Een glimlach bij 't baasje!

En dan…

Ja, en dan schrijft het baasje deze morgen dat het zo stil is bij zijn “favorieten” op het blog en dan slaat ‘m ook al haast twee berichten over…

Niet dat hij nu op zoek is naar andere favorieten, helemaal niet want dat komt op het onverwacht, dat je op een blog uitkomt dat je wel ligt.

Het baasje was deze middag op stap, met twee ex-collega’s van op school. Samen bezochten ze een collega, die in een revalidatiecentrum in Antwerpen probeert met veel goeie moed te herstellen van een herseninfarct. Volgens het baasje is hij goed op weg om terug de goeie ouwe te worden. Zijn wil om “terug te komen” is bewonderenswaardig.

Het baasje is dan ook nog in de avondfile terecht gekomen en dat maakt dat onze wandeling haast op een drafje moest gebeuren om voor donker terug thuis te zijn.

Ondertussen hebben Sonja en Carine zich al terug bij de actieve gemeld. Dat beide geen stilzitters zijn weet iedereen wel, maar dat Carine ook nog een tweede blog runt dat wist ons baasje niet. Dat Sonja zowel de oprichtster van het Drentenforum is, en dan ook nog moderator is, dat is op zich al een halve dagtaak. Aarbovenop heeft ze ook nog een blog voor haar Drent Kyra, maar daar heeft het baasje al verschillende malen reacties op gepost.

Ach ja, volgende week zijn de vakantiegangers  terug op post en kunnen we terug naar onze vertrouwde blogs voor de nodige Drenten en andere verhaaltjes…

Belle & co

Rap klaar…

Hij is rap klaar zegt het baasje met zijn ronde langs de blogvrienden. Goed de helft zijn/haar blog ligt al een tijdje stil. Ons baasje zeg dan dat de pruimentijd al even voorbij is. En dat is toch altijd de stille tijd voor nieuwtjes, nu is de “notentijd” al haast voorbij en het is nog stillekes.

In meer dan een week niks meer gehoord van Carine en haar kodakske, bij onze maat “den Arcil” is het ook al een week heeeel stil, maar die zijn op hun herfstwandeling verloren gelopen denken wij.

De eiken cirkel “le cercle des chênes” met Rudy en Myriam hebben na een goed seizoen van hard werken in hun B&B de richting van het zuiden opgezocht met de mobilhome en hun vrienden van de boerderij van Sjarel “la ferme de Charel” Marc en Chantal zijn ook met vakantie vertrokken maar die zijn zonder mobilhome weg…

Bij onze oud collega Pierre en zijn madam en hun Michka heeft de computer het begeven volgens de laatste berichten. Bij Carla en den Izzy waren ze een eindje gaan cani crossen naar het Europese kampioenschap op het hoogste frietkot van België… de baraque de fraiture. Voor een eerste deelname aan zo’n grote manifestatie met prima resultaat overigens voor een hondje van nog geen twee jaar !

En dan is er ook nog Franca die het nog steeds druk heeft in de Bellefleur in Sigogne, die is aan het nagenieten het concert van Elton John in Bordeaux. Ook ons fietsend Nederlands koppel in Spanje Erwin en Cokky waar het baasje ook vaste bezoeker is op het blog zijn er nu met zijn tweetjes, zonder de groep wielertoeristen, op uitgetrokken. Maar die hebben dan wel logeerplaatsen uitgezocht waar ze wel contact met de buitenwereld hebben via hun blog.

Het zal nog wel een weekje duren voor iedereen terug op zijn stek is, en we kunnen beginnen lezen over de reisbelevenissen…

Belle & co

Teletac…

Een vies woord voor ons baasje  en voor de mensen die het niet kennen kunnen we het omschrijven als een trainingsapparaat dat elektrische schokken geeft aan de hond.

Een goed half jaar geleden heeft het baasje zo’n apparaatje gekocht omdat geen van ons trio aan de voet wou lopen tijdens de wandeling en bij de baasjes haast de schouders uit de kom trokken als er een fietser, jogger of andere hond in de buurt kwam.

Het baasje heeft daar enkele lessen voor genomen in de hondenschool omdat hij tot inzicht gekomen was dat er gevaar bestond van verkeerd gebruik. Dat verkeerd gebruik zou dan wel eens slechte gevolgen kunnen hebben voor Belle, Hera en Heros.

Na die drie lessen hebben wij enkele keren geoefend en kwam het baasje tot de conclusie dat het apparaat resultaat had bij mij en Heros, maar bij Hera was het zelfs op de laagste sterkte nog te zwaar, zij sprong omhoog terwijl ze kajiete… dus , gedaan met de teletac voor Hera.

Nu daarstraks heeft het baasje de teletac nog eens gebruikt bij ons alle drie. Dat wil zeggen wij hebben de band aangekregen maar het baasje heeft geen enkele maal het apparaat gebruikt en we hebben geluisterd als nooit tevoren. Bij Hera heeft hij de band ook aangedaan en daar heeft hij enkele malen de fluittoon gebruikt om te corrigeren. En toen gebeurde er iets dat het baasje nog nooit met een Drent heeft meegemaakt.  Hera liep vlak naast het baasje tegen zijn been zonder leiband, volledig vrij. Nooit gezien zegt het baasje. Hij heeft Hera dan ook uitbundig geprezen en een trainingskoekje gegeven.

Als het zo gaat is die teletac helemaal geen marteltuig maar een verwittiging voor goed gedrag. Het baasje was in elk geval zeer tevreden over de wandeling met zijn drie Drentjes.

Belle & co

Nieuw grasmachien…

Mijn vrouw wilde een grasmachine waar ze kon opzitten om het gras af te rijden....

Ze werkt nog altijd buitenshuis en is meestal moe als ze van het werk thuiskomt, dus ik dacht...een dergelijke machine verlicht haar werk in de tuin.

Op die manier heeft ze vroeger gedaan in de hof en kan ze wat meer tijd besteden aan de binnenhuiswerkjes hé ! ! !

Dus: als handige Harry die ik ben, heb ik er een beetje tijd ingestoken en haar een rijdend grasmachientje samen geknutseld, waar zelfs een licht op staat zodat ze ook tot in de late uurtjes het gras kan afrijden al zittend..

Ik dacht haar hiermee gelukkig te maken en een dikke knuffel te bekomen, maar het is haar precies misvallen?

 Ik begrijp het nog altijd niet hé, waarom vrouwen zo moeilijk content te stellen zijn!!!
Allé zeg nu zelve; 't is toch wel een schoon machientje hé!!!!

L.K.

Er is er eentje jarig vandaag…

Vandaag is het vrouwtje aan de beurt. Na het baasje in september volgt het vrouwtje deze maand en volgende maand zijn alle hondjes aan de beurt; zo is dat hier verdeeld.

Die verjaardag wil zeggen dat er weer een groot deel nonkels en tantes en buren en vrienden vanavond op de borrel komen. Gewoonlijk is er dan ook nog wel iets te knabbelen voor ons  en “valt er al eens iets van tafel” dat laatste gebeurt nodal eens letterlijk als Hera de bel weer hoort gaan en haar staart weer in een versnelling hoger geschakeld wordt.

Het vrouwtje en ’t baasje zijn iets meer dan één maand even oud geweest. Elk jaar op 13 oktober verandert dat weer, vanaf dan voelt het baasje zich weer meer dan tien maanden “een jong gastje” maar dat is dan ook veruit het enige voordeel dat ‘t baasje daaruit puurt.

En hoe oud wordt het vrouwtje vandaag ? Dat vraag je aan een dame niet antwoorden de baasjes dan in koor. Ooit, lang geleden werden verjaardagen en vooral leeftijden al weken op voorhand aangekondigd. Dat was rond de tijd dat er rijbewijzen konden gehaald worden, of wanneer je de eerste keer mee mocht kiezen voor een nieuw parlement omdat je toen 18 of 21 geworden was…

Maar die tijd is al zo lang geleden dat daar al met decennia kan gerekend worden…

Belle & co

Vriendendienst…

Het baasje is al begonnen aan een werkje dat hij normaal op koude, lange winteravonden doet… De laptop reorganiseren en de foto’s wat ordenen in soort bij soort.

Zo vond hij daarstraks enkele foto’s van een van de meest bizarre transporten dat ‘m ooit gedaan heeft met de 4x4 en de aanhanger.

Het is een foto uit de periode van de Mitsubishi’s L200 waar ’t baasje de internationale depannages mee deed voor de VAB.

De zoon van een goeie buurman (er zijn hier in de buurt geen slechte) ging bouwen en had een bouwkeet gekregen om op de werf zijn materiaal in op te slaan. Je kent ze wel, met gordijntjes aan de venster en met een balkonnetje er aan is dat een Pipo woonwagen.

Er rees echter een “problemke”… de keet stond in Essen, boven Antwerpen aan de Nederlandse grens en moest naar Vosselaar komen, naar de werf van de Dieter.  De vraag was aan ’t baasje “kan jij die keet met de aanhanger vervoeren ?” Het baasje had die keet nog vanzeleve niet gezien maar zegde toch maar ja. Er was wel bijgezegd dat ze in de weide stond en dat ze niet in al te beste staat was wat het rijden betrof…

Het baasje heeft dat“geval”dan maar met de electrische winch op de aanhanger getrokken en na goed vastgemaakt te zijn op zijn kousenvoeten en tegen 30 km/h mee naar huis gekomen.

Op een bepaald moment , in een bocht, want anders kon ‘m niks in de spiegels zien, zag het baasje dat er een Rijkswachtcombi achter hen reed. ’t Baasje verwachtte dat hij zou moeten stoppen voor een grondige controle maar die bleef uit, ze hebben wel een tiental kilometer met de zwaailampen op achter ons aan gereden.

Heel die historie is zo’n vijf jaar geleden en de keet heeft goede diensten bewezen. Naar ’t schijnt heeft ze ondertussen al op verschillende andere werven dienst gedaan bij jong getrouwde bouwlustige  hier in de omgeving !

Belle & co

Homomop…

Een homo komt binnen bij tattoo Bertje met een foto van een knalrode Ferrari.
 
Vraagt hij aan Bertje of het mogelijk is om die Ferrari op zijn piemel te tattooeren.
 
Bertje zegt geen probleem en een paar uur later is zijn werk af.
 
Hij vraagt aan de homo of hij tevreden is van het resultaat.
 
 De homo is zeer tevreden maar bekijkt nu zijn kaalgeschoren balzakje waar niets opstaat
en vraagt aan Bertje om daar ook een tattoo op te zetten.
 
Vraagt Bertje wat hij daarvoor in gedachten heeft, maar de homo antwoord : doe maar,
ik vertrouw volledig op Uw vakmanschap
 
Een paar uur later is ook dit werk gedaan en terug vraagt Bertje naar de tevredenheid.
 
De homo schrikt als hij ziet dat Bertje een traktor op zijn balzak heeft gezet en vraagt
wat de betekenis hiervan is ???????????
 
En Bertje zegt hem : dat is voor als ge te diep in de stront zit, dan kunt ge Uw Ferrari
met de traktor eruit trekken…

L.L.

Drentenliefhebbers, nu uw agenda nemen…

Want op zondag 7 november gaan we met z’n allen nog eens een stevige wandeling maken aan zee te Blankenberge. Kijk dus NU of deze datum nog vrij is in uw agenda.

We wandelen van Blankenberge over het strand naar Wenduine waar we dan de traditionele stop inlassen voor een natje en een droogje. Wandelaars die dan de wandeling willen inkorten kunnen van daaruit de kusttram terug nemen naar het vertrekpunt in Blankenberge.

Wandelaars die de wandeling te lang vinden, met veteraanhonden of puppy’s kunnen dus ook makkelijk deelnemen.

Dat vertrekpunt ligt aan de kustweg even voorbij de jachthaven van Blankenberge richting Wenduine. Daar waar de kusttram de baan oversteekt parkeren we de auto’s en trekken via een smal wegeltje de duinen in. Boven gekomen wachten we jullie op met koffie en cake.

Gelieve aan het secretariaat bij Ingrid een signaaltje te geven wanneer je deelneemt, dit om niet in verlegenheid te vallen omdat we te weinig voorraad hebben… info@drentschepatrijshond.be

Voor wie de coördinaten op zijn GPS wil instellen voor de parking:

51° 18’ 37,42” N

03° 06’ 28,18” O

Wij hopen op een stralend zonnetje, daar mag een stevig briesje bij zijn. Volgens de traditie, van zo lang dat wij al deelnemen is het al altijd zo geweest, hebben we dan ook nog eens eb zodat er plaats genoeg is voor een stevige stoeipartij met de honden.

Wij zien ons op 07.11.2010 in Blankenberge, tot dan,

Belle & gans de roedel.

PS: Ook op 14 november is er een Drentenwandeling, deze maal op het strand te Rockanje. Dan georganiseerd door de Nederlandse Drentenvereniging. Wij gaan daar ook zijn !

’t Zit in de familie…

Daarstraks kregen we een mailtje aan van Ingrid, ’t vrouwtje van mijn zus  Ella. Die heeft voor twee weken het zot in haar lijf gehad en is met spoed moeten geopereerd worden.

Ella heeft op het moment dat ’t vrouwtje op jachtproef was met haar twee andere Drenten, en zij nog zelf thuis was met haar twee pups een verpakking pillen naar binnen geslokt.

Vermits het hier ging om een overdosis is Johan er onmiddellijk mee naar de Dierenarts gereden waar ze hebben gepoogd haar maag leeg te pompen. Dit lukte niet zo best omdat Ella pas daarvoor haar brokken had gegeten en dat blokkeerde het afzuigapparaat.

Toen is er beslist om de maaginhoud operationeel te verwijderen. Dat is dus wel gelukt en daardoor is Ella nog onder de levenden. Ook zij heeft dus een flinke jaap in haar buik gekregen. Om te vermijden dat Ella of één van de andere drie Drenten er aan zouden likken heeft Ella een “Marcelleke” aan gekregen.

Zo heeft Heros ook rondgelopen toen hij gesteriliseerd is. Hij liep toen wel in een T-shirt met op zijn rug de slogan “Europech, simply the best” Het is toch fijn te weten dat er nog iemand in huis is die het baasje zijn oude T-shirts afdraagt.

Heros heeft nu geen speciale “kleding” moeten dragen, er zijn maar twee hechtingen gebruikt en de rest van de wonde is geplakt. Hij heeft ook die trechter niet moeten dragen.

Maar ’t is toch altijd wat met die Drenten, en dan heeft het meestal toch iets te maken met eten en slokken …

Belle & co

Mop met oorsprong in Brugge of Luik…

Twee joden gaan in het Constant Vanden Stock Stadion om een kaartje te kopen voor den Anderlecht.

Vraagt het vrouwtje aan de balie: “Zijn jullie besneden?”.

Waarop de twee joden elkaar aankijken en zeggen: “Eh, ja”.

Zegt het vrouwtje: “Dan komen jullie er niet in”,

Vragen die twee Joden wat daar de reden wel van mag zijn …

Dan antwoord dat vrouwtje aan de balie,

“om bij Anderlecht  een kaartje te kopen moet je een complete lul zijn”.

L.M.

“Ziekenbezoek” en extra wandeling…

Deze namiddag, ik was juist terug met het baasje van een wandeling onder ons tweetjes toen Louis en Agnes aan de deur belden.

Zij waren gaan oefenen op het jachtterrein in Beerse waar de honden nog kunnen los lopen. Louis en Agnes kwamen eens poolshoogte nemen van de gezondheidstoestand van zoonlief.

Dat het met Heros prima gaat kon Agnes al direct merken toen Heros tegen haar ging opstaan en haar een breed uitgesmeerde lik gaf.

Samen zijn we dan met hen en Gorky en Cato en onze roedel nog gaan wnadelen naar “ons bos”. W hebben dan de lage toer gemaakt en langs het home “het Giels bos” terug naar huis gewandeld. We zijn daar wel een uur mee “zoet geweest”, Wat ons baasje wel genoeg vond voor onze “ziekelijke” Heros. We houden er in elk geval rekening mee dat hij eergisteren nog op de operatietafel lag…

Op het einde van de wandeling hebben we dan nog gepoogd van een foto met de vijf honden en onze baas te maken. De foto is gemaakt maar de bedoeling was heel wat anders dan het resultaat. Het was de bedoeling dat het baasje midden tussen vijf Drenten zou zitten die dan ook nog eens alle in de lens zouden kijken. We moeten zeggen, de baasjes leggen hun wensen tegenwoordig wel utopisch hoog.

We stellen voor van eens te beginnen oefenen met vijf stokoude “chichihuawa’s” en zo stapsgewijs verder gaat tot hij vijf jong volwassen Drenten aankan voor poseersessies.

Belle & co

Bedankt…

Bedankt aan allen die met ons hebben meegeleefd tijdens de moeilijke 24 uren van de Heros perikelen.

De commentaren op het blog kan ieder hier lezen onder de “reacties” onderaan de berichten, maar er zijn ook de telefonische reacties die wij hier kregen, soms hier binnen in huis, maar ook in ’t bos op de GSM.

We weten ook niet meer hoeveel reacties er in de mailbox binnen vielen van mensen die het nieuws op wij weten niet welke wijze vernamen. De wegen van het internet zijn werkelijk ondoorgrondelijk…

Ook waren er de reacties in het bos van toevallige ontmoetingen die vroegen waar nummer drie in het gezelschap was…

Dan hebben we ook nog de reacties op het Drentenforum, waar Sonja een eigen topic opende om de berichtgeving over Heros optimaal over te brengen naar de leden van het forum die geïnteresseerd waren. Tot in Canada, op enkele honderden meters van de Stille Oceaan, reageerde Roland “Cloedog” op het bericht van Heros problemen. http://drentschepatrijs.messageboard.nl/portal.php

En dan last but not least, het team dierenartsen in onze dierenkliniek ’t Binnenhof te Beerse, http://www.hetbinnenhof.be/    die er voor zorgden dat er gepast en direct werd ingegrepen. Daarom bedanken we speciaal Chris en Nancy de assistenten en de dierenartsen Flor en Nelly en zeker Bart die de ingreep op Heros heeft uitgevoerd. Wij weten dat we op hen kunnen rekenen als er iets schort met onze roedel, en dat gevoel kan niet met geld betaald worden !

Bedankt aan allen voor de hulp en het medeleven !

Jan, Simonne, Belle, Hera & Heros

Nu het leed geleden is…

Nu het darmen leed geleden is gaat alles terug zijn gangetje als voorheen. Hera is terug in haar element want haar broer en speelkameraad is terug.

Je hoort ze terug grollen tegen elkaar als de één de ander weer vanuit dekking bespringt en dan al spelend onder de tafel belanden. Dat ze dan plots met twee de vlucht moeten nemen omdat ze weer eens een stoel hebben laten omvallen door hun wild gedoe… dat is maar bijzaak en kan hen alleen maar enkele  minuten kalmeren.

Dan trekken ze naar de tuin waar je tussen het stof door twee Drenten achter elkaar ziet hollen, dan in de ene richting, dan weer andersom.

En dan was het de bedoeling van de baasjes om Heros enkele dagen kalm te houden wegens de hechtingen van de wonde. Zij houden ons aangelijnd om verder onheil te voorkomen bij de wandelingen, maar ons het spelen beletten... dat is er net iets over volgens ons, we letten wel op baas...(?)

Eén operatie is voldoende zegt het baasje, als er nog zo eentje komt dan moet de buikriem aangehaald worden of er moet iets gebeuren met de pensioenregeling… en zeg dan maar verhoging van het pensioengeld ! ! !

Belle & co

Laatavond gezondheidsbulletin Heros…

Het lijkt hier wel of onze koning, den Albeer nummer twee heeft het weer aan zijne tikker en ligt in ’t ziekenhuis in Aalst waar ze ‘m weer aan ’t oplappen zijn.

Je zou het denken want met die politiekers aan beide kanten van de taalgrens valt toch geen land te bezeilen.

Maar neen, het gaat hier over echte belangrijke zaken, zaken waar ze tot in Canada, aan de Grote Stille Pacific, belangstelling voor hebben. Het gaat over de evolutie van de gezondheid van de hondenman hier in huis, onze Heros den allereerste.

We kunnen jullie gerust stellen, de heer Heros stelt het opperbest. Zowel zijn ingang als zijn uitgang vertonen geen enkel mankement niet meer en het enige zichtbare euvel is een niet fraaie streep over zijn buik, van piemel tot aan het borstbeen.

Heros is daarstraks mee gaan wandelen, aangelijnd dat wel want er is veel controle op loslopende honden en die mannen in ’t blauw schrijven processen uit voor loslopende honden… vooral in de provincie Antwerpen.

Heros heeft zijn etenskom netjes leeggegeten en ook zijn “deserke” is er vlotjes ingegaan. Tijdens de wandeling heeft ‘m tweemaal gedemonstreerd dat ook de uitgang netjes werkt. Er zat wel niet veel in zijn darmen en dus kan er ook niet veel uitkomen , maar alles werkt, getuigen genoeg ! ! !

Ook het spel en de uitdagingen zijn terug in Heros zijn gedragingen, de dames hebben het al kunnen ondervinden.

Jullie mogen gerust zijn, ga maar gerust slapen en lig er niet van wakker. Heros was, net als onze Albeer nummer twee, in goede handen. Heros in de dierenkliniek ’t Binnenhof en onzen Berten in Aalst in ’t mensenziekenhuis…

Belle & co

Drie rozen…

Hij is terug thuis…

Heros is terug thuis ! Hij is dus 24 uur “uithuizig” geweest en het waren niet de plezantste uren dit jaar.  Ook wij twee, Belle en Hera hebben onze maat gemist, maar dat is nu terug bij ons en hij is vinnig genoeg om terug te spelen.

Vannacht heeft hij wel het infuus grondig in de vernieling gebeten volgens de mensen van  het Binnenhof. Dat was het baasje zijn gedacht gisterenavond ook toen Nancy de assistente Heros terug aan het infuus legde, “dat haalt de morgen niet”. We kennen onze Pappenheimers ondertussen en we mogen nog blij zijn dat het kussen in zijn bench ginds, de morgen gehaald heeft…

Ondertussen heeft het ontvangstcomitee zijn werk gedaan en ligt Hera de poot waar het infuus heeft gezeten af te likken met grote overtuiging.

Van de baasjes moeten wij iedereen danken voor de blijken van medeleven en interesse in de toestand van zoon en broer. Zo hoort dat zegt de baas. Wij waren zelfs verbaasd dat Sonja de oprichter van het Drentenforum het bericht op ons blog had gelezen en het ook op het forum had geplaatst wat ook een vloed aan reacties teweeg bracht.

Dus: Dank U wel aan allen die de laatste 36 uur met ons hebben meegeleefd en ons een gesteund hebben, we kunnen aan iedereen vertellen hoe blij we zijn dat alles goed is afgelopen. En de rekening, veel knoken konden we daar voor kopen. Het baasje zat er drie Euro naast met zijn schatting (drie te veel) en het vrouwtje had het dubbele geschat. Dat viel dus bij iedereen mee.

Belle en Hera

Stillekes in huis…

Het was gisterenavond opvallend stil ten huize Faes. Heros die normaal niet de grootste kabaalmaker is,  was dus uithuizig en dat speelde mee bij mij en Hera.

’t Baasje die nog eens een film wilde zien op TV, “Bienvenue chez les Ch’tis” op één, was het slachtoffer van Hera. Zij speelt ’s avonds met Heros en ze hangen dan achter elkaar rond tafel en salon… behalve gisteren dus.

Gisteren diende het baasje als surrogaat Heros. Niet dat hij mee rond de tafel crosste maar de oude mouw met knopen in, uit één van zijn zondagse hemden (vroeger toch), die kreeg hij toch telkens weer in handen gestopt.

Of dan was het weer die ouwe vuile tennisbal, daarstraks terug opgegraven en dus vol slijk van de mengeling zand/speeksel…

Het is omdat het baasje de film ook op DVD heeft in de originele franse versie dat ‘m het verhaal toch nog kon volgen ondanks de onderbrekingen met Hera.

Straks rond elf uur mogen we Heros terug ophalen. ’t Zal goed doen aan de roedel want niet alleen wij, Belle en Hera, missen onze zoon en broer. Ook de baasjes merken dat er iets te weinig rond loopt in huis…

Belle

Op ziekenbezoek…

De baasjes zijn daarjuist op ziekenbezoek geweest in de dierenkliniek, zij zijn Heros gaan bezoeken die vannacht moet overblijven in de dierenkliniek omdat hij nog aan het infuus moet blijven.

Heros is toch geopereerd, enkel heeft Dr. Bart geen insnijding in de dikke darm moeten maken . Dat scheelt verschillende dagen in het herstelproces en er is uiteraard minder kans op complicaties.

Hera weet niet wat er aan de hand is nu haar broer niet thuis is. Dat is ons baasje zijn grootste angst, als er met één van de twee iets gebeurt, wat gaat de andere dan doen ? Heros en Hera zijn sinds de dertig minuten tussentijd dat ze geboren zijn niet meer uit elkaar geweest. Vandaag is de eerste maal in haast twee jaar dat de bench naast die van Hera leeg blijft.

Daarjuist heeft hij in de tuin van de dierenkliniekmet het baasje aan de lijn toch al een normale plas gedaan, de sigaren productie staat nog even op non actief.

Morgen om kwart na elf hebben we terug afspraak in ’t Binnenhof en we hopen dat Heros tegen dan terug voldoende hersteld is om mee naar huis te mogen !

Belle