Niks te melden onderweg!

Onderweg met ’t baasje…

Deze voormiddag mocht ik mee met het baasje, ik alleen, Hera en Heros moesten bij ’t vrouwtje thuis blijven. In het begin zag ik het niet goed zitten. Heros is maandagmorgen  ook alleen mogen meegaan en die is pas in de namiddag terug gekomen, half suf van een spuit en twee snee’s in zijn buik.

Maar het ging niet richting Beerse, we gingen de autostrade op en reden toch wel een uur en een kwartier lang, niet naar de dierenkliniek deze keer, oef…

Toen we na een lange (?) rit stopten hoorde ik, dadelijk twee honden blaffen. Eén daarvan kwam me wel héél bekend voor. We waren bij ons Hadise en Sammy in Budingen. Was me dat een verrassing. Het was toch weeral twee weken geleden, op de clubmatch, dat we elkaar nog zagen .

Onze baasjes hadden het druk met foto’s van het fotoapparaat van Jean-Pierre op ons baasje zijn laptop te zetten. Dan kan hij het fotoalbum aanmaken op het seniorennet.

Er zijn van verschillende “portrettentrekkers” foto’s die in het album  moeten komen en J.P. had dan wel twee CD’s met foto’s geleverd maar ons baasje kon ze niet meer verwerken omdat ze waren aangemaakt met een Apple computer.

Nu kan ‘m verder en als het van de week eens een regenachtige dag is dan kunnen jullie de dag later de clubmatch nog eens beleven via het fotoalbum op het seniorennet.

Terwijl onze baasjes bezig waren heb ik met Hadise en Sammy gespeeld en ook gezwommen samen met Hadise in de vijver, dat is nog eens wat anders dan in de Charente, hier zwommen de Koi’s tussen onze poten door. Was dat nog eens een speciale sensatie .

Belle

De nieuwe leraar…

En leraar wil op een meisjes school beginnen werken. De eerste contacten met de directie waren uitstekend, alles in orde met diploma’s en papieren.

Totdaar alles in orde, er mankeert alleen iets fysisch aan de man. Hij heeft een zenuwtrek op één oog.

De directeur is van mening dat zoiets toch een probleem kan vormen voor een volle klas met meisjes met een constant knipogende leraar…

De directeur heeft daar toch een klein probleem mee en maakt de man er dan ook attent op.

Och zegt deze, dat is zo verholpen, als ik een aspirientje neem is dat weg. De directeur vraagt om eens te laten zien of dat inderdaad werkt.

De leraar neemt gaat in zijn broekzak en haalt er eerst een handvol condooms uit welke hij op het bureau van de directeur legt. Uiteindelijk kan hij een aspirientje vinden tussen al die condooms.

Hij neemt een pilletje en plots verdwijnt ook de “tic nerveux”. De directeur is overtuigd maar heeft toch wel zo een raar gedachte over de condooms. Het is niet gepast dat een nieuwe leraar op een meisjesschool met zijn broekzakken vol condooms rondloopt.

De directeur vraagt daarvoor een verklaring.

Ja zegt de man, “heb jij al eens bij de apotheker een aspirientje gevraagd als je constant knipoogt?”

Profiteurke…

Onze Heros broeit alle eieren uit die er onder gelegd worden op dit moment, en dat zijn er nogal wat ! Zo kreeg hij gisteren een nieuw kussen voor in zijn bench, een met “teflon” doek om niet meer stuk te krijgen, ons baasje zegt dat het een half gepensioneerden salaris heeft gekost, maar we kennen hem, overdrijven is zowat zijn tweede natuur als het hem uitkomt.

Heros heeft vannacht mee boven mogen slapen, iets wat niemand van ons ooit mocht, zelfs Bas niet. Het argument van ’t baasje was… ik ga hem drie dagen en nachten in ’t oog houden dat ‘m niet aan de wonde likt.

Heros dus mee naar boven om te slapen op zijn nieuw kussen … (?) Twee minuten heeft ‘m daar opgelegen en toen lag ‘m gerekt en gestrekt naast het baasje. Het vrouwtje wist waarschijnlijk van het komende scenario af en was al maar naar de logeerkamer getrokken. Ocharme die Heros (?) zo gaat dat dan !

Nu heeft hij, superbrave hond en goed karakter dat hij is, zich heel goed en rustig gedragen. Een keer of twee heeft het baasje moeten ingrijpen omdat hij aan het poetsen was maar voor de rest heeft het baasje hem niet gehoord. Je zou wel gek zijn als je zo’n kans krijgt en dan nog van uw oren gaan maken. Zo gek is zelfs onze Heros niet.

Vandaag in de loop van  dag was er aan Heros niet veel meer aan te merken. Alles verliep zoals anders en het T-Shirt is alleen nog maar verder in de vernieling geraakt. Nu moet het baasje mij telkens tot de orde roepen omdat ik nog steeds mijn pups proper probeer te houden en ik ook aan de wonde van Heros durf te likken… en dat mag niet van de baasjes !

Belle

Oudjes op de baan

Een vrouw van ongeveer 75 jaar rijdt met haar splinternieuwe
Ferrari op de E40 tegen ongeveer 35 km/u. Een GTI van de Rijkswacht merkt dit op en zet de moeizame achtervolging in. De Ferrari wordt tegengehouden en een flik stapt uit, benadert de wagen en vraagt om de venster naar beneden te doen.

De flik, die ziet dat het een bejaarde dame is vraagt: 'Madam, u rijdt hier op een autostrade en de minimumsnelheid is hier 70 km/u...'

Madam: 'Ahzo, jamaja, ik zie hier een plakkaat met 'E40' op dus dacht ik dat ik hier maar 40 mocht...' Flik: 'Nenieje madammeken,  ge moet hier minimum 70 rijden.'
Naast de oude dame zit een oud ventje die rilt als een pasgeboren veulentje...
De flik die blijkbaar geamuseerd is door de situatie, zegt: 'Wat is er meneer, gaat het wa te rap voor u?'

Oude man: 'Wilde zwijgen, we komen juist van den E314!!' 

Dag T-Shirt…

Gisterenavond, even voor slapengaan is  de roedel nog eens in de tuin geweest om hun plas voor de nacht te gaan maken. Het bescherm VAB T-Shirt had ons baasje naar voor geschoven om niet nat geplast te worden. Bij het binnenkomen was Heros zijn kleding kwijt, stond ‘m terug “in zijne blote” en stond Hera met het T-Shirt in haar bek.

Het T-shirt zag er toen al uit alsof het al de oorlogen ter wereld had meegemaakt sinds WO II en het T-Shirt van Rambo zag er daar in vergelijking nog uit als een “zondagkostuum”.

Dat laat het baasje toe van zo zijn twijfels te hebben over al dat dure speelgoed aan ballen, nep-eenden en kiekens dat meestal wel de avond haalt maar dan ook maar één avond… de volgende dag is het dan gewoonlijk al onderweg richting verbrandingsoven !

Een rotversleten T-Shirt, PET flessen, afgevallen fruit, een lege emmer,(soms een volle) een borstel,(type straatkeerder) zulke zaken zijn speelgoed voor een Drent. Hoewel, we hebben het Bas en Belle nooit in die mate weten doen zoals dat jonge grut dat hier nu zijn gangen gaat.

Belle

Knipje…

Deze morgen hadden wij met Heros een afspraak  in dierenkliniek ’t binnenhof voor een knipje op een cruciale plaats. We hebben er maanden over gedaan voor we een afspraak maakten met Dr.Nelly en Dr. Bart. Destijds met Bas en Belle hebben we ook zo lang gewacht om bij Bas een  castratie te laten uitvoeren.

Bij Heros hebben we gekozen voor een sterilisatie door het doorknippen van de zaadleider. Kwestie van de hormonenhuishouding niet te verstoren en zo zwaarlijvigheid, verandering in de vacht e.d. te voorkomen.

Belle en Hera kunnen nu met een gerust hart loops worden zonder dat er ongelukken gebeuren waar hun zoon en broer voor verantwoordelijk is. Het alternatief was Heros twemaal drie weken per jaar in een hok zetten of hem “uitbesteden” wat ook geen optie is wanneer we in Frankrijk zijn. Daarom , met lichte tegenzin, deze oplossing na rijp beraad !

Om tien uur zijn we met Heros naar Beerse gereden en ’t baasje is bij Heros gebleven tot de verdoving was toegediend. Iets na drie zijn we hem dan klaarwkker (?) terug gaan ophalen. Hij heeft bij de dierenkliniek zo’n doorzichtige trechter aangekregen waardoor ’t leek dat het baasje net het onkruid aan het sproeien was toen Heros met zijn kop naar de grond liep.

Thuis gekomen bleek die trechter een fantastische aantrekkingskracht te hebben op Belle en Hera.Zo sterk dat we hebben geopteerd voor een oude T-shirt Van ’t baasje uit zijn VAB Europech tijd. Hij loopt nu met Europech “simply the best” op zijn rug. Morgen even naar Wim Vos bellen om ’t vragen wat zoiets opbrengt. Heros moet er toch zo’n 10 dagen mee rondlopen, da’ s toch een ruime vergoeding waard is het niet  ?

‘t Baasje

MAATREGEL M.B.T. MEXICAANSE GRIEP

Zoals U weet is de Mexicaanse griep makkelijk overdraagbaar via b.v  deurklinken, toetsenborden, waterkraan, winkelwagentjes enz... .
Uit recentelijk onderzoek blijkt dat de bacterie ook erg gemakkelijk overdraagbaar is door het gebruik van muntstukken en bankbiljetten.
De bacterie hecht zich erg goed aan de biljetten en de muntstukken welke dagelijks door vele handen gaan, hetgeen een verhoogd risico  op besmetting met zich meebrengt.
Teneinde de Mexicaanse Griep buiten de deur te houden, kunt u uw gebruikte muntstukken en bankbiljetten vanaf heden “gratis” bij mij inleveren.
Ik zal dan zorgen dat de bacterie geen kans krijgt  verdere besmetting te veroorzaken.
U kunt de muntstukken en bankbiljetten bij mij afgeven of in de brievenbus deponeren.

Deze zal elke dag leeggemaakt en gereinigd worden om besmetting tegen te gaan.

Daar staat ‘m weer, daar zit ze weer…

Het gaat hier om zoon en moeder, als Heros het niet goed weet of ergens niet zeker van is dan zoekt ‘m het hoogste punt op. Dat kan alles zijn, de picknicktafel in Frankrijk, de aanhangwagen, de tuintafel in Vosselaar. In dit geval bleek er een motorrijder op straat te zijn voorbij gekomen, uiteraard met de gashandel ver open…

Dat wil hij uit veiligheidsoverweging graag van hoog bekijken, hoog en droog denk hij bij zichzelf.

De andere foto van moeder Belle… je kan er elke dag zo een nemen als je haar loslaat in het bos. Achter de jonge konijntjes aanzitten brengt je hier ! De andere zijde van de afsluiting van de fabriek van Janssen Pharmaceutica. Het is de derde of vierde maal deze week dat de baas de draad moet oplichten om haar weer “aan de goede kant” te krijgen.

Binnenkort laat het baasje haar inschrijven op de werknemerslijst, bij de afdeling bewaking kunnen ze zo iemand wel gebruiken om te zien dat er geen te grote konijneninfiltratie in de fabriek komt. Opletten, het moesten zo eens zelfmoordkonijnen zijn die aanslagen plannen op de Motilium en Immodium… Een konijnenkenner als Belle moet toch een geapprecieerde werkkracht zijn in zo’n belangrijke omgeving !

‘t baasje

Begrafenis van een hartspecialist

Een hartchirurg komt te overlijden.

De familie laat een groot hart van bloemen maken, waar de kist moet
doorglijden op het einde van de plechtigheid in de kerk.

Tijdens de dienst nemen de aanwezigen in stilte afscheid van hun
geliefde chirurg.
Het bloemenhart opent zich, de kist glijdt langzaam erdoor, waarna het
bloemenhart zich sereen sluit.
Op dat moment begint één der aanwezigen luidop te lachen...
Geïrriteerd vraagt de priester: 'Waarom lacht u eigenlijk?'
Man: 'Ik denk nu al aan mijn eigen begrafenis...'

Priester: 'Hoezo?'
Man: 'Euh...ik ben gynaecoloog!'

Verjaardag en hondjes…

Als dat ook zo gaat wanneer we zelf jarig zijn dan mag die verjaardag snel komen wat ons betreft. Cadeautjes voor de baas die eigenlijk meer voor ons bestemd zijn en snoepjes van hen die ons baasje komen verjaardag wensen, tel daar ook nog eens wat “overschotjes” van tafel bij en je hebt een “cocktail” om U tegen te zeggen.

Een boek, “Denken als een hond” voor de baas waar wij de vruchten van gaan plukken als ‘m het gelezen heeft, een bon voor de Zoomart om een nieuwe leiband te gaan kopen die ons Hera heeft stukgebeten vorige week met de clubmatch, en een prachtige “special paint” foto op doek van onze Bas zaliger. Gebrusht door nichtje Joke, dochter van “ozze Dré”.

Een cadeautje dat niet direct voor ons geschikt maar waar we ook weer wel voordeel aan gaan hebben… de baasjes gaan nog eens mogen gaan eten in Herentals in … het Ganzennest . Ook niet slecht, om redenen die hier al eens vernoemd geweest zijn !

Tante Rita was er ook, en dat wil telkens zeggen dat er te snoepen valt, ze heeft hier niet voor niets de bijnaam de koekjestante… en ze heeft haar reputatie weer alle eer aangedaan.

Ozze Dré heeft ons dan weer verwend aan tafel,  we lopen dan wel geen storm voor een mosselsouper zoals het baasje serveerde, maar ’t vrouwtje had ook gedacht aan de niet mosseleters en daar een andere “Vlaamse specialiteit” voor klaargemaakt, zo was er ook zoals in de film “bienvenue chez les Chti’s” carbonades à la Flamande ofte stoofvlees met frietjes. Daar zijn we dan wel weer zot van, en ozze Dré die weet dat maar al te goed. Wat en hoeveel hij onder tafel heeft doorgeschoven naar ons zal ons baasje wel nooit te weten komen maar ’t baasje heeft al wel gezien, in wat overbleef in de “kastrol”,dat die twee die geen mosselen aten,  gegeten hebben voor vier !

We hebben ons goeg geamuseerd met baasjes verjaardag en we hopen van de aanwezigen hetzelfde…

Belle, Hera & Heros

Nog drie keer…

Nog drie keer en ik zing dit een gans jaar door vertelt ons baasje ons. Blijkt dat zo’n oude mensen ook nog verjaren, en daar schrikken we nu toch wel een beetje van. Als wij Drenten zo oud worden (kan dat ?) dan houden wij het heel stillekes, zeker weten !

Belle & co

Voorspelbaar…

Het bleef gisteren maar regenen, geen weer om een hond door te jagen en zeker geen baasjes, sinds maanden niet meer gebeurt…. Een dag zonder lange wandeling, dat doe je ons niet aan hé baas.

Toch wel zegt de baas, en als alternatief mogen jullie de tuin verder “verbouwen”, en telkens als je binnenkomt poten vegen en laten afdrogen !

Dat er dan ook geen huis mee te houden is zo voorspelbaar als na regen komt zonneschijn. Zonneschijn is het vandaag nog niet maar op een motregen buitje na is het droog, dadelijk dus tijd om toch een stapje in de wereld (bos) te zetten.

Hopelijk heeft ons baasje weer last van Alzheimer-light en vergeet hij de dagelijkse training weer. Dan kunnen we weer ravotten als nooit tevoren met al die energie die we gisteren hebben opgespaard.

In Hondentips magazine heeft het baasje een interessante site gevonden voor dieren die al hun speelgoedjes in de vernieling helpen. Het is dan wel bedoeld voor grote en dierentuindieren maar Drenteneigenaars kunnen er misschien toch ook hun gading vinden, toch moet je hier maar eens kijken: http://boomerball.com/shop/search.cgi

Wel niet echt duur maar wel niet zo’n winkel waar je eens even langs rijdt om te gaan “shoppen” voor de hondjes, het is namelijk te bestellen in de staat Illinois in de USA… waarschijnlijk zijn de verzendingskosten duurder dan de koopwaar !

Belle

Mooi, héél mooi nestje…

Deze namiddag is ons baasje een nestje puppies gaan bezoeken te Balen bij de familie Dessers.

Negen pupjes zijn daar geboren uit de combinatie van de reu Maarten-Meike van Groevenbeek en Fenna, het teefje van de familie. En dat koppeltje heeft het beste van zichzelf gegeven gezien de pupjes die ze samen kregen. Daarbij krijgen ze nog eens de uitstekende zorg van moeder Fenna en de ganse familie. De pups groeien op in de living van de familie en hebben uitzicht over een mooie grote tuin waar ze binnen enkele dagen hun eerste stappen in de grote wereld mogen zetten.

Er zijn 5 teefjes en 4 reutjes op 11 augustus geboren en de pup’s hebben alle een mooi gewicht dat dagelijks wordt gecontroleerd. Dat ze vinnig zijn bewijst de uitbraakpoging waar we getuige van waren van “Ivanhoe” ! Amper drie weken oud en al hangend aan de rand van de werpkist, Morgen is die alleen op stap, wees maar zeker !

Nu is Maarten de winnaar van de clubmatch van vorig jaar en de puppies hebben dus ook een kampioen als vader.

We hoorden het al vorige zaterdag van Mevr. Borsje uit Alblasserdam (NL) de eigenares van Maarten-Meike dat ze benieuwd, zéér benieuwd was, naar foto’s van het nestje . Het baasje heeft zich dan maar van de taak gekweten om ook eens curieus te zijn en na een afspraak is ‘m dan met het kodakske naar Balen getrokken.

Vermits één foto meer zegt dan 1000 woorden gaan we U hier het plezier van de puppiefoto’s gunnen…

Extra en zeer belangrijk voor uw gezondheid !

Het baasje zijn kameraad en tevens Drentenliefhebber/eigenaar Louis, heeft om ons niet te ongerust te maken wat betreft de Mexicaanse varkensgriep, een goedkoop middel aan de hand gedaan om je te wapenen tegen de komende microben, virussen en aanverwante beestigheden.

Er is een vinnige mail uitwisseling geweest na deze mail die niet voor publicatie op dit serieuze blog (?) gewenst is. We moeten trouwens letten op de reputatie van alle betrokken partijen.

Kunnen jullie Louis op de foto herkennen?

Jan

Driemaal daags… THOD en THOK

Wat verzint ‘m nu weer horen we jullie zich al afvragen ? Niks kwaadaardigs, in de titel van dit bericht staat THOD  voor Tot Heil Onzer Drenten en staat THOK voor Tot Heil Onzer Knoken. Dat is wat ons baasje meer en meer denk naargelang de eerste, tweede of derde Drent aan de beurt is voor de training.

Je mag rekenen dat ‘m een uur per hond aan de slag is, dat is niet een uur intensief bezig zijn, er komen pauze’s in voor wanneer we weer eens een andere hondenliefhebber in ’t bos ontmoeten.

Toch is het ditmaal de baas die op ’t einde van ’t liedje het meest vermoeid in de zetel ploft. Als ‘m dat dan nog alleen kan doen is het nog “om te doen” maar als er dan ook nog aan weerszijden een Drent hetzelfde gedacht krijgt en het speelterrein ligt tussen hen twee in dan slaakt er iemand een diepe zucht…

Een lichte broek of hemd is op dit moment taboe hier ten huize, zeker na de regen van gisteren en het graafwerk van deze morgen. De stofzak van de stofzuiger gaat niet meer in de diftar bak maar de inhoud gaat onmiddellijk terug de mijnschacht in, kwestie van te vermijden dat we ons blauw betalen aan zand in de vuilbak en achteraf nog eens zand moeten aanvoeren om de tuin terug te nivelleren.

Het baasje heeft ook al vertelt dat ‘m Google Earth gaat verwittigen dat het zicht op het lapje grond dat voorheen onze tuin was geen gevolg is van de opwarming van de aarde maar dat Hera en Heros weer een week hun gangen hebben gegaan !

Ondertussen doen we morgen terug verder met THOD & THOK…

De Drentenkliek

Reacties…

Sommige, meestal vaste lezers, stellen soms vragen in hun reacties onder de berichten. Het is soms wat moeilijk om ieder persoonlijk te antwoorden, daarom gaat het baasje hier even een overzicht geven van de afgelopen week.

De baasjes van Arcil , hebben net zo’n probleem als onze baasjes, het luisteren en rustig naast lopen is een probleem.  Hans en Jiltje gaan terug school lopen met Arcil. We wensen hen samen veel succes, want ons baasje zou ook wel willen maar volgende week zou de continuïteit weeral onderbroken zijn. Hier ten huize is het baasje ook terug aan de slag gegaan, zij het op zichzelf.

Met elke hond is ‘m zo toch een uur bezig, misschien te lang aan één stuk maar onderweg worden er pauze’s ingelast als we weer iemand bekend tegenkomen. Na drie dagen is er al meer aandacht voor de baas maar de omgeving van “ons” bos gaf teveel afleiding aan wegspringende konijntjes en eekhoorns. Mogen dus terug de velden in !

Yessie raadde ons aan in Kasterlee te komen wandelen, maar de boswachter kent ons daar nog na een confrontatie met de baasjes en een loslopende Bas, nog enkele jaren wegblijven is daar de boodschap !

Izzy stelde dan weer voor van te komen wandelen bij hen in de buurt, allemaal velden zo ver het oog reikt, dat is wat we moeten hebben zegt ons baasje maar ’t baasje heeft begrepen dat Izzy in het Hageland woont en laat dat nu toch iets te ver zijn voor een dagelijkse wandeling…

Samen met de keurmeester waren er verschillende reacties die ook te kennen gaven dat er meer in de hondjes zat wanneer het baasje wat meer zou geoefend hebben met zijn oogappels.   Just, just en nog eens just, en diegene die er zich het meest van bewust was op voorhand was…..just, goed geraden “onze baas”. Laat die zich daar nu juist het minst van allen daar van wakker liggen. Onze baas was niet blijer geweest wanneer hij zelf samen met Hera of Heros had gewonnen dan nu met de uitslag van onze andere pups. En daar is ‘m nu eens bloedeerlijk in zegt ‘m zelf.

Toch gaan we wat werken aan die aandacht van de hondjes voor de baas en wat minder voor die stomme konijnen in ’t bos.

Belle & co