenartsen zijn die verwittigingskaartjes sturen om te melden dat het hondje 6 maanden geworden is en dus tijd voor sterilisatie en castratie.

 Waarom in godsnaam worden sterilisatie en castratie zo gepromoot ?

Ons Hera en Heros zijn een teef en een reu uit hetzelfde nestje, geboren op 12.11.08 en worden dus volgende week een half jaar oud.

Zij zijn beiden in blakende gezondheid ,misschien ook dankzij de voeding van Hill's, die ze de eerste drie maanden gekregen hebben.

Maar als een hondenvoedingsproducent verminking promoot vanaf zes maanden voor 100% gezonde hondjes  dan hoeft het voor mij niet meer.

Wij hebben in de dertig jaar dat we nu honden hebben éénmaal een reu laten castreren op 12 jarige leeftijd, met als gevolg dat zijn gewicht niet meer onder controle te houden was en zijn vacht doffe plekken vertoonde daar waar we voordien altijd gelukwensen kregen met Bas zijn blinkende vacht.!

Wel geachte dames en heren van Hill's...als jullie zich nu ook al met zulke zaken gaan bemoeien dan hoop ik dat jullie boven de grens met België blijven en hier, de nog steeds degelijke dierenartsen, niet op zulke manieren gaan beïnvloeden.

Bij mij komt er in elk geval NOOIT nog één product van jullie over de vloer, alhoewel ik er van overtuigd ben dat jullie goede producten hebben.

Sterker nog, ik ga dit bericht aan al mijn vrienden hondeneigenaars doorsturen en hoop uit de grond van mijn hart voor jullie, dat er nooit nog een groep aan de macht komt die jullie voorstellen en ideeën gaan promoten en uitvoeren, deze maal voor hondenvoedingsproducenten.

Met weinig hoogachting

Jan Faes

ps: ik hoop dat jullie uit dit betoog hebben begrepen dat ik jullie nieuwsbrief ook niet meer wens te ontvangen !

Cadeautjesdag…

Het was het moment om cadeautjes te krijgen. Omdat het baasje zijn twee  jonge geweldenaars + mijzelf niet meer kon houden als we ons eens “in de touwen gooiden” kregen we van de baasjes een gareel dat ons iets in toom moet houden.

Blijkbaar is het een cadeau omdat we volgende week dinsdag een half jaar oud worden.

Heb je het gemerkt…er staat al “jaar” in, en niet meer x maanden. Onze eerste halve verjaardag, zo snel gaat het met Drentenpupjes. Bij het baasje doen de knieën nog pijn van bij de werpkist te zitten en nu zijn we al een half jaar !

Als we straks naar het bos gaan mogen we dus ons “nief frakske” aantrekken. Van het moment dat we in het bos zijn en we vrij mogen doet het baasje het uit om te vermijden dat we ergens zouden blijven achter haken en ons kwetsen. Op de terugweg gaat het dan weer aan. Zo doet ‘m dat toch bij mij, want ik heb al geruime tijd zo’n gareel.

Het was toch wel even onwennig zijn daar in de Zoomart. Het was de eerste maal dat ze beiden mee naar binnen mochten en dan gelijk nog zo’n toestanden als da gareel aanpassen en op maat stellen. Het was meer een nare ervaring. De schabben met lekkernij was dan weer “the place to be” overal aan snuffelen, al eens ergens aan likken, wat niet mocht van ’t baasje, en toch nog een koekje gepikt.

De volgende keer hopen ze terug mee te mogen want er is nog veel meer te belven in die grote winkel…

Belle

Actie foto’s…

In een poging om eens een rustige, geposeerde foto te maken van onze veestapel hebben wij het opgegeven van daarop te wachten. Er zijn maar twee soorten foto’s te nemen, 1° als ze wild rondcrossen of  2° in de armen van Morpheus ook geluid makend maar dan van het snurken.

Dan toch nog maar eens actie foto’s van gisteren, het stond op regenen en ze waren superactief, alle drie. Belle was zo actief dat ze nog niet op de foto staat, weg was ze ….

Reispilletjes…

We hebben ons een nieuw doosje reispilletjes aangeschaft, voornamelijk voor Heros bij wie het nogal eens te veel wordt.

Kregen we vorige maal van Dr. Nelly speciale reispillen voor honden, dan zijn we toch maar terug over gegaan op de vorige. Die van Dr. Nelly maakten de honden niet slaperig en lieten de honden toe de reis bewuster mee te maken zodat ze zich onbewust konden wapenen tegen de reis ongemakken. Eén nadeel van de pillen….8,5 €/stuk, als we dan Hera uit voorzorg ook nog een pil gaven, dan kon je haast al beter met Ryan-air naar Limoges of Bergerac vliegen om naar de Charente te gaan.

Bij de apotheker kenden ze “ons” pillen niet en die moesten besteld worden, geen probleem voor ons, we vertrekken nog niet dadelijk terug en er zaten er nog 2 in het doosje. Maar….tegenwoordig moeten haast alle diergeneeskundige producten en hun gebruikers  geregistreerd worden. Heros zit dus vanaf nu ergens in een centrale computer als gebruiker…van reispillen !

De apotheker vroeg ons haast de pieren uit de neus, naam hond, ouderdom hond, gewicht hond, naam baas, adres baas, en dat allemaal in tijden dat men zo op “privacy” gesteld is.

Naar het schijnt (?) zou dit gevraagd worden om misbruik van typisch diergeneeskundige middelen tegen te gaan. Wielrenners opgepast, ’t gaat een beetje moeilijker worden om aan jullie spuiten te geraken.

Er gaat zo een verhaaltje over die paarden en koeien die meelopen met de renners als die passeren aan hun weide.

Weten jullie waarom die paarden en koeien dat doen , dat meelopen ?  Neen ?

Die kennen elkaar nog van bij de veterinair….

Nog zo eentje over een destijds zeer getalenteerde renner die nu probeert terug te komen in het peloton.

F. (de renner) wierp tijdens zijn laatste ronde van Vlaanderen die hij reed, zijn drinkbus in een weide. De koe die in die weide stond heeft het laatste restje dat in de bidon was opgedronken. Het daarop volgende weekend heeft die koe de grote koers gewonnen op het hypodroom van Sterrebeek ! ! !

Belle

Onze Bigfoot…

Geen verschrikkelijke sneeuwman, geen monstertruck maar onze Heros is hier Bigfoot ! Als je die zijn voeten ziet dan weet je wat ons nog te wachten staat.

Een aardje naar zijn Vaartje noemt dat in “schoon Vloms” Ook zijn poten zijn van die aard dat je inderdaad een reus kan verwachten, eentje die zijn vader Zeppos achterna gaat of er “losjes overheen gaat”.

Heeft hij daar dan nog eens een vinnige kop bij en een zacht karakter en je krijgt een super hondje. Eentje waar je fier op kan zijn. Niet dat Hera achterblijft maar zij was al van bij de geboorte de lichtste van de groep. Inhalen zit er niet in bij haar want daar is zij veel te beweeglijk en te zenuwachtig voor. Die zien ze de eerste jaren nog niet bij de weight watchers, daar komt geen gram vet aan.

En ik moet dat allemaal zomaar aanzien, mijn jeugd groeit me boven de kop. Heros is op dit moment op zijn heupen hoger dan mij en die moet nog een half jaar worden. Ook Hera komt in hoogte in de buurt maar die heeft in de breedte nog flink wat bij te winnen.

’t Baasje zegt dat ‘m trots is over zijn mooie roedel Drentjes, ik trouwens ook. Ze mogen best gezien worden mijn twee puppy / huisgenoten !

Belle