Thuisbrenger!
Thuisbrenger…
Wij dachten dat het ons baasje was de “thuisbrenger”. Nu blijkt dat we het mis hadden want een thuisbrenger is wat ons baasje een reservewiel noemt.
Daarstraks als we van het bos kwamen hadden we al naar ons poten gekregen omdat we rare geluiden aan het maken waren, dacht ons baasje… Maar dat was niet zo, wij waren rustig aan het wachten op ’t moment dat we een andere hond in de straat zagen en dan kabaal konden maken. Maar er waren geen andere honden ! ! !
’t Baasje hoorden we zeggen tegen ’t vrouwtje “ik denk dat we plat aan ’t rijden zijn” waarop het vrouwtje “da’s de aangevroren sneeuw op straat dat je hoort”.
Een kilometer later thuis merkt het baasje dat de auto toch wel laag staat rechts achter. Inderdaad, een platte band achteraan, ’t baasje kent het nog wat er gaande is aan zijn auto. Het is echter wel sinds hondenheugenis niet meer gebeurt dat we nog een plat reden.
Dan heeft het baasje de auto maar opgekrikt en er de “thuisbrenger” opgelegd. Die “thuisbrenger is zo iets als een brommerband, ’t ziet er niet uit onder een behoorlijke auto en je mag er ook niet snel mee rijden zegt ’t baasje.
Ondertussen is het baasje al naar de “bandenboer” geweest en heeft gelijk twee nieuwe banden gekocht. Van de beste zegt ’t baasje, van dat merk dat ze in restaurants ook kennen en die sterren uitdelen als ’t goed eten is daar, Michelin dus. ’t Baasje zegt, “als ’t onder een Concorde pastte zal het onder mijn vliegmachien ook wel passen.”
Belle & co
