Even later!
Even later…
Het is zoals bij kabouter Wesley in man bijt hond, “even later” maar bijlange niet meer zo vinnig als toen ze daarstraks achter die haas aangingen in Neerlinter. In de koffer van de auto was het al opmerkelijk stil en van Harry die naast baasje Jos bij ons op de achterbank zat hebben we ook al niet veel te vertellen. Doodstil was het op hondengebied in de auto.
Niemand is ziek geworden, waarschijnlijk wegens te moe om die energie te kunnen opbrengen…
Thuis gekomen hebben ze hun etenbak tot op de bodem leeggegeten (pedigreebrokken met curryworst van ’t frietkot) en toen, na hun “dessertje” was het plots heel stil in huis. Zelfs ik die niet was mee geweest wegens 100% loops, was er stil en verbaasd over dat die twee plots zo stilletjes waren.
Straks mogen ze mee naar Frankrijk, met de ganse koffer voor ons alleen, zelfs de achterbank mogen we gebruiken. Baasjes “rommel” bagage noemt het baasje dat zit toch allemaal op de aanhanger.
Vanavond verslag van de 800 kilometer “en route”.
Tot strakskes…
Belle



















