Maar ééntje!

Het is net alsof….

Het is net alsof we terug in de beginperiode van het blog zijn aanbeland. Terug met Windows XP werken, geen immense reeks foto’s meer ter beschiking, een klavier dat gans anders ter aanvoelt…

Allemaal de gevolgen van een malafide firma die je beveiligingsprogramma’s wil aansmeren die je dan wel of niet nodig hebt.

Jaren terug, toen we juist op het www terecht waren gekomen hebben we zo eens een tijd last gehad van een gokpaleis in Las Vegas die overal tussen kwam wanneer je op het internet bezig was. Maar die gaven je toch nog toegang tot het www, de smeerlapkes waar we nu mee te maken hebben doen niets anders dan “uit veiligheidsoverwegingen” je computer blokkeren.

Het is zoals we gisteren al schreven een geluk dat we dat "oud ding" nog hebben, dat we dat oud ding dan ook al talloze malen mee hebben over en weer hebben gesleurd naar Frankrijk, want “er moest eens wat gebeuren met de laptop…"

Enkel met de foto’s hebben we eigenlijk een probleem, op de andere laptop staan zo’n 8000 foto’s waar er altijd wel eentje kon gebruikt worden bij en bericht op het blog. Nu moeten we uit de doos van twee jaar terug putten. Foto’s die nog gemaakt zijn met de oeroude Sony Mavica, nog met opslag op diskette’s … Ook al zo’n 15 jaar oud maar die staat ook nog steeds in “de reserve” want werken doet ‘m nog altijd al is het met 1,3 Megapixels.

Ook de moppen gaan vandaag er niet bij zijn, of het moest zijn dat de Louis, de Leo en de Ghislain, de vaste leveranciers zullen we maar zeggen, plots een bevlieging van inspiratie hebben en massaal moppen mailen waaruit we dan weer een greep kunnen doen . Moet ik er wel bij zeggen voor die mannen, liefst geen Marokkanen moppen, want daar moet ik telkens Hollander moppen van maken. Met Hollanders mag je lachen, met Marokkanen niet… erg hé !

Tot strakskes,

Belle & co

Brol op de laptop….

Het baasje heeft “prijs” zegt ‘m. De computer geeft geen toegang meer tot eender welk programma. Geen internet, geen mail, geen surfen meer vooraleer hij voor 49,95 euro, of voor 69,95 euro of nog een duurder programma één van die programma’s aankoopt !

Dat is ‘m dus niet van zin en daarom heeft hij Peter, van de Zeppos gebeld en die heeft ’t baasje de ganse situatie uitgelegd. Niks doen, boeltje sluiten en morgen als Peter van zijn klanten terug is  even langsgaan bij hem.

Peter kan dat allemaal fiksen, ’t baasje moet er zich alleen eventjes voor verplaatsen. Maar dat is ook al geen erg dan zien we onze pa Zeppos en broer Hercule nog eens terug, Dat is ook al geleden van de clubmatch eind augustus.

Nog ook een geluk is dat ons baasje die oude laptop niet heeft weggegeven maar heeft gehouden voor het moment dat we in Frankrijk eens met panne af te rekenen krijgen. Nu heeft hij er zelfs plezier van in Vosselaar.

Wij hebben wel niet het normale schrift “Calibri” op deze computer aar “Arial” zal ook wel leesbaar zijn denken wij zo.

Het grootste probleem zijn de foto’s, die zijn uiteraard uit een ver verleden. Maar ook “uit de oude doos” is soms plezant .

Zo weten jullie wat er gaande is als je plots met andere dan de “normale” zaken gaat geconfronteerd worden. Hoogstwaarschijnlijk gaat dat duren tot dinsdag morgen, tenzij het baasje direct naar huis komt vanuit Oudenaarde.

Maar dat zou dan toch wel de eerste keer zijn zegt ‘m zelf….

Belle & co

In de supermarkt…

Twee mannen botsen in de supermarkt tegen elkaar met hun kar. 
Excuseer zegt de ene man, ik ben wat zenuwachtig want ik ben mijn vrouw aan het zoeken. 
Ja zegt de andere ik ook, willen we samen zoeken?
Ok zegt de eerste man, hoe ziet UW vrouw eruit? 
Ze is blond, heeft volle rode lippen, blauwe ogen en ze draagt een smalle witte jurk met een diep décolleté en hoe ziet uw vrouw eruit? 
Laat maar zitten zegt de andere we gaan die van u zoeken.

L.M.

Assortimentje…

Terwijl ikzelf aan de Metacam toe ben is ons baasje er nog veel slechter aan toe, toch zeker wat hoeveelheid en verscheidenheid aan medicijnen betreft.

Buiten zijn gewone dagdagelijkse ouwe mensen pillen zoals bloeddruk en cholesterol brol zijn daar sinds gisteren nog twee handsvolle pillen bijgekomen.

Het baasje heeft gisteren een flinke kou opgedaan bij “ozze Dré” in de hangar waar ‘m de tuin machinerie na een lange tijd stilstand terug leven ging inblazen. Twee poorten tegen elkaar open, en daar een flinke wind door is gewoonlijk niet bevorderend voor ’t baasje zijn gezondheid.

Dan heeft het vrouwtje gisteren de huis/reis apotheek eens gecontroleerd en alles wat bruikbaar was aan ’t baasje gepresenteerd. Hij moest dan zelf maar uitzoeken wat het beste voor hem was …

Uit die selectie zijn dan enkele pillen voor de keel gebleven, Dafalgan is ook geselecteerd, een neusverstuiver, iets voor de sinussen… Kortom, genoeg om een paard mee op de been te houden.

De dag brengt raad is het gezegde, vanavond weten we dus meer….

Belle

Wat nu weer…?

Ik ben daarstraks mee geweest met het baasje in de auto naar Yndhi en “ozze Dré”. Het baasje moest daar de motoculteur in werking gaan stellen om de gazon te frezen, klaar te maken om vers gazon te zaaien.

Ik ben dus mee geweest en heb de ganse tijd met Yndhi gespeeld. Nu is dat een grote, krachtige boxer geworden  en nu heb ik ergens pijn welke ik niet aan het baasje kan vertellen…

Het baasje heeft voor ons drieën lekker eten gemaakt dat ik met veel smaak heb opgegeten. Daarstraks was er wel iets raar zegt het baasje. Ik heb wel driemaal een hoop gelegd tijdens de wandeling en op het einde was het alleen nog maar wat vocht. Die wandeling was nadat we terug waren van de Yndhi.

Het baasje denkt dat ik me heb bezeerd bij het wilde spel met Yndhi en ik zou willen dat ik het hem kon vertellen. Ik heb daarjuist een portie Metacam onder mijn eten gekregen en het baasje hoopt nu maar dat het morgen over is.

Het baasje heeft daar wel twijfels over want hij zegt dat ik een “harde tante” ben die niet snel laat zien dat ik pijn heb, en dat doe ik nu juist wel.

Morgen hopen we op beterschap.

Belle

Eentje uit de oude doos: het kreemkarreke

Toen ze terugkwam van een verre vakantie vernam Katie dat, tijdens haar
 
 verlof in het buitenland, haar grootvader overleden was.
 
 Als goede kleindochter ging ze dadelijk bij haar 95-jarige grootmoeder
 
 om te 'condoleren'.
 
 Aangezien ze wist dat opa in blakende gezondheid verkeerde toen ze op
 
 reis vertrok, vroeg ze aan grootmoeder waaraan opa overleden was.
 
 'Mijn kindje' antwoordde ze, 'grootvader kreeg een hartaanval vorige
 
 zondagmorgen toen we de liefde bedreven......'
 
 Waarop Katie reageerde met te zeggen dat sex voor mensen van bij de
 
 honderd toch af te raden was......
 
 'Maar neen, mijn schatje' replikeerde oma, 'reeds enkele jaren lang, en
 
 gelet op onze ouderdom, hadden we ons voorgenomen dat het beste ogenblik
 
 voor ons beiden om sex te hebben was het ogenblik dat op zondagmorgen de
 
 kerkklokken begonnen te luiden....
 
 Dat was voor ons het juiste ritme, niet te snel, niet te traag, gewoon
 
 erin bij de DING, eruit bij de DONG....'
 
 Plotseling moest oma een traantje wegpinken, waarop ze zei: 'en had dat
 
 stom kreemkarreke niet voorbijgereden had bompa nu nog geleefd...'

Huiswacht…

We moeten van het hoofdbestuur niet veel taken uitvoeren, wij zijn tenslotte “luxe jachthonden”. Maar af en toe vraagt de directie van eens op het huis te passen. Zo ook gisterenavond toen de baasjes naar het jaarlijkse feestje gingen voor de leden van het bestuur van de wijkvereniging.

Het was toch geen weer om veel buiten te zijn met dat miezerige regenweer en al die gasten met slechte bedoelingen die zoeken ook wel momenten met beter weer. We konden dus voorzien dat het een rustige avond zou worden.

Het is ook een rustige avond geworden voor ons. Het baasje heeft naar ’t schijnt luid doorgeklapt op 't feestje want aan de venten tafel werden er hevige discussies gevoerd. Het leek soms wel de show van Heert Goste  als je het aantal onderwerpen bekijkt waarover van mening is gewisseld.

De “Léonard”, aartsbisschop in functie en onzin uitkramer bij uitstek, was al heel snel aan de beurt, waarna ook zijne grote baas, die Pruis uit Rome, ook in de belangstelling kwam. En toen dat die de revue gepasseerd was kwam het voetvolk uit de pensionaten aan de beurt. Opvallend is wel dat de van de aardbodem verdwenen Van Gheluwe niet aan de beurt is geweest.

Zelfs de Hollandse regering en de Heer Rutte zijn over de tong gegaan. Tolerant als ze in het wijkbestuur zijn hebben ze ook twee buitenlanders geadopteerd. ’t Zijn dan wel Hollanders maar dat zijn ook buitenlanders hier in Vosselaar  hé… En zo kwam ook de nieuwbakken minister president van de lage landen aan de bak. Over zijn maat het “peroxyde kopje” is deze maal weinig gezegd, iets over zijn proces dat ze hem aan het been hebben gelapt maar daar heeft het baasje zich niet mee gemoeid, er was ook nog te eten en dat laat ‘m niet staan voor een discussie over zo’n pipo.

Belle & co

Feestje en nog andere dinges…

Vanavond hebben we weer huiswacht, hebben we zojuist de baasjes horen vertellen. Vanavond moet het hoofdbestuur weer naar een feestje. Eentje waar ze zelfs geen cadeautje voor moeten meenemen !

Reden is dat ze zelf in de spots staan, samen met gans het bestuur van de wijkwerking. De baasjes mogen vanavond gaan “gourmetten”. Ons baasje noemt dat steevast “koken-eten-spelen”, omdat je daar je eigen kostje moet gaar zien te krijgen op zo van die warme platen waarbij je al naar je voeten krijgt als je er met je vork naar wijst. Da ’s TEFAL ! ! ! hoor je de dames dan krijsen, daar heb je blijkbaar zo’n stukje brandhout (spateltje zeggen ze daar tegen) voor om je vlees, vis of groenten om te draaien. Handig is anders zegt het baasje, volgens hem is het een tussenstadia tussen vork en chinese stokjes om mee te eten.

Bijna ging het koken-eten in het wijkhuis “de buren” niet door want we hebben hier deze namiddag een serieuze stroompanne gehad. Toch wel een uur “gene ellentrik” in de wijk. Of zouden die madammen in het wijkhuis die koken-eten vuurtjes alle tesamen hebben willen testen…?  Ja dan kunnen de “fotovoltaïsche panelen op ‘t dak” om elektriciteit te maken niet meer volgen hé. Dat was het geval dus duidelijk niet, ’t was Elektrabel die niks meer door den draad stuurde !

In het kader van geen honger te lijden heeft het baasje daarstraks in Turnhout, in zo ’n goedkope boekenwinkel een “kookboek voor mannen” gekocht. Drie euro vijfennegentig vroegen ze daarvoor maar er staan dan ook geen “beelekes” of dure foto’s in. Enkel gerechten met hun bereidingswijzen. Hoe de gerechten er uit gaan zien bij het bereiden is volledig de inspiratie van de man aan het fornuis. Er zijn geen vergelijkende foto’s op avondlijke terrassen in romantische poses met schoon madammen onder een zuiderse maneschijn.*  Er staan hoogstens wat tekeningetjes in. Eten maken en lekker opeten als ’t pottenroeren gelukt is.

De pure essentie van het koken dus !

Belle & co

* da ’s ne mooie zin met veel schoon woorden in hé…

Record geknield hoogspringen

Wist u dat er recent een nieuw wereldrecord is gevestigd voor het HOOGSPRINGEN ?
 
vanuit GEKNIELDE positie !

 
Het record (0.757 metres)
- onthoudt dat dit vanuit geknielde positie is –
werd gevestigd op een strand nabij Montpellier in Zuid Frankrijk.

 
Deze foto werd juist voor de sprong genomen,
maar het geeft je een idee hoe de sprong is tot stand gekomen.

G.L.

Een glimlach bij ’t baasje…

Gisterenmorgen schreef het baasje op deze plaats dat hij snel klaar was met blogs lezen omdat er veel bloggers met vakantie zijn of wel in slaap lijken gedommeld te zijn.

Niets is minder waar blijkt nu. Carine heeft ons al gemeld dat ze een razend drukke concertweek achter de rug heeft en geeft gelijk het adres van nog een blog/site van haar. http://www.belgianconcerts.blogspot.com/ .

Ook Sonja geeft in een reactie aan dat ze niet ingedommeld was, maar dat hadden we ook niet geschreven want hoewel het kalm was op het blog van haar Drent Kyra http://drentkyra.punt.nl/?home=1  aktief is genoeg op het Drentenforum waarvan zij oprichtster en moderator is.

Ook Jil, het vrouwtje van Arcil, had ons bericht gelezen en schreef het in het blog van Arcil dat het geen pruimentijd maar druiventijd was en daardoor druk, druk, druk. Hans ’t baasje van Arcil heeft samen met enkele geestesgenoten een wijngaard in Nederland ! Zo zullen er niet veel zijn in Nederland maarzij kunnen wijn van eigen oogst drinken. Ons baasje heeft al eens een fles gekregen en was er best mee in zijn nopjes. Hoe de “vendange” in Holland in zijn werk gaat kan je vanaf gisteren lezen op het blog van Arcil. http://www.bloggen.be/arcil/ Ga maar eens kijken op zijn blog, het loont echt de moeite.

En zo heeft het baasje een grijns op zijn gezicht, een berichtje plaatsen op het blog hier, en dadelijk al een resem aan blogs waar weeral nieuwe berichten en verhaaltjes zijn verschenen. Als nu de “fransoozen” met hun blogs nog eens uit verlof terug keren en de klanken van “den Elton” bij Franca zijn uitgestorven, dan is alles terug “in de kabas” met het baasje zijn dagelijks leesvoer…

Belle & co

En dan…

Ja, en dan schrijft het baasje deze morgen dat het zo stil is bij zijn “favorieten” op het blog en dan slaat ‘m ook al haast twee berichten over…

Niet dat hij nu op zoek is naar andere favorieten, helemaal niet want dat komt op het onverwacht, dat je op een blog uitkomt dat je wel ligt.

Het baasje was deze middag op stap, met twee ex-collega’s van op school. Samen bezochten ze een collega, die in een revalidatiecentrum in Antwerpen probeert met veel goeie moed te herstellen van een herseninfarct. Volgens het baasje is hij goed op weg om terug de goeie ouwe te worden. Zijn wil om “terug te komen” is bewonderenswaardig.

Het baasje is dan ook nog in de avondfile terecht gekomen en dat maakt dat onze wandeling haast op een drafje moest gebeuren om voor donker terug thuis te zijn.

Ondertussen hebben Sonja en Carine zich al terug bij de actieve gemeld. Dat beide geen stilzitters zijn weet iedereen wel, maar dat Carine ook nog een tweede blog runt dat wist ons baasje niet. Dat Sonja zowel de oprichtster van het Drentenforum is, en dan ook nog moderator is, dat is op zich al een halve dagtaak. Aarbovenop heeft ze ook nog een blog voor haar Drent Kyra, maar daar heeft het baasje al verschillende malen reacties op gepost.

Ach ja, volgende week zijn de vakantiegangers  terug op post en kunnen we terug naar onze vertrouwde blogs voor de nodige Drenten en andere verhaaltjes…

Belle & co

Rap klaar…

Hij is rap klaar zegt het baasje met zijn ronde langs de blogvrienden. Goed de helft zijn/haar blog ligt al een tijdje stil. Ons baasje zeg dan dat de pruimentijd al even voorbij is. En dat is toch altijd de stille tijd voor nieuwtjes, nu is de “notentijd” al haast voorbij en het is nog stillekes.

In meer dan een week niks meer gehoord van Carine en haar kodakske, bij onze maat “den Arcil” is het ook al een week heeeel stil, maar die zijn op hun herfstwandeling verloren gelopen denken wij.

De eiken cirkel “le cercle des chênes” met Rudy en Myriam hebben na een goed seizoen van hard werken in hun B&B de richting van het zuiden opgezocht met de mobilhome en hun vrienden van de boerderij van Sjarel “la ferme de Charel” Marc en Chantal zijn ook met vakantie vertrokken maar die zijn zonder mobilhome weg…

Bij onze oud collega Pierre en zijn madam en hun Michka heeft de computer het begeven volgens de laatste berichten. Bij Carla en den Izzy waren ze een eindje gaan cani crossen naar het Europese kampioenschap op het hoogste frietkot van België… de baraque de fraiture. Voor een eerste deelname aan zo’n grote manifestatie met prima resultaat overigens voor een hondje van nog geen twee jaar !

En dan is er ook nog Franca die het nog steeds druk heeft in de Bellefleur in Sigogne, die is aan het nagenieten het concert van Elton John in Bordeaux. Ook ons fietsend Nederlands koppel in Spanje Erwin en Cokky waar het baasje ook vaste bezoeker is op het blog zijn er nu met zijn tweetjes, zonder de groep wielertoeristen, op uitgetrokken. Maar die hebben dan wel logeerplaatsen uitgezocht waar ze wel contact met de buitenwereld hebben via hun blog.

Het zal nog wel een weekje duren voor iedereen terug op zijn stek is, en we kunnen beginnen lezen over de reisbelevenissen…

Belle & co

Teletac…

Een vies woord voor ons baasje  en voor de mensen die het niet kennen kunnen we het omschrijven als een trainingsapparaat dat elektrische schokken geeft aan de hond.

Een goed half jaar geleden heeft het baasje zo’n apparaatje gekocht omdat geen van ons trio aan de voet wou lopen tijdens de wandeling en bij de baasjes haast de schouders uit de kom trokken als er een fietser, jogger of andere hond in de buurt kwam.

Het baasje heeft daar enkele lessen voor genomen in de hondenschool omdat hij tot inzicht gekomen was dat er gevaar bestond van verkeerd gebruik. Dat verkeerd gebruik zou dan wel eens slechte gevolgen kunnen hebben voor Belle, Hera en Heros.

Na die drie lessen hebben wij enkele keren geoefend en kwam het baasje tot de conclusie dat het apparaat resultaat had bij mij en Heros, maar bij Hera was het zelfs op de laagste sterkte nog te zwaar, zij sprong omhoog terwijl ze kajiete… dus , gedaan met de teletac voor Hera.

Nu daarstraks heeft het baasje de teletac nog eens gebruikt bij ons alle drie. Dat wil zeggen wij hebben de band aangekregen maar het baasje heeft geen enkele maal het apparaat gebruikt en we hebben geluisterd als nooit tevoren. Bij Hera heeft hij de band ook aangedaan en daar heeft hij enkele malen de fluittoon gebruikt om te corrigeren. En toen gebeurde er iets dat het baasje nog nooit met een Drent heeft meegemaakt.  Hera liep vlak naast het baasje tegen zijn been zonder leiband, volledig vrij. Nooit gezien zegt het baasje. Hij heeft Hera dan ook uitbundig geprezen en een trainingskoekje gegeven.

Als het zo gaat is die teletac helemaal geen marteltuig maar een verwittiging voor goed gedrag. Het baasje was in elk geval zeer tevreden over de wandeling met zijn drie Drentjes.

Belle & co

Nieuw grasmachien…

Mijn vrouw wilde een grasmachine waar ze kon opzitten om het gras af te rijden....

Ze werkt nog altijd buitenshuis en is meestal moe als ze van het werk thuiskomt, dus ik dacht...een dergelijke machine verlicht haar werk in de tuin.

Op die manier heeft ze vroeger gedaan in de hof en kan ze wat meer tijd besteden aan de binnenhuiswerkjes hé ! ! !

Dus: als handige Harry die ik ben, heb ik er een beetje tijd ingestoken en haar een rijdend grasmachientje samen geknutseld, waar zelfs een licht op staat zodat ze ook tot in de late uurtjes het gras kan afrijden al zittend..

Ik dacht haar hiermee gelukkig te maken en een dikke knuffel te bekomen, maar het is haar precies misvallen?

 Ik begrijp het nog altijd niet hé, waarom vrouwen zo moeilijk content te stellen zijn!!!
Allé zeg nu zelve; 't is toch wel een schoon machientje hé!!!!

L.K.

Er is er eentje jarig vandaag…

Vandaag is het vrouwtje aan de beurt. Na het baasje in september volgt het vrouwtje deze maand en volgende maand zijn alle hondjes aan de beurt; zo is dat hier verdeeld.

Die verjaardag wil zeggen dat er weer een groot deel nonkels en tantes en buren en vrienden vanavond op de borrel komen. Gewoonlijk is er dan ook nog wel iets te knabbelen voor ons  en “valt er al eens iets van tafel” dat laatste gebeurt nodal eens letterlijk als Hera de bel weer hoort gaan en haar staart weer in een versnelling hoger geschakeld wordt.

Het vrouwtje en ’t baasje zijn iets meer dan één maand even oud geweest. Elk jaar op 13 oktober verandert dat weer, vanaf dan voelt het baasje zich weer meer dan tien maanden “een jong gastje” maar dat is dan ook veruit het enige voordeel dat ‘t baasje daaruit puurt.

En hoe oud wordt het vrouwtje vandaag ? Dat vraag je aan een dame niet antwoorden de baasjes dan in koor. Ooit, lang geleden werden verjaardagen en vooral leeftijden al weken op voorhand aangekondigd. Dat was rond de tijd dat er rijbewijzen konden gehaald worden, of wanneer je de eerste keer mee mocht kiezen voor een nieuw parlement omdat je toen 18 of 21 geworden was…

Maar die tijd is al zo lang geleden dat daar al met decennia kan gerekend worden…

Belle & co

Vriendendienst…

Het baasje is al begonnen aan een werkje dat hij normaal op koude, lange winteravonden doet… De laptop reorganiseren en de foto’s wat ordenen in soort bij soort.

Zo vond hij daarstraks enkele foto’s van een van de meest bizarre transporten dat ‘m ooit gedaan heeft met de 4x4 en de aanhanger.

Het is een foto uit de periode van de Mitsubishi’s L200 waar ’t baasje de internationale depannages mee deed voor de VAB.

De zoon van een goeie buurman (er zijn hier in de buurt geen slechte) ging bouwen en had een bouwkeet gekregen om op de werf zijn materiaal in op te slaan. Je kent ze wel, met gordijntjes aan de venster en met een balkonnetje er aan is dat een Pipo woonwagen.

Er rees echter een “problemke”… de keet stond in Essen, boven Antwerpen aan de Nederlandse grens en moest naar Vosselaar komen, naar de werf van de Dieter.  De vraag was aan ’t baasje “kan jij die keet met de aanhanger vervoeren ?” Het baasje had die keet nog vanzeleve niet gezien maar zegde toch maar ja. Er was wel bijgezegd dat ze in de weide stond en dat ze niet in al te beste staat was wat het rijden betrof…

Het baasje heeft dat“geval”dan maar met de electrische winch op de aanhanger getrokken en na goed vastgemaakt te zijn op zijn kousenvoeten en tegen 30 km/h mee naar huis gekomen.

Op een bepaald moment , in een bocht, want anders kon ‘m niks in de spiegels zien, zag het baasje dat er een Rijkswachtcombi achter hen reed. ’t Baasje verwachtte dat hij zou moeten stoppen voor een grondige controle maar die bleef uit, ze hebben wel een tiental kilometer met de zwaailampen op achter ons aan gereden.

Heel die historie is zo’n vijf jaar geleden en de keet heeft goede diensten bewezen. Naar ’t schijnt heeft ze ondertussen al op verschillende andere werven dienst gedaan bij jong getrouwde bouwlustige  hier in de omgeving !

Belle & co

Homomop…

Een homo komt binnen bij tattoo Bertje met een foto van een knalrode Ferrari.
 
Vraagt hij aan Bertje of het mogelijk is om die Ferrari op zijn piemel te tattooeren.
 
Bertje zegt geen probleem en een paar uur later is zijn werk af.
 
Hij vraagt aan de homo of hij tevreden is van het resultaat.
 
 De homo is zeer tevreden maar bekijkt nu zijn kaalgeschoren balzakje waar niets opstaat
en vraagt aan Bertje om daar ook een tattoo op te zetten.
 
Vraagt Bertje wat hij daarvoor in gedachten heeft, maar de homo antwoord : doe maar,
ik vertrouw volledig op Uw vakmanschap
 
Een paar uur later is ook dit werk gedaan en terug vraagt Bertje naar de tevredenheid.
 
De homo schrikt als hij ziet dat Bertje een traktor op zijn balzak heeft gezet en vraagt
wat de betekenis hiervan is ???????????
 
En Bertje zegt hem : dat is voor als ge te diep in de stront zit, dan kunt ge Uw Ferrari
met de traktor eruit trekken…

L.L.

Drentenliefhebbers, nu uw agenda nemen…

Want op zondag 7 november gaan we met z’n allen nog eens een stevige wandeling maken aan zee te Blankenberge. Kijk dus NU of deze datum nog vrij is in uw agenda.

We wandelen van Blankenberge over het strand naar Wenduine waar we dan de traditionele stop inlassen voor een natje en een droogje. Wandelaars die dan de wandeling willen inkorten kunnen van daaruit de kusttram terug nemen naar het vertrekpunt in Blankenberge.

Wandelaars die de wandeling te lang vinden, met veteraanhonden of puppy’s kunnen dus ook makkelijk deelnemen.

Dat vertrekpunt ligt aan de kustweg even voorbij de jachthaven van Blankenberge richting Wenduine. Daar waar de kusttram de baan oversteekt parkeren we de auto’s en trekken via een smal wegeltje de duinen in. Boven gekomen wachten we jullie op met koffie en cake.

Gelieve aan het secretariaat bij Ingrid een signaaltje te geven wanneer je deelneemt, dit om niet in verlegenheid te vallen omdat we te weinig voorraad hebben… info@drentschepatrijshond.be

Voor wie de coördinaten op zijn GPS wil instellen voor de parking:

51° 18’ 37,42” N

03° 06’ 28,18” O

Wij hopen op een stralend zonnetje, daar mag een stevig briesje bij zijn. Volgens de traditie, van zo lang dat wij al deelnemen is het al altijd zo geweest, hebben we dan ook nog eens eb zodat er plaats genoeg is voor een stevige stoeipartij met de honden.

Wij zien ons op 07.11.2010 in Blankenberge, tot dan,

Belle & gans de roedel.

PS: Ook op 14 november is er een Drentenwandeling, deze maal op het strand te Rockanje. Dan georganiseerd door de Nederlandse Drentenvereniging. Wij gaan daar ook zijn !

’t Zit in de familie…

Daarstraks kregen we een mailtje aan van Ingrid, ’t vrouwtje van mijn zus  Ella. Die heeft voor twee weken het zot in haar lijf gehad en is met spoed moeten geopereerd worden.

Ella heeft op het moment dat ’t vrouwtje op jachtproef was met haar twee andere Drenten, en zij nog zelf thuis was met haar twee pups een verpakking pillen naar binnen geslokt.

Vermits het hier ging om een overdosis is Johan er onmiddellijk mee naar de Dierenarts gereden waar ze hebben gepoogd haar maag leeg te pompen. Dit lukte niet zo best omdat Ella pas daarvoor haar brokken had gegeten en dat blokkeerde het afzuigapparaat.

Toen is er beslist om de maaginhoud operationeel te verwijderen. Dat is dus wel gelukt en daardoor is Ella nog onder de levenden. Ook zij heeft dus een flinke jaap in haar buik gekregen. Om te vermijden dat Ella of één van de andere drie Drenten er aan zouden likken heeft Ella een “Marcelleke” aan gekregen.

Zo heeft Heros ook rondgelopen toen hij gesteriliseerd is. Hij liep toen wel in een T-shirt met op zijn rug de slogan “Europech, simply the best” Het is toch fijn te weten dat er nog iemand in huis is die het baasje zijn oude T-shirts afdraagt.

Heros heeft nu geen speciale “kleding” moeten dragen, er zijn maar twee hechtingen gebruikt en de rest van de wonde is geplakt. Hij heeft ook die trechter niet moeten dragen.

Maar ’t is toch altijd wat met die Drenten, en dan heeft het meestal toch iets te maken met eten en slokken …

Belle & co