Gegijzeld!

Terug netjes…

Dank zij de winter zijn wij terug voorbeeldhondjes geworden. In de ogen van ’t vrouwtje toch.

Een “frisse” -6° C heeft er voor gezorgd dat de tuin terug bevroren ligt en dat er geen slijk meer tussen onze tenen blijft hangen. Dat blijft r enkel tussenhangen tot we binnen zijn en dan…. Dan hebben we er van !

Slijksporen van in de keuken tot in de woonkamer zijn dan het resultaat waar het vrouwtje echt niet “happy” van is. Vandaag dus niet meer en wij zijn terug die brave hondjes met hun propere poten !

Dan komt Frankske van ’t één weer vertellen dat het tot na het weekend nog zal winteren. Goei vooruitzichten voor ons want de koude stoort ons in generlei mate, ons pelsen frakske is voldoende om ons lekker warm te houden.

We kunnen nu ravotten zo lang we willen in de tuin entoch niet naar onze vuile poten krijgen. Laat die mensen maar klagen over de koude, wij voelen er ons uitstekend bij !

Hera & Heros

Aangelijnd…

Vandaag hebben we met het baasje nog eens aangelijnd gewandeld. Dat gaat dan één voor één, telkens alleen met het baasje dan weten we al dat het wandeling/training is.

Na een paardagen wat minder wandelen door de keel problemen van het baasje was het ook vandaag nog niet “vollen bak” . De toer ging vandaag ook niet naar het bos maar bleef hier in de wijk. ’t Baasje ondervond vorige week al dat vooral Heros te snel schrok van langsrijdende auto’s en autobussen.

Ons baasje let daar de laatste tijd veel op, bij ons alle drie. Toen wij zo’n maand of drie waren lette de baasjes daar speciaal op in het kader van de socialisatie. Daarna gingen wij naar Frankrijk en daar is het enige verkeer die tractor van de buurman en hééél af en toe een auto. Ook hier in Vosselaar moet hij er op letten dat we auto’s blijven kennen want in het bos komt er ook al geen gemotoriseerd verkeer.

Maar het was goed de training vandaag. Zelfs Heros sprong niet plots opzij bij het horen en passeren van een autobus. Ook de gewone training met voet, zit en lig, keren en blijf ging alsof ze driemaal per dag oefenen…(?)

Ons baasje was heel tevreden over zijn roedeltje en zelfs ik Belle deed het goed volgens hem. Morgen opnieuw zegt ‘m…

Belle
ps: ons baasje heeft het zo eens opgezocht en Hera en Heros hebben Baron, uit het vorige bericht, al eens ontmoet in april, er zijn zelfs foto's van.

Een vogel, een vis en een krokodil hangen aan de toog in de bar van de Antwerpse Zoo

Och zegt de vogel, ik heb het hier allemaal gezien, ik ben 't hier een beeteke muug.

Ik kan goe vliege, mijn vrouw kan goe vliege, mijn kinderen kunnen goe vliege,

als we de kans hemme zijn we weg, terug naar Afrika.

Ja, zegt die vis. Ik ben het hier ook wa muug.

Ik kan goe zwemme, mijn vrouw kan goe zwemme, mijn kinderen kunnegoe zwemme,

als we de kans hemme zijn we weg, terug naar de Middellandse Zee.

 Och, zegt die krokodil, ik weet het nog niet.

'k Hem een groot bakkes, mijn wijf heeft een groot bakkes, mijn joeng

hemme allemoal een groot bakkes

Ik denk da'k hier in Antwaarepe blijf !!!

L.K.

Maatje meer…

Een maatje meer en wel in twee betekenissen. Gisteren kwamen we in het bos een oude bekende tegen, voor mij althans want ik kan me niet meer herinneren dat Hera en Heros ooit Baron ontmoet hebben. Zo het wel is, dan is het toch vele maanden geleden.

Nu hebben ze dus een maatje (kameraadje) meer die twee geweldenaars van ons.         Baron, zo heet de Duitse Dog, was wel iets meer dan één maatje meer tegenover Hera en Heros en toch was hij onder de indruk van het spel en zottigheid van hen.

Nu is Baron de meest brave lobbes die er is en het enige dat hij “tegen” heeft is zijn immense grootte. Veel mensen die hem niet kennen deinzen de eerste maal danig achteruit, we schrijven wel mensen, want wij Drenten springen tegen Baron op alsof we elkaar al eeuwen kennen.

Het was spijtig dat we elkaar ontmoeten toen wij pas aan onze wandeling begonnen en Baron onderweg naar huis was, anders hadden wij nog andere fijne ontmoetingen samen kunnen hebben.

Zo kwamen we Fiep de blonde labrador weer tegen. Iets verder ontmoeten we een Viszla die in gezelschap was van een terrorist van de Taliban zegde ons baasje. Eerst konden we ons baasje niet volgen in zijn uitleg maar even later was het duidelijk. De Taliban was een Afghaanse windhond,  die was in het gezelschap van de Viszla.

Wij moeten wel zeggen dat niet alle Afghanen Taliban aanhangers zijn, toch zeker die brave van gisteren namiddag toch niet…

Belle

La / the solution, de oplossing…

Ons baasje leest zo van tijd tot tijd ook eens de “franse gazet” op het www.  Het gaat dan om de regionale krant die hij dagelijks koopt bij David in Villefagnan, als wij ginds verblijven.

Zo kan hij dit weekend in de “Charente Libre” lezen dat de Engelse inwoners van ons buurtdorp Theil-Rabier de oplossing hebben gevonden om toneel te spelen . Hun kennis van de franse taal is voor het merendeel ondermaats en dus is het niet zo evident dat ze toneel spelen. Tot er eentje de oplossing heeft gevonden ! ! !

Ze spelen pantomime !

Goed gevonden van Tommy en Mabel zegt het baasje dan. Als we terug ginds zijn gaan we eens kijken in Theil-Rabier op zo’n 3,5 kilometer van Ferret. Verstaan gaan we het waarschijnlijk wel, Van ons mogen ze er nog bij praten ook.

Hamlet van Shakespeare zullen ze wel niet spelen in pantomime zegt ons baasje…

http://www.charentelibre.com/article-7-les-britanniques-font-la-pantomime.html?id_article=306447

Belle & co

Ouwe viespeuk......

Zit er een bloedmooi blondje in de tram tegenover een al wat oudere man.

En die oude viespeuk zit al een tijdje met een 'hongerige blik' naar dat aantrekkelijke blondje te kijken. 

Op een gegeven moment is zij het zat en zegt ze tegen die oude man: "Voor 25 euro laat ik je zien waar ik aan mijn blinde darm geopereerd ben."

Nou, die ouwe viespeuk weet niet hoe gauw die zijn portemonnee moet trekken en geeft snel het geld. 

Zegt dat meisje: "Als je nu naar links kijkt, dan zie je het ziekenhuis..."

L.L.

Tibo…

De foto’s dateren weeral van voor een paar dagen, van toen de wandelingen nog lang waren en ’t baasje zich van geen keelpijn bewust was.

We waren haast op ’t eind van de wandeling toen we Dré en zijn Tibo tegenkwamen. Eigenlijk kwam het baasje hen tegen want wij zaten onder de bramen en in een sloot om konijnen te ambeteren en wilde katten op te jagen.

Toen Tibo ons baasje zag kwam ‘m vrolijk pluimstaartend de weide overgelopen, want waar ’t baasje is daar is ook Belle, zo redeneert den Tibo .

Toen het baasje ons riep met het inmiddels door ons gekende “kom eens kijken, rap rap” zijn wij op één lijn op Tibo afgestormd want ook wij hebben hem graag en met de konijnen was er toch geen vreugde meer te vinden.

Vermits Tibo nog maar juist begonnen was aan zijn “bosronde” hebben wij hem dan maar vergezeld op zijn ronde, voor ons betekende dat dubbel plezier en op ’t einde waren we wat het baasje noemt “kei kapot”.

Belle & co

Juf staat aan het bord…

De juf staat voor de klas en schrijft wat op het bord.
Jantje roept:
'Juf, u heeft haar onder uw rechterarm.'
De juf wordt heel boos en zegt:
'Foei Jantje, ga jij voor de rest van de dag maar naar huis.'
De volgende dag is Jantje weer op school.
De juf schuift het bord omhoog met de linkerarm en Jantje roept:
'Juf, u heeft ook haren onder uw linkerarm.'
Roept de juf woedend:
'D'r uit! Voor de rest van de week.'
De maandag daarop mag Jantje de klas weer in.
De juffrouw is door Jantje een beetje nerveus geworden en laat
van de zenuwen een krijtje vallen.
Ze bukt om het krijtje op te rapen. Hoort ze achter zich  

'Dag juf, tot na de grote vakantie...'
L.K.

“Re”styling

Jaren heeft het touw zijn oorspronkelijke vorm behouden. Er waren er twee gekocht destijds,  één voor Bas en één voor Belle. Zij zullen dus de leeftijd van vier jaar bereikt hebben.

Voor één zal het ver gedaan zijn want twee energieke wildemannen hebben gisteren hun energie afgereageerd op dat touw. De energie hebben ze sowieso, ze moeten ze alleen op één of andere wijze kwijt.

Normaal gezien gebeurt dat tijdens de dagelijkse lange wandeling maar met een zieke baas komt het er niet van. Het resultaat zie je dan hier op de foto, een totaal uit zijn vorm getrokken touw waar je moet bij vertellen wat het ooit geweest is. Meestal noemt dat “grondig vernield” wij noemen dat “restylen” of ook “bezigheidstherapie”.

Voor kandidaat Drentenkopers…  het zijn de meest fantastische honden die er onder Gods zon rondlopen maar als ze niets hebben om zich af te reageren weet je wat je in huis hebt.

Het bewijs dat een Drent echt zijn dagelijkse wandeling nodig heeft kan je hier thuis op het tapijt  vinden. Duizenden draadjes, afkomstig uit een honden speeltouw, vakkundig uitgepluisd en verspreid door gans de woonkamer… en ’t zijn toch zo’n “schatjes”….

Jan

21 februari 2010…

Voor alle Drenteneigenaars en liefhebbers van de Drentsche Patrijshond is dit de dag dat men verzamelt in Vosselaar voor de jaarlijkse winterwandeling, voor de kenners de “Kaawpollekeswandeling”.

We komen samen aan het buurthuis “de buren” aan de Zeggelaan te 2350 Vosselaar. Voor de GPS rijders, deze coördinaten: 51° 17’ 55.98” N  en 4° 52’ 27.38” O.

We verzamelen daar ter plaatse om 10 uur voor een wandeling door de Kempische bossen van ongeveer 1,5/ 2 uur. Er is een verkorting van de wandeling voorzien voor pup’s en oudere honden, ook eigenaars die minder goed te been zijn kunnen deze verkorting wandelen. Op het keerpunt van de wandeling is er dan de haast traditionele citroenjenever met de plak cake.

Na de wandeling, rond 12u30, verzamelen we in het buurthuis waar de pot hutsepot staat te dampen op het vuur. Als we twee uren gewandeld hebben zal de hutsepot zoals steeds goed smaken.

Na het eten(14 uur) is er voor de leden van Drentenvereniging de jaarlijkse statutaire vergadering van de vereniging.

Voor de wandeling alleen vragen we een deelname prijs van € 4 en voor kinderen € 2

Voor het eten is de vraagprijs  € 7,5

Voor de kandidatenwandelaars en eters vragen wij in te schrijven bij het secretariaat bij Hilde Bousard voor 17 februari 2010.  +32 (0) 55 30 55 10
http://www.drentschepatrijshond.be/

Staking Inbev…

De staking bij Inbev Leuven , Inbev Jupille en Inbev Hoegaarden heeft zijn eerste slachtoffer geeist.

Knettergek…

Weinig inspiratie, geen stem en keelpijn, dat is de situatie van het baasje. Voor dat “geen stem en keelpijn” bestaan een dokter en pillen, maar dat geen inspiratie is snel opgelost als je in de tuin kijkt.

Twee jonge Drenten hangen achter elkaar op zulke wijze dat de aarde tot tegen het venster vliegt. Als je hen bezig ziet dan denk je, nu moet de lente voor de deur staan. Maar de winter is nog maar een maand aan de gang !  Daarom de titel “Knettergek”. Het gaat er zo snel aan toe dat het bij momenten niet duidelijk is wie er achter wie hangt.

Het baasje wil dan roepen dat ze het wat kalmer aan moeten doen, maar die moet dan zonder stem het vrouwtje inschakelen om wat kalmte in het spel te brengen. Die poot van Hera heeft nog altijd “zoveel mogelijk rust nodig”! ! ! Als je ze dan zo bezig ziet denk je “dat komt nooit meer goed”. Je zou soms wensen dat het WEL pijn doet die bobbel op haar poot, dan zou ze tenminste wat geremd zijn in haar hevigheid .

En dan komen ze dadelijk de keuken binnengestormd, tussen de tenen niets dan slijk, en een bek die drupt van het drinken uit de emmer regenwater. Niet voor niets dat ze dan onder hun poten krijgen van ’t vrouwtje.

Belle

Dubbele wandeling…

Dat was nog eens geluk hebben deze namiddag. Wij hadden al een behoorlijke wandeling achter de rug en waren juist terug richting huiswaarts vertrokken toen het baasje onze maat Tibo zagen komen .

Vermits het baasje en vrouwtje “den Tibo” en zijn baasje dit jaar nog niet ontmoet hadden hebben wij nog maar een extra ronde door het bos gemaakt.

Tibo wist nog altijd in welke jaszak het baasje zijn “wandelsnoepjes” bewaart en liet dat dan ook duidelijk blijken dat er aan zijn geheugen en bek nog altijd niets mankeert. Dré het baasje van Tibo, wist te vertellen dat Tibo intussen al negen jaar geworden is. Maar daar is voorlopig niets van te merken, toch zeker niet als hij met ons kan ravotten.

Mijn beide “pups” heb ik daarstraks eens goed laten opschrikken. Ik had een konijn uit een houtwal gejaagd en dat liep toch wel recht de richting uit waar Heros en Hera stonden zeker. Het konijn “vloog” tussen die twee tussendoor en kreeg zo drie Drenten achter zich aan. Met een rotvaart dook het konijn een pijp in en toen waren we eraan voor onze moeite.

We hebben nog gepoogd van met vereende krachten te beginnen graven maar daar heeft het baasje een stokje voor gestoken (symbolisch) Hij vond het toen al welletjes en wou Piet Konijn ook nog wat rust gunnen, Piet was zo al hard genoeg geschrokken van mij.

Belle

Buurvrouw van de Gantoise

Hera ontvangt post…

Hera ontvangt post, echte post zo in een speciale enveloppe met bobbeltjes plastiek gevoerd, uit Nederland en via de postbode tot ons gebracht.

De post was van Willeke Loots, Natuurgeneeskundig therapeut voor dieren, die ons vorige week via het Nederlandse Drentenforum liet weten behulpzaam te willen zijn voor de bobbel op Hera’s poot.

Day vinden wij uiteraard zeer “sympa” zoals de Fransen zeggen, en wij hebben de hulp in dank aanvaard. De enveloppe bevatte een handleiding om de poot van Hera een geschikte massage te geven en een buisje korreltjes “Arnica C30 “. Deze korreltjes moeten tweemaal per dag aan Hera toegediend worden. Nu is medicijnen toedienen aan de jonge honden geen enkel probleem bij ons, zij slikken medicijn alsof het snoep is !

Het eerste korreltje is ondertussen toegediend en vanavond na het eten krijgt ze nummer twee. Vrijdag morgen zouden we dan resultaat moeten merken. Nu is het ook nog kwestie van”miss  energy” proberen rustig te houden en geen overdreven inspanning te laten doen.

Voor lezers van dit blog, die interesse hebben in de geneeswijze van Willeke Loots geven we hier haar site adres: www.willekelootsnatuurlijkvoordieren.nl

Wij danken Willeke voor de bereidwillige, spontaan aangeboden hulp.

Belle & co