Als je werk zoekt!

Concurrenten…

Het baasje zegt dat wij concurrenten zijn van Stan, de ezel van “ozze Dré”. Broerlief vertelt altijd dat zijn ezel graag noten eet. Dat is natuurlijk dik gelogen tenzij daar den ezel met een Scania of een Daf rijd.
Het is zo dat ons baasje elk jaar een zak noten meeneemt voor zijn klein(?) broertje. Die is namelijk zot van noten en die noten van ons blijken een speciale voorkeur te hebben.

Nu is het zo dat wij danig hebben gegeten van die noten. We eten ze werkelijk met de massa’s. Ons baasje is er niet echt gerust in want er zijn zowel voor- als tegenstanders van notenetende honden.

Daarstraks wou het baasje noten gaan rapen en hij heeft er GEEN ENKELE gevonden onder de boom, lege schalen daarentegen lagen door gans de tuin verspreid ! Wij hebben alle noten die op de grond lagen opgegeten ! Toen heeft ‘m wel eens met een opperwezen gesproken op niet al te vriendelijke toon en wij wisten gelijk hoe laat het was !

Om te vermijden dat we ons letterlijk ziek of te barsten zouden eten heeft het baasje het hek tussen de koer en de tuin tijdelijk afgesloten. Een bordje “Verboden voor honden” heeft ‘m er nog net niet bij gehangen.

Dit geeft ‘m de tijd om zelf de noten te gaan rapen of met de hark uit de boom te tikken. We hebben hem ook al met een dik stuk hout in de boom zien gooien, en dan vallen er gelijk tientallen noten uit de boom.

Er hangen al wel drie stukken dik hout in de boom, die hangen ergens vast te wachten tot het eens goed waait. Hij die dan toevallig onder de notenboom doorloopt riskeert dan wel een dik stuk hout op zijn bol te krijgen. Die zal dan wel sterren zien in plaats van noten !

Belle & co

Dichter bij…

Bij een homokoppel slaat het noodlot toe als één van beide komt te overlijden. 

De 'overblijver' gaat de begrafenis regelen bij de begrafenisondernemer en blijft desondanks trouw aan de laatste wens van zijn vriend, crematie i.p.v. begraven.

"Maar toch vind ik het jammer" doet hij zijn beklag bij de begrafenisondernemer, "dat ik hem niet wat dichter bij mij zal hebben.. Een graf kunt ge in moeilijke tijden nog eens  bezoeken, maar crematie is zo definitief weg."

"Geen probleem," repliceert de begrafenisondernemer, er bestaan tegenwoordig mooie, kleine urnen en daarin kunt ge de as van uw dierbare vriend bij u op de schouw bewaren. Dat is toch wel dichtbij niet?"

"Ik had hem toch liever wat dichter bij mij gehad" snottert den homo.
"Wel, we hebben ook nog een klein houten kistje en zo kunt u de as naast uw bed op het nachtkastje zetten. 

"Ik had eigenlijk nog wel aan iets dichter gedacht."
"Wel, we kunnen de as ook verwerken in een soort juweel, zo kunt u die steeds om de hals dragen. Veel dichter kunt u een overleden geliefde niet hebben."

Er volgt een veelzeggende stilte, enige twijfel, gevolgd door een ingehouden gesnik en een voorzichtig 'nee' geknik.

De begrafenisondernemer, wiens geduld ondertussen is opgebruikt, merkt die negatieve houding, bekijkt de homo van kop tot teen en roept dan:

"Awel, 'k zal er nen supo van maken!" 

L.K.

Een beetje slecht vanmorgen…

Geen blauwe lucht deze morgen, geen zon in de ogen bij het wakker worden, ’t is grijs deze morgen in de Charente…

Dat zal weer wennen worden aan de herfst die nog niet echt begonnen is. Er zijn nog wel maar weinig zwaluwen waar we kunnen achterhangen op de wandeling maar de bomen zijn ondanks de droogte nog steeds niet aan het verkleuren.

Op paddenstoelen moeten we al helemaal niet denken, veel te droog daarvoor.

En dan laten de baasjes je uit en je merkt dat het nat is buiten, Heros komt met een natte rug terug binnen want die heft zijn poot tegen struikgewas dat nat is, wij, de teven hebben minder last van natte ruggen, wij hoeven niet dadelijk die bomen of struiken voor wat moet.

Erg welkom zijn we nu niet bij het hoofdbestuur als we om een aai komen bedelen, GEEN SLIJKPOTEN TEGEN MIJN BROEK ! Hoor je het al gebeuren ? Zulke kreten zijn ook alweer een tijdje geleden dat we ze nog gehoord hebben. Dat moet de laatste keren in België geweest zijn…

’t Baasje staat vandaag op de ladder voor het vervolg van de werkzaamheden, ’t vrouwtje in de keuken of de tuin, en wij… waarschijnlijk in de zetel. Wij testen uit hoe het moet zijn bij de beren die een winterslaap houden…

Belle & co

Ps: eigenlijk zouden we nu een ander verhaaltje moeten vertellen want ondertussen is de zon er door gekomen en hebben we terug een open lucht en is alleen het stof weg. Nu zijn we nat van het spelen in het natte gras in de tuin…

Hogere sferen…

“Het baasje zit aan zijn plafond” als dat in zakelijke kringen gebruikt wordt dan betekent dat hij niet beter meer kan…

Hier is het echter letterlijk op te nemen. Het baasje is na de voorbereidende werken door ‘t vrouwtje begonnen aan de noodzakelijke schilderwerken. Het is het toilet en het halletje die een beurt krijgen.

’t Vrouwtje heeft begin deze zich geamuseerd met behangpapier aftrekken, dat doet ze volgens ons graag en vooral met veel overtuiging. Het baasje heeft ondertussen de deur van het toilet uitgenomen en in de schuur al geschilderd.

Vandaag heeft het baasje de beide plafonds geschilderd, vandaar dat hij “aan zijn plafond zat”.

Vanaf morgen gaat hij aan de slag met lijm, papier, schaar en breekmes. Behangpapier en lijm staan al klaar. Omdat het “Franse” muren zijn hebben de baasjes voor vliespapier gekozen, dat verwerkt zo nog een beetje en camoufleert nog een beetje die zwaaiende en niet vlakke muren. Achteraf dient alles nog wel geschilderd te worden maar nu moeten ze in elk geval geen figuren laten uitkomen op die kromme ondergrond.

Eind van de week moet alles terug netjes in orde zijn. Met veel goede moed trekken beide morgen weer aan de verfraaiïngsslag…

Belle & co

Op den duur zou je er nog gaan in geloven

Ik heb voor het eerst in mijn leven een show meegemaakt van Jomanda.

Zit ik daar, komt ze naar me toe, legt haar handen op mijn hoofd
en zegt met luide stem: "U ZULT lopen!"

"Maar ik mankeer helemaal niks!", zei ik.


Dat negeerde ze en zei weer met nog luidere stem: "U ZULT lopen!"

Ik deed nog een poging uit te leggen dat ik gewoon kan lopen en niks mankeer,
maar er was geen speld tussen te krijgen en ze riep weer: "U ZULT lopen!"

Toen de show voorbij was, kwam ik buiten en wat denk je?

Familienieuws…

Het was alsof het afgesproken was… gisterenavond binnen een tijdsspanne van drie kwartuur vielen er drie mail’s in onze mailbox. De baasjes van Hadise, Hercule en Harko in die volgorde, hadden elk een nieuwtje voor ons. Harry liet eergisteren al iets weten vanuit Lichtaart.

Kleine berichtjes over hoe het gaat met mijn “pup’s” (inmiddels bijna twee jaar) Vallen regelmatig binnen of we krijgen een telefoontje over de fratsen of gezondheidstoestand van het uitgezwermde viertal.

Ute meld ons de fratsen van Jago, hun jongste aanwinst, in de hondenschool en het samenleven met Hadise wat overigens schitterend samengaat. Die twee hebben het reuze leven zo samen, een jong teefje van 22 maanden en een reutje van 7 maanden. Dat moet vonken geven.

Peter had een boodschap voor ’t baasje, iets met “motsikletten” (moto’s voor NL’ers) maar daar begrepen we wel niets van. ’t Baasje wel want dat deed hem er aan herinneren dat hij beloofd had van een artikeltje te schrijven voor het Drentenblaadje met een uitnodiging voor de strandwandeling van 7 november… Vergeten Peter, ‘t komt er straks aan !

Karine stuurde nog eens fijn nieuws uit Oostkamp. Het doet goed van uit die hoek van ’t land nog eens nieuws te krijgen dat niet over “pastoors en bisschoppen in de fout” gaat.

Karine schrijft dat Harko een echte “Drentenvent” geworden is, iets wat wij hier ook met Heros ondervinden, het puberen is blijkbaar voorbij, en je weet op dit moment wat je hebt aan je Drent (hoewel soms…) Een zin heeft het baasje tweemaal moeten lezen, Ronny, ’t baasje, heeft promotie gemaakt en heeft het razend druk. Hij zit nu in de “pre sales”. Nu dacht het baasje niet dadelijk in het Engels en dacht dat daar en accent in te kort was, dat het “pre salés” moest zijn, wat in het Frans “voor gezouten” wil zeggen.

Zulke verwarringen krijg je als je weeral meer dan twee weken in het Nederlands/Frans aan het leven bent.

Drie berichten tussen 22u07 en 22u51 vanuit de familie, zouden die elkaar dan toch niet kunnen missen….

Belle

Noten…

Of het goed of slecht is voor ons is nog altijd niet gebleken. Feit is wel dat ons baasje heel wat minder noten onder de boom vindt dan andere jaren. Lege schalennzijn er dan weer meer dan ooit te vinden in de tuin. Daarstraks lagen we in de tuin netjes op een rij de notenkraker suite te kraken.

Het baasje heeft zijn strategie ondertussen ook al aangepast. De noten die hij zelf wil kraken, om in de winter notenbrood van eigen bodem te bakken, die plukt hij nu al uit de bast terwijl ze nog aan de boom hangen.

We hebben onze baas ook al als een aap aan een tak zien hangen, dit in de hoop van door heen en weer te wiegen/springen, noten uit de boom te schudden. Hij raapt dan snel de gevallen noten in zijn emmertje om ze veilig et stellen voor ons.

Ondertussen heeft hij al haast een emmertje walnoten en een emmertje hazelnoten gekraakt. Die gaat hij, na ze te hebben laten drogen, malen om bij in het deeg van het brood te mengen. Eén ding moeten we onze baas meegeven, van lekkere dingen heeft ‘m verstand, en hij wil er dan ook spierpijn voor lijden in zijn hand door honderden noten te kraken.

Wij zullen er wel van meesmullen van al zijn lekkere dingen.

Belle & co

Opgepast, er zitten vrouwelijke hormonen in Duvel !!!    

Gisteren zat ik met een paar maten na een vergadering wat te filosoferen. Op een gegeven ogenblik zei er iemand dat hij ergens gelezen had dat bier veel vrouwelijke hormonen bevat.  
Nadat we er eerst eens flink om hadden gelachen, besloten we toch dat we deze stelling maar eens proefondervindelijk aan de werkelijkheid moesten toetsen.  
Vervolgens hebben we, uitsluitend en puur in het belang van de wetenschap natuurlijk, allen een stuk of 10 Duvels gedronken.  
Aan het eind van het experiment hadden we effectief bewezen dat bier vol vrouwelijke hormonen zit:  
   
1.   We waren allemaal dikker geworden.  
   
2.   We hebben veel gepraat, zonder inhoudelijk eigenlijk iets te zeggen.
   
3.   We konden niet meer fatsoenlijk autorijden, laat staan parkeren.  
   
4.   We konden in de verste verte niet meer logisch denken .  
   
5.   We konden onmogelijk toegeven dat we ongelijk hadden , zelfs niet wanneer dat overduidelijk het geval was.  
   
6.   Ieder van ons dacht dat 'zij' het middelpunt was van het universum.  
   
7.   We hadden hoofdpijn en totaal geen zin meer in seks .  
   
8.   Onze emoties waren niet of nauwelijks beheersbaar.  
   
9.   We liepen voortdurend hand in hand of arm in arm, ter ondersteuning van elkaar.  
   
10.   We moesten om het kwartier naar het toilet , en vaak allen tegelijk.  

   
In het belang van de wetenschap testen we volgende week of Leffe hetzelfde effect heeft ! 

Verslapen ?

Gisterenmorgen viel er een mail in de mailbox met de vraag of we verslapen waren. Dat was niet het geval maar er waren dringender zaken te fiksen dan het ochtend bericht.

Ute, je weet wel van Hadise, de Sammi en Jago, allemaal hondenfamilie van ons zond ons die mail. Die was al ongerust in dat verslapen, en/of het alcoholverbruik de avond daarvoor (door de baasjes) en zo verder.

Vandaag zijn we weer laat op het www, nog later zelfs dan gisteren en dus moeten ze daar in Budingen toch echt wel nagelbijtend zitten wachten op nieuws uit La Magdeleine.

Vandaag waren we echt wel tijdig in verticale/recht op toestand maar een probleem buiten onze wil en kunde stond niet toe dat we contact konden maken. Monsieur (of madame) Wanadoo vertikten het weer om ons toegang tot het internet te verschaffen.

Gisterenavond hadden we alles normaal afgesloten en deze morgen was het niks, niente, nougabollen met het www. Leg dat maar eens uit aan de mensen die niet in de www brousse zitten zoals wij hier in “la douce”. Op internetgebied zouden we het beter “l’impossible” heten ipv “la douce”.

Kortom…het baasje heeft met het nodige gemompel, gesakker, gemiljaar, het weer kunnen fiksen en we hopen dat het nu ook zo blijft “marcheren”, want onze computerdeskundige uit het gehucht is begin deze maand terug naar Londen vertrokken om verder te gaan studeren in …jawel, alles wat met computers te maken heeft .

Belle & co

Rouillac…

Rouillac op de 27° van de maand, dat is telkens iets aparts. Het is allicht de grootste markt van het departement, wij kennen in elk geval geen grotere.

Van waaruit wij beginnen aan de markt komen we eerst aan de dieren, kippen, eenden, kalkoenen,, konijnen, maar nu sinds kort ook honden.

Voornamelijk jachthonden, Duitse Staande Lang en Korthaar, Ierse en Engelse setters, cockers… Het baasje kan aannemen dat er nog steeds impulsaankopen gebeuren, hij heeft tegen het vrouwtje nog gezegd, “wegwezen hier, of we rijden volgende week met vier of vijf honden naar huis” en ik kan niet denken dat er hier in huis een teefje drachtig is … dus.

De rest van de markt is gesneden koek voor ons, ’t baasje neemt zo links en echts wat foto’s. Er wel op lettend dat hij weer niet dezelfde “hespenman” in beeld neemt, of die paarden/ezel koopman. Neen,vandaag neemt hij een jonge verkoper in beeld die met zijn tong tussen zijn tanden een prachtige schijf “Jambon de Bayonne” afsnijd. Of die sossissenbakker die met de rook om zijn hoofd nog net herkenbaar is. Ook die Duitse Draadhaar die de kraam van de zaden en plantgoed bewaakt ontsnapt niet aan ’t Kodakske van de baas.
Het baasje is nu wel zeker, Jack Russell's komen net als sommige baby's uit de bloemkolen. Hij heeft er zelfs een foto van !
Met de herfst in gedachte was ons baasje wel geïnteresseerd in een pet met een jachthond op geborduurd, spijtig genoeg hadden ze enkel nog kleine maten, of lag het aan ’t baasje zijn “dikkop”

Als je zo vlak op de middag naar de markt gaat is het er wel kalmer dan pakweg tussen 9 en 11 uur. Dan kan je over de koppen lopen in de straten van Rouillac…

Belle & co

Zij kunnen het weten….

Nu hoor je het eens van een expert op dat gebied, als iemand het kan weten zijn zij het wel… en wij mannen sluiten ons daar bij aan…

Nog Tusson…

Er was in Tusson toch wel echt wat te zien gisteren, zo konden we de tafel met lekkende koffiekannen  en het moemoe korset niet tonen. Dat maken we dan nu vandaag goed.

Ook de oudere man in “tropen of Sahara uitrusting” mogen wij  U niet onthouden, hij deed ons dadelijk denken aan de Engelse Veldmaarschalk Montgomery. Even nakijken op het www en Wikipedia leert ons echter dat deze al in 1988 is overleden. Het zal dus wel een look a like zijn.

We hadden het gisteren ook al over Bernard, de uitbater van het theehuis  l’echauguette. Bernard Ferraro, zoals hij voluit heet is vroeger, in de vroege 60er jaren, nog gitarist geweest bij “les Fantômes” een bandje van vier, die in de stijl van de Shadows Frankrijk plat speelden. Hij speelde destijds nog in dé Parijse muziektempel l’Olympia en begeleidde zowel Francoise Hardy als Brenda Lee en Chuck Berry, zij waren ook close met Jacques Dutronc, de latere echtgenoot van Francoise Hardy.

http://dicorock-francais.over-blog.com/article-19218119-6.html

In het theehuisje hangen nog foto’s van de artiesten waar hij destijds mee optrad. Van beroep is (was) hij ornitoloog...

Voor 20 november nodigde hij ons uit voor een avond met alles en nog wat, we eten dan wat, er is een live optreden en de Beaujolais nouveau is à volonté. De avonden die we al bij hem en zijn vrouw hebben meegemaakt waren in elk geval super, dus...

Nog iets over zijn familie, zijn dochter die “ingenieur de son” is, geluidsingenieur dus, was dit jaar genomineerd voor een Grammy award. Dat hadden we gelezen in de Charente Libre enkele weken geleden. Hoe het allemaal verlopen is vertellen we nog wel eens want gisteren, met de bric à brac voor de deur was het wat te druk om veel vragen te stellen…

Jan

Tusson…

Tusson , een klein dorpje op 16 kilometer van La Magdeleine is wat wij noemen “een specialleke”. Het heeft het predicaat “village protégé” wat wil zeggen dat het bijzondere privileges heeft wat betreft restauratie e.d. Voor ons zou het mogen behoren tot “les plus belles villages de France”.

Vandaag was er bric à brac in het centrum,  waar we jaarlijks rendez-vous geven omdat het er telkens een gezellige bedoening is. Gans het centrale plein staat dan vol met de meest de meest begerenswaardige “rommel”… want veel ander is er niet te vinden.

Zo zagen we daarstraks een roze corset model “grand mère”, een kinder voiture met “opties”, die opties waren wel handvolle spinnenwebben en stond stijf van de roest. Een tafel vol met koffiekannen waarvan het grootste deel lek als een zeef was…

De plaatselijke bakker stond er met een indrukwekkende kraam met lekkernijen, gaande van speciaal brood tot krentenkoeken en gebakjes tot heuse taarten. Wij hebben aan onze lijn gedacht en hebben deze maal de kraam links laten liggen (waar we 5 minuten later weeral spijt van hadden)

We zijn dan achteraf nog wel iets gaan drinken in het theehuisje bij Bernard, maar Bernard is nog zo’n specialleke,  op zijn persoontje komen we nog wel eens terug…

Belle & co

Verhaal met happy end…

26 augustus was de dag van de terugkeer vanuit Frankrijk voor ons, ’s avonds lazen wij op het Nederlandse Drentenforum  een bericht dat er een hondenmoeder met 7 pups van twee dagen oud overleden was. En dus startte een actie om die pups onder dak te brengen bij een teefje die nog mogelijkheid had om nog een paar pupjes bij te zogen.

Hier enkele berichten in volgorde zoals ze op het Drentenforum verschenen…

http://drentschepatrijs.messageboard.nl/portal.php

26 augustus

ben net benaderd door stichting moederlozepups of er bij mij nog een teef lag die pups had er was een moeder die eendag na de bevalling is overleden en ze zitten nu met 7 pups die opvang moet hebben .
hier de vraag wie weet iets??????

27 augustus

Het is een mix Boomer/Terrier en worden middenslag hondjes.
Eergisteren geboren en hebben anderhalve dag bij mams gedronken die ineens dood ging.
Eigenaar woont in Gelderland maar wil de hondjes graag brengen, waar ook in NL. Dat ze niet alle 7 naar één teef kunnen boeit haar niet,
Ze wegen nu ong.200 gram.

27 augustus

De mensen van http://www.bordercollies.nl/ krijgen zometeen 4 pups,dus voor de andere 3 wordt nog gezocht.

De resterende pups gaan straks naar Friesland

28 augustus

Jammer genoeg is het in Friesland niks geworden dus wordt er voor 3 pups nog opvang gezocht. SPOED!!!!

28 augustus

Nou,er is iemand in Goes bereid gevonden om de pups bij haar teef te leggen,en daar gaan ze morgen heen.

29 augustus

De resterende pups zijn ondergebracht bij http://www.duindonder.nl/
en de andere honden hebben ze geaccepteerd!

26 september

Even een update: ze zijn vandaag opgehaald en dus naar huis.

Een verhaal met een happy end dus, 7 pupjes gered die het anders niet zouden gered hebben ! ! !

Al een geluk dat er nog zo een initiatief bestaat als de stichting moederloze pups, en tevens nog hondenbezitters die begaan zijn met mensen die op dat moment met dringende problemen zitten.

 http://www.moederlozepups.nl/home.html

Jan

’s ochtends…

Elke morgen hetzelfde liedje, die twee “joeng” van mij, die zoals twee zotten bezig zijn in de tuin als ze net uitgelaten zijn.

Je kan er beter niet bij in de buurt komen want van zottigheid lopen ze je gewoon uit je sokken.  Ze kijken naar niets en hebben enkel oog voor elkaar. En dat eindigt pas als er één van de twee zich heeft pijn gedaan of ze hebben plots iets gezien dat ze best samen aanpakken.

Een muis bvb die onderweg is van de nachtshift naar huis, en die vlak voor Hera en Heros haar te pakken konden krijgen, haar holletje induikt. Dat ze dan samen dat holletje willen uitbouwen en vergroten naar het formaat van een konijnenpijp zint het baasje dan weer niet….

Deze morgen was het baasje meegegaan in de tuin met het fotoapparaat om dat dagelijkse ritueel eens vast te leggen om jullie een gedacht te geven hoe het er aan toe gaat met twee jonge Drenten als ze plaats genoeg hebben om zich ’s morgens uit te leven.

Het baasje is alvast een proper T-shirt kunnen gaan aantrekken nadat Hera in haar zottigheid tegen hem was opgesprongen.

Belle

De notenkrakers…

Neen het is geen titel van een muziekstuk van Tsjaikovski, dat was de Notenkrakersuite, maar het is ons Drententrio  dat de vruchten van de notenboom achter in de tuin ontdekt heeft.

Als je ze niet op de koer ziet dan moet je nergens anders gaan zoeken, voor de composthoop, onder de notenboom liggen ze met z’n drietjes noten te kraken en wat nog meer verwonderlijk is… ze kraken de noten en eten enkel de vruchtjes. De schalen laten ze liggen !

Je moet het als ontwikkelde mens eens proberen enkel met je tanden een noot open kraken. Dat open kraken zal nog wel lukken, maar dan de noot verder kraken op zo’n wijze dat je enkel de vrucht overhoud dat is mij een raadsel hou ik dat voor mekaar zou krijgen.

Ik heb zelfs gehoord dat het net als chocolade niet goed zou zijn voor honden, het zou iets te maken hebben met hun ademhaling… ? Nu kan ik dat wel aannemen want ook astma lijders hebben last van ademhalingsstoornissen bij het eten van noten.

Intussen zijn we al enkele malen gaan wandelen en hebben ze vrij mogen lopen en enig teken van kortademigheid hebben we toch nog niet kunnen opmerken.

Zijn er onder de lezers mensen die daar iets meer over weten ?

Jan

De nagel op de kop!!!

Luc en Erik zitten van een streekbiertje te genieten op het terras van hun stamcafé.

Zegt Luc:”Ken jij het verschil tussen Onze-Lieve-Vrouw en een moderne vrouw?”.

Erik denkt diep na, neemt een slok van zijn pint, mompelt iets tussen zijn tanden en moet tenslotte bekennen dat hij het niet weet.

Awel, zegt Luc, het is nochtans heel simpel.

Onze-Lieve-Vrouw vluchtte op een ezel en liet alles achter.

Een moderne vrouw daarentegen vlucht met alles en…laat de ezel achter!

L.M.

Weekend…

Na en week van hard labeur, vroeg opstaan, vechten onder elkaar en de baasjes “ambeteren” * kunnen we nu eens rustig aan uitslapen !

Dat uitslapen hebben we niet uit vrije wil gedaan maar de baasjes hadden zich verslapen. Het was wel na half negen toen we terug de tuin in konden voor de eerste behoeften van de dag, en dan kregen we nog naar ons voeten omdat we de baasjes niet hadden gewekt met een blaf of grom…

Ondertussen hebben we al gemerkt dat het grijze weer van de twee voorbije dagen terug plaats heeft gemaakt voor een stralend blauwe hemel. Dat belooft weer een fijn weekend te worden waar we weer alle kanten mee uit kunnen. ’t Vrouwtje heeft al een programma in ’t bolleke. Heeft ze opgezocht in de “Sortir” het gratis maandblad dat alle manifestaties aankondigt door gans het departement.

Vandaag werkt ze nog aan haar bramen en perziken likeur, een “eerste maal probeersel” met goede raadgevingen van “de Fons” en morgen staat weer de jaarlijkse bric à brac in Tusson op het programma.

Het zal dan ook nog eens een verlengd weekend worden want maandag is het de 27° van de maand en dat wil in de Charente zeggen “marktdag in Rouillac”. We hebben het hier al zo dikwijls over Rouillac en zijn markt gehad dat trouwe lezers nu een “oh ja” herrinnering hebben.

Maar dat zijn verhalen voor na het weekend…

Belle & co

*Van gans deze voorgaande zin is niks, maar dan ook niks waar, dat heeft het baasje op eigen initiatief getypt, alleen maar om ons te plagen,  niks van geloven !

Schapraai…

Zo heeft ons baasje toch altijd de planken in de voorraad kelder weten noemen. Daar stonden toen ook de Weckpotten mooi soort bij soort, met handgeschreven, in onderwijzeressengeschrift geschreven etiketten. (wat een moeilijke woorden in deze zin).

Wij hebben geen kelder, de diepvries is met vervroegd pensioen gezet wegens een paar keer elektriciteitspannes en de gevolgen daarvan. Maar wij hebben een “dossierkast” met schabben die volstaan met de Weckpotten van weleer.

Hier staat het resultaat van een ganse zomer huisvlijt en tuinplezier. Vanaf juni, toen de eerste kersen rijp waren, tot gisteren met de (bijna) laatste tomaten, is er haast wekelijks wat bij aangevuld. Of uit gehaald om mee naar Vosselaar te nemen.

’t Vrouwtje heeft weer veel confituur gemaakt van al wat er aan de bomen en struiken in de tuin hangt, soms twee soorten gemengd of een uitheems kruid zoals steranijs toegevoegd… Lekker zijn ze allemaal die bijeengestapeld potjes van allerlei herkomst.

Jil, ons  blogmaatje en ’t vrouwtje van Arcil, ook een Drent,  gaf gisteren aan in haar reactie op “overuren” dat zij dacht dat de kast al aardig vol zou zijn geraakt. Om haar te plezieren hierbij een foto van onze “schapraai”…

Belle & co