Opgave!

Niet diplomatisch…

Jefke zit op de stoep met een stok in een hondenpoep te roeren.

De postbode komt voorbij en vraagt aan Jefke wat hij aan het doen is.
 
'Ne facteur aan 't tekenen', zegt Jefke.
 
Kwaad loopt de postbode door en doet zijn verhaal aan de ' Broeders van Liefde', die een straat verder in hun combi zitten te mediteren.
 
'Wacht', zegt één van de gendarmes, 'eens zien of hij dat bij ons ook durft !' 
  
'Zij wandelen naar Jefke en vragen : 'Awel brave jongen, gij zijt toch gene gendarme aan 't tekenen hoop ik?
 

'Jefke: 'Nee nee, maak u maar geen zorgen, daar heb ik niet genoeg stront voor....'
L.M.

Dubbel  tarief voor ’t baasje

Als ’t vrouwtje niet mee gaat wandelen is het voor ’t baasje dubbel werk, dan gaat hij eerst met mij naar het bos en daarna met Hera en Heros. Dubbel tarief zegt’m daar tegen.

Niet dat ’t baasje daar mee inzit, destijds toen ik hier in de familie kwam had ik maar één taak, en dat was zorgen dat ’t baasje in beweging bleef vanaf hij op pensioen ging. Van die taak heb ik mij tot nu toe elke dag zorgvuldig gekweten, meerdere keren per dag zelfs.

Nu las het baasje tweemaal de ronde van het bos moet maken komt hij ook dubbel zoveel mensen tegen waar hij een babbeltje mee kan doen. Gisteren namiddag zijn er drie dames uit onze straat samen een lange tijd mee gelopen. Zij gingen een wandelingetje makenen een koffietje drinken aan de Lilse Bergen. Ondertussen wist het baasje toch weeral wat er zich afspeelde in de wijk tijdens onze afwezigheid.

De madammekes weten ondertussen hoeveel sneeuw er in La Magdeleine lag …

Als we dan terug thuis komen staan hier twee crazy Drenten aan de deur ons op te wachten. De baasjes kunnen dan niet snel genoeg zij om die hun leibanden aan te doen.

Als ’t baasje dan weer thuiskomt hoort het vrouwtje, ik ben Jef tegengekomen en die Nieuwjaar gewenst en neen xxx heb ik niet gezien maar wel die twee dames met Bono, de naam van de dames kent ‘m dan voor één keer niet, maar die van de hond des te beter …

Belle

Kalm houden, hoe doe je dat ?

Probleempje voor het hoofdbestuur in het geval van de knobbel op Hera’s  rechter achterpoot. Kort na kerstmis ontdekten we een knobbel op het gewricht van Hera’s rechterachterpoot, in de dierenkliniek onderzocht Dr. Flor de poot, trok er vocht uit, bekeek het boeltje onder microscoop, toverde wat met verschillende flesjes en verklaarde dat er niets ergs met de poot mis was.

Nu goed twee weken later is die knobbel haast verdwenen geweest, en terug gekomen. Hera heeft tien dagen  Metacam gekregen tegen mogelijke ontsteking maar zonder echte beterschap te bekomen.

Gisteren waren we dus terug in de dierenkliniek en gaf Dr. Nelly ons dezelfde boodschap mee, kalm houden er is niets ernstigs aan de hand, poot in dit geval, maar intapen en kalm houden die Hera…

Nu gebeurt het wel dat het trio na goed te hebben gespeeld in de tuin uit zichzelf in hun bench gaat rusten, maar nu zullen we toch iets meer moeten gaan forceren is zo mijn gedacht.

Op het NL Drenten forum is mij al de raad gegeven van ze kalm te houden zoals ze honden in de nieuwjaarsnacht daar kalm houden…met advokaat ! ! ! Maar ik kan nu toch moeilijk een alkoholieker maken van ons Hera.

Is er iemand die resultaat heeft gehad van zijn hond  kalm te houden met Bachbloesem druppels ?

De bijkomende moeilijkheid ligt erin dat ze geen hinder heeft van die knobbel en ze haar gang gaat alsof er niets aan de hand is !

Een Drent kalm houden, blijkbaar niet zo simpel. Een klas van 25 leerlingen van het beroepsonderwijs  in de hand houden is een makkie tegenover één Drent, zoveel is nu wel duidelijk.

Jan

Zo rustig mogelijk houden…

Dat is het advies van onze dierenarts Dr. Nelly bij het bezoek van Hera aan de dieren kliniek. Dan denkt het baasje achteraf, ze weet waarover ze praat, maar ze weet niet wat ze me aandoet, die Dr. Nelly van ons !

Een Drent kalm houden, je moet er één of meerdere in huis hebben om te kunnen meepraten. Als wij ons wedervaren vertellen aan de mensen, bekijken ze je met een onwaarschijnlijke blik in de trend van…ben je nu niet aan het overdrijven ?

Neen, we overdrijven niet ! Integendeel, als we alles zouden vertellen, de mensen zouden nogal ogen trekken en hun oren niet kunnen geloven. Zulke trouwe lieve ogen die niets dan onschuld uitstralen, de verleiders capaciteiten waar ze ware meesters in zijn, je smelt er in hun plaats van als ze zij aan zij voor de kachel liggen genieten.

Als we enkele deze eigenschappen in de verf zouden zetten dan was de Drentsche Patrijshond in no time de populairste hond ter wereld.

Maar als je van een mooi verzorgde tuin houdt, of je hebt een hekel aan een vuile poot op je pas gewassen broek of pull, of je krijgt een hartinfarct als je strepen van hondenpoten op je pas gepoetste vloer ziet, of de zak van de stofzuiger zit na twee zuigrondes propvol, en dit zo’n tweemaal per jaar, als je daar een hekel aan hebt dan adviseren wij een poedel of een chihuahua, die je in en uit een behoorlijke sjakkos kunt tevoorschijn toveren.

Dr. Nelly mag gerust zijn, we gaan ons Hera zo kalm mogelijk houden opdat ze die bol aan haar achterpoot, die overigens niet hindert of pijn doet, kwijt kan spelen. De baasjes gaan dat heel nauwgezet uitvoeren… een Drent ZO KALM MOGELIJK houden. Al een geluk dat er ook MOGELIJK bij gezegd is. Zonder dat woord was de opdracht ONmogelijk !

Belle

Een Antwerpse wielertoerist…

Een Antwerpenaar komt goedkoop "wielertoeristen" in Limburg.
We moeten vooraf echt niet verduidelijken dat hij de Limburgers voor domme boeren neemt.
Hij stopt met zijn fiets aan een benzinestation in Genk en vraagt aan de pompbediende : "Wilde gij ne keer voltanken. 

De bediende laat zich echter  niet uit het lood slaan en doet glimlachend alsof hij de fiets voltankt.
"En wilde gij ne keer mijnen olie ’s chekken” vraagt de Antwerpenaar. Weerom knikt de pompbediende glimlachend en speelt het spel mee. De Antwerpenaar krom van 't lachen, springt op z'n fiets en maakt aanstalten om te vertrekken.
Op dat moment geeft de pompbediende hem een daverende saflet (= oorveeg).
" Wa doede gij naa" panikeert de Antwerpenaar :
Antwoordt de Limburger héél traag : "Uuuw deur waaas niet choe diiich”.

Een jaar geleden…

De dagen voor het tweede weekend van januari vorig jaar waren dagen dat je niet wist of je nu vrolijk of triest behoorde te zijn. Wat was er dan mis met die dagen ?

Geboren op 12 november waren onze pupjes acht weken geworden in deze dagen en laat er nu 4 koppels staan popelen om hun pupje, hun oogappel,  hun beste maat voor de volgende jaren te komen ophalen. Ons nestje liep leeg !

 Ronny en Karine trotseerden ook toen het slechte weer en tuften tegen 90km/u, wegens smogalarm, van Oostkamp naar Vosselaar om hun Harko te komen ophalen. ’s Avonds hadden wij al verslag van de tocht op ’t scherm staan !

Jean-Pierre en Ute  kwamen een dag later achter Hadise, onze regulateur was dat, we hadden zo al bekeken hoe we haar zouden kunnen vervangen want als er onder de pup’s iets moest geregeld worden voerde zij gewoonlijk de hoogste blaf, vrouwtje hé… Ook J-P. en Ute lieten ons weten hoe zij en Hadise het stelden.

Hercule vertrok samen met zijn vader Zeppos naar Oudenaarde. Wij zouden vermoeden dat het een wielerfan zou worden want vanaf de poort lijkt ‘m recht op de Bosberg… maar neen hoor, Hercule gaat met Peter en Zeppos in het jachtseizoen elk weekend op stap, de bossen en velden in.

Jos en Dymphna aarzelden nog een beetje, zouden ze wel ? Ze hadden nog nooit een hond gehad en het grote probleem was hun “Bol”. Zou Harry wel door één deur kunnen met Bol, schrik niet…Bol is hun “huiseend”. Neen geen WC eend, maar een echte, een witte,  met twee poten , veren en een snavel en vleugels.  We maakten voor hen een extra akkoord.

Als ze enige last hadden met Harry en Bol mochten ze Harry terugbrengen. Ons baasje was er wel niet erg gerust in want ondertussen had ‘m al geïnformeerd wat een nieuwe witte eend kostte ! Maar het klikte daar in de schaduw van Bobbejaanland en nu kan Jos niet meer zwijgen over zijn Harry !

En toen was het woensdag  en waren we nog met drie, ik en ons Hera en onze Heros. Van het baasje had ik al gehoord dat Heros de plaats van mijn overleden maatje Bas zou innemen. En nu een jaar later, zit alles snor hier in de roedel, onze broers en zus zien we nog regelmatig en we zagen dat het goed was zoals het nu is.

Belle

Gearriveerd…

Ja hoor , we zijn goed aangekomen in Vosselaar en nog wel op 7 uur en een half. Het was meer schrikmakerij van France-meteo van ondergesneeuwde autostrades en gladde wegen.

In zoverre was het juist, dat de weg tot aan de N10 “gene stoef” was. Daar op de departemental tussen Villier le Roux en Ruffec was het wel goed opletten.

We hebben het op ons “gemakske” gedaan, de 130 km/u was aan ons niet besteed, we hadden de tijd en er zat niemand op ons te wachten.

Op auto-Fm , de 107.7 die Fons Nicolay niet kan horen wegens “boem, boem, boem” gaf men gladde plekken op de A10 in de omgeving van Orléans. Voet van het pedaal en goed uitkijken helpt dan meestal wel. Zeker als je dan nog goed wat afstand tussen de voorganger houd.

Iets voor Orléans was het inderdaad “prijs” aan de overkant van de snelweg richting Tours. Wat het autoo’tje  meemaakte weten we niet, maar  demannen van de brandweer hadden blijkbaar een nieuwe schaar gekregen om gewonden uit een voertuig te bevrijden. Er was niet veel heel meer aan het voertuig/schroot.

Parijs was een fluitje van een cent om te passeren en ook richting Lille ging het als op een zonnige zomerdag. In Lille hebben ze dan ook een portretje van baasje en auto gemaakt .

Zo’n foto waar de dienders van de Nicolas een prijs van minimum 50 € op zetten. Dievenprijs zegt het baasje dan, op die plaats mocht er tot voor kort 70 km/h gereden worden maar diezelfde dienders hebben daar een bord van 50 km/h komen zetten…zodus, aan zijn fles heeft ‘m het.

Vlak voor 6 uur waren wij terug in Vosselaar, klaar om het plaatselijk fritkot van Jan en Carine nog eens met een bezoek te vereren. Neen geen wedstrijd of prijsvraag, gisteren is het ook niet geraden !

Belle & co  

Raadsel…

Gisteren was er een onderwerp op het Nederlandse Drentenforum http://drentschepatrijs.messageboard.nl/portal.php waarin men vertelde wat ’s avonds de pot zou schaffen. Snert (de enige echte Hollandse uiteraard) bonensoep en erwtensoep, (is niet hetzelfde als snert) voerden zowat de hoofdtoon.

Niet moeilijk in deze barre tijden met temperaturen die niet boven het nulpunt uitkomen. Nu is het zo dat iedereen mag weten wat ’t vrouwtje op tafel brengt maar dat zo maar aan heel het WWW kenbaar maken… zomaar, ha neen hé !

‘k Was van mening dat wie curieus is, er ook maar wat voor moet doen en daarom maakte ik er een vraagje over. Wie kon raden wat het hoofdbestuur op zijn bord kreeg verdiende een week “all in” verlof in La Magdeleine !  “All in” dus, ook eten en drinken , slapen en al wat bij een verlof à la campagne hoort .

Wat we op tafel kregen leek duur maar door een gelukkig toeval hadden we het hoofddeel van de maaltijd gewonnen met de kersttombola van het Comitee des Fêtes hier van het dorp. Drie prijzen mochten we de onze noemen, een doos Rochers van Ferrero, een verpakking gerookte zalm en last but not least een halve kilo verse garnalen, aangeboden door de vis vers stand in de hall van het warenhuis E.Leclerc hier in Ruffec. Pattatjes hadden we nog van eigen oogst, bintjes zelfs en dus ideaal om frietjes van te snijden. Twee behoorlijke tomaten werden er bij aangekocht en samen met de garnalen noemde gans dat gerecht: Frietjes met tomaat crevettes.

Wie dat nu heeft geantwoord op het Drentenforum mag langskomen, als de winnaar dan ook nog vertelt dat het gewonnen crevetjes zijn dan mag hij/zij nog een paar dagen langer blijven. Maar ik vermoed dan ook meer fraude dan geluk in ’t spel !

Terwijl jullie dit lezen in jullie luie bureaustoel achter de computer zijn wij onderweg, naar Vosselaar aan ‘t bollen. Verwacht dan aub vandaag geen twee berichten en een mop. Maandag halen we dat wel in met meer nieuws…

Jan

34°C verschil…

Toen wij hier in La Magdeleine aankwamen op 30 december ’s avonds stond de thermometer nog op 8° C . Deze namiddag zijn we de min/maximum thermometer nog eens gaan controleren en nu blijkt dat de laagst gemeten temperatuur -14°C is. De Maximum temperatuur kwam dan uit op 20°C.

En dan zegt mijn kameraad Fred dat ik een foefelaar ben en mij er niet voor schuw om de diepvries en de haardroger bij in te schakelen om extremen in het weer te creëeren. Nu moet ik eerlijk bekennen dat ik er niet vies van ben van af en toe iemand voor de gek te houden. Maar niet met het weer hé jongens, iedereen kan dat controleren via het internet.

Vandaag geen ijspegels aan de daken en dakgoten, het heeft niet gedooid vandaag en dan krijg je ook geen pegels, tenzij je te werk gaat met de haardroger of verfschroeier.

Morgen waarschijnlijk maar één berichtje wegens “on the road again” Op dit ogenblik staat het één nieuws op via TV Vlaanderen Digitaal en het belooft niet erg goed te zijn op de Belgische snelwegen. Hopen dat de Fransoozen beter doen met het strooien van zout.

Jan

Louis vertelt…

Louis was gisteren een pintje aan het pakken in het café, toen hij zich ineens

realiseerde dat hij, hopeloos opgeblazen, een scheet moest laten ... 

De muziek stond heel hard, dus heeft hij zijn scheten gesynchroniseerd

op de tonen van de muziek.

Na twee liedjes begon hij  zich al veel beter te voelen. 

Hij wilde zijn pintje verder leeg drinken en het viel hem op dat iedereen hem bekeek

Toen schoot het hem te binnen dat hij naar zijn I-pod aan het luisteren was ....

L.M.

Code Geel en Oranje…

Dat is wat France-météo ons kan melden voor het weekend. De baasjes zijn extra geïnteresseerd omdat de terugkomst naar België voor morgen zondag voorzien was.

Frankske en Sabientje van ‘t Bels weer op TV kondigen “straf” winterweer aan voor de lage landen vooral op zaterdag. Dat gaan de baasjes niet trotseren dus rekenen ze erop dat de strooidiensten de snelwegen sneeuw en ijsvrij krijgen tegen zondag.

De “oranje” Franse waarschuwing geld voornamelijk voor de departement van de Midi-Pyreneeën,  de Auvergne departementen en de departementen daar te oosten van. Ook Normandië en het noordelijke deel van Bretagne delen in de sneeuwmiserie.

Als je het kaartje bekijkt en vertrouwen hebt in de météo diensten dan gaan wij er netjes tussendoor kunnen rijden. Er is dan wel het Ile de France met Parijs waar we door/langs moeten maar dat zal wel lukken op een zondag.

't Baasje zal er in elk geval wel op voorzien zijn wat betreft veiligheidsvoorzieningen zoals een thermoskan extra warm drinken en een extra dekentje voor als we komen vast te zitten...

We zijn wel zeker dat het baasje de radio gaat afstemmen op info-France, beter bekend als de 107.7 fm in plaats van radio Nostalgie. Morgen is één sneeuwvlokje belangrijker dan “den Elvis” die gisteren 75 zou geworden zijn, als ‘m van de pillen was afgebleven…

Belle & co

Eindeloos en ongerept…

Zoveel plaats hebben wij hier in La Magdeleine om ons uit te leven, en dat moeten we op dit moment enkel delen met Fred en Harley, de Engelse overbuur honden.

Voor de rest,  zover als we kunnen kijken kunnen we rondcrossen.  Alleen dachten we daarstraks aan de poort van de Engelse muziekleraar/componist dat er niemand thuis was en we gewoon over het terrein mochten lopen. Dat was buiten de waard gerekend want veel scholen zijn gesloten in het departement wegens slecht bereidbare wegen en soms kapotte chauffages… Dus “zoon muziek” kwam achter ons aangelopen om ons weg te jagen.

Toen ’t baasje hem vertelde dat wij niet “mêchant” zijn, vertelde hij dat er bij hen veel katten rondlopen… en dan kan ons baasje geen garantie meer geven.

Voor de rest hebben we dan maar gezorgd dat we gans het bos hebben omgekeerd op zoek naar iets om op te stoten, maar er was niemand “thuis” in ’t bos.

Het baasje heeft dan nog wat foto’s genomen van de gehuchten La Vallee , en La Bouzatière en La Meunière. Zij liggen nu gans vrij in de kouwelijke omgeving. Veel verkeer is er ook nog niet geweest aan de sporen in de sneeuw op de weg te zien.

Wie niet echt dient te gaan werken of buiten moet komen, die blijft bij de kachel en laat gans het uitgestrekte landschap over aan drie Belgische Drenten en hun baasjes.

We kunnen er maar goed mee zijn zegt het baasje…

Belle & co

Het is verdomme nog just oek!!!

Op een verjaardag feestje ontstaat er
een verhitte discussie over sex.
Mannen beleven meer plezier aan sex
dan vrouwen, zo beweren de meeste mannen.
Eén vrouw neemt uiteindelijk het woord en zegt:
"Als je nu jeuk hebt in je oor,
steek je je vinger in je oor en je beweegt die
flink heen en weer en haalt hem er weer uit.......
waar voelt het dan het lekkerst,
aan je vinger of in je oor?"

L.M.

Dat belooft…

Als de zon op die wijze boven de schuur van buurman Mr. Martin opkomt dan belooft het een prachtdag te worden.

Enkel kleine wolkjes kunnen de pret niet bederven en het zal niet lang duren vooraleer het baasje zijn laarzen aantrekt om met ons nog een behoorlijke wandeling te maken. Gisteren heeft het laat in de namiddag nog eventjes gedooid zodat nu aan alle daken lange ijspegels hangen.

Het is nog zo slecht niet…de winter in Frankrijk. De regionale wegen, de departementals en de gemeentewegen worden niet of met kindermondjesmaat gestrooid maar niemand die daar wakker van ligt. Ieder doet het wat langzamer en mort binnensmonds en dan nog niet over de sneeuw maar wel over wat het wel kost die verwarming bij zulke “noordpool” (sic) temperaturen !

Straks gaan we jullie nog wat mooie portretjes van het gehucht voorschotelen. De sneeuw is nog mooi, de zon is van de partij en ’t baasje heeft een vers geladen batterij  in het kodakske gestopt. Dat kan alleen maar mooi worden.

Belle & co

Wintersport in La Magdeleine…?

Het is niet te hopen want dan is het gedaan met de zalige rust van ons 120 inwoners tellend dorpje.

Toch zagen wij daarstraks tijdens onze hééél lange wandeling de eerste tekenen van wintersport. Op wandeling heeft het baasje gewoonlijk zijn kodakske bij en hij heeft drie foto’s van het gebeuren gemaakt.

De foto’s zijn nogal van ver gemaakt maar het baasje kon, ook gezien de sneeuw, niet zo snel dichter bij komen. Halfweg de wandeling zagen we plots een Citroën bestelwagentje over de besneeuwde weg rijden met wel een stom remorkske. Het was geen echte aanhanger zoals wat we daar gewoonlijk onder verstaan. Hier bengelde, aan een koord van een meter of 4, misschien 5, een volwassen persoon achter het Citroentje, voorwaar  een rasechte skieër.

Nooit gezien in La Magdeleine en hoogstwaarschijnlijk een enige gelegenheid om op foto vast te leggen. We hebben hier in de voorbije tien jaren al wel meer sneeuw gezien maar nooit in deze hoeveelheden en meestal was ‘m na twee dagen al gesmolten.

Onderweg heeft Heros ook nog een dood vogeltje, een vink,  gevonden waar hij bijna de helft van de wandeling mee rond gelopen heeft, achternagezeten door twee nieuwsgierige teven die ook wel eens wilden apporteren voor ’t baasje.

Belle & co

De moderne seksuele voorlichting

'Papa? Zeg me eens, hoe ben ik ontstaan?'

'Wel goed mijn kind, het moest er eens van komen, en waarom niet vandaag, luister goed!

 Papa en mama zijn elkaar tegengekomen in een cybercafé.

Papa heeft in de toiletten van dat cybercafé een verbinding gemaakt met mama.

Op dat moment heeft mama een paar downloads gedaan van

de memoriestick van papa.

Toen papa klaar was met het uploaden, stelden we vast dat we geen firewall hadden gebruikt.

 Aangezien het te laat was om te cancelen of te deleten, zaten we na negen maanden met een virus!!

L.M.

Koude pootjes, warme neuzen…

Van beiden moet het baasje eens in zijn dunner wordende haarbos krabbelen, de koude pootjes om te beginnen. ’s Morgens bij het ontwaken gaan wij eensgezind en vrolijk buiten om onze ochtendplas de vrije loop te laten.

Als dat dan zoals vanmorgen in de verse sneeuw is dan gebeurt het dat we niet binnenkomen voor tien uur /halfelf. Toch haast twee uur buiten op blote voeten in de sneeuw. ’t Baasje heeft ons nog nooit horen klagen over koude pootjes, ooit wel eens over sneeuwklompjes tussen onze tenen, maar koude pootjes nee hoor.

Dan het tegengestelde… als we dan binnenkomen, hier in Frankrijk of in Vosselaar zouden we IN de kachel kruipen. ’t Baasje heeft Heros laatst nog een schop onder zijn nageslacht willen geven omdat hij voor de derde maal in een half uur met zijn kop ONDER de kachel lag.

Telkens haalde ’t baasje Heros daar weg en telkens kroop ‘m daar terug heen, tot het baasje er van baalde en Heros een halfuur in zijn bench gestopt heeft (die naast de verwarmingsketel  staat hahaha…)

Ook nu liggen ze weer met hun drie snuiten richting kachel, dan laat het baasje ons maar doen, als de neus te warm geworden is draaien we ons vanzelf wel weg, wat niet het geval is als we omgekeerd liggen !

Belle & co

Elke dag een beetje meer…

Het begint een beetje eentonig te worden, ook vanavond is het terug beginnen sneeuwen. Deze maal zijn het dikke plakkende vlokken en ook ons baasje heeft dat ontdekt. Nu gooit ‘m sneeuwballen naar ons.

Hera, ons pluimgewicht, springt het hoogst om de sneeuwbal in haar bek op te vangen. Het baasje speelt soms vals en dan werpt ‘m een sneeuwbal tot voorbij de poort. Als wij daar achteraan gaan dan kunnen we op het einde niet meer stoppen en dan klinkt het in de avondstilte van wonggewongwong, of toch zoiets in die aard.

Dat vervolg op het sneeuwballen gevecht is iets voor morgenvroeg in de tuin, daar hebben we van alles genoeg, sneeuw, plaats… ideaal om te spelen met de baas.

Het baasje werpt ook regelmatig een sneeuwbal in de boom als wij daar onder staan, dan komen er precies wel honderd sneeuwballen naar beneden en weten we niet waar eerst happen. We denken dat het baasje al meer van die spellekes gespeeld heeft in zijn jonge jaren, het gaat ‘m iets te vlot allemaal…

Morgen nog meer sneeuwverhalen…

Belle & co