Geluk!

Volle bak

Dat is weeral een hele tijd geleden dat we met z’n zessen rond de tafel zaten. Volle bak dus ‘s morgens en ’s avonds.

Buiten eten is er niet meer bij met de huidige temperaturen ’s avonds, dus alle maaltijden  gebeuren binnen. Al een geluk dat de honden beneden tussen de stoelen passen, hoewel ze aan tafel niets krijgen (?) (zeggen ze)

Straks gaan we een bezoekje brengen aan de wekelijkse markt van Lezay in de Deux Sèvres die één van de grootste wekelijkse markten van de streek is. Er is ook een afdeling met dieren aan, we hopen nu maar dat tante Rita niet met een geitje, een lammetje of een koppel ganzen terug komt van de markt.

We bekijken het wel als ze terugkomen want we mogen niet mee, te druk daar op de markt zegt het baasje. Daar kunnen ze alleen maar op je poten trappen…

Belle & co

Bezoek…

Deze namiddag is ons bezoek gearriveerd, Tante Rita en Nonkel Luc zijn aangekomen vanuit Turnhout voor enkele dagen verblijf in Ferret.

Zij hadden ook nichtje An en vriendin Kim bij die na hun vakantiewerk in het ziekenhuis  nog enkele dagen verlof inlassen vooraleer hun hogere studies verpleegkunde eind van de maand gaan aanvangen.

Met de komst van tante Rita, in de omgangstaal ook wel eens de “koekjestante” genoemd, is voor mij het boontjesdieet enkele dagen opgeschort. ’t Baasje is van mening dat wij geen extra moeite moeten doen terwijl de koekjestante haar bijnaam alle eer aandoet.

We hebben al gesnoept van de wafels die tante bij had, ’t is godgeklaagd zegt ons baasje, die goei wafels van de bakkerij Willems (ex Verstraelen) zomaar als maaltijd aan ons uitdelen. Maar ons hoor je niet klagen hoor, van ons mogen ze gerust een maand blijven. Dat we daarna met z’n drieën op dieet vliegen zijn zorgen voor morgen !

Belle & co

Jantje…

Ken je de mop van Jantje die van de Staatsschool naar de Katholieke nonnekesschool gaat omdat zijn ouders verhuisd zijn ?

Ik heb ze teruggevonden op het blog van Fons Nicolay https://blog.seniorennet.be/keukenweetjes/ en kan ze nog altijd appreciëren. Temeer omdat ik, Jan, steeds heb les gegeven aan de “staatsschool” en Simonne heeft steeds in ’t derde leerjaar bij de nonnekes van”’t Graf in Turnhout” gestaan.

De mop gaat zo:

Jantje zit nu in de nonnekes school en de lerares , een nonneke, geeft uitermate gedreven biologie les.

Zij vertelt over een klein bruin beestje dat van de ene boom naar de andere wipt, nootjes eet en een grote pluimstaart heeft.

Dan vraagt ze aan de kindjes in de klas of iemand kan zeggen over welk diertje het hier gaat.

Zij krijgt geen antwoord van de stadskindjes….

Tot Jantje zijn vingertje opsteekt en van het nonnetje mag antwoorden.

“Vroeger in mijn vorige school, de staatsschool, zou dat een eekhoorntje geweest zijn, maar hier op de nonnekesschool zal het wel weer zoals gewoonlijk het kindeke Jezus zijn “

Typisch…

Typisch voor het begin van het jachtseizoen is dit oude bord “reserve de chasse” wat aanduid dat dit een jachtgebied is van één bepaald iemand.

Gisteren begon het jachtseizoen in  mineur. Toch tegenover enkele jaren terug toen het hier net oorlog leek om acht uur ’s morgens. Toen begon het jachtseizoen met een salvo geweerschoten dat in lawaai kon wedijveren met de kanonschoten bij een geboorte of overlijden van een prins of koning.

Drie armzalige schoten hebben we gehoord gedurende de ganse morgen. Toen ’t baasje naar de bakker reed is ‘m welgeteld twee jagers en twee honden tegengekomen. Die ene hond sjokte dan nog achter zijn baas aan alsof  hij al vijf jaar op pensioen was !

Neen het was geen begin van het jachtseizoen zoals ons baasje het ons vertelde. We zaten wel veilig achter de afsluiting af te wachten op wat komen zou. Maar als we bleven zitten wachten op actie, dan zaten we er nog…

Belle & co

Repas multiculturel  deel 2…

Er waren niet zoveel deelnemers als vorig jaar toen onze baasjes er niet konden bij zijn wegens verplichtingen in België.

Een 25-tal deelnemers half verdeeld onder de Engelsen en Fransen en daar liepen of zaten dan nog twee Belgen tussen.

Om te snoepen waren er de Vlaamse carbonaden van ’t vrouwtje en veel quiches, pizza’s, curry’s en lekkernijen waar ’t baasje tot proppensvol van geproefd heeft maar er dan de naam niet meer van kan herrinneren.

Bij de desserten was er tiramissu, regionale kaastaart, cake’s  gemarmerd en niet, rijstpap met bruine suiker en nog van die lekkere dingen die ons baasje er niet meer bij inkreeg.

Achteraf  hebben de mannen nog een klein concourke petanque georganiseerd waarbij het baasje (naar ’t schijnt) heeft gewonnen samen met Jeff, met zo een naam uiteraard een Engelsman.

De baasjes hebben zich prima geamuseerd en zeggen dat de afwezigen ongelijk hadden. Volgend jaar krijgen ze een herkansing, dan is het repas Multiculturel aan zijn vijfde uitgave !

Belle & co

Repas multiculturel…

Deze middag te 12 uur, worden de baasjes verwacht in de zaal naast het gemeentehuis van La Magdeleine voor het jaarlijkse “repas multiculturel” …. “Was da veuriet ?” horen we jullie al zeggen.

Wel ’t is heel simpel een gezamenlijke maaltijd met alle inwoners van de gemeente die willen meedoen en die allen een streekgerecht uit hun geboortestreek meebrengen om samen van de specialiteiten te snoepen.

Ons baasje heeft het hier vier jaar geleden geïntroduceerd om alle nationaliteiten samen te brengen en elkaar bij “pot en pint” beter te leren kennen. Het baasje heeft er geen “marque deposeé” op want hij heeft het idee opgedaan in de school van het H.Graf waar het vrouwtje destijds haar kost verdiende in het derde leerjaar. Daar werd ook zo’n feest gegeven met Moldaviërs, Roemenen, Libiërs, Iraniërs, gewone Russen en speciale Russen, maar ook mensen van Turnhout, Vosselaar, Beerse en Oud-Turnhout. Een kleine internationale samenkomst dus.

Morgen gaan we hier in La Magdeleine een kopie daarvan meemaken. ’t Vrouwtje heeft “Carbonades à la Flamande” bereid, op dit moment een tophit in Frankrijk door het succes van de komische film “bienvenu chez les Chti’s” van de regisseur Danny Boon.

In deze typisch Franse komische film leert een vanuit “de midi” overgeplaatste postoverste  de “Nord” en de “Pas de Calais” kennen. Uiteraard leert ‘m dus ook “stoofvlees op z’n Vloms” kennen. Door het succes van de film is in zijn  kielzog ook het “stoofvlees met frietjes” razend populair geworden.

Het vrouwtje gaat met haar “Vloms stoofvlees met Duvel” een gegarandeerd succes tegemoet !

Belle & co

Je zal maar haas zijn in de Charente…

Morgenvroeg, zondag  12.09.09 is niet de beste dag van het jaar als je haas bent in de Charente of in Frankrijk in ’t algemeen. Het is de opening van het jachtseizoen hier te lande, of “te velde” is misschien beter uitgedrukt.

Met duizenden zijn ze, de jagers die al maanden hun geweren aan het reinigen en nakijken zijn. In de warenhuizen zijn de standjes met cartouches propvol, in afwachting dat de heren en dames jagers hun voorraad terug komen aanvullen.

Je kan er je horloge of uurwerk op juist zetten, tot op de seconde zelfs, morgenvroeg te acht uur breekt hier de hel los. Van alle kanten hoor je gelijktijdig de geweren knallen om de opening van het seizoen aan te kondigen. Onze buurman Maurice, de eigenaar van de “grange en face” heeft de afgelopen week de bordjes al gaan plaatsen met opschrift “reserve de chasse” of in ’t Vloms “ga op een ander schieten, hier is ’t van mij”.

Of er volgende week veel wild zal komen op de Charentaise tafels is nog maar de vraag. Veel wild is er niet meer, en dat weinige moet dan nog gedeeld worden door een massa jagers. De verhalen zullen echter wel dezelfde zijn als de voorgaand jaren, “sangliers comme des elephants” en zo verder. Blijkt dat jagers en vissers toch hetzelfde bloed door hun aders hebben vloeien…

Morgen vroeg ga je ons horen hier in de tuin, ’t baasje gaat vroeger opstaan zegt ‘m en dan kunnen we meehuilen met de andere jachthonden, met hen die wel degelijk mee moeten om te werken voor hun baasje…

Belle & co

10 Maanden al…

Tien maanden geleden zaten onze baasjes, stijf van de zenuwen, op hun knieën rond de werpkist. Klaar om mij assistentie te verlenen bij de geboorte van mijn puppies.

Ze hebben zich onterecht zorgen gemaakt, alles is toen verlopen “comme il faut”, en ik heb het er fantastisch van afgebracht toen zegt iedereen.

Ook nu 10 maanden later is het nog altijd een situatie die je enkel maar dromen kan. Zes gezonde pups die nog steeds groeien als kool en die we nog regelmatig weerzien.

De twee die bij mij zijn mogen blijven, Hera en Heros, plezieren mij en de baasjes nog dagelijks 24 op 24 uur…

Belle

Ken je dat gevoel ?

Een man staat aan de kassa in het warenhuis aan te schuiven waar hij een nette jonge dame meent te herkennen maar niet meer weet van waar hij haar kent.

Hij spreekt haar aan en vraagt waarvan hij haar kent…

“Ben jij niet de vader van één van mijn kinderen?” antwoord zij de man

De man schrikt zich rot en gedenkt die ene maal dat hij zijn vrouw ontrouw is geweest.

“Ben jij die strip-teaseuse die ik ooit op de biljart genomen heb in café bij hete Jeanne? “

“Al mijn kameraden stonden erbij toen ik zo zat als een tempelier met jouw aan ’t rampetampen was?  Toen was jou vriend met een slappe natte selder op mijn rug aan het slaan en een komkommer in mijn achterste aan het duwen”

De nette jonge dame kijkt de man onwaarschijnlijk verbaasd aan en zegt,

“neen mijnheer, ik ben de lerares Engels van uw zoon”

Fatsoeneren…

Nu al het afgevallen fruit opgeraapt en verwerkt is in de grote ton, gaat het baasje het gazon eens onder handen nemen vertelt hij ons. Hij bedoelt waarschijnlijk het onkruid kortwieken en dat ellendige kleefkruid uittrekken.

Ook die zaadbolletjes hangen constant in onze flaporen. Het is zo erg dat het baasje terug een asbak aan het gebruiken is, en dat een jaar nadat ‘m gestopt is met roken ! Die asbak moet dan dienen om die zaadbolletjes in te werpen als we weer eens met “volle oren” willen gestreeld worden en bij 't baasje komen "flodderen". 

Gisteren heeft het vrouwtje, gewapend met een heuse riek, de eerste preien geoogst. Dat gaf twee uren later verukelukeluke preisoep. Wij drieën zijn echte soepboeren zegt het hoofdbestuur. Ze hebben gelijk, ’t moest maar zo lekker niet zijn. Er is maar één nadeel aan soep, ze mag niet te warm zijn, niet op de temperatuur zoals de baasjes ze eten, want dan blijft ze staan tot ze op onze temperatuur is en dat duurt ons gewoonlijk te lang…

Straks toch maar het baasje helpen in de tuin, het is tenslotte het meest voor ons dat hij het doet. Eens zien hoe lang het deze maal duurt voor we onder ons poten krijgen omdat we weer “te goed” helpen !

Belle & co

Ontgoocheling…

Daar heb ik vandaag voor gezorgd zegt ons baasje. En blijkbaar is ‘m er niet goed van omdat hij het na drie uren nog niet vergeten is.

Het is deze namiddag gebeurt tijdens onze wandeling. Hera en Heros hadden nog maar eens een vers bewoond muizenhol ontdekt. Niks ongewoons, de randen rond de velden krioelen van de muizenholletjes.

Ikzelf was al verder door gelopen en had meer oog voor de laatste zwaluwen die hier nog rondhangen, de meeste zijn blijkbaar al vertrokken, en had even de pup’s uit het oog verloren. Toen bleek dat ze ver achter gebleven waren heeft ons baasje mij terug geroepen enn me een trainingskoekje laten zien.

Nu dacht die toch wel dat ik naar hem , met zijn trainingskoekje, kwam aangelopen zeker ?

Ik ben hem straal voorbijgelopen naar Hera en Heros toe. Daar was de actie ! Niet bij de baas met zijn minuscuul trainingskoekje.

En daar is ‘m nu ontgoocheld over… maar wij denken dat het meer is omdat het vrouwtje hem uitgelachen heeft omdat ‘m daar zo stom stond met zijn koekje en ik hem het nakijken gaf .

Nu moet ik eerlijk zeggen dat ik volgende keer dat koekje wel mee door neem hoor, al is ’t maar in de vlucht ! Da’s veel diplomatischer naar ’t schijnt …

Belle

Werk te doen…

’t Baasje zal uit zijn pijp kunnen komen de eerstvolgende dagen denken wij als we door de tuin lopen. De appelboom, de late, heeft een flink deel van zijn opbrengst laten vallen, dat dient dan ook al verwerkt te worden.

Ook de tomaten planten hebben vruchten die niet zouden misstaan op een kruispunt om als “rood licht” te fungeren.

Verder is het onkruid al flink opgeschoten, het gras van het gazon is niet geroeid wegens de droogte, en daarom valt het onkruid beter op.

Dat gras heeft ook al een hele tijd geleden zijn fris groene kleur verloren door de ongenadige zon. Het enige wat nog groen is noemt onkruid !

Nog eventjes voor proviand zorgen in de Super U zegt ’t vrouwtje en dan zullen we er ens “invliegen”.

We houden jullie op de hoogte !

Belle & co

Niks te melden onderweg…

Het liep als een trein vandaag, het liep zelfs als een “bijna” TGV. We vertrokken deze middag omdat we zoals we deze morgen zegden dat Heros nog naar de dierenkliniek moest voor controle van de operatie wonden.

Nadat de postbode was langsgekomen diende het baasje nog maar eens naar Beerse te rijden. Nu om nog een betaling uit te voeren die niet mocht blijven liggen tot eind maand.

Om half één reden we dus de afrit af, en nog wel in de goede richting, de richting die de GPS madam aangaf. Nu niet dat ons baasje naar die madam luistert, zij mag van ’t baasje alleen”tut tut” zeggen we op 200 meter van een flitspaal komen, voor de rest zegt het baasje, moet ze zwijgen in alle talen.

In Parijs gaven de borden boven de Périférique aan dat er een ongeval gebeurt was op de snelweg A6b, dat is de snelweg vanaf de Porte d’Italie richting Bordeaux, 35 minuten wachttijd in de file…

Dan zegt ons baasje “foert, we gaan eens kijken aan de Porte d’ Orleans, dat is maar een anderhalve kilometer verder en de snelweg A6a gaat in dezelfde richting en loopt naast de A6b. Je mag daar 110 km/h rijden en dat heeft het baasje dab ook gedaan . Op de snelweg naast ons stonden ze ondertussen 35 minuten aan te schuiven. “chance gehad” zegt het baasje, voor ’t zelfde geld staan ze op ons vak te gapen naar het ongeval…

Te kwart na acht zijn we dan de koer opgedraaid in Ferret. Thuis zegt het baasje, we zullen de aanhanger eens lossen terwijl het vrouwtje iets te bikken maakt, nadien zorgt het baasje voor onze x-aantal gangen menu.

Belle & co

Onderweg met ’t baasje…

Deze voormiddag mocht ik mee met het baasje, ik alleen, Hera en Heros moesten bij ’t vrouwtje thuis blijven. In het begin zag ik het niet goed zitten. Heros is maandagmorgen  ook alleen mogen meegaan en die is pas in de namiddag terug gekomen, half suf van een spuit en twee snee’s in zijn buik.

Maar het ging niet richting Beerse, we gingen de autostrade op en reden toch wel een uur en een kwartier lang, niet naar de dierenkliniek deze keer, oef…

Toen we na een lange (?) rit stopten hoorde ik, dadelijk twee honden blaffen. Eén daarvan kwam me wel héél bekend voor. We waren bij ons Hadise en Sammy in Budingen. Was me dat een verrassing. Het was toch weeral twee weken geleden, op de clubmatch, dat we elkaar nog zagen .

Onze baasjes hadden het druk met foto’s van het fotoapparaat van Jean-Pierre op ons baasje zijn laptop te zetten. Dan kan hij het fotoalbum aanmaken op het seniorennet.

Er zijn van verschillende “portrettentrekkers” foto’s die in het album  moeten komen en J.P. had dan wel twee CD’s met foto’s geleverd maar ons baasje kon ze niet meer verwerken omdat ze waren aangemaakt met een Apple computer.

Nu kan ‘m verder en als het van de week eens een regenachtige dag is dan kunnen jullie de dag later de clubmatch nog eens beleven via het fotoalbum op het seniorennet.

Terwijl onze baasjes bezig waren heb ik met Hadise en Sammy gespeeld en ook gezwommen samen met Hadise in de vijver, dat is nog eens wat anders dan in de Charente, hier zwommen de Koi’s tussen onze poten door. Was dat nog eens een speciale sensatie .

Belle

De nieuwe leraar…

En leraar wil op een meisjes school beginnen werken. De eerste contacten met de directie waren uitstekend, alles in orde met diploma’s en papieren.

Totdaar alles in orde, er mankeert alleen iets fysisch aan de man. Hij heeft een zenuwtrek op één oog.

De directeur is van mening dat zoiets toch een probleem kan vormen voor een volle klas met meisjes met een constant knipogende leraar…

De directeur heeft daar toch een klein probleem mee en maakt de man er dan ook attent op.

Och zegt deze, dat is zo verholpen, als ik een aspirientje neem is dat weg. De directeur vraagt om eens te laten zien of dat inderdaad werkt.

De leraar neemt gaat in zijn broekzak en haalt er eerst een handvol condooms uit welke hij op het bureau van de directeur legt. Uiteindelijk kan hij een aspirientje vinden tussen al die condooms.

Hij neemt een pilletje en plots verdwijnt ook de “tic nerveux”. De directeur is overtuigd maar heeft toch wel zo een raar gedachte over de condooms. Het is niet gepast dat een nieuwe leraar op een meisjesschool met zijn broekzakken vol condooms rondloopt.

De directeur vraagt daarvoor een verklaring.

Ja zegt de man, “heb jij al eens bij de apotheker een aspirientje gevraagd als je constant knipoogt?”

Profiteurke…

Onze Heros broeit alle eieren uit die er onder gelegd worden op dit moment, en dat zijn er nogal wat ! Zo kreeg hij gisteren een nieuw kussen voor in zijn bench, een met “teflon” doek om niet meer stuk te krijgen, ons baasje zegt dat het een half gepensioneerden salaris heeft gekost, maar we kennen hem, overdrijven is zowat zijn tweede natuur als het hem uitkomt.

Heros heeft vannacht mee boven mogen slapen, iets wat niemand van ons ooit mocht, zelfs Bas niet. Het argument van ’t baasje was… ik ga hem drie dagen en nachten in ’t oog houden dat ‘m niet aan de wonde likt.

Heros dus mee naar boven om te slapen op zijn nieuw kussen … (?) Twee minuten heeft ‘m daar opgelegen en toen lag ‘m gerekt en gestrekt naast het baasje. Het vrouwtje wist waarschijnlijk van het komende scenario af en was al maar naar de logeerkamer getrokken. Ocharme die Heros (?) zo gaat dat dan !

Nu heeft hij, superbrave hond en goed karakter dat hij is, zich heel goed en rustig gedragen. Een keer of twee heeft het baasje moeten ingrijpen omdat hij aan het poetsen was maar voor de rest heeft het baasje hem niet gehoord. Je zou wel gek zijn als je zo’n kans krijgt en dan nog van uw oren gaan maken. Zo gek is zelfs onze Heros niet.

Vandaag in de loop van  dag was er aan Heros niet veel meer aan te merken. Alles verliep zoals anders en het T-Shirt is alleen nog maar verder in de vernieling geraakt. Nu moet het baasje mij telkens tot de orde roepen omdat ik nog steeds mijn pups proper probeer te houden en ik ook aan de wonde van Heros durf te likken… en dat mag niet van de baasjes !

Belle

Oudjes op de baan

Een vrouw van ongeveer 75 jaar rijdt met haar splinternieuwe
Ferrari op de E40 tegen ongeveer 35 km/u. Een GTI van de Rijkswacht merkt dit op en zet de moeizame achtervolging in. De Ferrari wordt tegengehouden en een flik stapt uit, benadert de wagen en vraagt om de venster naar beneden te doen.

De flik, die ziet dat het een bejaarde dame is vraagt: 'Madam, u rijdt hier op een autostrade en de minimumsnelheid is hier 70 km/u...'

Madam: 'Ahzo, jamaja, ik zie hier een plakkaat met 'E40' op dus dacht ik dat ik hier maar 40 mocht...' Flik: 'Nenieje madammeken,  ge moet hier minimum 70 rijden.'
Naast de oude dame zit een oud ventje die rilt als een pasgeboren veulentje...
De flik die blijkbaar geamuseerd is door de situatie, zegt: 'Wat is er meneer, gaat het wa te rap voor u?'

Oude man: 'Wilde zwijgen, we komen juist van den E314!!'