Uitzwermen

Het gaat weer héél rustig zijn bij Ingrid thuis. Ingrid is de vice voorzitter van de Belgische Drentenvereniging en het bazinnetje van Chia en  Ella, Belle’s zus.

Vandaag komen de nieuwe eigenaars het laatste pupje van Chia’s nestje ophalen. Chia heeft 8 weken geleden 5 prachtpuppy’s geworpen. En dan is het leven zo dat op een moment de kinderen uitzwermen.

Ingrid gaat er allicht “niet goed” van zijn. Haar puppy’s , waar ze zo zorgvuldig voor gezorgd heeft wég. Verspreid over het ganse land, van Oost Vlaanderen tot het verste puntje van Limburg.

Er is één pupje gebleven bij buren van Ingrid en Johan, dat gaat meevallen, die is niet ver weg en dagelijks te ontmoeten. Eéntje heeft een fijn nestje gevonden in de Pinte, ook niet ver bij hen uit de buurt, ook de pup die naar Destelbergen is gegaan is niet zo ver uit de buurt. Nog een andere pup is naar het verre Maaseik en zal in de nabije toekomst Limburgs moeten gaan leren blaaafen . Als laatste in de rij krijgt Kessel Lo dan ook een Drentje als  nieuwste inwoner.

Wij beiden wensen voor de puppy’s baasjes zoals wij er hebben en zoals het was bij Ingrid en Johan. En baasjes die een oogje dichtknijpen als ze weer eens een plant “tondersteboven” hebben gegraven

De baasjes wensen we dan weer een Drent toe zoals wij, waar dagelijks lol mee gemaakt wordt en die hen jong houden met dagelijkse wandelingen.

Voor Ingrid en Johan hopen we dat ze de pup’s nog regelmatig samen met Chia tegenkomen en kunnen begroeten op de verschillende Drentenactiviteiten.

Het ga ze allen goed, pup’s, baasjes, en fokkers…

Bas & Belle

Zita

Dat was ook weeral een tijdje geleden dat we Zita tegenkwamen, vandaag samen met het vrouwtje, vorige keer met ’t baasje, de commissaris van politie hier in de gemeente.

Zita is een éénjarige Rhodesian Ridgeback, mooie en speelse hond die goed kan opschieten met ons. Voor Bas is ‘m te jong en te speels maar Belle kan het wel appreciëren als Zita met haar het bos in trekt. Zita’s vrouwtje is wel even ongerust als ze beiden uit het zicht verdwijnen. Ons baasje stelt haar gerust want als ze samenblijven komen ze zonder twijfel na enkele minuten terug.

Wat ze beiden in het bos hebben uitgespookt zullen we wel niet te weten komen maar hijgen deden ze wel bij de terugkomst.

Bas & Belle

Veel werk

Het is hier ten huize druk, druk, en nog eens druk. Het hoofdbestuur is hier met van alles bezig wat niets met Drenten te maken heeft.

Bas zeg me dat het vertrek naar Frankrijk er terug staat aan te komen. Maar we hebben nog geen valiezen en hondeneten zien opduiken in de hal.

Het baasje merkt het dat we een beetje confuus zijn en vertelt dat het morgen nog BBQ is van de wijkvereniging. Daar gaat het vrouwtje helpen met de voorbereidingen met de groenten en het opstellen, het baasje moet met Fons, de buurman, zorgen dat het vlees netjes gebakken op de borden komt. Elk jaar hopen we weer dat er zo'n een paar worstjes van de rooster rollen, die worden door 't baasje opzij gelegd voor ons.

Zondag is er werk voor mij, Belle, want dan ga ik de Drentenvereniging vertegenwoordigen op de Brussel Dog Show op de Heyzel, ’t Zal vroeg zijn zegt het baasje want we moeten al daar zijn om halfacht ‘s morgens en we halen Josiane en Cobe nog op voordien in Herent. ’t Baasje adviseert van maar goed uitgeslapen te zijn want het zal vijf uur ‘s morgens zijn dat we moeten opstaan !

’t Baasje moet nog naar de keuring met een aanhanger van de auto vandaag en nadien nog inkopen gaan doen. Dat zal dan het hondeneten zijn denken wij zo.

’t Vrouwtje is ondertussen bezig met de paperassen allerlei, die nog in orde moeten gemaakt worden. Ons baasje heeft daar een broertje aan dood zegt ‘m. Al een geluk dat ‘m nog een schoonbroer heeft die boekhouder is, die  doet dat wel graag zegt ‘m. ’t Baasje kan maar niet verstaan dat er mensen zijn die dàt graag doen !

Belle

Geen konijntjes

Die zijn veilig in hun konijnenpijpen* gebleven, die wisten ook niet wat ze moesten aantrekken vandaag, regenjasje of T-shirt.

Belle heeft zich moe gemaakt met het zoeken naar de konijntjes, wegens geen succes staat ze nu maar aan het venster. Geen konijnen, ok, dan maar die vervelende vlieg aan het venster proberen weg te happen. Voorlopig ook zonder succes.

Daarstraks heeft ze in de tuin al een mierennest ontdekt. Na enkele keren haar poot er in gezet te hebben zaten die poten natuurlijk onder de mieren die in de tegenaanval gingen. Op dat moment wil ze natuurlijk binnen gelaten worden. Ook zonder succes.

Er zijn zo van die dagen dat alles tegenslaagt, ook voor jonge Drenten…

Bas & Belle

*louter ter informatie, dit is een zelfstandig naamwoord,  GEEN werkwoord ! ! !

Terug op haar “plooi”

Het heeft tot bijna vier uur geduurd dat Belle terug de Belle van deze morgen voor negen uur was. Ze was wel wakker maar wist het blijkbaar zelf nog niet. De vinnigste Drent hier in huis was onze bijna vijftienjarige Bas.

Daarjuist in ’t bos was de motivatie om te rennen achter alles wat bewoog groter dan de loomheid. ’t Baasje wou er een foto van maken, tot hij merkte dat hij de batterij van ‘t “kodakske” aan het laden was, en zoiets doe je niet in ’t bos. Niks fotooke dus…

Dat Belle terug in orde is merk je aan de geur van die vuile plas met de rottende bladeren. Wat kan er nu beter doen dan een flinke, frisse duik als je zo loom bent. Dat het water stinkt is toch maar een detail vinden wij.

Voor Bas heeft het baasje deze morgen op aanraden van de dierenarts “Seraquin Dog” meegebracht. Dit is een voedingssupplement voor oudere honden ter ondersteuning van de gewrichten. Het baasje had verteld van de achterpoot problemen van Bas afgelopen maandag. De dierenarts was verbaasd dat het de eerste keer was dat Bas daar problemen mee kreeg, gezien zijn leeftijd en gewicht.

De tabletten zouden “smakelijke tabletten” moeten zijn (?) ’t baasje heeft geprobeerd er een te geven aan Bas met de vraag of ‘m een koekje wilde. Een koekje wel maar niet deze ! Dus baasje… morgen bij de slager maar een beetje snijwaren meer vragen om de “smakelijke tabletten” kwijt te raken aan Bas.

Binnen drie weken zou het een merkbaar verschil moeten geven bij Bas, nu maar te hopen dat hij tegen dan niet op de takken van de bomen zit wegens te actief.

Bas en Belle

Tessie

Is een Berner Sennen hond die we zo af en toe eens tegenkomen in het bos tijdens onze wandelingen. Zij is een teefje en vijf jaar oud, een speelse hond die goed kan opschieten met Belle.

Het baasje van Tessie is niet haar eerste baasje, zij zat in een asiel voor ze bij haar huidig baasje belandde. Dat zij verwaarloosd is geweest leed geen twijfel zegt het baasje van haar. Een dikke vacht die het uitzicht had van een rasta kapsel en wonden aan haar poten.

Tessie is ook zeer argwanend naar vreemde mensen, naar honden helemaal niet. Toch een teken dat ze dieren meer vertrouwt dan mensen. Ons baasje kent ze nu al een beetje omdat ze ook onze hondensnoepjes kent, maar bij bruuske bewegingen van ons baasje trekt ze telkens snel weg. Met haar eigen baasje speelt ze wel hevig mee, maar bij vreemden gaat het niet goed.

Wie kan nu zo’n prachtdier, want dat is Tessie, tekort doen of verwaarlozen ? Ons baasje wil ook puppy’s met Belle, kandidaten voor toekomstige puppy’s mogen zich aan een grondige “screening” verwachten vooraleer ze een pup mee naar huis krijgen…

Bas & Belle

Morgenvroeg,

Belangrijke dag morgen voor Belle, we hebben namelijk een afspraak in de dierenkliniek “het binnenhof” voor een HD onderzoek van Belle’s bekken en heupen.

Zij zal voor de röntgenfoto’s een uur van de wereld zijn, de eerste maal in haar leven !

’t Baasje laat dat onderzoek doen nu het PRA (ogen) onderzoek goed was en haar stamboom is nagepluisd op erfelijke ziekten zoals epilepsie. Als nu ook dat HD onderzoek gunstig is, (waar de baasjes eigenlijk haast zeker van zijn) kunnen we rustig beginnen uitkijken naar een gelegenheidspartner voor Belle van het mannelijke geslacht.

Het baasje, voornamelijk hij, zou graag een nestje puppy’s van Belle hebben. Het mogen enkel puppy’s zijn met de meeste kans op 100 % gezonde puppy’s. Daarom de beste voorzorgen treffen voor alle zekerheid.

Morgenmiddag kennen we het resultaat, we zijn toch wel hééél curieus…

Bas & Belle

Koffiedik kijken

Op elf juni heeft het baasje het hier op de blog al geschreven, we waren toen nog in Frankrijk. Onze Yves beloofde te gaan praten met de vervoersbonden in verband met de dieselprijzen en zo nog van die zaken. Op TV berichtten ze toen van de blokkades door vrachtwagens in Spanje en Portugal.

Toen schreef het baasje al, “als ze met den Yves gaan klappen zal ’t in België ook snel van dat zijn”.Wat gebeurt er morgen in Brussel ?  JUST… ’t zal dicht zitten in Brussel door betoging van de transporteurs. Wat het baasje toen nog niet in ’t koffiedik of zijn kristallenbol kon zien was dat de transporteurs steun gingen krijgen van de boeren.

Je zou er van gaan vloeken van dat ventje uit de westhoek, als ‘m aan iets begint is ’t praten en klappen en daarna niks meer dan brol met iedereen…

Op de “zevende dag” komen zijn discipelen dan vertellen dat “alles en zelfs meer” zal opgelost zijn tegen vijftien juli ! Dat gelooft toch geen hond meer zeker, zelfs de aller, allerdomste niet ! Je moet het maar durven zo voor de TV zulke onzin te komen verkondigen met een zo’n uitgestreken gezicht.

Als het waar is dat een land de leiders heeft die het verdiend ? ? ? Laat de Guy maar rap zijn Europese droom opbergen en dat ‘m orde op zaken komt stellen.

Bas & Belle

Vroeg vandaag,

voor ons toch, ’t baasje moet vandaag nog eens gaan “werken” zeg ‘m tegen ons nu wij verbaasd opkijken.

Om zeven uur een baas zien verschijnen en dadelijk uitgelaten worden in de tuin behoort niet tot ons dagelijks ritme. Belle kan er helemaal niet aan uit, zij heeft de tijd niet meegemaakt dat zoiets dagelijkse kost was.

Bas moet het haar maar uitleggen hoe het vroeger ging, om half zeven uitgelaten worden en dan de rest van de dag in de tuin gelaten worden omdat de baasjes uithuizig waren om “brood op de plank te krijgen” en om centen te gaan verdienen voor luxe van een Drent te kunnen houden. Zo heeft het baasje toch altijd verteld.

Na de vijf minuten uitstap in de tuin spurt Belle naar de zetel om zich snel in en bolletje te draaien, liefst op de plaats waar ik even tevoren nog lag en waar het nog warm is, om dan zalig haar ogen te sluiten en verder te knorren.

’t Baasje moet vandaag op zijn oude school in de jury voor de eindproeven gaan “zetelen”. Daar moet je op tijd komen zegt ‘m, maar wat wil dat zeggen “op tijd” voor een Drent ?

Bas

Braderij

Geen boswandeling voor ons vandaag, te nat, te smerig in ’t bos. Alleen maar voor de baasjes want wij kunnen een gezonde portie nattigheid best te baas. Niet dus, geen bos maar de baasjes hebben ons wel meegenomen naar het dorp. Daar was de jaarlijkse braderij aan de gang.

Na en korte uitstap langs de weien, om het proper te houden in het dorp, trokken we dus naar het dorp. Dat is wel een eindje stappen tot in het centrum, ’t baasje zegt zo'n twee en halve kilometer. Geen probleem voor ons, daar draaien we onze poot niet voor om.

Het ganse gebeuren was halfweg al te horen, luidsprekers knalden luide muziek door de straten. Belle kent dat niet zo goed, enkel op de huntingbeurs in Gent heeft ze dat eens meegemaakt. Bas draait daar zijn poot ook al niet voor om, deels omdat ‘m niet zo goed meer hoort en wat heeft Bas nu nog niet meegemaakt in zijn lang hondenleven.

Er waren ook veel hondjes onderweg, we hebben wat afgesnuffeld aan voor en achterkant. Er waren ook keurig afgeborstelde dames met boutique kleding en van die “Fabiolakapsels” . Die “kakmadammen” (zegt het baasje daartegen) moesten niet veel van ons hebben en lieten dat ook duidelijk merken. En we waren nog niet eens nat of vuil !

Neen , geef ons dan die vriendelijke madammekes uit het bos maar, die hebben ook een hondje bij en daar krijgen wij gewoonlijk wel een aai van over ons bolleke. Die madammekes hebben gewoonlijk ook geen “Fabiolakapsel”, zou dat een herkenning zijn voor vriendelijke mensen ?

Het baasje had voor een keer zijn kodakske niet bij, spijtig hé…

Bas & Belle

Droog.

Daar moet het baasje van profiteren, het gras/onkruid dat vrijdag blijven liggen is zal nooit hooi worden. De bui van gisterenmorgen heeft alles grondig verbrod. En nu is het geen hooi, maar bijna smurrie ruimen voor ’t baasje.

De bui, gepaard met een knallend onweer, heeft zelfs Belle van de kook gebracht, Belle trekt zich normaal geen snars aan van donder en bliksem maar nu was het haar ook te veel van het goede. Er waren zelfs twee stroomonderbrekingen, net zoals het gebeurt bij een onweer in Frankrijk, maar daar bevinden alle leidingen zich nog bovengronds. Wij voelden ons een beetje terug in de Charente.

Als ’t baasje gedaan heeft met het opruimen van de tuin mogen we straks mee naar ’t dorp. In Vosselaar heeft vandaag de jaarlijkse braderij plaats. Een flinke wandeling en een terrasje doen zit er vandaag nog wel.

Als ’t maar droog blijft…

Bas & Belle

Brrrr…

Verdorie wij zijn beter gewoon dan dit rotweer. Daarbovenop vragen ze te pas en te onpas aan ’t baasje of hij dat weer heeft meegebracht van Frankrijk ! ’t Zijn slechte karakters zegt ’t baasje dan, wie durft het nog maar te bedenken dat het baasje zoiets zou doen ?

Het vertrouwen in de mensen heeft een ferme deuk opgelopen bij ’t baasje zegt ‘m. Weken aan een stuk blazen en stoeffen dat het hier in België warm en zonnig is en we zijn nog geen drie dagen terug en we hebben al twee regendagen gehad. Deze keer denken we dat het baasje recht van spreken heeft en dik gelijk heeft.

Ondertussen zijn wij toch tussen twee buien een wandeling gaan maken en hebben ons dan maar met heel ons hebben en houwen in de vijver gesmeten. Belle achter een waterhoen aan en Bas is op zijn achterste in de vijver gaan zitten. Kwestie van ons op een fatsoenlijke manier nat te maken !

We hebben terug de wandeling gemaakt langs de zijde van de autosnelweg en dan moeten we aangelijnd blijven, Was dat niet het geval geweest dan stond er vanavond eend en waterhoen op ’t menu. Rond en in die vijver valt er altijd wel iets “te pakken” voor ons. ’t Vrouwtje zal naar de winkel moeten om iets eetbaars op tafel te krijgen. We geloven toch dat het bestuur hier in huis geen kaas gegeten heeft van economie en van stijging van de levensduurte hebben ze alleen nog maar aan de pomp gehoord denken wij zo.

Als wij, Drenten, eens elke dag mochten helpen met de voedselvoorziening hier ten huize, er zou weinig sprake zijn van stijging van de levensduurte…

Bas & Belle