Tibo!

Juf staat aan het bord…

De juf staat voor de klas en schrijft wat op het bord.
Jantje roept:
'Juf, u heeft haar onder uw rechterarm.'
De juf wordt heel boos en zegt:
'Foei Jantje, ga jij voor de rest van de dag maar naar huis.'
De volgende dag is Jantje weer op school.
De juf schuift het bord omhoog met de linkerarm en Jantje roept:
'Juf, u heeft ook haren onder uw linkerarm.'
Roept de juf woedend:
'D'r uit! Voor de rest van de week.'
De maandag daarop mag Jantje de klas weer in.
De juffrouw is door Jantje een beetje nerveus geworden en laat
van de zenuwen een krijtje vallen.
Ze bukt om het krijtje op te rapen. Hoort ze achter zich  

'Dag juf, tot na de grote vakantie...'
L.K.

“Re”styling

Jaren heeft het touw zijn oorspronkelijke vorm behouden. Er waren er twee gekocht destijds,  één voor Bas en één voor Belle. Zij zullen dus de leeftijd van vier jaar bereikt hebben.

Voor één zal het ver gedaan zijn want twee energieke wildemannen hebben gisteren hun energie afgereageerd op dat touw. De energie hebben ze sowieso, ze moeten ze alleen op één of andere wijze kwijt.

Normaal gezien gebeurt dat tijdens de dagelijkse lange wandeling maar met een zieke baas komt het er niet van. Het resultaat zie je dan hier op de foto, een totaal uit zijn vorm getrokken touw waar je moet bij vertellen wat het ooit geweest is. Meestal noemt dat “grondig vernield” wij noemen dat “restylen” of ook “bezigheidstherapie”.

Voor kandidaat Drentenkopers…  het zijn de meest fantastische honden die er onder Gods zon rondlopen maar als ze niets hebben om zich af te reageren weet je wat je in huis hebt.

Het bewijs dat een Drent echt zijn dagelijkse wandeling nodig heeft kan je hier thuis op het tapijt  vinden. Duizenden draadjes, afkomstig uit een honden speeltouw, vakkundig uitgepluisd en verspreid door gans de woonkamer… en ’t zijn toch zo’n “schatjes”….

Jan

21 februari 2010…

Voor alle Drenteneigenaars en liefhebbers van de Drentsche Patrijshond is dit de dag dat men verzamelt in Vosselaar voor de jaarlijkse winterwandeling, voor de kenners de “Kaawpollekeswandeling”.

We komen samen aan het buurthuis “de buren” aan de Zeggelaan te 2350 Vosselaar. Voor de GPS rijders, deze coördinaten: 51° 17’ 55.98” N  en 4° 52’ 27.38” O.

We verzamelen daar ter plaatse om 10 uur voor een wandeling door de Kempische bossen van ongeveer 1,5/ 2 uur. Er is een verkorting van de wandeling voorzien voor pup’s en oudere honden, ook eigenaars die minder goed te been zijn kunnen deze verkorting wandelen. Op het keerpunt van de wandeling is er dan de haast traditionele citroenjenever met de plak cake.

Na de wandeling, rond 12u30, verzamelen we in het buurthuis waar de pot hutsepot staat te dampen op het vuur. Als we twee uren gewandeld hebben zal de hutsepot zoals steeds goed smaken.

Na het eten(14 uur) is er voor de leden van Drentenvereniging de jaarlijkse statutaire vergadering van de vereniging.

Voor de wandeling alleen vragen we een deelname prijs van € 4 en voor kinderen € 2

Voor het eten is de vraagprijs  € 7,5

Voor de kandidatenwandelaars en eters vragen wij in te schrijven bij het secretariaat bij Hilde Bousard voor 17 februari 2010.  +32 (0) 55 30 55 10
http://www.drentschepatrijshond.be/

Staking Inbev…

De staking bij Inbev Leuven , Inbev Jupille en Inbev Hoegaarden heeft zijn eerste slachtoffer geeist.

Knettergek…

Weinig inspiratie, geen stem en keelpijn, dat is de situatie van het baasje. Voor dat “geen stem en keelpijn” bestaan een dokter en pillen, maar dat geen inspiratie is snel opgelost als je in de tuin kijkt.

Twee jonge Drenten hangen achter elkaar op zulke wijze dat de aarde tot tegen het venster vliegt. Als je hen bezig ziet dan denk je, nu moet de lente voor de deur staan. Maar de winter is nog maar een maand aan de gang !  Daarom de titel “Knettergek”. Het gaat er zo snel aan toe dat het bij momenten niet duidelijk is wie er achter wie hangt.

Het baasje wil dan roepen dat ze het wat kalmer aan moeten doen, maar die moet dan zonder stem het vrouwtje inschakelen om wat kalmte in het spel te brengen. Die poot van Hera heeft nog altijd “zoveel mogelijk rust nodig”! ! ! Als je ze dan zo bezig ziet denk je “dat komt nooit meer goed”. Je zou soms wensen dat het WEL pijn doet die bobbel op haar poot, dan zou ze tenminste wat geremd zijn in haar hevigheid .

En dan komen ze dadelijk de keuken binnengestormd, tussen de tenen niets dan slijk, en een bek die drupt van het drinken uit de emmer regenwater. Niet voor niets dat ze dan onder hun poten krijgen van ’t vrouwtje.

Belle

Dubbele wandeling…

Dat was nog eens geluk hebben deze namiddag. Wij hadden al een behoorlijke wandeling achter de rug en waren juist terug richting huiswaarts vertrokken toen het baasje onze maat Tibo zagen komen .

Vermits het baasje en vrouwtje “den Tibo” en zijn baasje dit jaar nog niet ontmoet hadden hebben wij nog maar een extra ronde door het bos gemaakt.

Tibo wist nog altijd in welke jaszak het baasje zijn “wandelsnoepjes” bewaart en liet dat dan ook duidelijk blijken dat er aan zijn geheugen en bek nog altijd niets mankeert. Dré het baasje van Tibo, wist te vertellen dat Tibo intussen al negen jaar geworden is. Maar daar is voorlopig niets van te merken, toch zeker niet als hij met ons kan ravotten.

Mijn beide “pups” heb ik daarstraks eens goed laten opschrikken. Ik had een konijn uit een houtwal gejaagd en dat liep toch wel recht de richting uit waar Heros en Hera stonden zeker. Het konijn “vloog” tussen die twee tussendoor en kreeg zo drie Drenten achter zich aan. Met een rotvaart dook het konijn een pijp in en toen waren we eraan voor onze moeite.

We hebben nog gepoogd van met vereende krachten te beginnen graven maar daar heeft het baasje een stokje voor gestoken (symbolisch) Hij vond het toen al welletjes en wou Piet Konijn ook nog wat rust gunnen, Piet was zo al hard genoeg geschrokken van mij.

Belle

Buurvrouw van de Gantoise

Hera ontvangt post…

Hera ontvangt post, echte post zo in een speciale enveloppe met bobbeltjes plastiek gevoerd, uit Nederland en via de postbode tot ons gebracht.

De post was van Willeke Loots, Natuurgeneeskundig therapeut voor dieren, die ons vorige week via het Nederlandse Drentenforum liet weten behulpzaam te willen zijn voor de bobbel op Hera’s poot.

Day vinden wij uiteraard zeer “sympa” zoals de Fransen zeggen, en wij hebben de hulp in dank aanvaard. De enveloppe bevatte een handleiding om de poot van Hera een geschikte massage te geven en een buisje korreltjes “Arnica C30 “. Deze korreltjes moeten tweemaal per dag aan Hera toegediend worden. Nu is medicijnen toedienen aan de jonge honden geen enkel probleem bij ons, zij slikken medicijn alsof het snoep is !

Het eerste korreltje is ondertussen toegediend en vanavond na het eten krijgt ze nummer twee. Vrijdag morgen zouden we dan resultaat moeten merken. Nu is het ook nog kwestie van”miss  energy” proberen rustig te houden en geen overdreven inspanning te laten doen.

Voor lezers van dit blog, die interesse hebben in de geneeswijze van Willeke Loots geven we hier haar site adres: www.willekelootsnatuurlijkvoordieren.nl

Wij danken Willeke voor de bereidwillige, spontaan aangeboden hulp.

Belle & co

Daar is Fiep weer…

Je merkt het dadelijk, als het geen mooi weer is, of wanneer het op regen dreigt uit te draaien zie je amper wandelaars met honden in het bos.

Niet zo voor de “harde” zoals wij en Fiep en Tibo en Jef die we ook dagelijks tegenkomen. Het moet al pijpenstelen regenen wanneer we niet iemand van die harde tegenkomen.

Dan doen de baasjes al babbelend hun wandeling terwijl wij met onze “bekenden” het bos uitkammen.

Zo kwamen we vrijdag Fiep weer tegen in het bos. Dat was de tweede maal in het nieuwe jaar en Heros heeft zijn manieren weer niet gehouden. Vanaf het moment dat hij Fiep, een teefje, zag is hij begonnen met zijn heupoefeningen, de sexmaniak verdorie.

Wie we tot nu toe nog niet gezien hebben is “den Tibo” met zijn baasje… Die zijn nochtans ook elke dag driemaal in ons bos. Waarschijnlijk heeft Tibo’s  baasje het wat druk als kersverse Opa ?

Belle & co

Alles gaat goed ...

Een zakenman moet op zakenreis naar het buitenland. Hij roept zijn trouwe knecht Saïd en legt hem uit dat hij op het huis moet passen en dat hij hem bij gelijk welk probleem dat er zich voordoet hem moet opbellen.

Na enkele dagen wordt de zakenman ongerust en belt zelf Saïd op.
"Dag Saïd, hoe gaat het?"
 

"Alles zéér slecht."
 
"Waarom, wat is er gebeurd?"
 
"Ik heb de steel van de schop gebroken".
 
"Maar Saïd, potverdomme, ge hebt mij bijna een infarct bezorgd door te zeggen dat het slecht gaat en het is slechts de steel van de schop die gebroken is".
 
Om toch zijn interesse te tonen vraagt hij: " hoe is dat gebeurd?"

"Och niets erg het gebeurde bij het begraven van de hond"
 
"Wat, mijn hond waarvan ik hou als van mijn eigen kind?! Hoe kan dat nu?"
 
"Hij is in het zwembad gevallen."
 
"Maar Saïd, hoe kan een terrier verdrinken, hij kon zwemmen gekijk een vis!"

"Geen water in zwembad, hij er in spring, en is dood gevallen."
 
"Hoe, geen water in het zwembad,  vorige week is het zwembad gereinigd en toen ik vertrok was het nog vol water!"
 
"Ja maar, water genomen door pompiers om de brand te blussen."
 
"Welke brand Saïd?!"

"Huis is in brand gevlogen."
 
"Maar hoe is dat mogelijk?"

"Rouwkapel voor uw moeder, kaars te dicht bij gordijn en alles verbrand."
 
"Rouwkapel, is mijn moeder dood? Wij hebben vorige week pas haar 70ste verjaardag gevierd en zij was in volle form."
 
"Ja maar moeder kon vorige nacht niet slapen, zij ging een slaapmiddel vragen aan uw vrouw, die was met uw beste vriend aan het vogelen en is dood gevallen van het verschieten."
 
"Mijn vrouw heeft mij bedrogen met mijn beste vriend, kunt ge mij dan niets positiefs vertellen?"
 
"Jawel, patron, herinnert ge U dat je 14 dagen geleden een aidstest hebt gedaan?"
 
"Ja, en dan?!"
 
" Wel, deze is positief!" --

Onafscheidelijk….

Zij zijn werkelijk onafscheidelijk broer en zus Heros en Hera, waar je ook komt of kijkt, steeds zie je er twee. Wanneer ze het bos nog maar eens “onveilig”voor konijnen aan het maken zijn, maar ook als ze liggen slapen, zoals  hier, samen lekker warm voor het ronkend kacheltje.

De keren dat ze al gefotografeerd zijn dat ze tegen, op, of vlak naast elkaar liggen slapen zijn ondertussen ontelbaar geworden. Enkel ’s nachts slapen ze “separé” ieder in zijn eigen bench.

Gaan ze dan in de tuin staan ze ook tegen elkaar op als geven ze elkaar een “high five”, soms lijken het twee ballerinas die op hun achterste poten een “pas de deux” uitvoeren. Het baasje heeft er al eens aan gedacht van het Zwanenmeer van Tchaikovsky daar bij te laten spelen maar het ritme klopt niet. Ze zijn wat hevig voor de rustige muziek van Tchaikovsky. Binnen een jaar of tien, als ze goed wat ouder zijn misschien.

Ondertussen betrekken ze mij ook heel regelmatig in hun spel of meer….moet ik ze tot de orde roepen als het er weer eens wild aan toe gaat. Want dat moet gezegd worden van de baasjes mogen ze meer dan van mijzelf als ze weer eens wild aan de gang zijn in de tuin. Binnenshuis is het anders, dan reageren de baasjes vroeger dan ik , dan kan ik mijn ogen dicht laten vallen voor de kachel….

Belle

Hoe zijn we daar aan gekomen ?

Vrijdag laatsleden, eergisteren dus, is er iets raars gebeurt op dit blog. Een jaar lang, het eerste bestaansjaar, stond het cijfer dat aanduid hoeveel personen gelijk op het blog waren op vier.

Bij de geboorte van de pups was iedereen nieuwsgierig naar de uitslag van de bevalling en stond het cijfer op 13 november 2008 op tien. Sinds toen was dat cijfer niet verandert. Tot vrijdag dan…

Plots stond de teller op 19, en dat zonder enig aanwijsbare reden. Of is het de melding en de oproep om mee uit te kijken naar de Hovawarth Hinch die half Vlaanderen heeft gemobiliseerd om op het blog te kijken naar wie of wat ze moesten uitkijken. Op het eind van de dag stond er ook een verschil van 265 bezoekers meer op het blog dan ’s morgens.

Dat is ook al niet normaal want gemiddeld hebben wij het laatste jaar zo’n 150 bezoekers per dag,  dat kan al eens schommelen maar een uitschieter van 115 bezoekers meer is niet iets wat elke maand gebeurt !

Nu gaan we er niet van wakker liggen maar het is wel een plezierig gevoel dat we soms toch wel héééél populair zijn.

Belle & co

Gebeurd bij CNN…

Een jonge journaliste van CNN had horen praten over een zeer oude
jood die sinds jaren tweemaal per dag aan de Klaagmuur in Jeruzalem ging
bidden.
Ze dacht dat het een mooi onderwerp was om deze man te interviewen,
ging ter plaatse en zag deze oude man slenteren naar de muur.
Nadat de man driekwart uur gebeden had kwam hij steunend op zijn
wandelstok terug geslenterd.
Ze ging tot bij hem voor een interview.
"Verontschuldig mij, mijnheer, ik ben van CNN. Hoe is uw naam?"
"Morris Fishbien" antwoordt hij.
"Sinds hoelang kom je hier al bidden?"
"Meer dan 60 jaar" antwoordt hij.
"60 jaar ! Dat is ongelooflijk ! En voor wat bid je?"
"Ik bid voor vrede tussen Christenen, Joden en Moslims, Ik bid voor het einde van alle oorlogen en.
 dat onze kinderen een mooie toekomst zouden hebben."
"En wat ondervind je na 60 jaar bidden?"

 "Ik heb de indruk dat ik tegen een muur aan het praten ben !!."

Toch liever sneeuw ?

Wat ziet het er vies en vuil uit, in de tuin is alles grauw en weinig aantrekkelijk, op straat kruipen de mensen diep in hun regenjassen. Het is dan wel warmer dan een week geleden maar de regen bederft dan weer het warmere weer.

Was het vorige week nog allemaal maagdelijk wit in de velden en bossen, nu blijft daar buiten, op een schaduwplek na, niet veel meer van over.

Wie er wel gelukkig mee is met deze toestand zijn de mensen die hun boterham moeten verdienen langs de baan. Die kunnen terug op een n”normale” wijze gaan werken morgenvroeg.

Het is nooit goed voor iedereen, zoiets is nu wel duidelijker dan anders. Voor ons Dentjes deerde de wintertoestand niet. Lekker rollen in de sneeuw zoals ik dinsdag en woensdag nog heb kunnen doen, zal er de eerst volgende dagen wel niet bijhoren.

Dan toch maar hopen op een vroege lente, met sneeuw- en meiklokjes , de eerste krokussen en narcissen ?

Belle