Mei, 3e en 4e week

Geen goed idee…

Een kerstfoto van drie Drenten tegelijk maken zonder trukken van de foor  toe te passen, vergeet het...

Vorige week had ons baasje al een foto van mij gemaakt met muts en sjaal maar dat gaf ook niet het gewenste resultaat naar zijn goesting. Te veel rommel van dekentjes om de zetel te beschermen, het deken voor de kachel in “frommels”, mijn ogen dicht op de foto, kortom niet goed genoeg voor de baas.

Vandaag terug een fotosessie, nu met drie “topmodellen” tegelijk. Een ramp, een katastroof en haast een zenuwinzinking bij de bazen. Dat is zowat het enige resultaat van een half uur proberen een geschikte foto te schieten.

Eén muts was al in de vernieling getrokken voor ze buiten waren. Een sjaal, samen gehouden door klittenband lag al op de oprit voor het baasje ’t kodakske op “aan” had gezet. Toen hij door ’t vensterke keek waren we plots verdwenen en sleurde ik Heros aan zijn sjaal achter de grote aanhanger. Ons Hera stond op dat moment met twee poten op de “pomponnekes” van haar sjaaltje.

Zo is dat haast een half uur aan de gang geweest en het resultaat is dat het baasje nog geen behoorlijke foto heeft en zich enkel moe gemaakt heeft met het recupereren van zo veel mogelijke “kledingstukken”

Tegen volgend jaar zal ‘m wel eens leren photoshoppen zegt ‘m , dat doen ze met Heidi Klum en andere Linda’s uit ’t Evangelie ook zegt ‘m

Belle & de bandieten

Stilaan reële dromen…

I ’m dreaming of a White Christmas is nu toch wel haast realiteit, een dun laagje “plak”sneeuw is er sinds gisterenavond nog bijgevallen. Alle sporen die niet meer maagdelijk wit waren zijn terug ondergestopt.

Een gele plassporen van de teven zijn niet meer te bespeuren, de graafsporen naar die verstopte soepknook  zijn verdwenen. Alles is terug wit gemaakt…

Voor ons een reden om er maar eens terug tegen aan te gaan in die verse sneeuw. Wat deze plezieriger maakt is dat de sneeuw plakt. Op je neus, aan de haren aan je buik , en minder plezierig , tussen je tenen. Die klompjes doen echt wel pijn en verhinderen het wild tekeergaan in de sneeuw.

Ondertussen blijven we uren aan een stuk in de tuin, enkel om die klompjes tussen de tenen te laten smelten gaan we binnen. ’t Baasje zegt “dat hadden ze snel door hoe ze plassen kunnen maken in huis, zonder te plassen”

Ondertussen maakt het ons niet veel uit of het een witte kerst is, voor ons is het alle dagen feest en of dat feest nu op 22 december valt of op 25 december is ons totaal om het even.

Belle

Helder vanmorgen…

Toen ons baasje gisteren namiddag “foert” schreef is het opgehouden met sneeuwen, resultaat is nu dat hij veruit met de enige besneeuwde auto hier in de straat moet rondrijden.

Toen het stopte met sneeuwen zijn we toch nog gaan wandelen, ieder apart met het baasje zodat de grootste wandelaar ’t baasje is. Bij de tweede beurt met Hera is ‘m even onderuitgegaan. Geen erg maar toch ’s avonds stram op wat hij noemt “zijn rechtse gattekaak”. Het was dan nog niet de schuld van Hera, zij heeft ’t baasje niet omgetrokken, hij is gewoon in het spoor van autobanden uitgegleden. Oeps, en benen in de lucht, zo simpel en snel gaat het.

Vandaag genieten we dus van de sneeuw  en van een helder blauwe lucht, de temperatuur draait rond het vriespunt en de weersverwachting van ons aller Sabientje zijn: stabiel weer met kans op morgen nog wat sneeuwbuien.

Een witte kerst komt nu toch wel heel dichtbij…

Belle

En de winnaar is….

Op het Nederlandse Drentenforum stond daarjuist een bericht van Sonja “Drentlover”. Zij keek op Duitsland naar de Duitse versie van “Britain got talent”. En dat leverde een verrassende winnaar op.

Kijk hier maar eens naar het filmpje, je dient wel even de reclame te laten voorbij gaan bij het eerste filmpje

http://www.clipfish.de/special/supertalent/video/3210190/supertalent-finale-yvo-antoni-mit-primadonna-23/

http://www.clipfish.de/special/supertalent/home/

Jan

Opwarming van de aarde …?

Indien het doorgaat die opwarming van de aarde dan is ze toch voor een tijdje opgeschort zo blijkt.

Voor de eerste maal in de dertig jaar dat we hier wonen hadden we vandaag geen warm water aan de kraan, en douchen met koud water is niet direct favoriet hier ten huize, en dan zeker niet met dat vloeibaar ijs dat nu op het moment uit de kraan komt.

Bleek er op zolder , waar de verwarmingsketel en boiler staat, bleek een pan verdwenen te zijn, cement los gevroren waarschijnlijk. De sneeuw en koude konden dus vrij binnen op zolder en had de toevoerleiding naar de boiler dichtgevroren.

Het baasje heeft dan voorlopig het gat gedicht met glaswol die er nog lag en morgen zullen we dan de dakwerker maar bellen voor een definitieve herstelling. Ondertussen loopt het warm water weer en kunnen de baasjes zich terug douchen. Wat ze toch in dat douchen zien is ons Drenten een raadsel, je stinkt zo naar zeep achteraf !

Belle & co

Mijn zoon, Harko…

De jongste van de zes pups en zo’n vier uur jonger dan onze eerstgeborene Hercule. Zijn vrouwtje stuurde ons daarstraks een reeks  foto’s zoals ons baasje er ook nam in de besneeuwde omgeving. Onze Harko krijgt de voorrang op de publikatie.

Vorige zondag was hij hier bij ons ook van de partij, goeie brave Harko. Toen hij nog bij ons woonde in het begin van dit jaar was hij “het flebbeke” van ons vrouwtje. Die heeft het nog dikwijls over “kraagje” zoals hij toch zes weken genoemd heeft. Het was de ontdekkingsreiziger van de roedel. Als er iets nieuws was uitgespookt moesten we niet ver zoeken Harko was altijd wel prominent aanwezig en kon dat toch niet verbergen. Het was toen, en nu heel duidelijk nog steeds, een schatje.

Zondag kreeg hij wel goed op zijn frak want hij is helemaal niet dominant en vader en broer Zeppos en Hercule “brothers in arms” wilden hem eens goed onder de knoet houden. Voor Harko is dat allemaal goed, die legt zich op zijn rug en denkt bij zichzelf “ likt mijn ballen jullie twee, nu kunnen jullie er goed aan” Achteraf is hij gaan spelen met Heros en Harrhy en de twee teefjes en moeder Belle mochten van hem ook meedoen.

’t Was een schatje en zo zal m wel altijd blijven de oogappel van Ronny en Carine,bedankt Carine voor de mooie foto’s.

Belle & co

Ja schat…

Haringen…

Gisterenavond was er maar weinig nieuws op ’t Bas & Belle blog, Dat had uiteraard zijn reden…

Het was hier in onze wijk de jaarlijkse “haringbak”. Jaren geleden ontstaan op een vergadering van het wijkcomitee. Iedereen lust het graag maar niemand maakt het nog omdat het zo stinkt… Ja , er is een oplossing voor !

We halen de BBQ uit het stalletje achteraan in de tuin, transporteren die naar het wijkhuis “de Buren”, kieperen daar een zak houtskool in en halen bij de plaatselijke visboer een aantal haringen, dan is het zaakje zo goed als klaar en dan hoef je enkel nog iemand te vinden met warme schoenen en slechte oude kleding. Die slechte oude kleding die toch in de vuilzak beland achteraf omdat de geur van die haringen er nooit of vanzeleven niet meer uit te krijgen is ! Dat er dan ook nog een deel BBQ worsten moeten gebakken worden is voor "de klein mannen" die lusten dat niet, die zijn niet zo gek van graten ! 

Zo iemand vinden is hier in de wijk niet zo moeilijk, die twee buren, die daar elk jaar in de zoer met de wijkfeesten de BBQ bakken… die zullen dat nu ook wel voor hen rekening nemen zeker ?  Overbodige vraag want het antwoord istoch bij voorbaat gekend.

En zo zie je Jan en Fons, zij aan zij buren sinds meer dan dertig jaar aan de BBQ-ton staan haring bakken.

Zo zie je maar waardoor het komt dat er gisteren avond geen nieuwsjes kwamen…

Belle

Fiep…

Dat was ook een eeuwigheid geleden dat we Fiep de Labrador en zijn bazinnetje nog eens tegenkwamen in het bos. Zeker twee maanden liggen er tussen de ontmoetingen.

Toen we aankwamen in “ons” bos zagen we in de verte al een blondje lopen die in volle vaart op ons afkwam,  wij hadden de wind mee zodat Fiep ons “met zijn neus” eerder zag dan wij hem. De ontmoeting was allerhartelijkst en Heros heeft nog maar eens laten zien dat ‘m ondertussen wel weet dat hij een mannetje is.

De hormonen speelden aardig op en Fiep moest er aan geloven…

Ondertussen was ik met Hera al verder het bos ingetrokken en moesten de twee “geliefden” ons maar volgen, wij hadden aan hun spelletjes weinig boodschap.

Het was een meevaller dat ik niet aan de lange lijn moest, want het baasje is mij “in toom” aan het houden omdat ik naar zijn mening er te ver op uit trek. Maar nu met Fiep er bij mochten we met z’n vieren onze gang gaan.

Thuis was het dadelijk platte rust en de zetels waren in een ogenblik volzet. Wat kan je toch moe worden van dat ravotten in de sneeuw in goed gezelschap.

Belle

Koude pootjes en gebakken hersenen…

Gans de namiddag zijn ze niet binnen geweest, de sneeuw maakte hen zo enthousiast  dat ze er nog niet aan dachten dat ze wel eens koude pootjes konden krijgen. Kletsnat zijn ze tegen het donker worden binnen gekomen.

Pompaf waren ze, net alsof ze een wandeling van vijftien kilometer achter de rug hadden of zoals verleden zondag, toen ze met achten in de tuin aan het spelen zijn geweest voor en na de wandeling.

Alsof het kontrast niet groter kon zijn heeft Heros dat grote Drentenlijf van hem vlak voor de kachel laten neerploffen. Dat die kachel op volle kracht stond was meegenomen volgens hem. De kroon op het werk was wel toen hij met zijn kop onder de kachel, in de bak waar reservehout kan gestapeld worden in slaap viel !

En toch functioneert nadien nog alles zoals voordien bij die kerel. Van ijskoude poten naar haast gebakken hersenen, voor Heros is dat een verschil in afstand van hooguit vijftien meter.

Belle

Mei  de 1° en 2° week

Het baasje had het voorspeld, wat zullen er weer veel kindjes allergisch worden vanaf de maand mei. Die allergie die komt dan van de jonge hond die vorig jaar na het verlof is aangeschaft ! Al de maanden voordien is er van allergie geen sprake geweest maar nu het verlof er stilaan begint aan te komen dan stelt zich de vraag. “Wat doen we met Pukkie of Blackie ?”

Dan krijgen Annemieke en Jefke de kindjes zogezegd traan oogjes en snotneuzen en vliegt het hondje buiten !   Tal van honden hebben we zo bemiddeld de maanden voor het verlof. Honden van eigenaars die met het meest uitgestreken smoelwerk staan te liegen dat het niet mooi meer is om de ware reden waarom het hondje weg moet !

Op foto twee zitten we mooi te wachten op een rijtje voor wat ons baasje “een schoon maske” noemt. Veerle was wel heel royaal met haar hondenkoekjes.

’t Baasje zat er jaloers naar te kijken ! Zoveel was wel héééél duidelijk !

Belle

Sprekende klok

Een dronkenlap was trots op zijn nieuwe appartement en na een avondje uit toonde hij het aan enkele vrienden.   
 Zo kwamen ze op de slaapkamer en daar hing een grote koperen gong.
 
   'Wat gebeurt er met die gong?' vroeg een van de vrienden.          
'Het is geen gong. 't Is een sprekende klok,' antwoordde de dronkaard.
'Een sprekende klok? Eerlijk waar?' vroeg zijn verbaasde vriend.  

'Jaaa,' bevestigde de eigenaar.
         
'En hoe werkt zoiets dan?' vroeg de vriend met een achterdochtige blik.
'Kijk,' zei de zatlap. Hij nam het bijhorende slaghout, gaf de gong een oorverdovende klap en deed een stap achteruit.   

De drie gasten stonden verbaasd naar elkaar te kijken, tot plots.......
Iemand aan de andere kant van de muur schreeuwde, 'Jij, vervelende zak! Het is godverdorie kwart voor vier in de morgen!!

“Ontvrienden”, woord van het jaar

Was het vorig jaar nog “swaffelen” dat volledig in de sexuele sfeer lag is het dit jaar een woord dat alles te maken heeft met relaties.

“Ontvrienden” betekent volgens de krant Het Laatste Nieuws,

 "virtuele vrienden dumpen door deze te schrappen uit vriendenlijstjes op vriendenwebsites".

Vroeger had je daarvoor een brief en lef voor nodig om tegen je lief of maat te zeggen dat ze niet meer hoefden langs te komen, nu blijkt da al te lukken met de “delete knop” van je laptop klavier.

Zijn het dan misschien binnenkort afgeleide woorden als je hoort ik ga je “ontfacebooken”, of “onttwitteren” en hoe ga je dat schrijven ? Met een tussenstreepje/koppelteken, met één , twee , drie , misschien wel vier T’s ?

Nieuwe woorden uitvinden is allemaal wel goed en wel maar hier op het scherm staat “ontvrienden” nog steeds als foutief geschreven, dus de mensen van het groene boekje van de Nederlandsche taal en die van “den dikke”  kunnen ook weer aan de slag om al die woordenboeken te gaan veranderen met een corrector stift of penseeltje.

Och ja,… ze doen maar, voor ons is het makkelijk, je drukt op een toets waar “spellingcontrole” bij staat en als je het niet verbeterd krijgt, zoek je toch gewoon een synoniem zoals schrappen, buitensmijten of uitgommen…

’t Baasje

'Ontvrienden' ook Nederlands woord van het jaar

Van het zonnetje naar de sneeuw…

Deze morgen schreven we hier nog over het zonnetje van gisteren, deze namiddag zag het plots wit buiten. Op een kwartier tijd zag de tuin wit. Hera en Heros die nog lagen slapen van hun spel van de voormiddag waren ogenblikkelijk klaar wakker.

In het begin van het jaar hebben ze al wel eens sneeuw leren kennen, ze waren toen nog samen met de ganse puproedel en het was op een parking tussen Tours en Le Mans in Frankrijk. Nu zullen die twee wel denken dat de Franse sneeuw anders is dan de Belgische wegens de hoeveelheid die er toen lag.

’t Baasje is met ons elk afzonderlijk gaan wandelen. ’t Vrouwtje had niet zo’n zin in een onderdompeling in de vrieskou, maar ’t baasje deert dat niet. Hij zegt “je kan maar één drupneus tegelijk krijgen”… dus jas aan, pet op, en goei warme schoenen aan.

Die bazen hebben toch nogal wat om handen voor ze durven buitenkomen zeggen wij dan. Voor ons is een halsband voldoende…

Belle & co

huistaken van de kleine nakijken aub…

Dat komt er van als je “Jefke” zijn huistaak niet nakijkt voor hij naar school vertrekt.

Foei, foei, zegt de Juf dan…

Lekker zonnetje…

Gisteren althans, vandaag zal ze er ook wel zijn maar boven de wolken. Al een geluk dat de baasjes het ook gemerkt hadden en we een extra stuk aan onze dagelijkse wandeling hebben aangebreid.

Op plaatsen waar de zon niet aan kon is het gans de dag berijmd gebleven, de vijver waar we zondag nog pootje in gebaad hebben lag onder het ijs en kon zelfs ons gewicht al dragen.  

Op de grote vijver aan de kinderboerderij houden de zwemmende eenden het water langer ijsvrij. Toen Heros met zijn 33 kilo toch met een sprong op het water/ijs sprong zakte hij er met zijn klikken en klakken doorheen. Al een geluk dat we aangelijnd waren en ons baasje hem dadelijk op het droge kon helpen. De wandeling was anders dadelijk een stuk korter geweest met een kletsnatte Heros.

Achteraf zijn we hier achter het venster nog maar lekker in elkaars poten in slaap gevallen.

Lekker zonnetje , we zegden het bij het begin toch al !

Belle & co