Stier met 3 kloten…

Dat die mannen achteraan die stier er mee kunnen lachen is nog maar de vraag. Maar volgens ons zijn het Hollandse politiemannen, en dan vinden wij dat niet zo erg…

In het slechtste geval kost het ons enkele Hollandse bloglezers. Maar “onze” Hollandse lezers kunnen daar wel tegen, we hebben nog Hollandermoppen hier gehad.

Belle

Emblemen…

Op een auto hoort een embleem, een specifiek kenmerk voor dat automerk. Destijds in de vroege jaren waren er merken die het niet gek genoeg konden maken wat betreft hun embleem. Iedereen kent wel de “Spirit of Ecstasy” van Rolls Royce of het springende roofdier van Jaguar.

Gisteren kon ’t baasje toch wel eventjes zijn hart ophalen aan minder bekende emblemen. We gaan het dan niet hebben over Mercedes, Peugeot, Citroën, Opel of Renault maar over merken als Rosengart, Darmont, Lotus, of dat immense gevleugelde symbool van de Voisin, deze laatste konden we gisteren hier al bekijken.

Vermits je overal vlak bij mocht komen, er was geen afgesloten wagenpark,was fotograferen een waar plezier. Bij sommige eigenaars mocht je zelfs eens plaatsnemen in hun prachtstuk van een oldtimer om interieurfoto’s te maken !

Bij het fotograferen van de emblemen is er wel een probleempje opgedoken, zo bleek althans achteraf bij het bekijken van de foto’s. de auto’s waren zo “opgeblonken” dat de fotograaf ook haast telkens bij op de foto  staat. Zo spiegelden de koetswerken ! Bij het embleem van Maserati komt van achter het embleem precies een Hulk uit de nevel opdagen, tussen de tanden van de drietand van Maserati is dan weer duidelijk te zien dat het ons baasje is met zijn “kodakse” !

Belle

Chique zaken…

Het baasje is terug van de oldtimer rally van het Circuit des Remparts van Angoulême. Honderdveertien  foto’s heeft ‘m daar geschoten.

Het was nog mooi weer geworden ook, deze morgen liet het nochtans niet voorzien dat de zon van de partij zou zijn. Donkere wolken hebben zich laten opzij blazen door een zacht windje die dan plaats maakte voor toch wel een aangenaam zonnetje.

Ons baasje was naar La Rochefoucault getrokken,  het is een stadje ten noordoosten van Angoulême en het stadje wordt gedomineerd door een prachtig kasteel, eigendom van de familie La Rochefoucauld. Zij zijn leveranciers van prinsen, koningen en zelfs pausen !

Een uitstekend kader dus om daar het nec plus ultra van oldtimers te showen op de binnenplaats van het kasteel . Je kon er haast over de koppen lopen, zoveel belangstelling was er . Het baasje vertelt er ook bij dat het evenement duidelijk elk jaar aan kwaliteit en kwantiteit wint. Er waren pronkstukken van Bentley, Austin Healy, Aston Martin, een erg leuk Renaultje Quatre Cheveaux met bagage en visgerei op de “porte bagage” op het dak.

Het pronkstuk van de deelnemers was een “Voisin” een Frans verdwenen merk dat gekenmerkt wordt door een symbool op de radiatordop van wel 20 cm hoog. De auto was wat men noemt in “nieuwstaat”, wat wil zeggen dat ‘m beter afgewerkt en in een staat is die even goed of beter is dan toen hij de fabriek verliet, zo’n 75-80 jaar geleden !

Veel eigenaars van de auto’s waren ook uitgedost in kleding die mode was in de tijd van het bouwjaar van hun auto.

Het was best een gezellig autofeest daarboven aan het kasteel vertelt onze autokenner…

Belle

De blinde en zijn hond

Er staat ne blinde met zijne blindengeleide hond

aan een druk kruispunt voor het rood licht aan

't wachten op groen.

Opeens houd diene hond zijn been op ,en pist tegen

 diene blinde zijn been.

 die blinde gaat zijne zak in en haalt daar een snoepke uit

 en geeft het aan zijne hond.

 Daar is een madammeke die dat allemaal gezien heeft,

 en zegt tegen die blinde,ja da is een goei, diene hond

 pist tegen Uw been ,en gij beloond hem nog.

 Nee nee madammeke da was maar voor te zien

 waar dat zijn bakkes staat,

 want ik ga hem tegen zijn kloten stampen.

Rally weekend…

Het is een traditie in de Charente, het derde weekend van september is gereserveerd voor  “het circuit des remparts” in Angoulême. Ook  “le jour de patrimoine” ofte open monumentendag,  valt op dezelfde dag, maar dat is een nationaal evenement “dat telt dus niet” hier in het departement.

Vandaag gaat de rally voor old timers door. Dit jaar is het parcours hoofdzakelijk ten oosten van Angoulême gelegen. Ons baasje trekt gewoonlijk naar het parcours dat je kan vinden op de site de organisatie. Ook Franca van http://portersonthemove.blogspot.com/ heeft het parcours aan ’t baasje doorgemaild. Zij heeft deelnemers aan de rally in haar chambre d’hotes en zit dus op de eerste rij dit weekend.

Op zondag krijgen we op het straten circuit van Angoulême de races op de remparts, zijnde de klim van de benedenstad naar het oude stadsgedeelte boven op de heuvel. Er zitten een paar haarspeldbochten in juist voor de kathedraal en de deelnemers maken er een heuse show van maar “vlammen” toch goed door met hun Bugatti’s, Amilcars, en ander mooi’s.

Straks gaat het baasje wel wat foto’s plaatsen van de fraaiste onder de deelnemers en mooi zijn ze, daar twijfelt niemand aan !

Belle

Flinke vent…

Heros is deze avond voor de eerste maal mee geweest naar een Franse dierenarts, naar een vétérinair dus. Nu is die dierenarts , Joël , ook een Belg, weliswaar een Waal maar toch een landgenoot. Ook de andere dierenarts in Ruffec, Benoit Hans is een Belg en studiegenoot van Joël Lois.

Wij waren daar om de draadjes te laten verwijderen van de sterilisatie van Heros. De wonde was mooi genezen en Heros had goed van de wonde kunnen afblijven. Af en toe moesten de baasjes hem wel eens laten herinneren dat er op die plaats niet gelikt mocht worden maar uiteindelijk is alles best naar wens verlopen.

De trechter en de T-Shirts hebben niet veel dienst moeten doen, we zeggen het nogmaals, het is een flinke vent die Heros. Ook daarstraks bij Dr. Joël was hij buitengewoon meegaand en gewillig. Als een fiere kerel, stapte hij mee binnen in de praktijk. Tijdens het wachten is hij rustig aan ’t baasje zijn voeten komen liggen.

In de praktijk ruimte heeft hij zich gewillig op de tafel laten leggen. Hij was wel wat zenuwachtig toen Joël bezig was de draadjes los te prutsen maar toch is ‘m netjes blijven liggen, als een flinke vent !

Op dit moment is alles achter de rug en ligt hij hier aan het baasje zijn voeten aan het vechten met zijn zus voor het bijttouw.

Belle

Goe bezig Van Molle…

Goe bezig Herman, alleen spijtig dat de baasjes hun favoriete quiz hebben gemist door het familiebezoek. Spijtig dat het voorvalletje met de kotszakjes juist dan gebeurt wanneer we eens een aflevering missen …dedju, dedju zegt het baasje.

Ondertussen heeft het baasje zo wat informatie opgezocht op het internet en daar komt dan het CD&V opperhoofd Marianneke (de Vlomse, niet de Franse) nog het slechts van al uit de verf wegens haar totaal gebrek aan humor. Maar dat wisten we al, dat zie je zo op ’t eerste zicht. Volgens ons baasje heeft die ook een zitje in het bestuur van “de blauwe hand” fabrikant van azijn en andere anti-lach producten !

Nu was ons baasje nog niet op de hoogte van al die heisa op TV ,en bijna in ’t parlement, als je de serieuze gazetten mag geloven. Maar is het dan de Goddelijke voorzienigheid geweest die ons baasje heeft aangezet tot het meenemen van enkele kakzakjes, welliswaar voor honden, gisteren in de stad Cognac.

Waarschijnlijk is een nog ergere stap in de hekel aan Pierke De Crem dat je er het vliegend sch*t van krijgt, en dan kan je enkel maar blij zijn dat je in Cognac geweest bent en je je voorzorgen hebt genomen.

Geachte Heer Van Molle, beste Herman… nog van dat a.u.b. , er zijn er nog van dat soort die hetzelfde verdienen, en in het vervolg…bezoek of geen bezoek we gaan proberen GEEN ENKELE AFLEVERING van de canvascrack meer te missen.

Beloofd op ons eerste communicantenzieltje !

Enkele commentaren…

Herman Van Molle kotsmisselijk van Pieter De Crem  (De standaard)

Pieter De Crem maakt Herman Van Molle "kotsmisselijk" (HLN)

De Crem-kotszakjes voor knutselaars (De standaard)

Het kotszakjes-incident van Canvascrack-presentator Herman Van Molle krijgt een vervolg op het internet.

Sinds gisteren zijn op de site www.beglium.be De Crem-kotszakjes te downloaden. Meer dan het blad printen, plooien, knippen en plakken hoef je niet te doen om een zelfgemaakt kotszakje te bekomen.

‘Gratis te verkrijgen bij de betere printer', meldt de maker. En: ‘Ook verkrijgbaar met andere politici.'

Belle & de ganse roedel

Stillekes…

Daarjuist, iets voor tien zijn onze gasten vertrokken richting huiswaarts. Onder de kerselaars is nu een open plek waar deze morgen nog een iglo tentje  stond.

Tante Rita is weg en dat betekent voor ons haast een catastrofe, weg snoepjes om de paar minuten, weg “och mijn arme hondjes”, weg acht extra handen om te knuffelen ! Het zal terug wennen worden de volgende dagen alleen met de baasjes…

We zijn uitermate verwend geweest deze week, we mochten mee op uitstap, samen met Tante Rita kwam er een volle zak van de Zoomart mee, en daarjuist bij het afscheid hebben we elk nog een gedroogde en gerookte varkensoor gekregen. Het kon niet op deze week.

Ook de overschotten ’s avonds van de tafel zal heel wat minder zijn, als zes volwassenen kip eten is er meer “overschot” dan van twee volwassenen, dat zal dus ook weer wennen worden.

Gisterenavond waren de meisjes een beetje bang omdat het baasje hen vertelde van het spook dat hier elke donderdagnacht rondwaart in de buurt. Ze vroegen dan ook of ik, Belle,  niet mee mocht naar de tent om hen “te verdedigen”. Ik heb daar eens feestelijk voor bedankt en ze laten bibberen van de schrik in hun tent. Ze moeten maar niet zo goed gelovig zijn als ’t baasje iets vertelt, wij kennen hem al langer….

Belle & co

Sympathiek initiatief voor het goede doel…

Onze goede vriend en Drentenliefhebber Louis Michielsen meld ons dit sympathieke initiatief bij hen in de wijk Zevendonk te Turnhout. Louis is mede inrichter van dit jogging en wandel initiatief.

Louis vroeg ons dit even in het zonnetje te zetten en kenbaar te maken. Uiteraard doen we dit met veel plezier !

De Noordloper in Zevendonk

Zevendonk voor Muco organiseert elke twee jaar een groot evenement in de Turnhoutse wijk Zevendonk. Sinds 2006 is onze jogging en het wandelparcours een onderdeel van het Antwerpse Noordloper-criterium. Dat is een open criterium voor recreanten, gevorderde lopers en aangesloten VAL-leden.

Dat criterium loopt elk jaar. Ook in 2009 organiseren we het in Zevendonk, samen met de sportdienst van de stad en TUAC-jogging. In de voormiddag starten de joggers en de wandelaars. 's Namiddags is er nog een jeugdloop en even later gaat de familieskatetocht van start.

We voorzien in de kleine zaal van Den Donk een cafetaria. Zin om even langs te lopen? Je bent welkom! Maar nog liever hebben we dat je gewoon deelneemt aan één van de activiteiten. Tot dan!

 De Noordloper 2009: lopen en wandelen voor muco

Op zondag 20 september 2009 kan je in Zevendonk deelnemen aan het Noordloper-criterium: een bosloop van 7, 12 of 20 km. Vertrekken doe je aan Den Donk, Kapelweg 52, Zevendonk tussen 9 en 12 uur. De 20 en de 12 km lopen grotendeels door een prachtig stukje natuur. Om 13.30 uur start de jeugdloop met afstanden van 100, 400 en 800 meter.

• je betaalt 4 euro als deelnemer voor de jogging
• voor de jeugdloop betaal je 1 euro
• we voorzien drankbevoorrading en douches.

 De Noordloper 2009: ook skaten voor muco!

Op zondag 20 september binden we opnieuw de skates aan voor het goede doel. Skaten voor Muco is een organisatie van Zevendonk voor Muco, FiTT en de stad Turnhout waarvan de opbrengst gaat naar de MucoVereniging.

Om 14 uur gaan we van start met een leuke familieskatetocht van zo’n 8km waar alle kids kunnen aan meedoen.

Otard…

Eén van de bekendste  Cognachuizen is het merk Otard. De hoofdzetel van het merk is gevestigd in het voormalige kasteel van koning François 1°. Het is het mooist te bezoeken cognachuis.

De baasjes hadden in het begin van het verlof twee gratis inkom tikketen gewonnen op de avondmarkt van Ruffec en vandaag hebben zij samen met tante Rita en nonkel Luc de stad Cognac bezocht en dus ook Otard.

Onze baasjes kenden de rondleiding al wegens al meerdere malen meegemaakt maar voor de gasten was het de eerste maal en was dus alles nieuw…

De baasjes hebben ook in de winkelstraat van Cognac een winkel gevonden met alles voor jacht en visvangst. Wat stond daar in de etalage …? Belletjes voor jachthonden, het baasje wou na het bezoek aan Otard terugkeren om drie verschillende belletjes voor ons te kopen maar de winkel was gesloten na het bezoek… Volgende week rijden we terug voor die belletjes !

Op de terugweg zijn ze dan nog even binnengewipt bij Franca in Sigogne. We zijn even de nieuw ingerichte chambre d’ hôte gaan bekijken en waarlijk , Darren, Franca’s echtgenoot heeft voortreffelijk werk afgeleverd met de volledige chambre "l'arc en ciel", echt mooi zoals bijgaande foto toont: http://portersonthemove.blogspot.com/

Wij waren thuis bij de meisjes gebleven, die gingen koken voor “de oudjes”. Het is moussaka geworden en waarlijk,… er bleef voor ons niks over ! Al een geluk dat er nog over was van gisteren !

Belle & co

Mijn eerste condoom 
 

De eerste keer met een condoom kan ik me nog goed herinneren. Ik was 16. 
Ik ben een doos gaan kopen in de apotheek.
De (overigens zeer jonge en mooie) apothekeres kon onmiddellijk zien dat het voor mij de eerste keer was.   
Ze gaf mij een doos en vroeg mij of ik wist hoe ik dit moest gebruiken.   
Ik heb haar eerlijk gezegd : «In feite, neen. Het is voor mij de eerste keer.»   
Ze nam een condoom uit de verpakking en rolde het af op haar duim. 
Daarbij zei ze dat ik mij steeds moest vergewissen dat het goed bevestigd was.   
Ik was serieus aan 't blozen !
Zij heeft rondgekeken om te zien of er geen klant aanwezig was, en zei tegen mij : «Wacht eventjes». 
Waarna ze de deur op slot deed. 
Ze nam mij bij de hand en leidde mij naar de winkelkamer. 
Daar heeft zij haar blouse losgeknoopt en uitgetrokken. 
Daarna heeft zij haar BH verwijderd. 
 «Wind ik je op ?» vroeg ze. Ik knikte. 
Toen zei ze dat het tijd was om het condoom aan te doen. 
Terwijl ik dat deed, heeft ze haar jurk en haar broekje uitgedaan  en ging op de tafel liggen. 
«Kom op, zei ze, wij hebben niet veel tijd !»
Dus ben ik snel op haar gekropen. 
Het was zo lekker, dat ik bijna onmiddellijk klaar kwam. 
Ze keek naar mij, een beetje teleurgesteld. 
«Ik hoop dat je condoom goed vast zat», zei ze. 
«Zeker», zei ik vol zelfvertrouwen. En ik liet haar mijn duim zien. 
 Waarop zij bewusteloos viel en ik ben gaan lopen...

Uitstap….

Gisteren zijn we met de ganse groep mee op uitstap mogen gaan. We trokken richting ile d’ Oleron waar we op het strand zouden gaan wandelen. Zouden …want het was het hoogste water dat we konden verdenken en van het strand restte niets, totaal niets. Het water kwam In le Chateau d’ Oleron tot tegen de stenen van de Citadel.

De baasjes besloten dan maar tot op de citadel te gaan en ’t baasje heeft dan dat stipje in de verte , midden in het water aangeduid als Fort Boyard, waar de “jacht op de schat” destijds werd opgenomen door de Franse TV zender Antenne Deux  (A2)

Nadien hebben we nog een wandeling door ’t stadje gemaakt en zijn de grote mensen iets gaan eten op het marktplein in open lucht. Wij mochten ook mee aan tafel liggen en we hebben ons daar volgens het baasje eens ferm misdragen. Naar alles wat bewoog hebben we met z’n drieën ons grote klep eens opengetrokken. Tot het baasje het welletjes vond en de grootste klep van allen, Hera, eens bij haar nekvel heeft genomen. Daar waren wij, Belle en Heros toch wel “efkes niet goed van”. Dat was héééél lang geleden dat het baasje nog tot zulke “wreedheden” overging. Maar ’t was wel kalm achteraf.

Nadien zijn we nog doorgereden, eigenlijk al op de terugweg naar huis, naar Mornac sur Seudre, een klein dorpje vol met kunstenaars en het dorpje heeft het predikaat “un des plus beaux villages de France” en ’t is nog waar ook. Echt een gezellig stadje waar we onze baasje probeerden door te sleuren. Maar ook hier hadden we buiten de waard gerekend en ’t baasje heeft besloten, dat we in ’t vervolg telkens zij weggaan, wij mee MOETEN ! Kwestie van terug fatsoenlijke manieren te leren en niet proberen ons baasje zoals Ben Hur , die zijn achtspan bestuurde, door de straten te trekken !

Daar staan nog flink wat veranderingen aan te komen ons inziens ….

Belle & co

Slechte akoestiek

Onderwijzer :

'Peter, zeg me eens, wie van jullie is gisteren in mijn appelboom geklommen om appels te stelen ? ' 

 Peter : 
 'Ik hoor u niet goed, meester, hier op de achterste bank.' 
 
 Onderwijzer : 
 'Dat zullen we wel eens zien. Kom eens hier, neem plaats op mijn stoel.
 Ik zal aan jouw lessenaar gaan zitten en dan mag jij me een vraag stellen.' 

 Ze wisselen van plaats en Peter doet wat hem opgedragen is. 
 
Peter : 
'Meester, wie heeft er gisternacht bij mijn mama geslapen terwijl mijn papa nachtdienst had ?' 

Onderwijzer : 
'Je hebt volkomen gelijk, Peter. Hier achteraan kun je echt niks verstaan.' 

De laatste…

De laatste zonnebloemen zijn geoogst, het einde van de zomer is dus nakend. Gisterenavond zijn de machines met hun grote “muil” over het veld gereden, aan hun zijde een grote tractor met een nog grotere aanhangwagen om de zaden op te vangen. Bij de zonnebloemen draait het om de zaden, in tegenstelling met de maïs waar de volledige plant dient als veevoeder.

De zaden van de zonnebloemen vinden we kortelings in een vlootje als margarine “tournesol” of frituurolie. Dat zijn zowat de meest bekende toepassingen van zonnebloemolie.

Belle hebben we tot de orde moeten roepen omdat ze het grote veld wou oversteken richting van de machines. En laat nu juist dat de schrik van het baasje zijn, pikdorsers die op het veld bezig zijn en dan een haas die te voorschijn komt uit het veld. Op dat moment geeft het baasje geen cent meer voor het leven van een jachthond. Als die haas onder de machine doorgaat, gevolgd door de hond is even later een rode vlek in de aanhanger het enige wat nog rest van haas en hond.

Al een geluk dat Belle wat beter luistert en toch terugkeert als het baasje haar roept.

Hera & Heros

Regen ! ?...

Het regent vandaag, deze morgen was het grijs en het voorspelde niet veel goeds voor de rest van de dag. Zeker niet nadat het baasje een krant meebracht en het weerbericht voor de regio inzag.

Op de markt in Lezay “smoste” het deze morgen, geen fotoweer dus maar wel goed inkopen gedaan. Bij de kaasverkopers heeft het baasje er de “prontste verkoopster” kaas verkoopster zijn inkopen gedaan. Nu was de “Salers, de Brebis en de St.Nectair” er wel de lekkerste van gans de markt zegt ‘m met een knipoog. Dat ‘m 26 € of meer dan duzend ballen kwijt was mag het plezier niet temperen, zeker wanneer het vrouwtje heel overtuigend zegt “maar kaas IS duur”

Het weerbericht voorspelde voor iedereen wel iets goeds. Het zou regenen, er was kans op mooie opklaringen, en voor de onweerliefhebbers zat er nog een bliksemschicht in ook. Morgen zou het dan weer beter zijn met vooruitzicht op 24 ° C. Warm genoeg om een prettige uitstap naar Cognac te maken met bezoek aan een cognachuis. Dat zal dan het mooiste van alle zijn in het kasteel van François premier. Daar zijn de hostesses nog gekleed in kleding van tijdens de honderdjarige oorlog.

Als het echt goed weer wordt zit er ook een rit naar Ile d’ Oleron in, dat gaat dan weer gepaard met oesters snoepen voor de liefhebbers. Hij/zij die ze niet lusten of hun neus er voor ophalen is dan weer zeer geliefd bij het baasje die zich steeds bereidwillig als vrijwilliger presenteert als “helper opmaker”.

Als het richting Oleron gaat zijn wij ook van de partij, wij kennen dat nog van in de maand juni toen Hadise en de familie hun intrek hadden genomen op Ile de Ré. Toen zijn we ook met z’n drieën gaan stoeien in wat de baasjes “de oceaan” noemen. Volgens het baasje kan je vandaar de overkant zien als je goede ogen hebt en dan zie je New York en Rio de Janeiro. Nu hebben wij goede ogen en wij zagen niks dan water en lucht. Hij zal wel weer overdreven hebben zeker …

Belle & co

Geluk…

Een oud echtpaar ging naar bed,

Op’t nachtkastje twee bakjes met tanden.

Vol liefde keek de man haar aan,

En streelde haar rimpelige handen.

Hij sprak “al meer dan vijftig jaar

Zijn we gelukkig meid,

Geloof me als ik zeg,

Ik wil je voor geen miljoen nog kwijt”

“Dat weet ik jongen” zei de vrouw

“Ook jij bent niet te koop,

Ook niet voor een miljoen,

En dat is toch een hele hoop”

Ze liggen daar te saam.Op de avond van hun leven.

Twee mensen die elkaar

Zoveel hebben gegeven.

Ze zeiden “wel te rusten hoor”

En hij gaf haar een zoen,

En fluisterde “is de deur op slot,

Hier ligt voor twee miljoen !”

Volle bak

Dat is weeral een hele tijd geleden dat we met z’n zessen rond de tafel zaten. Volle bak dus ‘s morgens en ’s avonds.

Buiten eten is er niet meer bij met de huidige temperaturen ’s avonds, dus alle maaltijden  gebeuren binnen. Al een geluk dat de honden beneden tussen de stoelen passen, hoewel ze aan tafel niets krijgen (?) (zeggen ze)

Straks gaan we een bezoekje brengen aan de wekelijkse markt van Lezay in de Deux Sèvres die één van de grootste wekelijkse markten van de streek is. Er is ook een afdeling met dieren aan, we hopen nu maar dat tante Rita niet met een geitje, een lammetje of een koppel ganzen terug komt van de markt.

We bekijken het wel als ze terugkomen want we mogen niet mee, te druk daar op de markt zegt het baasje. Daar kunnen ze alleen maar op je poten trappen…

Belle & co

Bezoek…

Deze namiddag is ons bezoek gearriveerd, Tante Rita en Nonkel Luc zijn aangekomen vanuit Turnhout voor enkele dagen verblijf in Ferret.

Zij hadden ook nichtje An en vriendin Kim bij die na hun vakantiewerk in het ziekenhuis  nog enkele dagen verlof inlassen vooraleer hun hogere studies verpleegkunde eind van de maand gaan aanvangen.

Met de komst van tante Rita, in de omgangstaal ook wel eens de “koekjestante” genoemd, is voor mij het boontjesdieet enkele dagen opgeschort. ’t Baasje is van mening dat wij geen extra moeite moeten doen terwijl de koekjestante haar bijnaam alle eer aandoet.

We hebben al gesnoept van de wafels die tante bij had, ’t is godgeklaagd zegt ons baasje, die goei wafels van de bakkerij Willems (ex Verstraelen) zomaar als maaltijd aan ons uitdelen. Maar ons hoor je niet klagen hoor, van ons mogen ze gerust een maand blijven. Dat we daarna met z’n drieën op dieet vliegen zijn zorgen voor morgen !

Belle & co

Jantje…

Ken je de mop van Jantje die van de Staatsschool naar de Katholieke nonnekesschool gaat omdat zijn ouders verhuisd zijn ?

Ik heb ze teruggevonden op het blog van Fons Nicolay https://blog.seniorennet.be/keukenweetjes/ en kan ze nog altijd appreciëren. Temeer omdat ik, Jan, steeds heb les gegeven aan de “staatsschool” en Simonne heeft steeds in ’t derde leerjaar bij de nonnekes van”’t Graf in Turnhout” gestaan.

De mop gaat zo:

Jantje zit nu in de nonnekes school en de lerares , een nonneke, geeft uitermate gedreven biologie les.

Zij vertelt over een klein bruin beestje dat van de ene boom naar de andere wipt, nootjes eet en een grote pluimstaart heeft.

Dan vraagt ze aan de kindjes in de klas of iemand kan zeggen over welk diertje het hier gaat.

Zij krijgt geen antwoord van de stadskindjes….

Tot Jantje zijn vingertje opsteekt en van het nonnetje mag antwoorden.

“Vroeger in mijn vorige school, de staatsschool, zou dat een eekhoorntje geweest zijn, maar hier op de nonnekesschool zal het wel weer zoals gewoonlijk het kindeke Jezus zijn “