21 februari 2010!

Staking Inbev…

De staking bij Inbev Leuven , Inbev Jupille en Inbev Hoegaarden heeft zijn eerste slachtoffer geeist.

Knettergek…

Weinig inspiratie, geen stem en keelpijn, dat is de situatie van het baasje. Voor dat “geen stem en keelpijn” bestaan een dokter en pillen, maar dat geen inspiratie is snel opgelost als je in de tuin kijkt.

Twee jonge Drenten hangen achter elkaar op zulke wijze dat de aarde tot tegen het venster vliegt. Als je hen bezig ziet dan denk je, nu moet de lente voor de deur staan. Maar de winter is nog maar een maand aan de gang !  Daarom de titel “Knettergek”. Het gaat er zo snel aan toe dat het bij momenten niet duidelijk is wie er achter wie hangt.

Het baasje wil dan roepen dat ze het wat kalmer aan moeten doen, maar die moet dan zonder stem het vrouwtje inschakelen om wat kalmte in het spel te brengen. Die poot van Hera heeft nog altijd “zoveel mogelijk rust nodig”! ! ! Als je ze dan zo bezig ziet denk je “dat komt nooit meer goed”. Je zou soms wensen dat het WEL pijn doet die bobbel op haar poot, dan zou ze tenminste wat geremd zijn in haar hevigheid .

En dan komen ze dadelijk de keuken binnengestormd, tussen de tenen niets dan slijk, en een bek die drupt van het drinken uit de emmer regenwater. Niet voor niets dat ze dan onder hun poten krijgen van ’t vrouwtje.

Belle

Dubbele wandeling…

Dat was nog eens geluk hebben deze namiddag. Wij hadden al een behoorlijke wandeling achter de rug en waren juist terug richting huiswaarts vertrokken toen het baasje onze maat Tibo zagen komen .

Vermits het baasje en vrouwtje “den Tibo” en zijn baasje dit jaar nog niet ontmoet hadden hebben wij nog maar een extra ronde door het bos gemaakt.

Tibo wist nog altijd in welke jaszak het baasje zijn “wandelsnoepjes” bewaart en liet dat dan ook duidelijk blijken dat er aan zijn geheugen en bek nog altijd niets mankeert. Dré het baasje van Tibo, wist te vertellen dat Tibo intussen al negen jaar geworden is. Maar daar is voorlopig niets van te merken, toch zeker niet als hij met ons kan ravotten.

Mijn beide “pups” heb ik daarstraks eens goed laten opschrikken. Ik had een konijn uit een houtwal gejaagd en dat liep toch wel recht de richting uit waar Heros en Hera stonden zeker. Het konijn “vloog” tussen die twee tussendoor en kreeg zo drie Drenten achter zich aan. Met een rotvaart dook het konijn een pijp in en toen waren we eraan voor onze moeite.

We hebben nog gepoogd van met vereende krachten te beginnen graven maar daar heeft het baasje een stokje voor gestoken (symbolisch) Hij vond het toen al welletjes en wou Piet Konijn ook nog wat rust gunnen, Piet was zo al hard genoeg geschrokken van mij.

Belle

Buurvrouw van de Gantoise

Hera ontvangt post…

Hera ontvangt post, echte post zo in een speciale enveloppe met bobbeltjes plastiek gevoerd, uit Nederland en via de postbode tot ons gebracht.

De post was van Willeke Loots, Natuurgeneeskundig therapeut voor dieren, die ons vorige week via het Nederlandse Drentenforum liet weten behulpzaam te willen zijn voor de bobbel op Hera’s poot.

Day vinden wij uiteraard zeer “sympa” zoals de Fransen zeggen, en wij hebben de hulp in dank aanvaard. De enveloppe bevatte een handleiding om de poot van Hera een geschikte massage te geven en een buisje korreltjes “Arnica C30 “. Deze korreltjes moeten tweemaal per dag aan Hera toegediend worden. Nu is medicijnen toedienen aan de jonge honden geen enkel probleem bij ons, zij slikken medicijn alsof het snoep is !

Het eerste korreltje is ondertussen toegediend en vanavond na het eten krijgt ze nummer twee. Vrijdag morgen zouden we dan resultaat moeten merken. Nu is het ook nog kwestie van”miss  energy” proberen rustig te houden en geen overdreven inspanning te laten doen.

Voor lezers van dit blog, die interesse hebben in de geneeswijze van Willeke Loots geven we hier haar site adres: www.willekelootsnatuurlijkvoordieren.nl

Wij danken Willeke voor de bereidwillige, spontaan aangeboden hulp.

Belle & co

Daar is Fiep weer…

Je merkt het dadelijk, als het geen mooi weer is, of wanneer het op regen dreigt uit te draaien zie je amper wandelaars met honden in het bos.

Niet zo voor de “harde” zoals wij en Fiep en Tibo en Jef die we ook dagelijks tegenkomen. Het moet al pijpenstelen regenen wanneer we niet iemand van die harde tegenkomen.

Dan doen de baasjes al babbelend hun wandeling terwijl wij met onze “bekenden” het bos uitkammen.

Zo kwamen we vrijdag Fiep weer tegen in het bos. Dat was de tweede maal in het nieuwe jaar en Heros heeft zijn manieren weer niet gehouden. Vanaf het moment dat hij Fiep, een teefje, zag is hij begonnen met zijn heupoefeningen, de sexmaniak verdorie.

Wie we tot nu toe nog niet gezien hebben is “den Tibo” met zijn baasje… Die zijn nochtans ook elke dag driemaal in ons bos. Waarschijnlijk heeft Tibo’s  baasje het wat druk als kersverse Opa ?

Belle & co

Alles gaat goed ...

Een zakenman moet op zakenreis naar het buitenland. Hij roept zijn trouwe knecht Saïd en legt hem uit dat hij op het huis moet passen en dat hij hem bij gelijk welk probleem dat er zich voordoet hem moet opbellen.

Na enkele dagen wordt de zakenman ongerust en belt zelf Saïd op.
"Dag Saïd, hoe gaat het?"
 

"Alles zéér slecht."
 
"Waarom, wat is er gebeurd?"
 
"Ik heb de steel van de schop gebroken".
 
"Maar Saïd, potverdomme, ge hebt mij bijna een infarct bezorgd door te zeggen dat het slecht gaat en het is slechts de steel van de schop die gebroken is".
 
Om toch zijn interesse te tonen vraagt hij: " hoe is dat gebeurd?"

"Och niets erg het gebeurde bij het begraven van de hond"
 
"Wat, mijn hond waarvan ik hou als van mijn eigen kind?! Hoe kan dat nu?"
 
"Hij is in het zwembad gevallen."
 
"Maar Saïd, hoe kan een terrier verdrinken, hij kon zwemmen gekijk een vis!"

"Geen water in zwembad, hij er in spring, en is dood gevallen."
 
"Hoe, geen water in het zwembad,  vorige week is het zwembad gereinigd en toen ik vertrok was het nog vol water!"
 
"Ja maar, water genomen door pompiers om de brand te blussen."
 
"Welke brand Saïd?!"

"Huis is in brand gevlogen."
 
"Maar hoe is dat mogelijk?"

"Rouwkapel voor uw moeder, kaars te dicht bij gordijn en alles verbrand."
 
"Rouwkapel, is mijn moeder dood? Wij hebben vorige week pas haar 70ste verjaardag gevierd en zij was in volle form."
 
"Ja maar moeder kon vorige nacht niet slapen, zij ging een slaapmiddel vragen aan uw vrouw, die was met uw beste vriend aan het vogelen en is dood gevallen van het verschieten."
 
"Mijn vrouw heeft mij bedrogen met mijn beste vriend, kunt ge mij dan niets positiefs vertellen?"
 
"Jawel, patron, herinnert ge U dat je 14 dagen geleden een aidstest hebt gedaan?"
 
"Ja, en dan?!"
 
" Wel, deze is positief!" --

Onafscheidelijk….

Zij zijn werkelijk onafscheidelijk broer en zus Heros en Hera, waar je ook komt of kijkt, steeds zie je er twee. Wanneer ze het bos nog maar eens “onveilig”voor konijnen aan het maken zijn, maar ook als ze liggen slapen, zoals  hier, samen lekker warm voor het ronkend kacheltje.

De keren dat ze al gefotografeerd zijn dat ze tegen, op, of vlak naast elkaar liggen slapen zijn ondertussen ontelbaar geworden. Enkel ’s nachts slapen ze “separé” ieder in zijn eigen bench.

Gaan ze dan in de tuin staan ze ook tegen elkaar op als geven ze elkaar een “high five”, soms lijken het twee ballerinas die op hun achterste poten een “pas de deux” uitvoeren. Het baasje heeft er al eens aan gedacht van het Zwanenmeer van Tchaikovsky daar bij te laten spelen maar het ritme klopt niet. Ze zijn wat hevig voor de rustige muziek van Tchaikovsky. Binnen een jaar of tien, als ze goed wat ouder zijn misschien.

Ondertussen betrekken ze mij ook heel regelmatig in hun spel of meer….moet ik ze tot de orde roepen als het er weer eens wild aan toe gaat. Want dat moet gezegd worden van de baasjes mogen ze meer dan van mijzelf als ze weer eens wild aan de gang zijn in de tuin. Binnenshuis is het anders, dan reageren de baasjes vroeger dan ik , dan kan ik mijn ogen dicht laten vallen voor de kachel….

Belle

Hoe zijn we daar aan gekomen ?

Vrijdag laatsleden, eergisteren dus, is er iets raars gebeurt op dit blog. Een jaar lang, het eerste bestaansjaar, stond het cijfer dat aanduid hoeveel personen gelijk op het blog waren op vier.

Bij de geboorte van de pups was iedereen nieuwsgierig naar de uitslag van de bevalling en stond het cijfer op 13 november 2008 op tien. Sinds toen was dat cijfer niet verandert. Tot vrijdag dan…

Plots stond de teller op 19, en dat zonder enig aanwijsbare reden. Of is het de melding en de oproep om mee uit te kijken naar de Hovawarth Hinch die half Vlaanderen heeft gemobiliseerd om op het blog te kijken naar wie of wat ze moesten uitkijken. Op het eind van de dag stond er ook een verschil van 265 bezoekers meer op het blog dan ’s morgens.

Dat is ook al niet normaal want gemiddeld hebben wij het laatste jaar zo’n 150 bezoekers per dag,  dat kan al eens schommelen maar een uitschieter van 115 bezoekers meer is niet iets wat elke maand gebeurt !

Nu gaan we er niet van wakker liggen maar het is wel een plezierig gevoel dat we soms toch wel héééél populair zijn.

Belle & co

Gebeurd bij CNN…

Een jonge journaliste van CNN had horen praten over een zeer oude
jood die sinds jaren tweemaal per dag aan de Klaagmuur in Jeruzalem ging
bidden.
Ze dacht dat het een mooi onderwerp was om deze man te interviewen,
ging ter plaatse en zag deze oude man slenteren naar de muur.
Nadat de man driekwart uur gebeden had kwam hij steunend op zijn
wandelstok terug geslenterd.
Ze ging tot bij hem voor een interview.
"Verontschuldig mij, mijnheer, ik ben van CNN. Hoe is uw naam?"
"Morris Fishbien" antwoordt hij.
"Sinds hoelang kom je hier al bidden?"
"Meer dan 60 jaar" antwoordt hij.
"60 jaar ! Dat is ongelooflijk ! En voor wat bid je?"
"Ik bid voor vrede tussen Christenen, Joden en Moslims, Ik bid voor het einde van alle oorlogen en.
 dat onze kinderen een mooie toekomst zouden hebben."
"En wat ondervind je na 60 jaar bidden?"

 "Ik heb de indruk dat ik tegen een muur aan het praten ben !!."

Toch liever sneeuw ?

Wat ziet het er vies en vuil uit, in de tuin is alles grauw en weinig aantrekkelijk, op straat kruipen de mensen diep in hun regenjassen. Het is dan wel warmer dan een week geleden maar de regen bederft dan weer het warmere weer.

Was het vorige week nog allemaal maagdelijk wit in de velden en bossen, nu blijft daar buiten, op een schaduwplek na, niet veel meer van over.

Wie er wel gelukkig mee is met deze toestand zijn de mensen die hun boterham moeten verdienen langs de baan. Die kunnen terug op een n”normale” wijze gaan werken morgenvroeg.

Het is nooit goed voor iedereen, zoiets is nu wel duidelijker dan anders. Voor ons Dentjes deerde de wintertoestand niet. Lekker rollen in de sneeuw zoals ik dinsdag en woensdag nog heb kunnen doen, zal er de eerst volgende dagen wel niet bijhoren.

Dan toch maar hopen op een vroege lente, met sneeuw- en meiklokjes , de eerste krokussen en narcissen ?

Belle

Kunst in de showroom…

Wij Drenten hebben een opoffering gedaan aan de kunst deze namiddag ! Wij hebben onze wandeling een beetje ingekort om het hoofdbestuur de gelegenheid te geven naar een vernissage te gaan.

Het baasje was uitgenodigd door Julienne, de vrouw van onze Mitsubishi dealer in Vosselaar.  Sinds enige tijd heeft Julienne zich de kunst van het schilderen eigen gemaakt en nu stelt ze, samen met 14 andere geestesgenoten tentoon in…jawel, de toonzaal van de garage.

Ons baasje was zo fier als een kermisvogel dat hij een unieke foto heeft genomen ! Nog nooit vertoont !  Van Gogh’s  “zonnebloemen” zij aan zij met een Mitsubishi Outlander! Je gelooft het niet ? Kan ik goed geloven maar kom uzelf vergewissen, trouwens ons baasje heeft nog nooit gelogen, wel eens de waarheid geweld aangedaan maar liegen …?

De tentoonstelling is prachtig opgesteld en knap geïntegreerd tussen de flonkerende auto’s. Van kunst en auto’s is beiden genoeg aanwezig en voor ieders smaak en beurs.

Wij wensen de kunstenaars en voornamelijk Julienne en Karel Huybs – Goossens succes met de tentoonstelling van zowel auto’s en schilderijen. ’t Baasje stond er van te kijken dat beiden zo goed konden gecombineerd worden.

Belle & co

BELOOFD IS BELOOFD

Na bijna een halve eeuw getrouwd te zijn,
sterft de man, niet lang daarna komt ook zijn vrouw in de hemel.
Zij ziet haar man, vliegt hem in de armen en roept:
'Liefste, wat een geluk hier jou te vinden !
De man kijkt verbijsterd op en zegt:
'Miljaarde! Nu niet beginnen zeveren hé! De afspraak was: Tot de dood ons scheidt!!!

Feestje met ex-en…

De bloglezers hadden het tussen de regels al kunnen merken, zeker zij die ook het blog van Michka en Cheeta lezen. Er stond een feestje aan te komen met de collega’s van ’t baasje zijn voormalige school.

Ons baasje had zo ’n week of drie geleden een paar mailtjes naar de ex-collega’s gestuurd met de melding dat ze nog eens moesten samen gaan zitten voor een babbel en een borrel. Met achten waren ze die het  baasje “de oude taarten” noemt. Hij mag dat zeggen want zelf rekent ‘m zichzelf er ook bij. Het waren in feite maar zes oude taarten want twee van de collega’s zijn nog aan de slag op school, maar toch zijn het ex-en omdat zij op school een directie functie hebben gehad.

Het was weer bijbabbelen en verhalen vertellen, al dan niet gekruid met de nodige humor. Meestal zijn die nieuwjaarsrecepties van die zielloze bedoeningen waar ieder naartoe gaat omdat “zij moeten gezien zijn” niet zo op het KTA in Herentals. Het gaat er zeer ongedwongen aan toe en je merkt het ook, zij die er aanwezig zijn beleven dat dan ook met de volle goesting.

De baasjes zagen er vriê kontent uit toen ze terug thuis kwamen, ’t was plezant geweest en afspraken voor 2010 zijn ondertussen ook al gemaakt. Afspraken waar al naar uitgekeken kan worden.

Op de foto, staand van links naar rechts: Joris, Rita, Leo, en ons baasje

Geknield van links naar rechts: Chantal, Diana, Annemie en Pierre, het baasje van Michka en Cheeta   https://blog.seniorennet.be/michka_en_cheeta/

Op foto twee leek het er bij aanvang op dat de dames zich gingen wagen aan de French cancan, dat is toch niet doorgegaan maar lol hebben ze gehad zo met z’n viertjes !

Belle & co