Verleden tijd!

Juni, week 3 & 4…

Zoals een paar dagen geleden nog gezegd hier op deze plaats, ook de laatste twee weken van juni stonden nog in het teken van de kersen. Met massa’s hebben we ze geplukt dit jaar. Kersen ingemaakt in Weckpotten, konfituur van kersen, kersensaus voor op ijsjes… je noemt maar op en ja kan het in onze “schapraai” vinden.

We waren ook op bezoek bij de vakantiegangers Jean-Pierre, Ute, de Oma en uiteraard ons Hadise en de Sammy. Die waren op vakantie op Ile de Ré en wij bezochten hen daar. Het was de eerste maal dat Hera en Heros de zee zagen. Vorig jaar waren ze al aan de Noordzee samen met Belle maar toen moesten ze nog een week wachten om geboren te worden. Nu zagen ze gelijk de Oceaan,  de Atlantische Oceaan, waarvan het baasje zegt dat je aan de overkant Rio de Janeiro en New York ziet liggen. (Als je goei ogen hebt zegt ‘m dan erbij)

Op ’t eind van de maand zijn ze dan in ’t gehucht begonnen  met het oogsten van de verschillende graansoorten met van die immens grote machines. Gedaan was het met het “graanjumpen”. Maar nu waren het stoppelvelden geworden waar van die heel grote balen stro waren blijven liggen, en als je daar opsprong…. Dan kon je ook heel ver kijken, wel niet tot New York maar toch al tot het volgende gehucht “La Vallee…”

Belle & co

Oef…

Ze hebben het weer overleefd de baasjes, de feestdagen zijn van de plezantste van het jaar maar zijn een beetje “belastend”, vooral voor ’t baasje die altijd goede voornemens heeft (zelfs nu al) maar er zelden toe komt van ze uitgevoerd te krijgen.

Eergisteren was hij nog eens over de weegschaal gelopen… iets wat zelden aanleiding geeft tot een goed humeur. Zeker sinds hij vorig jaar in oktober zijn laatste sigaartje rookte, sindsdien is die naald van de “bascule” steeds verder naar rechts geraakt en nu is ze zelfs aan de rechterkant al terug naar beneden aan het gaan. (alleen de naald hé).

Ook een digitale weegschaal kan hem niet opvrolijken. Die grote rode cijfers spreken hem totaal niet aan. Meer zelfs, hierbij moet ‘m zich zelfs niet meer bukken om het gewicht af te lezen, weeral een fysieke inspanning minder.

De twee zussen van ’t baasje, waar het hoofdbestuur zijn benen onder de tafel heeft geschoven met kerstnacht en kerstdag koken de pannen van ’t dak ! Lekker, lekker, lekker!

Alleen… ze denken steeds dat hun genodigden uitgehongerd tot bij hen komen en koken dan in onwaarschijnlijke hoeveelheden. Voordeel voor ons is dan wel dat men destijds tupperware potjes heeft uitgevonden en dat de tantes Rita en Carine die in grote hoeveelheden bezitten. Het baasje kreeg zo onder andere een grote doos kookvlees uit de soep mee voor ons (ne boulie zegt het baasje) en nog een deel restanten, te veel om op te noemen.

Het baasje, bekend voor het bereiden van super hondenmaaltijden, mengt die lekkernijen dan gedurende enkele dagen onder onze brokken zodat de bodem van onze kom het zwaar te verduren krijgt omdat we de bodem zo aflikken.

Nu beginnen voor ons de “zware” dagen…

Belle & co

De  koekoeksklok

Op een  keer werd ik uitgenodigd door de maten om eens mee een  avondje te gaan stappen. Ik vertelde mijn vrouw dat ik voor middernacht zou thuis zijn.

De uren gingen voorbij en de pinten gingen binnen, op een te gemakkelijke manier.
Rond 3 uur 's morgens kwam ik thuis. 

Toen ik  de sleutel eindelijk in de deur kreeg, ging de koekoeksklok en 'koekoekte' 3 keer. Snel realiserend dat mijn vrouw waarschijnlijk kon ontwaken, koekoekte ik zelf nog negen keer. Ik was werkelijk trots op mezelf voor dit lumineuze idee, ge moet er maar opkomen, om hierdoor aan een mogelijk conflict met haar te ontsnappen. 
De volgende ochtend vroeg mijn vrouw me wanneer ik thuis gekomen was en ik vertelde haar om 12:00 uur. Ze scheen helemaal niet verwonderd te zijn.   
Toen zei ze, 'We hebben een nieuwe koekoeksklok  nodig'. 

Toen ik haar vroeg waarom, zei ze: 'Wel, vorige nacht heeft onze klok drie keer gekoekoekt, dan 'Oh FUCK gezegd, daarna nog 4 keer gekoekoekt, gehoest, nog 3 keer gekoekoekt, dan begon ie te giechelen, koekoekte nog tweemaal, struikelde over de  kat en liet dan een enorme  scheet...

Moeder en zoon…

Zij komen met z’n drieën goed overeen, laat daar geen misverstand over bestaan, maar Belle en Heros is een zaak apart.

Van Belle mag Heros steeds dat ietsje meer dan Hera, is dat een zaak van vrouwen onder elkaar, wie zal het zeggen ? Als er onenigheid is  in de roedel is het gewoonlijk Belle en Heros die Hera aanpakken. Niet dat die zich daar veel van aantrekt, ze is “mans” genoeg om haar plan te trekken.

Maar zoals gisteren namiddag, als ze met z’n drieën languit in de zetel liggen slapen is het Heros die met zijn kop op “ons moe” ligt. Die laat dat uren aan een stuk toe hoewel die “dikkop” toch ook al een behoorlijk deel vormt van de 33 kilo van Heros.    Hij mag dat !

Eén zaak doet ‘m niet, als er gegeten wordt en Belle is nog niet klaar met eten dan zal Heros wel gaan kijken wat er overblijft maar iets meegrabbelen uit Belle’s  kom is tot heden nog niet gebeurt.

“Ons moe” is baas en blijft baas, ook al is ze kleiner dan haar kroost.

Pure chantage

Zo iets sturen goei vrienden naar ons baasje, wat moeten we daar nu van denken?

Ons baasje is wel niet chantage gevoelig maar overdenkt toch van toe te geven aan chanteur Louis. En “chanteur” is niet in de betekenis van “Franse zanger” deze keer !

Ik heb net op internet gelezen,

dat Maria en Jozef 100 euro geven

om hun ezel terug te vinden vóór de Kerstperiode.

Je kunt kiezen ....

Of je geeft me meer, of ik zeg waar je zit !!

Is dit de grootste hond ter wereld?

Een Deense dog die al 1m10 groot is als hij gewoon op zijn poten staat, zou wel eens 's werelds grootste hond kunnen worden. De baasjes van George stuurden alvast zijn kandidatuur naar Guinness World Records.

'Giant George' is een indrukwekkend dier dat ruim 110 kilo weegt. De hond is vier jaar oud en leeft in de Amerikaanse staat Arizona. Zijn baasjes, David en Christine Nasser, denken dat hun troeteldier misschien wel de grootste hond ter wereld kan zijn. De vorige recordhouder, Gibson, was iets kleiner dan 1m10 en overleed vorige zomer aan kanker.

Twee meter
Als George op zijn achterpoten zit, is het dier meer dan twee meter groot. Niet eenvoudig om zo'n reus als huisdier te houden. George heeft een gigantisch eigen bed. Dat moet wel want van neus tot staart meet George ruim 2m20. Iedere maand eet George ongeveer 50 kilo aan voedsel. En zoals het een ster betaamt, heeft George zijn eigen pagina op Facebook en Twitter.

Wij drieën kunnen alvast niet met hem meedingen, maar we hebben ook wel ons blog en da's nog wat anders dan al dat "getwitter " en "gesmoelenbook"

Belle & co

Juni, week 1 en 2

Begin juni waren we nog in Frankrijk want het was kersentijd in onze tuin. De eerste van vier (verschillende rassen) kersenbomen was plukrijp en daar moesten we gebruik van maken want het was een massa aan kersen die te plukken was.

We zijn dan nadien nog een kleine twee weken naar België gekomen, de kiesplicht (?) riep ons terug (nu is de baas toch ECHT aan ’t liegen zie) en we haddan ook nog acte de presence te geven op de roofvogelhappening van de Kastelse Valkeniers.

Daar waren wij met z’n drieën, Zeppos en Hercule en dan na de middag is ook onze Harry en Louis met de Gorky langs gekomen. Wij moesten ons daar “showen” en al een geluk dat Yessie en Guido ook elk één van ons op de weide wilden brengen anders hadden wij ons baasje op zijn buik over de weide kunnen sleuren “l’ Union fait la force” ofte “eendracht maakt macht” hé.

Na de roofvogelhappening zijn we nog een dag in België gebleven en dan zijn we terug naar Frankrijk gebold voor … jawel kersen te plukken !

Belle

WIEWIECHU…

Jung Wang en zijn vriendin Lee Wang zitten samen hand in hand bij de waterkant.
De zon gaat onder in Vietnam, het is 20 graden en er staat een zacht briesje, kortom het belooft een romantische avond te worden.......

Jung Wang vraagt aan Lee Wang om "WIEWIECHU" te doen, maar Lee Wang zegt dat ze hoofdpijn heeft en er geen zin in heeft.

Zij heeft er genoeg aan om gewoon samen aan de waterkant te zitten en vindt "WIEWIECHU" nu niet nodig, bovendien heeft ze angst dat men hun zou kunnen horen.

Jung Wang blijft echter aandringen : "Please schatje, het is al een jaar geleden, we zullen het zachtjes doen en niemand zal ons horen. Ik heb er echt zin in !!

Laat ons éénmaal WIEWIECHU doen!!"

Lee Wang geeft toe: "OK!...eventjes dan....en ze beginnen eraan......










Ze tellen samen af 3...2...1...


















WIEWIECHU A MELLY KLISMAS
WIEWIECHU A MELLY KLISMAS
WIEWIECHU A MELLY KLISMAS AND E HEPPY NU JIEL

Met dank aan M@rian van het NL Drentenforum: http://drentschepatrijs.messageboard.nl/viewtopic.php?t=5434

Ik dacht het wel…

Eerlijk, ik dacht het wel, als ik de onnozele Pipo uithang en ik zet die belevenis zo een beetje proper op papier (?) (scherm is nog altijd niet ingeburgerd) Dan gaan de lezers en fans van ’t blog nog eens goed lachen en stijgt dat bezoekersaantal terug boven de 200.

Eerst me moe maken om de lezers mooie Kerst-Drenten en -wensen te pogen presenteren en dan nog uitgelachen worden als toemaat.

De rommel van stuk gescheurde kleding/vermomming uit de tuin verzamelen en dan drie schijnheilige honden opmerken,  die je met de meest onschuldige ogen aankijken.

Als het niet zo lachwekkend was  zou je ze een schop onder hun nageslacht geven. Vier winkels heeft ‘m daar voor rondgehost voor ‘m die mutsen en sjaals vond. En dan op enkele seconden is alles om zeep.

Meer dan twee voorpoten,  een behoorlijk bek tanden en een sterke nek hebben ze niet nodig om Terminator te spelen.  Zelfs les hebben ze er niet bij nodig gehad.

Maar wat ik wel weet, is dat een honden spycholoog (zo schreven ze dat toch hé Jef ?) veel langer moet studeren dan een” gewone mensen” spycholoog  vooraleer ‘m zijn Pappenheimers behoorlijk kent.

‘t Baasje

Mei, 3° en  4° week

De tweede helft van de maand mei kenmerkte zich door een berichten reeks, omdat Myriam zich afvroeg hoe wij onze tweede stek in de Charente gevonden hadden waagde ons baasje zich niet aan een berichtje, maar een heuse reeks berichten.

Ook begon ons baasje aan een nieuwe “abri”,  volgens de Franse dikke van Dale een schuilhut,  een onderkomen. Hij maakte er zelfs een “duplo abri” van voor ieder van de pup’s,  een “séparé” hondenkot. Belle kreeg vanaf nu het hok van Bas voor zich alleen.

Op een goed stevig pallet bouwde hij, in volle eik, afkomstig van parketplankjes met een fout aan, een luxe hondenkot dat nu vlak bij de voordeur is opgesteld.

Geen goed idee…

Een kerstfoto van drie Drenten tegelijk maken zonder trukken van de foor  toe te passen, vergeet het...

Vorige week had ons baasje al een foto van mij gemaakt met muts en sjaal maar dat gaf ook niet het gewenste resultaat naar zijn goesting. Te veel rommel van dekentjes om de zetel te beschermen, het deken voor de kachel in “frommels”, mijn ogen dicht op de foto, kortom niet goed genoeg voor de baas.

Vandaag terug een fotosessie, nu met drie “topmodellen” tegelijk. Een ramp, een katastroof en haast een zenuwinzinking bij de bazen. Dat is zowat het enige resultaat van een half uur proberen een geschikte foto te schieten.

Eén muts was al in de vernieling getrokken voor ze buiten waren. Een sjaal, samen gehouden door klittenband lag al op de oprit voor het baasje ’t kodakske op “aan” had gezet. Toen hij door ’t vensterke keek waren we plots verdwenen en sleurde ik Heros aan zijn sjaal achter de grote aanhanger. Ons Hera stond op dat moment met twee poten op de “pomponnekes” van haar sjaaltje.

Zo is dat haast een half uur aan de gang geweest en het resultaat is dat het baasje nog geen behoorlijke foto heeft en zich enkel moe gemaakt heeft met het recupereren van zo veel mogelijke “kledingstukken”

Tegen volgend jaar zal ‘m wel eens leren photoshoppen zegt ‘m , dat doen ze met Heidi Klum en andere Linda’s uit ’t Evangelie ook zegt ‘m

Belle & de bandieten

Stilaan reële dromen…

I ’m dreaming of a White Christmas is nu toch wel haast realiteit, een dun laagje “plak”sneeuw is er sinds gisterenavond nog bijgevallen. Alle sporen die niet meer maagdelijk wit waren zijn terug ondergestopt.

Een gele plassporen van de teven zijn niet meer te bespeuren, de graafsporen naar die verstopte soepknook  zijn verdwenen. Alles is terug wit gemaakt…

Voor ons een reden om er maar eens terug tegen aan te gaan in die verse sneeuw. Wat deze plezieriger maakt is dat de sneeuw plakt. Op je neus, aan de haren aan je buik , en minder plezierig , tussen je tenen. Die klompjes doen echt wel pijn en verhinderen het wild tekeergaan in de sneeuw.

Ondertussen blijven we uren aan een stuk in de tuin, enkel om die klompjes tussen de tenen te laten smelten gaan we binnen. ’t Baasje zegt “dat hadden ze snel door hoe ze plassen kunnen maken in huis, zonder te plassen”

Ondertussen maakt het ons niet veel uit of het een witte kerst is, voor ons is het alle dagen feest en of dat feest nu op 22 december valt of op 25 december is ons totaal om het even.

Belle

Helder vanmorgen…

Toen ons baasje gisteren namiddag “foert” schreef is het opgehouden met sneeuwen, resultaat is nu dat hij veruit met de enige besneeuwde auto hier in de straat moet rondrijden.

Toen het stopte met sneeuwen zijn we toch nog gaan wandelen, ieder apart met het baasje zodat de grootste wandelaar ’t baasje is. Bij de tweede beurt met Hera is ‘m even onderuitgegaan. Geen erg maar toch ’s avonds stram op wat hij noemt “zijn rechtse gattekaak”. Het was dan nog niet de schuld van Hera, zij heeft ’t baasje niet omgetrokken, hij is gewoon in het spoor van autobanden uitgegleden. Oeps, en benen in de lucht, zo simpel en snel gaat het.

Vandaag genieten we dus van de sneeuw  en van een helder blauwe lucht, de temperatuur draait rond het vriespunt en de weersverwachting van ons aller Sabientje zijn: stabiel weer met kans op morgen nog wat sneeuwbuien.

Een witte kerst komt nu toch wel heel dichtbij…

Belle

En de winnaar is….

Op het Nederlandse Drentenforum stond daarjuist een bericht van Sonja “Drentlover”. Zij keek op Duitsland naar de Duitse versie van “Britain got talent”. En dat leverde een verrassende winnaar op.

Kijk hier maar eens naar het filmpje, je dient wel even de reclame te laten voorbij gaan bij het eerste filmpje

http://www.clipfish.de/special/supertalent/video/3210190/supertalent-finale-yvo-antoni-mit-primadonna-23/

http://www.clipfish.de/special/supertalent/home/

Jan

Opwarming van de aarde …?

Indien het doorgaat die opwarming van de aarde dan is ze toch voor een tijdje opgeschort zo blijkt.

Voor de eerste maal in de dertig jaar dat we hier wonen hadden we vandaag geen warm water aan de kraan, en douchen met koud water is niet direct favoriet hier ten huize, en dan zeker niet met dat vloeibaar ijs dat nu op het moment uit de kraan komt.

Bleek er op zolder , waar de verwarmingsketel en boiler staat, bleek een pan verdwenen te zijn, cement los gevroren waarschijnlijk. De sneeuw en koude konden dus vrij binnen op zolder en had de toevoerleiding naar de boiler dichtgevroren.

Het baasje heeft dan voorlopig het gat gedicht met glaswol die er nog lag en morgen zullen we dan de dakwerker maar bellen voor een definitieve herstelling. Ondertussen loopt het warm water weer en kunnen de baasjes zich terug douchen. Wat ze toch in dat douchen zien is ons Drenten een raadsel, je stinkt zo naar zeep achteraf !

Belle & co